Τετάρτη, 1 Φεβρουαρίου 2006

Συνέντευξη με τον πρόεδρο του Ο.Φ.Ε.Π.

Ο Πρόεδρος του Ομίλου Φίλων Ελληνικού Ποιμενικού

μας παρουσιάζει τον όμιλο μιας εκ’ των αρχαιοτέρων ελληνικών φυλών.

Κύριε Δρίβα.

Θα πρέπει να ομολογήσω ότι αν και σε αρκετές κυνοφιλικές εκθέσεις είχα την ευκαιρία να δω Ελληνικούς ποιμενικούς σκύλους, πολύ λίγα γνώριζα για την φυλή όπως και για τον όμιλο. Αργότερα και μέσα στα πλαίσια παρουσίασης από την σελίδα μας των διαφόρων φυλών, ανακάλυψα τα πραγματικά αξιοζήλευτα επιτεύγματα του ομίλου σας, αλλά και το ρωμαλέο αυτό ζώο που η εμφάνιση του και μόνο δεν μπορεί παρά να εντυπωσιάζει. Θα πρέπει δε ακόμα να ομολογήσω ότι τόσο η λειτουργία όσο και η δραστηριοποίηση του ομίλου σας σε τομείς όπως η έκδοση της τρίμηνης εφημερίδας σας της “Φωνής του Ελληνικού Ποιμενικού” αλλά και φυλλαδίων γύρω από την φυλή με εντυπωσίασαν και πραγματικά μου δικαιολόγησαν πλήρως το γεγονός ότι μόνο επαινετικά σχόλια ακούγονται για τον Ο.Φ.Ε.Π. Όπως ήταν λοιπόν φυσικό, δεν θα μπορούσα να αποφύγω τον πειρασμό να ζητήσω από εσάς τον πρόεδρο του ομίλου, να μας παρουσιάσετε τον αρχαίο αυτόν “συμπατριώτη” μας όπως σε πολλά έντυπα του ομίλου σας τον αναφέρετε.

Θα θέλατε να μας κάνετε μια μικρή ιστορική αναδρομή του ομίλου; Πότε, από ποιους και πως ξεκίνησε η όλη προσπάθεια; Αλλά και ποιοι ήταν οι βασικοί στόχοι για την δημιουργία του Ο.Φ.Ε.Π. ;

Χρ. Δρίβας: Η όλη προσπάθεια ξεκίνησε από πολλά χρόνια πριν, όταν άρχισαν σιγά-σιγά ν’ αποκτώνται Ελληνικοί Ποιμενικοί σκύλοι από ιδιώτες για τη φύλαξη των σπιτιών τους και ζητούσαν καθοδήγηση στο έργο της εκτροφής. Θα έλεγα ότι χρονικό σημείο εκκίνησης της συγκεκριμένης προσπάθειας είναι το 1994, όταν αποφάσισα πλέον μετά από επτά χρόνια μελέτης της φυλής στην ύπαιθρο και προβολής κάποιων δειγμάτων στις κυνοφιλικές εκθέσεις του Κ.Ο.Ε. να ασχοληθώ και με την εκτροφή του σκύλου αυτού. Οι σκύλοι που παρήχθησαν από τις επιλογές αυτές αποτέλεσαν τον πρώτο πληθυσμιακό πυρήνα, ο οποίος έπρεπε να συνεχίσει να υπάρχει, δίνοντας απογόνους κατόπιν επιλογών στις συζεύξεις, που θα εξασφαλίζανε τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα. Οι πρώτοι αυτοί ιδιοκτήτες που συνέχισαν επί χρόνια να έχουν επαφή μαζί μου και κάποιοι άλλοι που είχαν ευαισθητοποιηθεί στην ιδέα της διατήρησης της φυλής αυτών των σκύλων, αποτέλεσαν τα ιδρυτικά μέλη του Ο.Φ.Ε.Π. το 2000. Οι στόχοι δημιουργίας του Ο.Φ.Ε.Π. ήταν να εξασφαλιστεί μακροπρόθεσμα ο συντονισμός στην εκτροφή των σκύλων που απετέλεσαν τον πρώτο εκτροφικό πυρήνα και να ενισχυθεί η προσπάθεια προβολής της συγκεκριμένης εκτροφικής πρότασης του Ελληνικού Ποιμενικού. Αυτό μεταφράζεται σε δράσεις ενός ανθρώπινου δυναμικού με κανόνες, που θα μπορούσαν να εγγυηθούν σε βάθος χρόνου τις απαιτήσεις των ισχυόντων οργανισμών F.C.I. και Κ.Ο.Ε. για την αναγνώριση της φυλής.

