Σάββατο, 1 Απριλίου 2006

Η Κυνοφιλία μας σε αριθμούς

Δεν ξέρω αν εμπιστεύεστε ή όχι τους αριθμούς; οι οποίοι αν και πολλές φορές μας ξεγελούν, τις περισσότερες μας απεικονίζουν άκρως ρεαλιστικά την πραγματικότητα.

Καλό θα ήταν λοιπόν μερικές φορές να μελετάμε τα στατιστικά στοιχεία που κατά καιρούς δημοσιεύονται και τα οποία μας δώσουν την αποτύπωση μιας αριθμητικής εικόνας για την επικρατούσα κατάσταση. Εμείς για να σας βγάλουμε από τον κόπο, σας παραθέτουμε και σας αναλύουμε όσο είναι δυνατόν, τα πλέων πρόσφατα επίσημα στοιχεία (2002) για την κυνοφιλική κατάσταση 44αρων Ευρωπαϊκών κρατών μελών της Διεθνούς Κυνολογικής ομοσπονδίας F.C.I. τα οποία κατά την άποψη μας σαφώς αποτυπώνουν την όχι και τόσο ζοφερή κυνοφιλική μας κατάσταση.

Συμφώνα λοιπόν με τα μέχρι τώρα επίσημα δημοσιευμένα στοιχεία της Διεθνούς Κυνολογικής ομοσπονδίας F.C.I., στην χωρά μας επισήμως καταγράφονται 1.430 γέννες ετησίως και δηλώνονται περίπου 5.650 κουτάβια. Αυτό κατατάσσει την Ελλάδα στην 17η θέση ανάμεσα στις 44. Θα πρέπει όμως αυτό το στοιχείο να το συσχετίσουμε με το ότι 12 από τις 16 χώρες που βρίσκονται πάνω από μας, είναι χώρες όπως η Ρωσία, η Γαλλία, η Ουκρανία, η Ισπανία και άλλες με πληθυσμό πάνω από τα 50 εκατ. κάτοικους. Ακόμα ο ετησίως αριθμός κουταβιών στην χώρα μας υπολείπεται μόλις κατά 650 άτομα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (6.315) και όταν ο μέσος αυτός όρος, ανεβαίνει πολύ ψηλά με την ύπαρξη χωρών με περισσότερες από 33.000 κουτάβια ετησίως όπως η Γαλλία.

Τα 650 εγγεγραμμένα μέλη σε ανεγνωρισμένους κυνοφιλικούς ομίλους, κατατάσσουν την χώρα μας στην 31η θέση ανάμεσα στις 44 και με μεγάλη διαφορά από το εντυπωσιακό αριθμό των 2.000.000 μελών της Ρωσία, ενώ ο μέσος όρος μελών στις 44 αυτές χώρες είναι η 129.000. Θα πρέπει ακόμα να τονίσουμε ότι αν εξαιρέσουμε τις χώρες στις οποίες δεν υπάρχουν επίσημα εγγεγραμμένα μέλη, κάτω από την χώρα μας βρίσκονται μόνο τρεις χώρες αισθητά μικρότερες από την δική μας, όπως η Κύπρος, η Μάλτα και το Ισραήλ.

Με μια επίσημή κυνοφιλική έκθεση βρισκόμαστε στην τελευταία θέση αυτής της κατηγορίας, όταν ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 7 ανά χώρα. Η πρώτη θέση στην κατηγορία αυτή ανήκει στην Γαλλία με 36 επίσημες εκθέσεις ετησίως, ενώ εμείς διεκδικούμε την τελευταία θέση παλεύοντας σκληρά με χώρες όπως η Μάλτα, το Σαν Μαρίνο και το Γιβραλτάρ.

Λίγο πάνω από την μέση στην 20η θέση βρισκόμαστε από πλευράς ομίλων φυλών με 47 επίσημους ομίλους φυλών και πολύ χαμηλότερα από το ευρωπαϊκό μέσο όρο ο οποίος είναι 390. Και στην κατηγορία όμως αυτή εξαιρώντας και πάλι τις χώρες που δεν έχουν επίσημους ομίλους, μόνο οκτώ χώρες βρίσκονται με λιγότερους από εμάς ομίλους, χώρες όπως το Λουξεμβούργο, η Λιθουανία, η Βοσνία, η Κύπρος κ.α.

Την 31η θέση κατέχουμε και στην κατηγορία των κριτών. Οι 2 επίσημοι κριτές μας απλός μας βάζουν στην κατηγορία όταν το ευρωπαϊκό μέσο όρο είναι 159 κριτές ανά χώρα και όταν η Γερμάνια η οποία είναι πρώτη σε αυτή την κατηγορία έχει 912, εμείς απλά περνάμε την Κύπρο η οποία έχει έναν αλλά και πληθυσμό κάτω από 700.000 κατοίκους.

Ανακεφαλαιώνοντας, βλέπουμε ότι μόνο στο να δηλώνουμε κουτάβια είμαστε καλοί, στα υπόλοιπα τουλάχιστον σε Ευρωπαϊκό επίπέδο, είμαστε «επίπεδοι». Δεν θα ήθελα να βγουν αληθινές οι Κασσάνδρες οι οποίες μιλούν για συρρίκνωση της κυνοφιλίας στην χώρα μας και πλήρης εμπορευματοποίηση της. Και στο εξωτερικό υπάρχουν πολύ καλοί και εξαιρετικοί επαγγελματίες, όμως καμία χώρα δεν μπορεί να στηρίξει ολόκληρη την κυνοφιλία της στα λιγοστά αυτά άτομα. Οι ερασιτέχνες κυνόφιλοι είναι αυτοί που δημιουργούν τις στέρεες και δυνατές βάσεις πάνω στις οποίες θα στηριχθούν οι «κορυφές». Δεν ξέρω τι ακριβώς θα πρέπει να αλλάξει, πάντως ο Κυνολογικός Όμιλος Ελλάδος θα πρέπει πολύ σοβαρά να εκτιμήσει τα παραπάνω στοιχεία και να προχωρήσει στις απαραίτητες διορθωτικές κινήσεις για να μιλάμε για ουσιαστικές κυνοφιλικές επιτυχίες.

Σημ:

Τα παραπάνω στοιχεία είναι του 2002 και τα πλέων «πρόσφατα» που η F.C.I. έχει δημοσιεύσει στο διαδικτύο.

Νέο κουτάβι! Τύχη ή επιλογή;

Μια ακόμα κυνηγετικής περιόδου τελείωσε για άλλους απ’ εμάς με αρκετές ευχάριστες αναμνήσεις και για άλλους με λιγότερες. Αναπόφευκτες και οι συγκρίσεις για την χρονιά που πέρασε σε θέματα δικής μας αντοχής, ευστοχίας, τύχης, πρόβλεψης και για όσους χρησιμοποιούμε σκύλο την κριτική μας πάνω και σ’ αυτόν.

Σε αυτό ακριβώς το θέμα θα ήθελα και να σταθώ σήμερα με αφορμή ότι πολλοί είναι αυτοί που ξεκινούν τις λεγόμενες «μεταγραφές», οι λόγοι διάφοροι, είτε γιατί δεν τους άρεσε ο σκύλος τους και θέλουν να ξεκινήσουν με νέο αίμα ή δυστυχώς λόγω ανωτέρας βίας όπως αρρώστια, ατύχημα, η κλοπή, έχασαν τον πιστό κυνηγετικό τους σύντροφο. Θα ήθελα λοιπόν να αναφερθώ στα κριτήρια που πρέπει θέτει ο κάθε κυνηγός όταν θελήσει να αποκτήσει ένα νεαρό κουτάβι.

Εδώ και χρόνια επαγγελματίες και ερασιτέχνες κάνουν τα ζευγαρώματα της επιλογής τους και αναμένουν τον τοκετό, στην συνεχεία μεγαλώνουν τα κουτάβια και όταν φτάσουν περίπου 8 εβδομάδων αρχίζουν να αναγελούν την πώληση τους. Οι ενδιαφερόμενοι σπεύδουν να πάρουν το κουτάβι και εκ των υστέρων διατυπώνουν συνήθως πλήθος από παράπονα, όπως ότι το κουτάβι που διάλεξαν εμφανίζει προβλήματα σκελετικά, ψυχικά, αστάθεια φέρμας, φοβίες, απάθεια κ.α.

