Τετάρτη, 1 Μαρτίου 2006

Ο Θανάσης Κυριτσάκας Απαντά 3/06

Από κ. Νίκος

Κούρτσχααρ με Πόιντερ

Καλησπέρα σας κύριε Κυριτσάκα. Ένα σκυλί από μάνα καθαρή Κούρτσχααρ και πατέρα καθαρό Πόιντερ τι αποτέλεσμα θα μπορούσε να έχει στο κυνήγι του λαγού. Βρίσκομε στο Ηράκλειο Κρήτης και εδώ και μια δεκαετία ασχολούμαι μόνο με το κυνήγι του λαγού.

Ευχαριστώ Νίκος Ρηγάκης

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Το Κούρτσχααρ και το Πόιντερ κ. Ρηγάκη είναι πουλόσκυλα και δημιουργήθηκαν αποκλειστικά για το κυνήγι των πουλιών. Όμως σχεδόν όλα τα σκυλιά φέρμας, φερμάρουν και ξεσηκώνουν το λαγό, το ζαρκάδι, ακόμα και το αγριογούρουνο όταν βρεθούν κοντά στο γιατάκι. Με την ίδια έννοια πολλοί ιχνηλάτες ξεσηκώνουν πέρδικες όταν βρεθούν στο «δρόμο» τους, αλλά αυτά τα περιστατικά είναι τυχαία και έκτακτα στις κυνηγετικές εξορμήσεις και δεν χαρακτηρίζουν κυνηγετικά τη ράτσα.

Ο λαγός κυνηγιέται με ιχνηλάτες και τα πουλιά με πουλόσκυλα, αυτός είναι ο κανόνας του σωστού και ορθολογικού κυνηγιού και μάλιστα από άποψη κυνολογική, δηλαδή το κατάλληλο σκυλί για το ανάλογο θήραμα, γι αυτό άλλωστε υπάρχουν εκατοντάδες καθαρόαιμες ράτσες για όλα τα είδη θηραμάτων.

Για να έρθουμε στην ουσία του θέματος, πρέπει να καταλάβετε ότι καμία τυχαία διασταύρωση δεν φέρνει καλά αποτελέσματα, μόνο αρνητικά σε επίπεδο γενετικό, κυνολογικό και κυνηγετικό. Αν η διασταύρωση του Πόιντερ και του Κούρτσχααρ θα μας έδινε ένα ανώτερο σκυλί από τα δυο, τότε να είσθε σίγουρος ότι θα είχε γίνει από τους ειδικούς κυνοτέχνες και εκτροφείς της Ευρώπης εδώ και πολλά χρόνια και θα είχαμε μια νέα ράτσα, αλλά όπως είναι φανερό δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα.

Από δυο καθαρόαιμες ράτσες για να δημιουργηθεί μια νέα καθαρόαιμη ράτσα χρειάζονται 30-40 χρόνια συνεχούς έρευνας και μελέτης.

Για τη διασταύρωση του Πόιντερ και του Κούρτσχααρ, η απάντηση λοιπόν είναι «μηδέν» αποτέλεσμα στο λαγό και «μηδέν» αποτέλεσμα στα πουλιά, γιατί είναι δυο ολοκληρωμένες και ισορροπημένες ράτσες και δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα η μια από την άλλη, είναι και οι δυο εξαιρετικές ράτσες και δεν χρειάζονται «μπασταρδάκια».

Γνωρίζω ότι στην Κρήτη λόγω των πολλών κοπαδιών που κυκλοφορούν στα βουνά, πολλοί κυνηγοί του λαγού δεν θέλουν τα σκυλιά τους να κάνουν μεγάλη καταδίωξη για να μην ενοχλούν τα πρόβατα και μαλώνουν με τους κτηνοτρόφους, αλλά και να μην κλέβονται και «χάνονται» τα σκυλιά τους. Αναγκαίο κακό!!!

