Τετάρτη, 1 Νοεμβρίου 2006

Bloodhound

FCI-Standard No 84 / 12.07.2002 / GB

(Chien de Saint-Hubert)

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Η κα Jeans-Brown, αναθεώρηση από τον κ. R.Pollet και Ρ.Triquet.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Στα Ελληνικά Τσομώκος Διομήδης

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ: Βέλγιο.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΑΡΧΙΚΩΝ ΕΓΚΥΡΩΝ ΠΡΟΤΥΠΩΝ: 13.03.2001.

ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΗ: Ιχνηλάτης μεγάλων ευγενών θηραμάτων, σκυλί πολλαπλών υπηρεσιών, ιχνηλάτης με χρήση λουριών (δηλαδή ιχνηλατεί δεμένος στο λουρί, οδηγώντας τον κυνηγό στο θήραμα) και οικογενειακό σκυλί. Ήταν και πρέπει πάντα να παραμείνει ένα κυνηγόσκυλο που λόγω της αξιοθαύμαστης οσφραντικής του ικανότητας είναι πρώτιστο ένας ιχνηλάτης, που χρησιμοποιείται συχνά όχι μόνο για να ακολουθεί το ίχνος ενός πληγωμένου θηράματος όπως στις δοκιμές ιχνηλασίας αίματος, αλλά και για να αναζητεί αγνοουμένους σε επιχειρήσεις της αστυνομίας. Λόγω της λειτουργικής κατασκευής του, το Bloodhound είναι προικισμένο με τη μεγάλη αντοχή και επίσης με μια εξαιρετική μύτη που του επιτρέπει να ακολουθήσει ένα ίχνος για μεγάλης απόστασης και σε δύσκολης μορφολογίας εδάφη χωρίς πρόβλημα.

ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ F.C.I. : ομάδα 6 ιχνηλάτες και σχετικές φυλές.

παράγραφος1 ιχνηλάτες.

1,1 μεγάλα μεγέθους κυνηγόσκυλα.

Με τη εξέταση εργασίας.

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΕΡΙΛΗΨΗ: Μεγάλο ιχνηλάτης και άριστο κυνηγόσκυλο με την χρήση λουριών, με πολύ αρχαίες καταβολές. Για αιώνες ήταν γνωστός και έχει εκτιμηθεί για την εξαιρετική μύτη και το μεγάλο ταλέντο του στο κυνήγι. Αναπαρήχθη στις Αρδέννες από τους μοναχούς του Abbaye de Saint-Hubert. Εικάζεται ότι κατάγεται από τα μαύρα ή μαυρομπρούτζινα κυνηγόσκυλα που χρησιμοποιήθηκαν για κυνήγι σε αγέλες τον 7ο αιώνα από το μοναχό Hubert, ο οποίος έγινε αργότερα επίσκοπος και που όταν αγιοποιήθηκε έγινε ο προστάτης Άγιος των κυνηγών. Αυτοί οι μεγάλοι ιχνηλάτες εξαπλώθηκαν σε όλες τις Αρδέννες, λόγω της παρουσίας μεγάλων θηραμάτων, τα οποία έβρισκαν καταφύγιο στα διασκορπισμένα δάση της περιοχής. Αυτά τα κυνηγόσκυλα του Αγίου Ουμβέρτου φημίζονταν για την ευρωστία και την αντοχή τους, ειδικά στο κυνήγι αγριόχοιρου.

Τα πρώτα κυνηγόσκυλα του Άγιου Ουμβέρτου ήταν μαύρα αλλά αργότερα βρέθηκαν και μαυρομπρούτζινα. Κατά τον 11ο αιώνα τα σκυλιά αυτά εισήχθησαν στην Αγγλία από τον William τον κατακτητή. Συγχρόνως, σκυλιά ίδιου τύπου αλλά με ολόασπρο τρίχωμα, αποκαλούμενα Talbots, εισήχθησαν επίσης (στην Αγγλία).

