Τετάρτη, 1 Νοεμβρίου 2006

Νερόκοτα

Gallinula chloropus

Βασίλειο: Animalia

Συνομοταξία: Chordata

Υποσυνομοταξία: Vertebrata

Κλάση: Aves

Τάξη: Gruiformes Οικογένεια: Rallidae

Γένος: Gallinula

Είδος: chloropus

Η Νερόκοτα είναι ένα εύκολα αναγνωρίσιμο υδρόβιο πουλί το οποίο πολύ συχνά μπορούμε να το δούμε να γλιστρά χαριτωμένα κοντά σε διάφορες υδάτινες περιοχές. Στην χώρα μας συναντάτε με μια σειρά από ονομασίες όπως: κοκκινομύτα λουσίνα μπουντουβάνα νερόκοτα νεροπούλα νεροπουλάδα ορνίθι πουλάδα πρασινοπόδαρη κ.α.

Γεωγραφική εξάπλωση

Η Νερόκοτα βρίσκεται σε όλο τον κόσμο εκτός από στην Αυστραλία, τις βόρειες χώρες (αρκτικό κύκλο) και τις έρημους. Απαντάται σε όλη σχεδόν την Ευρώπη (όχι πέραν του 60ο βορείου μήκους), ενώ επισκέπτονται την Ρωσία μόνο κατά τους θερινούς μήνες. Στην Αφρική το είδος αυτό βρίσκεται μόνο στην περιοχή της Νότιας Αφρικής, Μαδαγασκάρη, σε ένα μεγάλο τμήμα του Κογκό και της Αλγερίας, επίσης στην Ινδία και το νότιο μισό της νότιας Ασίας, στα νησιά των Φιλιππίνων, όπως και στο σύνολο σχεδόν της Αμερικανικής ηπείρου.

Γενική Περιγραφή

Οι Νερόκοτες είναι παρόμοιες με τις φαλαρίδες αλλά μικρότερες σε μέγεθος, η σαρκώδης ασπίδα στο μέτωπο τους είναι κόκκινη, και έχουν άσπρα σημάδια κάτω από την ουρά και μια στενή άσπρη γραμμή κατά μήκος του σώματος.

Έχει μήκος 30-38ετατ., ενώ το άνοιγμα φτερών της κυμαίνεται από 50 έως 55εκατ.. Το βάρος της Νερόκοτας είναι κατά μέσω όρο 300 γραμ (από 192-493 γραμ.).

Οι Νερόκοτες, δεν παρουσιάζουν σεξουαλικό διμορφισμό, δηλαδή δεν υπάρχουν έντονες μορφολογικές διαφορές μεταξύ των αρσενικών και θηλυκών ατόμων.

Ο γενικός χρωματισμός τους είναι από σκούρο γκριζωπό ως μαύρο χρώμα σε όλο το σώμα και στο κεφάλι τους, με πιο θαμπές αποχρώσεις στην περιοχή του λαιμού και του πηγουνιού. Πολύ χαρακτηριστικό είναι το κεφάλι της όπου το μαύρο χρώμα διακόπτετε από το κίτρινο ράμφος και μια κόκκινου χρώματος μετωπιαία ασπίδα. Χαρακτηριστικά είναι και τα μάτια της τα οποία έχουν ένα έντονο κόκκινο χρώμα. Επίσης στις νερόκοτες οι γλουτοί και οι άκρες των φτερών είναι λευκού χρώματος δίνοντας την εντύπωσης μιας άσπρης διαγώνιας λωρίδας να διατρέχει τις δυο πλευρές του σώματος τους. Τα πόδια είναι ανοιχτού κιτρινοπράσινου χρώματος και σε αντίθεση με πολλά άλλα υδρόβια δεν έχουν μεμβράνες αλλά έχουν πολύ μεγάλα δάχτυλα εξοπλισμένα με μικρά ημικυκλικά σαρκώματα τα οποία τους βοηθούν στην κολύμβηση.

Τα νεαρά άτομα δεν διαφέρουν πολύ από τα ενήλικα απλά είναι λιγότερο σκούρα και ο γενικότερος χρωματισμός τους πλησιάζει προς το καφετί-γκρι.

Βιότοπος

Ο Βιότοπος της είναι τα διάφορα μόνιμα ύδατα πεδινών κυρίως περιοχών, όπως λίμνες γλυκού νερού, έλη, κ.α. αλλά και υφάλμυρου κοντά σε κόλπους, σε ακτές κ.λ.π.. Προτιμά τις περιοχές με την άφθονη βλάστηση γύρω από το νερό και πολύ σπάνια την συναντούμε σε περιοχές με μεγάλα υψόμετρα εκτός από τις περιπτώσεις μετανάστευσης τους οπούς έχει παρατηρηθεί να βρίσκονται και σε υψόμετρα πάνω από 4575 μέτρα όπως κατά το πέρασμα τους από το Νεπάλ. Η Νερόκοτα γενικότερα είναι ιδιαίτερα προσαρμόσιμη σε ένα ευρύ φάσμα βιότοπων, συμπεριλαμβανομένων σε πολλές περιπτώσεις και μεσοαστικών περιοχών.

