Παρασκευή, 1 Δεκεμβρίου 2006

Οι σαΐτες του χιονισμένου βοριά

Είχαμε ήδη μπει στον τελευταίο μήνα της κυνηγετικής

περιόδου και το σακάτεμα της μέσης μου, από τις πολύωρες αναζητήσεις των ορεινών μας περδίκων στο απόκρημνο και άγριο βασίλειο τους, με έχει καθηλώσει για περισσότερους από 2 μήνες από την καρεκλά στο κρεβάτι και αντίστροφα.

Μοναδική συντροφιά μου κάποια DVD τα οποία επέτειναν το μαρτύριο μου, μιας και μόνο στην τηλεόραση μπορώ να συναντώ τις μακρομύτες που τέτοια εποχή κανονικά θα κυνηγούσα. Και μέσα σε όλοι αυτή την μιζέρια ένα τηλέφωνο από τον φίλο μου τον Βαγγέλη έρχεται να αναταράξει τα σχεδόν μουχλιασμένα νερά της κυνηγετικής μου δραστηριότητας. Πολλές τσίχλες είχαν φανεί στα κοντινά μας μέρη και πολλοί ήταν αυτοί που εύκολα και γρήγορα έπιαναν το όριο κάρπωσης. Ο καιρός βεβαία ήταν αρκετά αγριεμένος, αλλά όσο και αν οι δικοί μου προσπάθησαν να με αποτρέψουν θυμίζοντας μου τι θα με περίμενε σε μια ενδεχόμενη υποτροπή της μέσης μου, δεν τα κατάφεραν. Η ώρα ήταν 5:30 όταν ο Βαγγέλης μαζί με τον Δημήτρη έφταναν έξω από το σπίτι μου και με υπομονή περίμεναν να φορτωθούν σίγα-σίγα τα πράγματα στο αυτοκίνητο. Μετά από μια διαδρομή περίπου μισής ώρας είμαστε όλοι έξω και σχεδόν έτοιμοι να ανεβούμε προς τα καρτερία. Ο βοριάς ήδη από το πρώτο φως της αυγής μας έδειχνε τα δόντια του και οι πρώτες νιφάδες χιονιού μας προειδοποιούν ότι μονό εύκολη δεν θα είναι η μέρα που ξημερώνει. Αφού πιάσαμε τα καρτέρια και ετοίμασα το απαραίτητο για την κατάσταση μου σκαμνάκι, περίμενα τα πρώτα πρωινά φαντάσματα. Αυτές τις τσίχλες που μέσα στην νύχτα παίρνουν μπροστά από τις κάνες και σου παίρνουν το όπλο. Αυτές τις «μαύρες» όπως ένας φίλος μου τις λέει. Αν και δυστυχώς αυτές οι τσίχλες κατά την προσωπική μου άποψη είναι και οι «νοστιμότερες» γιατί όταν παίρνεις μια τέτοια τσίχλα είναι σαν να έχεις πάρει 10 καρτεράτες, δεν μπόρεσα να πάρω παρά μόνο τρεις, μιας και η κατάσταση μου δεν μου το επέτρεπε να αναμετρηθώ μαζί τους όπως αυτά τα πρωινά φαντάσματα το απαιτούν. Ο καιρός συνεχώς αγρίευε και πλέον οι νιφάδες απείλησαν να κάνουν λευκό όλο το τοπίο, πέρα από τις ήδη λευκές φυλλωσιές των σκίνων, των πεύκων και κάποιων ακάλυπτων από τον βοριά ελαιόδεντρών. Τα πουλιά περνούν από τα καρτέρια αρκετά ψηλά και όχι στους αριθμούς που τουλάχιστον από τα λεγόμενα κάποιων φιλών περιμέναμε. Η ώρα περνά, έχει πλέον φτάσει 9 και ο αριθμός που κρέμεται στα κρεμαστάρια μας είναι μονοψήφιος. Ο καιρός όλο και χειροτερεύει και το χιόνι όλο και δυναμώνει. Και να, εκεί που το ψύχος περνούσε μέχρι το κόκαλο και τα χείλια μας είχαν αρχίσει να τρέχουν αίμα, μαζί με τις πυκνές νιφάδες χιονιού οι μέχρι τότε ακριβοθώρητες ουράνιες τσίχλες, σε μεγάλους πλέον αριθμούς κάνουν την εμφάνιση τους. Εκεί που ντουφεκάς μια, άλλες τρεις τέσσερις σε προσπερνούν αφήνοντας πολλούς από εμάς με ανοιχτά τα όπλα μη προβαίνοντας να γεμίσουμε. Αυτός βεβαία ο πανικός μπασίματος λειτούργησε αντιστρόφως ανάλογα όσο αφόρα την κάρπωση. Χιλιάδες φυσίγγια ριχτήκαν σε λίγες ώρες χωρίς όμως να έχουν και ανάλογα αποτελέσματα. Όχι βεβαία ότι όλοι όσοι μείναμε μετά τις πρώτες απογοητευτικές ώρες δεν αποζημιωθήκαμε, όμως όταν μετά πίνοντας τα απαραίτητα για το κρύο τσιπουράκια κάναμε την διαίρεση, αρκετοί ήμασταν αυτοί που έστω και αργά καταλάβαμε ότι για ακόμα μια φορά είχαμε νικηθεί από τις τσίχλες. Η κυνηγετική σαιζόν έφτανε στο τέλος της, δεν ξέρω για του υπολοίπους, αλλά για εμένα μετά από στέρηση 2 και πλέον μηνών η μέρα εκείνη μου φάνηκε όπως το Πάσχα, που μετά από νηστεία ημερών έρχεται ο οβελίας να ανακουφίσει την πεινά μας. Πάσχα έκανα εγώ εκείνη την μέρα σε μια μοναδική αναμέτρηση με τις σαΐτες του χιονισμένου βοριά.

Ο Θανάσης Κυριτσάκας Απαντά 1/06

Από κ. Χάρη.

Φυλές για δύσκολα μέρη α'

Κύριε Κυριτσάκα κατ΄ αρχήν θα ήθελα να σας συγχαρώ για την στήλη σας. Εδώ και αρκετά χρόνια βλέπω σε DVD διάφορα κυνήγια λαγού από το εξωτερικό τα οποία τις περισσότερες φορές γίνονται σε πεδιάδες οργώματα ακόμα και μέσα σε αμπέλια και γενικά σε μέρη που καμία σχέση δεν έχουν με τα δικά μας δύσκολα μέρη. Η απορία μου είναι όλες αυτές οι φυλές που παρουσιάζονται κάνουν για τα δικά μας δύσκολα και κακοτράχαλα μέρη;

Τα DVD αγαπητέ Χάρη, γυρίζονται σε εύκολα και ανοιχτά μέρη για λόγους πρακτικούς και ευκολίας των τεχνικών λήψης, έτσι ώστε να αποδώσουν όσο το δυνατόν ολοκληρωμένα τη διαδικασία των κυνηγετικών σκηνών.

Ο κυνηγός-θεατής μπορεί να αποκομίσει χρήσιμα στοιχεία για τη ράτσα, βλέποντας ένα ανάλογο DVD, εστιάζοντας περισσότερο το ενδιαφέρον του στον τρόπο εργασίας της ράτσας και όχι στο τουφέκισμα του λαγού.