Θα μου πει κάποιος βεβαία τυχερό του κάθε σκύλου είναι και κανείς δεν μπορεί να το προβλέψει, εδώ όμως θα με βρείτε αντίθετη και οι λόγοι είναι οι εξής:

Αρχικά θα πρέπει να διαθέσουμε αρκετό χρόνο έτσι ώστε να δούμε αρκετές φορές το κουτάβι μας και να το μελετήσουμε, επίσης θα πρέπει να έχουμε συνομιλία με τον εκτροφέα για τον τρόπο που κυνηγούν τα σκυλιά του και ο ίδιος και αν είναι δυνατόν να τα δούμε ακόμα και έξω πάνω σε θήραμα, τότε φίλες και φίλοι μου θα έχουμε ξεφύγει από το θέμα ¨TYXH¨ και θα αυξήσουμε αρκετά στις ¨ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ¨ να πάρουμε ένα ζώο όσο το δυνατόν πιο κοντά στις δικές μας απαιτήσεις. Ακόμα η ¨ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟΤΗΤΑ¨ είναι κάτι πολύ σημαντικό στο οποίο θα πρέπει να δώσουμε ιδιαίτερη προσοχή και σίγουρα να ξέρετε η σχολαστικότητα σ’ αυτόν τον τομέα μόνο σε κέρδος μπορεί να αποβεί.

Για το τελευταίο, μεγάλη βοήθεια μπορούν να μας προσφέρουν οι γενεαλογικοί χάρτες οι οποίοι επινοήθηκαν από την κυνοφιλία για να βοηθούν αυτούς που ενδιαφέρονται πραγματικά να ξέρουν τι θα βρουν μπροστά τους, γνωρίζοντας το τι υπάρχει πίσω τους. Και όλα αυτά βέβαια για όσους ονομάζουμε στην Νεοελληνική ¨ψαγμένους¨, χωρίς ότι θέλω να θίξω την φιλοσοφία του κυνηγού που λέει ότι όλα αυτά είναι ένας λαβύρινθος και προτιμά να το παίζε στην λοταρία. Συμπέρασμα μου είναι ότι το γενεαλόγιο μας βοηθάει πάρα πολύ και οι πιθανότητες να πάρουμε ένα προβληματικό κουτάβι είναι μικρότερες, επίσης θα πρέπει να σταματήσουμε τις τσιγκουνιές στα χρήματα, γιατί πρέπει να ξέρετε ότι το καλό κυνηγόσκυλο είναι επένδυση χρόνου.

Μια ακόμα πρόταση μου η οποία συνηθίζεται στο εξωτερικό, είναι οι εκτροφείς να σταματήσουν την περιπατημένη με την εξαγγελία μόνο της πώλησης των κουταβιών και πλέον να αναγελούν τα ζευγαρώματα. Καλό θα ήταν να υιοθετούμαι τις έξυπνες και έντιμες ιδέες από το εξωτερικό. Επίσης δεν θα πρέπει να φοβόμαστε να απευθυνθούμε σε κάποιον επαγγελματία εκτροφέα, όταν γνωρίζουμε ότι στο αντικείμενο του είναι γνώστης, έντιμος, μα πάνω από όλα ¨KYNHΓΟΣ ¨.

Δεν ξέρω αν οι ιδέες μου σας βοηθήσαν όσους σκέφτονται να πάρουν ένα νέο ζώο, όμως θεωρώ ότι όσοι από εσάς στο μέλλον τις ακολουθήσετε θα βγείτε σίγουρα κερδισμένοι.

Με εκτίμηση

Μαίρη Βαρνάβα

FRENCH POINTING DOG GASCOGNE TYPE

FCI-Standard N° 133 / 07. 08. 1998 / GB

ΓΑΛΛΙΚΟΣ ΔΕΙΚΤΗΣ ΤΥΠΟΥ ΓΑΣΚΩΝΗΣ

(Braque français, type « Gascogne »)

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Κα Peggy Davis.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ : Στα Ελληνικά Τσομώκος Διομήδης.

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ : Γαλλία.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΑΡΧΙΚΩΝ ΕΓΚΥΡΩΝ ΠΡΟΤΥΠΩΝ : 06.05.1988.

ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΗ : Σκύλος δείκτης.

ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ F.C.I. : ομάδα 7

σκύλοι δείκτες.

Τμήμα 1,1 ηπειρωτικοί δείκτες

τύπου "Braque".

Με εξέταση εργασίας.

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΕΡΙΛΗΨΗ : Υπάρχουν δύο διαφορετικοί τύποι γαλλικών δεικτών: τα μεγαλόσωμα "τύπου Γασκώνης" και τα μικρόσωμα " τύπου Πυρηναίων ". Και οι δύο τύποι προέρχονται από την νοτιοδυτική Γαλλία και τα κεντρικά Πυρηναία όπου και παρέμειναν ως αμιγής πληθυσμοί.

ΓΕΝΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ : Δείκτης μέσων αναλογιών τύπου "Braque", αρχοντικής εμφάνισης, δυνατός αλλά χωρίς υπερβολικό βάρος, ρωμαλέος με δυνατή δομή οστών. Τα θηλυκά είναι λεπτότερα. Το δέρμα είναι εύπλαστο, αρκετά χαλαρό.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΑΝΑΛΟΓΙΕΣ : Μήκος ρύγχους ελαφρώς κοντύτερο από αυτό του κρανίου.

ΚΕΦΑΛΙ : Υπολογίσιμο αλλά όχι πολύ βαρύ. Από πλάγια όψη, οι γραμμές του κρανίου και του ρύγχους είναι ελαφρώς αποκλίοντες.

ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΚΡΑΝΙΟΥ:

Κρανίο : Σχεδόν επίπεδο ή ελαφρώς στρογγυλευμένο παρουσιάζει μέσο κρανιακό αύλακα ελαφρώς τονισμένο. Η ινιακή προεξοχή είναι ελαφρώς προεξέχουσα.

Μετωπιαίο στοπ : Ούτε ρηχό ούτε τονισμένο.

ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ:

Μύτη : Ευρεία, καφετί χρώματος με ρουθούνια που ανοίγουν καλά.

Ρύγχος : Ευρύ και ορθογώνιο, μερικές φορές λίγο κυρτό.

Χείλια : Κρεμαστά, η ένωση των χειλιών είναι αρκετά πτυχωμένη.

Σαγόνια/δόντια : Πρέπει να είστε πλήρης. Το δάγκωμα πένσας είναι ανεκτό.

Μάτια : Ανοιχτά και τοποθετημένα καλά μέσα στην κόγχη τους, καστανά, καφετί ή σκούρο κίτρινο. Με ειλικρινής έκφραση.

Αυτιά : Μέσου μήκους, τοποθετημένα στο ίδιο επίπεδο με τα ματιά, όχι πολύ φαρδιά, πλαισιώνουν ωραία το κεφάλι, ελαφρώς πτυχωμένα και στρογγυλευμένα στις άκρες τους. Μια ή δύο κάθετες πτυχές μπορούν να είναι στο επίπεδο του μάγουλου και λίγο επάνω από τη ένωση του αυτιού. Η άκρη των αυτιών πρέπει να φθάνει στο ξεκίνημα του δέρματος της μύτης.

ΛΑΙΜΟΣ : Επαρκούς μήκους, ελαφρώς κεκλιμένος στο επάνω μέρος του και πάντοτε με μικρό λωγάνιον (προγούλι).

ΣΩΜΑ :

Πλάτη : Ευρεία, ίσια, μερικές φορές λίγο επιμήκης, αλλά πάντα στιβαρή.

Οσφυϊκή χώρα : Κοντή, μυώδης, ελαφρώς κεκλιμένη.

Καπούλια: Ελαφρώς κεκλιμένα σε σχέση με την ράχη.

Στήθος : Ευρύ βλέποντας το από εμπρός, μακρύ από πλάγια όψη και το οποίο φθάνει στο επίπεδο του αγκώνα, τα πλευρά είναι στρογγυλευμένα χωρίς υπερβολή.

Κοιλιά : Επίπεδη πολύ ελαφρώς πτυχωμένη.

