Παρασκευή, 1 Σεπτεμβρίου 2006

Ένα μοναδικό κυνήγι πέρδικας στην Ήπειρο

Του Λευτέρη Δήμα

Τέλη Νοεμβρίου, τα βουνά της πατρίδας μας άδειασαν από τους κυνηγούς, αφού οι περισσότεροι πια ψάχνουν στα δάση τις βελουδομάτες. Στα ψηλά βουνό βγαίνουν μόνο Οι λίγοι, οι πραγματικά φανατικοί κυνηγοί του ομορφότερου φτερωτού ενδημικού θηράματος της ΠΕΡΔΙΚΑΣ.

Έφυγα από το νησί μου την Σάμο στα μέσα του Νοέμβρη και ανέβηκα στα Γιάννενα στο φίλο μου τον Βασίλη να κυνηγήσουμε παρέα, πέρδικες φυσικά που είναι η αδυναμία και των δυο μας και ίσως τις άλλες μέρες της εβδομάδας καμιά μπεκάτσα.

Έχοντας βιώσει όμορφες εμπειρίες και φέτος στο νησί μου κυνηγώντας πέρδικες ήθελα να αλλάξω παραστάσεις και να κυνηγήσω ορεινές, σε αλπικά τοπία κάτω από τα σύννεφα εκεί που δεν βλέπεις και δεν ακούς τον κόσμο εκτός από τα κουδούνια των γελαδιών που βόσκουν μόνες τους εκεί ψηλά. Τον μόνο άνθρωπο που μπορείς να συναντήσεις εκεί (εκτός από κυνηγό) είναι κανένας βοσκός που πραγματικό χαίρεσαι να μιλάς μαζί του και να ανταλλάσεις απόψεις για τον καιρό, για τα ζώα του, τα θηράματα και τα αρπακτικά. Κουβέντες όμορφες που κρύβουν πολύ σοφία η οποία αποκτήθηκε από την μακροχρόνία επαφή του ανθρώπου με την μητέρα φύση. Οι καιρικές συνθήκες όμως αυτόν τον Νοέμβριο ήταν δύσκολες, πολλές βροχές και ομίχλες οι οποίες δυσχέραιναν το κυνήγι. Είχαμε πάει ήδη δύο φορές να κυνηγήσουμε πέρδικες χωρίς όμως επιτυχία. Έβρεχε συνεχώς και είχε ομίχλη, ξεκινούσαμε βέβαια αλλά γινόμασταν μούσκεμα και γυρίζαμε άπραγοι πίσω. Τώρα ξεκινούσαμε ακόμά μια φορά όχι πολύ πρωί γιατί θέλαμε να δούμε πώς θα εξελιχθεί ο καιρός, αφού ήταν πάλι για βροχή. Θα πηγαίναμε στα Τζουμέρκα σε ένα αγαπημένο μέρος του Βασίλη, το οποίο ήξερα και εγώ λίγο από προηγούμενες φορές που είχαμε κυνηγήσει εκεί. Το διαλέξαμε γιατί σε περίπτωση ομίχλης να ξέρω κι εγώ να προσανατολιστώ τουλάχιστο. Στο δρόμο συζητούσαμε για σκυλιά κυνήγια περασμένα, άλλα και γι’ αυτά που θα κάνουμε στο μέλλον. Και οι δυο μας ευχόμασταν τουλάχιστον να συναντήσουμε πουλιά, όχι τόσο για την κάρπωση αλλά για την συγκίνηση να τις δούμε και να τις ακούσουμε να σηκώνονται μπροστά από τα σκυλιά μας.

Μετά από αρκετά χιλιόμετρα ανηφόρας και χωματόδρομο το LADA μας πήγε στον κυνηγότοπο, κουνώντας βεβαία αρκετά, αφού ο Βασίλης οδηγεί νομίζοντας ότι κάνει αγώνες. Βγάλαμε έξω τα σκυλιά να ξεμουδιάσουν και ετοιμαστήκαμε. Εγώ είχα μαζί την Κούρτσχααρ σκύλα μου την ΣΙΝΤΥ και ο Βασίλης την πόιντερ ΦΑΙΗ η οποία στις πέρδικες είναι καθηγήτρια. Ο Καιρός συννεφιασμένος αλλά ευτυχώς δεν ψιχάλιζε. Ξεκινήσαμε σκυλιά και κυνηγοί με πολύ όρεξη. Η ΦΑΙΗ έψαχνε τα φρύδια του βουνού αφού το ξέρει καλά και γνωρίζει που τις κρατάει, η ΣΙΝΤΥ μπροστά κάλπαζε πάνω κάτω ψάχνοντας και αυτή αλλά ήταν λίγο χαμένη, λόγω του μεγέθους του βουνού και του γεγονότος ότι έχει μεγαλώσει και κυνηγήσει πέρδικες στο νησί όλη της την ζωή. Μετά από καμιά ώρα πορείας γυρνάμε σε ένα πλάι που κάνει πέρδικες και ο Βασίλης μου λέει να προσέχω. Εγώ πιο ψηλά στο βουνό εκείνος πιο χαμηλά. Βλέπω την σκύλα μου να γίνεται νευρική να ψάχνει με περισσότερο πάθος και να ανηφορίζει συνέχεια, ανεβάζοντας με το κεφάλι ψηλά στις μυρωδιές.

Καταλαβαίνουμε ότι είναι πέρδικες και φωνάζω τον Βασίλη, εκείνος ανεβαίνει γρήγορα προς τα πάνω, του λέω για την ΣΙΝΤΥ την οποία βλέπουμε να ψάχνει μπροστά από εμάς πολύ έντονα, εκείνος αμέσως βλέπει κουτσουλιές στο έδαφος και με ρωτάει αν είδα την ΦΑΙΗ. Εγώ του λέω όχι και ανοίγουμε για να πιάσουμε σωστά το τόπο αφού η ΣΙΝΤΥ έχει κόψει και ψάχνεται να φερμάρει μέσα σε κάτι χαμηλά κέδρα. Ξαφνικά βλέπουμε την ΦΑΙΗ πια ψηλό ήδη να φερμάρει προς τη μεριά μας. Η ΣΙΝΤΥ την αντιλαμβάνεται συναινεί. Ένα νόημα από το Βασίλη και είμαστε και οι δυο έτοιμοι για να τουφεκίσουμε. Απολαμβάνω αυτές τις στιγμές της φέρμας των σκυλιών ανασαίνοντας βαθιά τον καθαρό αέρα και ευχαριστώ τον θεό που με έκανε κυνηγό. Οι σκέψεις όμως διακόπτονται από ένα φοβερό θόρυβο καθώς ένα τεράστιο πουλί σηκώνεται κάθετα προς τα πάνω αφού το είχαμε κλείσει άνθρωποι και σκυλιά. Η πρώτη μου τουφεκιά στο γάμο του καραγκιόζη, η δεύτερη όμως πάνω στο πουλί. Κατεβάζω το τουφέκι, αφού, πρώτα έχω βεβαιωθεί ότι δεν σηκώνονται άλλα πουλιά και βλέπω τον Βασίλη να κάνει το ίδιο, Τα σκυλιά φεύγουν για απόρτ και σε λίγο έρχονται με την πέρδικα. Η ΦΑΙΗ την έχει στο στόμα και η ΣΙΝΤΥ προσπαθεί να της την πάρει. είναι ένας κότσος πανέμορφος, και υπερβολικό μεγάλος, σίγουρα περσυνός. Τον χαϊδεύουμε και οι δυο και μετά από ένα μικρό συμβούλιο βγάζουμε το συμπέρασμα ότι τα πουλιά είχαν σηκωθεί πιο πριν και πέσανε σε κάτι βράχια στην επόμενη πλαγιά. Σήμερα μάλλον μας άκουσαν και επειδή είναι πολύ κυνηγημένες σηκώθηκαν μόνες τους νωρίς. Ξεκινάμε για εκεί, συζητώντας, εγώ νομίζω ότι είναι πολύ κοντά ο Βασίλης μου λέει ότι θέλουμε μισή ώρα να φτάσουμε, Τον κοιτάζω με απορία. Στα ψηλά, σπανά βουνά, μπερδεύω τις αποστάσεις καθότι συνηθισμένος σε πιο μικρά και πιο πυκνά μέρη. Η θέα υπέροχη, προς τα κάτω χαμηλά κέδρα και κανένα πουρνάρι εκεί που είμαστε χορτάρι και μπαλώματα από χιόνι όπου δεν το πιάνει ήλιος. Απολαμβάνω το τοπίο και το φυλάω στο μυαλό μου για να το θυμάμαι σε άλλες δύσκολες στιγμές και να ηρεμώ. Μετά από αρκετό περπάτημα κοντεύουμε στα βράχια και αρχίζουμε να γινόμαστε πιο προσεκτικοί αφού βλέπουμε τα σκυλιά να αρχίζουν να μπαίνουν στις αναθυμιάσεις και να ανεβάζουν τα ρυθμό και την ένταση που ψάχνουν. Κοιταζόμαστε με το Βασίλη και αρχίζουμε να πιάνουμε το μέρος. Η ΦΑΙΗ πιο ψηλά τώρα φερμάρει και η ΣΙΝΤΥ κάνει το ίδιο από πιο χαμηλό. Εμείς Ετοιμαζόμαστε να τουφεκίσουμε αλλά τα πουλιά σηκώνονται πολύ πιο μακριά από εκεί που περιμέναμε και δεν μας δίνεται η ευκαιρία να τουφεκίσουμε. Και εκεί που κατεβάζουμε τα όπλα σηκώνεται ακόμη μια πέρδικα μέσα στη βολή αλλά οριακά. Τουφεκάμε το πουλί και οι δύο άλλο τίποτα, ο Βασίλης κατεβάζει το τουφέκι όμως εγώ την τουφέκισα ξανά και το εξάρι φυσίγγι κάνει τη δουλειά του τέλεια. Το πουλί πέφτει και τα σκυλιά φεύγουν για απόρτ. Ο Βασίλης με κοιτάει και μου λέει «τι τουφεκιά ήταν ρε Λευτέρη, σε παραδέχομαι»!!! Ευχαριστημένος ξεκινάμε τον ανήφορο για να πάμε σε ένα άλλο μέρος που ξέρει ο Βασίλης πουλιά, γιατί αυτά δεν θέλαμε να τα κυνηγήσουμε, όντας λίγα αφού όπως είναι σε όλους γνωστό πρέπει να προσέχουμε για να έχουμε. Δυστυχώς οι πέτρες δεν γεννάνε ούτε πέρδικες, ούτε λαγούς, ούτε άλλα θηράματα. Ανεβαίνουμε ορθά το βουνό, τα πόδια διαμαρτύρονται άλλα το πάθος μας βοηθά να αντεπεξέλθουμε.