Εντύπωση μου έκανε η ονομασία του ομίλου σας, τι ήταν αυτό που σας έκανε να τον αποκαλείται “όμιλο φίλων”; Μήπως αυτό δηλώνει μια διαφορετική διάσταση;

Χρ. Δρίβας: Δηλώνει την διάθεσή μας να αντιμετωπίζουμε τον σκύλο σαν φίλο, μια ιδιότητα που ο σκύλος την κατέκτησε μέσα από την κοινή διαχρονική του πορεία με τον άνθρωπο. Επίσης για να δείξουμε ότι ο σκύλος μαζί μας δεν έχει μόνο την χρηστική του ιδιότητα, εκπληρώνοντας κάποιες εργασιακές απαιτήσεις συμβίωσης, αλλά έχει και το ρόλο του συντρόφου.

Περνώντας σε ερωτήσεις που αφορούν αποκλειστικά την φυλή, θα πρέπει να σας ομολογήσω ότι σε μια μικρή ερευνά που κάναμε για τους ποιμενικούς, διαπιστώσαμε ότι ορισμένοι κτηνοτρόφοι πέρα των μιγάδων έχουν πλέον κοντά στα κοπάδια τους κάποιες ξενόφερτες φυλές ποιμενικών. Ποια εσείς θεωρείται ως βασικά πλεονεκτήματα των Ελληνικών Ποιμενικών έναντι αυτών των φυλών;

Χρ. Δρίβας: Μια ντόπια φυλή πλεονεκτεί ως προς την προσαρμοστικότητά της στο συγκεκριμένο περιβάλλον και σαν τέτοιο δεν εννοούμε μόνο τη φύση που μας περιβάλλει, αλλά και τον τρόπο ζωής που εξασφαλίζει τις καλύτερες συνθήκες διαβίωσης. Ο Ελληνικός Ποιμενικός προήλθε από τις μακροχρόνιες επιλογές των κτηνοτρόφων με βάση την καλύτερη προσαρμοστικότητα στο περιβάλλον αυτό και την καλύτερη ανταπόκριση σε συγκεκριμένα καθήκοντα προστασίας της κτηνοτροφίας. Σε αυτό τον τομέα πλεονεκτεί έναντι των ξενικών φυλών. Ο χαρακτήρας του, ο οποίος αποτελεί ισχυρό στοιχείο προσαρμοστικότητας, είναι προσανατολισμένος στην καλή συμβίωση με τα παραγωγικά ζώα. Το σωματικό του μέγεθος, τον καθιστά ικανό να επιβιώνει σε συνθήκες λιτότητας, ενώ δεν υστερεί σε ισχύ. Είναι ικανός και για δίωξη του αγριμιού και για εμπλοκή. Αντίθετα οι ξενικές φυλές έχουν ένα διαφορετικό ιστορικό επιλογών των ατόμων τους, το οποίο σχετίζεται με την προσαρμοστικότητα σε διαφορετικά εδάφη και κλιματολογικές συνθήκες και διαφορετικές συνθήκες διαχείρισης. Επειδή αυτές οι φυλές έγιναν γνωστές στη χώρα μας μέσα από μια διαδικασία προβολής και μάρκετιγκ που δεν έχει σχέση με την κτηνοτροφία, αλλά με άλλες χρήσεις του σκύλου, πιστεύουμε ότι αυτές οι φυλές σήμερα έχουν σε κάποιο ποσοστό χάσει τις αρχικές τους ιδιότητες. Άλλες απ’ αυτές επιλέγονταν επί χρόνια για τη φύλαξη στρατοπέδων και άλλες για φύλαξη σπιτιών ή για κυνομαχίες. Κυρίαρχο στοιχείο επιλογών τους ήταν το σωματικό μέγεθος και η μαχητικότητα. Αυτά τα σκυλιά δεν είναι εύκολο να συμβιώσουν με άλλα σε μεγάλες αγέλες και να εργάζονται αρμονικά μεταξύ τους για την αντιμετώπιση των αγριμιών και δεν είναι δυνατόν να διατηρούν τη σωματική τους ρώμη σε συνθήκες στέρησης που επιβάλλει το Ελληνικό περιβάλλον της κτηνοτροφίας.