Μπορούμε λοιπόν να δούμε τον τρόπο έρευνας των ιχνηλατών στο ντορό, το «κόψιμο» των φρέσκων χναριών και την αποφυγή λαθών, το γρήγορο ή αργό πλησίασμα στο γιατάκι, το ξεσήκωμα του λαγού και τέλος τον τρόπο και το χρόνο καταδίωξης. Αυτά τα στοιχεία θα μας οδηγήσουν σε συμπεράσματα για τις ικανότητες ιχνηλασίας κάθε ράτσας.

Οι ιχνηλάτες που βλέπουμε, κυνηγούν σε πεδιάδες και οργώματα κυρίως για τις ανάγκες των DVD , αλλά σαφώς στο κανονικό κυνήγι, κυνηγούν σε κακοτράχαλα και δύσκολα μέρη, τα οποία υπάρχουν σε όλες τις χώρες της Ευρώπης και δεν είναι «προνόμιο» μόνο της χώρας μας. Ειδικά η Ιταλία και η Γαλλία έχουν τα ίδια και χειρότερα μέρη και μάλιστα πιο δύσκολες καιρικές συνθήκες κατά την περίοδο του χειμώνα.

Όλα τα κυνηγόσκυλα κυνηγούν σ' όλα τα μέρη γιατί απλούστατα προσαρμόζονται άμεσα στις εδαφικές και κλιματικές συνθήκες που ζουν και κυνηγούν και ας μη ξεχνάμε πως έχουν 4 πόδια και όχι δυο.

Ένα χτυπητό παράδειγμα. Το Πόιντερ δημιουργήθηκε για τους κάμπους της Αγγλίας, αλλά σήμερα κυνηγάει άριστα σ' όλα τα κακοτράχαλα βουνά της Ευρώπης.

Από κ. Μάνο.

Φυλές για δύσκολα μέρη β'

Κύριε Κυριτσάκα γεια σας. Είμαι από νησί και τώρα ξεκινάω να κυνηγώ λαγό. Τα κυνηγοτόπια στο νησί μου είναι αρκετά δύσκολα με πολλά αγκάθια και κοφτερά βράχια. Πολλοί μου λένε ότι πολύ δύσκολα θα αποδώσουν οι φυλές με μακριά αυτιά μιας και λόγω των συνθηκών που σας παρουσίασα θα τραυματίζουν πολύ συχνά τα αυτιά τους ειδικά από τα αγκάθια. Τι θα μπορούσατε να με συμβουλεύσετε όσο αφόρα την επιλογή φυλής;

Σας ευχαριστώ.

Αγαπητέ Μάνο θα ακούσεις πολλά ανέκδοτα και σοφίσματα περί ιχνηλατών μιας και μπαίνεις στην παρέα των λαγοκυνηγών. Δυστυχώς οι κυνηγοί τριχωτών δεν είναι ενημερωμένοι κυνολογικά όσο οι κυνηγοί των φτερωτών, οι οποίοι πλέον έχουν μόνο καθαρόαιμες ράτσες, ενώ αντίθετα λίγοι καθαρόαιμοι ιχνηλάτες υπάρχουν στη χώρα μας γιατί κυριαρχούν τα ημίαιμα για πολλούς λανθασμένους λόγους, που τους έχω αναλύσει και επισημάνει βέβαια σε πολλά άρθρα του περιοδικού «Κυνηγός και Φύση», πιστεύοντας ότι κάποτε θα μπούμε στο σωστό κυνολογικό δρόμο για να τελειώσει πλέον το αλαλούμ των ημίαιμων.

Στο θέμα μας τώρα. Τα αυτιά των σκύλων είναι χόνδρος μέσα, καλυμμένος με δέρμα και τρίχες εξωτερικά. Ο χόνδρος δεν έχει καθόλου νεύρα, είναι ένα ουδέτερο υλικό που δεν προκαλεί καθόλου πόνο στο σκύλο όταν το αυτί έρχεται σε επαφή με αγκάθια και πέτρες, άσχετα αν εξωτερικά το δέρμα ματώνει απ' τις αμυχές, οι οποίες μπορεί να γίνουν σ' όλα τα μέρη του σώματος τα οποία είναι πιο ευαίσθητα στον πόνο γιατί δεν έχουν τον χόνδρο.

Άρα το αυτί είναι το μόνο σημείο του σκύλου που είναι «άπονο» σε αντίθεση με τα πόδια, τα πλευρά και το κάτω μέρος της κοιλιάς που είναι πιο ευαίσθητα στα τσιμπήματα των αγκαθιών τα οποία βέβαια όλα τα σκυλιά αποφεύγουν στο μέτρο του δυνατού, είτε έχουν μακριά είτε κοντά αυτιά.

Προτείνω λοιπόν να πάρεις έναν καθαρόαιμο ιχνηλάτη με όσο το δυνατόν μακριά αυτιά, γιατί το μακρύ αυτί στον ιχνηλάτη λειτουργεί σαν κουρτίνα όταν σκύβει, εγκλωβίζοντας και διευθύνοντας τη μυρωδιά πιο κοντά στη μύτη, με αποτέλεσμα ο σκύλος να έχει περισσότερη ποσότητα οσμής και να ξεκόβει πιο εύκολα και γρήγορα το ντορό προς το γιατάκι.

Η Φύση δεν κάνει ποτέ λάθος, έχει προνοήσει για όλα, απλώς μένει σε μας να την ερμηνεύσουμε σωστά με θετική σκέψη.

Από κ. Χρήστο.

Σεγκούτσιο

Αγαπητέ κύριε Κυριτσάκα σκέφτομαι να αγοράσω ένα σεκούτσιο και θα ήθελα να σας ρωτήσω γιατί ακούω διάφορα, αν είναι κατάλληλα ζώα για το κυνήγι του λαγού όταν δεν εργάζονται σε ομάδες αλλά μονά τους ή με ζώα άλλης φυλής όπως π.χ. Γίουρα μπρούνο.

Σας ευχαριστώ

Αγαπητέ Χρήστο ο κανόνας είναι ότι καμία ράτσα δεν είναι ίδια με άλλη γιατί έχουμε διαφορές σωματικές, μορφολογικές, ψυχολογικές, πνευματικές και κυρίως διαφορετικό τρόπο εργασίας, άρα σπάνια ταιριάζουν διαφορετικές ράτσες και είναι λάθος και άσκοπο να κάνουμε ομάδα διαφορετικών φυλών, γιατί τα αποτελέσματα είναι πάντα αρνητικά.

Το Σεγκούτσιο κυνηγάει μόνο του και σε ομάδα. Οι Ιταλοί κυνηγούν με ομάδα 4-6 Σεγκούτσιο, όπως στους αγώνες που παίρνουν μέρος, αλλά επίσης κυνηγούν και με ένα ή δυο χωρίς κανένα πρόβλημα. Όλα τα σκυλιά κυνηγούν μόνα τους και σε ομάδα, ανάλογα την εκπαίδευση που έχουν απ' τον κυνηγό. Οι Ελβετοί λόγω των μικρών περιορισμένων περιοχών κυνηγούν συνήθως με 1-2 σκυλιά και στους αγώνες ιχνηλασίας χρησιμοποιούν ένα σκυλί (solo), όμως οι Ελβετικοί ιχνηλάτες (Γιούρα, Βέρνης, Λουκέρνης κ.λ.π.) στη Γαλλία και την Ιταλία κυνηγούν σε ομάδα των 4-6 και παραπάνω στο καθημερινό κυνήγι. Είναι καθαρά θέμα του κάθε κυνηγού, τα σκυλιά κυνηγούν καλύτερα σε ομάδα γιατί κληρονομικά είναι αγελαία ζώα, το δύσκολο είναι να μπορείς να συντηρείς 10 ιχνηλάτες τουλάχιστον διατροφικά και χωροταξικά.

