Τετάρτη, 1 Φεβρουαρίου 2006

ITALIAN SHORT-HAIRED HOUND

FCI -Standard N° 337 / 11. 05.1993/ GB.

(Segugio italiano a pelo raso)

Ιταλικός κοντότριχος ιχνηλάτης

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Κα Peggy Davis.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ : Στα Ελληνικά Τσομώκος Διομήδης.

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ : Ιταλία.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΑΡΧΙΚΩΝ ΕΓΚΥΡΩΝ ΠΡΟΤΥΠΩΝ: 27.11.1989.

ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΗ: Σκυλί για το κυνήγι ειδικά λαγών και αγριογούρουνων

ΤΑΞΙΝΌΜΗΣΗ FCI: Ομάδα 6 Ιχνηλάτες και συναφής φυλές.

Τμήμα 1.2 μέσου μεγέθους κυνηγόσκυλα

με εξέταση εργασίας.

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΕΡΙΛΗΨΗ: Η προέλευση του Segugio μας έρχεται από την αρχαιότητα. Τα σκυλιά αυτά είναι σχεδόν σίγουρο ότι είναι απόγονοι των πρωτόγονων σκύλων της αρχαίας Αιγύπτου που χρησιμοποιούνταν για κυνήγι. Εισήχθησαν στη συνέχεια μέσω της μεσογείου από φοίνικες εμπόρους και έφθασαν τελικά στην Ιταλία. Πολυάριθμες απεικονίσεις που έγιναν από τις διάφορες δυναστείες των Αιγυπτίων Φαραώ, ενισχύουν την άποψη της παρουσίας στην Αίγυπτο σκύλων οι οποίοι ομοιάζουν πάρα πολύ με το σημερινό Segugio. Πρέπει να επισημανθεί ιδιαίτερα η παρουσία κρεμαστών αυτιών, αναμφίβολο σημάδι εξημερωμένης εκτροφής. Μπορούμε επομένως να συμπεράνουμε ότι το αρχαίο κυνηγόσκυλο ιχνηλάτης, το οποίο δεν πρέπει να το συγχέουμε με τα κυνηγόσκυλα όρασης (λαγωνίκες), ήρθε στην Ιταλία και από αυτό προήλθαν τα σημερινά Segugio, των οποίων οι γενικές ανατομικές ιδιαιτερότητες διατηρήθηκαν χωρίς αλλαγές όλους αυτούς τους αιώνες. Σκυλιά ίδιου τύπου και παραστήματος με τα σημερινά Segugio που αντιπροσωπεύουν τον ιδανικό τύπο της φυλής, μπορούμε να δούμε σε αγάλματα όπως της "Κυνηγού Άρτεμις" (Diane chasseresse) στο μουσείο της Νάπολης ή αυτό της "Άρτεμις με τόξο και βέλος" (Diane tirant à l'arc) στο μουσείο του Βατικανού, αλλά και σε έναν πίνακες του 1600 στο κάστρο Borso d'Este.

ΓΕΝΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ: Σκυλί γενικά μέσων αναλογιών, με σώμα πλήρως τετραγωνισμένο, γερή κατασκευή, καλά ισορροπημένη, με σωστά αναπτυγμένα οστά, αδύνατη και νευρώδη μορφή, τονιζόμενη από εντόνους μύες χωρίς το παραμικρό ίχνος λίπους, σχετικά μακρύ κεφάλι του οποίου οι ανώτεροι διαμήκεις κρανιακοί και ρινικοί άξονες είναι αποκλίοντες, κοντό τρίχωμα.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΑΝΑΛΟΓΙΕΣ:

· Το μήκος του σώματος να είναι ίσο με το ύψος στο ακρώμιο (τετραγωνισμένη μορφή).

· Το ύψος (ή βάθος) του στήθους είναι ίσο με το μισό από το ύψος των μπροστινών ακρών μετρώντας τα από το έδαφος ως τους αγκώνες.

· Το μήκος του ρύγχους είναι ίσο με το μισό μήκος του κεφαλιού.

ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ/ΙΔΙΟΣΥΓΚΡΑΣΙΑ: Ιχνηλάτης που προσαρμόζεται πολύ εύκολα σε όλους σχεδόν τους κυνηγότοπους, προικισμένος με μεγάλη αντοχή και ταχύτητα, εξαιρετικά πρόθυμος, είτε εργαζόμενος μόνος του, είτε σε αγέλη, σκληραγωγημένος και όχι πολύ διαχυτικός, έχει μαλακή έκφραση και δυνατή πολύ ευχάριστη φωνή.

ΚΕΦΑΛΙ

ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΚΡΑΝΙΟΥ:

Κρανίο: Βλέποντας το από επάνω, η μορφή του κρανίου είναι σχεδόν ωοειδής. Από πλάγια όψη, οι άξονες του κρανίου και του ρύγχους είναι αποκλίνωντες, το ανώτερο περίγραμμα του κρανίου είναι ελαφρώς κυρτό, το διζυγωματικό πλάτος είναι λιγότερο από το μισό του μήκους του κεφαλιού, οι υπερβλεφαριδικές αψίδες είναι ελάχιστα αναπτυγμένες, ο μετωπιαίος αύλακας είναι ελαφρώς εμφανής το ινιακό οστό, κοντό, κομψό και προεξέχων χωρίς υπερβολή.

Μετωπιαίο στοπ: Βαθμός προβολής περίπου 140°.

ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ:

Μύτη: Πλησιάζει την μορφή ενός πολυέδρου έξι εδρών, αρκετά μεγάλη, ευλύγιστη με ωραία ανοιχτά ρουθούνια των οποίων οι οπές είναι ελαφρώς προς τα πλάγια και πάντα ο μαύρες.

Ρύγχος: Το μήκος του ρύγχους είναι ίσο με το μισό του μήκους του κεφαλιού, το βάθος του πρέπει να υπερβεί ελάχιστα το μισό του μήκος του, το πλάτος του ρύγχους που μετριέται στο μέσο του μήκος του, πρέπει να είναι λίγο λιγότερο από ένα πέμπτο του μήκους του κεφαλιού, η επάνω πλάγια όψη του ρύγχους είναι ελαφρώς κυρτή (ρωμαϊκή μύτη), οι πλευρικές του ρύγχους συγκλίνουν προς τα εμπρός, τα οστά της κάτω σιαγώνας είναι σχεδόν ίσια σε ολόκληρο το μήκος τους και στο σαγόνι αναπτύσσεται ελαφρώς μόνο στο μπροστινό μέρος του, η πλάγια όψη του κάτω μέρους του ρύγχους καθορίζεται από το επάνω χείλος.

Χείλια: Είναι ωραία και λεπτά, βλέποντας τα από εμπρός όπως και από πλάγια όψη, δεν αναπτύσσονται πολύ σε ύψος (τεντωμένα), σε πλάγια όψη τα επάνω χείλη παρουσιάζουν στη κάτω άκρη τους μικρή καμπύλη. Το περίγραμμα των χειλιών είναι πάντα μαύρο.

Σαγόνια/δόντια: Η μορφή των σαγονιών είναι όπως αυτή ενός περικομμένου κώνου η θέση των κοπτήρων σε σχέση με τις σιαγώνες είναι στη σωστή γωνία δίνοντας δάγκωμα ψαλιδιού. Οδοντοστοιχία πλήρης και άσπρη, κανονικά ευθυγραμμισμένη και σωστά αναπτυγμένη, επιθυμητό είναι το δάγκωμα ψαλιδιού αλλά και το δάγκωμα πένσας επιτρέπεται.

Μάγουλα: Επίπεδα και αδύνατα.

Μάτια: Αμυγδαλωτά, μεγάλα, φωτεινά, στο χρώμα της σκούρας ώχρας, σε ημι-πλευρική θέση, με μαλακή έκφραση, το περίγραμμα των βλέφαρων είναι πάντα μαύρο.