ΟΥΡΑ : Συνήθως κομμένη, η οποία συνεχίζει την κυρτότητα της γραμμής των γλουτών, αν και η μακριά ουρά, εάν φέρεται καλά, δεν είναι μεγαλύτερο ελάττωμα απ’ ότι η εκ’ φύσεως κοντή ουρά.

ΑΚΡΑ

ΕΜΠΡΟΣΘΙΑ ΑΚΡΑ :

Πόδια : Κάθετα, ίσια και μυϊκά.

Ώμοι : Αρκετά μυϊκοί και ελαφρώς πλάγιοι.

Ανώτερος βραχίονας : Ισχυρός και έντονα μυϊκός.

Αγκωνές : Στο επίπεδο του στέρνου

Μπροστινά πέλματα : Τα δάχτυλα σφιχτά, σχηματίζουν αψίδα, δίνοντας ένα συμπαγές σύνολο σχεδόν στρογγυλό. Τα νύχια είναι ισχυρά και τα μαξιλαράκια των πελμάτων παχιά και σαρκώδη.

ΟΠΙΣΘΙΑ ΑΚΡΑ: Είναι κάθετα και ίσια.

Μηροί : Σαρκώδεις και μυϊκοί.

Πόδια : Μυώδη.

Ταρσοί : Ελαφρώς κεκλιμένοι.

Ταρσοί και μετατάρσια : Μάλλον κοντά.

Οπίσθια πέλματα : Συμπαγή, σχεδόν στρογγυλά.

ΤΡΙΧΩΜΑ

ΤΡΙΧΑ : Αρκετή και σχετικά πυκνή, λεπτότερη στο κεφάλι και τα αυτιά.

ΧΡΩΜΑ :

· καστανό καφετί.

· καστανό καφετί και λευκό.

· κάστανο καφετί και λευκό έντονα πιτσιλωτό.

· κάστανο καφετί με υπόφαια σημεία (επάνω από τα μάτια, στα χείλια και στα πόδια).

ΜΕΓΕΘΟΣ : αρσενικά: 58 έως 69 εκατ..

θηλυκά: 56 έως 68 εκατ..

Επιθυμητό μέγεθος: 61 έως 63 εκατ..

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ: Οποιαδήποτε απόκλιση από τα προηγούμενα σημεία πρέπει να θεωρηθεί ελάττωμα και η σοβαρότητα με την οποία το ελάττωμα αυτό θα πρέπει να αξιολογηθεί, πρέπει να είναι στην ακριβή αναλογία με τον βαθμό απόκλισης του.

· σκυλί πάρα πολύ βαρύ ή υπερβολικά ελαφρύ.

· ινιακή προεξοχή πολύ έντονη.

· χείλια πολύ χοντρά ή όχι επαρκώς κρεμαστά.

· μάτια στρογγυλά που προκαλούνται από την υπερβολή των ζυγωματικών και των υπέρ-βλεφαρικών αψίδων.

· αυτιά επίπεδα και κοντά, ή έντονα πτυχωμένα.

· κοιλιά υπερβολικά πτυχωμένη (τύπου whippety).

· Ανοιχτά πέλματα

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥ :

· γραμμές κρανίου/ρύγχους συγκλίνοντες ή πάρα πολύ αποκλίνοντες.

· σχιστή μύτη, έντονος αποχρωματισμός του δέρματος της μύτης.

· Προ- ή υπογναθισμός.

· Εντροπία, εκτροπία, ροδαλές κηλίδες στα βλέφαρα.

· χωρίς ουρά (άνουρο).

· Δάχτυλα συνδεδεμένα όλα μαζί, περισσότερα δάχτυλα, απουσία δακτύλων.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Τα αρσενικά ζώα πρέπει να έχουν δύο εμφανείς κανονικούς όρχεις που κατεβούν πλήρως στο οσχέων.

Θηραματικό απολογισμός της χρόνιας που πέρασε

Η κυνηγετική χρόνια τελείωσε, πέρα όμως από τις καλές ή κακές αναμνήσεις της, καιρός είναι να κάνουμε και έναν απολογισμό για την χρόνια που πέρασε και να δούμε τι αυτή μας απέδωσε θηραματικά. Όπως και άλλες φόρες έχουμε γράψει ο απολογισμός αυτός έχει ως βάση, παρατηρήσεις και πληροφορίες από φίλους και συνεργάτες μας από όλη σχεδόν την χώρα. Δεν διεκδικούμε βεβαία κανενός είδους επιστημονικώς τεκμηριωμένης έρευνα, απλά αποτυπώνουμε τις όσο το δυνατόν γίνεται, πιο αντικειμενικές κρίσεις των μελών μας ανά την χώρα, για την κάρπωση, άλλα και τις συναντήσεις τους με τα θηράματα, στην χρονιά που μας πέρασε. Πολλές από αυτές βεβαία μπορεί να μην βρίσκουν σύμφωνους πολλούς από εσάς όμως όπως και παραπάνω αναφέρουμε αποτελούν προσωπικές εκτιμήσεις και όχι αποτελέσματα ερευνών. Θα ήθελα και πάλι μέσα από αυτό το άρθρο να ευχαριστήσω όλα τα μέλη του kinigotopos για την εξαιρετικά πολύτιμη βοήθεια τους και να υπενθυμίσω ότι όλοι που παρακάτω αναφέρονται θα λάβουν σε λίγες μέρες εντελώς δωρεάν από τον kinigotopos το βιβλίο του Νίκου Καρατζένη «Μια βραδιά με λύκους».

Θα ήθελα να τονίσω ότι αν και στην σελίδα μας έφτανε καθημερινά μεγάλος αριθμός mail με θέμα τους τον φετινό απολογισμό, εμείς συμπεριλάβαμε όσα σχόλια μας παρείχαν επαρκείς και δημοσιεύσημες πληροφορίες για το άρθρο μας αυτό.

Παρακάτω και με τυχαία σειρά μπορείτε να δείτε τις ανταποκρίσεις των μελών μας από διάφορα σημεία της χώρας μας.

Κυκλάδες

Νίκος Ρουσσός από την Σύρο

Στις όμορφες Κυκλάδες απ’ ότι ο φίλος μας ο Νίκος μας γράφει, η χρόνια ξεκίνησε πολύ καλά με τα ορτύκια συνεπέστατα στην εδώ και μια πενταετία παράδοση να καταφθάνουν σε αρκετά μεγάλους αριθμούς. Σε αντίθεση με τα τρυγόνια, για τα οποία η λαϊκή ρύση κάθε πέρσι και καλύτερα, θα ταίριαζε απόλυτα. Άσχημα τα νέα και για την ρήγισσα των νησιώτικων βουνών της οποία οι πληθυσμοί συνεχώς μειώνονται εξαιτίας της συνεχόμενης καταστροφής των βιοτόπων της. Ευτυχώς που οι πρώιμες βροχές του φθινοπώρου έφεραν από νωρίς τις βελουδομάτες, για τις οποίες η χρονιά ήταν πολύ καλή στις Κυκλάδες. Σε αντίθεση με τα Τσίχλα-κότσυφα τα οποία λόγω της επικράτησης για μεγάλα χρονικά διαστήματα ισχυρών νοτιάδων δεν έφεραν τα προσδωκόμμενα αποτελέσματα.

Θεσσαλία

Τσαμαδός Παναγιώτης από Λάρισα

Μέτρια θα χαρακτήριζε την χρόνια ο φίλος μας Παναγιώτης από την Λάρισα για τον λαγό, μιας και η ξέρες που επικράτησαν στις αρχές αλλά και οι πολύ μεγάλοι πληθυσμοί αλεπούδων, δεν έβγαλαν την χρόνια από την μετριότητα. Το ίδιο περίπου μας γράφει ο Παναγιώτης ισχύει και για την μπεκάτσα, με πολύ λίγα πουλιά μέχρι και το τέλος Ιανουαρίου. Σε αντίθεση τυχεροί ήταν όσοι κυνήγησαν αγριόχοιρο φέτος στην Θεσσαλία, μιας και ο πληθυσμός του κυμάνθηκε σε αρκετά υψηλά επίπεδα.