Με την ευκαιρία της ερώτησής σου είναι χρήσιμο να μιλήσουμε πιο αναλυτικά για τους πρακτικούς αγώνες των ιχνηλατών που διοργανώνονται σ' όλες τις χώρες της Ευρώπης, για να μάθουμε αντικειμενικά τι σημαίνει «ομάδα ιχνηλατών» και τι σπουδαίο ρόλο παίζουν οι αγώνες στη δημιουργία των άριστων ιχνηλατών.

Θα πάρουμε σαν παράδειγμα τους αγώνες που γίνονται στη Γαλλία. Οι αγώνες οργανώνονται από τα Club της κάθε ράτσας με την άδεια του Κεντρικού Κυνολογικού Ομίλου (SCC) και της Επιτροπής Κυνηγιού (Commission Venerie), που καθορίζουν το ετήσιο πρόγραμμα αγώνων. Στους αγώνες παίρνουν μέρος όλοι οι ιχνηλάτες που είναι γραμμένοι στο Βιβλίο Καταγωγών Γαλλίας (LOF) ή είναι γραμμένοι σε Βιβλίο Καταγωγών άλλης χώρας που είναι μέλος της FCI.

Οι αγώνες γίνονται σ' όλες τις περιοχές που επιτρέπεται το κυνήγι των τριχωτών, δηλαδή σε άγριο θήραμα. Απαγορεύεται η χρήση ζώων εκτροφείου που απελευθερώνονται λίγες ώρες πριν τον αγώνα.

Όλα τα σκυλιά πρέπει να είναι υγιή και να συνοδεύονται απ' το βιβλιάριο υγείας με τα πρόσφατα και απαραίτητα εμβόλια. Απαγορεύεται να πάρουν μέρος σε αγώνα οι σκύλες που βρίσκονται σε γενετήσιο οίστρο. Στους αγώνες επιτρέπεται να λάβουν μέρος σκύλοι ηλικίας 12 μηνών έως 8 χρονών.

Πρέπει επίσης να γίνει σαφές πως οι αγώνες ιχνηλασίας δεν έχουν καμιά σχέση με τους αγώνες των πουλόσκυλων, όπου έχουμε σκύλους αποκλειστικά για αγώνες. Εδώ οι ιχνηλάτες είναι τα ίδια σκυλιά που έχει ο κυνηγός για το κυνήγι του είτε είναι λαγός, αγριογούρουνο, ζαρκάδι, αγριοκούνελο. Έχει συνεπώς μεγάλη σημασία και σπουδαιότητα η διεξαγωγή τέτοιων αγώνων γιατί μας δίνει πραγματικά άριστους ιχνηλάτες

Στους Γαλλικούς αγώνες ιχνηλασίας λαγού, οι ιχνηλάτες συμμετέχουν υποχρεωτικά σε ομάδα 6 σκύλων και όχι μόνα τους, με αποτέλεσμα τα κριτήρια της βαθμολογίας να είναι πολλά, αφού εξετάζεται η ομαδική εργασία και συνεργασία εκτός των άλλων.

Ο αγώνας ξεκινάει στις 08:00 το πρωί και τελειώνει στις 16:00 ή 17:00 το απόγευμα.

Η ώρα που θα λάβει μέρος κάθε ομάδα ιχνηλατών γίνεται με κλήρωση, οπότε όπως είναι φυσικό κάποιες ομάδες θα κυνηγήσουν τις πρωινές ώρες και άλλες το μεσημέρι και το απόγευμα.

Ο αγώνας λαγού διαρκεί 1,5 ώρα, μέσα στην οποία οι ιχνηλάτες, πρέπει να ψάξουν στο ντορό το λαγό, να τον πλησιάσουν στο γιατάκι, να τον ξεσηκώσουν στο πρώτο μισάωρο και στη συνέχεια να τον καταδιώξουν μέσα στα υπόλοιπα χρονικά περιθώρια.

Οι κυναγωγοί είναι 2, οι οποίοι ακολουθούν τα σκυλιά με τα πόδια. Οι κριτές σ' αυτό τον αγώνα είναι 4 και παρακολουθούν τον αγώνα με τα πόδια. Οι 2 κριτές είναι αυτοί που δίνουν την βαθμολογία υποβοηθούμενοι απ' τους άλλους δυο.

ΚΑΤΑΤΑΞΗ - ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ

Κάθε ιχνηλάτης βαθμολογείται ξεχωριστά με την παρακάτω κατάταξη

· ΕΞΑΙΡΕΤΟΣ , χρειάζονται 150-200 πόντοι

· ΠΟΛΥ ΚΑΛΟΣ , χρειάζονται 125-149 πόντοι

· ΚΑΛΟΣ , χρειάζονται 100-124 πόντοι

Για να μπει στην πρώτη τριάδα των βραβείων μια ομάδα 6 ιχνηλατών πρέπει να συμπληρώσει τουλάχιστον 800 πόντους, που σημαίνει πως κατά μέσο όρο κάθε ιχνηλάτης πρέπει να πάρει 130 βαθμούς, να έχουμε δηλαδή πολύ καλό ατομικό επίπεδο για κάθε ιχνηλάτη. Αυτό σημαίνει πως κάθε ιχνηλάτης που μπαίνει στην ομάδα πρέπει να είναι καλός σε ατομικό επίπεδο πρώτα, δηλαδή να κυνηγάει πολύ καλά ή άριστα μόνος του (solo) γιατί διαφορετικά θα πάρει πολύ χαμηλή βαθμολογία και δεν έχει νόημα η συμμετοχή του. Ο απαράβατος λοιπόν κανόνας της «ομάδας ιχνηλατών» είναι το άριστο κυνηγετικό ατομικό επίπεδο του κάθε σκύλου χωριστά. Για να μπει ένας ιχνηλάτης σε ομάδα πρέπει πρώτα να εκπαιδευτεί μόνος του μέχρι την ηλικία των 2 ετών περίπου και να κυνηγάει μόνος του, μετά εντάσσεται σιγά-σιγά, πολύ σπάνια συμμετέχουν στις ομάδες μικρής ηλικίας σκύλοι.

Αν μελετηθεί ο παρακάτω πίνακας βαθμολογίας αναλυτικώς, βγάζουμε πολλά συμπεράσματα για τα προσόντα που πρέπει να έχει ένας ιχνηλάτης σε κάθε είδος ζώο που μας ενδιαφέρει να κυνηγήσουμε.

«C»

ΛΑΓΟΣ

«G»

ΓΟΥΡΟΥΝΙ

ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΑ

ΠΡΟΤΥΠΟ ΡΑΤΣΑΣ

10X3

10X2

ΜΥΤΗ, ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΟΣΦΡΗΣΗΣ

10X3

10X1

ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΦΩΝΗΣ ΛΑΡΥΓΓΙ

10X2

10X2

ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΣΤΟ ΠΛΗΣΙΑΣΜΑ ΞΕΠΕΤΑΓΜΑ

10X2

10X4

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΑΓΩΓΗ, ΕΜΜΟΝΗ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ

10Χ3

10Χ2

ΣΤΥΛ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΦΥΣΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ

10Χ3

10Χ2

ΟΜΑΔΙΚΟΤΗΤΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ

10Χ1

10Χ1

ΣΙΓΟΥΡΙΑ ΣΤΟ ΝΤΟΡΟ, ΥΠΑΚΟΗ ΕΞΥΠΝΑΔΑ

10Χ2

10Χ3

ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ ΖΩΗΡΑΔΑ

10Χ1

10Χ2

ΣΥΝΟΛΟ

200

200

Η βαθμολογία δίνεται αντικειμενικά και τα κριτήρια είναι πολύ αυστηρά, αρκεί να σας πω πως η ανώτερη βαθμολογία που έχει πάρει μέχρι σήμερα γαλλικός ιχνηλάτης είναι 165 πόντοι, ποτέ δεν έχει δοθεί το 200.

