Πέμπτη, 1 Ιουνίου 2006

PORTUGUESE POINTING DOG

FCI-Standard N° 187 / 04. 12. 1998 / GB

PORTUGUESE POINTING DOG

(Perdigueiro Português)

Πορτογαλικός δείκτης

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ : Πορτογαλική κυνολογική λέσχη, κα Peggy Davis.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ : Στα Ελληνικά Τσομώκος Διομήδης.

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ : Πορτογαλία.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΑΡΧΙΚΩΝ ΕΓΚΥΡΩΝ ΠΡΟΤΥΠΩΝ : 19.09.1967.

ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΗ : Είναι ένας σταθερός κυνηγός και ένας πολύ καλός σύντροφος. Αναζήτα στο έδαφος με το πείσμα ενός πεπειραμένου κυνηγού, το θήραμά του, με την προσοχή που απαιτείται από την άριστη, λεπτή μύτη του και τις εξαιρετικές ικανότητές του. Ένας πανούργος εργατικός και πιστός σύντροφος για τον κυνηγό. Επιφυλακτικός και σιωπηλός, με ψηλά το κεφάλι και ανοιχτά τα ρουθούνια κατά την φέρμα του, με το βλέμμα, την στάση της ουράς ή την κίνηση του, δείχνει στον κυνηγό αυτό που αυτός είδη γνωρίζει μέσω της αίσθησης της μυρωδιάς. Ένας καλός πορτογαλικός δείκτης είναι πάντα έτοιμος να βοηθήσει με τη εξυπνάδα του και μερικές φορές ακόμη και με την εκπληκτική πονηριά του. Το σκυλί κατορθώνει να μένει ακίνητο ακόμα και όταν η μυρωδιά του θηράματος διεγείρει τις αισθήσεις του. Φερμάρει σταθερά, σε σχετικά περίεργες στάσεις που συνδέονται άμεσα με τα χαρακτηριστικά νοητικά αντανακλαστικά του: Πρόσωπο ανέκφραστο, σταθερό βλέμμα, στημένα με ένταση αυτιά, ακίνητο κεφάλι, άκαμπτη οριζόντια ουρά, σηκωμένο μπροστινό πόδι, κατά διαστήματα είναι αδιάφορος και πηγαίνει γύρω από το θήραμα εωσότου να εγκλωβίσει με την όσφρηση του, την μυρωδιά του θηράματος. Καθόλου εγωιστής, απολαμβάνει και δείχνει την απόλαυσή του στο να μοιράζεται την ευχαρίστησης του με τον κυναγωγό του, ανεξάρτητα από το πόσο δύσκολες είναι οι κλιματολογικές συνθήκες ή πόσο τραχύ το έδαφος. Το ουσιαστικότερο ενδιαφέρον του το δείχνει στο θήραμα, ενώ η μεγαλύτερη ανταμοιβή του είναι η επαναφορά του (θηράματος) στον κύριό του. Τα οποία και τα δύο τα κάνει εκπληκτικά καλά.

ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ F.C.I. : ομάδα 7 σκύλοι δείκτες.

τμήμα 1,1. ηπειρωτικοί δείκτες

σκυλιά, τύπος "Braque".

με εξέταση εργασίας.

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΕΡΙΛΗΨΗ : Η αρχική προέλευσή του είναι αρκετά συγκεχυμένη, ωστόσο έχουμε ένα λόγω, να υποθέτουμε ότι αρχικά προήλθε από την Ανατολική Ιβηρική χερσόνησο, ενώ η παρουσία του στην Πορτογαλία μπορεί να τοποθετηθεί γύρω στον 14ο αιώνα. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι με τα χρόνια και εξαιτίας διάφορων επιρροών, υπήρχε μερική μετάλλαξη του αρχικού είδους, με τέτοιο τρόπο ώστε να έχουμε τον σημερινό πορτογαλικό δείκτη. Στην πραγματικότητα πρέπει να θεωρηθεί ως αυτόχθον φυλή, τόσο στη μορφολογία όσο και στα ψυχικά χαρακτηριστικά της.