Ένα μικρό ρυάκι τρέχει προς τα κάτω από τα λιωμένα χιόνια και τα σκυλιά και εμείς ξεδιψάμε. Φτάνουμε σε ένα μπάλωμα με φτέρες και τα σκυλιά μένουν απότομα σε φέρμα. Πιάνουμε αμέσως το μέρος και ο Βασίλης μου λέει ίσως είναι μπεκάτσα γιατί στις φτέρες έχει βουνιές από γελάδια. Μετά από αρκετή ώρα στη φέρμα πλησιάζω εγώ τα σκυλιά και μια μπεκάτσα σηκώνεται με πολύ δύναμη και παίρνει την ανηφόρα. ακούγεται ένα μπαμ και η μπεκάτσα πέφτει. Κοιταζόμαστε με το Βασίλη και χαμογελάμε ο ένας στον άλλον. Οι τουφεκιές έπεσαν ταυτόχρονα. Βγαίνουμε στην κορυφή και κάνουμε διάλειμμα τρώμε από ένα σάντουιτς και πίνουμε παγωμένο νερό από το ρυάκι. Κάνει αρκετό κρύο. Τρώμε γρήγορα – γρήγορα και ξεκινάμε για να μην κρυώσουμε, είμαστε και οι δυο ιδρωμένοι από το περπάτημα. Είναι σχεδόν μεσημέρι και εμείς περπατάμε στην κορυφή του βουνού που είναι σχεδόν πλάτωμα, το μόνο που υπάρχει πιο πάνω από εμάς είναι τα σύννεφα πραγματικά υπεροχή αίσθηση. Κοιτάζω από περιέργεια το αλτίμετρο στο ρολόι μου, 2100 μ. Πειράζω τον, Βασίλη και του λέω «ρε καμάρι μου πέρδικες είδαμε και πήραμε, μπεκάτσα σκοτώσαμε σε γυμνό βουνό, το μόνο που λείπει να σκοτώσουμε είναι ένας λαγός, και θα είχαμε καρπωθεί τα ομορφότερα θηράματα.

«Που ξέρεις» μου λέει. «Το κυνήγι δεν τέλειωσε ακόμη». Ο καιρός χαλάει, τα σύννεφα χαμηλώνουν και φυσάει κρύος αέρας. Ψάχνουμε κάτι απότομες πλαγιές που κρατάνε πέρδικες χωρίς καμία επιτυχία. Ο καιρός ζορίζει και αρχίζει να βρέχει, λέω στον Βασίλη «δεν πάμε να φύγουμε;». «Πάμε σιγά σιγά» μου λέει και παίρνουμε τον δρόμο του γυρισμού. Δρόμο; Πιο δρόμο; που λέει ο λόγος αφού εμείς περπατούσαμε σε πλάγια με κλίση φοβερή γλιστρώντας πάνω στις βρεγμένες πέτρες και προσέχοντας να μην πέσουμε. Περνώντας από ένα ξερό ρυάκι σαν χαραμάδα στην πλάγια στο οποίο ήταν φυτρωμένα φρύγανα και ρίγανη, ο Βασίλης πιο ψηλά και ενώ πιο χαμηλά, βλέπω το Βασίλη να σηκώνει το όπλο και να πυροβολεί. Ψάχνω να δω πουλιά αλλά δεν βλέπω ούτε ακούω να σηκώνονται. Ξανακοιτάζω και βλέπω την ΦΑΙΗ και την ΣΙΝΤΥ να κρατάνε ένα λαγό και να τον απορτάρουν όλο χαρά. Τρελάθηκα!!! «από πού πετάχτηκε ρε Βασίλη;» τον ρωταώ. Εκείνος λοιπόν μου δείχνει μια ρίγανη λίγο πιο μπροστά του. Ο λαγός είχε κρυφτεί και τον είδε να φεύγει αρκετά μακριά αλλά ευτυχώς τον κράτησε με μια τουφεκιά. Ευτυχισμένοι τώρα και οι δύο, φορτωμένοι και με τον λαγό συνεχίζουμε για το αμάξι. Ο καιρός χαλάει και μια παγωμένη βροχή αρχίζει να μας χτυπά αλύπητα. Συνεχίζουμε όσο πιο γρήγορα μπορούμε αλλά τώρα πέσαμε και σε ομίχλη και η βροχή γίνεται χαλάζι. Βασίλη του λέω χαλάζι. Τι χαλάζι; μου λέει: αυτό δεν είναι χαλάζι, χιόνι παγωμένο είναι. Χιόνι του λέω; Ναι μου λέει, κοκορόχιονο. Χαμογελάω με την ονομασία του χιονιού και τον ρωτάω και όταν είναι νιφάδες; Παπλαμούδα, μου λέει και γελάω. Τα γέλια όμως μου κόβονται από το κρύο και την ομίχλη. Αρχίζω και ανησυχώ γιατί το τοπίο αλλάζει, όλα γίνονται λευκά και μου φαίνονται το ίδιο. Ρε Βασίλη του λέω κατά που πάμε; πάμε καλά; Μια χαρά πάμε μου λέει. Σίγουρα; Σίγουρα μου λέει και τον ακολουθώ κάνοντας σκέψεις όχι και τόσο ευχάριστες. Σκέφτομαι όλους αυτούς που χάνονται από χαζομάρα και αφέλεια και τηλεφωνούν στην ΕΜΑΚ και τους ορειβάτες για να τους βρούνε και να τους σώσουν. Ο Βασίλη όμως ευτυχώς ξέρει το βουνό καλά και φτάνουμε σε λίγο σε ένα λασπωμένο χωματόδρομο ο οποίος μας βγάζει στο NIVA.

Φτάνοντας ρωτάω τον Βασίλη, «φωτογραφίες θα βγάλουμε;» «Βέβαια» μου λέει. Τα σκυλιά όμως δεν συμφωνούν μαζί μας και θέλουν να μπουν στο κουτί τους αλλά τα κρατάμε για λίγες φωτογραφίες και μετά τα βάζουμε μέσα να ξεκουραστούν.

Εμείς είμαστε βρεγμένοι, παγωμένοι αλλά ευτυχισμένοι και οι δυο από την κυνηγετική μας εξόρμηση που μας πρόσφερε τόσες πολλές συγκινήσεις σε μια μέρα μόνο. Κατεβαίνοντας από το βουνό, σχεδόν γυμνοί μέσα στο τζιπ για να στεγνώσουμε, λέω του φίλου μου «κλαρίνα έχουμε να ακούσουμε;». Βεβαίως μου λέει. «Βάλε τα» του λέω να τα ακούσουμε γιατί παρόλο που είμαι νησιώτης και μου αρέσουν τα βιολιά το τοπίο εδώ θέλει κλαρίνα. Και ακούγοντας τα ξεκινήσαμε για τα Γιάννενα.