Ο ιχνηλάτης που θα κυνηγήσει άλλο ζώο απ' αυτό που διαγωνίζεται, κρίνεται ανεπαρκής και δεν βαθμολογείται, οπότε επηρεάζει τη συνολική βαθμολογία της ομάδας.

Αφαιρούνται 10-20 πόντοι απ' την ατομική βαθμολογία του σκύλου στα παρακάτω λάθη που ενδεχομένως θα κάνει:

· Όταν ο σκύλος τεμπελιάζει, είναι άτονος και αδιάφορος.

· Όταν σταματά την καταδίωξη

· Όταν ψάχνει ψεύτικα και φλύαρα

· Στα πολύ χτυπητά λάθη.

· Όταν παίρνει αντίθετο ντορό χωρίς γρήγορη διόρθωση.

· Όταν φοβάται τις τουφεκιές

· Όταν η φωνή του είναι αδύνατη και δεν ακούγεται μακριά.

· Όταν δεν συνεργάζεται με την ομάδα και έχει αποκοπεί τελείως απ' αυτή

· Όταν δεν υπακούει στο κάλεσμα και στις εντολές του κυναγωγού.

· Συνεχόμενο και φλύαρο γάβγισμα στο ψάξιμο του ντορού.

ΚΥΠΕΛΛΟ ΓΑΛΛΙΑΣ

Σ' όλες τις κατηγορίες οι αγώνες συνολικά είναι γύρω στους 150. Οι πιο πολλοί αγώνες, γύρω στους 30 για κάθε είδος ζώου, γίνονται στο λαγό (C), στο ζαρκάδι (E), στο αγριοκούνελο (D) και στο αγριογούρουνο (G).

Μόλις τελειώσουν οι τοπικοί αυτοί αγώνες, διεξάγεται ο εθνικός αγώνας για το «Κύπελλο Γαλλίας» για κάθε είδος. Οι κανόνες διεξαγωγής και οργάνωσης είναι ίδιοι, όπως επίσης και τα κριτήρια της βαθμολογίας και της τελικής κατάταξης.

Κάθε Club συμμετέχει στο κύπελλο με μια ομάδα ιχνηλατών που αντιπροσωπεύει τη ράτσα, επιλέγοντας τα καλύτερα σκυλιά που βραβεύτηκαν στους προηγούμενους τοπικούς αγώνες. Όπως είναι φανερό το «Κύπελλο Γαλλίας» είναι το αποκορύφωμα των αγώνων πρακτικού κυνηγιού στους ιχνηλάτες σκύλους, όπου παίρνουν μέρος τα άριστα σκυλιά από κάθε ράτσα.

Στη Γαλλία υπάρχουν 30 ράτσες καθαρόαιμων αναγνωρισμένων ιχνηλατών, γεγονός που προσδίδει στους αγώνες μεγάλη σπουδαιότητα και σοβαρότητα γιατί βοηθούν τα μέγιστα στην ανάπτυξη της κυνολογίας και του κυνηγιού γενικότερα.

Σ' όλες τις χώρες της Ευρώπης γίνονται αγώνες ιχνηλασίας, δείγμα πως οι κυνηγοί εκεί έχουν πολύ αναπτυγμένο κυνολογικό και κυνηγετικό επίπεδο και ασχολούνται σοβαρά με τα σκυλιά τους.

Επίσης κάθε χρόνο, σε μια ευρωπαϊκή χώρα, γίνεται και το πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα ιχνηλασίας, όπου παίρνουν μέρος πολλές χώρες με τους ιχνηλάτες που επιλέχτηκαν και διακρίθηκαν σε εθνικό επίπεδο. Εδώ έχουμε πολύ υψηλό επίπεδο συναγωνισμού σε διακρατικό επίπεδο.

Στους αγώνες επιβραβεύεται η ποιότητα του ιχνηλάτη και της ράτσας γενικότερα, στη μορφολογία και στην κυνηγετική ικανότητα. Για να αντιπροσωπεύσει ένας ιχνηλάτης άριστα τη ράτσα του πρέπει και οφείλει να είναι άριστος μορφολογικά και κυνηγετικά, δυο στοιχεία απαραίτητα για την ανάπτυξη και τη διατήρηση της ράτσας στα ανώτερα κυνολογικά επίπεδα.

Πολύ εύκολα μπορείτε να βγάλετε τα συμπεράσματά σας για την κυνολογική κατάσταση που επικρατεί σε μας και αν μπορούμε να φτάσουμε ποτέ σ' αυτά τα επίπεδα και να μιλάμε για άριστα λαγόσκυλα ή γουρουνόσκυλα, τότε οι ευρωπαίοι εταίροι μας τι να πουν για τα σκυλιά τους και τι να σκέφτονται για μας, που αποκαλούμε με μεγάλη ευκολία «αστέρια» όλα τα ημίαιμα «γκέκικα» που δυστυχώς διαιωνίζονται ακόμα και σήμερα.

Σε μας επικρατεί η αμάθεια, η άγνοια και στον αντίποδα ο εγωκεντρισμός του Νεοέλληνα που τα ξέρει όλα. Ας κοιτάξουμε λίγο παραπέρα με αντικειμενικότητα και ας αφήσουμε κατά μέρος την εγωιστική έπαρση γιατί κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας ασύστολα και δίνουμε λαβή στους άλλους να μη μας θεωρούν σοβαρούς και με το δίκιό τους φυσικά.

Σφυριχτάρι

(Anas penelope)

Βασίλειο: Animalia

Συνομοταξία: Chordata

Υποσυνομοταξία: Aves

Κλάση: Vertebrata

Τάξη: Anseriformes Οικογένεια: Anatidae

Γένος: Anas

Είδος: Anas Penelope

Το Σφυριχτάρι είναι ένα από τα πιο διαδεδομένα είδη αγριόπαπιας που επισκέπτονται την χώρα μας. Είναι επίσης ένα από τα πολυπληθέστερα και άκρως αναγνωρίσιμα είδη αγριόπαπια επιφανείας. Οι ονομασίες τους κατά τόπους ποικίλουν, ενδεικτικά θα μπορούσαμε να αναφέρουμε μερικές από αυτές όπως, Ζάρα Καρκάρι Κοκκινοκέφαλη Μπάλι Μπάλια Μπάλιο Μπαλούλι Σουστάρι Σφυριχίδρα Σφυριχτάρι Φίος Φιστόνι κ.α.

Γεωγραφική εξάπλωση

Τα Σφυριχτάρια (anas Penelope) είναι ένα αρκετά διαδεδομένο είδος σε όλη σχεδόν την Ευρώπη και την Ασία όπου κυρίως αναπαράγονται. Το χειμώνα οι διάφοροι πληθυσμοί τους μεταναστεύουν προς τον νότο σε περιοχές στη βορειοανατολική Αφρική, την Ινδία, τη νότια Κίνα, κ.α.