Θεσσαλία

Γιώργος Φευγάς από Βόλο

Ο φίλος μας ο Γιώργος μας γράφει ότι στην Θεσσαλία τα ορτύκια μπήκαν σε πολύ μικρούς αριθμούς κατώτερους από τους αναμενόμενους. Σε αντίθεση με την μπεκάτσα που όσοι την κυνήγησαν μέχρι τέλος έμειναν αρκετά ευχαριστημένοι, μιας και οι καιρικές συνθήκες βοηθήσαν σε μια πολύ καλή μπεκάτσα-χρονιά. Τέλος η ορεινή πέρδικα κυμάνθηκε σε μέτρια επίπεδα και ήταν σαφώς χειρότερη από την περσυνή.

Πρέβεζα

Σπύρος Τσίτος από Καναλάκι.

Τυχεροί ήταν όσοι μπόρεσαν να κυνηγήσουν μπεκάτσα και ορτύκια στην Πρέβεζα, για τα οποία ο φίλος μας ο Σπύρος μας γράφει ότι η χρονιά ήταν πολύ καλή. Ειδικά για τα ορτύκια τα περάσματα ήταν και πολλά και συνεχόμενα. Δυστυχώς τα πράγματα δεν ήταν το ίδιο καλά για τα τρυγόνια τα οποία μπήκαν σε πολύ μικρούς αριθμούς, αλλά και για τον φασιανό που ο πληθυσμός του δεν ικανοποίησε τις από πολλούς προσδοκίες. Κατά τα άλλα μέτρια ήταν η χρονιά για την φάσα, όπως και για τα ενδημικά λαγό, πέρδικα και αγριόχοιρο, με ελαφρώς καλύτερή τη χρονιά για τα αγριογούρουνα.

Ηράκλειο Κρήτης

Νίκος Βαρδαλαχάκης από Κρουσώνα Ηρακλείου

Στους προπόδες του Ψηλορείτη η χρονιά ήταν αρκετά άσχημη για τον λαγό και την μπεκάτσα. Και δυστυχώς μέτρια για τα υπόλοιπα όπως το ορτύκι, το τρυγόνι, τη φάσα, αλλά και την πέρδικα, όπως μας γράφει ο φίλος μας ο Νίκος.

Ηράκλειο Κρήτης

Βασίλης Τουτουτζής

Ο φίλος μας ο Βασίλης μας γράφει ότι ειδικά στα μέσα Σεπτεμβρίου έγιναν αρκετά καλά μπασίματα από ορτύκια, χαρακτηρίζοντας την χρόνια αρκετά καλή για το θήραμα αυτό. Σε αντίθεση για τα τρυγόνια η χρόνια ήταν λιγότερο καλή, με λίγα πουλιά στα περάσματα και ακόμα λιγότερα ντοπιάρικα. Και τα περάσματα της φάσας ήταν μικρά, αλλά την κατάσταση έσωσαν τα ντόπια πουλιά, μετριάζοντας την συνολική εικόνα. Πολύ καλή χρόνια μας γράφει ο Βασίλης ότι ήταν η χρονιά που μας πέρασε για την πέρδικα και τον λαγό, εξαιτίας των καλών καιρικών συνθηκών οι οποίες ευνόησαν τα δυο αυτά είδη. Τέλος μια εξαιρετική χρονιά για την μπεκάτσα, με πολλά πουλιά και καθημερινές συναντήσεις με τις βελουδομάτες.

Ηράκλειο -Λασίθι

Ρηγάκης Νίκος από Ηράκλειο Κρήτης

Ο φίλος μας ο Νίκος από την όμορφή Κρήτη μας γράφει ότι, η χρονιά που πέρασε ήταν μια αρκετά καλή χρονιά για τον λαγό στην Κρήτη, αν και όπως ο ίδιος μας γράφει ξεκίνησε να τον κυνηγάει αρκετά καθυστερημένα. Τα πράγματα για την πέρδικα στο νησί ήταν απ’ ότι ο φίλος μας ο Νίκος μας γράφει πιο μέτρια, αν και κυνηγώντας λαγό είχε την ευκαιρία να πάρει κάποια πουλιά, όπως και μπεκάτσες τις οποίες αν και δεν κυνηγάει ο Νίκος μας γράφει ότι αρκετά πουλιά μπήκαν φέτος στην Κρήτη.

Αρκαδία

Τάκης Παναγώπουλος από Τρίπολη

Οι καλλιέργειες σιτηρών και πατάτας δημιούργησαν τους κατάλληλους βιοτόπους και ως αποτέλεσμα είχαν μια πολύ καλή χρόνια για όσους κυνήγησαν ορτύκια στην Αρκαδία. Το ίδιο καλή εξαιτίας των ευνοϊκών καιρικών συνθηκών ήταν και η χρονιά για τους λαγοκυνηγούς και τους μπεκατσάδες, με αρκετά καλή θηραματική κάρπωση, ενώ σε μέτρια επίπεδα κυμάνθηκαν τα περάσματα της φάσας και των τρυγονιών.

Ξάνθη

Νίκος Μπούσιος από Πεζούλα Αβδήρων

Κατώτερη των αναμενομένων ήταν η χρόνια για την πέρδικα, όπως και για το τρυγόνι στην ακριτική Ξάνθη, με δυστυχώς πολύ λίγες πέρδικες αλλά και μικρότερα από άλλες χρονιές περάσματα τρυγονιών. Σαφώς καλύτερα τα πράγματα για το ορτύκι, αν και τα περάσματα ήταν λιγότερα από άλλες χρονιές, οι αριθμοί των πουλιών ήταν σε αρκετά από αυτά εντυπωσιακές. Ικανοποιητική η χρονιά από πληθυσμιακής πλευράς για τον λαγό, που δεν συνοδευτικέ όμως και από την ανάλογη κάρπωση. Ενώ σε μέτρια επίπεδα κυμάνθηκε η χρονιά στον αγριόχοιρο και στην μπεκάτσα, με ελαφρώς φθίνουσα τάση απ’ ότι τις προηγούμενες χρονιές.

Ιωάννινα

Ερρίκος Πέτσιος

Δυστυχώς άσχημη ήταν η χρονιά που μας πέρασε για την πέρδικα στα Γιάννενα, με μικρά κοπάδια. Ελαφρώς καλύτερα τα πράγματα για τον λαγό, αλλά και την μπεκάτσα, όχι όμως και για την φάσα που πολύ λίγα πουλιά πέρασαν από τα γιαννιώτικα καρτέρια. Την παρτίδα έσωσε ο αγριόχοιρος, του οποίου οι πληθυσμοί αυξηθήκαν ακόμα περισσότερο λόγω των αρκετών απαγορευμένων για το κυνήγι περιοχών.

Χίος

Γεωργούλης Δημήτρης

Μέτρια χαρακτήρισε την χρονιά για το ορτύκι ο φίλος μας Δημήτρης από την Χίο, με αραιά περάσματα από λίγα πουλιά, εκτός από δύο φορές που φάνηκαν σε ικανοποιητικού αριθμούς. Το ίδιο μέτρια ήταν η χρονιά και για τα Τσίχλα-κότσυφα με περάσματα, αλλά όχι ανάλογα προηγούμενων χρονιών. Δυστυχώς πολύ άσχημη ήταν η χρονιά για την νησιωτική πέρδικα, με εμφανώς μειωμένους πληθυσμούς. Άσχημη ήταν η χρονιά και για τα τρυγόνια και τις φάσες με πολύ λίγα και μικρά σε αριθμούς περάσματα. Σε αντίθεση εξαιτίας των ευνοϊκών για την αναπαραγωγή τους περσυνών καιρικών συνθηκών, οι λαγοί βρίσκονταν σε πολύ καλούς αριθμούς όπως και οι μπεκάτσες, οι οποίες λόγω των άσχημων καιρικών συνθηκών της γειτονικής Τουρκίας έφεραν αρκετά πουλιά στο νησί. Τέλος αν και τα υδρόβια έκαναν την εμφάνιση τους στην Χίο σε ικανοποιητικότατους αριθμούς, λόγω της γρίπης των πτηνών οι Χιώτες σχεδόν τα απέφευγαν.

