Παρασκευή, 1 Δεκεμβρίου 2006

Ο Θανάσης Κυριτσάκας Απαντά 1/06

Από κ. Χάρη.

Φυλές για δύσκολα μέρη α'

Κύριε Κυριτσάκα κατ΄ αρχήν θα ήθελα να σας συγχαρώ για την στήλη σας. Εδώ και αρκετά χρόνια βλέπω σε DVD διάφορα κυνήγια λαγού από το εξωτερικό τα οποία τις περισσότερες φορές γίνονται σε πεδιάδες οργώματα ακόμα και μέσα σε αμπέλια και γενικά σε μέρη που καμία σχέση δεν έχουν με τα δικά μας δύσκολα μέρη. Η απορία μου είναι όλες αυτές οι φυλές που παρουσιάζονται κάνουν για τα δικά μας δύσκολα και κακοτράχαλα μέρη;

Τα DVD αγαπητέ Χάρη, γυρίζονται σε εύκολα και ανοιχτά μέρη για λόγους πρακτικούς και ευκολίας των τεχνικών λήψης, έτσι ώστε να αποδώσουν όσο το δυνατόν ολοκληρωμένα τη διαδικασία των κυνηγετικών σκηνών.

Ο κυνηγός-θεατής μπορεί να αποκομίσει χρήσιμα στοιχεία για τη ράτσα, βλέποντας ένα ανάλογο DVD, εστιάζοντας περισσότερο το ενδιαφέρον του στον τρόπο εργασίας της ράτσας και όχι στο τουφέκισμα του λαγού.

Μπορούμε λοιπόν να δούμε τον τρόπο έρευνας των ιχνηλατών στο ντορό, το «κόψιμο» των φρέσκων χναριών και την αποφυγή λαθών, το γρήγορο ή αργό πλησίασμα στο γιατάκι, το ξεσήκωμα του λαγού και τέλος τον τρόπο και το χρόνο καταδίωξης. Αυτά τα στοιχεία θα μας οδηγήσουν σε συμπεράσματα για τις ικανότητες ιχνηλασίας κάθε ράτσας.

Οι ιχνηλάτες που βλέπουμε, κυνηγούν σε πεδιάδες και οργώματα κυρίως για τις ανάγκες των DVD , αλλά σαφώς στο κανονικό κυνήγι, κυνηγούν σε κακοτράχαλα και δύσκολα μέρη, τα οποία υπάρχουν σε όλες τις χώρες της Ευρώπης και δεν είναι «προνόμιο» μόνο της χώρας μας. Ειδικά η Ιταλία και η Γαλλία έχουν τα ίδια και χειρότερα μέρη και μάλιστα πιο δύσκολες καιρικές συνθήκες κατά την περίοδο του χειμώνα.

Όλα τα κυνηγόσκυλα κυνηγούν σ' όλα τα μέρη γιατί απλούστατα προσαρμόζονται άμεσα στις εδαφικές και κλιματικές συνθήκες που ζουν και κυνηγούν και ας μη ξεχνάμε πως έχουν 4 πόδια και όχι δυο.

Ένα χτυπητό παράδειγμα. Το Πόιντερ δημιουργήθηκε για τους κάμπους της Αγγλίας, αλλά σήμερα κυνηγάει άριστα σ' όλα τα κακοτράχαλα βουνά της Ευρώπης.

Από κ. Μάνο.

Φυλές για δύσκολα μέρη β'

Κύριε Κυριτσάκα γεια σας. Είμαι από νησί και τώρα ξεκινάω να κυνηγώ λαγό. Τα κυνηγοτόπια στο νησί μου είναι αρκετά δύσκολα με πολλά αγκάθια και κοφτερά βράχια. Πολλοί μου λένε ότι πολύ δύσκολα θα αποδώσουν οι φυλές με μακριά αυτιά μιας και λόγω των συνθηκών που σας παρουσίασα θα τραυματίζουν πολύ συχνά τα αυτιά τους ειδικά από τα αγκάθια. Τι θα μπορούσατε να με συμβουλεύσετε όσο αφόρα την επιλογή φυλής;

Σας ευχαριστώ.