Ίσως να συμβαίνει το ίδιο και με σας, οπότε για καθαρά πρακτικούς λόγους χρησιμοποιείτε τα πουλόσκυλα και καλά κάνετε αν σας ικανοποιεί αυτός ο τρόπος.

Αλλά πάλι θα μπορούσατε να χρησιμοποιήσετε τον «Κρητικό Ιχνηλάτη», που δεν κάνει μεγάλη καταδίωξη και δεν θα είχατε πρόβλημα. Επίσης υπάρχουν τα «Μπασέ», που κυνηγούν πολύ κοντά στον κυνηγό και δεν κάνουν γρήγορες σε ταχύτητα καταδιώξεις του λαγού.

Αν συνεχίσετε έτσι, το σίγουρο είναι ότι δεν θα νοιώσετε ποτέ το πραγματικό κυνήγι του λαγού, που γίνεται με ιχνηλάτες, γιατί η ομορφιά στο λαγό είναι η προσπάθεια των ιχνηλατών, να τον πλησιάσουν στο γιατάκι, να τον ξεσηκώσουν, να τον καταδιώξουν ώρες πολλές φορές και να τον «φέρουν» κοντά στο καρτέρι.

Το κυνήγι του λαγού απαιτεί υψηλού επιπέδου ιχνηλασία και χρειάζεται υψηλού επιπέδου ιχνηλάτες, που μας προσφέρουν το ωραιότερο κυνήγι στα τριχωτά.

Από κ. Γιάννη

Άγνωστες φυλές

Θέλω να συγχαρώ τον Κυνηγότοπο για την εξαιρετική δουλειά που κάνει γύρω από τα θέματα ιχνηλατών, αλλά και εσάς για τις εξαιρετικές και τεκμηριωμένες απαντήσεις που κάθε μήνα μέσα από αυτή την στήλη μας δίνετε. Θέλω να παρατηρήσω ότι αν δεν υπήρχε αυτή η παρουσίαση από την σελίδα σας, πολλές φυλές ιχνηλατών δεν θα τις ξέραμε καν. Προσωπικά έχω να πω ότι πολλές από τις φυλές που κάθε μηνά η σελίδα παρουσιάζει δεν τις γνώριζα και πάνω σε αυτό θα ήθελα να σας ρωτήσω. Πως μπορούμε να επιλέξουμε μια φυλή η οποία μπορεί να μην υπάρχει καν στην χώρα μας ή να υπάρχουν πολύ λίγα ζώα; Και θα πρέπει να το έχουμε αυτό στο μυαλό μας ως παράγοντα για την επιλογή ενός ζώου;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια και χαίρομαι ιδιαίτερα που ο «Κυνηγότοπος», ανεβαίνει στην εκτίμηση των χρηστών, γιατί πραγματικά προσφέρει πλήρη κυνηγετική και κυνολογική ενημέρωση με γνώμονα την παιδεία του Έλληνα κυνηγού, που έχει τόσο ανάγκη.

Σ’ όλη την Ευρώπη οι καθαρόαιμες ράτσες των ιχνηλατών, αντιπροσωπεύονται από αντίστοιχα Club εδώ και αιώνες πριν, με κύριο σκοπό την επιλεκτική εκτροφή, τη βελτίωση, την ανάπτυξη και τη διατήρηση των φυλών στα μορφολογικά και κυνηγετικά πρότυπα. Όλα τα Club, παίρνουν μέρος σε εκθέσεις μορφολογίας και οργανώνουν υποχρεωτικά επίσημους αγώνες πρακτικού κυνηγιού στο λαγό, στο αγριοκούνελο, στο ζαρκάδι και στο αγριογούρουνο.

Το αποτέλεσμα είναι ότι σήμερα έχουμε σε ευρωπαϊκό επίπεδο ιχνηλάτες υψηλού κυνηγετικού επιπέδου που μπορούν να ικανοποιήσουν όλα τα γούστα των κυνηγών.