Λευκωσία Κύπρος

Λάμπρος Παπαλαμπριανού

Από την όμορφη Κύπρο και για την επαρχεία της Λευκωσίας ο Λάμπρος μας γράφει ότι εξαιτίας των καιρικών συνθηκών στην Κύπρο είχαν μια πολύ καλή χρόνια για το κυνήγι των αποδημητικών όπως του τρυγονιού, του ορτυκιού, αλλά και της μπεκάτσας, με πολύ καλά περάσματα και ικανοποιητικότατα σε αριθμούς. Το μόνο αποδημητικό που κυμάνθηκε σε μέτρια επίπεδα ήταν η φάσα, που μόνο νωρίς στην αρχής και προς το τέλος φάνηκες στο νησί της Αφροδίτης. Και για τους λαγάδες η χρονιά ήταν καλή με αρκετά θηράματα, δυστυχώς όμως οι ίδιες συνθήκες που ευνόησαν το κυνήγι των αποδημητικών, λειτούργησαν αρκετά αρνητικά για την πέρδικα με λίγα πουλιά και ακόμα μικρότερη κάρπωση.

Μεσολόγγι

Λάμπρος Ζήκος από Πάτρα

Ο Λάμπρος θα χαρακτήριζε ως μέτρια την χρονιά για το ορτύκι, την μπεκάτσα και τον λαγό, για την ευρύτερη περιοχή του Μεσολογγίου, χωρίς όμως όπως μας γράφει να είναι σε θέση να εντοπίσει τα ακριβή αίτια. Μας δίνει όμως κάποιες δικές του εκτιμήσεις. Όσο αφορά το ορτύκι ο Λάμπρος μας γράφει ότι υποθέτει ότι ο λόγος που απαντώνται τα ορτύκια σε μεγάλους αριθμούς είναι ότι, στις περιοχές που αναπαράγεται δεν δέχονται πίεση από ευρωπαίους κυνηγούς που έχουν κάνει μόδα το κυνήγι εκτός των συνόρων τους, με ότι αυτό συνεπάγεται! Για το τρυγόνι όπως και για την φάσα τα περάσματα ήταν λίγα και με μικρό αριθμό πουλιών. Και για τον λαγό η χρονιά δεν ήταν καλή, για τον λόγω ότι αφενός αυξήθηκαν τα επιβλαβή σε τεράστιους πληθυσμούς και αφετέρου παρά την φιλότιμη προσπάθεια των αρμοδίων δεν απετράπησαν φαινόμενα παράνομης θήρας. Και για την μπεκάτσα η χρόνια ήταν μέτρια, με λίγα μπασίματα, πολύ ευέξαπτα πουλιά που δεν δεχόντουσαν εύκολα φέρμες! Ο λόγος που ο αριθμός των πουλιών ήταν μικρός, είναι η μεγάλη πίεση που δέχεται και κατά την μετανάστευση αλλά και κατά την φωλαιοποιησή της, καθώς επίσης και στα καρτέρια που δείχνουν να ακμάζουν ακόμα και από κυνηγούς με θεωρητικά καλά σκυλιά! Μέτρια τα πράγματα και για τις Τσίχλες και τα Κοτσύφια με λίγα πουλιά και μόνο προς το τέλος να καλυτερεύουν λίγο τα πράγματα. Τέλος μια πολύ καλή χρονιά με πολλά πουλιά για τα Υδρόβια, με την γρίπη των πτηνών όμως να αποτρέπει πολλούς από το κυνήγι τους. Κλείνοντας ο Λάμπρος κάνει και μια ιδιαίτερη μνεία όπως μας γράφει στην δράση μερικών δολοφόνων που βάζουν φόλες σε πολλούς κυνηγότοπους της περιοχής

Αχαΐα

Τζουραμάνης Μιχάλης από Πάτρα

Ο φίλος μας ο Μιχάλης μας γράφει για την περιοχή της Αχαΐας, ότι λόγω των αρκετών τριφυλλιών η κυνηγετική χρόνια για το ορτύκι κυμάνθηκε σε ικανοποιητικά επίπεδα, σε αντίθεση με τα τρυγόνια των οποίων τα περάσματα ήταν ελάχιστα και δυστυχώς όλα εκτός Σαββατοκύριακων. Όπως και τα περάσματα της φάσας τα οποία και αυτά ήταν λίγα και τα πουλιά προτίμησαν τα μεγάλα υψόμετρα. Για τον λαγό η χρόνια ήταν καλή και ιδιαιτέρως στα βραχώδη μέρη, ενώ όπως πάντα η χρόνια για τον αγριόχοιρο στην Αχαΐα ήταν εξαιρετική. Φασιανοί απελευθερώθηκαν πολύ λίγοι και σε μέρη ακατάλληλα για κυνήγι. Αν και η χρόνια για την πέρδικα θα ήταν όπως ο Μιχάλης μας γράφει πολύ καλή, με αρκετά και μεγάλα κοπάδια, η «πρόωρη» έναρξη του κυνηγίου του από ορισμένους «ξύπνιους», είχε αρκετά δυσμενείς συνέπειες για το νόμιμο κυνήγι της.

Ήπειρος – Αττική

Καρώνης Βασίλης από Άνω Γλυφάδα

Ο φίλος μας ο Βασίλης μας γράφει για τις κυνηγετικές εξορμήσεις του σε Αττική αλλά και την Ήπειρο, ότι εξαιτίας των ευνοϊκών καιρικών συνθηκών η χρόνια για τα ορτύκια ήταν πολύ καλή με αρκετά και πολυάριθμα περάσματα. Σε αντίθεση η έλλειψη κατάλληλων καλλιεργειών συντέλεσε για ακόμα μια φορά στην εδώ και μερικά χρόνια φθίνουσα τάση των πληθυσμών των τρυγονιών που επισκέπτονται την χώρα μας. Και ο Βασίλης κατονομάζει την λαθροθηρία αλλά και τον ελλιπή έλεγχο σε συνδυασμό με την αυξημένη κυνηγετική πίεση, για την σχετική κάμψη στους πληθυσμούς της ορεινή πέρδικα, για την οποία η χρόνια κατά τον Βασίλη κυμάνθηκε σε μέτρια επίπεδα. Αν και απ’ ότι μας λέει ο Βασίλης οι Ιταλοί χαίρονται για την πληθώρα Τσίχλα-κοτσυφιών στην χώρα μας «ξεραΐλα» με πολύ μικρές αναλαμπές. Άσχημη η χρόνια και για τον λαγό με έντονες τις επιπτώσεις της παράνομης νυχτερινής θήρας και την και σε αυτό το θήραμα ελλιπής αστυνόμευση. Αν και η χρονιά για τον αγριόχοιρο ήταν καλύτερη απ’ ότι του λαγού, ο Βασίλης μας αναφέρει «Και εδώ μεγάλη πίεση. Πολλές και μεγάλες οι παρέες με τα cb να χρησιμοποιούνται λες και είναι νόμιμα. Και εδώ πολλές οι παρανομίες. Καθόλου αθλητικό πνεύμα στις παρέες, μόνο η σακούλα μετράει.». Η εδώ και σχεδόν μια τριετία άσχημες χρονιές για την φάσα συνεχίζετε, αν και οι βελανιδιές ήταν γεμάτες με καρπό. Οι ξηρασίες του Οκτωβρίου σαφώς επηρέασαν την αρχή της χρονιάς στην μπεκάτσα, για να έρθει ο Γενάρης με εμφανίσεις κάποιων πουλιών για να καλυτερεύσουν τα πράγματα.

Βοιωτία

Βουτσελάς Νίκος από Λιβαδειά

Η χρονιά στην Βοιωτία ξεκίνησε με μέτριους όπως σχεδόν αρκετά χρόνια τώρα αριθμούς τρυγονιών και ορτυκιών, των οποίων και τα περάσματα ήταν λίγα και μικρών αριθμών. Για τον λαγό όπως και την πέρδικα η χρόνια ήταν σαφώς φτωχότερη από την προηγούμενη. Ειδικά για την πέρδικα λιγότερα και μικρότερα κοπάδια, με πολύ νευρική συμπεριφορά. Όσο για λαγούς λίγοι μιας όπως ο φίλος μας ο Νίκος μας γράφει σε μια μόνο πρωινή του κίνηση προς το μέρος που θα κυνηγούσε μέτρησε περισσότερες από 14 αλεπούδες. Οι πληθυσμοί του αγριόχοιρου και αυτοί δείχνουν μια πτωτική τάση, μιας και υπήρξε αντιστρόφως ανάλογη αύξηση του πληθυσμού των «γουρουνάδων» στην Βοιωτία. Για φάσες και μπεκάτσες από μέτρια ως και άσχημα θα χαρακτήριζε ο φίλος μας ο Νίκος την χρονιά. Ενώ τα υδρόβια έδωσαν το παρών μόνο κατά τα έντονα καιρικά φαινόμενα προς το τέλος του Ιανουαρίου.