Αυτιά: Τοποθετημένα στο ίδιο επίπεδο με τα ζυγωματικά τόξα ή και ελαφρώς χαμηλότερα, το αυτί πρέπει να είναι κρεμαστό και να παρουσιάζει μια στρέψη που να το οδηγεί προς τα εμπρός, μην επιτρέποντας του να διπλώνει, ή να κατσαρώνει. Το αυτί είναι τριγωνικής μορφής, επίπεδο καθ’ όλο το μήκος του και αρκετά φαρδύ, η άκρη του αυτιού πρέπει να είναι στενή, δεν πρέπει ποτέ να είναι φαρδιά και στρογγυλή, με μια πολύ μικρή εσωτερική σπείρωση. Το μήκος του αυτιού πρέπει να φθάνει περίπου το 70% του μήκους του κεφαλιού και το πλάτος στο ευρύτερο σημείο λίγο περισσότερο από μισό του μήκος του.

ΛΑΙΜΟΣ

Σχεδιάγραμμα: Το επάνω περίγραμμα του σχηματίζει ελαφρώς αψίδα, κατά συνέπεια είναι ελαφρώς κυρτός.

Μήκος: Το μήκος του είναι ίσο ή σχεδόν ίσο με το μήκος του κεφαλιού, επομένως πρέπει να φθάνει στο 4/l0 του ύψους στο ακρώμιο.

Μορφή: Ο λαιμός έχει τη μορφή ενός περικομμένου κώνου, εμφανίζεται πολύ αδύνατος και ελαφρύς, δίνοντας την εντύπωση ότι δεν είναι ιδιαίτερα μυϊκός (μακριοί μύες).

Δέρμα: Ωραίο, σφιχτό, χωρίς πτυχές ή λωγάνιον (προγούλι), κοντή τρίχα.

ΣΩΜΑ

Ράχη: Ίσια που από τα ακρώμια κατεβαίνει αρμονικά προς τα καπούλια του ζώου με μέτρια κυρτότητα στο επίπεδο της οσφυϊκής χωράς.

Ακρώμια: Ελαφρώς υπερυψωμένα στην ράχη και στενά λόγω της στενότητας των ωμοπλατών, ενώνονται αρμονικά στη βάση του λαιμού.

Πλάτη: Το επάνω περίγραμμα της πλάτης είναι ίσιο χωρίς εντόνους μύες, το μήκος της πλάτης είναι σε σχέση 3 προς 1 με το μήκος της οσφυϊκής χώρας.

Οσφυϊκή χώρα: Το μήκος της οσφυϊκής χώρας πρέπει να είναι λίγο λιγότερο από το ένα πέμπτο του ύψους στο ακρώμιο, το πλάτος της οσφυϊκής χώρας είναι περίπου όσο και το μήκος της, οι μύες της είναι καλά αναπτυγμένοι τόσο στο μήκος, όσο και στο πλάτος της.

Καπούλια: Το επάνω μέρος του καπουλιού παρουσιάζει ελαφρά κυρτότητα με κλίση περίπου 10° προς τα κάτω, το μήκος του φθάνει στο ένα τρίτο του ύψους στο ακρώμιο, ενώ το πλάτος του είναι περίπου το μισό του μήκους του, οι μύες (των καπουλιών) είναι καλά αναπτυγμένοι.

Στήθος : Το ύψος του στήθους ή του θώρακα είναι ίσο ή ελαφρώς λιγότερο από το μισό του ύψους στο ακρώμιο και το πλάτος του (εγκάρσια διάμετρος) που μετριέται στο μέσο του ύψους, είναι ίσο ή περίπου ίσο με το 1/3 του ύψους στο ακρώμιο, το στήθος πρέπει να κατεβαίνει ως ή σχεδόν ως στους αγκώνες. Τα πλευρά δεν εξέχουν ιδιαίτερα και έχουν μια ελαφρά κυρτότητα, η περιφέρεια του στήθους υπερβαίνει το ύψος στο ακρώμιο κατά ένα τέταρτο, το στήθος είναι μέτριου πλάτους.

Κάτω μέρος : Η πλάγια όψη του κάτω μέρους είναι χαρακτηριστική έχοντας την μορφή μιας σχεδόν ευθείας γραμμής σε ολόκληρο το μήκος της, το οποίο ξεκίνα από το στέρνο και φτάνει ως την κοιλιά, κοιλιά αρκετά σφριγηλή, χωρίς έντονες πτυχές.

