Τετάρτη, 1 Νοεμβρίου 2006

Σαιντ Υμπερ Ο ένας και μοναδικός αγαθός γίγαντας

Γράφει ο Θανάσης Κυριτσάκας.

Ιστορικά στοιχειά

Το γενεαλογικό δέντρο του Σαιντ-Υμπερ είναι πολύ αρχαίο. Υπάρχουν δυο εκδοχές για τους προγόνους του Σαιντ-Υμπερ. Η πρώτη ότι προέρχεται από διασταύρωση ενός Λεβριέ και του Σκύλου του Θιβέτ, του οποίου έχει πολλά όμοια στοιχεία. Η δεύτερη ότι προέρχεται από το Αραβικό Λεβριέ (λαγωνικό), το οποίο με τις διασταυρώσεις των ντόπιων σκύλων των Κελτών και των Γαλατών, δημιούργησε δυο ράτσες Σαιντ-Υμπερ, το Μαύρο και το Άσπρο. Υπάρχουν περιγραφές από τον Αρριανό τον 2ο μ.χ. αιώνα, όπου αναφέρεται σ' ένα σκύλο που είχαν οι Γαλάτες και οι Κέλτες, ο οποίος μοιάζει απαράλλαχτα με το Σαιντ-Υμπερ.

Τον 7ο μ.χ. αιώνα ο Άγιος Ουβέρτος και οι μοναχοί του, που ζούσαν σ' ένα μοναστήρι στις Αρδένες του Βελγίου, άρχισε να εκτρέφει αυτά τα σκυλιά για πολλά χρόνια. Προς τιμή του οι σκύλοι ονομάστηκαν «Σκύλοι του Αγίου Ουβέρτου» («Chiens du St. Hubert»).

Κάθε χρόνο, για 700 χρόνια το Μοναστήρι του Αγίου Ουβέρτου έστελνε έξη Άσπρους και έξη Μαύρους σκύλους στον βασιλιά της Γαλλίας, που τους χρησιμοποιούσε σε αγέλες για τα μεγάλα κυνήγια με συνοδεία αλόγων. Μέχρι τον 16ο αιώνα ήταν τα σκυλιά των βασιλιάδων στα κυνήγια των μεγάλων τριχωτών θηραμάτων. Το 1570 κατηγορήθηκαν από τον Κάρολο Θ', ότι είναι βραδυκίνητα και αντικαταστάθηκαν από τους Λευκούς Σκύλους του Ρουά, οι οποίοι είναι απόγονοι του Λευκού Σαιντ Υμπερ.

Τον 11ο αιώνα ο Γουλιέλμος ο Κατακτητής, βασιλιάς των Νορμανδών, κατέκτησε την Αγγλία. Μαζί του πήρε και μερικά Σαιντ Υμπερ Άσπρα και Μαύρα. Από τότε στην Αγγλία εκτρέφεται το Μπλάντχάουντ που προήλθε από τα Μαύρα, ενώ από τα Άσπρα, ο άσπρος Τάλμποτ (απόγονος του Άσπρου σκύλου του Ρουά), που είναι ο πρόγονος των σύγχρονων αγγλικών σκύλων: Φόξχάουντ, Χάριερ, Μπήγκλ κ.λ.π.

Χαρακτηριστικά-ιδιοσυγκρασία

Μεγαλόσωμος και πολύ δυνατός σκύλος, αγέρωχος και επιβλητικός, το ύψος στο ακρώμιο είναι γύρω στα 67 cm με βάρος 50 κιλά για το αρσενικό και 62 cm για το θηλυκό με βάρος 45 κιλά περίπου.

Το Σαιντ Υμπερ είναι τρυφερός και στοργικός σκύλος, αλλά επιφυλακτικός στην πρώτη γνωριμία με τους ξένους. Μερικές φορές φαίνεται ισχυρογνώμων και πεισματάρης, ακόμη και ανυπάκουος, αλλά πολύ γρήγορα αποβάλλει αυτά τα στοιχεία όταν απ' την αρχή εκπαιδευτεί σωστά στην υπακοή και την καλή συμπεριφορά. Η εκπαίδευσή του είναι εύκολη και πρέπει να ξεκινάει από τη νεαρή ηλικία στην υπακοή και σταδιακά στο περπάτημα δίπλα μας χωρίς λουρί και στη συνέχεια στη γνωριμία με τα οικόσιτα ζώα. Χρειάζεται μεγάλη προσοχή στην εκπαίδευση, δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε ποτέ βία και σκληράδα μαζί του γιατί απ' τη φύση είναι περήφανο ζώο και αντιδρά αρνητικά σε κάθε περίπτωση.

Γενικώς είναι φιλικός με όλους και ιδιαίτερα με τα παιδιά, απ' τα οποία ανέχεται τα πάντα. Από τη φύση του είναι ευαίσθητος, αλλά σπανίως μαλώνει με άλλα σκυλιά, όμως όταν χρειαστεί επιβάλλει την κυριαρχία του με το γάντι, χωρίς επίθεση, δαγκώματα και άγριες ενέργειες, περισσότερο μπορώ να πω πως λόγω μεγέθους τα άλλα σκυλιά δείχνουν σεβασμό και κάνουν πίσω σε περιπτώσεις διαφωνίας.