Αφιερωμένο στο φίλο μου Βασίλη!!!

Σαρσέλα

(Anas querquedula)

Βασίλειο: Animalia

Συνομοταξία: Chordata

Υποσυνομοταξία: Aves

Κλάση: Vertebrata

Τάξη: Anseriformes Οικογένεια: Anatidae

Γένος: Anas

Είδος: Anas querquedula

Η σαρσέλα είναι ένα από τα πιο διαδεδομένα είδη αγριόπαπιας που επισκέπτονται την χώρα μας. Οι ονομασίες της σαρσέλας κατά τόπους ποικίλουν, ενδεικτικά θα μπορούσαμε να αναφέρουμε μερικές από αυτές όπως, αυγουστέλι, κακαρέλι, καλαμάκι, καρκάδι, καρκάλι, καρκαρέλι, κρινέλι, μασούρι, κουρκανέλι, μικρόπαπια κ.α

Γεωγραφική εξάπλωση

Οι σαρσέλες έχουν μια αρκετά μεγάλης έκτασης γεωγραφική εξάπλωση. Είναι μεταναστευτικό είδος, αν και σε ορισμένες περιοχές παρατηρούνται και στατικοί πληθυσμοί. Αναπαράγονται σε όλη σχεδόν την Ευρώπη την Ασία. τη δυτική και Βόρεια Αμερική. Το χειμώνα οι διάφοροι πληθυσμοί της μεταναστεύουν προς τον νότο σε περιοχές κυρίως της βορειοανατολικής Αφρικής, του Μεξικού και στα νότια της Βόρειας Αμερικής.

Γενικά θα λέγαμε ότι τα περισσότερα από τα πουλιά του είδους αναπαράγονται στα βόρεια γεωγραφικά πλάτη και μεταναστεύουν προς τον νότος κατά τη διάρκεια του χειμώνα.

Περιγραφή

Η σαρσέλα έχει μήκος 37- 41cm, ενώ το άνοιγμα φτερών της κυμαίνεται κατά μέσω όρο στα 66cm (63-69εκ.). Το βάρος μιας ενήλικης σαρσέλας είναι κατά μέσω όρο τα 370g (από 300-440γρ) Οι σαρσέλες, όπως και ένα μεγάλο μέρος των αγριόπαπιων παρουσιάζουν σεξουαλικό διμορφισμό, δηλαδή υπάρχει μορφολογική διαφορά μεταξύ αρσενικών και θηλυκών.

Στα αρσενικά το κεφάλι και ο λαιμός είναι χρώματος έντονα ραβδωτού μαύρο-άσπρου, με καφέ-κόκκινες αποχρώσεις. Το πλέον χαρακτηριστικό της αρσενικής σαρσέλας είναι μια λευκή τοξοειδής λωρίδα σαν φρύδι που έχει στο κεφάλι της και ξεκίνα πάνω από το μάτι φτάνοντας ως την βάση σχεδόν του αυχένα της.

Το στήθος και το επάνω μέρος του σώματος τους είναι καστανό-κόκκινου χρώματος, με μαύρα τα τελειώματα των φτερών, ενώ η κοιλία της είναι υπόλευκου χρώματος. Οι μπροστινές άκρες των εξωτερικών φτερών έχουν ένα ανοιχτό κυανό-τεφρό με υπόλευκες αποσώσεις χρωματισμό, ενώ ο υπόλοιπος χρωματισμός τους είναι σκούρο πράσινο με μπλε μπαλώματα

Τα θηλυκά έχουν ένα ενιαίο χρωματισμό ο οποίος είναι μια παραλλαγή ανοιχτού καφέ, με κιτρινόφαιου μαύρου και γκρίζου και λευκό πηγούνι. Το ράμφος της σαρσέλας είναι μήκος περίπου 3,7 εκατ. ενώ το μήκος της ουράς της είναι γύρω στα 7 εκατ. Και τα δύο φύλα έχουν γκριζόμαυρα πόδια και πέλματα.

Αναπαραγωγή

Ήδη από τον χειμώνα θα ξεκινήσει ο σχηματισμός του ζευγαριού το οποίο θα μείνει μαζί καθ’ όλη τη διάρκεια της μετανάστευσης. Η αναπαραγωγική περίοδο ξεκίνα γύρω τον Απρίλιο και θα διαρκέσει μέχρι και τον Ιούνιο. Τα θηλυκά θα επιλέξουν με προσοχή το μέρος στο οποίο θα φτιάξουν την φωλιά τους και το οποίο θα είναι ένα στεγνό μέρος κοντά ή και μέσα στους υγρότοπους. Εκεί η θηλύκια θα φτιάξει με τρίψιμο της κοιλίας της στο έδαφος την φωλιά της η οποία αποτελείται από διάφορα χορτάρια φυτά και πούπουλα και η οποία είναι καλά κρυμμένη μέσα στην ψηλή βλάστηση ή κάτω από θάμνους. Εκεί η θηλύκια θα τοποθετήσεις 7 ως και 12 αυγά. Τα αυγά έχουν ανοιχτό καφετί-κίτρινο χρώμα και διαστάσεις κατά μέσω όρο 43x27mm. Το θηλυκό θα ξεκινήσει την επώαση των αυγών αμέσως μετά από την γέννηση και του τελευταίου και θα διαρκέσει από 21 ως και 23 ημέρες. Τα αρσενικά θα παραμείνουν με τα θηλυκά καθ’ όλη τη διάρκεια της επώασης. Μερικές ώρες αφότου τα αυγά εκκολάπτουν, το θηλυκό θα οδηγήσει τους νεοσσούς στο νερό όπου σχεδόν αμέσως είναι σε θέση να κολυμπήσουν αλλά και να τραφούν. Οι νεοσσοί θα μείνουν στην ασφάλεια της φωλιά μαζί με το θηλυκό για περίπου 35 έως 40 ημέρες.

Συμπεριφορά

Οι σαρσέλες απαντώνται σε μικρές ομάδες, αλλά μπορούν ειδικά κατά τη διάρκεια της μετανάστευσης να τις συναντήσουμε και σε αρκετά μεγαλύτερα σμήνη. Κατά την πτήση τους μένουν σε σφιχτές ομάδες, πετώντας κυματιστά όπως και πολλά υδρόβια και παρυδάτια πουλιά. Οι νεοσσοί αμέσως μετά την εκκόλαψη τους είναι σε θέση να ακολουθήσουν το θηλυκό. Από αυτό θα διδαχτούν τόσο τον τρόπο με τον οποίο θα βρίσκουν την τροφή τους, όσο και τους τρόπους με τους οποίους θα κρύβονται και θα αποφεύγουν τους διαφόρους εχθρούς τους. Οι νεοσσοί θα μπορούν να πετάξουν μετά από 35 έως 45 ημέρες.

Σίτισης

Η σίτιση της σαρσέλας γίνεται κυρίως κατά τις νυκτερινές ώρες και διαρκεί έως νωρίς το πρωί. Η διατροφή της κυρίως αποτελείται από μικρά καρκινοειδή, μαλάκια, έντομα, και τις προνύμφες τους, καθώς επίσης και σπόρους, μίσχους υδρόβιων φυτών, αλλά και σπόρος και βλαστούς άλλων φυτών. Ακόμα τρέφεται με διαφορά είδη υδρόβιων σκαθαριών μικρά ψαράκια όπως οι φοξινιοί και μικρά σαλιγκάρια. Η σίτιση των νεοσσών κατά το πρώτο διάστημα της ζωής τους αποτελείται κυρίως από έντομα και ασπόνδυλα και αργότερα με σπόρους.

Βιότοπος

Ο Βιότοπος της σαρσέλας είναι τα διάφορα μόνιμα ρηχά ύδατα πεδινών κυρίως περιοχών, όπως λίμνες γλυκού νερού, αλλά και υφάλμυρου σε κόλπους κοντά σε ακτές. Προτιμά τις περιοχές με την άφθονη βλάστηση γύρω από το νερό και πολύ σπάνια την συναντούμε σε περιοχές με μεγάλα υψόμετρα.