Γενικώς και εν συντομία θα μπορούσαμε να πούμε ότι τα περισσότερα από τα πουλιά αυτού του είδους αναπαράγονται στα βόρεια γεωγραφικά πλάτη και μεταναστεύουν προς τον νότος κατά τη διάρκεια του χειμώνα.

Σπανίως το ευρασιατικό Σφυριχτάρι εμφανίζεται στην Αμερικανική ήπειρο όπου διαβιεί το Αμερικανικό Σφυριχτάρι, παρόμοιο με το ευρασιατικό είδος.

Περιγραφή

Το Σφυριχτάρι είναι και αυτό μια πάπια επιφανείας η οποία έχει μήκος 44-51 εκατ. με μήκος ουράς γύρω στα 10 εκατ. και άνοιγμα φτερών που κυμαίνεται από 73 έως 80 εκατ. Το βάρος ενός ενήλικου αρσενικού κυμαίνεται από 520-750γραμ.ενώ μιας θηλυκής γύρω από 430-550γραμ.

Τα Σφυριχτάρια, όπως και ένα μεγάλο μέρος των αγριόπαπιων επιφανείας παρουσιάζουν σεξουαλικό διμορφισμό, δηλαδή υπάρχει μορφολογική διαφορά μεταξύ αρσενικών και θηλυκών.

Στα αρσενικά το κεφάλι και ο λαιμός είναι χρώματος καστανοκόκκινο με μια ανοιχτού πορτοκαλί ως και κιτρινωπού ή υπόλευκου κατά περίπτωση, κατά μήκος οριζόντια γραμμή, η οποία ξεκίνα από το ράμφος και καταλήγει στο πίσω μέρος του κεφαλιού. Τα μάτια των αρσενικών είναι κίτρινα και το ράμφος τους ανοιχτό γαλάζιο-μπλε με μαύρη άκρη, ενώ το μήκος του κυμαίνεται γύρω στα 3,5 εκατ. Το στήθος τους είναι ροδαλό ως και καφέ-πορτοκαλοχρώμο, ενώ η κοιλία τους λευκού ή υπόλευκου χρώματος. Έχει γκρίζα την πλάτη του όπως και τις φτερούγες, οι οποίες είναι γκριζωπές με μαύρες άκρες και πράσινο καθρέφτη (προφανή κατά την πτήση ή στην ανάπαυση) ενώ σε αυτές σχηματίζεται από τα δευτερεύοντα καλυπτήρια φτερά μια ευδιάκριτη μεγάλη λευκή κηλίδα (γκριζωπή στα θηλυκά). Το κάτω μέρος των φτερών είναι και αυτό γκριζωπό.

Τα θηλυκά έχουν ένα ενιαίο χρωματισμό ο οποίος είναι μια παραλλαγή του ξανθοκάστανου. Έχουν στρογγυλότερο απ’ ότι α αρσενικά κεφάλι και μικρότερο λαιμό. Και τα θηλυκά διατηρούν σχεδόν τις ίδιες χρωματικές αποχρώσεις στα φτερά τους αντικαθιστώντας όμως τον γκριζωπό χρωματισμό του αρσενικού, με τον ξανθοκάστανο δικό τους. Τα μάτια τους είναι καφετί χρώματος και το ράμφος τους ίδιο με των αρσενικών αλλά ελαφρώς γκριζωπότερο. Και τα δύο φύλα έχουν γκριζωπά πόδια και πέλματα.

Οι νεοσσοί έχουν χρωματισμό ανάλογο με αυτών των θηλυκών, αλλά ελαφρώς πιο σκούρο. Προς το τέλος του καλοκαιριού (από τον Ιούλιο μέχρι τον Σεπτέμβριο), ο αρσενικός ρίχνει τα πούπουλα του χάνοντας τον έντονο χρωματισμό του, σε αυτό το διάστημα το αρσενικό Σφυριχτάρι μοιάζει όπως το θηλυκό.

Αναπαραγωγή

Η αναπαραγωγική περίοδο ξεκίνα γύρω τον Απριλίου και θα διαρκέσει μέχρι και τον Ιούνιο. Τα θηλυκά θα επιλέξουν με προσοχή το μέρος στο οποίο θα φτιάξουν την φωλιά τους και το οποίο θα είναι ένα στεγνό μέρος μέσα στους υγρότοπους. Εκεί η θηλύκια θα φτιάξει με τρίψιμο την κοιλίας της στο έδαφος ένα βαθούλωμα ανάμεσα στα αγριόχορτα και την χαμηλή βλάστηση, στο οποίο θα τοποθετήσεις 8 ως 9 καφετο-κίτρινα με πρασινωπά στίγματα αυγά. Το θηλυκό θα ξεκινήσει την επώαση των αυγών αμέσως μετά από την γέννηση και του τελευταίου και θα διαρκέσει από 22 - 24 ημέρες. Τα αρσενικά θα παραμείνουν με τα θηλυκά καθ’ όλη τη διάρκεια της επώασης. Μερικές ώρες αφότου τα αυγά εκκολάπτουν, το θηλυκό θα οδηγήσει τους νεοσσούς στο νερό όπου σχεδόν αμέσως είναι σε θέση να κολυμπήσουν αλλά και να τραφούν. Οι νεοσσοί θα μείνουν στην ασφάλεια της φωλιά μαζί με το θηλυκό για περίπου 40 έως 45 ημέρες. Μετά από τα διάστημα αυτό είναι πλέον ικανοί να πετάξουν μονοί τους και κατά συνέπεια ανεξάρτητοι.

Συμπεριφορά

Τα Σφυριχτάρια απαντώνται είναι ιδιαίτερα κοινωνικό είδος εκτός από την εποχή αναπαραγωγής του και μπορούμε να το δούμε σε μεγάλα κοπάδια. Κατά την πτήση τους μένουν σε σφιχτές ομάδες, πετώντας κυματιστά όπως και πολλά υδρόβια και παρυδάτια πουλιά.

Ιδιαίτερου ενδιαφέροντος είναι η συμπεριφορά των αρσενικών κατά το διάστημα της αναπαραγωγής, αυτή την εποχή τα αρσενικά θα αρχίσουν να παρουσιάζουν μια αρκετά ιδιόμορφη συμπεριφορά ερωτοτροπίας, η οποία περιλαμβάνει πέρα από τις χαρακτηρίστηκες ερωτικές κλήσεις, διάφορες επιδείξεις, στροφές και βυθίσματα μέσα στο νερό, αλλά και έντονα χτυπήματα των φτερών τους.

Οι νεοσσοί αμέσως μετά την εκκόλαψη τους είναι σε θέση να ακολουθήσουν το θηλυκό. Από αυτό θα διδαχτούν τόσο τον τρόπο με τον οποίο θα βρίσκουν την τροφή τους, όσο και τους τρόπους με τους οποίους θα κρύβονται και θα αποφεύγουν τους διαφόρους εχθρούς τους. Οι νεοσσοί θα μπορούν να πετάξουν μετά από 40 έως 45 ημέρες.

Είναι αρκετά θορυβώδες είδος και ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά του αρσενικού Σφυριχταριού, είναι ο πολύ χαρακτηριστικός ήχος, αυτόν στον οποίο οφείλει και το όνομα του, ο ήχος αυτός έχει την μορφή σφυρίγματος και ακούγεται σαν ένα μακρόσυρτο «ουίου». Η θηλυκιά είναι λιγότερο θορυβώδες και περιορίζεται σε έναν χαμηλό βρυχηθμό.