Είναι ένας σκύλος κυριαρχικός που γνωρίζει τη δύναμή του αλλά δεν την εκμεταλλεύεται άναρχα.

Έχει την πιο λεπτή όσφρηση απ' όλους τους ιχνηλάτες του κόσμου, μπορεί να ακολουθήσει με μεγάλη ευκολία κρύα ίχνη που έγιναν 2 ή 4 μέρες πριν και να τα ξεχωρίζει από τα ίχνη άλλων ζώων, που έχουν διασταυρωθεί.

Το Club Εκτροφέων Bloodhound (The Association of Bloodhound Breeders) της Αγγλίας διοργανώνει πέντε φορές το χρόνο πρακτικούς αγώνες (Field Trials) δοκιμασίας σε «κυνήγι ανθρώπου» ή σε «κυνήγι της καθαρής μπότας» (Hunting the Clean Boot), όπως ονομάζεται χαρακτηριστικά. Είναι ένας πολύ δύσκολος αγώνας ιχνηλασίας κατά τον οποίο η διαδρομή επιλέγεται από ειδικούς κριτές με τέτοιο τρόπο ώστε να περιλαμβάνει μεγάλη ποικιλία εδάφους, όπως χορτάρι, χώμα, πέτρα, άσφαλτο κ.λ.π. Ένας άνθρωπος, φορώντας μπότες από καουτσούκ, περπατάει την καθορισμένη διαδρομή, η οποία ξεκινάει από ένα χιλιόμετρο μέχρι περισσότερα ανάλογα τον συντελεστή δυσκολίας και αφήνει σε καθορισμένα σημεία ορισμένα αντικείμενα, όπως ένα γάντι, ένα μαντήλι, ένα καπέλο ή ρούχο.

Αφού τελειώσει η διαδικασία δημιουργίας ντορού με την μπότα, η δοκιμασία των σκύλων αρχίζει ως εξής:

  • Μετά από 6 ώρες για τα νεαρά και αρχάρια σκυλιά.
  • Μετά από 12 ώρες για τα σκυλιά που έχουν κερδίσει στον αγώνα των 6 ωρών.
  • Μετά από 24 ώρες για τα σκυλιά που έχουν κερδίσει στον αγώνα των 12 ωρών.

Σ' αυτό τον αγώνα, μετά τις προβλεπόμενες ώρες, ο σκύλος πρέπει να ακολουθήσει το ντορό του ανθρώπου, να βρει τα αντικείμενα σε κάθε σημείο και να συνεχίσει την πορεία του μέχρι να τελειώσει τη διαδρομή με επιτυχία. Οι μοναδικές ράτσες που έχουν αυτές τις ικανότητες και υποβάλλονται σε τέτοιες δοκιμασίες είναι το Σαιντ Υμπερ και το Μπασέ Χάουντ, που ανταγωνίζεται πολλές φορές με επιτυχία τον αντίπαλό του. Όπως είναι φανερό σ' αυτούς τους αγώνες εκτός απ' τη μύτη, κυρίαρχο ρόλο παίζει η ικανότητα του σκύλου να αισθάνεται την κατεύθυνση που παίρνει το «θήραμα», όταν σε δύσκολο έδαφος ο ντορός είναι ανεπαίσθητος και ασαφής, και πρέπει να ξεκόψει καθαρά τη διαδρομή, γιατί αυτό το πλεονέκτημα τον κάνει νικητή. Γι' αυτό το λόγο το Σαιντ Υμπερ χρησιμοποιείται απ' την αστυνομία και από άλλες υπηρεσίες για την ανεύρεση χαμένων ανθρώπων.

Από κυνηγετική άποψη, ότι είπαμε παραπάνω ισχύει και στο κυνήγι των τριχωτών ζώων. Είναι ο ιχνηλάτης που πραγματικά «κολλάει» με τον ντορό είτε στο πλησίασμα είτε στην καταδίωξη. Έχει την ικανότητα δηλαδή να ακολουθεί τα χνάρια ενός θηράματος το οποίο πέρασε πολλές ώρες πριν, να μην το μπερδεύει με άλλα ζώα και να το καταδιώκει πολλές ώρες χωρίς λάθος στην κατεύθυνση που έχει πάρει. Στον φρέσκο ντορό είναι ασυναγώνιστος, ξεκαθαρίζει σταθερά και σίγουρα τη μυρωδιά, φτάνοντας στο γιατάκι πολύ γρήγορα.

Καταδιώκει το θήραμα σταθερά για πολλές ώρες με ωραία φωνή σε μελωδικούς τόνους. Παρά τον όγκο και το μέγεθος δε είναι τόσο αργός, όσο φαίνεται, έχει κανονική σταθερή ταχύτητα, μεγάλη αντοχή και δύναμη.