Αγαπητέ Μάνο θα ακούσεις πολλά ανέκδοτα και σοφίσματα περί ιχνηλατών μιας και μπαίνεις στην παρέα των λαγοκυνηγών. Δυστυχώς οι κυνηγοί τριχωτών δεν είναι ενημερωμένοι κυνολογικά όσο οι κυνηγοί των φτερωτών, οι οποίοι πλέον έχουν μόνο καθαρόαιμες ράτσες, ενώ αντίθετα λίγοι καθαρόαιμοι ιχνηλάτες υπάρχουν στη χώρα μας γιατί κυριαρχούν τα ημίαιμα για πολλούς λανθασμένους λόγους, που τους έχω αναλύσει και επισημάνει βέβαια σε πολλά άρθρα του περιοδικού «Κυνηγός και Φύση», πιστεύοντας ότι κάποτε θα μπούμε στο σωστό κυνολογικό δρόμο για να τελειώσει πλέον το αλαλούμ των ημίαιμων.

Στο θέμα μας τώρα. Τα αυτιά των σκύλων είναι χόνδρος μέσα, καλυμμένος με δέρμα και τρίχες εξωτερικά. Ο χόνδρος δεν έχει καθόλου νεύρα, είναι ένα ουδέτερο υλικό που δεν προκαλεί καθόλου πόνο στο σκύλο όταν το αυτί έρχεται σε επαφή με αγκάθια και πέτρες, άσχετα αν εξωτερικά το δέρμα ματώνει απ' τις αμυχές, οι οποίες μπορεί να γίνουν σ' όλα τα μέρη του σώματος τα οποία είναι πιο ευαίσθητα στον πόνο γιατί δεν έχουν τον χόνδρο.

Άρα το αυτί είναι το μόνο σημείο του σκύλου που είναι «άπονο» σε αντίθεση με τα πόδια, τα πλευρά και το κάτω μέρος της κοιλιάς που είναι πιο ευαίσθητα στα τσιμπήματα των αγκαθιών τα οποία βέβαια όλα τα σκυλιά αποφεύγουν στο μέτρο του δυνατού, είτε έχουν μακριά είτε κοντά αυτιά.

Προτείνω λοιπόν να πάρεις έναν καθαρόαιμο ιχνηλάτη με όσο το δυνατόν μακριά αυτιά, γιατί το μακρύ αυτί στον ιχνηλάτη λειτουργεί σαν κουρτίνα όταν σκύβει, εγκλωβίζοντας και διευθύνοντας τη μυρωδιά πιο κοντά στη μύτη, με αποτέλεσμα ο σκύλος να έχει περισσότερη ποσότητα οσμής και να ξεκόβει πιο εύκολα και γρήγορα το ντορό προς το γιατάκι.

Η Φύση δεν κάνει ποτέ λάθος, έχει προνοήσει για όλα, απλώς μένει σε μας να την ερμηνεύσουμε σωστά με θετική σκέψη.

Από κ. Χρήστο.

Σεγκούτσιο

Αγαπητέ κύριε Κυριτσάκα σκέφτομαι να αγοράσω ένα σεκούτσιο και θα ήθελα να σας ρωτήσω γιατί ακούω διάφορα, αν είναι κατάλληλα ζώα για το κυνήγι του λαγού όταν δεν εργάζονται σε ομάδες αλλά μονά τους ή με ζώα άλλης φυλής όπως π.χ. Γίουρα μπρούνο.

Σας ευχαριστώ

Αγαπητέ Χρήστο ο κανόνας είναι ότι καμία ράτσα δεν είναι ίδια με άλλη γιατί έχουμε διαφορές σωματικές, μορφολογικές, ψυχολογικές, πνευματικές και κυρίως διαφορετικό τρόπο εργασίας, άρα σπάνια ταιριάζουν διαφορετικές ράτσες και είναι λάθος και άσκοπο να κάνουμε ομάδα διαφορετικών φυλών, γιατί τα αποτελέσματα είναι πάντα αρνητικά.

Το Σεγκούτσιο κυνηγάει μόνο του και σε ομάδα. Οι Ιταλοί κυνηγούν με ομάδα 4-6 Σεγκούτσιο, όπως στους αγώνες που παίρνουν μέρος, αλλά επίσης κυνηγούν και με ένα ή δυο χωρίς κανένα πρόβλημα. Όλα τα σκυλιά κυνηγούν μόνα τους και σε ομάδα, ανάλογα την εκπαίδευση που έχουν απ' τον κυνηγό. Οι Ελβετοί λόγω των μικρών περιορισμένων περιοχών κυνηγούν συνήθως με 1-2 σκυλιά και στους αγώνες ιχνηλασίας χρησιμοποιούν ένα σκυλί (solo), όμως οι Ελβετικοί ιχνηλάτες (Γιούρα, Βέρνης, Λουκέρνης κ.λ.π.) στη Γαλλία και την Ιταλία κυνηγούν σε ομάδα των 4-6 και παραπάνω στο καθημερινό κυνήγι. Είναι καθαρά θέμα του κάθε κυνηγού, τα σκυλιά κυνηγούν καλύτερα σε ομάδα γιατί κληρονομικά είναι αγελαία ζώα, το δύσκολο είναι να μπορείς να συντηρείς 10 ιχνηλάτες τουλάχιστον διατροφικά και χωροταξικά.