Αυτά τα εισηγμένα στην Αγγλία σκυλιά αποτέλεσαν το βασικό πυρήνα αναπαραγωγής. Οι απόγονοι αυτών των Bloodhounds πήραν το όνομά τους από την ετοιμολογία των λέξεων " blooded hound " οι οποίες σημαίνουν σκυλί καθαρού αίματος, και κατά συνέπεια καθαρής (καθαρόαιμης) φυλής.

Στη συνέχεια η φυλή αναπτύχθηκε και στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Ιδιαίτερα στις νότιες πολιτείες όπου τα σκυλιά αυτά χρησιμοποιήθηκαν για να βρίσκουν τους δραπέτες σκλάβους.

ΓΕΝΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ: Μεγάλου μεγέθους ιχνηλάτης και ογκώδες κυνηγόσκυλο λουριών, ο ισχυρότερος όλων των ιχνηλατών. Με αρμονικές γραμμές, συνεπικουρούμενες από ισχυρά κόκαλα, καλούς μύες και συμπαγής δομή, αλλά χωρίς πότε να δίνει την αίσθηση ότι είναι βαρύ. Είναι σχετικά μακρύ εναρμοζόμενο με την μορφή ενός τέλειου ορθογωνίου. Η γενικότερη εμφάνιση του είναι μεγαλοπρεπής και αριστοκρατική. Η στάση του είναι σοβαρή. Το κεφάλι και ο λαιμός προσελκύουν την προσοχή λόγω του άφθονου, εύπλαστου και λεπτού δέρματός τους, που κρέμεται σε βαθιές πτυχές. Η κίνησή του είναι εντυπωσιακή, μάλλον αργή με έναν αυστηρό βηματισμό ο οποίος όμως είναι εύκαμπτος, ελαστικός και ελεύθερος. Κανένα χαρακτηριστικό δεν πρέπει να υπερβάλει τόσο ώστε να καταστρέφει την συνολική αρμονία και να δίνει μια υπερβολική εμφάνιση ή ακόμα χειρότερα να βλάπτει την υγεία ή την ευημερία του σκυλιού.

Μεταξύ των πιθανών υπερβολών πρέπει να αναφερθούν τα μάτια τα οποία μπορεί να είναι πάρα πολύ βαθιά ή πάρα πολύ μικρά, διεσταλμένα βλέφαρα, πάρα πολύ και πολύ χαλαρό δέρμα με πάρα πολλές και πολύ βαθιές πτυχές, πολύ μεγάλο λωγάνιον, πολύ στενό κεφάλι. Σκυλιά που είναι πάρα πολύ μεγάλα, με πάρα πολύ βαριά σώματα ή πάρα πολύ ογκώδεις, είναι εξίσου ανεπιθύμητα επειδή αυτό εμποδίζει τη λειτουργικότητα τους.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΑΝΑΛΟΓΙΕΣ:

· Μήκος σώματος / ύψος ακρώμια: 10/9.

· Βάθος του στήθους / ύψος ακρώμια: 1/2.

· Μήκος του κεφαλιού / μήκος του σώματος: 3/7.

· Μήκος του ρύγχους/μήκος του κεφαλιού: 1/2.

ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ/ΙΔΙΟΣΥΓΚΡΑΣΙΑ:

Ευγενής, ήρεμος, καλός και κοινωνικός με τους ανθρώπους. Ιδιαίτερα δεμένος με τον ιδιοκτήτη του. Ανεκτικός με την συντροφιά άλλων σκύλων και άλλων κατοικίδιων ζώων. Σχετικά συγκρατημένος και επίμονος. Εξίσου ευαίσθητος στις φιλοφρονήσεις όσο και στις διορθώσεις. Καθόλου επιθετικός. Η φωνή του είναι βαθιά αλλά γαυγίζει σπάνια.