ΟΥΡΑ: Τοποθετημένη ψηλά στο ίδιο επίπεδο με τα καπούλια. Λεπτή στη βάση της και ομοιόμορφη σε όλο το μήκος της, μοιάζοντας με ένα "grissino" (μικρό ραβδί ψωμιού) εκτός από την άκρη της που είναι πολύ λεπτή. Το μήκος της ουράς είναι τόσο ώστε η άκρη της να αγγίζει ή να φθάνει σχεδόν στο σημείο του ταρσού. Καλυμμένη με την κοντή τρίχα στο ολόκληρο μήκος της. Σε ανάπαυση, η ουρά απλώς κρέμεται, όταν το σκυλί είναι σε ένταση ανεβαίνει πάνω από την πλάτη.

ΑΚΡΑ

ΕΜΠΡΟΣΘΙΑ ΑΚΡΑ: Στο σύνολο τους και βλέποντας τα από πλάγια όψη, η κατακόρυφος πρέπει να αντιστοιχεί σε μια φανταστική κάθετη γραμμή που έρχεται από τη άρθρωση της ωμοπλάτης με τον βραχίονα κάτω στο έδαφος και ελαφρώς αγγίζει την άκρη των δακτύλων και σε μια άλλη φανταστική κάθετη γραμμή, που πηγαίνει από τη άρθρωση βραχίονα κερκίδας και η οποία διαιρεί το αντιβράχιο και τον καρπό σε δύο σχεδόν ίσα μέρη και τελειώνει στα μέσα του μήκος του μετακαρπίου. Βλέποντας τα από εμπρός, τα μπροστινά πόδια πρέπει να αντιστοιχούν σε μια κάθετη γραμμή που πηγαίνει κάτω από το σημείο του ώμου και διαιρεί το αντιβράχιο, την καρπική ένωση, τον μετακάρπιο και το πόδι σε δύο λίγο πολύ ίσα μέρη. Το ύψος από το έδαφος ως τους αγκώνες είναι ίσο με το μισό από το ύψος στο ακρώμιο.

Ώμοι: Το μήκος της ωμοπλάτης φθάνει στο ένα τρίτο του ύψους στο ακρώμιο, η κλίση τους προς τα κάτω είναι από 45° ως 55°, οι μύες είναι μακριοί και νευρώδεις, εμφανείς και ευδιάκριτοι, το άνοιγμα της γωνίας της άρθρωσης ωμοπλάτης – βραχίονα είναι περίπου 110°.

Βραχίονας: Το μήκος του αντιστοιχεί σε περίπου το μισό του ύψους από το έδαφος στον αγκώνα σε σχέση με την κατακόρυφο, είναι τοποθετημένος σε ένα επίπεδο λίγο πολύ παράλληλο στο μέσο επίπεδο του σώματος. Οι μύες των βραχιόνων είναι μακριοί και νευρώδεις.

Αγκώνας: Τοποθετημένος στο επίπεδο ή ελαφρώς κάτω από τη γραμμή του στέρνου και παράλληλος στο μέσο επίπεδο του σώματος, το άκρο του αγκώνα πρέπει να κατεβαίνει κατακόρυφα από την άκρη της ωμοπλάτης. Η γωνίας βραχίονα κερκίδας είναι από 135° ως 145°.

Αντιβράχιο: Τα μήκους του είναι περίπου στο ένα τρίτο του ύψους στο ακρώμιο, είναι κάθετος προς το έδαφος και παρουσιάζει καλά ορατό καρπο-αντιβράχιαιο αύλακα, ο οποίος δίνει την εντύπωση ενός νευρώδες ποδιού, λιπόσαρκο και χωρίς βαριά οστά.

Καρπός: Λιπόσαρκος, επεκτείνει στην ευθεία του αντιβραχίου.

Μετακάρπιο: Το μήκος του δεν πρέπει να είναι λιγότερο από το ένα έκτο του μήκους από το έδαφος ως τον αγκώνα του μπροστινού ποδιού, ευρύτερο από τον καρπό, αλλά επίπεδο και νευρώδες, βλέποντας το από πλάγια το μετακάρπιο είναι ελαφρώς πλάγιο από πίσω προς τα εμπρός.