Με την ευκαιρία της ερώτησής σου είναι χρήσιμο να μιλήσουμε πιο αναλυτικά για τους πρακτικούς αγώνες των ιχνηλατών που διοργανώνονται σ' όλες τις χώρες της Ευρώπης, για να μάθουμε αντικειμενικά τι σημαίνει «ομάδα ιχνηλατών» και τι σπουδαίο ρόλο παίζουν οι αγώνες στη δημιουργία των άριστων ιχνηλατών.

Θα πάρουμε σαν παράδειγμα τους αγώνες που γίνονται στη Γαλλία. Οι αγώνες οργανώνονται από τα Club της κάθε ράτσας με την άδεια του Κεντρικού Κυνολογικού Ομίλου (SCC) και της Επιτροπής Κυνηγιού (Commission Venerie), που καθορίζουν το ετήσιο πρόγραμμα αγώνων. Στους αγώνες παίρνουν μέρος όλοι οι ιχνηλάτες που είναι γραμμένοι στο Βιβλίο Καταγωγών Γαλλίας (LOF) ή είναι γραμμένοι σε Βιβλίο Καταγωγών άλλης χώρας που είναι μέλος της FCI.

Οι αγώνες γίνονται σ' όλες τις περιοχές που επιτρέπεται το κυνήγι των τριχωτών, δηλαδή σε άγριο θήραμα. Απαγορεύεται η χρήση ζώων εκτροφείου που απελευθερώνονται λίγες ώρες πριν τον αγώνα.

Όλα τα σκυλιά πρέπει να είναι υγιή και να συνοδεύονται απ' το βιβλιάριο υγείας με τα πρόσφατα και απαραίτητα εμβόλια. Απαγορεύεται να πάρουν μέρος σε αγώνα οι σκύλες που βρίσκονται σε γενετήσιο οίστρο. Στους αγώνες επιτρέπεται να λάβουν μέρος σκύλοι ηλικίας 12 μηνών έως 8 χρονών.

Πρέπει επίσης να γίνει σαφές πως οι αγώνες ιχνηλασίας δεν έχουν καμιά σχέση με τους αγώνες των πουλόσκυλων, όπου έχουμε σκύλους αποκλειστικά για αγώνες. Εδώ οι ιχνηλάτες είναι τα ίδια σκυλιά που έχει ο κυνηγός για το κυνήγι του είτε είναι λαγός, αγριογούρουνο, ζαρκάδι, αγριοκούνελο. Έχει συνεπώς μεγάλη σημασία και σπουδαιότητα η διεξαγωγή τέτοιων αγώνων γιατί μας δίνει πραγματικά άριστους ιχνηλάτες

Στους Γαλλικούς αγώνες ιχνηλασίας λαγού, οι ιχνηλάτες συμμετέχουν υποχρεωτικά σε ομάδα 6 σκύλων και όχι μόνα τους, με αποτέλεσμα τα κριτήρια της βαθμολογίας να είναι πολλά, αφού εξετάζεται η ομαδική εργασία και συνεργασία εκτός των άλλων.

Ο αγώνας ξεκινάει στις 08:00 το πρωί και τελειώνει στις 16:00 ή 17:00 το απόγευμα.

Η ώρα που θα λάβει μέρος κάθε ομάδα ιχνηλατών γίνεται με κλήρωση, οπότε όπως είναι φυσικό κάποιες ομάδες θα κυνηγήσουν τις πρωινές ώρες και άλλες το μεσημέρι και το απόγευμα.

Ο αγώνας λαγού διαρκεί 1,5 ώρα, μέσα στην οποία οι ιχνηλάτες, πρέπει να ψάξουν στο ντορό το λαγό, να τον πλησιάσουν στο γιατάκι, να τον ξεσηκώσουν στο πρώτο μισάωρο και στη συνέχεια να τον καταδιώξουν μέσα στα υπόλοιπα χρονικά περιθώρια.

Οι κυναγωγοί είναι 2, οι οποίοι ακολουθούν τα σκυλιά με τα πόδια. Οι κριτές σ' αυτό τον αγώνα είναι 4 και παρακολουθούν τον αγώνα με τα πόδια. Οι 2 κριτές είναι αυτοί που δίνουν την βαθμολογία υποβοηθούμενοι απ' τους άλλους δυο.