Ο Ελληνικός ποιμενικός όπως και το όνομα του δηλώνει είναι ένα ζώο το οποίο κατά βάση δημιουργήθηκε για την προστασία των κοπαδιών. Από όσα όμως είμαι σε θέση να γνωρίζω αρκετά από τα μέλη σας δεν είναι κτηνοτρόφοι και ίσως πολλοί από αυτούς να μένουν ακόμα και σε πόλεις. Μήπως το γεγονός αυτό επηρεάσει αρνητικά την εκτροφή; Και κάνω αυτή την ερώτηση μεταφέροντας σας την δυσπιστία ορισμένων κτηνοτρόφων για την πλήρη μετάβαση των έμφυτων ενστίκτων φύλαξης των ζώων από έναν σκύλο ο οποίος γεννιέται σε ένα περιβάλλον τελείως διαφορετικό από αυτό του βουνού και του κοπαδιού. Τι εσείς θα τους απαντούσατε;

Χρ. Δρίβας: Θα τους απαντούσα ότι η συστηματική εκτροφή που στοχεύει στη διατήρηση της μορφής του σκύλου, δηλαδή του φαινοτύπου, απαιτεί ένα ελεγχόμενο και ασφαλές περιβάλλον για να επιτύχει στο σκοπό της. Το περιβάλλον της κτηνοτροφίας σήμερα, με τις τόσες βλαπτικές επιρροές στη βιωσιμότητα των πληθυσμών, δεν είναι ικανό να διατηρήσει τη μορφή του σκύλου. Προσωπικά αμφιβάλλω αν μπορεί να κρατήσει και τις εργασιακές ικανότητες του σκύλου, αφού αυτές εκδηλώνονται μέσα από συγκεκριμένη διαδικασία, που οι σημερινές συνθήκες διαχείρισης των κτηνοτρόφων τις έχουν αλλάξει. Παράδειγμα οι μεταφορές των προβάτων από τα χειμαδιά στις θερινές βοσκές που στο παρελθόν γίνονταν με τα πόδια και διαρκούσαν εβδομάδες, σήμερα γίνονται με αυτοκίνητα σε χρόνο μιας μέρας. Οι βοσκοί πλέον δεν είναι οι ίδιοι οι κτηνοτρόφοι, αλλά μισθωμένοι εποχικοί αλλοδαποί, που δεν διατηρούν την ίδια σχέση του παλαιού κτηνοτρόφου με τα σκυλιά του. Η βόσκηση σήμερα γίνεται σε ασφαλέστερες συνθήκες και οι σκύλοι έχουν απωλέσει τις ευκαιρίες επαφής με τα αγρίμια, άρα και την εμπειρία της συμπλοκής με αυτά. Είναι γεγονός ότι σε μακροπρόθεσμη βάση, η ενασχόληση με ένα αντικείμενο θα αλλάξει συνθήκες και περιβάλλον και αυτό θα επηρεάσει τις ιδιότητες. Αυτό όμως δεν είναι δυνατόν να συμβεί σε μικρά χρονικά διαστήματα π.χ. των πενήντα ετών, αλλά σε πολύ μεγαλύτερα. Οι ποιμενικές ιδιότητες του σκύλου μας είναι εμπεδωμένες στο DNA του αιώνες τώρα και δεν αλλάζουν ριζικά στα μικρά χρονικά διαστήματα που ενεργοποιείται η δική μας παρέμβαση. Εάν όμως συμβεί αυτό μακροπρόθεσμα, τουλάχιστον θα έχουμε περισώσει την μορφή του σκύλου μας σε μεγάλο βαθμό και αυτό θα είναι μια ικανοποίηση για τον πρακτικό ζωοτέχνη, ένας “χρυσός συμβιβασμός” στην εξελικτική πορεία του σκύλου και του ανθρώπου, αφού όλα τελικά μεταβάλλονται.

Μια “εντύπωση” που από πολλούς αναφέρεται όσο αφορά τις Ελληνικές φυλές, είναι ένα γενικότερο “αλισβερήσι” μεταξύ εκτροφέων και ορισμένων “κριτών” μιας και δυστυχώς και η κυνοφιλία πλέον έχει περάσει σε ένα πιο “επαγγελματικό” επίπεδο. Είμαι σε θέση επίσης να γνωρίζω ότι μέχρι στιγμής έχετε καταφέρει να κρατήσετε μακριά από τον όμιλο ανθρώπους που θα ήθελαν να εκμεταλλευτούν οικονομικά την φυλή. Θα ήθελα τις δικές σας θέσεις πάνω σ’ αυτό το θέμα και αν τελικώς πιστεύετε ότι θα μπορέσετε και πως να αποφύγετε τέτοιου είδος σκοπέλους;