Διάφορα

  • Μια από τις παραμέτρους που πρέπει να θέσουμε υπόψη σας είναι ότι, στην διεθνή βιβλιογραφία το κυνήγι της το κατατάσσουν όχι σαν απειλή για το είδος, αλλά όσο πηγή εσόδων για την οικονομία των διαφόρων χωρών (άδειες, εξοπλισμός κλπ).
  • Στην Ελλάδα σε αντίθεση με παρά πολλές άλλες χώρες, απαγορεύονται για το κυνήγι της η χρήση οποιονδήποτε μέσων προσέλκυση, όπως ομοιώματα ηχητικοί κράχτες κλπ.

· Αποτελεί εξαιρετικό έδεσμα για όλους σχεδόν τους καλοφαγάδες και μπορεί να μαγειρευτεί με πολλούς και ιδιαίτερους τρόπους, αφού βεβαίως πρώτα υποστεί την απαιτούμενη προετοιμασία όπως σχεδόν τα περισσότερα υδρόβια.

· Είναι ένα από τα γρηγορότερα και με εξαιρετικά γρήγορους ελιγμούς υδρόβια κάτι που το καθιστά και ως ένα από τα πλέον απαιτητικά σε σκοπευτικές ικανότητες θηράματα.

Εχθροί

Οι πληθυσμοί της σαρσέλας δεν φαίνεται να διατρέχουν ουσιαστικό κίνδυνο, πέρα από μια μικρή πτώση του βορειοδυτικού ευρωπαϊκού πληθυσμού της που ως πιθανότερα αίτια του θεωρούνται η μείωση των υγροτόπων στην βορειοδυτική Ευρώπη.

Σήμερα το ελάχιστο ευρωπαϊκό σύνολο του πληθυσμού της υπολογίζονται τα 80000-90000 ζευγάρια.

Βασικοί εχθροί της σαρσέλας είναι τα περισσότερα από τα φτερωτά αρπακτικά όπως τα γεράκια, οι κουκουβάγιες, οι μπούφοι και οι αετοί. Βασικότερος όμως όλων, όπως και παραπάνω είπαμε, είναι η σχεδόν δραματική συρρίκνωση των πρωταρχικών βιοτόπων της.

Θα πρέπει για ακόμα μια φόρα να τονίσουμε ότι στην μέχρι τώρα βιβλιογραφία, πουθενά δεν αναφέρεται το κυνήγι ως λόγος μείωσης του πληθυσμού της.

Η αξιολόγηση του περδικόσκυλου

Άρθρο του Θωμά Πετρόχειλου

Στο κυνήγι πηγαίνουμε για να ευψυχήσουμε. Αυτό δεν επιτυγχάνεται μόνο από τη ζωή στη φύση, από την σωματική και πνευματική άσκηση, από τις θαυμάσιες εικόνες, από την εναλλαγή έντονων συναισθημάτων και από τα από το αίσθημα ότι είμαστε και παραμένουν αξιόμαχοι, αλλά και από το γεγονός ότι παρατηρούμε έκθαμβοι πολλές φορές την κυνηγετική ικανότητα των συντρόφων μας.

Όσο μεγαλύτερη είναι η ικανότητα αυτή των σκύλων μας, τόσο μεγαλύτερη είναι και η δική μας απόλαυση.

Βρισκόμαστε στο 2006 και δυστυχώς ακόμα ο κυνηγετικός κόσμος δεν έχει μια διαδικασία και τους κατάλληλους εκπαιδευμένους ανθρώπους οι οποίοι θα μπορούν να αναδείξουν τους κυνηγετικούς σκύλους με τη μεγαλύτερη κυνηγητική ικανότητα η οποία ξεδιπλώνονται μέσα σε μια ολόκληρη κυνηγετική ημέρα. Έτσι ο καθένας από μας θα πρέπει να αρκεσθεί να διαλέξει τους κυνηγετικούς του σκύλους βασιζόμενος στις προσωπικές παρατηρήσεις.

Προσωπικά δεν είμαι υπέρμαχος της ιδέας ότι υπάρχει άλλο σκυλί το οποίο είναι κατάλληλο μόνο για πέρδικα, άλλο το οποίο είναι μόνο για ορτύκι και άλλο το οποίο είναι κατάλληλο μόνο για μπεκάτσα ή μπεκατσίνι.

Πιστεύω ότι ο μεγάλος κυνηγετικός σκύλος με τα πολλά φυσικά προσόντα, μπορεί να μεταβάλλει τον τρόπο εργασίας του κάθε φορά ανάλογα με το έδαφος, με και τις καιρικές συνθήκες και με το θήραμα. Αυτός ο σκύλος είναι εκείνος στον οποίο αναζητούμε και για τον οποίο υποβαλλόμεθα σε τόσες θυσίες και κόπο.

Όταν εκπαιδεύω βγάζω τους σκύλους μου ανά πεντάδες στο βουνό. Μιλάω για σκύλους οι οποίοι έχουν ναι μεν τη βασική τους εκπαίδευση για να με γνωρίζουν και να μπορώ να τους φωνάζω, αλλά δεν έχουν ακινησία στο ξεπέταγμα και τον πυροβολισμό, ούτε διασταυρωμένη έρευνα, ούτε γεύση και εμπειρία του θηράματος.

Στην αρχή κυνηγιούνται μεταξύ τους, κυνηγάνε πουλάκια και πεταλούδες, ξεμακραίνουν και χάνουν τον προσανατολισμό τους, αλλά σιγά σιγά αποκτούν ένα κέντρο έρευνας, εξοικειώνονται με το περιβάλλον και μετά από δύο περίπου εβδομάδες αρχίζουν οι πρώτες φέρμες. Στην αρχή βέβαια το ένα δεν σέβεται τη φέρμα του άλλου τις περισσότερες φορές, αλλά και τα ίδια δεν είναι σταθερά στη φέρμα τους, επιτίθενται και διώχνουν το θήραμα κυνηγώντας το σε μεγάλες αποστάσεις.

Στη συνέχεια όμως οι φέρμα αρχίζει να επιμηκύνεται και η συναίνεση γίνεται πλέον αυτόματη. Όσο διαρκεί αυτή η διαδικασία βλέπουμε ότι κάποιο σκυλί από την πεντάδα έχει μεγαλύτερη ευχέρεια στον εντοπίζει το μεγαλύτερο αριθμό θηραμάτων σε σχέση με τα υπόλοιπα σκυλιά της πεντάδας. Ταυτόχρονα χωρίς να παρεμβαίνουμε καθόλου στη δουλειά των σκύλων και χωρίς να διορθώσουμε το παραμικρό, παρατηρούμε τον τρόπο με τον οποίο καλπάζουν, την αντοχή τους στη ζέστη και στο κρύο, στη βροχή, στο χιόνι και στον πάγο.

Επίσης βλέπουμε πως μεταβάλλεται η απόδοσή τους μετά την ταλαιπωρία των περίπου δύο ωρών που βγαίνει η κάθε πεντάδα κάθε μέρα. Διότι συνήθως πρόκειται για κουτάβια των οποίων ηλικία είναι γύρω στον ένα χρόνο.

Στη συνέχεια παίρνουμε το σκυλί με τα μεγαλύτερα προσόντα της πεντάδας και έτσι δημιουργούμε με αυτά μια καινούργια υψηλότερων απαιτήσεων και ικανοτήτων πεντάδα την οποία προπονούμαι και βγάζουμε τα συμπεράσματά μας για τις ικανότητές τους συγκρίνοντας τα μεταξύ τους.

Η διαδικασία αυτή κατ' αρχήν γίνεται στον κάμπο με τις καμπίσιες πέρδικες. Μετά τα σκυλιά θα ανεβάσουν στο βουνό και την επαναλαμβάνουμε με τις ορεινές και στη συνέχεια τα βάζουμε μέσα στο δάσος με κυρίαρχο θήραμα τη μπεκάτσα.

Εκείνο το οποίο προσέχουμε περισσότερο στην προσαρμογή του δάσους, είναι το κατά πόσο το ζώο μπορεί να συγκρατεί τον προσανατολισμό του και να μη χάνεται. Το κυνήγι και η προσαγωγή των σκύλων στην ορεινή πέρδικα είναι η διαδικασία η οποία καταβάλλει περισσότερο από οπουδήποτε άλλη τους σκύλους. Είναι σπάνιες οι σκύλοι οι οποίοι μπορούν να αντέξουν πέραν της μιας η μιάμισης κυνηγητικής ημέρας στο κυνήγι αυτό.