Βοιωτία

Παπαδόπουλος Παναγιώτης από Αθήνα

Ο φίλος μας ο Παναγιώτης μας γράφει ότι η χρονιά ήταν αρκετά καλή για τα ορτύκια, που λόγω των αρκετών χέρσων χωραφιών βρέθηκαν στην Βοιωτία σε ικανοποιητικούς αριθμούς. Σε αντίθεση με τα ορτύκια, μέτρια ήταν η χρονιά για τα τρυγόνια με λίγα περάσματα. Η αύξηση των επιβλαβών δεν επέτρεψε να δρέψουμε καρπούς από τις πολλαπλές απελευθερώσεις φασιανών και πολλοί λίγοι ήταν αυτοί που μπόρεσαν ακόμα και να δουν κάποια πουλιά. Μια από τις πιο καλές χρονιές λόγω των καλών καιρικών συνθηκών ήταν η χρονιά που πέρασε για την πέρδικα αλλά και για τον λαγό, ενώ μέτρια η χρονιά για των αγριόχοιρο λόγω της μεγάλης διασποράς των ζώων σε όλη σχεδόν την Βοιωτία. Η έλλειψη τροφής είχε ως αποτέλεσμα μικρά περάσματα από φάσες, τα οποία όμως έδωσαν κάποια πουλιά. Άσχημη η χρόνια στην Βοιωτία για την μπεκάτσα, με πολύ λίγα πουλιά να μπαίνουν στα μπεκατσοτόπια την Βοιωτίας και μόνο προς το τέλος να βελτιώνονται κάπως τα πράγματα. Και για τα τσιχλοκότσιφα περίπου η ιδία κατάσταση, με εμφανίσεις ικανοποιητικών αριθμών πουλιών μόνο στις αρχές και στο τέλος του κυνηγίου τους. Τέλος μια από τις καλύτερες χρονιές για τα υδρόβια στην Βοιωτία, ιδιαίτερα προς το κλείσιμο της χρονιάς.

Εύβοια - Βοιωτία

Θεοδώρου Γιώργος από Αυλίδα

Καλή η χρόνια ιδιαίτερα για τα ορτύκια στην Βοιωτία κυρίως κατά την έναρξης χωρίς όμως ιδιαίτερα περάσματα και αξιόλογους αριθμούς από τους παραπάνω νομούς. Καλύτερα τα πράγματα για τον λαγό, αν και ο αριθμός της αλεπούς συνεχώς αυξάνετε. Αρκετά καλή θα χαρακτήριζε ο φίλος μας ο Γιώργος την χρόνια που πέρασε και για την ορεινή στο νησί της Εύβοιας, αλλά και στην Βοιωτία και Φθιώτιδα, αν και όπως μας γράφει με αρκετά δύσκολη συμπεριφορά. Καλή ειδικά προς το τέλος της η χρονιά για την μπεκάτσα, εξαιτίας των δύσκολων καιρικών συνθηκών στις βόρειες περιοχές. Και τα υδρόβια έκαναν την εμφάνιση τους και παρά τον φόβο της γρίπης των πτηνών δεν ήταν λίγοι αυτοί που έκαναν και αριθμούς, πράγμα όχι σύνηθες για την Εύβοια. Τυχεροί στην φάσα στάθηκαν μόνο όσοι μπόρεσαν να κυνηγήσουν τα ιπτάμενα αυτά θωρηκτά συστηματικά, με υπομονή και επιμονή. Μιας και τα περάσματα ήταν λίγα, αλλά όταν έγιναν ικανοποίησαν τους επιμόνους.

Μαγνησία - Εύβοια

Μιχελής Γιώργος από Βόλο

Άσχημη θα χαρακτήριζε την χρονιά που πέρασε ο φίλος μας ο Γιώργος από τον Βόλο για την φάσα με ελάχιστα περάσματα. Ενώ ελαφρώς καλύτερα, αν και σε αυτά τα περάσματα πάλι ήταν λίγα, ήταν τα πράγματα για τα τρυγόνια. Μέτρια η χρόνια και για τα τσιχλοκότσυφα, τα οποία έκαναν αρκετά καθυστερημένα την εμφάνιση τους.

Β. Εύβοια

Ματσούκας Βασίλης

Από την βόρεια Εύβοια ο φίλος μας ο Βασίλης μας γράφει ότι αρκετά άσχημα ξεκίνησε η χρόνια για τα θηράματα της έναρξης, μιας και η Β. Εύβοια δεν φημίζεται για αυτά. Κακή η χρονιά και για την πέρδικα, με λίγα και αρκετά νευρικά πουλιά σε όσα μέρη δεν απαγορεύονταν. Και οι φασιανοί αν και είχαν προηγηθεί κάποιες απελευθερώσεις δεν πήγαν πολύ καλά και λίγοι ήταν αυτοί που είδαν το χρώμα τους. Καλύτερα τα πράγματα για τον λαγό και την φάσα, χωρίς όμως να ξεφεύγει η κατάσταση από την μετριότητα. Πολύ καλή η χρόνια ειδικά προς το τέλος της, με πολλά πουλιά στη Β Εύβοια από μπεκάτσες, τσιχλοκότφυφες, αλλά και υδρόβια, κάτι που ικανοποίησε και τους πλέον απαιτητικούς.

Ο Θανάσης Κυριτσάκας Απαντά 4/06

Από κ. Βαγγέλης

Καιρός για κυνήγι λαγού.

Κύριε Κυριτσάκα κατ’ αρχήν συγχαρητήρια για την στήλη σας. Θα ήθελα να σας ρωτήσω αν υπάρχουν καιροί που βοηθούν περισσότερο στο κυνήγι του λαγού και άλλοι που το δυσκολεύουν και αν ναι, που νομίζετε ότι οφείλεται αυτό;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Εύστοχη η ερώτησή σου αγαπητέ Βαγγέλη, δίνοντας την ευκαιρία να καταλάβουμε πόσο δύσκολο έργο είναι η ιχνηλασία για ένα σκύλο και την υποχρέωση που έχουμε σαν κυνηγοί να μην κρίνουμε βιαστικά τα σκυλιά μας όταν δεν τους έχουμε δώσει την κατάλληλη και σωστή εκπαίδευση. Ευχαριστώ επίσης για τα καλά σου λόγια.

Η μυρωδιά που αφήνει ο λαγός στο έδαφος, για το σκύλο είναι μια «οσφρητική εντύπωση», η οποία είναι διαφορετική σε κάθε είδος εδάφους που περπάτησε ο λαγός το βράδυ. Οι «οσφρητικές εντυπώσεις», εκτός απ’ το έδαφος επηρεάζονται θετικά ή αρνητικά και απ’ τις καιρικές και τις ατμοσφαιρικές συνθήκες της περιοχής και φυσικά απ’ το πέρασμα της ώρας μέσα στην κυνηγετική μέρα. Δηλαδή άλλη «μυρωδιά» έχουμε το πρωί, άλλη το μεσημέρι και άλλη το απόγευμα.

Πολλές «οσφρητικές εντυπώσεις» μπορούν να γίνουν σε μια βραδιά βοσκής, όπως σε καθαρό ή βρόμικο λιβάδι, σε ανακατεμένο χορτάρι, σε χώμα λασπωμένο ή στεγνό, σε πετρώδες έδαφος, σε βράχο. Ακόμα το δαγκωμένο χορτάρι, το σπασμένο κλαδάκι, τα κόπρανα, οι τρίχες και οποιαδήποτε άλλη εντύπωση που δείχνει ότι πέρασε ο λαγός.

Οι εντυπώσεις αυτές καταγράφονται στο μυαλό του σκύλου με μια πρωτόγονη μορφή σκέψης και δημιουργούν μια βάση δεδομένων οσφρητικών εντυπώσεων σε μεγάλη ποσότητα και ποικιλία όσο ο σκύλος μεγαλώνει.

Έτσι λέμε πως ένας σκύλος είναι άριστος στο λαγό, όταν έχει καταγράψει όλη την ποικιλία των «οσφρητικών εντυπώσεων» που αφήνει ο λαγός στο πέρασμά του και είναι αυτές η αιτία που βρίσκει το λαγό γρήγορα και αλάνθαστα και όχι η μυρωδιά μόνο.