Ο πορτογαλικός δείκτης βρίσκετε διεσπαρμένος σε όλη την ηπειρωτική Πορτογαλία κυρίως στις πόλεις όπου το κυνήγι αποτελεί μια από τις αγαπημένες δραστηριότητες, μιας και εκτιμάται ιδιαίτερα ως σκυλί κυνηγίου.

ΓΕΝΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ : Μέσων αναλογίων, σκύλος τύπου Μπράκ, με ισορροπημένη και στιβαρή εμφάνιση που συνδυάζετε με μεγάλη άνεση στην κίνησης. (σβελτάδα ευλυγισία).

ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ/ΙΔΙΟΣΥΓΚΡΑΣΙΑ : Εξαιρετικά τρυφερός, πολύ υπάκουος, ο πορτογαλικός δείκτης μπορεί να φτάσει στα άκρα της τρυφερότητας, ακόμα και σε σημείο να γίνεται ενοχλητικός, όταν λόγω έλλειψης εκπαίδευσης, αρνήται να υπακούσει οποιεσδήποτε εντολές. Είναι αρκετά κοινωνικός, και μερικές φορές ελαφρώς παιχνιδιάρης με άλλους σκύλους. Έχει χαριτωμένη εμφάνιση και ήρεμη αλλά ζωηρής ιδιοσυγκρασίας με αρκετά μεταβαλλόμενη εκφραστικότητα.

ΚΕΦΑΛΙ : Σε αναλογία με το μέγεθος του σώματος. Δίνει, εντούτοις, εξαιτίας του σχήματος του την εντύπωση ότι είναι μεγάλο. Ελαφρώς βαρύ, αλλά δεν πρέπει να είναι πολύ οστεώδης ή πολύ σαρκώδης. Πρέπει να καλύπτεται με χαλαρό και λεπτό δέρμα χωρίς ρυτίδες εάν υπάρχουν ρυτίδες, πρέπει να είναι πολύ ισχνές. Βλέποντας το από μπροστά, το κεφάλι φαίνεται να είναι τετραγωνισμένο, από πλάγια όψη ευθύγραμμο. Το κεφάλι τίθεται σωστά στο λαιμό, επιτρέποντας να φέρεται με άνεση και ψηλά. Ωραίου σχήματος και σωστών αναλογίων, βλέποντας το από μπροστά, το κεφάλι παρουσιάζει σαφή μετωπιαίο στοπ, μεταξύ του ρινικού καλάμου και του κρανίου, κατά μήκος μιας ιδεατής γραμμής που περνά στο κάτω μέρος των εσωτερικών γωνιών των ματιών.

ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΚΡΑΝΙΑΚΗ:

Κρανίο : Βλέποντας το από μπροστά, το μέτωπο είναι σχεδόν επίπεδο, υψηλό, ευρύ και συμμετρικό, από πλάγια όψη ελαφρώς καμπυλωτό. Ινιακό οστό μόλις και με τα βίας αντιληπτό.

Μετωπιαίο στοπ : Καλά τονισμένο (γωνία κρανίου -προσώπου περίπου 100°), πλησιέστερα στην άκρη της μύτης απ' ότι στο ινιακό οστό.

ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ:

Μύτη : Η μύτη διαμορφώνει μια τέλεια γωνία με τη ρινική κάλαμο και το επάνω χείλι. Τα ρουθούνια πρέπει να είναι μεγάλα, καλά διαμορφωμένα και ανοιχτά. Το δέρμα της μύτης πρέπει να είναι μαύρο ή παρόμοιο με το τρίχωμα κατά προτίμηση ανοικτό καφέ ή σκούρο καφέ στα σκυλιά των καφετί χρωμάτων και πάντοτε ανοιχτότερο από τον χρωματισμό του τριχώματος.

Ρύγχος : Ρινική κάλαμος ίσια, επαρκούς πλάτους σε ολόκληρο στο μήκος της, πρέπει να είναι επίπεδη σε ολόκληρο το μήκος της. Η σύνδεση με το πρόσωπο πρέπει να είναι σωστά τονισμένη.

