Τετάρτη, 1 Φεβρουαρίου 2006

Ο Θανάσης Κυριτσάκας Απαντά 3/06

Από κ. Επαμεινώνδα

Σεγκούτσιο ή Γιούρα

Κύριε Κυριτσάκα γεια σας και συγχαρητήρια για την στήλη σας. Επειδή μέχρι τώρα κυνηγάω με σκυλιά φίλων μου σκέφτομαι να αγοράσω ένα καθαρόαιμο σκύλο για το κυνήγι του λαγού. Μέχρι τώρα και από συζητήσεις με φίλους, είχα καταλήξει στο να ψάξω να βρω ένα Γιούρα Μπρούνο, όμως μετά από την παρουσίαση του Σεγκούτσιο το σκέφτομαι και καθαρά με αισθητικά κριτήρια θα προτιμούσα ένα σεγκούτσιο. Τι θα με συμβουλεύατε; Σας ευχαριστώ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Σωστά το θέσατε το θέμα κ. Επαμεινώνδα. «Αισθητικά κριτήρια». Ένας σημαντικός παράγοντας για την επιλογή μιας ράτσας, που πολλοί κυνηγοί δεν δίνουν σημασία. Όμως υποσυνείδητα το αισθητικό κριτήριο είναι αυτό που στην ουσία μας οδηγεί στην επιλογή ή όχι του σκύλου, είναι το ίδιο κριτήριο που λειτουργεί και στην επιλογή της γυναίκας των ονείρων μας.

Η αισθητική εμφάνιση του σκύλου αντανακλά σίγουρα και το ποιόν της ράτσας από άποψη μορφολογική και κυνηγετική. Δείχνει την εξέλιξη και την τελειοποίηση της φυλής στα πρότυπά της έτσι ώστε έχουμε μια γενική εμφάνιση που συνδυάζει τον «εσωτερικό» και εξωτερικό κόσμο με αρμονία. Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε πως τα σκυλιά που μας αρέσουν πολύ, γίνονται και καλά σκυλιά, γιατί απλούστατα θα δώσουμε όλο τον εαυτό μας να τα κάνουμε καλούς ιχνηλάτες.

Βέβαια ο καθένας έχει τις προτιμήσεις του, γιατί σε γενικές γραμμές όλοι οι ιχνηλάτες σκύλοι είναι πολλοί όμορφα σκυλιά. Όπως το Σεγκούτσιο που είναι πολύ ωραίος σκύλος με άριστα κυνηγετικά προσόντα και το Γιούρα Μπρούνο είναι όμορφος σκύλος, με ωραία εξωτερική εμφάνιση και έκφραση και φυσικά άριστος ιχνηλάτης.

Σαφώς θα ακολουθήσετε το αισθητικό σας κριτήριο και θα επιλέξετε το Σεγκούτσιο, αλλά το Σεγκούτσιο, το υγιές, το ζωηρό, το αθλητικό που δικαιολογεί τη ράτσα του. Φυσικά θα πρέπει να δείτε τους γονείς των κουταβιών, τα pedigree και τον ιδιοκτήτη βέβαια, γιατί ας μη ξεχνάμε το ρητό «κατά κυνηγό και σκύλος».

Τα τελευταία δυο χρόνια οι Ιταλικές ομάδες των Σεγκούτσιο που έχουν πάρει μέρος στον Πανευρωπαϊκό Αγώνα Λαγού στην Περούτζια το 2004 και στη Σερβία το 2005, έχουν πάρει τις πρώτες θέσεις. Θα ήταν ευτύχημα για τα κυνηγετικά και κυνολογικά δεδομένα της χώρας μας, αν είχατε τη δυνατότητα να «φέρετε» κουτάβια απ’ αυτούς τους πρωταθλητές.

Από κ. Άγγελο

Αλεπού

Έχω ένα θηλυκό Γιούρα 2,5 ετών. Από μικρό το έβγαζα μαζί με μια άλλη σκύλα που έχω και πραγματικά διαπίστωσα τις εξαιρετικές μύτες του. Αν και η μεγάλη μου σκύλα δεν πάει στην αλεπού η μικρή εδώ και λίγο καιρό ξεκίνησε να την κυνηγάει, όχι βεβαία με μεγάλη ένταση αλλά για 5-10 λεπτά κάνει την «στραβή» της. Σκέφτομαι να της βάλω κολάρο λέτε να υπάρξει πρόβλημα μετά από αυτό;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Στην ηλικία που είναι η Γιούρα κ. Άγγελε, επιβάλλεται το κολάρο. Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με τη χρήση του, απλώς θα ρυθμίσετε εκ των προτέρων το κολάρο πάνω στη σκύλα, με την ελάχιστη ένταση που θα αντιδρά στο ερέθισμα.