Σίτισης

Τα Σφυριχτάρια τρέφονται κυρίως κατά τις νυκτερινές ώρες έως νωρίς το πρωί αν και πολλές φορές μπορούμε να τα δούμε να αναζητούν την τροφή τους και την ημέρα. Η διατροφή τους κυρίως αποτελείται από μικρά καρκινοειδή, μαλάκια, έντομα, και τις προνύμφες τους, καθώς επίσης και σπόρους, μίσχους υδρόβιων φυτών, αλλά και σπόρος και βλαστούς άλλων φυτών. Ακόμα τρέφεται με διαφορά είδη υδρόβιων σκαθαριών μικρά ψαράκια όπως οι φοξινιοί και μικρά σαλιγκάρια. Τρέφονται συνήθως κατά σμήνη και πολλές φορές αναζητούν την τροφή τους στην επιφάνεια του νερού αλλά και στην ξηρά, όπως κατά την διάρκεια του χειμώνα όπου αναζητούν διάφορα είδη σπόρων και σιτηρών, στα πλημμυρισμένα λιβάδια. Η σίτιση των νεοσσών κατά το πρώτο διάστημα της ζωής τους αποτελείται κυρίως από έντομα και ασπόνδυλα και αργότερα με σπόρους.

Βιότοπος

Τα Σφυριχτάρια είναι συνήθως μεταναστευτικό είδος, αν και υπάρχουν και μικροί στατικοί πληθυσμοί, ακόμα και στην χώρα μας (Αμβρακικός).

Ο Βιότοπος τους είναι τα διάφορα μόνιμα ύδατα πεδινών κυρίως περιοχών, όπως λίμνες γλυκού νερού, αλλά και υφάλμυρου σε κόλπους κοντά σε ακτές. Προτιμά τις περιοχές με την άφθονη βλάστηση γύρω από το νερό και πολύ σπάνια την συναντούμε σε περιοχές με μεγάλα υψόμετρα. Κατά το διάστημα της μετανάστευση τους πάρα πολύ συχνά θα χρησιμοποιήσουν τις θαλάσσιες παράκτιες περιοχές ως σταθμούς σίτισης και ανάπαυσης.

Διάφορα

  • Μια από τις παραμέτρους που πρέπει να θέσουμε υπόψη σας είναι ότι, στην διεθνή βιβλιογραφία το κυνήγι της το κατατάσσουν όχι σαν απειλή για το είδος, αλλά όσο πηγή εσόδων για την οικονομία των διαφόρων χωρών (άδειες, εξοπλισμός κλπ).
  • Στην Ελλάδα σε αντίθεση με παρά πολλές άλλες χώρες, απαγορεύονται για το κυνήγι της η χρήση οποιονδήποτε μέσων προσέλκυση, όπως ομοιώματα ηχητικοί κράχτες κλπ.

· Αποτελεί εξαιρετικό έδεσμα για όλους σχεδόν τους καλοφαγάδες και μπορεί να μαγειρευτεί με πολλούς και ιδιαίτερους τρόπους, αφού βεβαίως πρώτα υποστεί την απαιτούμενη προετοιμασία όπως σχεδόν τα περισσότερα υδρόβια.

· Ένα παρόμοιο είδος με το Ευρασιατικό Σφυριχτάρι είναι το Αμερικανικό υποείδος. Εξαιτίας της συνάντησης των δυο ειδών σε κάποιους κοινός βιοτόπους έχουν παρατηρηθεί αρκετά υβριδικά άτομα των δυο ειδών.

· Τα θηλυκά ευρασιατικά και αμερικανικά σφυριχτάρια είναι παρόμοια, με βασική διαφορά την εμφάνιση μαύρων γραμμών στην βάση του ράμφους στα αμερικανικά Σφυριχτάρια.

· Ενώ στα αμερικάνικα αρσενικά Σφυριχτάρια βασική διαφορά με το ευρασιατικό είδος είναι η έλλειψη της χαρακτηριστικής λευκής κηλίδας από τα φτερά τους.

· Υπολογίζετε ότι ο ευρωπαϊκός πληθυσμός του είδους ότι ξεπερνά το 1.000.000 άτομα

Εχθροί

Βασικοί εχθροί των Σφυριταριών είναι τα περισσότερα από τα φτερωτά αρπακτικά όπως τα γεράκια, οι κουκουβάγιες, οι μπούφοι και οι αετοί. Βασικότερος όμως όλων, είναι η σχεδόν δραματική συρρίκνωση των πρωταρχικών βιοτόπων τους. Ένα άκρως ανησυχητικό φαινόμενο με σχεδόν παγκόσμια έκταση.

Θα πρέπει για ακόμα μια φόρα να τονίσουμε ότι στην μέχρι τώρα βιβλιογραφία, πουθενά δεν αναφέρεται το κυνήγι ως λόγος μείωσης του πληθυσμού τους.

Ιχνηλάτης του Ποσάβα

Γράφει ο Θ. Κυριτσάκας

Γενική εμφάνιση:

Όμορφος σκύλος, μεσαίου ύψους, ελαφρύς αλλά δυνατός και ανθεκτικός.

Ιστορικά στοιχειά:

Η πραγματική καταγωγή του δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί με ακρίβεια. Μερικοί ερευνητές λένε πως κατάγεται απ' τους Ιχνηλάτες της Μεσογείου, ο Αυστρο-Ούγγρος στρατηγός F. B. Laska, λέει πως κατάγεται απ' την Κεντρική Ευρώπη και άλλοι απ' τα Κεντρικά Βαλκάνια.

Αναπτύχθηκε κυρίως στη βόρειο-κεντρική περιοχή της Γιουγκοσλαβίας, κατά μήκος του ποταμού Σάβα και κυρίως η περιοχή της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης θεωρείται η πατρίδα του.

Η ράτσα σταθεροποιήθηκε και αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά απ' τη Διεθνή Κυνολογική Ομοσπονδία το 1955 με FCI Standard No 154 και με όνομα "Karst Hound". Το 1959 το όνομα άλλαξε σε "Posavec Hound" και σήμερα το πρότυπό του είναι αυτό που ορίστηκε στις 17/1/1973 με FCI Standard No 154b. Υπάρχουν γύρω στα 1500 σκυλιά σήμερα καταγραμμένα στην Federation Cynologique Internationale (FCI).

Κυνηγετικά χαρακτηριστικά-ιδιοσυγκρασία.

Για τη χώρα καταγωγής του, είναι εξειδικευμένος σκύλος της κοιλάδας και των πεδινών δασών περισσότερο και όχι τόσο των βουνών, χωρίς αυτό να σημαίνει πως έχει πρόβλημα με τα βουνά, απλώς η περιοχή καταγωγής του, όπου αναπτύχθηκε και χρησιμοποιείτε, δεν είναι ορεινή. Στις κοιλάδες, στους λόφους και στα δάση, μπορεί να αποδώσει τα μέγιστα στο κυνήγι του λαγού, του ζαρκαδιού και της αλεπούς ακόμα, η οποία θεωρείται θηρεύσιμο είδος και πολλοί κυνηγοί των άλλων χωρών την κυνηγούν κανονικά.