ΚΕΦΑΛΙ:

Το χαρακτηριστικότερο σημείο της φυλής είναι το επιβλητικό, μεγαλοπρεπές και άκρως αριστοκρατικό κεφάλι του. Είναι βαθύ αλλά στενό σε σχέση με το μήκος του και μακρύ σε σχέση με το μήκος του σώματος. Η δομή των οστών του είναι σαφώς ορατή. Οι πλευρές του επίπεδες και βλέποντας το από πλάγια είναι τετράγωνο. Το επάνω μέρος του ρύγχους είναι σχεδόν στο ίδιο επίπεδο με το επάνω μέρος του κρανίου. Στο μέτωπο και τα μάγουλα, οι άφθονες λεπτές πτυχές δέρματος ζαρώνουν σε βαθιές πτυχές που πέφτουν όταν το κεφάλι φέρεται χαμηλά και συνεχίζουν σε πιο έντονα αναπτυγμένες πτυχές στο λωγάνιον. Το δέρμα είναι λιγότερο άφθονο στα θηλυκά.

ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΚΡΑΝΙΟΥ: Το κρανίο είναι βαθύ, μακρύ, μάλλον στενό με επίπεδες πλευρές. Τα ζυγωματικά δεν είναι προεξέχοντα αν και μπορούν να φαίνονται έτσι. Η ινιακή αιχμή είναι πολύ αναπτυγμένη και έντονα τονισμένη.

Μετωπιαίο στοπ: Ελαφρώς τονισμένο.

ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ:

Μύτη: Μαύρη ή καφετί, πάντα μαύρη στα μαύρα και μαυρομπρούτζινα σκυλιά. Η μύτη είναι ευρεία, καλά ανεπτυγμένη, με φαρδιά και ανοικτά ρουθούνια.

Ρύγχος: Τόσο μακρύ όσο και το κρανίο, βαθύ, ευρύ κοντά στα ρουθούνια και ίσου πλάτους σε όλο το μήκος του. Η επάνω γραμμή του ρύγχους είναι είτε ίσια, είτε ελαφρώς κυρτή (μύτη κριού).

Χείλια: Αρκετά μακριά και χαλαρά, τα επάνω χείλια πέφτουν πάνω στα κατώτερα χείλια και στο μπροστινό μέρος σχηματίζουν μια πλήρη γωνία με την ανώτερη γραμμή του προσώπου, η οποία δίνει μια τετραγωνισμένη πλάγια όψη στο ρύγχος. Προς τις γωνίες του στόματος γίνονται σαρκώδη και κρεμαστά (λιγότερο εμφανή στα θηλυκά) που συνδέονται ανεπαίσθητα με το άφθονο λωγάνιον. Η άκρη των επάνω χειλιών κατεβαίνει περίπου 5 εκατ. κάτω από το κατώτερο σαγόνι. Η άκρη των χειλιών είναι καλά χρωματισμένη, μαύρη ή καφετιά, ανάλογα με το χρώμα μύτης.

Σαγόνια/δόντια: Πλήρες οδοντοστοιχία, με σωστό δάγκωμα ψαλιδιού ισχυρά άσπρα δόντια, τοποθετημένα σωστά στα καλά ανεπτυγμένα σαγόνια. Και το δάγκωμα πένσας είναι ανεκτό.

Μάγουλα: Με κοιλότητα και αδύνατα, ειδικά κάτω από τα μάτια.

Μάτια: Σκούρο καφετί ή φουντουκί, ενός ελαφρύτερου χρώματος (ηλέκτρκ) στα σκυλιά χωρίς μαύρη «σέλα» ή μανδύα. Μάτια μέτριου μεγέθους, οβάλ, όχι κυρτά προς τα κάτω, ούτε προεξέχοντα ούτε βυθισμένα στις κόγχες, που αφήνουν την ίριδα ορατή στο σύνολο της. Βλέφαρα χωρίς καμία παρατυπία στο σχήμα τους, κανονικά που καλύπτουν τον βολβό του ματιού τα κάτω βλέφαρα χαλαρώνουν λίγο έτσι ώστε οι βλεννογόνες μεμβράνες να είναι λίγο ορατές κάτι το οποίο είναι ανεκτό. Σε καμία περίπτωση οι βλεφαρίδες δεν θα πρέπει να ακουμπούν ή να παρεμποδίσουν (το κλείσιμο) των ματιών. Η έκφραση τους είναι ευγενής, καλή και μεγαλοπρεπείς, με έναν μάλλον μελαγχολικό αέρα.