Χείλια : Μέτριου μεγέθους. Βλεννώδεις μεμβράνες ακανόνιστα χρωματίζομενές. Το ανώτερο χείλι είναι αιωρούμενο (κρεμαστό), αλλά όχι υπερβολικά, ελαφρώς σαρκώδης, τετραγωνισμένο στο περίγραμμα του, πέφτει φυσικά, χωρίς πτυχές και συναντά το κάτω χείλος σε μια χαλαρά αναδιπλουμένη σύνδεση, αποτέλεσμα της οποίας είναι μια ελαφρά γυρτή γωνία στο στόμα.

Σαγόνια/δόντια : Πρέπει πάντα να υπάρχει μια φυσιολογική οδοντοστοιχία όσον αφορά τη θέση, την σύσταση, τη μορφή και την ανάπτυξη των δοντιών. Κάθε φορά που κλείνει το σκυλί το στόμα του, τα καλά αναπτυσσόμενα και προσαρμοζόμενα σαγόνια του, πρέπει να συναντούνται σε ένα σωστό δάγκωμα.

Μάτια : Μάτια που κοιτάνε ίσια, τελείως όμοια και συμμετρικά, μεγάλα, στις διάφορες αποχρώσεις του καφέ, κατά προτίμηση σκούρες. Όβαλ μορφής, οριζόντια, σωστά τοποθετημένα τόσο στο κεφάλι, όσο και στις υποδοχές τους. Λεπτά και καλά ανοιγόμενα βλέφαρα, που κινούνται εύκολα και κλείνουν καλά. Με μαύρο ή καφετί περίγραμμα σύμφωνα με την απόχρωση της μύτης. Φωτεινό, εκφραστικό βλέμμα, ειδικά στους ενηλίκους. Προεξέχουσες υπεροβλεφαρικές αψίδες, χωρίς όμως υπερβολή, η οποία θα έκανε το κεφάλι να φανεί οστεώδες.

Αυτιά : Αυτιά μέσου μήκους (15 εκατ. στο μήκος - 11 εκατ. στο πλάτος) πρέπει να είναι λεπτά, εύπλαστα, καλυμμένα με λεπτή, πυκνή, κοντή τρίχα, αρκετά ευρύτερα στη βάση απ' ότι στην άκρη τους, σε κατά προσέγγιση σε ποσοστό 1:2,5 με στρογγυλευμένες άκρες και να ομοιάζουν, λόγω της μορφής του πτερυγίου, με τρίγωνο που έχει την βάσης του επάνω. Τα αυτιά κρεμούν, σχεδόν επίπεδα, είναι τοποθετημένα ψηλά, πέφτουν ωραία και στο εξωτερικό μέρος τους παρουσιάζουν, όταν το σκυλί δείχνει προσοχή, μια ή δύο κατά μήκος μικρές αυλακώσεις μεταβλητού βάθους και του πλάτους, όχι ιδιαίτερα τονισμένες.

ΛΑΙΜΟΣ : Ευθύς, κατά το ένα τρίτο ελαφρώς κεκλιμένος, όχι πολύ χονδρός, μάλλον μακρύς με κοντό λωγάνιον (προγούλι) κατά μήκος του κάτω μέρους του. Ο λαιμός πρέπει να ενώνεται με το κεφάλι χαριτωμένα με κλίση περίπου 90° πρέπει να ενώνεται με τον θώρακα χωρίς εμφανή σημείο ένωσης, επιτυγχάνοντας κατά συνέπεια μια τέλεια και αρμονική σύνδεση.

ΣΩΜΑ :

Ακρώμια : Συγκροτημένου ύψους και ελαφρώς παχιά.

Πλάτη : Κοντή, ίσια, ευρεία, τελείως οριζόντια ομαλά συνδεδεμένη με την οσφυϊκή χώρα.

Οσφυϊκές χώρες : Κοντές, μάλλον ευθείες, έντονα μυώδες, ελαφρώς κεκλιμένες και συνδεόμενες σωστά με το καπούλι του ζώου.

Καπούλια: Αρμονικής μορφή, σε ανάλογο πλάτος με την οσφυϊκή χώρα. Ο διαμήκης άξονάς τους είναι ελαφρώς κεκλιμένος, δίνοντας τους κατά συνέπεια μια μορφή ελαφράς κλίσης.