Το μήκος του κορμού είναι κατά 11-13% μεγαλύτερο απ' το ύψος στο ακρώμιο, δηλαδή το σχήμα του σώματος είναι παραλληλόγραμμο, που σημαίνει πως είναι γρήγορος σκύλος στα ομαλά εδάφη, όπου μπορεί να αναπτύξει μεγάλες ταχύτητες στην καταδίωξη του λαγού ή άλλων ζώων, λόγω σκελετικής δομής

Ενεργητικός και δραστήριος σκύλος, με εκρηκτικές τάσεις μερικές φορές, που μπορούν να τον παρασύρουν στην αλεπού αν ο κυνηγός δεν δώσει την απαιτούμενη προσοχή και αυστηρότητα, ειδικά στα πρώτα στάδια εκπαίδευσης.

Ιχνηλατεί μεθοδικά, αποφεύγοντας τα λάθη και καλύπτοντας μεγάλη έκταση. Γαβγίζει στο ντορό διακοπτόμενα μέχρι το ξεσήκωμα. Γρήγορη καταδίωξη με κανονικό ρυθμό φωνής, η οποία είναι λεπτή μεν αλλά καθαρή.

Καλή συμπεριφορά γενικώς, υπάκουος στις εντολές, μαθαίνει εύκολα. Πολύ καλός σύντροφος στο κυνήγι και στο σπίτι. Άριστος στο λαγό όταν φτάσει στην κατάλληλη ηλικία και εκπαιδευτεί σωστά και μεθοδικά. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για μεγαλύτερα ζώα, αλλά στην ουσία είναι ένα εξειδικευμένο λαγόσκυλο.

Θ. Κυριτσάκας

SCENT HOUND FROM THE SAVE VALLEY

FCI-Standard N° 154 / 10/04/2002 / GB

Ο ιχνηλάτης από την κοιλάδα Sava

(Posavski Gonič)

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ : Κα Pamela Jeans-Brown.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ: Τσομώκος Διομήδης

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ : Κροατία.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΑΡΧΙΚΩΝ ΕΓΚΥΡΩΝ ΠΡΟΤΥΠΩΝ : 25.10.2000.

ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΗ : Είναι ένας καλός ιχνηλάτης με εξαιρετική δύναμη, που ταιριάζει ιδιαίτερα για το κυνήγι του λαγού και της αλεπούς. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί ως κυνηγόσκυλο λουριών (δηλαδή ιχνηλατεί δεμένος στο λουρί, οδηγώντας τον κυνηγό στο θήραμα). Η στιβαρή κατασκευή του ταιριάζει ιδανικά για κυνήγι στα απέραντα δάση και την πυκνή βλάστηση των κοιλάδων.

ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ F.C.I. : ομάδα 6 ιχνηλάτες και συναφείς φυλές.

τμήμα1,2 μέσου μεγέθους ιχνηλάτες

με εξέταση εργασίας.

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΕΡΙΛΗΨΗ : Η αρχαία αυτή φυλή κυνηγόσκυλων είναι γηγενής της Κροατίας. Η προέλευσή της οποίας χάνεται στα βάθη του χρόνου. Νωπογραφίες του 1474 (από το παρεκκλήσι που είναι αφιερωμένο στον Άγιο Mary στο Beram, κοντά στο Pazin), ιστορικές καταγραφές από το 1719 (από τον επίσκοπος Bakič του Djakovo) και από το 1859 (από τον κτηνίατρο Franjo Bertič, επίσης από το Djakovo) όπως και βιβλία (Joze Kristen), όλα ενισχύουν την αρχαιότητα αυτής της φυλής. Τα κυνηγόσκυλα αυτά εκτός από την κοιλάδα Save πουλήθηκαν και στην υπόλοιπη Κροατία με το όνομα "boskini" και έχαιραν ιδιαίτερης εκτίμησης στις γειτονικές περιοχές. Το 1924, η φυλή παρουσιάστηκε για πρώτη φορά σε μια έκθεση σκύλων. Οι πρώτες εγγραφές στο κροατικό γενεαλογικό-βιβλίο χρονολογούνται από το 1929. Το FCI δέχτηκε τη φυλή το 1955. Τα πρώτα πρότυπα με το σωστό όνομα της φυλής (σκυλί Posavatz) δημοσιεύθηκαν το 1969 αυτό το όνομα δείχνει ότι η φυλή δημιουργήθηκε στα μεγάλα πυκνά δάση της κοιλάδας (του ποταμού) Sava (Posavina) νοτιοανατολικά του Ζάγκρεμπ.

ΓΕΝΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ : Εύρωστο σκυλί μέσων αναλογιών, κόκκινο, κοκκινωπό ή με σιταρένιο τρίχωμα, έχει άσπρα σημάδια στο κεφάλι, γύρω από το λαιμό, στο στήθος, στα κατώτερα άκρα και στην άκρη της ουράς. Έχει μια υψηλή, ηχηρή φωνή.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΑΝΑΛΟΓΙΕΣ : Το μήκος σώματος πρέπει να είναι 11-13% περισσότερο από ύψος στο ακρώμιο.

ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ/ΙΔΙΟΣΥΓΚΡΑΣΙΑ : Υπάκουο, πολύ δεμένο με τον ιδιοκτήτη του, καλού χαρακτήρα: εύλογα ζωηρής ιδιοσυγκρασία. Πολύ ενθουσιώδης κυνηγός.

ΚΕΦΑΛΙ : Μακρύ και στενό, μήκος 20-24 εκατ.

ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΚΡΑΝΙΟΥ:

Κρανίο : Βλέποντας το από πλάγια θέση, το μετωπικό οστού στρογγυλεύεται ελαφρώς. Βλέποντας το από επάνω, το κρανίο είναι ωοειδές και όχι πάρα πολύ ευρύ. Καθορισμένο με σαφήνεια μετωπιαίος αύλακας, έντονη ινιακή απόληξη.

Μετωπιαίο στοπ : Ορατό αλλά όχι πολύ έντονο.

ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ :

Μύτη :Ευρεία, μαύρη, μαυριδερή ή σκούρα καφετί.

Ρινικός κάλαμος : Το περίγραμμα του μπορεί να είναι ελαφρώς κυρτό.

Ρύγχος : Αρκετά μακρύ, ίδιου πλάτους σε όλο το μήκος του.

Χείλια : Μέσου πάχους, σφιχτά, επάνω χείλος μόλις που καλύπτει το κατώτατο χείλος. Σωστή συρραφή των χειλιών. Σκούρο ή μαύρο χρώμα.

Δόντια : Ισχυρά, κανονικό και πλήρες δάγκωμα ψαλιδιού.

Μάτια : Μεγάλα, με σφιχτά βλέφαρα. Σκούρου χρώματος ίριδα. Ευγενής έκφραση.

Αυτιά : Μικρά, κοντά στα μάγουλα, επίπεδα, λεπτά, που στρογγυλεύονται στις άκρες τους. Όταν σύρονται προς τα εμπρός προς τη μύτη πρέπει να φθάνουν στην συρραφή των χειλιών.

ΛΑΙΜΟΣ : Βλέποντας τον από πλάγια ελαφρώς κεκλιμένος. Κεκλιμένος λαιμός, μέσου μήκους, έντονα μυϊκός. Σφιχτό δέρμα.

ΣΩΜΑ :

Επάνω γραμμή : Επίπεδη.

Ακρώμια : Έντονα.

Πλάτη : Μακριά.

