Τρίτη, 1 Αυγούστου 2006

Αμερική

το Κurzhaar xθες, σήμερα, αύριο.

Γράφει ο Κώστας Καλφόπουλος

Σε προηγούμενο άρθρο μου σχετικά με το Kurzhaar αλλά και την εκτροφή του, είχα υποσχεθεί να δώσω κάποια στοιχεία από τις μελέτες που κάνω σχετικά με την εξέλιξη αυτού του σκύλου και στις 4 ηπείρους.

Σκοπός μου είναι, αφενός να καταλάβουν οι κυνόφιλοι ότι η ιστορία αυτών των ανθρώπων διδάσκει ότι, μόνο με την αφοσίωση μπορούμε να μιλάμε για εξέλιξη και αφετέρου, να γνωρίσω καινούργιους εκτροφείς, ιδέες, απόψεις, ώστε με αυτή την ανταλλαγή γνώσεων που θα αποκομίσω να βάλω ακόμα ένα λιθαράκι στην εξέλιξη αυτού του σκύλου που αγαπώ.

Με την βοήθεια ενός λάτρη γνώστη και φίλου μου του Αμερικάνου Gary Hutchison, θα ανοίξω το κυνοφιλικό παράθυρο της Αμερικής, ώστε να σας δώσω μια εικόνα για το επίπεδο των εκτροφέων εκεί από το χθες έως σήμερα.

Το Kurzhaar ξεκινά πηγαίνοντας στην Αμερική στις αρχές του περασμένου αιώνα (1920), με την εισαγωγή ενός ζευγαριού από την Αυστρία που πηγαίνει στην Montana στην ιδιοκτησία του κυρίου Thorton, κατόπιν και άλλοι εκτροφείς εισάγουν από την Γερμανία σκύλους όπως ο Juck Shattuck από την Minesota, Joseph Burhart από Wisconisin, και Walter Mangold από Nebraska.

Aυτοί ήταν και οι ιδρυτές του Αμερικάνικου standard G.S.P 1930 σε σωματότυπο εργασία και χρώμα που εκτός από το σύνηθες χρώμα liver-braoun, ενέταξαν στο standard τα εντελώς λευκά με καφέ κεφάλι και μεγάλα καφέ μπαλώματα(Apache horse) τα οποία εισήγαγαν από την Δανία από το διάσημο εκτροφείο της τότε εποχής Nikita. V. Dubro Glinosee, που με την σειρά του είχε εισάγει από την Γερμανία το 1917. Τότε είχε σταμπάρει το φαινότυπο αυτό ώστε να είναι κοντά στον πρώτο εγγεγραμμένο kurzhaar στην Γερμανία το 1872 τον Hector 1 και αυτό το χρώμα υπερισχύει στα κυνοτροφεία της τότε εποχής ¨Columbia River¨, ¨Phesant Lane¨, ¨Big Island¨, ¨Schvarenburg¨ ¨Strauss¨, από αυτές τις αυθεντικές εισαγωγές των παλιών Γερμανικών γραμμών αίματος που δυστυχώς λίγοι εκτροφείς έχουν κρατήσει σήμερα όπως η γραμμή Moesgaard. Επιπλέον το στάνταρ απέκλεισε τα μαύρα και τα τρίχρωμα (αν και η Patrica Von Frulord είχε κερδίσει το εθνικό πρωτάθλημα το 1971 και ήταν τρίχρωμη) εδώ θα σταθώ να πω ότι η τριχρωμία προέρχεται από έναν παλιό γενάρχη τον ¨Feldmann που στο αίμα του κυλούσε πολύ Blood Hunt, Βαsset ώστε να δώσουν δύναμη στα ίχνη και το πάθος μέχρι σήμερα γεννιούνται στην Αμερική τέτοια κουτάβια που όμως αμέσως θανατώνονται.

