Σάββατο, 1 Απριλίου 2006

Και του χρόνου και μη χειρότερα!!!

Ίσως το ότι η κυνηγετική περίοδο τελείωσε να έχει αφήσει σε όλούς μας με δόση πικρίας και μελαγχολίας. Γι’ αυτό όσο και αν θα ήθελα από αυτή μου την στήλη να αποχαιρετήσω την χρόνια που πέρασε με ευχές αισιοδοξίας για την επόμενη, τα γεγονότα, οι εξελίξεις και τα πεπραγμένα της χρονιάς που πέρασε, με κάνουν όλο και περισσότερο επιφυλακτικό και απαισιόδοξο. Αγαπητοί μου φίλοι η 1η Μαρτίου είναι μια μέρα που σηματοδοτεί την έλευση της άνοιξης, την αναγέννηση της φύσης, αλλά και το τέλος μιας ακόμα κυνηγετικής περιόδου. Μιας κυνηγετικής χρονιάς αρκετά επεισοδιακής, ιδιαίτερα προς το τέλος της, μετά και την επιβεβαιωμένη εμφάνιση και στην χώρα μας, μιας νέας μάστιγας για την ανθρωπότητα, αλλά και για όλους εμάς που ασχολούμαστε με το κυνήγι, την σε όλους μας πλέον γνωστή γρίπη των πτηνών.

Αυτό άλλωστε ήταν και το μόνο που ξεχώρισε από την χρονιά που πέρασε, μιας και όλα τα άλλα έμειναν τα ίδια χωρίς πραγματικά κανένα μα κανένα ουσιαστικό σημάδι βελτίωσης στα φλέγοντα θέματα του κυνηγίου. Οι απαγορεύσεις έδωσαν και πήραν, με κορωνίδα τους τον εξοστρακισμό του κυνηγίου από βασικούς υδροβιότοπους της χώρας μας, θυσία στον βωμό των οικοτουριστικών επενδύσεων. Δεν ξέρω αν και τα περσινά μέτρα απαγορεύσεις των εκπαιδευτικών στην Κωπαΐδα, εντάσσονται στην ίδια πολιτική (αστείο!!!).

Κατ’ τα άλλα αν και ξοδεύτηκε αρκετό χρήμα από τα κονδύλια των φιλοθηραματικών εξόδων των οργανώσεων μας, (θηροφυλακή, τροφές, αγορές οχημάτων και ταχυπλόων), θηράματα δεν είδαμε. Βελτιώσεις βιοτόπων δεν έγιναν, προγράμματα για τα επιδημητικά (ενδημικά) θηράματα δεν ακουστήκαν, μέτρα για τα αρπακτικά δεν λήφθηκαν, ουσιαστική μείωση της λαθροθηρίας δεν υπήρξε, κατά τ’ άλλα τα ραβδωτά μας μαράνανε!

Οι πρωτοβάθμιες συνδικαλιστικές μας οργώσεις (κυνηγετικοί σύλλογοι) επί το πλείστον, έλαμψαν πάλι δια της απουσίας τους και σίγουρα ο Έλληνας συνειδητοποιημένος και ευαισθητοποιημένος κυνηγός, δεν θα πρέπει να έμεινε ιδιαίτερα ευχαριστημένος από τα κυνηγετικά πεπραγμένα. Τώρα όσο αφορά τους κατσαπλιάδες, η χρόνια που πέρασε ίσως και να τους άρεσε, μιας και στο χωρίο μου λεν ότι «ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται» και όσο για αναμπουμπούλα την χρονιά που πέρασε, άλλο τίποτα.

Και γι’ όλα αυτά κλασικά φταίει η έλλειψη κυνηγετικής παιδείας. Σαν ποίημα το έχουμε αποστηθίσει αυτό τα τελευταία χρόνια. Τι έγινε όμως γι’ αυτό; απολύτως ΤΙΠΟΤΑ. Τι θα κάνουμε γι’ αυτό; ΤΙΠΟΤΑ και τι να περιμένουμε να βελτιωθεί; ΤΙΠΟΤΑ!!!

Άντε και του χρόνου.

Φιλικά

Ο υπεύθυνος ύλης

Τσομώκος Διομήδης

editor@kinigotopos.gr

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.