Πέμπτη, 1 Ιουνίου 2006

Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς εμένα!!!

Δανείστηκα τον τίτλο ενός πολύ γνωστού τραγουδιού για να ξεκινήσω το σημερινό μου άρθρο και κάθε άλλο παρά τυχαίο είναι.

Πραγματικά φοβάμαι για όλα αυτά που έχουν γίνει για μένα χωρίς εμένα, αλλά και για όσα θα γίνουν για μένα χωρίς εμένα. Και πώς να μην φοβάμαι όταν:

Το κράτος βλέπει μόνο την οικονομική υπόσταση του κυνηγίου.

Χρόνια τώρα μας έχουν καταστήσει κατηγορούμενους και συνεχώς απολογούμενους για ότι κακό συμβαίνει στην ύπαιθρο μας.

Οι περισσότερες αποφάσεις για τους κυνηγούς παίρνονται χωρίς τους κυνηγούς.

Όμως εδώ και λίγο καιρό φοβάμαι ακόμα περισσότερο και αυτό γιατί με δικές μας εντολές καλούμαστε να τηρήσουμε αποφάσεις που σχεδόν το σύνολο του κυνηγετικού κόσμου έχει απορρίψει, μιας και η πράξη έχει δείξει ότι πέρα από πρόχειρες και επιπόλαιες, αρκετές φορές είναι και άκρως επικίνδυνες.

Και για να γίνω πιο σαφής μιλώ για τις σε όλους μας γνωστές ζώνες εκπαίδευσης ή καλύτερα εκγύμνασης.

Όπως θα γνωρίζεται εδώ και κάποια χρόνια, υπήρξαν διατάξεις συμφωνά με τις οποίες τα δασαρχεία έπρεπε να ορίσουν συγκεκριμένες περιοχές στις οποίες θα επιτρέπονταν η εκπαίδευση κατά τους «κλειστούς» κυνηγετικά μήνες. Οι ζώνες αυτές θα ορίζονταν από τα κατά τόπους δασαρχεία τα οποία θα ζητούσαν και τις εισηγήσεις των κυνηγετικών συλλόγων χωρίς βεβαία αυτές να είναι για τα δασαρχεία δεσμευτικές. Έτσι λοιπόν άλλοτε με εισήγηση των κυνηγετικών συλλόγων και άλλοτε με αποκλειστική ευθύνη των δασαρχείων ορίστηκαν ζώνες εκπαίδευσης κυνηγετικών σκύλων.

Τα αποτελέσματα του μέτρου αυτού ήταν τα εξής:

Οι περισσότεροι από τους χώρους εκγύμνασης λόγο τις αυξημένης πίεσης που δέχονται έχουν καταντήσει να είναι κρανίου τόπος μιας και κανένα θήραμα δεν θα μπορούσε να δεχθεί την πίεση τόσων κυνηγών σε τόσο περιορισμένους χώρους.

Οι περισσότερες ζώνες επιλέχθηκαν χωρίς ιδιαίτερη θηραματική και περιβαλλοντική μελέτη και πλην ελαχίστων εξαιρέσεων είναι πλήρως ακατάλληλοι.

Από όσα είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε καμία ουσιαστική μελέτη δεν εκπονήθηκε από τους υπαλλήλους των δασαρχείων, αλλά ούτε και από τους επιστημονικούς συνεργάτες των κυνηγετικών μας οργανώσεων.

Και τέλος οι ζώνες αυτές όπως σε κάποια γενική συνέλευση μίας Ομοσπονδίας από πρόεδρο συλλόγου είχε αναφερθεί, είναι σκέτα ναρκοπέδια μιας και δεν είναι λίγες οι φορές έχουν υπάρξει ακόμα και ομαδικοί δηλητηριασμοί σκύλων.

Λόγω και τις τέως ιδιότητας μου και ως μέλος Δ.Σ. κυνηγετικού συλλόγου, έχω παρευρεθεί σε αρκετές γενικές συνελεύσεις της ομοσπονδίας που ανήκε σύλλογος και δεν θα ήταν υπερβολή να πω ότι αν όχι όλοι, οι περισσότεροι αντιπρόσωποι των κυνηγετικών συλλόγων ήμασταν ενάντια όλων αυτών των «αμελέτητων» αποφάσεων οι οποίες πάρθηκαν για εμάς χωρίς εμάς.

Παραπάνω σας είπα ότι εδώ και λίγο καιρό φοβάμαι ακόμα περισσότερο και αυτό γιατί βλέπω έναν σχεδόν αδικαιολόγητο ζήλο των συνδικαλιστών μας να εφαρμόσουν μέσω της αποκλείστηκα από εμάς χρηματοδοτούμενης Ομοσπονδιακής θηροφυλακής τις σχεδόν από όλο των κυνηγετικό κόσμο απαράδεκτες διατάξεις περί ζωνών εκπαίδευσης. Όπως και σε έκτακτο άρθρο μας είχα αναφέρει η Κωπαΐδα φυλάσσεται νυχθημερόν από ομοσπονδιακούς θηροφύλακες για να μην ενοχλήσουμε τα ορτύκια. Συμφωνά με πληροφορίες μας ο φετινός Ιούνιος θα είναι από τους πλέον καθοριστικούς μήνες για την ορεινή πέρδικα και δυστυχώς από την καθημερινή επαφή μου με κυνηγούς διαπιστώνω ότι αρκετοί είναι αυτοί που ανέβηκαν στα πλημμελώς λόγο Κωπαΐδα, φυλασσόμενα βουνά μας.

Τέλος θα ήθελα να ρωτήσω η απαγόρευση εκπαιδευτικών στην Κωπαΐδα στηρίζεται στην εφαρμογή των διατάξεων περί ζωνών εκπαίδευση και η είσοδο κυνηγών θα επιτραπεί μόνο με την έναρξη του κυνηγίου; ή από βδομάδα θα ξαναδούμε τα κομβόι κυνηγών να την κατακλύζουν;

Διομήδης Τσομώκος

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.