Εμπρόσθια πέλματα: Ωοειδείς μορφής (πόδι λαγού), δάχτυλα κλειστά που σχηματίζουν αψίδα μαξιλαράκια όχι ιδιαίτερα σαρκώδη, νευρώδη, σκληρά, ανθεκτικά (δερματοειδής) και μαύρα. Νύχια ισχυρά, κυρτά και πάντα μαύρα. Η παρουσία μερικών άσπρων (όχι ροζ) νυχιών δεν είναι ελάττωμα.

ΟΠΙΣΘΙΑ ΑΚΡΑ: Βλέποντας τα από πλάγια, η κατακόρυφος πρέπει να αντιστοιχεί σε μια φανταστική κάθετος, η οποία πηγαίνει από την άκρη του γλουτού στο έδαφος, ακουμπώντας ή σχεδόν ακουμπώντας την άκρη των δακτύλων.

Το άκρο, βλέποντας το από πίσω, πρέπει να αντιστοιχεί σε μια φανταστική κατακόρυφο που, από την άκρη του γλουτού, κατεβαίνει στο έδαφος διαιρώντας το σε δύο ίσα μέρη ως την άκρη του ταρσού και από τον ταρσό ως το πόδι. Το μήκος των πίσω ποδιών φθάνει περίπου στο 93% του ύψους στο ακρώμιο.

Ανώτερος Μηρός: Μακρύς και ευρύς, το μήκος του δεν πρέπει να είναι λιγότερο από ένα τρίτο του ύψους στο ακρώμιο. Το πλάτος του (εξωτερική επιφάνεια) είναι σχεδόν ίσο με το 3/4 του μήκους του, οι μύες είναι προεξέχοντες και σαφώς χωρισμένοι, η πίσω άκρη του μηρού είναι ελαφρώς κυρτή. Η γωνία της ισχίο-μηριαίας άρθρωσης είναι από 90° ως 95°.

Κνήμη: Η κνήμη πρέπει να είναι στην ίδια κατακόρυφο με τα πίσω πόδια, επομένως δεν πρέπει να γυρίσει προς τα έξω ή προς τα μέσα, η γωνία της κνημο-μηριαίας άρθρωσης είναι περίπου 115°.

Κατώτερος μηρός: Το μήκος του κατώτερου μηρού είναι ελαφρώς λιγότερο από αυτό του ανώτερου, η κλίση του προς τα κάτω είναι περίπου 40°. Ο κατώτερος μηρός παρουσιάζει νευρώδεις μύες ακόμη και στο επάνω μέρος του, σφιχτούς και σαφώς διαχωρισμένους ο ένας από τον άλλο, ο αύλακας είναι έντονος και προφανής, η εξωτερική saphenous φλέβα είναι ορατή, η δομή των οστών μάλλον ελαφριά αλλά συμπαγής.

Ταρσός: Το πλάτος της είναι λίγο πολύ ίσο με το ένα δέκατο του ύψους στο ακρώμιο, η απόσταση από το έδαφος στην άκρη του ταρσού δεν πρέπει να υπερβεί το 27% του ύψους στο ακρώμιο (ταρσός χαμηλά), η δομή των οστών είναι συμπαγής με εμφανές και σαφώς ορατό το περίγραμμα τους, το οποίο υπογραμμίζει την ισχνότητα του ποδιού, το άνοιγμα της κνημό-μηριαίας γωνίας είναι περίπου 135°.

Μετατάρσιο: Το μήκος του είναι λιγότερο από το μισό μήκος του μπροστινού ποδιού από το έδαφος ως τον αγκώνα, λιγότερο ευρύ από τον ταρσό, τοποθετημένο σε κάθετη θέση, δηλ. κάθετος προς το έδαφος. Χωρίς παράνυχα.

Οπίσθια πέλματα: Λιγότερο ωοειδής από τα μπροστινά των οποίων έχουν όλα τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά.

ΒΗΜΑΤΙΣΜΟΣ- ΚΙΝΗΣΗ: Κατά το κυνήγι το σκυλί καλπάζει.