Είναι φανερό λοιπόν πως ένας ιχνηλάτης για να καταγράψει στο μυαλό του όλη την ποικιλία των οσφρητικών εντυπώσεων, χρειάζεται πολύ χρόνο μέχρι να τις συναντήσει κάτω από τις διαφορετικές εδαφικές, καιρικές και ατμοσφαιρικές συνθήκες και εξαρτάται απ’ τη συχνότητα των κυνηγετικών και εκπαιδευτικών εξόδων, όταν φυσικά μιλάμε για πρωτάρη σκύλο. Προσωπικά θεωρώ ότι ο αρχάριος ιχνηλάτης θα γίνει πολύ καλός σε ηλικία 3-4 ετών εφ’ όσον βέβαια του δοθεί η δυνατότητα να κυνηγήσει με όλες τις συνθήκες που είπαμε παραπάνω.

Πρέπει δηλαδή να κυνηγήσει σε διαφορετικά εδάφη, διαφορετικές ώρες, δηλαδή πρωί, μεσημέρι, απόγευμα και να συναντήσει διαφορετικές κλιματικές και ατμοσφαιρικές συνθήκες κάθε φορά, αποκτώντας έτσι την εμπειρία των «οσφρητικών εντυπώσεων».

Υπάρχουν βέβαια και μεγάλης ηλικίας ιχνηλάτες, οι οποίοι κυνηγούν μόνο σε μια συγκεκριμένη περιοχή όλη τους τη ζωή και είναι άριστοι στο λαγό. Όταν όμως αυτοί οι σκύλοι αλλάξουν περιοχή με διαφορετικές εδαφικές, καιρικές και ατμοσφαιρικές συνθήκες, που δεν έχουν συναντήσει, τότε έχουν πρόβλημα ιχνηλασίας γενικώς.

Στον παρακάτω πίνακα βλέπουμε τους παράγοντες που επηρεάζουν θετικά ή αρνητικά την ιχνηλασία, ο συνδυασμός των οποίων δημιουργεί τους δείκτες δυσκολίας ή αντίστροφα ευκολίας στο σκύλο.

Ένα απλό παράδειγμα θετικής επίδρασης είναι το δροσερό βοριαδάκι, που φρεσκάρει τις μυρωδιές στον περιβάλλοντα χώρο και τις κάνει «καθαρές», οπότε ο σκύλος ξεχωρίζει εύκολα τη μυρωδιά του λαγού απ΄ τη μυρωδιά του χώματος ή του γρασιδιού, ενώ αντίθετα με νοτιά θα είχαμε ένα ανακάτεμα οσμών (μούχλα εδάφους) με οσφρητική ασάφεια και δυσκολία για το σκύλο. Παρόμοια περίπτωση είναι και το πιο κρύο έδαφος απ’ την ατμόσφαιρα.

Το τελικό συμπέρασμα είναι ότι ιδιαίτερα για το λαγό χρειαζόμαστε έναν ιχνηλάτη με «λεπτή όσφρηση» για να μπορεί στις αρνητικές συνθήκες να εντοπίσει και την ελάχιστη μυρωδιά όσο το δυνατό εύκολα και σίγουρα, πράγμα που δεν θα καταφέρει ποτέ ένας σκύλος με μέτρια ή καλή μύτη.

ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΕΠΙΔΡΑΣΗΣ ΤΗΣ ΙΧΝΗΛΑΣΙΑΣ

1. ΕΔΑΦΟΣ

ΕΠΙΔΡΑΣΗ

α) Γυμνό, χωρίς βλάστηση

αρνητική

β) Ξερό, σκόνη, αμμουδιά

αρνητική

γ) Βραχώδες, πετρώδες

αρνητική

δ) Μουχλιασμένο, βρώμικο

αρνητική

ε) Πολύ υγρό, έπειτα από δυνατή βροχή

αρνητική

στ) Έδαφος πιο ζεστό απ’ την ατμόσφαιρα

αρνητική

ζ) Εδαφος με κανονική υγρασία

θετική

η) Εδαφος πιο κρύο απ’ την ατμόσφαιρα

θετική

θ) Εδαφος με κοντή βλάστηση

θετική

ι) Λιβάδια με καθαρό γρασίδι

θετική

2. ΚΑΙΡΟΣ

ΕΠΙΔΡΑΣΗ

α) Ζεστός με μεγάλες θερμοκρασίες

αρνητική

β) Ξηρός, χωρίς υγρασία και βροχές

αρνητική

γ) Πολύ δυνατές βροχές

αρνητική

δ) Παγωνιές, πάχνες, παγωμένο χιόνι

αρνητική

ε) Μόνιμη ομίχλη ή απότομες συννεφιές

αρνητική

στ) Αίθριος, δροσερός με κανονική θερμοκρασία

θετική

ζ) Σιγανές βροχές, χειμωνιάτικες

θετική

η) Παγωνιά και πάχνη που λιώνει

θετική

θ) Ομίχλη ή χιόνι που αρχίζει να πέφτει

θετική

3. ΑΕΡΑΣ

ΕΠΙΔΡΑΣΗ

α) Κρύοι και δυνατοί βοριάδες

αρνητική

β) Δυνατοί άνεμοι γενικώς

αρνητική

γ) Νοτιάδες

αρνητική

δ) Δροσερό βοριαδάκι

θετική

ε) Όλοι οι μέτριοι άνεμοι εκτός του νοτιά

θετική

ζ) Άπνοια

θετική

Από κ. Στάθης

Εκπαιδευτήρια - Εκπαιδευτές

Κύριε Κυριτσάκα γεια σας. Θα ήθελα να μου δώσετε πληροφορίες για το αν και που υπάρχουν εκπαιδευτήρια για λαγόσκυλα αλλά και για κάποιους καλούς εκπαιδευτές.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Αγαπητέ Στάθη, επίσημοι επαγγελματίες εκπαιδευτές ιχνηλατών δεν υπάρχουν, δηλαδή με κύριο επάγγελμα την εκπαίδευση, που προϋποθέτει βέβαια και αντίστοιχο «πτυχίο εκπαιδευτή ιχνηλατών» από σχολές του εξωτερικού ή αντίστοιχη παιδεία μέσω σεμιναρίων και ειδικών προγραμμάτων.

Υπάρχουν ορισμένοι κυνηγοί στην επαρχία που διαθέτουν περιφραγμένους χώρους με λαγούς μέσα και αναλαμβάνουν την εκπαίδευση ιχνηλατών μέσα στους συγκεκριμένους χώρους, αλλά και σε ελεύθερες περιοχές.

Τώρα πόσο καλός εκπαιδευτής είναι κάποιος είναι καθαρά υποκειμενικό θέμα του καθενός και πρέπει να επέλθει μια πρώτη γνωριμία και επαφή, μέσα από την οποία θα βγάλουμε τα συμπεράσματά μας για το επίπεδο του συγκεκριμένου «εκπαιδευτή».

Η εκπαίδευση είναι πολύ σοβαρή υπόθεση και χρειάζεται γνώσεις κυνολογικές, κυνηγετικές, υπομονή, επιμονή, κατάλληλη τεχνική μέθοδο, ψυχολογία και πάνω από όλα αγάπη για το σκύλο. Με λίγα λόγια η εκπαίδευση είναι τέχνη και το παραμικρό λάθος μπορεί να καταστρέψει ένα σκύλο για όλη του την κυνηγετική ζωή.

Οι περιφραγμένοι χώροι είναι χρήσιμοι για μια συγκεκριμένη μικρή περίοδο της εκπαίδευσης του ιχνηλάτη και μάλιστα στην ηλικία των 10-12 μηνών του κουταβιού.

Σ’ αυτή την ηλικία θα πάμε προσωπικά το σκύλο στη φάρμα με τους λαγούς για να κάνει την πρώτη γνωριμία με το λαγό σε όλα τα επίπεδα. Δηλαδή να δει λαγό οπτικά, να μυρίσει ντορούς, να ξεσηκώσει λαγό και να κάνει καταδίωξη στο μέτρο του χώρου. Μπορούμε να αφήσουμε το σκύλο στη φάρμα 15-20 μέρες, δεν χρειάζεται παραπάνω, με τον όρο να κυνηγάει μόνος του πάντα και εκ περιτροπής πρωί, μεσημέρι, απόγευμα.