Με την αρχή του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου όλα παγώνουν και συνεχίζουν μετά την λήξη του πολέμου με καινούργιες εισαγωγές από το εξωτερικό ώστε να κερδίσουν το χαμένο χρόνο. Δύο λάτρεις της φυλής ο Dick Johns και ο Bob Holcomb που έκαναν γνωριμίες κλειδιά με Γερμανούς εκτροφείς, αλλά και η Jalmer Olsen που εισήγαγε τον εθνικό πρωταθλητή Δανίας και το πρωταθλητή Αυστρίας ¨Greif von hund shemerkogl¨.

Το 1968 το kurzhaar είναι στο ζενίθ του, εκείνη την χρόνια 4 σκύλοι πέρασαν το Εθνικό πρωτάθλημα και χαρακτηρίστηκαν Dual-Champion (εργασία-μορφολογία), αλλά και τα επόμενα χρόνια η πορεία είναι χαρακτηριστική αν σκεφτούμε ότι σε λιγότερο από 50χρονια έχουμε 200 πρωταθλητές Dual-Champion. Άλλο ένα προτέρημα της φυλής που μόνο σοβαροί γνώστες της εκτροφής μπόρεσαν αλλά και στο μέλλον πρέπει να μπορούν να εκτρέφουν με γνώμονα τον διπλό πρωταθλητή.

Σε σύγκριση με άλλες χώρες το μεγαλύτερο ποσοστό απομακρύνεται από το κυνήγι των πουλιών για διάφορους λόγους. Για παράδειγμα στην Γερμανία που είναι η χώρα καταγωγής του, μεγάλο ποσοστό κυνηγών είναι λάτρης του τριχωτού και δεν κυνηγούν πουλιά.

Στην Ιταλία και Δανία υπάρχει μια τάση για περισσότερη λατρεία στους αγώνες κυνηγετικών ικανοτήτων παρά στο κυνήγι, ενώ στην Αγγλία οι εκτάσεις είναι ιδιόκτητες ρεζέρβες και δεν είναι για το ευρύ κοινό.

Τέλος στην Αυστραλία απαγορεύτηκαν τα όπλα και τα όμορφα kurzhaar τους θα καταλήξουν στον καναπέ.

Ένα σημαντικό προπύργιο είναι και θα είναι στο μέλλον ο Καναδάς και η Αμερική ώστε να αξιολογούνται οι σκύλοι πάνω στο κυνήγι λόγω του ότι διαθέτει απέραντες εκτάσεις άγριας φύσης με πάρα πολύ άγριο θήραμα ιδιαίτερα στις περιοχές KEMPEK, MONTANA, ALABAMA,OHAIO, όπου ο φίλος μου ο Gary μου διηγείται ότι τα ορτύκια οι κόκκινες πέρδικες και οι λαγοί είναι σε αφθονία και τα field trail γίνονται σε πραγματικές συνθήκες κυνηγώντας ώρες και αξιολογώντας τις αρετές των διαγωνιζόμενων σκύλων.

Πιστεύω ότι αυτές οι δύο χώρες θα κρατήσουν ψηλά την μελλοντική εξέλιξη του σκύλου αυτού και σε αυτό βοηθάει το ότι:

α) εδώ και 10 χρόνια εισάγουν σκύλους από τους καλύτερους εκτροφείς από όλο τον κόσμο.

β) με την γνώση του παρελθόντος αλλά και τις υπηρεσίες ενός μεγάλου λάτρη της φυλής που δυστυχώς έφυγε από κοντά μας και το kurzhaar έμεινε φτωχότερο του επί σειρά ετών INTERNATIONAL PRESIDENT KLAUS KIFER ο οποίος έδωσε το 1993 για πρώτη φορά στην Αμερική τα Φώτα του στους εκτροφείς της ώστε ο σκύλος αυτός να γίνει περισσότερο δημοφιλής σε αυτήν την Ήπειρο.

Με όλα αυτά τα συστατικά Γνώση – Yλικό – Άγρια Φύση – Θήραμα, σε λίγα χρόνια οι Ευρωπαίοι θα χρειαστούν την βοήθεια αυτών των εκτροφέων για να δυναμώσουν τις αρετές των αυριανών KURZHAAR.-

Μετά τιμής

Καλφόπουλος Κώστας

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.