Σάββατο, 1 Απριλίου 2006

Νέο κουτάβι! Τύχη ή επιλογή;

Μια ακόμα κυνηγετικής περιόδου τελείωσε για άλλους απ’ εμάς με αρκετές ευχάριστες αναμνήσεις και για άλλους με λιγότερες. Αναπόφευκτες και οι συγκρίσεις για την χρονιά που πέρασε σε θέματα δικής μας αντοχής, ευστοχίας, τύχης, πρόβλεψης και για όσους χρησιμοποιούμε σκύλο την κριτική μας πάνω και σ’ αυτόν.

Σε αυτό ακριβώς το θέμα θα ήθελα και να σταθώ σήμερα με αφορμή ότι πολλοί είναι αυτοί που ξεκινούν τις λεγόμενες «μεταγραφές», οι λόγοι διάφοροι, είτε γιατί δεν τους άρεσε ο σκύλος τους και θέλουν να ξεκινήσουν με νέο αίμα ή δυστυχώς λόγω ανωτέρας βίας όπως αρρώστια, ατύχημα, η κλοπή, έχασαν τον πιστό κυνηγετικό τους σύντροφο. Θα ήθελα λοιπόν να αναφερθώ στα κριτήρια που πρέπει θέτει ο κάθε κυνηγός όταν θελήσει να αποκτήσει ένα νεαρό κουτάβι.

Εδώ και χρόνια επαγγελματίες και ερασιτέχνες κάνουν τα ζευγαρώματα της επιλογής τους και αναμένουν τον τοκετό, στην συνεχεία μεγαλώνουν τα κουτάβια και όταν φτάσουν περίπου 8 εβδομάδων αρχίζουν να αναγελούν την πώληση τους. Οι ενδιαφερόμενοι σπεύδουν να πάρουν το κουτάβι και εκ των υστέρων διατυπώνουν συνήθως πλήθος από παράπονα, όπως ότι το κουτάβι που διάλεξαν εμφανίζει προβλήματα σκελετικά, ψυχικά, αστάθεια φέρμας, φοβίες, απάθεια κ.α.

Θα μου πει κάποιος βεβαία τυχερό του κάθε σκύλου είναι και κανείς δεν μπορεί να το προβλέψει, εδώ όμως θα με βρείτε αντίθετη και οι λόγοι είναι οι εξής:

Αρχικά θα πρέπει να διαθέσουμε αρκετό χρόνο έτσι ώστε να δούμε αρκετές φορές το κουτάβι μας και να το μελετήσουμε, επίσης θα πρέπει να έχουμε συνομιλία με τον εκτροφέα για τον τρόπο που κυνηγούν τα σκυλιά του και ο ίδιος και αν είναι δυνατόν να τα δούμε ακόμα και έξω πάνω σε θήραμα, τότε φίλες και φίλοι μου θα έχουμε ξεφύγει από το θέμα ¨TYXH¨ και θα αυξήσουμε αρκετά στις ¨ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ¨ να πάρουμε ένα ζώο όσο το δυνατόν πιο κοντά στις δικές μας απαιτήσεις. Ακόμα η ¨ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟΤΗΤΑ¨ είναι κάτι πολύ σημαντικό στο οποίο θα πρέπει να δώσουμε ιδιαίτερη προσοχή και σίγουρα να ξέρετε η σχολαστικότητα σ’ αυτόν τον τομέα μόνο σε κέρδος μπορεί να αποβεί.

Για το τελευταίο, μεγάλη βοήθεια μπορούν να μας προσφέρουν οι γενεαλογικοί χάρτες οι οποίοι επινοήθηκαν από την κυνοφιλία για να βοηθούν αυτούς που ενδιαφέρονται πραγματικά να ξέρουν τι θα βρουν μπροστά τους, γνωρίζοντας το τι υπάρχει πίσω τους. Και όλα αυτά βέβαια για όσους ονομάζουμε στην Νεοελληνική ¨ψαγμένους¨, χωρίς ότι θέλω να θίξω την φιλοσοφία του κυνηγού που λέει ότι όλα αυτά είναι ένας λαβύρινθος και προτιμά να το παίζε στην λοταρία. Συμπέρασμα μου είναι ότι το γενεαλόγιο μας βοηθάει πάρα πολύ και οι πιθανότητες να πάρουμε ένα προβληματικό κουτάβι είναι μικρότερες, επίσης θα πρέπει να σταματήσουμε τις τσιγκουνιές στα χρήματα, γιατί πρέπει να ξέρετε ότι το καλό κυνηγόσκυλο είναι επένδυση χρόνου.

Μια ακόμα πρόταση μου η οποία συνηθίζεται στο εξωτερικό, είναι οι εκτροφείς να σταματήσουν την περιπατημένη με την εξαγγελία μόνο της πώλησης των κουταβιών και πλέον να αναγελούν τα ζευγαρώματα. Καλό θα ήταν να υιοθετούμαι τις έξυπνες και έντιμες ιδέες από το εξωτερικό. Επίσης δεν θα πρέπει να φοβόμαστε να απευθυνθούμε σε κάποιον επαγγελματία εκτροφέα, όταν γνωρίζουμε ότι στο αντικείμενο του είναι γνώστης, έντιμος, μα πάνω από όλα ¨KYNHΓΟΣ ¨.

Δεν ξέρω αν οι ιδέες μου σας βοηθήσαν όσους σκέφτονται να πάρουν ένα νέο ζώο, όμως θεωρώ ότι όσοι από εσάς στο μέλλον τις ακολουθήσετε θα βγείτε σίγουρα κερδισμένοι.

Με εκτίμηση

Μαίρη Βαρνάβα

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.