Στήθος : Βαθύ και ευρύ, που αποκαλύπτει μια καλή θωρακική χωρητικότητα και το οποίο θα πρέπει να είναι ανεπτυγμένο περισσότερο σε μήκος και βάθος απ’ ότι σε πλάτος και πρέπει να φθάνει χαμηλά ως τους αγκώνες. Πλευρά καλά ανεπτυγμένα και προφανώς ευρέα στο ανώτερο τμήμα τους. Εξετάζοντας την περίμετρο και την έκταση του , το στήθος και η οριοθέτηση του από τα πλευρά εμφανίζονται σαν πέταλο αλόγου, με τη συνάντηση και των δύο ακρών.

Κάτω περίγραμμα και κοιλιά : Από το στέρνο ως την βουβωνική χώρα η γραμμή που ακολουθεί το χαμηλότερο μέρος του θώρακα και της κοιλιάς είναι εμφανώς κεκλιμένη από χαμηλά προς τα επάνω και από μπροστά προς τα πίσω ακολουθεί το φυσικό περίγραμμα της κοιλίας και εκδηλώνει, μαζί με την ανώτερη γραμμή του σώματος, μια σαφής κομψότητα στην οποία συμβάλλει η μέτριου όγκου κοιλιά καθώς επίσης και η σύντομη απόσταση που χωρίζει τα ισχία από τα τελευταία πλευρά, που δίνουν στο λαγόνιο μια κοντή και πλήρης εμφάνιση.

ΟΥΡΑ : Συνήθως ακρωτηριασμένη στο ένα τρίτο της, όταν η ουρά δεν είναι κομμένη, δεν πρέπει να ξεπερνά τον ταρσό και κατά προτίμηση να μην φθάνει καν σε αυτόν. Ίσια, τοποθετημένη σε μέτριο ύψος, χοντρή στην βάση της που εκλεπτύνει βαθμιαία, αλλά όχι πάρα πολύ, προς την άκρη της, καλά συνδεδεμένη, σωστά ανεπτυγμένη, σε τέλεια συνέχεια με τη γραμμή του καπουλιού του ζώου, η γραμμή της ουράς πρέπει να συμβάλει στην κομψότητα του περιγράμματος του σώματος του ζώου. Σε ανάπαυση, το σκυλί φέρει την ουρά του φυσικά κρεμόμενη κατά μήκος των οπισθίων άκρων του αλλά ποτέ ανάμεσα στα ποδιά, σε δράση, η ουρά ανέρχεται οριζόντιος ή ακόμα και λίγο υψηλότερα, αλλά ποτέ κατακόρυφα και ποτέ γυριστή σαν δρεπάνι. Σε έντασης και όταν το σκυλί κυνηγά κινεί την ακρωτηριασμένη ή μη ουρά του, από τη μία πλευρά στην άλλη τέλεια συγχρονιζόμένη με το γενικότερο ρυθμό κίνησης του ζώου.

ΑΚΡΑ : Σε ανάπαυση, τα μπροστινά σκέλη βλέποντας τα από μπροστά είναι κάθετα. Βλέποντας τα από πίσω τα οπίσθια άκρα είναι επίσης κάθετα. Και τα δύο εμπρόσθια και οπίσθια άκρα, είτε βλέποντας τα από μπροστά είτε από πλάγια όψη, πρέπει να είναι τοποθετημένα τελείως παράλληλα με το μεσαίο επίπεδο του σώματος, αυτό δίνει στο σκυλί μεγάλη σταθερότητα και φυσική ομαλότητα στην κίνηση.

ΕΜΠΡΟΣΘΙΑ ΑΚΡΑ :

Ώμος : Μακρύς, σωστά τοποθετημένος, ελαφρώς παιζόμενος και ομοιόμορφα κεκλιμένος.

Ανώτερος βραχίονας : Κοντά στο θώρακα, όπως και ο ώμος, μήκος σε αναλογία με την απόσταση μεταξύ των ακρωμίων και της άκρης του ώμου, λοξότητα είναι αναλογία με το βαθμό κλίσης των ωμοπλατών.