Επίσης μεταβάλλεται κατά πολύ η αποτελεσματικότητα των κυνηγόσκυλων μας μέσα στις ώρες της κυνηγετικής ημέρας. Έτσι όταν η πεντάδα των σκύλων ανεβεί στο βουνό εύκολα διακρίνονται τα ζώα τα οποία έχουν μια φυσική άνεση κίνησης στο βράχο με τις απότομες κλήσεις. Αλλά δεν πρέπει να βγάζουμε γρήγορα και επιπόλαια συμπεράσματα διότι μπορεί τα ζώα τα οποία κατ’ αρχήν να τα φοβίσει το βουνό μπορεί στη συνέχεια και μετά από λίγες συνάντηση με τις πέρδικες να εμφανίσουν ένα άλλο ψυχισμό μια άλλη προσωπικότητα η οποία να μας εκπλήσσει συνεχώς όσο περνούν οι μέρες.

Υπάρχουν σκύλοι οι οποίοι δείχνουν να μαγνητίζονται από τις πέρδικες και η αίσθηση θηράματος την οποία επιδεικνύουν να μας γλιτώσει από πολλές ώρες κοπιαστικού ψαξίματος επάνω στα βράχια.

Στην επιλογή μας δεν πρέπει να έχουν θέση σκύλοι με μεμονωμένης οσφραντική ικανότητα αλλά τα ζώα μέσα από την πεντάδα τα οποία θα βρίσκονται συχνότερα πουλιά θα είναι εκείνα τα οποία και μεγαλύτερη αίσθηση θηράματος θα διαθέτουν και μεγαλύτερη οσφραντική ικανότητα αντοχή και οξυδέρκεια.

Δεν αρκούν όμως μόνο αυτά τα προσόντα για να είναι ένας σκύλος αποτελεσματικός. Πρέπει να είναι ταυτόχρονα και συνεργάσιμος και πειθαρχημένος και αυτό είναι πολύ δύσκολο για τον μεγάλο και δυνατό σε σκύλο για το οποίο ισχύει στις περισσότερες χώρες η λαϊκή ρύση του λαού η οποία λέει ότι το δυνατόν το μουλάρι ή θα δαγκώνει η θα κλωτσάει.

Το εργασιακό πρότυπο της κάθε φυλής δεν είναι αυτοσκοπός αλλά ένα μέσο για την επίτευξη του καλύτερου αποτελέσματος και εκείνου το οποίο θα μας υποδείξει τον μεγαλύτερο κυνηγετικό σκύλο είναι το ίδιο το άγριο και κυνηγημένο θήραμα το βουνό ο κάμπος το δάσος ο βάλτος ο ήλιος η ξηρασία ο πάγος το χιόνι η βροχή.

ITALIAN POINTING DOG

FCI-Standard N° 202 / 07. 08. 1998 / GB

(Bracco Italiano)

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ : Κα Peggy Davis.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ : Τσομώκος Διομήδης

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ : Ιταλία.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΑΡΧΙΚΩΝ ΕΓΚΥΡΩΝ ΠΡΟΤΥΠΩΝ : 27. 11, 1989,

ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΗ : Σκύλος δείκτης.

ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ F.C.I. : ομάδα 7 σκύλοι δείκτες.

τμήμα 1,1 ηπειρωτικοί δείκτες.

σκυλιά, τύπου "Braque".

με τη εξέταση εργασίας.

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΕΡΙΛΗΨΗ : Αυτό το αρχαίας ιταλικής προέλευσης σκυλί χρησιμοποιείται για το κυνήγι πουλιών, έχει διαμορφωθεί και έχει εξελιχθεί κατά την διάρκεια του χρόνου από τότε που το κυνήγι διεξάγονταν με δίχτυα και έχει προσαρμοστεί ως το σημερινό κυνήγι με όπλα. Οι νωπογραφίες από τον 14ο αιώνα είναι απόδειξη του αναμφισβήτητου διαχρονικού χαρακτήρα του ιταλικού δείκτη διαμέσου των αιώνων, τόσο όσο αφορά θέματα μορφολογία του, όσο και τις ικανότητές του στο κυνήγι ως σκύλο δείκτη.

ΓΕΝΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ : Ισχυρή και αρμονική κατασκευή, ρωμαλέα εμφάνιση. Προτιμώμενα άτομα είναι εκείνα με σφριγηλά άκρα, καλά αναπτυγμένους μύες, εμφανώς καθορισμένες γραμμές, με το χαρακτηριστικό σχήμα του κεφαλιού και μια αρκετά προφανή κάτω κόγχη, στοιχεία που όλα μαζί συμβάλλουν στο αν δώσουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά αυτής της φυλής.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΑΝΑΛΟΓΙΕΣ : Το μήκος του σώματος είναι ίσο ή λίγο περισσότερο απ’ ότι το ύψος στο ακρώμιο. Το μήκος του κεφαλιού είναι ίσο με τα 4/10 του ύψους στο ακρώμιο, το πλάτος του, που μετριέται στο επίπεδο των ζυγωματικών αψίδων, είναι ελαφρώς λιγότερο από μισό μήκος του. Το κρανίο και το ρύγχος είναι ίσου μήκους.

ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ-ΙΔΙΟΣΥΓΚΡΑΣΙΑ : Σκληρό και προσαρμοζόμενο σε όλους τους τύπους κυνηγιών, αξιόπιστο και προικισμένο με δυνατότητες να κατανοεί, να υπακούει και να εκπαιδεύεται πολύ εύκολα.

ΚΕΦΑΛΙ : Οστεώδη και στενό στο επίπεδο των ζυγωματικών, το μήκος του αντιστοιχεί στο 4/10 του ύψους στο ακρώμιο, η μέση του μήκους του είναι στο σημείο όπου ενώνονται οι γραμμές των εσωτερικών γωνιών των δύο ματιών. Οι διαμήκεις άξονες κρανίου και ρύγχους είναι αποκλίνοντες, δηλ. εάν εκτίνουμε την επάνω γραμμή του ρύγχους, αυτή πρέπει να προβάλει μπροστά από την ινιακή προεξοχή, ιδανικά στο μέσο του μήκος του κρανίου.

ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΚΡΑΝΙΟΥ :

Κρανίο : Βλέποντας το από πλάγια, το κρανίο έχει την μορφή μιας πολύ ανοικτής αψίδας. Βλέποντας το από επάνω, σχηματίζει μια κατά μήκος επιμηκούμενη έλλειψη. Το πλάτος του κρανίου, το οποίο μετριέται στο επίπεδο των ζυγωματικών, δεν πρέπει να υπερβαίνει το μισό του μήκους του κεφαλιού. Η μετωπιαία εξοχή και οι βλεφαρικές κόγχες είναι έκδηλες. Ο μετωπιαίος αύλακας είναι ορατός και τελειώνει στο μέσο του μήκους του κρανίου. Η μεσοβρεγμάτιεα προεξοχή είναι κοντή και όχι πολύ προεξέχον. Ινιακή προεξοχή έντονη.

Μετωπιαίο στοπ : Όχι έντονο.

ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ:

Μύτη : Ογκώδης, με μεγάλα καλά ανοιγμένα ρουθούνια, προεξέχει ελαφρώς πέρα από τα χείλια με τα οποία διαμορφώνει μια γωνία. Χρώμα: Από σχετικά ροζ ως σαρκόχρωμη ή καφετή, ανάλογα με το χρώμα του τριχώματος.

Ρύγχος : Στο μπροστινό μέρος ελαφρώς κεκλιμένο ή και ίσιο. Το μήκος του είναι ίσο με το μισό του μήκους του κεφαλιού και το βάθος του στα 4/5 του μήκους του. Βλέποντας το από μπροστά, οι πλευρές του ρύγχους συγκλίνουν ελαφρώς, παρόλα αυτά το μπροστινό μέρος παραμένει επαρκούς πλάτους. Πηγούνι όχι ιδιαίτερα εμφανές.

Χείλια : Τα επάνω χείλια είναι καλά ανεπτυγμένα, λεπτά και ελαστικά χωρίς χαλαρότητα, καλύπτουν το σαγόνι, βλέποντας τα από πλάγια όψη, επικαλύπτουν ελαφρώς το κάτω σαγόνι. Βλέποντας τα από μπροστά, διαμορφώνουν ένα " V " κάτω από τη μύτη, η γωνία των χειλιών πρέπει να είναι έντονη και όχι «ασαφής».

Σαγόνια-δόντια : Οδοντικές συστοιχίες σωστά προσαρμοσμένες, στο φατνιακό οστό, δάγκωμα ψαλιδιού – αλλά και το δάγκωμα πένσας είναι επίσης αποδεκτό.

Μάγουλα : Νευρώδη.