Αυτιά: Λεπτά και εύπλαστα, καλυμμένα από κοντή τρίχα, απαλά και βελούδινα στην αφή πολύ μακριοί λοβοί, που φθάνουν τουλάχιστον πέρα από το τέλος της μύτης όταν τοποθετούνται στην επάνω γραμμή του προσώπου, τα αυτιά είναι τοποθετημένα χαμηλά, στο ίδιο επίπεδο με τα μάτια ή και ακόμα χαμηλότερα στις πλευρές του κεφαλιού, πέφτουν με ένα χαριτωμένο δίπλωμα (κατσάρωμα) των πτυχών τους προς το εσωτερικό και προς τα πίσω (κατσαρά αυτιά).

ΛΑΙΜΟΣ: Μακρύς έτσι ώστε το σκυλί μπορεί να ακολουθεί τα ίχνη με τη μύτη του στο έδαφος έντονα μυϊκός, το δέρμα του λαιμού είναι χαλαρό και εξαιρετικά αναπτυγμένο, παρουσιάζοντας διπλό λωγάνιον, λιγότερο έντονο στο θηλυκό.

ΣΩΜΑ: Η επάνω και η κάτω γραμμή είναι σχεδόν παράλληλες.

Ακρώμια: Ελαφρώς τονισμένα.

Πλάτη : Ευθεία, ευρεία, μακριά και συμπαγής.

Οσφυϊκή χώρα: Ευρεία, ισχυρή, κοντή, πολύ ελαφρώς κεκλιμένη.

Καπούλια: Έντονα μυώδη, σχεδόν οριζόντια, χωρίς μεγάλη κλίση, αρκετά ευρεία και αρκετά μακριά.

Στήθος: Σχήματος οβάλ, ευρύ, καλά ανεπτυγμένο προς τα κάτω, διαμορφώνοντας μια εμφανή καρίνα μεταξύ των μπροστινών ποδιών, θώρακας αρκετά μακρύς, το στέρνο και η άκρες των ώμων ξεχωρίζουν, πλευρά σωστά προεξέχοντα, ούτε επίπεδα ούτε όμως να έχουν την μορφή βαρελιού.

Κάτω γραμμή και κοιλιά: Κάτω γραμμή σχεδόν οριζόντια, το κάτω μέρος του στήθους καλά ανεπτυγμένο προς τα κάτω, πλευρά πλήρης, φαρδιά και με σωστή ανάπτυξη, κοιλιά πολύ ελαφρώς πτυχωμένη.

ΟΥΡΑ: Μακριά, δυνατή, παχιά, τοποθετημένη ψηλά, σε συνέχεια της ραχιαίας γραμμής, εκλεπτύνει βαθμιαία προς την άκρη της, φέρεται σε μορφή σπάθα, κατά την κίνηση κυρτώνει ωραία επάνω από την ραχιαία γραμμή, δεν πρέπει ποτέ να κουλουριάζει ή να στρίβει πλάγια. Το κάτω μέρος της ουράς είναι εφοδιασμένο με πιο σκληρή τρίχα, περίπου 5 εκατ. μακριά, η οποία γίνεται σταδιακά κοντύτερη προς την άκρη της.

ΑΚΡΑ

ΕΜΠΡΟΣΘΙΑ ΑΚΡΑ:

Σφαιρική άποψη: Έντονα μυϊκά, ισχυρά εμπρόσθια άκρα, ίσια και τελείως παράλληλα.

Ώμοι: Μακριοί, σωστά κεκλιμένοι, έντονα μυώδεις και χωρίς να δίνουν την εντύπωση υπερφόρτωσης.

Ανώτερος βραχίονας: Μακρύς, κεκλιμένος διαμορφώνοντας σωστή γωνίωση με το τμήμα του ώμου.

Αγκώνας : Σωστά τοποθετημένος, χωρίς να στρέφετε προς τα μέσα ή έξω.

Αντιβράχιο: Ίσιο, με ισχυρό στρογγυλό κόκαλο.

Καρπός: Σταθερός.