Συμπεριφορά

Οι Νερόκοτες είναι αρκετά ντροπαλά πουλιά. Μπορούμε να τις δούμε να πλέουν με την πολύ χαρακτηριστική κίνηση των ποδιών τους τα οποία κατά την κολύμβηση τους σηκώνονται σχεδόν πάνω από το σώμα τους. Αυτή η χαρακτηριστική κίνηση χρησιμεύει στο να μην μπλέκονται τα μεγάλα δάχτυλα της στην υδρόβια βλάστηση.

Κολυμπούν πολύ καλά και είναι σε θέση να βουτήξουν αρκετά βαθιά με την βοήθεια των ιδιαίτερα διαμορφωμένων ποδιών τους.

Οι Νερόκοτες, όπως και οι συγγενείς τους φαλαρίδες αν και επί το πλείστων αναζητούν την τροφή τους, σποραδικά επιδεικνύουν και μια κλεπτοπαρασιτική συμπεριφορά στην σίτιση τους. Κατά συνέπεια δεν θα διστάσουν να πάρουν την τροφή άλλων πουλιών είτε με απευθείας επίθεσή είτε με διάφορους παραπλανητικούς ελιγμούς.

Γενικά εκτός από την εποχή της αναπαραγωγής, οι Νερόκοτες αν και πουλιά με έντονη εδαφικότητα παρουσιάζουν μια αρκετά ήπια συμπεριφορά με ελάχιστες διενέξεις μεταξύ των μελών του είδους, σε αντίθεση με την εποχή του ζευγαρώματος που επιδεικνύουν μια έντονη εδαφική και επιθετική συμπεριφορά. Ιδιαίτερα τα θηλυκά χρησιμοποιούν μια σειρά από επιθετικές επιδείξεις προς άλλα θηλυκά όπως το χαμήλωμα του κεφαλιού και το μισάνοιγα των φτερών για να διεκδικήσουν το αρσενικό με το οποίο θα ζευγαρώσουν. Αφότου εκδιωχθούν οι αντίζηλες θηλυκές, το θηλυκό βυθίζει το ράμφος του στο νερό μαζί με το αρσενικό, σημάδι έναρξης των τελετουργικών ερωτοτροπίας. Επίσης το θηλυκό θα χρησιμοποιήσει και διάφορες ηχητικές κλήσεις για να δηλώσει ότι είναι έτοιμη να ζευγαρώσει

Είναι πολύ καλοί γονείς και θα προστατεύσουν με αυταπάρνηση τους νεοσσούς τους. Όταν βεβαία έχουν να αντιμετωπίσουν μεγάλα αρπακτικά τρέπονται σε φυγή και ακολουθούν και αυτές την προσφιλή τακτική πολλών υδροβίων να καταδύονται και να κρύβονται μέσα στο νερό.

Κατά τη διάρκεια δυνατής βροχής έχει παρατηρηθεί μια ιδιαίτερα αξιοπρόσεχτη συμπεριφορά στις Νερόκοτες ειδικά σε άτομα που επωάζουν. Τα πουλιά αυτά θα βρουν ένα πλατύ φύλλο και θα καλυφθούν κάτω από αυτό ωσότου να σταματήσει η βροχή.

Έχουν επίσης ένα ευρύ φάσμα από κλήσεις όπως τον πολύ χαρακτηριστικό «κουρρ΄ουκ» κλήση την οποία χρησιμοποιούν για να αναγγείλουν την παρουσία τους ή να προειδοποιήσουν άλλες ότι πλησιάζει κάποιο αρπακτικό.

Η διάρκεια ζωής τους υπολογίζεται κατά μέσο όρο μεταξύ 9 έως 11 ετών. Αν και παρουσιάζετε πολύ μεγάλη θνησιμότητα κατά τον πρώτο και δεύτερο χρόνο της ζωής τους

Διατροφή

Η διατροφή της κυρίως αποτελείται από μικρά καρκινοειδή, μαλάκια, έντομα, και τις προνύμφες τους, καθώς επίσης και σπόρους, μίσχους υδρόβιων φυτών, δημητριακά φρούτα αλλά και σπόρος και βλαστούς άλλων φυτών. Ακόμα τρέφεται με διαφορά είδη υδρόβιων σκαθαριών, μικρά ψαράκια και σαλιγκάρια κ.α.

