Τετάρτη, 1 Φεβρουαρίου 2006

Αγριόχοιρος SOS

Έχοντας πάντα ως βάση τα κυνηγητικά βιώματα που μου συμβαίνουν κατά την διάρκεια της κάθε κυνηγητικής περιόδου. Αλλά και συναντώντας στα πολυήμερα ταξίδια μου διαφορετικούς ανθρώπους, απόψεις, προβληματισμούς, παίρνω τα ερεθίσματα για να γράφω αυτή την μηνιαία στήλη μου. Πέρα όμως από τις απόψεις, και τους διάφορους προβληματισμούς, τα προβλήματα είναι αυτά στα οποία θα ήθελα να δώσω μεγαλύτερη έμφαση. Γιατί ποια η ουσία φίλες και φίλοι αν δεν εντοπίζουμε τα προβλήματα και δεν προσπαθούμε να τα λύσουμε και τι λόγο έχουμε όλοι εμείς που γράφουμε στις κυνηγητικές στήλες αν δεν επικεντρωνόμαστε στην πραγματικότητα. Πραγματικότητα την οποία κατά την γνώμη μου ο μόνος τρόπος να την δεις είναι ο κυνηγότοπος στον οποίο όσο πιο κοντά είσαι τόσο πιο καλά βλέπεις τα πράγματα.

Στον μισό μήνα που βρισκόμουν στην Μακεδονία για κυνήγι, παρατήρησα πολλές ατασθαλίες αλλά και παράπονα από κυνηγούς σχετικά με την υφιστάμενη κατάσταση γύρω από τον αγριόχοιρο.

Όπως γνωρίζουμε τα γουρούνια είναι είδος πολυγαμικό και βρίσκονται σε αγέλες αποτελούμενες από ένα αρσενικό και 6-8 θηλυκά, θεωρείται δε ένα από τα είδη το οποίο αναπαράγεται εύκολα αν σκεφτούμε ότι ένα θηλυκό γεννάει από 5-10 γουρουνάκια, έτσι με ένα μικρό υπολογισμό θα έχουμε από μια και μόνο αγέλη περίπου 30-80 γουρουνάκια. Επίσης σαν ζώο είναι παρά πολύ δυνατό και ιδιαίτερα το αρσενικό, τρέφεται 80% από φυτικές τροφές (καλαμπόκι καρπούς δέντρων κλπ) η νύχτα είναι η αγαπημένη του ώρα και αυτό γιατί η ησυχία της νύχτας του προσφέρει ήρεμα την τροφή του χωρίς μεγάλους κίνδυνους.

Αυτά βεβαία όσο αφορά την βιολογία του και μέχρι εδώ μπορούμε να πούμε ότι όλα είναι καλά δυστυχώς όμως δεν είναι όλα τόσο ρόδινα από την μια οι φυσικοί κίνδυνοι όπως ο λύκος και η αγριόγατα τα οποία παίρνουν ένα κομμάτι από τα νεαρά αγριογούρουνα από την άλλη οι διάφορες αρρώστιες και παράσιτα τα οποία ειδικά κατά το κρίσιμο στάδιο των πρώτων 90 ημέρων της ζωής τους τα αποδεκατίζουν έχουμε τελικώς ως αποτέλεσμα και απ’ ότι οι στατιστικές μας δείχνουν ένα 40 % των νεαρών αγριόχοιρων να χάνεται.

Ένα ακόμα όμως πρόβλημα και ίσως από τα μεγαλύτερα για τον αγριόχοιρο είναι η συνεχή μείωση των καλλιεργειών απ’ ότι οι κυνηγοί της περιοχής έλεγαν παλιά υπήρχαν ορεινές καλλιέργειες καλαμποκιού και το γουρούνι έβρισκε με ευκολία την τροφή του αντίθετα με σήμερα που κάνει περισσότερα χιλιόμετρα ώστε να κατεβεί ακόμα και στον κάμπο να φάει και να γυρίσει πίσω στο βουνό να γιατακιάσει.

Ακόμα τα τελευταία χρόνια η πίεση από τους λάτρεις αυτού του κυνηγίου έχει αυξηθεί, όπως και τα μέσα που πλέον οι ομάδες γουρονοκυνηγών διαθέτουν αυτοκίνητα 4Χ4, κινητά τηλέφωνα αλλά και οι ασύρματοι δίνουν και περνούν και καμία ομάδα δεν είναι 10 άτομα αλλά και αν είναι πιο κάτω βρίσκεται άλλη ομάδα που έχει κλείσει και αυτή μέρος και πιο κάτω άλλοι και ούτως κάθε εξής.

Έτσι όπως καταλαβαίνεται τα αγριογούρουνα πλέον πιέζονται υπερβολικά και απ΄ ότι οι ντόπιοι κυνηγοί μου είπαν δεν είναι λίγες οι φορές που σηκώνουν γουρούνια σε θέσεις που κανένα ζώο δεν θα επιθυμούσε να διανυκτερεύσει σε αυτές.

Πιστεύω λοιπόν για το θέμα της τροφής οι τοπικοί σύλλογοι θα πρέπει να μεριμνήσουν ώστε την κατάλληλη περίοδο να σπείρουν τροφή η οποία θα κρατήσει κοντά τα γουρούνια. Ακόμα θα πρέπει να ενημερώσουν με σεμινάρια τους κυνηγούς ώστε να αποκτήσουν σωστή και πλήρη γνώση για το κυνήγι αυτό (όπως το να μάθουν ότι δεν πρέπει να κυνηγούν με δράμια γιατί προκαλούν τραυματισμούς χωρίς να καρπώνονται το θήραμα). Τέλος περισσότεροι έλεγχοι από Δασαρχείο, ομοσπονδιακή θηροφυλακή, κυνηγητικούς Συλλόγους.

Αν και είναι ένα κυνήγι που δεν έχω την πείρα γιατί δεν είναι και το αγαπημένο μου, ο σκοπός μου είναι να δώσω ένα μικρό στίγμα για την περιοχή που κατάγομαι χωρίς να έχω γνώση για όλη την επικράτεια αν και πριν γράψω για αυτό το άρθρο και κάποιος άλλος παλιός κυνηγός μου έκανε τα ίδια παράπονα για την Αρκαδία .

Σκοπός όπως προανέφερα είναι όλοι μαζί να συνεισφέρουμε ο κάθε ένας από το μετερίζι του ώστε αυτό το κυνήγι που από Αρχαιότατους χρόνους ήταν δημοφιλές (Μ.Αλεξανδρος - Ηρακλής) να παραμείνει σε αφθονία γιατί δικαίωμα έχουν και οι επόμενες γενιές στο κυνήγι του Αγριόχοιρου.

Με εκτίμηση

Μαίρη Βαρνάβα

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.