Θα πάτε τη σκύλα, μόνη της, σε πεδινή περιοχή με χωράφια, όπου μπορείτε εύκολα να εντοπίσετε φρέσκα χνάρια αλεπούς. Μόλις βρείτε το φρέσκο ντορό θα αφήσετε τη σκύλα ελεύθερη να τον μυρίσει μέχρι μια απόσταση 5-15 μέτρα και μετά θα «πατήσετε» την ένταση του κολάρου. Θα επαναλάβετε το «πάτημα» αν η σκύλα συνεχίσει το ψάξιμο, μέχρι να αναγκαστεί να σταματήσει, χωρίς να της μιλήσετε καθόλου όσο διαρκεί η διαδικασία. Μετά από μια ώρα περίπου καλό είναι να επαναληφθεί η διαδικασία ιχνηλασίας.

Με τον ίδιο τρόπο θα κάνετε 4-5 μαθήματα σε διαφορετικές μέρες, τα οποία θα σταματήσουν όταν η σκύλα δεν θα ακολουθεί πλέον τον ντορό της αλεπούς. Μετά το τέλος της εκπαίδευσης, θα πάτε με τη σκύλα (μόνη της) για λαγό, φορώντας το κολάρο, το οποίο θα ενεργοποιήσετε με μεγαλύτερη ένταση, μόνο όταν δείτε με τα μάτια σας την αλεπού και όχι υποθέτοντας. Αν και είμαι σίγουρος ότι δεν θα χρειαστεί πλέον το κολάρο μετά τα μαθήματα.

Η χρήση του κολάρου στο κυνήγι είναι επικίνδυνη, γιατί πολλές φορές κάνουμε λάθος εκτιμήσεις όταν δεν έχουμε τη δυνατότητα να δούμε καθαρά το ζώο που κυνηγάει ο σκύλος. Ο λαγός όταν νοιώθει πίσω του, κοντά το σκύλο, πολλές φορές συμπεριφέρεται σαν αλεπού ή σαν ζαρκάδι και εύκολα μας εξαπατά.

Από κ. Trifo

BLOΟD HOUND

Αγαπητέ κύριε Κυριτσάκα εδώ και καιρό ψάχνω να βρω ένα BLOOD HOUND επειδή έχετε ασχοληθεί με την ράτσα αυτή μήπως θα μπορούσατε να μου δώσετε περισσότερες πληροφορίες ή θα μπορούσατε να μου υποδείξετε κάποιον εκτροφέα ή κάποιον που να έχει κουτάβια; Σας ευχαριστώ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Το Saint Hubert στη γενική εμφάνιση είναι αρχοντικός και αριστοκρατικός σκύλος και είναι η ράτσα που εκτιμώ ιδιαίτερα, από άποψη μορφολογική και κυνηγετική. Είναι στην ουσία ο αρχικός πρόγονος όλων των ιχνηλατών της Ευρώπης. Το Saint Hubert ή Bloodhound θεωρείται και είναι πραγματικά κορυφαίος ιχνηλάτης με κύριο προσόν τη «λεπτή άριστη όσφρηση», που το κάνει ικανό να βρίσκει ίχνη και ντορούς πριν 24 ώρες ή και μέρες πριν.

Με την ευκαιρία είναι ενδιαφέρον να αναφέρουμε και ένα ιδιαίτερο αγώνα που παίρνει μέρος το Saint Hubert.

Το Club Bloodhound της Αγγλίας (The Association of Bloodhound Breeders) διοργανώνει πέντε φορές το χρόνο πρακτικούς αγώνες (Field Trials) δοκιμασίας σε «κυνήγι της καθαρής μπότας» (Hunting the Clean Boot), όπως ονομάζεται χαρακτηριστικά. Είναι ένας πολύ δύσκολος αγώνας ιχνηλασίας κατά τον οποίο η διαδρομή επιλέγεται από ειδικούς κριτές με τέτοιο τρόπο ώστε να περιλαμβάνει μεγάλη ποικιλία εδάφους, όπως χορτάρι, χώμα, πέτρα, άσφαλτο κ.λ.π.

Ένας άνθρωπος, φορώντας μπότες από καουτσούκ, περπατάει την καθορισμένη διαδρομή, η οποία ξεκινάει από ένα χιλιόμετρο μέχρι περισσότερα ανάλογα τον συντελεστή δυσκολίας και αφήνει σε καθορισμένα σημεία ορισμένα αντικείμενα, όπως ένα γάντι, ένα μαντήλι, ένα καπέλο ή ρούχο.