Μάτια : Σε ημι-πλευρική θέση με μια μαλακή και πειθήνια έκφραση, ούτε βαθουλωτά αλλά ούτε και προεξέχοντα. Μάτια αρκετά μεγάλα, βλέφαρα οβάλ μορφής και σφιχτά (χωρίς εντροπία ή εκτροπία). Η ίριδα είναι λίγο πολύ, από σκούρου καφετί ως ώχρας χρώματος, ανάλογα με το χρώμα του τριχώματος.

Αυτιά : Καλά αναπτυγμένα, στο μήκος, χωρίς τέντωμα, πρέπει να φθάσουν στην άκρη της μύτης. Το πλάτος τους είναι τουλάχιστον ίσο με μισό του μήκος τους ή ελαφρώς μεγαλύτερο, η βάση τους σχετικά στενή, τοποθετημένα σχετικά προς τα πίσω στο επίπεδο των ζυγωματικών, αυτί εύπλαστο με το μπροστινό μέρος να στρέφει ωραία προς το εσωτερικό μέρος και αρκετά κοντά στο μάγουλο είναι ιδιαίτερα επιθυμητό, το κάτω μέρος του αυτιού τελειώνει σε μια ελαφρώς στρογγυλευμένη άκρη.

ΛΑΙΜΟΣ : Ισχυρός, σε μορφή περικομμένου κώνου, μήκος όχι λιγότερο από τα 2/3 του μήκους του κεφαλιού, σωστά αποσυνδεόμενος από τον αυχένα. Ο λαιμός παρουσιάζει μαλακό διπλό λωγάνιον (προγούλι).

ΣΩΜΑ :

Επάνω γραμμή : Το ανώτερο σχεδιάγραμμα της ράχης αποτελείται από δύο γραμμές: μια σχεδόν ευθεία, γέρνοντας από τα ακρώμια στο 11ο ραχιαίο σπόνδυλο, ενώ η άλλη σχηματίζει ελαφρώς αψίδα, και ενώνεται με τη γραμμή των γλουτών.

Ακρώμια : Σαφώς καθοριζόμενα, με τις ωμοπλάτες να ξεχωρίζουν σωστά.

Οσφυϊκή χώρα : Ευρεία οσφυϊκή περιοχή, μυώδης, κοντή και ελαφρώς κυρτή.

Καπούλια: Μακριά (περίπου στο 1/3 του ύψους των ακρωμίων), ευρεία και έντονα μυώδη, η ιδανική πυελική γωνίωση (γωνία που διαμορφώνεται από το πυελικό περίζωμα με μια οριζόντια γραμμή) είναι 30°. Λεκάνη ευρεία.

Στήθος : Ευρύ, βαθύ και καλά ανεπτυγμένο προς τα κάτω ως το επίπεδο των αγκώνων, χωρίς να σχηματίζει καρίνα, με πλευρά κεκλιμένα που προβάλουν σωστά, ιδιαίτερα στο κάτω μέρος τους.

Κάτω γραμμή : Μικρότερης έκτασης σχεδόν οριζόντια στο μέρος του θώρακα, με ελαφρά ανοδική κλίση προς το μέρος της κοιλιάς.

ΟΥΡΑ : Χοντρή στη βάση, ίσια, με μια μικρή τάση να εκλεπτύνει, τρίχα κοντή. Όταν το σκυλί βρίσκετε σε δράση και ειδικά κατά την αναζήτηση, φέρεται οριζόντια ή σχεδόν οριζόντια. Πρέπει να ακρωτηριάζεται στα 15-25 εκατ. από τη ρίζα της.

ΑΚΡΑ

ΕΜΠΡΟΣΘΙΑ ΑΚΡΑ :

Ώμοι : Ισχυροί, έντονα μυώδεις, μακριοί και κεκλιμένοι, αρκετά άνετοι κατά την κίνηση.

Ανώτερος βραχίονας : Κεκλιμένος, κοντά στον θώρακα.

Αγκώνας : Ο αγκώνας πρέπει να είναι σε μια ευθεία κάθετη γραμμή από το πίσω μέρος της ωμοπλάτης ως το έδαφος.

Αντιβράχιο : Ισχυρό, ίσιο, με ισχυρούς και έντονα εμφανής τένοντες.

Μετακάρπιο : Συμμετρικό, σφριγηλό, σωστού μήκους και ελαφρώς κεκλιμένο.

Μπροστινά πέλματα : Δυνατά, ελαφρώς ωοειδής στο σχήμα, σφιχτά και σωστής κλίσης δάχτυλα με ισχυρά νύχια που κλίνουν σωστά προς το έδαφος. Το χρώμα των νυχιών είναι άσπρο, κίτρινο ή καφετί, μιας λίγο πολύ σκουρόχρωμης απόχρωσης ανάλογα με το χρώμα του τριχώματος ελαστικά και σφριγηλά μαξιλάρια πελμάτων.

ΟΠΙΣΘΙΑ :

Ανώτερος μηρός : Μακρύς, παράλληλος, μυϊκός, με την οπίσθια άκρη του σχεδόν ευθεία.

Χαμηλότερος μηρός : Ισχυρός.

Ταρσός : Ευρύς.

Μετατάρσιο : Σχετικά κοντό και σφριγηλό.

Οπίσθια πέλματα : Με όλα τα χαρακτηριστικά των μπροστινών πελμάτων, έχουν παράνυχα, η απουσία των οποίων δεν είναι ελάττωμα. Το διπλό παράνυχο είναι ανεκτό.

ΒΗΜΑΤΙΣΜΟΣ/ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ : Εκτεταμένο και γρήγορο τρέξιμο, με ισχυρή ώθηση από τα οπίσθια πόδια, κεφάλι που κρατιέται ψηλά, μύτη που και αυτή κρατιέται ψηλά κατά τέτοιο τρόπο ώστε, κατά το κυνήγι, τη μύτη να είναι ψηλότερα από το επίπεδο της ράχης.

ΔΕΡΜΑ : Σκληρό αλλά ελαστικό λεπτότερο στο κεφάλι, τον λαιμός, τις μασχάλες και στα κατώτερα μέρη του σώματος. Οι ορατές βλεννώδεις μεμβράνες πρέπει να είναι αντίστοιχου χρώματος με το τρίχωμα, χωρίς όμως να παρουσιάζουν μαύρα στίγματα. Οι βλεννώδεις μεμβράνες του στόματος είναι ροδαλές, τα κιτρινωπού, λευκού ή κάστανου χρώματος σκυλιά παρουσιάζουν μερικές φορές καφετιές ή ανοιχτού καστανού χρώματος στίγματα.

ΠΑΛΤΟ

ΤΡΙΧΑ : Κοντή, πυκνή και στιλπνή, λεπτότερη και κοντύτερη στο κεφάλι, τα αυτιά, το μπροστινό μέρος των ποδιών και τα πόδια.

ΧΡΩΜΑ :

1. άσπρο.

2. λευκό με μπαλώματα διαφόρων μεγεθών λίγο πολύ στο μέγεθος ενός πορτοκαλιού σκούρου κεχριμπαρένιου χρώματος.

3. λευκό με μεγάλα ή μικρά κάστανα μπαλώματα.

4. άσπρο πιτσιλωτό με ανοιχτό πορτοκάλι (melato).

5. άσπρο πιτσιλωτό με κάστανο (roano-marrone). Σε αυτόν τον τελευταίο συνδυασμό, εκτιμάται και προτιμάται ιδιαίτερα μια μεταλλική γυαλάδα και μια ζεστή σκιά του κάστανου, θυμίζοντας το χρώμα του ράσου μοναχού.

Προτιμάται μια συμμετρική μάσκα στο πρόσωπο, αλλά ανεκτή είναι και η απουσία της.

ΜΕΓΕΘΟΣ ΚΑΙ ΒΑΡΟΣ :

Ύψος στο ακρώμιο : Μεταξύ 55 και 67 εκατ..

Προτιμημένο μέγεθος για τα αρσενικά: 58 - 67 εκατ..

Προτιμημένο μέγεθος για τα θηλυκά: 55 - 62 εκατ..

Βάρος : Μεταξύ 25 και 40 κλ ανάλογα με το μέγεθος.

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ: Οποιαδήποτε απόκλιση από τα προηγούμενα σημεία πρέπει να θεωρηθεί ελάττωμα και η σοβαρότητα με την οποία το ελάττωμα αυτό θα πρέπει να αξιολογηθεί, πρέπει να είναι στην ακριβή αναλογία με τον βαθμό απόκλισης του.

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥ :

1. επιθετικότητα ή υπερβολική επιφυλακτικότητα (ντροπαλός)

2. σύγκλιση των αξόνων κρανίου- ρύγχους.

3. σχιστή μύτη.

4. έντονος προ-υπογναθισμός.

5. επίπεδα μάτια.