ΚΑΤΑΤΑΞΗ - ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ

Κάθε ιχνηλάτης βαθμολογείται ξεχωριστά με την παρακάτω κατάταξη

· ΕΞΑΙΡΕΤΟΣ , χρειάζονται 150-200 πόντοι

· ΠΟΛΥ ΚΑΛΟΣ , χρειάζονται 125-149 πόντοι

· ΚΑΛΟΣ , χρειάζονται 100-124 πόντοι

Για να μπει στην πρώτη τριάδα των βραβείων μια ομάδα 6 ιχνηλατών πρέπει να συμπληρώσει τουλάχιστον 800 πόντους, που σημαίνει πως κατά μέσο όρο κάθε ιχνηλάτης πρέπει να πάρει 130 βαθμούς, να έχουμε δηλαδή πολύ καλό ατομικό επίπεδο για κάθε ιχνηλάτη. Αυτό σημαίνει πως κάθε ιχνηλάτης που μπαίνει στην ομάδα πρέπει να είναι καλός σε ατομικό επίπεδο πρώτα, δηλαδή να κυνηγάει πολύ καλά ή άριστα μόνος του (solo) γιατί διαφορετικά θα πάρει πολύ χαμηλή βαθμολογία και δεν έχει νόημα η συμμετοχή του. Ο απαράβατος λοιπόν κανόνας της «ομάδας ιχνηλατών» είναι το άριστο κυνηγετικό ατομικό επίπεδο του κάθε σκύλου χωριστά. Για να μπει ένας ιχνηλάτης σε ομάδα πρέπει πρώτα να εκπαιδευτεί μόνος του μέχρι την ηλικία των 2 ετών περίπου και να κυνηγάει μόνος του, μετά εντάσσεται σιγά-σιγά, πολύ σπάνια συμμετέχουν στις ομάδες μικρής ηλικίας σκύλοι.

Αν μελετηθεί ο παρακάτω πίνακας βαθμολογίας αναλυτικώς, βγάζουμε πολλά συμπεράσματα για τα προσόντα που πρέπει να έχει ένας ιχνηλάτης σε κάθε είδος ζώο που μας ενδιαφέρει να κυνηγήσουμε.

«C»

ΛΑΓΟΣ

«G»

ΓΟΥΡΟΥΝΙ

ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΑ

ΠΡΟΤΥΠΟ ΡΑΤΣΑΣ

10X3

10X2

ΜΥΤΗ, ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΟΣΦΡΗΣΗΣ

10X3

10X1

ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΦΩΝΗΣ ΛΑΡΥΓΓΙ

10X2

10X2

ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΣΤΟ ΠΛΗΣΙΑΣΜΑ ΞΕΠΕΤΑΓΜΑ

10X2

10X4

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΑΓΩΓΗ, ΕΜΜΟΝΗ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ

10Χ3

10Χ2

ΣΤΥΛ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΦΥΣΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ

10Χ3

10Χ2

ΟΜΑΔΙΚΟΤΗΤΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ

10Χ1

10Χ1

ΣΙΓΟΥΡΙΑ ΣΤΟ ΝΤΟΡΟ, ΥΠΑΚΟΗ ΕΞΥΠΝΑΔΑ

10Χ2

10Χ3

ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ ΖΩΗΡΑΔΑ

10Χ1

10Χ2

ΣΥΝΟΛΟ

200

200

Η βαθμολογία δίνεται αντικειμενικά και τα κριτήρια είναι πολύ αυστηρά, αρκεί να σας πω πως η ανώτερη βαθμολογία που έχει πάρει μέχρι σήμερα γαλλικός ιχνηλάτης είναι 165 πόντοι, ποτέ δεν έχει δοθεί το 200.

Ο ιχνηλάτης που θα κυνηγήσει άλλο ζώο απ' αυτό που διαγωνίζεται, κρίνεται ανεπαρκής και δεν βαθμολογείται, οπότε επηρεάζει τη συνολική βαθμολογία της ομάδας.

Αφαιρούνται 10-20 πόντοι απ' την ατομική βαθμολογία του σκύλου στα παρακάτω λάθη που ενδεχομένως θα κάνει:

· Όταν ο σκύλος τεμπελιάζει, είναι άτονος και αδιάφορος.

· Όταν σταματά την καταδίωξη

· Όταν ψάχνει ψεύτικα και φλύαρα

· Στα πολύ χτυπητά λάθη.

· Όταν παίρνει αντίθετο ντορό χωρίς γρήγορη διόρθωση.