Αφού τελειώσει η διαδικασία δημιουργίας ντορού με την μπότα, η δοκιμασία των σκύλων αρχίζει ως εξής:

  • Μετά από 6 ώρες για τα νεαρά σκυλιά.
  • Μετά από 12 ώρες για τα σκυλιά που έχουν κερδίσει στον αγώνα των 6 ωρών.
  • Μετά από 24 ώρες για τα σκυλιά που έχουν κερδίσει στον αγώνα των 12 ωρών.

Σ’ αυτό τον αγώνα, μετά τις προβλεπόμενες ώρες, ο σκύλος πρέπει να ακολουθήσει το ντορό του ανθρώπου, να βρει τα αντικείμενα σε κάθε σημείο και να συνεχίσει την πορεία του μέχρι να τελειώσει τη διαδρομή με επιτυχία. Οι μοναδικές ράτσες που έχουν αυτές τις ικανότητες και υποβάλλονται σε τέτοιες δοκιμασίες είναι το Σαιντ Υμπερ και το Μπασέ Χάουντ, που ανταγωνίζεται πολλές φορές με επιτυχία τον αντίπαλό του. Όπως είναι φανερό σ’ αυτούς τους αγώνες εκτός απ’ τη μύτη, κυρίαρχο ρόλο παίζει η ικανότητα του σκύλου να αισθάνεται την κατεύθυνση που παίρνει το «θήραμα», όταν σε δύσκολο έδαφος ο ντορός είναι ανεπαίσθητος και ασαφής, και πρέπει να ξεκόψει καθαρά τη διαδρομή, γιατί αυτό το πλεονέκτημα τον κάνει νικητή. Γι αυτό το λόγο το Σαιντ Υμπερ χρησιμοποιείται απ’ την αστυνομία και από άλλες υπηρεσίες για την ανεύρεση χαμένων ανθρώπων.

Από κυνηγετική άποψη, ότι είπαμε παραπάνω ισχύει και στο κυνήγι των τριχωτών (λαγός, αγριογούρουνο, ζαρκάδι, ελάφι). Είναι ο ιχνηλάτης που πραγματικά «κολλάει» στο ντορό είτε στο πλησίασμα είτε στην καταδίωξη. Έχει την ικανότητα δηλαδή να ακολουθεί τα χνάρια ενός θηράματος το οποίο πέρασε πολλές ώρες πριν, να μην το μπερδεύει με άλλα ζώα και να το καταδιώκει πολλές ώρες χωρίς λάθος στην κατεύθυνση που έχει πάρει. Στον φρέσκο ντορό είναι ασυναγώνιστος, ξεκαθαρίζει σταθερά και σίγουρα τη μυρωδιά, φτάνοντας στο γιατάκι πολύ γρήγορα.

Καταδιώκει το θήραμα σταθερά για πολλές ώρες με ωραία φωνή σε μελωδικούς τόνους. Παρά τον όγκο και το μέγεθος δε είναι τόσο αργός, όσο φαίνεται, έχει κανονική σταθερή ταχύτητα, μεγάλη αντοχή και δύναμη.

Οι Γάλλοι κυνηγοί το εκτιμούν πολύ για τα άριστα κυνηγετικά προσόντα που διαθέτει και το χρησιμοποιούν κυρίως για «χοντρό» κυνήγι. Παίρνει επίσης μέρος σε αγώνες εργασίας πρακτικού κυνηγιού στο αγριογούρουνο και το ζαρκάδι.

Στην Ελλάδα δυστυχώς υπάρχουν πολύ λίγα Σαιντ Υμπερ και ακόμα πιο λίγα σε χέρια κυνηγών, επειδή υπάρχει η λανθασμένη προκατάληψη για το μεγάλο μέγεθος και το βάρος, χωρίς να δίνεται σημασία στα άριστα κυνηγετικά προσόντα αυτού του εξαιρετικού ιχνηλάτη. Θα μπορούσατε να πληροφορηθείτε σχετικά μέσω του ΚΟΕ (τηλ 210 81 45 165) για τους ιδιοκτήτες και σε άλλη περίπτωση από αγγελίες στον κυνηγετικό και κυνολογικό τύπο.

Επίσης σας προτείνω το γαλλικό site: www.chien.com ,όπου θα βρείτε πολλές πληροφορίες για τη ράτσα και σας συνιστώ να πάρετε κουτάβια από Γάλλους κυνηγούς-εκτροφείς, οι οποίοι διατηρούν τη ράτσα σε ψηλά κυνηγετικά επίπεδα.

Μπαίνοντας στο site: www.chien.com, θα επιλέξετε “Races” και “Saint Hubert”.

Εδώ θα βρείτε τα πάντα για το Saint Hubert.

  • Liste d’eleveurs (Λίστα εκτροφέων)
  • Petites annonces (Μικρές αγγελίες)
  • Clubs de Race

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.