6. τρίχωμα μαύρο, άσπρο και μαύρο, τρίχρωμος, κιτρινόφαιος, φουντουκί, μονόχρωμος, με μαύρα σημάδια.

7. απουσία χρώματος (αλφισμός).

8. βλεννώδεις μεμβράνες, δέρμα και αυτιά με ίχνη μαύρου.

9. μέγεθος 2 εκατ. πάνω ή κάτω από τα όρια που υποδεικνύονται στα πρότυπα.

Οποιοδήποτε σκυλί που παρουσιάζει σαφείς φυσικές ή ανωμαλίες συμπεριφοράς θα πρέπει να αποκλείετε.

Σημ: Τα αρσενικά ζώα πρέπει δύο προφανώς κανονικούς όρχεις να κατεβούν πλήρως στο οσχέων.

Ο Θανάσης Κυριτσάκας Απαντά 1/9/06

Από κ. Νας1

Βαλκανικές φυλές ιχνηλατών

Θα ήθελα να ρωτήσω τον κο Κυριτσάκα σχετικά με τις βαλκανικές φυλές ιχνηλατών. Μήπως είναι καταλληλότερες για τα δικά μας εδάφη; Μιας και πολλά από τα κυνηγοτόπια μας μοιάζουν με των γειτονικών μας χωρών;

Από κ thanasis

Αρτουά

Μία ερώτηση προς τον κ. Κυριτσάκα. Πόσα από τα Αρτουά που δώσατε έχουν ξεκινήσει; Δηλαδή Στα κουτάβια που έχετε βγάλει από γέννες δικές σας (όταν λέω δικές σας από εκτροφή Ελληνική) τι ποσοστό ξεκινάει;

Από κ. Κώστα

Πορσελέν

Πριν από δυο χρόνια ένας φίλος έφερε από την Γαλλία ένα ζευγάρι Πορσελέν. Τα ζώα όντος είναι πολύ εντυπωσιακά σαν μορφολογία. Το πρόβλημα όμως είναι ότι τόσο από το ζευγάρι αυτό όσο και από το σύνολο σχεδόν των κουταβιών που πήραμε δεν είμαστε ευχαριστημένοι από την εργασία τους, αλλά και τα κουτάβια ξεκινάνε πολύ αργά και δύσκολα. Θα ήθελα να μάθω που μπορεί να οφείλεται αυτό και αν είναι γνώρισμα της συγκεκριμένης φυλής; Σας ευχαριστώ.

Ο Θωμάς Πετρόχειλος Απαντά 1/9/06

Από κ. Μάριο

Εκπαίδευση σε κουτάβι.

Κύριε Πετρόχειλε καλημέρα σας. Μόλις πριν από λίγες μέρες απέκτησα ένα κουταβάκι Επανιέλ. Το έχω μαζί με ακόμα 2 μεγαλύτερα ζώα και συχνά το βγάζω στην αυλή μου και παίζω μαζί του. Έχω ακούσει ότι δεν θα πρέπει να ξεκινήσω οποιουδήποτε είδους εκπαίδευση πριν από τους 6 μήνες και να μην του δείξω θήραμα πριν να φτάσει τους 10 μήνες. Θα ήθελα την άποψη σας πάνω σε αυτό.

Σας ευχαριστώ.

Εγώ συμφωνώ ότι εκπαίδευση δε πρέπει ν α αρχίσουμε γρηγορότερα από τους 7 μήνες, αλλά εγώ θήραμα δείχνω στα κουτάβια μου ακόμα από τους 2 και 3 μήνες.

Εκείνο το οποίο πρέπει να προσέξετε να μην αφήσετε τα κουτάβι σας να τρέχει πίσω από τα μεγαλύτερα σκυλιά διότι κινδυνεύετε να πάθει σημαντική βλάβη αλλά και να υποδουλωθεί και να γίνει κομπάρσος των μεγαλύτερων σκύλων .

Επιλογή κουταβιού

Από κ. Dimitris

Καταρχήν να εκφράσω τα θερμά μου συγχαρητήρια στον κύριο Πετρόχειλο γιατί μεγάλη του επιτυχία στο Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα μεγάλης έρευνας στα pointers και θα ήθελα να τον ρωτήσω με πια κριτήρια θα πρέπει ένας κυνόφιλος κυνηγός να επιλέξει το καινούργιου του κουτάβι και τη ακριβώς θα πρέπει να αναζητήσει κανείς ανάμεσα στους δεκάδες επαγγελματίες εκτροφής

Κατά τη γνώμη μου ανάμεσα στους εκτροφής θα πρέπει να επιλέξει τον τιμιότερο όσον αφορά το κουτάβι θα ψάξει να βρει εκείνο το οποίο έχει γονείς πραγματικά κυνηγούς με χαρισματικά προσόντα, να είναι υγιές σωματικά, άφοβο κοινωνικό, με πάθος για το θήραμα .

Αγορά κυνηγόσκυλου από νέο κυνηγό

Από κ. Milou

Κύριε Πετρόχειλε καλησπέρα. είμαι νέος κυνηγός και πέρσι ήταν η πρώτη μου κυνηγετική σαιζόν. έχω ένα λαγόσκυλο και ασχολήθηκα περισσότερο με το λαγοκυνήγι. όμως από του χρόνου θέλω να ασχοληθώ και με το φτερωτό θήραμα αυτό θέλω να αποκτήσω ένα σκυλί φέρμας. ποια ράτσα μου προτείνεται καθώς είμαι νέος και άπειρος κυνηγός; ποιο σκυλί θα με βοηθήσει περισσότερο και έχει τις λιγότερες απαιτήσεις;

Ευχαριστώ εκ των προτέρων

Μυλούλης Ιωάννης

Εκείνο θα σας πρότεινα εγώ ανεπιφύλαχτα θα ήταν να αγοράσετε ένα καλό springer, δε φερμάρει μεν, αλλά σας δίνει να καταλάβετε απόλυτα τη στιγμή και τη θέση από την οποία θα ξεπεταχτεί το θήραμα και οι πιθανότητες επιτυχίας σας είναι πάρα πολύ μεγάλες. Είναι φοβερά αποτελεσματικό, αποτελεσματικότερο από πολλά άλλα σκυλιά φέρμας και κάνει το κυνήγι διασκέδαση.

Μου έτυχε και εκπαίδευσα 3 σκυλιά springer, τελευταία τα οποία έβαζαν τα γυαλιά σε αποτελεσματικότητα σε πάρα πολλά σέττερ και πόϊντερ μπορείτε δε με αυτό να κυνηγάτε ταυτόχρονα μπεκάτσες, ορτύκια, πέρδικες παπιά, μπεκατσίνια λαγούς τσίχλες, κοτσύφια, φάσες και πολλά άλλα.

Μπορεί δε με την κατάλληλη εκπαίδευση να συνδυαστεί κάλλιστα αργότερα με ένα σέττερ ή πόϊντερ.

Χρειάζεται τη λιγότερη εκπαίδευση και έχει τις λιγότερες απαιτήσεις. Μπορεί στο πρώτο χρόνο της ζωής του να δώσει έργο το οποίο θα φτάσουν να αποδίδουν άλλες φυλές στα 3 ή 4 χρόνια.

Εάν γνωρίσετε αυτή τη φυλή και της φερθείτε με υπομονή, γλυκύτητα και αγάπη σε λίγο καιρό θα είσαστε και εσείς τόσο ενθουσιώδεις με αυτή όσο και εγώ που σας μιλάω αυτή τη στιγμή

Η αρχή των χορηγιών

Δεν ξέρω φίλοι μου τι γεύση σας έχει αφήσει η φετινή έναρξη, αλλά μετά από τα νέα δεδομένα στα κυνηγετικά μας ήθη εγώ είμαι λίγο μπερδεμένος

Κυρίως αναφέρομαι στην πρόθεση «σπονσοναρίσματος» του κυνηγίου από κάποιες εταιρείες. Θα ήθελα βεβαία να ξεκαθαρίσω ότι από αρχαιοτάτους χρόνους οι χορηγίες ήταν κάτι και θεμιτό και αρκετά διαδεδομένο, οπότε δεν βλέπω γιατί τώρα να είναι κακό.

Και πάλι θέλω να επαναλάβω ότι η οποιαδήποτε χορηγία ειδικά σε έναν τόσο «αποκλεισμένο» χώρο όπως αυτόν τον κυνηγετικό, μπορεί να έχει αρκετά θετικά αποτελέσματα.

Αυτό όμως που μου αφήνει η όλη αυτή κατάσταση, είναι μια αίσθηση ότι μήπως έστω και αργά διαγνώσαμε επιτέλους την αρχή του τέλους ή καλύτερα την αρχή κάποιων όχι και τόσο θετικών εξελίξεων για το κυνήγι.