Πριν μια δεκαετία για τα δεδομένα της χώρας μας, θα ήταν δύσκολο να μιλάμε για επιλογή μιας ράτσας ιχνηλατών, γιατί απλούστατα δεν υπήρχαν πολλές και διαφορετικές ράτσες, έτσι ώστε ο κυνηγός να έχει τη δυνατότητα να προσανατολιστεί σε ιχνηλάτη του προσωπικού του γούστου, ανάλογα με το είδος του θηράματος που κυνηγάει και πολλούς άλλους σημαντικούς παράγοντες.

Πως ήταν η κυνολογική κατάσταση των ιχνηλατών πριν χρόνια;

Χιλιάδες ημίαιμα «γκέκικα», ελάχιστοι καθαρόαιμοι «Ελληνικοί Ιχνηλάτες» και ελάχιστα Σεγκούτσιο, Γιούρα και Μπηγκλ, που ήρθαν στην Ελλάδα από μερικούς, αλλά οι οποίοι δεν φρόντισαν να διατηρήσουν αυτές τις ράτσες αμιγείς.

Έτσι έχουμε το φαινόμενο της «Βαβέλ». Ξεφυτρώνουν τα «γκεκογιούρα», τα «γκεκοσεγκούτσι», τα «γκεκομπηγκλ» και χίλιες άλλες διασταυρώσεις με πουλόσκυλα, με τσοπανόσκυλα, με καθαρόαιμα, που δημιούργησαν το μεγαλύτερο κυνολογικό έγκλημα στην Ευρώπη.

Έτσι ο καθένας έπαιρνε ένα σκύλο-λαχείο και αν ήταν τυχερός να του κάτσει καλός, έχει καλώς, διαφορετικά τον ξαπόστελνε στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, αυξάνοντας τις αγέλες των αδέσποτων.

Σήμερα τα κυνολογικά πράγματα σχετικώς με τους ιχνηλάτες είναι καλύτερα από πριν, αλλά χρειάζεται χρόνος και συνείδηση για να κάνουμε μια κυνολογική αναγέννηση.

Οι περισσότεροι κυνηγοί έχουν καταλάβει ότι δεν γίνεται τίποτα με τα «γκέκικα», υπάρχει μια αυξανόμενη τάση για απόκτηση καθαρόαιμης ράτσας και όσοι θέλουν, έχουν τη δυνατότητα να διαλέξουν, γιατί υπάρχουν πολλές καθαρόαιμες φυλές πλέον.

Επιγραμματικά σας αναφέρω μερικές καθαρόαιμες Γαλλικές ράτσες, μεγάλης κυνηγετικής αξίας, που έχουν εισαχθεί στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια.

· Σκύλος του Αρτουά

· Πορσελέν

· Αριέγης

· Μικρός Γασκώνης Σαιντόνζης

· Μικρός Μπλε της Γασκώνης

· Γκριφόν Μπλε της Γασκώνης

· Αγγλογαλλικός Πετίτ Βενιερί

· Μπρούνο Γιούρα γαλλικής εκτροφής

· Μπηγκλ Χάριερ

· Πουατεβέν

· Αρτεσιανό Νορμανδικό Μπασέ

Όπως είναι φανερό έχουμε μια μεγάλη λίστα καθαρόαιμων ιχνηλατών πλέον, προσθέτοντας και τον Ελληνικό Ιχνηλάτη, το Σεγκούτσιο, το Μπρούνο Γιούρα ελβετικής εκτροφής , το Λουκέρνης, το Σβυτς και το Μπηγκλ.

Τώρα μπορούμε να διαλέξουμε τον ιχνηλάτη που μας ικανοποιεί στο είδος κυνηγιού που κάνουμε , εύκολα και απλά. Δεν χρειάζεται να είμαστε ειδικοί γιατί όλες οι ράτσες έχουν βιογραφικό, όπου αναφέρονται όλα τα μορφολογικά, και κυνηγετικά χαρακτηριστικά τους με κάθε λεπτομέρεια.

Μελετώντας όλες τις προδιαγραφές θα καταλήξετε σίγουρα στον ιχνηλάτη που σας ταιριάζει πιο πολύ, ακόμα και στην παραμικρή λεπτομέρεια.