ΔΕΡΜΑ: Ωραίο και λεπτό, εφαρμοστό σε όλο το σώμα. Το χρώμα των βλεννωδών μεμβρανών, των βλέφαρων, των νυχιών, των μαξιλαριών των πελμάτων και των δακτύλων πρέπει να είναι τελείως μαύρο. Μια μαύρη χρώση του ουρανίσκου δεν είναι απαραίτητη, αλλά είναι ιδιαίτερα επιθυμητή.

ΤΡΙΧΩΜΑ

ΤΡΙΧΑ: Κοντή τρίχα σε όλο το σώμα, ίσια υφής ανάλογης με αυτή των αλόγων, πυκνή κοντή και ομοιόμορφα λεία, μπορούν να υπάρξουν μερικές διεσπαρμένες τραχιές τρίχες στο σώμα, στο ρύγχος, επίσης και στα πόδια που δεν αποτελεί όμως ελάττωμα.

ΧΡΩΜΑ : Τα επιτρεπόμενα χρώματα είναι: το αμιγές κιτρινόφαιο σε όλες τις διαβαθμίσεις του από το έντονο κόκκινο-κιτρινόφαιο ως το ξεθωριασμένο (ξεπλυμένο) κιτρινόφαιο, επίσης το μαύρο και το υπόφαιο. Τα υπόφαια σημάδια, όπως σε όλα τα μαύρα και υπόφαιο σκυλιά, πρέπει να βρίσκονται στο ρύγχος, τα φρύδια, το στήθος, στα πόδια, από τον καρπό ως τα πέλματα όπως και από τον ταρσό ως τα πέλματα, επίσης στην περινειακή περιοχή. Τα υπόφαια σκυλιά μπορούν επίσης να έχουν λευκό στο ρύγχος και το κρανίο, (συμμετρική ή όχι μάσκα), ένα άσπρο αστέρι στο στήθος, άσπρο στο λαιμό, στο μετακάρπιο, τον ταρσός, στα πέλματα και στην άκρη της ουράς. Το λευκό εντούτοις δεν είναι επιθυμητό και όσο λιγότερο υπάρχει τόσο καλύτερα. Τα μαύρος και τα υπόφαια μπορούν να παρουσιάσουν άσπρο αστέρι στο στήθος, σε αυτή την περίπτωση το Segugio αποκαλείται τρίχρωμο. Το καφετο-κάστανο όπως και το συκωτί χρώμα δεν είναι αποδεκτά.

ΜΕΓΕΘΟΣ ΚΑΙ ΒΑΡΟΣ:

Ύψος στο ακρώμιο: αρσενικά από 52 έως 58 εκατ.,

θηλυκά από 48 έως 56 εκατ..

Ανοχή: ± 2 εκατ., μόνο για τα εξαίρετα άτομα.

Βάρος: από 18 έως 28 κλ.

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ: Οποιαδήποτε απόκλιση από τα προηγούμενα σημεία πρέπει να θεωρηθεί ελάττωμα και η σοβαρότητα με την οποία το ελάττωμα αυτό θα πρέπει να αξιολογηθεί, πρέπει να είναι στην ακριβή αναλογία με τον βαθμό απόκλισης του.

Αυτοί οι όροι επίσης διαμορφώνονται καθώς η φυλή αναπτύσσεται συνεχώς.

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥ:

· Κρανιο-ρινικοί άξονες συγκλίνοντες.

· Αποχρωματισμένη στο σύνολο ή σε ένα σημαντικότερου μέρος της, μύτης.

· Κοίλο ρύγχος.

· Υπογνάθισμος.

· Αποχρωματισμός στο σύνολο ή σε ένα σημαντικότερο μέρος του περιγράμματος των βλέφαρων.

· Έλλειψη ή κοντής ουράς, είτε τεχνητά είτε εκ γενετής

· Γκριζογάλανο ή μολύβι χρώμα, πιτσιλωτό καφέ, κάστανο-καφετί, συκώτι ή όταν υπερισχύει το άσπρο

· Μεγέθη που υπερβαίνουν τα ενδεδειγμένα περιθώρια ανοχής.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Τα αρσενικά ζώα πρέπει να έχουν δύο εμφανείς κανονικούς όρχεις που κατεβούν πλήρως στο οσχέων.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.