Μετακάρπιο: Εύρωστο, κατακόρυφο βλέποντας το από μπροστά, με μικρή κλίση προς τα εμπρός βλέποντας το από τα πλάγια.

Εμπρόσθια πέλματα: Συμπαγείς, πολύ στέρεα, χωρίς τα δάχτυλα να στρέφονται προς τα μέσα ή έξω δάχτυλα σωστά κεκλιμένα, σωστές και σφιχτές αρθρώσεις (πόδια γάτας) παχιά στερεά μαξιλάρια κοντά ισχυρά νύχια.

ΟΠΙΣΘΙΑ ΑΚΡΑ:

Σφαιρική άποψη: Συμπαγή, με δυνατούς μύες, σε ισορροπία με τα εμπρόσθια άκρα, βλέποντας τα από πίσω τελείως παράλληλα, ούτε κλειστά ούτε ανοικτά.

Ανώτερος μηρός: Καλού μήκους και έντονα μυϊκός.

Μηροκνήμιο (γόνατο): Σωστής γωνίωσης , χωρίς να στρέφετε προς τα μέσα ή έξω.

Κατώτερος μηρός: Αρκετά μακρύς και έντονα μυϊκός.

Ταρσός: Συμπαγής, κοντά στο έδαφος και σωστά γωνιωμένος.

Μετατάρσιο (οπίσθιο): Ισχυρό και κοντός.

Οπίσθιο πέλμα: Όπως το μπροστινό πέλμα.

ΒΗΜΑΤΙΣΜΟΣ-ΚΙΝΗΣΗ: Η αξιολόγηση της ιδιαίτερα χαρακτηριστικής κίνησης του Bloodhound είναι εξαιρετικά σημαντική. Στον κανονικό βηματισμό του, τον τροχασμό (trot), η κίνηση είναι ακόμη και με μετρημένα τα βήματα, ελαστική και ελεύθερη, καλύπτοντας περισσότερο έδαφος από οποιοδήποτε άλλον ιχνηλάτη και πολύ χαρακτηριστική για την φυλής, στρωτή αλλά χωρίς μπασκουλάρισμα. Τα οπίσθια πόδια κινούνται σωστά προς τα πίσω, δίνοντας σωστή ώθηση από τα οπίσθια άκρα, η έκταση της κίνησης των πρόσθιων και οπίσθιων άκρων είναι ίση και με την ραχιαία γραμμή να παραμένει οριζόντια. Τα άκρα κινούνται παράλληλα ενώ σε μεγάλες ταχύτητες έχουν σχεδόν ίσια πορεία. Η ουρά φέρεται ψηλά όπως μια σπάθα χωρίς όμως η καμπύλη να γίνεται πάρα πολύ έντονη. Το Bloodhound πρέπει να είναι ικανό σε έναν παρατεταμένο τροχασμό για μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς να παρουσιάζει σημάδια κούρασης.

ΔΕΡΜΑ: Εύπλαστο σε όλο το σώμα, χαλαρό και ελαστικό. Το λεπτό, πολύ χαλαρό και άφθονο δέρμα στο κεφάλι, είναι πολύ χαρακτηριστικό. Στο μέτωπο και τις πλευρές του προσώπου, το δέρμα διαμορφώνει πτυχές που κρέμονται και που είναι ακόμα πιο εμφανής όταν το κεφάλι είναι φέρεται χαμηλά. Εντούτοις οι υπερβολικές ρυτίδες και οι πτυχές στο μέτωπο και τα φρύδια δεν πρέπει ποτέ να εμποδίζουν τα μάτια. Πτυχές δέρματος στο σώμα εξαιτίας υπερβολικού δέρματος δεν είναι επιθυμητές.

ΤΡΙΧΩΜΑ

ΤΡΙΧΑ: Στο σώμα, η τρίχα είναι κοντή, πυκνή, αρκετά σκληρή και στεγανή. Στο κεφάλι και τα αυτιά η τρίχα είναι πολύ κοντή και μαλακή στην αφή. Το κάτω μέρος της ουράς είναι εφοδιασμένο με λίγο μακρύτερη και πιο χονδροειδή τρίχα.