Το τελευταίο και σημαντικότερο στοιχείο, που πρέπει να εξετάσουμε στην αγορά καθαρόαιμου ιχνηλάτη, είναι η σοβαρότητα και το επίπεδο του «εκτροφέα-κυνηγού».

Είναι θέμα εμπιστοσύνης γενικά. Προσωπικά έχω εισάγει ιχνηλάτες από Γαλλία, μαθημένους και κουτάβια, μέσω e-mail ή τηλεφώνου και έχω εκπλαγεί απ’ την ειλικρίνεια αυτών των ανθρώπων.

Το ίδιο θα έκανα και με έναν Άγγλο, Γερμανό, Ελβετό κ.λ.π. γιατί γνωρίζω ότι το κυνολογικό επίπεδο της Ευρώπης γενικώς είναι πολύ ανεβασμένο και τηρούνται αυστηρά οι κανόνες διατήρησης των φυλών στα πρότυπα μορφολογίας και εργασίας με όλα τα επίσημα γενεαλογικά στοιχεία του σκύλου, καθώς επίσης και τις διακρίσεις σε εκθέσεις μορφολογίας και σε αγώνες πρακτικού κυνηγιού, που όλα αυτά μαζί δίνουν τελικώς και τη βαθμολογία των γεννητόρων για να πάρουν το «πράσινο φως» για αναπαραγωγή.

Από κ. Jim

Φυλές για ξεφώλιασμα

Κύριε Κυριτσάκα γεια σας. Θα ήθελα να μου πείτε αν υπάρχουν φυλές ιχνηλατών οι οποίες είναι καλύτερες στο ξεφώλιασμα και στο να σε πάνε κοντά στον λαγό απ’ ότι στην δίωξη. Το ρωτώ αυτό γιατί κυνηγώ μόνος μου και μου αρέσει να πάω κοντά στα σκυλιά μου.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Το «πλησίασμα» και το «ξεφώλιασμα» αγαπητέ Jim είναι το ζητούμενο για όλους τους ιχνηλάτες. Ο λαγός στη βραδινή βοσκή για δέκα ώρες περίπου, σε αντίθεση με τα άλλα ζώα δημιουργεί ένα λαβύρινθο χναριών με διακλαδώσεις και πισωγυρίσματα, μέχρι να καταλήξει στο γιατάκι.

Έτσι ο ιχνηλάτης μέσα σ’ αυτό το λαβύρινθο πρέπει να βρει τον πιο φρέσκο ντορό που οδηγεί στο πρωινό γιατάκι. Είναι η πιο δύσκολη εργασία κάθε ιχνηλάτη και σαφώς χρειαζόμαστε ένα σκύλο με άριστα κυνηγετικά προτερήματα, δηλαδή λεπτή όσφρηση (δυνατή μύτη), πάθος, εξυπνάδα, επιμονή, υπομονή, εργατικότητα και τέλος το σημαντικότερο, μεγάλη εμπειρία, που αποκτάται φυσικά σε μια ηλικία 4-5 ετών.

Ο σκύλος τελειοποιείται όσο μεγαλώνει και αποκτά εμπειρίες, γιατί δεν είναι η μυρωδιά του ζώου που τον οδηγεί, αλλά οι «οσφρητικές εντυπώσεις» (δηλαδή η μυρωδιά σε απόλυτη σχέση με το είδος του εδάφους που κινήθηκε ο λαγός) που προκάλεσε αυτό με το πέρασμά του και είναι ο σημαντικότερος παράγοντας για ένα ιχνηλάτη. Τέτοιες «οσφρητικές εντυπώσεις» είναι το χνάρι του λαγού στο καθαρό ή πατημένο χορτάρι, στο ξερό ή βρεγμένο χώμα, στο βράχο, στην πέτρα, στην άμμο, επίσης το χορτάρι που έφαγε, το σπασμένο κλαδάκι, τα κόπρανα, οι τρίχες και οποιαδήποτε άλλη εντύπωση π ου δείχνει ότι πέρασε ο λαγός.