Μετά την εκρηκτική αύξηση των κυνηγετικών αδειών με την δημιουργία της ομοσπονδιακής θηροφυλακής, σταδιακά αλλά σταθερά χρόνο με τον χρόνο οι κυνηγοί της χωράς μας άρχισαν να μειώνονται. Τα αίτια αυτής της μείωσης, αλλά πραγματικά και άλλα υποθετικά, μπορεί να είναι πολλά. Και κατά καιρούς μέσα από αυτήν την μηνιαία επικοινωνία μου μαζί σας και εγώ τα έχω αναφέρει.

  • Είναι όμως οι χορηγίες η λύση;
  • Είναι αυτός ο τρόπος για να αναζωπυρώσουμε το ενδιαφέρων κυρίως των νέων ανθρώπων για την αρχέγονη δραστηριότητα του κυνηγίου;
  • Πέρα από την προσωρινή εύρεση πόρων, τι θα γίνει όταν η συρρίκνωση του κυνηγετικού πληθυσμού συνεχιστεί και ίσως τότε πάψουμε να αποτελούμε δέλεαρ για αυτούς τους χορηγούς;

Ειλικρινά δεν ξέρω!!!

Θεωρώ την ιδέα αυτή της Δ’ Κ.Ο.Σ.Ε. άκρως πρωτοποριακή και σύμφωνη με τις τάσεις της σημερινής εποχής, όμως και πάλι αναρωτιέμαι αυτό είναι η αρχή ή μήπως το τέλος; !!!

Διομήδης Τσομώκος

editor@kinigotopos.gr

Νόμος περί Όπλων & Πυρομαχικών 'Άρθρο 16 &'Άρθρο 17

'Άρθρο 16 : Κατάσχεση - Δήμευση

1. Τα όπλα και λοιπά αντικείμενα του άρθρ.1 του παρόντος νόμου, που παράνομα εισάγονται, κατέχονται, κατασκευάζονται μετασκευάζονται, συναρμολογούνται, φέρονται, μεταφέρονται ή διαμετακομίζονται, ανευρίσκονται ή παραδίδονται στις αρμόδιες αρχές, καθώς και εκείνα, που έχουν παραδοθεί ή έχουν εγκαταλειφθεί κατά το παρελθόν, για οποιονδήποτε λόγο, στις αστυνομικές αρχές, κατάσχονται.

2. Οι τελωνειακοί υπάλληλοι προκειμένου για τα όπλα και λοιπά αντικείμενα, του άρθρ.1 του παρόντος νόμου, που εισάγονται στα τελωνεία κατά παράβαση των διατάξεων του παρόντος νόμου, καθώς και οι αξιωματικοί και υπαξιωματικοί των ενόπλων δυνάμεων, προκειμένου για τα ανωτέρω αντικείμενα που κατέχονται ή φέρονται παράνομα σε παραμεθόριες περιοχές ή απαγορευμένες ή επιτηρούμενες ζώνες, δικαιούνται να προβαίνουν στην κατάσχεση των ειδών αυτών και στη σύλληψη των υπαιτίων, εκπληρούντες καθήκοντα ειδικών ανακριτικών υπαλλήλων. Ειδικότερα, οι αξιωματικοί και υπαξιωματικοί των ενόπλων δυνάμεων υποχρεούνται σε άμεση παράδοση των συλληφθέντων ατόμων και των κατασχεθέντων όπλων και λοιπών αντικειμένων στην οικεία αστυνομική ή λιμενική αρχή.

3. Τα όπλα και λοιπά αντικείμενα που κατάσχονται, κατά τις παρ.1 και 2, δημεύονται, σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ.2 του άρθρ.76 του Ποινικού Κώδικα, εξ αυτών δε εκποιούνται μόνο εκείνα των οποίων επιτρέπεται η εμπορία κατά τις διατάξεις του άρθρ.6 του παρόντος.

[Αρχή Τροποποίησης]

"Οι αστυνομικές, στρατιωτικές, τελωνειακές, λιμενικές, δασικές αρχές καθώς και το Σώμα Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος, που κατάσχουν τα ανωτέρω όπλα και λοιπά αντικείμενα, δύνανται να ζητήσουν δια του προϊσταμένου τους Υπουργού, όσα από αυτά κρίνουν απαραίτητα για τις ανάγκες τους ή τον εμπλουτισμό συλλογών, από τον αρμόδιο εισαγγελέα ή επίτροπο, ο οποίος μετά την τελεσίδικη απόφαση δήμευσης παραγγέλλει την παράδοσή τους στην αιτούσα αρχή, η οποία τα εγγράφει στο υλικό της σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις." (ΑΝΤΙΚ. ΤΟΥ ΕΝΤΟΣ "" ΕΔΑΦΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡ.19 ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 16 ΤΟΥ Ν.2873/00, ΦΕΚ 285 Α΄) [Τέλος Τροποποίησης]

4. Οι Υπηρεσίες Εγκληματολογικών Ερευνών δύνανται να μην αποστέλλουν στην αρμόδια εισαγγελία όπλα και λοιπά αναφερόμενα στο άρθρ.1 αντικείμενα, που απεστάλησαν σ'αυτές για εξέταση, όταν αυτά παρουσιάζουν ιδιαίτερο εργαστηριακό ενδιαφέρον και είναι απολύτως απαραίτητα για συνεχείς συγκριτικές εξετάσεις ή απαιτούν περαιτέρω αξιολόγηση και είναι χρήσιμα για μελλοντικές εργαστηριακές εξετάσεις. Οι ανωτέρω υπηρεσίες υποχρεούνται να αποστέλλουν στις αρμόδιες εισαγγελικές ή δικαστικές αρχές, μαζί με τις εκθέσεις και φωτογραφίες των προαναφερόμενων αντικειμένων.

Το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο ή δικαστήριο δύναται να διατάξει την προσκόμιση των ανωτέρω πειστηρίων, τα οποία, όταν καταστεί τελεσίδικη η απόφαση δήμευσής τους, επιστρέφονται στην οικεία υπηρεσία, η οποία τα εγγράφει στο υλικό της, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις.

5. Με απόφαση των Υπουργών Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης καθορίζονται οι προϋποθέσεις και η διαδικασία αποστολής των ανωτέρω πειστηρίων στην αλλοδαπή προς εξέταση, στις περιπτώσεις που η αποστολή αυτή κρίνεται απόλυτα αναγκαία.

6. 'Οταν κατάσχονται είδη από τα αναφερόμενα στην παρ.1 του παρόντος άρθρου και από τη φύλαξή τους στις υπηρεσίες που τα κατάσχουν, δημιουργούνται προβλήματα ασφάλειας, παραδίδονται προς φύλαξη στις πλησιέστερες αποθήκες των Ενόπλων Δυνάμεων.

'Άρθρο 17 : Ειδικές ποινικές διατάξεις

1. Απαγορεύεται η εισαγωγή, εξαγωγή, κατασκευή, εμπορία, κατοχή, μεταφορά και χρήση:

α. 'Οπλων που έχουν τη μορφή άλλου αντικειμένου.

β. Πυρομαχικών με διατρητικά, εκρηκτικά, εμπρηστικά βλήματα, καθώς και των ιδίων των βλημάτων.

γ. Πυρομαχικών για πιστόλια και περίστροφα με διασπώμενα βλήματα, ως και των βλημάτων αυτών.

2. Με απόφαση του Υπουργού Δημόσιας Τάξης δύναται να απαγορεύεται για σοβαρούς λόγους ασφάλειας, η εισαγωγή, κατασκευή και εμπορία όπλων σκοποβολής, περιστρόφων, πιστολίων και εκρηκτικών υλών και να τίθενται περιορισμοί στην κατασκευή ή διάθεση κυνηγετικών όπλων και φυσιγγίων πυροβόλων όπλων.

3. Οι παραβάτες των διατάξεων του παρόντος άρθρου τιμωρούνται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός (1) έτους και χρηματική ποινή 500.000 έως 10.000.000 δραχμών. "4. Οι παραβάτες των διατάξεων των υπουργικών αποφάσεων, που εκδίδονται κατ'εξουσιοδότηση του παρόντος νόμου, τιμωρούνται με φυλάκιση μέχρι ενός (1) έτους και χρηματική ποινή, εφόσον η πράξη δεν τιμωρείται βαρύτερα από άλλη διάταξη, (η παρ.4 προστέθηκε από την παρ.6 άρθρ.4 Ν.2334/95, ΦΕΚ 184 Α')".