Χρ. Δρίβας: Η γνώμη μας είναι ότι η εμπορευματοποίηση του σκύλου αφορά περισσότερο τις ξενικές φυλές, οι οποίες περιβάλλονται από μια αίγλη λόγω της μακρόχρονης διαφήμισής τους και της σύνδεσής τους με συγκεκριμένες ιδιότητες. Η ομοιομορφία του φαινοτύπου που αντανακλά μια γονιδιακή συγκέντρωση και μια προβλεψιμότητα ιδιοτήτων, κάνει τις ξενικές φυλές ένα “προϊόν” ικανό να διακινηθεί εύκολα μεταξύ των κυνοφίλων. Αντίθετα οι ντόπιες φυλές έχουν ακόμη μπροστά τους πολύ δρόμο για να συνδέσουν την εμπορική τους αξία με την ζωοτεχνική τους αξία, κατά τρόπο που να πείθει το κοινό που ενδιαφέρεται ν’ αποκτήσει σκύλο με συγκεκριμένες ιδιότητες. Έτσι ο σκύλος μιας ντόπιας φυλής διαθέτει προσόντα πιο λεπτής υφής, που έχουν να κάνουν με την ανθεκτικότητά του, την μακροβιότητά του, την εξυπνάδα του, την εφευρετικότητά του στο εργασιακό επίπεδο, την ποικιλότητά του και την ιστορία του που κεντρίζει τις μνήμες και τον συναισθηματισμό μας. Η αξία ενός αυθεντικού σκύλου μιας ντόπιας φυλής είναι πολύ μεγάλη για τον ζωοτέχνη γιατί μόνο με ένα πρωτογενές υλικό μπορείς να εξελίξεις την μορφή και να επηρεάσεις την γονιδιακή έκφραση αισθητά, ώστε να διαμορφώσεις μακροπρόθεσμα τον πληθυσμό. Όμως η εμπορική αξία συνδέεται περισσότερο με το ζωοτεχνικό έργο και τον χρόνο που επενδύεται για να παρέμβουμε στις ιδιότητες των σκύλων. Έτσι θεωρήσαμε δίκαιο και απαραίτητο να αποστασιοποιηθούμε από το κλίμα της εμπορευματοποίησης, μέχρι το ζωοτεχνικό μας έργο να μπορεί χειροπιαστά ν’ αποδείξει ότι ταιριάζει με ένα υψηλότερο χρηματικό τίμημα. Προς το παρόν διατηρούμε τις αρχές διαχείρισης εκείνες που συμπορεύονται με αυτή τη φιλοσοφία και συνεργαζόμαστε με τους ανθρώπους εκείνους που πιστεύουν στις ίδιες αρχές. Αυτή η τακτική έχει και ένα πρακτικό όφελος, ότι κάνει τον Ελληνικό Ποιμενικό προσιτό και σε ευρύτερα κοινωνικά στρώματα, σε όσα βεβαίως έχουν τις προϋποθέσεις του χρόνου και του χώρου να διατηρούν τέτοιους σκύλους. Οι κριτές των Ελληνικών Ποιμενικών με τις παρεμβάσεις τους στις κυνοφιλικές εκθέσεις, πολύ λίγο έχουν επηρεάσει τις επιλογές των σκύλων στην αναπαραγωγή σε επίπεδο εκτροφέων και δεν γνωρίζω εάν μπορούν να καθορίζουν την εμπορική αξία σκύλων που δεν έχουν ποιότητα και ζωοτεχνική αξία, χωρίς να εκτεθούν ανεπανόρθωτα στο κοινό και να εκπέσουν του ρόλου τους.

Ο Ελληνικός Ποιμενικός μαζί με τις υπόλοιπες δυο φυλές του Ελληνικού και Κρητικού ιχνηλάτη για όλους εμάς θα πρέπει να θεωρούνται ως η μέγιστη εθνική κυνοφιλική μας κληρονομιά. Θεωρείται ότι υπάρχουν οι προϋποθέσεις για την ανάπτυξη της φυλής στην χώρα μας με δεδομένο τόσο την συρρίκνωση αλλά και την διαφοροποίηση από τους παραδοσιακούς τρόπους της κτηνοτροφίας; Επίσης στο σημείο αυτό θα ήθελα να σχολιάσουμε την πρόσφατη επίσημη πλέον συνεργασία σας με το υπουργείο γεωργίας πάνω στον ελληνικό ποιμενικό.