Αγκώνες : Χωρισμένοι από το στήθος από τις μασχάλες ξεκάθαροι, σωστά τοποθετημένοι, χωρίς να στέφονται προς τα μέσα ή έξω.

Αντιβράχιο : Προβάλει από το σώμα μακρύ, ίσιο και κάθετο, τόσο βλέποντας το από μπροστά όσο και από πλάγια.

Καρπική Ένωση: Σε απόλυτη ευθεία με το αντιβράχιο.

Καρπός : Ευρύς, ελαφρώς κεκλιμένος, καλά ανεπτυγμένος σε μήκος.

ΟΠΙΣΘΙΑ ΑΚΡΑ:

Ανώτερος μηρός : Κατά προτίμηση μακρύς, ευρύς, έντονα μυώδης.

Γλουτός : Οι γλουτοί παρουσιάζουν λίγο πολύ τονισμένη καμπύλη από τη βάση της ουράς προς τον τένοντα του ταρσού, το μήκος τους εξαρτάται από το μήκος και την λοξότητα των μηρών κατά προτίμηση μακριοί και με ελαφρά την εμφάνιση μυών.

Μηροκνήμιο : Τοποθετημένο ελαφρώς κάτω από την κοιλία, αλλά όχι πολύ μακριά της, ελαφρώς προεξέχων και ελαφρώς γυρισμένο προς τα έξω.

Κατώτερος μηρός : Σε σωστή φορά, μήκος σε αναλογία με τον ανώτερο μηρό, η λοξότητα του είναι ανάλογη της κλίσης του καπουλιού του ζώου.

Ταρσική ένωση : Σωστής γωνίας και σωστά τοποθετημένη, σαφής, ευρεία και παχιάς.

Ταρσός : Κοντός, κατακόρυφος, σχεδόν κυλινδρικός, ακόμη και χονδρός, αλλά σφριγηλός.

Αρθρώσεις και γωνιές : Προφανείς καλά αναπτυγμένες σε εύρος και πάχος, διαμορφωμένες με τέτοιο τρόπο ώστε να επιτραπούν την δυνατότητα της άνετης μετακίνησης. Η κατεύθυνση των οστεωδών τμημάτων πρέπει να είναι σε συνάρτηση με τις οστεώδεις βάσεις των οριοθετημένων περιοχών, που διαμορφώνουν τις γωνίες των μεταβλητών ανοιγμάτων και δεν πρέπει να εμποδίζουν την ομαλότητα του βηματισμού.

ΠΕΛΜΑΤΑ : Σε αναλογία με το μήκος των ποδιών και το μέγεθος του σκυλιού, τα πέλματα πρέπει να έχουν την τάση να είναι περισσότερο στρογγυλά από ότι μακριά, χωρίς εντούτοις να μοιάσουν με τα πόδια γάτας. Καλά διαμορφωμένα δάχτυλα, σφιχτά και δυνατά, ικανά να σηκώνουν το βάρος του σκυλιού, έτσι ώστε να συμβάλλουν στην γενικότερη ομοιομορφία των πελμάτων. Μαξιλαράκια παχιά, καλά ανεπτυγμένα και ξεχωριστά (το ένα από το άλλο), καλυμμένα με μαύρο δέρμα, αρκετά τραχιά, σκληρά και ανθεκτικά. Νύχια καλά εμφυτευμένα, σκληρά και κατά προτίμηση μαύρα.

ΒΗΜΑΤΙΣΜΟΣ/ΚΙΝΗΣΗ : Φυσιολογική κίνηση. Στην εργασία, ο χαρακτηριστικός βηματισμός είναι ο τροχασμός, εκτεταμένος, εύκολος, ρυθμικός, κατά τον οποίο ανυψώνει καλά τα πόδια και θέτει τα διαγώνια άκρα δεξιά και αριστερά ρυθμικά και εναλλακτικά, πρώτα το δεξί μπροστινό πόδι και το αριστερό οπίσθιο, ενώ τα άλλα δύο που μένουν αιρούμενα, κατόπιν το αριστερό μπροστινό πόδι και το δεξί οπίσθιο, ενώ τα άλλα δύο παραμένουν αιρούμενα.