Οι Νερόκοτες τρέφονται επιπλέοντας ή περπατώντας στο νερό και βυθίζοντας το κεφάλι της μέσα σε αυτό. Σε γενικές γραμμές οι Νερόκοτες είναι ικανές να τραφούν με οποιοδήποτε είδος τροφής βρίσκετε σε ικανή επάρκεια στον βιότοπο τους.

Αναπαραγωγή

Οι Νερόκοτες αναπαράγονται συνήθως δυο με τρεις φορές τον χρόνο μεταξύ Απριλίου και Αυγούστου. Κατά την εποχής αναπαραγωγής το ζευγάρι καταλαμβάνει μια περιοχή την οποία και υπερασπίζει με σθένος.

Η συμπεριφορά ζευγαρώματος της Νερόκοτας είναι αρκετά ασυνήθιστη. Το θηλυκό ανταγωνίζεται με άλλα θηλυκά για το ζευγάρωμα με τα αρσενικά. Μετά την επικράτηση ενός θηλυκού το κυρίαρχο θηλυκό θα εκδηλώσει τις ερωτικές του διαθέσεις με μια ερωτική «καταδίωξη» του αρσενικού. Το ζευγάρωμα γίνεται στο έδαφος και όχι στο νερό.

Θα φτιάξουν την φωλιά τους η οποία είναι ένα βαθούλωμα ανάμεσα στην βλάστηση της γύρω περιοχής, όπως καλαμιώνες, αλμυρίκια κ.α. Εκεί το θηλυκό θα γεννήσει 4 ως και 10 αυγά τα οποία θα επωαστούν και από τα δυο μέλη του ζευγαριού για περίπου 3 εβδομάδες. Τα αυγά είναι υπόλευκα διάστικτα με σκούρου καφέ χρώματος στίγματα. Αργότερα θα χτίσουν μια νέα φωλιά για την δεύτερη γέννας τους σε μια νέα περιοχή.

Οι νεοσσοί είναι σχετικά μεγάλοι έχουν μαύρο φτέρωμα και σε πολύ σύντομο διάστημα είναι έτοιμοι να ακολουθήσουν τους ενηλίκους στο νερό. Ένα από τα αξιοπρόσεχτα χαρακτηριστικά των νεοσσών είναι τα δυσανάλογα σε σχέση με το σώμα, μεγάλα πόδια τους. Κάτι όμως ιδιαίτερα χρήσιμο για να κινούνται και να αναζητούν την τροφή τους στο υγρό κολλώδες και λασπώδη έδαφος διαβίωσης τους.

Κατά την διάρκεια ανατροφής των νεοσσών οι Νερόκοτες επιδεικνύουν εξαιρετικά επιθετική συμπεριφορά τόσο προς τα υπόλοιπα μέλη του σμήνους, όσο και προς πολλά από τα υδρόβια ή παρυδάτια είδη του βιοτόπου τους.

Και τα δυο φύλα μοιράζονται την ανατροφή των νεοσσών, οι οποίοι αφήνουν τη φωλιά μερικές ημέρες μετά από την εκκόλαψη τους, ενώ η πλήρη ανεξαρτησία τους έρχεται μετά τις 40-45 ημέρες.

Διάφορα

Ø Υπολογίζεται ότι μόνο στην Ευρώπη διαβιούνε 900.000 – 1.200.000 ζευγάρια.

Ø Πολλές φορές από μακριά μπορεί να μπερδέψουμε την Νερόκοτα με την σχεδόν παρόμοια σε μεγέθους, αλλά και σε εμφάνιση φαλαρίδα μιας και δεν είναι λίγες οι φορές που αυτά τα δυο είδη βρίσκονται μαζί.

Ø Σε ορισμένες περιοχές οι Νερόκοτες κατατάσσονται στα επιβλαβή εξαιτίας των καταστροφών που δημιουργούν στις γεωργικές καλλιέργειες.

Εχθροί

Το είδος αυτό όπως και τα περισσότερα είδη της οικογένειας των Rallidae προστατεύεται όχι τόσο από την σπανιότητα τους αλλά εξαιτίας της σημαντικότατης συρρίκνωσης των πρωταρχικών βιοτόπων τους. Αυτός είναι και ο βασικότερος λόγος της οποιασδήποτε πίεσης των πληθυσμών τους.

Πέρα από αυτό εχθροί της Νερόκοτας είναι τα περισσότερα από τα φτερωτά αρπακτικά όπως τα γεράκια, οι κουκουβάγιες, οι μπούφοι και οι αετοί. Αλλά και μεγάλα φίδια αλεπούδες αρουραίοι κοράκια κ.α.

Θα πρέπει για ακόμα μια φόρα να τονίσουμε ότι στην μέχρι τώρα βιβλιογραφία, πουθενά δεν αναφέρεται το κυνήγι ως λόγος μείωσης του πληθυσμού τους.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.