Οσφυϊκή χώρα : Μέσού μήκους οσφυϊκή περιοχή, ευρεία, μυϊκή, ισχυρή και σταθερά συνδεδεμένη με τα καπούλια.

Καπούλια : Μυώδη, ελαφρώς στρογγυλευμένα και ελαφρώς κεκλιμένα. Το ισχίο μετά βίας αισθητό.

Στήθος : Μακρύ, ευρύ και σωστά ανεπτυγμένο προς τα κάτω. Καλά ανεπτυγμένα πλευρά. Συγκροτημένα ευρύ στήθος. Το σημείο του στέρνου όχι ιδιαίτερα έντονο.

Κοιλιά και πλευρά : Κοιλιά ελαφρώς πτυχωμένη, πλευρά μόλις και μετά βίας εμφανή

ΟΥΡΑ : Σε συνεχεία της γραμμής της πλάτης, ευρεία στη ρίζα της. Μέσου μήκους, το πολύ να φθάνει στον ταρσό. Φέρεται σε μορφή σπάθας. Ουρά που καλύπτεται από παχιά τρίχα όπως μια βούρτσα, με αποδεκτή μια μακρύτερη τρίχα στην κατώτερη πλευρά της.

ΑΚΡΑ

ΕΜΠΡΟΣΘΙΑ ΑΚΡΑ :

Γενική εμφάνιση : Βλέποντας τα από εμπρός, κατακόρυφα, καλού πλάτους: βλέποντας τα από πλάγια ελαφρώς "προς τα εμπρός". Ισχυρά οστά.

Ώμοι : Κεκλιμένες ωμοπλάτες, μακριοί, μυώδεις και σωστά συνδεδεμένοι με το στήθος.

Ανώτερος βραχίονας : Ισχυρός, μυώδης.

Αγκώνας : Χωρίς να στρέφετε προς τα έξω ή να είναι πολύ κοντά στο στήθος.

Αντιβράχιο : Κατακόρυφο.

Καρπός (καρπική ένωση) : Συγκροτημένα έντονος.

Μετακάρπιο : Κοντό, πολύ ελαφρώς κεκλιμένο.

Μπροστινά πέλματα : Περισσότερο πόδι μορφής γάτας από ότι της μορφής λαγού, με σφιχτά δάχτυλα. Ανθεκτικά ελαστικά μαξιλαράκια. Ισχυρά νύχια, κατά προτίμηση σκούρου χρώματος.

ΟΠΙΣΘΙΑ ΑΚΡΑ :

Γενική εμφάνιση : Βλέποντας τα από πλάγια ελαφρώς "προς τα πίσω".

Μηρός : Μέσου μήκους, ευρύς, μυϊκός.

Οσφυϊκή χώρα : Ευρεία.

Κατώτερος μηρός : Κεκλιμένος, μακρύτερος από τον μηρό.

Ταρσός : Ισχυρός.

Μετατάρσιο (οπίσθιος μεσοκνήμιο) : Κατακόρυφο, μέσου μήκους, οποιαδήποτε διπλό-νυχό (παράνυχο) πρέπει να αφαιρείται.

Οπίσθια πέλματα : Όπως τα μπροστινά πόδια.

ΒΗΜΑΤΙΣΜΟΣ-ΚΙΝΗΣΗ : Ομαλή, αβίαστη, λογικά ζωηρή.

ΔΕΡΜΑ : Ελαστικό, σφιχτό σε όλο το σώμα, χωρίς ρυτίδες.

ΤΡΙΧΩΜΑ

ΤΡΙΧΑ : 2-3 εκατ. μακριά, ίσια, πυκνή και στρωτή. Κοιλιά που καλύπτεται καλά από τρίχες. Η τρίχα είναι ελαφρώς μακρύτερη κατώτερο μέρος της κοιλιάς, στο πίσω μέρος των άκρων και κάτω μέρος της ουράς.

ΧΡΩΜΑ :Το χρώμα του μπορεί να είναι όλες οι αποχρώσεις του κοκκινωπού, του σιταρένιου, αλλά ποτέ του καφετί ή του σοκολατί. Μπορούν να υπάρχουν άσπρα σημάδια στο κεφάλι τα οποία μπορούν να έχουν την μορφή αστεριού, λάμψης ή ένα μεγαλύτερης ευρύτητας άσπρο σημάδι. Στο λαιμό, τα άσπρα σημάδια είτε διαμορφώνουν ένα περιλαίμιο είτε πιτσιλιά, τα άσπρα σημάδια βρίσκονται επίσης στο στήθος, κάτω από την κοιλιά, στο κάτω μέρος των άκρων και στο τέλος της ουράς. Σε όλες αυτές τις σαφώς καθοριζόμενες περιοχές, τα άσπρα σημάδια είναι διασκορπισμένα αλλά δεν πρέπει ποτέ να καλύπτουν περισσότερα από το ένα τρίτο ολόκληρου του σώματος.

ΜΕΓΕΘΟΣ :

Ύψος στο ακρώμιο : 46-58 εκατ.

Ιδανικό ύψος για τα αρσενικά: 50 εκατ..

για τα θηλυκά: 48 εκατ..

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ: Οποιαδήποτε απόκλιση από τα προηγούμενα σημεία πρέπει να θεωρηθεί ελάττωμα και η σοβαρότητα με την οποία το ελάττωμα αυτό θα πρέπει να αξιολογηθεί, πρέπει να είναι στην ακριβή αναλογία με τον βαθμό απόκλισης του.

ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΝΤΑ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ :

· δυσαναλογία μεταξύ του ύψους στο ακρώμιο και του μήκους του σώματος.

· στρογγυλά πλευρά, στήθος μορφής βαρελιού.

· ουρά τοποθετημένη παρά πολύ ψηλά.

· μπροστινά ή οπίσθια πόδια «διπλωμένα» κάτω από το σώμα.

· αγκώνες πολύ ανοιχτοί.

· αντιβράχια με κλίση.

· μετακάρπιο και μετατάρσιο με την έντονη κλίση.

· προεξέχοντα ισχιακά οστά.

· ωχρός χρωματισμός στη μύτη, τα βλέφαρα και τα χείλια.

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥ :

· επιθετικότητα ή υπερβολική επιφυλακτικότητα

· ρύγχος υπερυψωμένο (τύπου πόιντερ), πάρα πολύ αμβλύ και παχύ στην άκρη του, συστριμμένα σαγόνια.

· Βραχυγναθισμός. Υπό ή προγναθισμός.

· Σχιστά μάτια.

· αυτιά πολύ κοντά ή μυτερά, τοποθετημένα πολύ ψηλά ή πολύ χαμηλά.

· Ουρά μορφής γάντζου, ή πλευρικά συστριμμένη. Ουρά έντονα επενδυμένη με τρίχα.

· τρίχωμα πάρα πολύ μακρύ.

· οποιαδήποτε σημάδια εκτός από τα λευκά απορρίπτονται, ειδικά τα γκριζωπά ή τα μαυριδερά.

· ύψος πάνω ή κάτω από τις παραμέτρους που υποδεικνύονται στα πρότυπα.

· οποιοδήποτε άλλο ελάττωμα φυσικού εκφυλισμού.

Οποιοδήποτε σκυλί που παρουσιάζει σαφείς φυσικές ή ανωμαλίες συμπεριφοράς θα πρέπει να αποκλείετε.

Σημ: Τα αρσενικά ζώα πρέπει δύο προφανώς κανονικούς όρχεις να κατεβούν πλήρως στο οσχέων.