Στην Γαλλία χρησιμοποιείται πολύ στο κυνήγι του αγριογούρουνου και του ζαρκαδιού με μεγάλη επιτυχία. Στη Γαλλία παίρνει μέρος σε αγώνες εργασίας πρακτικού κυνηγιού στο αγριογούρουνο και το ζαρκάδι.

Το μόνο μειονέκτημα που μπορώ να διακρίνω στο Σαιντ Υμπερ είναι το μεγάλο μέγεθος, που προϋποθέτει περισσότερη οικονομική επιβάρυνση σε τροφή, χρειάζεται μεγάλο χώρο για κατοικία και μεταφορά.

Επίσης λόγω μεγέθους δεν ενδείκνυται για κυνήγι σε πολύ σφιχτά και πυκνά μέρη, που αντικειμενικά δεν τον αφήνουν να τα περάσει άνετα, παρόλο που δεν φοβάται τ' αγκάθια και τα πουρνάρια γιατί είναι σκληρόπετσος παρ' όλη τη χαλαρότητα του δέρματος. Αντίθετα σε εδάφη με ανοίγματα, έλατοδάση, σπανά και πετρώδη δεν έχει κανένα πρόβλημα, έχει μεγάλη δύναμη, αντοχή και μπορεί να κυνηγάει πολλές ώρες διανύοντας μεγάλες αποστάσεις.

Οι άριστες οσφρητικές ικανότητες και η αίσθηση της κατεύθυνσης του θηράματος στο Σαιντ Υμπερ είναι εξαιρετικές και είναι δυο στοιχεία που κάνουν έναν ιχνηλάτη μεγάλο σκύλο. Ετσι μπορεί να κυνηγήσει ανεξαιρέτως όλα τα θηράματα με μεγάλη ευκολία. Ιδιαίτερα στο κυνήγι του λαγού, του οποίου ο ντορός είναι πιο αχνός και ασαφής τις περισσότερες φορές και χρειάζεται ιχνηλάτη με δυνατή μύτη, το Σαιντ Υμπερ τα καταφέρνει σε άριστο βαθμό.

Ράτσες με μικρότερο μέγεθος που έχουν μπόλικο αίμα Σαιντ Υμπερ και το πλησιάζουν σε κυνηγετικά χαρακτηριστικά είναι το Μπρούνο Γιούρα , το Μπρούνο Γιούρα τύπου Σαιντ Υμπερ, που αναπτύχθηκε στη Γαλλία και υπάρχει σε μεγάλο αριθμό, επίσης το Μπασέ Χάουντ, το οποίο όπως προανέφερα το συναγωνίζεται στους αγώνες, ο Σκύλος του Αρτουά, το Πορσελέν, το Μπλε Γασκώνης Σαιντόνζης, το Γασκώνης Σαιντόνζης. Όμως όσο αίμα Σαιντ Υμπερ κι αν τρέχει στις φλέβες τους, τα παραπάνω σκυλιά δεν είναι Σαιντ Υμπερ. Το Σαιντ Υμπερ είναι ένα και μοναδικό!!

Όσοι κυνηγοί μπορούν να έχουν τις προϋποθέσεις για μια άνετη διαβίωση του Σαιντ Υμπερ, πραγματική αγάπη για τον σκύλο τους και τις γνώσεις για σωστή εκπαίδευση, τότε θα νοιώσουν πολλές ευχάριστες στιγμές συντροφιά με ένα ξεχωριστό ιχνηλάτη. Δεν θα ήταν υπερβολή να πω πως αυτός ο ιχνηλάτης σε καταξιώνει σαν κυνηγό τριχωτού θηράματος.

Το Σαιντ Υμπερ είναι πολύ ανθρωποκεντρικός σκύλος, χρειάζεται την παρουσία μας και την αγάπη μας, ζει άνετα με την οικογένεια ακόμη και σε διαμέρισμα, αλλά δεν ανέχεται το μόνιμο δέσιμο με κανένα τρόπο και πρέπει να το έχουν υπόψη τους οι μέλλοντες ιδιοκτήτες.

Στη χώρα μας υπάρχουν πολύ λίγα Σαιντ Υμπερ, όπως βέβαια και λίγοι καθαρόαιμοι ιχνηλάτες. Η κύρια αιτία είναι η άγνοια του Έλληνα κυνηγού για την ύπαρξη τόσων καθαρόαιμων φυλών, επειδή συνήθως δεν διαβάζει και δεν ενημερώνεται κυνολογικά, οπότε υπάρχει μια λανθασμένη προκατάληψη και αμφισβήτηση.

Προσωπικά εκτιμώ ιδιαίτερα αυτόν τον αγαθό γίγαντα, τόσο για τη γενική εμφάνιση όσο και για τα εξαιρετικά κυνηγετικά του προσόντα και σίγουρα στο μέλλον θα είναι ένας απ' τους σκύλους που θα με συντροφεύουν στο κυνήγι.

Θ. ΚΥΡΙΤΣΑΚΑΣ

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.