ΧΡΩΜΑ: Υπάρχουν τρία ευδιάκριτα χρώματα τριχώματος: το δίχρωμο, μαύρο και μπρούτζινο, συκώτι και μπρούτζινο και το μονόχρωμο κόκκινο.

Μεταξύ των μαύρων και μπρούτζινων σκυλιών το ποσοστό μαύρου ποικίλλει, ανάλογα με το εάν (το μαύρο) είναι μανδύας ή σέλα. Στα σκυλιά με μανδύα, το μαύρο είναι κυρίαρχο: το μπρούτζινο (κιτρινόφαιο) βρίσκεται μόνο στο ρύγχος, τα μάγουλα, επάνω από τα μάτια, στο στήθος, στα άκρα και την πρωκτική περιοχή. Στα σκυλιά με σέλα το μπρούτζινο έχει μια μεγαλύτερη έκταση επειδή το μαύρο περιορίζεται στη περιοχή της ράχης.

Την ίδια περίπου κατάσταση χρωματικών ζωνών βρίσκουμε στα δίχρωμα συκώτι και μπρούτζινο. Τα χρώματα δεν είναι πάντα σαφή ούτε πλήρως ευδιάκριτα. Στις σκοτεινότερες περιοχές, είναι δυνατό να βρεθούν διάσπαρτες ανοιχτόχρωμες τρίχες. Αυτό το μίγμα διαφορετικών χρωματισμένων τριχών επιτρέπεται.

Για τα μονόχρωμα κόκκινα, το κόκκινο μπορεί να ποικίλει από ανοικτό κόκκινο ως σκούρο κόκκινο.

Το ξεπλυμένο, μπρούτζινο για τα δίχρωμα, ή κόκκινο (ξεπλυμένο) για τα μονόχρωμα δεν είναι επιθυμητό.

Λίγο άσπρο στον θώρακα, στα δάχτυλα και στην άκρη της ουράς ανέχεται χωρίς να είναι επιθυμητό.

ΜΕΓΕΘΟΣ ΚΑΙ ΒΑΡΟΣ:

Ύψος στο ακρώμιο: το ιδανικό ύψος είναι

68 εκατ. για τα αρσενικά.

62 εκατ. για τα θηλυκά.

ανοχή περίπου 4cm.

Βάρος: αρσενικά περίπου 46 - 54 κλ.

θηλυκά περίπου 40–48 κλ.

Το ύψος και το βάρος πρέπει να βρίσκονται σε ισορροπία.

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ: Οποιαδήποτε απόκλιση από τα προηγούμενα σημεία πρέπει να θεωρηθεί ελάττωμα και η σοβαρότητα με την οποία το ελάττωμα αυτό θα πρέπει να αξιολογηθεί, πρέπει να είναι στην ακριβή αναλογία με τον βαθμό απόκλισης του.

· Γενική εμφάνιση: Χονδροειδής, έλλειψη της τυπικής μορφής, ελαφριά κόκαλα πολύ υψηλά ή πολύ χαμηλά πόδια, τετραγωνική κατασκευή παρά ορθογώνια, έλλειψη αριστοκρατικού ύφους.

· Κεφάλι: Κρανίο ευρύ και ογκώδες ή υπερβολικά στενό ατροφικό μέτωπο, δέρμα στο μέτωπο που πέφτει πάρα πολύ προς τα εμπρός, ινιακή απόληξη όχι επαρκώς τονισμένη, έντονο μετωπιαίο στοπ, κοίλη ρινική κοιλότητα, ρύγχος κοντό και όχι αρκετά βαθύ, ανώτερα χείλια όχι αρκετά κρεμαστά.

· Μύτη και χείλια: Αποχρωματισμένα.

· Οδοντοστοιχία: Απώλεια δοντιών.

· Μάτια: Πάρα πολύ μικρά, πολύ βυθισμένα στις κόγχες κάτω βλέφαρο πάρα πολύ κρεμαστό, υπερβολικά ορατές βλεννογόνες μεμβράνες.