ΤΡΙΧΩΜΑ

ΤΡΙΧΑ : Πρέπει να είναι κοντή, δυνατή, όχι πολύ μαλακή και πυκνή, να καλύπτει ομοιόμορφα το σώμα, εκτός από στις μασχάλες, τους βουβώνες (βουβωνική χώρα), την περιοχή γύρω από τον πρωκτό και τις γεννητικές περιοχές όπου γίνεται λεπτότερο και μαλακότερο. Στο κεφάλι, ειδικά στα αυτιά, έχει μια βελούδινη υφή, η τρίχα είναι κοντύτερη και ομαλότερη. Κανένα υπόστρωμα.

ΧΡΩΜΑ : Κίτρινο και καφέ, μονόχρωμος ή με τα άσπρα σημάδια.

ΜΕΓΕΘΟΣ ΚΑΙ ΒΑΡΟΣ :

Ύψος στο ακρώμιο για τα αρσενικά 56 εκατ..

Ύψος στο ακρώμιο για τα θηλυκά 52 εκατ..

Με ανοχή 4 εκατ., πάνω ή κάτω από τα πρότυπα.

Βάρος:

Μέσο βάρος ενός ώριμου αρσενικού σε καλή κατάσταση περίπου 23.5 κ (20 - 27 κ).

Μέσο βάρος ενός ώριμου θηλυκού σε καλή κατάσταση περίπου 19 κ (16 - 22 κ).

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ: Οποιαδήποτε απόκλιση από τα προηγούμενα σημεία πρέπει να θεωρηθεί ελάττωμα και η σοβαρότητα με την οποία το ελάττωμα αυτό θα πρέπει να αξιολογηθεί, πρέπει να είναι στην ακριβή αναλογία με τον βαθμό απόκλισης του.

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥ:

· Κεφάλι: Παράτυπο.

· Μύτη: Αποχρωματισμένη, ανώμαλα διάστικτης εμφάνισης

· Σαγόνια: υπό - ή προγναθισμός.

· Μάτια: Επίπεδα μάτια, μάτια διαφορετικά στο μέγεθος ή τη μορφή, τύφλωση.

· Αυτιά: Παράτυπα, λάθος βαλμένα, πάρα πολύ μεγάλα, σαρκώδεις, πάρα πολύ πτυχωμένα ή κατσαρωμένα, κώφωση.

· Ουρά: Απουσία της κατά την γέννηση, υποτυπώδης, εντελώς κομμένη, ή μη φυσιολογικά φερόμενη.

· Παράνυχα: Παρουσία παράνυχων, ακόμα και υποτυπώδης.

· Τρίχωμα: Διαφορετικός από τα πρότυπα, αλφισμός.

· Ύψος: Γιγαντισμός, νανισμός, σκυλιά πολύ ψηλότερα από ή πολύ κοντύτερα από τα πρότυπα της φυλής.

ΚΛΙΜΑΚΑ ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑΣ:

αρσενικά θηλυκά

Γενική εμφάνιση: Εμφάνιση, κίνηση, μέγεθος και παράστημα,

συγκεκριμένα χαρακτηριστικά φύλου. 25 25

Κεφάλι: Τρόπος που φέρεται, κρανίο, μετωπιαίο στοπ, μύτη,

ρύγχος, μάτια, αυτιά. 25 25

Λαιμός, ακρώμια, ώμοι, εμπρόσθια άκρα. 10 10

Στήθος, οσφυϊκή χώρα, ράχη, κάτω μέρος του σώματος. 15 10

Καπούλια, λεκάνη, οπίσθια άκρα. 10 15

Ουρά: τρόπος που φέρεται, μορφή, τοποθέτηση της. 3 3

Πόδια, δάχτυλα, νύχια. 5 5

Τρίχωμα: χρώμα, υφή, πυκνότητα. 7 7

100 100

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Τα αρσενικά ζώα πρέπει να έχουν δύο εμφανείς κανονικούς όρχεις που κατεβούν πλήρως στο οσχέων.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.