Οι εντυπώσεις αυτές καταγράφονται στο μυαλό του σκύλου με μια πρωτόγονη μορφή σκέψης και δημιουργούν μια βάση δεδομένων οσφρητικών εντυπώσεων σε μεγάλη ποσότητα και ποικιλία όσο ο σκύλος μεγαλώνει.

Έτσι λέμε πως ένας σκύλος είναι άριστος στο λαγό, όταν έχει καταγράψει όλη την ποικιλία των «οσφρητικών εντυπώσεων» που αφήνει ο λαγός στο πέρασμά του και είναι αυτές η αιτία που βρίσκει το λαγό γρήγορα και αλάνθαστα και όχι η μυρωδιά μόνο.

Επίσης έχουμε και τη μυρωδιά που εκπέμπει ο λαγός στον αέρα όταν κάθεται στο γιατάκι. Αυτή η μυρωδιά είναι σε σχήμα κώνου, με όγκο και πλάτος όσο είναι το ρεύμα του αέρα, που έχει «ποτιστεί» με τη μυρωδιά του λαγού, η οποία είναι σταθερή και δεν διακόπτεται. Το θήραμα, όποιο και αν είναι, όπου και αν κάθεται, διοχετεύει τη μυρωδιά του στο περιβάλλον με την αναπνοή και τον ιδρώτα. Το «ξάπλωμα» της μυρωδιάς στο χώρο γύρω απ’ το γιατάκι, παίρνει το σχήμα του κώνου, του οποίου η μεν κορυφή είναι το θήραμα και η βάση όλη η έκταση μέχρι του τελικού σημείου, όπου φτάνει η μυρωδιά ανάλογα με την ένταση και τη διεύθυνση του αέρα που φυσάει. Τα έμπειρα και έξυπνα λαγόσκυλα εκμεταλλεύονται πάντα τον κώνο οσμής του αέρα, όταν φτάνουν κοντά στο γιατάκι και ξεφωλιάζουν το λαγό με «όρθιο κεφάλι».

Όλες οι καθαρόαιμες ράτσες είναι καλές στο πλησίασμα, στο ξεφώλιασμα και στην καταδίωξη, όταν τα άτομα της καθεμιάς εκπαιδευτούν σωστά και αποκτήσουν την αναγκαία εμπειρία στην ηλικία που προανέφερα. Απλώς η κάθε ράτσα έχει διαφορετικό τρόπο εργασίας.

Εσείς θέλετε να κυνηγάτε κοντά στους ιχνηλάτες, οπότε πρέπει να επιλέξετε μια ράτσα τύπου «Μπασέ», τα οποία γενικώς είναι αργά και άνετα μπορείτε να κυνηγάτε μαζί τους τουλάχιστον μέχρι τη φάση του ξεσηκώματος. Φυσικά και τα Μπασέ κάνουν καταδίωξη του λαγού, αργή μεν αλλά σταθερή με μεγάλη αντοχή και διάρκεια. Η μόνη διαφορά των Μπασέ με τα πιο ψηλά σκυλιά είναι το ύψος τους, όλα τα υπόλοιπα κυνηγετικά προτερήματα είναι τα ίδια.

Σας αναφέρω μερικά Μπασέ, άριστα στο κυνήγι του λαγού και του αγριοκούνελου, αλλά και μερικά στο αγριογούρουνο και στο ζαρκάδι.

· Μπασέ Χάουντ

· Αρτεσιανό Νορμανδικό Μπασέ

· Μπασέ Μπλε της Γασκώνης

· Μπασέ Γκριφόν της Βανδέας (Μεγάλο και Μικρό)

· Μπασέ Γκριφόν της Βρετάνης (πολύ σκληροτράχηλο)

· Ελβετικό Μπασέ Μπρούνο Γιούρα

· Ελβετικό Μπασέ Λουκέρνης

· Ελβετικό Μπασέ Βέρνης

· Ελβετικό Μπασέ Σβυτς.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.