Χρ. Δρίβας: Αναφερθήκαμε και προηγουμένως ότι η αλλαγή του τρόπου διαχείρισης των ποιμνίων έχει ήδη επηρεάσει την ανάπτυξη του Ελληνικού Ποιμενικού, μαζί βεβαίως με άλλους ισχυρούς βλαπτικούς παράγοντες που έχουν να κάνουν με την εξέλιξη των μέσων, την νοσηρή μας νοοτροπία και την έλλειψη παιδείας. Αναφέρομαι φυσικά στις τεράστιες απώλειες σκύλων της υπαίθρου από την χρήση δηλητηρίων υπό μορφή φόλας, την έλλειψη κτηνιατρικής πρόληψης και την παντελή έλλειψη μέριμνας στην αναπαραγωγή των σκύλων στην ύπαιθρο. Η κατάσταση αυτή δεν θα αλλάξει εύκολα γιατί συνδέεται με την νοοτροπία του κόσμου που διαχειρίζεται το περιβάλλον. Όμως η σωστή ενημέρωση από τους Ομίλους και από το κράτος, μπορεί μακροπρόθεσμα να δημιουργήσει καλύτερες συνθήκες και να υπάρξει “ανεφοδιασμός” των κοπαδιών με αξιόλογους σκύλους από την εκτροφή των Ομίλων και των ιδιωτών εκτροφέων που δεν είναι κτηνοτρόφοι και εξασφαλίζουν στους σκύλους τους πιο ασφαλές περιβάλλον. Η συνεργασία μας με το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων δεν έχει λάβει ακόμη “σάρκα και οστά”, αλλά βρίσκεται στο επίπεδο της αλληλοενημέρωσης για κάποιες προοπτικές που ανοίγονται, εν όψη βεβαίως και του νέου νομικού πλαισίου που δημιουργήθηκε, που επιτρέπει πλέον στο κράτος να καθορίζει τον πιστοποιητή της ζωοτεχνικής αρτιότητας των Ελληνικών Ποιμενικών σκύλων.

Ποιες θεωρείτε ως τις μεγαλύτερες δυσκολίες που μέχρι τώρα συναντήσατε στην θητεία σας σαν πρόεδρός του Ο.Φ.Ε.Π. και τι φιλοδοξείτε για την πορεία του ομίλου και κατ’ επέκταση και της φυλής;

Χρ. Δρίβας: Στην αρχή της προσπάθειας, μεγάλες δυσκολίες συναντήσαμε να εντοπίσουμε αξιόλογους σκύλους στις εκτροφές των κτηνοτρόφων και να πείσουμε τους τελευταίους να εμπιστευτούν το έργο μας και να μας παραχωρήσουν τους σκύλους αυτούς για αξιοποίηση στην εκτροφή. Αργότερα μεγάλα εμπόδια συναντήσαμε στον συντονισμό της συστηματικής εκτροφής και στο να πείσουμε τον ανθρώπινο παράγοντα να αντιληφθεί τους ζωοτεχνικούς κανόνες και να συνεργαστεί με γνώμονα το κοινό συμφέρον της φυλής του Ελληνικού Ποιμενικού, παραβλέποντας προσωπικές προτιμήσεις. Δυσκολίες αντιμετωπίζουμε ακόμη στη συλλογή των στοιχείων της εκτροφής, που αποδεικνύουν το ζωοτεχνικό μας έργο και επίσης στη συμμετοχικότητα των μελών μας.

Κύριε Δρίβα θα θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε για τον χρόνο που μας διαθέσατε και να σας ζητήσουμε να κλείσετε την συζήτηση μας αυτή με μια ευχή σας τόσο για την φυλή όσο και για την κυνοφιλία γενικότερα.

Χρ. Δρίβας: Εύχομαι τα επόμενα χρόνια να κυριαρχήσει στο περιβάλλον της κυνοφιλίας πνεύμα συνεργασίας, αξιοκρατίας και παραμερισμού προσωπικών παθών, ώστε οι κυνοφιλικοί οργανισμοί να προσελκύσουν κάθε φίλο του σκύλου που σήμερα διστάζει να συμμετάσχει στα δρώμενα. Για τον Ελληνικό Ποιμενικό εύχομαι ν’ ανοίξουν οι δρόμοι της επικοινωνίας των φίλων του και να παραμείνει σταθερό το ενδιαφέρον του κόσμου για τη φυλή.

Υ.Γ. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τα μέλη του Δ.Σ. του Ο.Φ.Ε.Π. και ιδιαιτέρως τον Γραμματέα του ομίλου κ. Κώστα Βασιλείου για την πολύτιμη βοήθεια του.

Ο υπεύθυνος ύλης

Τσομώκος Διομήδης

αγ+ γεράκια, τα ξεφτέρια κ.α.

Θα πρέπει να τονίσουμε ότι το κυνήγι τους, μόνο ως απαραίτητος ρυθμιστικός παράγοντας μπορεί να λειτουργήσει.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.