Όταν μέσα στο διάστημα των 20 ημερών περίπου το κουτάβι καταφέρνει να ψάχνει το ντορό, να πλησιάζει το γιατάκι του λαγού, ξεσηκώνοντάς τον και καταδιώκοντάς τον, τότε δεν χρειάζεται άλλο η φάρμα, μετά πρέπει να εκπαιδευτεί στο βουνό ελεύθερα

Μέχρι την ηλικία των 10-12 μηνών πρέπει να εκπαιδεύσουμε το κουτάβι μόνοι μας στην υπακοή, στη γνωριμία με το περιβάλλον, στους θορύβους, στα οικόσιτα ζώα και στο κουνέλι. Αυτή η διαδικασία γίνεται εύκολα ακόμα και αν μένουμε σε αστική πόλη, μπορούμε να βρούμε περιμετρικά της πόλης ειδικούς χώρους.

Από κ. Πέτρο

Ημίαιμα

Κύριε Κυριτσάκα παρακολουθώ πολύ προσεκτικά τα άρθρα σας και τις απόψεις σας για τα καθαρόαίμα και σε θεωρητικό επίπεδο συμφωνώ. Αυτό όμως που θα ήθελα να μου απαντήσετε είναι πως γίνεται να υπάρχουν σε όλη σχεδόν την Ελλάδα τόσα ημίαιμα που κυνηγούν για πολλές γενιές τόσο καλά τον λαγό;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Συμφωνώ απόλυτα μαζί σας κ. Πέτρο για την πληθώρα των ημίαιμων στη χώρα μας και απορώ γιατί δεν έχουμε πάρει το βραβείο «Γκίνες» ακόμα για την κυνολογική μας «ευρεσιτεχνία». Πράγματι είμαστε οι μοναδικοί στον κόσμο και η Τουρκία επίσης, που έχουμε και διατηρούμε ημίαιμους ιχνηλάτες, όλοι οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι και μη εδώ και αιώνες, ασχολούνται με την καθαρόαιμη κυνοφιλία και κυνολογία όχι μόνο στα κυνηγετικά σκυλιά αλλά και στα «εργασίας», «ποιμενικά», «φύλαξης», «σαλονιού», χάνοντας μάλλον το χρόνο τους στη θεωρία. Πρέπει να είναι πολύ βλάκες που δεν έχουν καταλάβει το σωστό και το πρακτικό όπως εμείς τα σαΐνια.

Τα ημίαιμα στην Ελλάδα οφείλονται στην αδιαφορία, στην κυνολογική αμάθεια, την προχειρότητα και την «εξυπνάδα» της φυλής μας. Είναι υπεύθυνα για την μείωση του ντόπιου «Ελληνικού Ιχνηλάτη», ο οποίος έχει διασταυρωθεί με τσοπανόσκυλα, φύλακες, πουλόσκυλα, κοκόνια, ευρωπαϊκά καθαρόαιμα και μόνο με τον εαυτό του δεν ζευγάρωσε όπως ήταν αυστηρά αναγκαίο. Καταφέραμε να τον εξαφανίσουμε σχεδόν και φτάσαμε στις μέρες μας να ψάχνουμε εναγωνίως σε όλη την Ελλάδα να βρούμε «Ελληνικό Ιχνηλάτη», που να ανταποκρίνεται στα πρότυπα της ράτσας για να τον αναγνωρίσουμε, αυτό είναι «κυνολογικό έγκλημα» που γίνεται στη χώρα μας, μακάρι να μέναμε στη θεωρία. Το ίδιο πρόβλημα έχουμε και με τον «Ελληνικό Ποιμενικό» και τον «Κρητικό Ιχνηλάτη».

Αντιθέτως στα πουλόσκυλα η χώρα μας είναι σε μεγάλο κυνολογικό επίπεδο με εξαιρετικές καθαρόαιμες ράτσες και πολλές διεθνείς διακρίσεις.

Μήπως έχετε τη γνώμη ότι ένα ημίαιμο πουλόσκυλο κυνηγάει καλύτερα από ένα καθαρόαιμο Σέττερ, Πόιντερ, Επανιέλ, Κούρτσχααρ κ.λ.π.;

Υπάρχει κυνηγός φτερωτών πλέον που να κυνηγάει με ημίαιμο; Σαφώς όχι κατά κανόνα.

Η μεγάλη διαφορά στον αριθμό των καθαρόαιμων πουλόσκυλων σε σχέση με τους καθαρόαιμους ιχνηλάτες, είναι κυρίως το πνευματικό, το κοινωνικό και το οικονομικό επίπεδο των κυνηγών. Οι κυνηγοί των φτερωτών είναι κυρίως «αστοί» κατά κάποια έννοια, νέοι σε ηλικία, μορφωμένοι γενικώς, με κυνολογική και κυνηγετική παιδεία και πλήρως ενημερωμένοι για τις ράτσες και ανοιχτοί στα οικονομικά.

Αντίθετα οι κυνηγοί των τριχωτών είναι οι περισσότεροι άνθρωποι της επαρχίας και μικρών χωριών, χωρίς γνώσεις κυνολογικές, δεν διαβάζουν κυνηγετικό τύπο, δεν ενημερώνονται γενικώς, δεν σκοτίζονται για καθαροαιμίες, pedigree και «πράσινα άλογα», δεν διαθέτουν χρήματα αλλά προτιμούν ένα ημίαιμο δώρο ή φτηνό και έτσι διαιωνίζεται η κατάσταση.

Τα τελευταία δέκα χρόνια περίπου έχουν εισαχθεί πολλές καθαρόαιμες γαλλικές ράτσες ιχνηλατών στη χώρα μας, οπότε υπάρχει μια μεγάλη ποικιλία ιχνηλατών, που μπορεί να βρει ο κυνηγός εύκολα. Επίσης ένα άλλο σημαντικό στοιχείο είναι η μεταστροφή πολλών νέων κυνηγών και μάλιστα πουλοκυνηγών στο τριχωτό θήραμα, με αποτέλεσμα η ζήτηση των καθαρόαιμων ιχνηλατών να αυξάνεται γρήγορα. Είναι θέμα χρόνου πλέον να γίνει το ξεκαθάρισμα των ημίαιμων ιχνηλατών.

Διαφωνώ βέβαια απόλυτα ότι τα ημίαιμα κυνηγούν πολύ καλά το λαγό, γιατί τα καλά ημίαιμα σπανίζουν και είναι μια διασπορά τυχαίων σκύλων εφ’ όσον αντικειμενικά δεν μπορούν να καταταγούν σε «ράτσα» με κοινά μορφολογικά και κυνηγετικά στοιχεία.

Αν κυνηγούν καλά τα ημίαιμα τότε τι να πούμε για τα καθαρόαιμα που παίρνουν μέρος συχνά και τακτικά σε επίσημους αγώνες λαγού και κρίνονται αυστηρά και αντικειμενικά από επίσημους κριτές διεθνούς επιπέδου.

Κυνηγάω 35 χρόνια με ιχνηλάτες και έχω «δοκιμάσει» κι εγώ πάρα πολλά ημίαιμα στην κυνηγετική μου ζωή και μπορώ να βεβαιώσω ότι στα ημίαιμα βρίσκουμε ένα ποσοστό 5-10% καλό ιχνηλάτη και αυτό τυχαία. Στα καθαρόαιμα το ποσοστό του πολύ καλού ιχνηλάτη, ανέρχεται τουλάχιστον στο 80%, αυτή είναι η μεγάλη διαφορά.

Σέβομαι την άποψη σας και δεν προσπαθώ να σας πείσω για το αντίθετο απ’ αυτό που πιστεύεται, απλώς καταθέτω τις απόψεις μου μέσα απ’ τη μακρόχρονη εμπειρία μου στο κυνήγι και τα κυνηγόσκυλα γενικώς, στα οποία έχω αφιερώσει πολύ χρόνο μελέτης και παρατήρησης και στην πράξη και στην θεωρία, άλλωστε όταν μιλάμε για καθαρόαιμους σκύλους η θεωρία ισοδυναμεί πάντα με την πράξη γιατί οι κυνηγετικές κληρονομικές προδιαγραφές είναι άριστες κατά κανόνα.