· Αυτιά: Πάρα πολύ κοντά, πολύ παχιά, τοποθετημένα επάνω από την γραμμή των ματιών, πολύ κοντά στο κεφάλι, πάρα πολύ επίπεδα.

· Λαιμός: Κοντός, λεπτός, μικρό λωγάνιον.

· Σώμα: Πολύ κοντό ή πολύ μακρύ, στήθος όχι καλά ανεπτυγμένο, όχι αρκετά ανεπτυγμένος θώρακας βλέποντας το από πλάγια, επίπεδος ή σχήματος βαρελιού, υπερβολικά αδύνατα ή κυρτά, καπούλια, κοιλιά υπερβολικά πτυχωμένη.

· Ουρά: Τοποθετημένη χαμηλά, ουρά μορφής σκίουρων, κυκλική ουρά, κατσαρωμένη ουρά, οζώδης (με ρόζους) ή συστριμμένη ουρά μορφής γάντζου ή αποκλίνουσα ουρά.

· Άκρα: Ανοιχτή ή κλειστή γωνίωση, κοντός ανώτερος βραχίονας, όχι κατακόρυφός βλέποντας τον από πλάγια (μπροστινά μηροκνήμιο πολύ κεκλιμένο ή πολύ αδύνατοι καρποί), επίσης βλέποντας το από μπροστά (να μην στέφουν τα πόδια προς τα μέσα ή έξω, αντιβράχιο που συστριμμένο , αγκώνες έξω κ.λπ.) ή βλέποντας το από πίσω (τα οπίσθια πόδια πάρα πολύ κοντά μεταξύ τους, πολύ ανοιχτά ή στραβά, ταρσοί πολύ κλειστοί μεταξύ τους ή ανοικτοί κ.λπ...) πλατιά, επίπεδα ή μορφής λαγοπόδαρου.

· Βηματισμός-κίνηση: Κοντή ή πολύ ανοιχτή κίνηση, μπερδεμένη, στρυφνή, περιορισμένος ή αφύσικος βηματισμός, κουνιστός βηματισμός, αδύναμη ώθηση από τα πίσω άκρα.

· Χρώμα τριχώματος: Ανοιχτόχρωμα ή ξεθωριασμένα χρώματα.

· Ιδιοσυγκρασία: Έλλειψη αυτοπεποίθησης ή συνεσταλμένη διοσυγκρασία)

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥ:

· Ιδιοσυγκρασία: Επιθετικός ή υπερβολικά ντροπαλός. Οποιοδήποτε σκυλί παρουσιάζει σημάδια φυσικής ανωμαλίας πρέπει να αποβάλλεται.

· Γενική εμφάνιση: Έλλειψη του τύπου της φυλής.

· Οδοντοστοιχία: Υπό ή προγναθισμός, συστριμμένο σαγόνι, συστριμμένο στόμα.

· Μύτη και χείλια: Αποχρωματισμένα ή ροζ οτιδήποτε άλλο εκτός από μαύρο στα μαύρα και μπρούτζινα σκυλιά, οτιδήποτε άλλο εκτός από καφετί ή μαύρο στα σκυλιά χωρίς τη μαύρη σέλα ή μανδύα.

· Μάτια: Ανοικτό κίτρινο (μάτια γερακιών).

· Χρώμα τριχώματος: Οποιαδήποτε χρώματα που δεν αντιστοιχούν σε εκείνα που περιγράφονται, πολύ μεγάλα άσπρα σημάδια, όπως άσπρο να ανεβεί μέχρι τους καρπούς ή τους ταρσούς, ή πάρα πολύ άσπρο στον θώρακα, άσπρα μπαλώματα οπουδήποτε αλλού εκτός από τον θώρακα, τα δάχτυλα και την άκρη της ουράς, όπως το άσπρο ρύγχος ή μια λευκάδα κ.λπ.

· Μέγεθος: Έξω από τα ανεκτά όρια.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Τα αρσενικά ζώα πρέπει να έχουν δύο εμφανείς κανονικούς όρχεις που κατεβούν πλήρως στο οσχέων.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.