· Όταν φοβάται τις τουφεκιές

· Όταν η φωνή του είναι αδύνατη και δεν ακούγεται μακριά.

· Όταν δεν συνεργάζεται με την ομάδα και έχει αποκοπεί τελείως απ' αυτή

· Όταν δεν υπακούει στο κάλεσμα και στις εντολές του κυναγωγού.

· Συνεχόμενο και φλύαρο γάβγισμα στο ψάξιμο του ντορού.

ΚΥΠΕΛΛΟ ΓΑΛΛΙΑΣ

Σ' όλες τις κατηγορίες οι αγώνες συνολικά είναι γύρω στους 150. Οι πιο πολλοί αγώνες, γύρω στους 30 για κάθε είδος ζώου, γίνονται στο λαγό (C), στο ζαρκάδι (E), στο αγριοκούνελο (D) και στο αγριογούρουνο (G).

Μόλις τελειώσουν οι τοπικοί αυτοί αγώνες, διεξάγεται ο εθνικός αγώνας για το «Κύπελλο Γαλλίας» για κάθε είδος. Οι κανόνες διεξαγωγής και οργάνωσης είναι ίδιοι, όπως επίσης και τα κριτήρια της βαθμολογίας και της τελικής κατάταξης.

Κάθε Club συμμετέχει στο κύπελλο με μια ομάδα ιχνηλατών που αντιπροσωπεύει τη ράτσα, επιλέγοντας τα καλύτερα σκυλιά που βραβεύτηκαν στους προηγούμενους τοπικούς αγώνες. Όπως είναι φανερό το «Κύπελλο Γαλλίας» είναι το αποκορύφωμα των αγώνων πρακτικού κυνηγιού στους ιχνηλάτες σκύλους, όπου παίρνουν μέρος τα άριστα σκυλιά από κάθε ράτσα.

Στη Γαλλία υπάρχουν 30 ράτσες καθαρόαιμων αναγνωρισμένων ιχνηλατών, γεγονός που προσδίδει στους αγώνες μεγάλη σπουδαιότητα και σοβαρότητα γιατί βοηθούν τα μέγιστα στην ανάπτυξη της κυνολογίας και του κυνηγιού γενικότερα.

Σ' όλες τις χώρες της Ευρώπης γίνονται αγώνες ιχνηλασίας, δείγμα πως οι κυνηγοί εκεί έχουν πολύ αναπτυγμένο κυνολογικό και κυνηγετικό επίπεδο και ασχολούνται σοβαρά με τα σκυλιά τους.

Επίσης κάθε χρόνο, σε μια ευρωπαϊκή χώρα, γίνεται και το πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα ιχνηλασίας, όπου παίρνουν μέρος πολλές χώρες με τους ιχνηλάτες που επιλέχτηκαν και διακρίθηκαν σε εθνικό επίπεδο. Εδώ έχουμε πολύ υψηλό επίπεδο συναγωνισμού σε διακρατικό επίπεδο.

Στους αγώνες επιβραβεύεται η ποιότητα του ιχνηλάτη και της ράτσας γενικότερα, στη μορφολογία και στην κυνηγετική ικανότητα. Για να αντιπροσωπεύσει ένας ιχνηλάτης άριστα τη ράτσα του πρέπει και οφείλει να είναι άριστος μορφολογικά και κυνηγετικά, δυο στοιχεία απαραίτητα για την ανάπτυξη και τη διατήρηση της ράτσας στα ανώτερα κυνολογικά επίπεδα.

Πολύ εύκολα μπορείτε να βγάλετε τα συμπεράσματά σας για την κυνολογική κατάσταση που επικρατεί σε μας και αν μπορούμε να φτάσουμε ποτέ σ' αυτά τα επίπεδα και να μιλάμε για άριστα λαγόσκυλα ή γουρουνόσκυλα, τότε οι ευρωπαίοι εταίροι μας τι να πουν για τα σκυλιά τους και τι να σκέφτονται για μας, που αποκαλούμε με μεγάλη ευκολία «αστέρια» όλα τα ημίαιμα «γκέκικα» που δυστυχώς διαιωνίζονται ακόμα και σήμερα.

Σε μας επικρατεί η αμάθεια, η άγνοια και στον αντίποδα ο εγωκεντρισμός του Νεοέλληνα που τα ξέρει όλα. Ας κοιτάξουμε λίγο παραπέρα με αντικειμενικότητα και ας αφήσουμε κατά μέρος την εγωιστική έπαρση γιατί κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας ασύστολα και δίνουμε λαβή στους άλλους να μη μας θεωρούν σοβαρούς και με το δίκιό τους φυσικά.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.