Παρασκευή, 1 Δεκεμβρίου 2006

Ο Θανάσης Κυριτσάκας Απαντά 12/06

Από κ. Ντίνο

Επιστροφές στον Ντορό

Καλημέρα σας και συγχαρητήρια για την εξαιρετική στήλη σας. Εδώ και 2 χρόνια κυνηγώ με δυο γιούρα (χωρίς χαρτιά). Είμαι αρκετά ευχαριστημένος από τον τρόπο που κυνηγούν εκτός από ένα χαρακτηριστικό τους το οποίο και είναι αρκετά εκνευριστικό. Όταν βρίσκουν δυσκολία στον ντορό μπορούν να γυρίσουν 2 και 3 φορές τον ντορό προς τα πίσω μέχρι να προσπαθήσουν να τον κόψουν αλλού. Θα ήθελα να ρωτήσω είναι αυτό χαρακτηριστικό των γιούρα μιας και ακούω ότι τα γιούρα είναι αρκετά γρήγορα σκυλιά.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Τα πισωγυρίσματα στο ντορό κ. Ντίνο είναι χαρακτηριστικό όλων των αρχάριων και μικρής ηλικίας ιχνηλατών ασχέτως ράτσας, που δεν έχουν αποκτήσει ακόμα πολλές εμπειρίες στο ντορό του λαγού. Τα Γιούρα κάνουν λίγα παραπάνω πισωγυρίσματα λόγω λεπτής όσφρησης, όπως θα σας εξηγήσω παρακάτω.

Τα Γιούρα Μπρούνο τύπου Μπρούνο, όπως και το Γιούρα Μπρούνο τύπου Σαιν Υμπερ, έχουν πολύ αίμα Σαιντ Υμπερ (Μπλάντχαουντ) και έχουν κληρονομήσει τη λεπτή και δυνατή όσφρησή του. Έχουν λοιπόν λεπτή όσφρηση και μπορούν να πιάσουν εύκολα «κρύους» ντορούς του λαγού και να καθυστερήσουν μέχρι να βρουν τον τελευταίο ντορό που οδηγεί στο γιατάκι, κάνοντας μεγαλύτερη διαδρομή κι αυτό συμβαίνει συχνά όταν είναι νέα και άπειρα ακόμα. Λόγω της λεπτής όσφρησης λοιπόν στην αρχή της ηλικίας τους είναι «αργά», όσο μεγαλώνουν όμως αποκτούν τις εμπειρίες και σαφώς πλέον είναι γρήγορα. Αρκεί να σας ενημερώσω ότι ειδικά για τα Γιούρα, η φωνή τους ολοκληρώνεται σε ένταση και ηχόχρωμα στα τέσσερα χρόνια της ηλικίας των, όπως και στο Σαιντ Υμπερ.

Μια διευκρίνιση για τα δυο Γιούρα. Οι Ελβετοί παλιά είχαν και το Γιούρα Μπρούνο τύπου Σαιν Υμπερ, το οποίο στις μέρες μας σπανίζει και δεν εκτρέφεται πλέον στην Ελβετία. Αντίθετα εκτρέφεται στη Γαλλία με νέα ονομασία «Γαλλικό Γιούρα Σαιν Υμπερ» κι έχει αναγνωριστεί επίσημα από τον Κεντρικό Κυνολογικό Όμιλο της Γαλλίας το 2003. Είναι λίγο πιο βαρύς τύπος απ’ το Μπρούνο και χρησιμοποιείτε σχεδόν αποκλειστικά για το αγριογούρουνο, στο οποίο είναι εξαιρετικό στο πλησίασμα, στη στάμπα και στην καταδίωξη.

Εάν τα σκυλιά σας είναι 2 χρονών, είναι λογικό να παρουσιάζουν κάποια δυσκολία στο «κόψιμο» του ντορού, απλώς βρίσκονται στο στάδιο της εκπαίδευσης που κάθε μέρα πλέον μαθαίνουν κάτι καινούργιο για το λαγό.

Η ορθολογική και ολοκληρωμένη εκπαίδευση «τελειώνει» στα 3-4 χρόνια της ηλικίας του σκύλου (ιχνηλάτες και πουλόσκυλα) και αποτελεί βασικό κανόνα για όλους τους σοβαρούς εκπαιδευτές, κυνηγούς και εκτροφείς σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, οτιδήποτε άλλο είναι εξαίρεση και «έπεα πτερόεντα» για αιθεροβάμονες.

Στην προκείμενη περίπτωση χρειάζονται τη δική σας συνδρομή στη διόρθωση αυτού του μικρού προβλήματος, ακόμα κι αν τα σκυλιά είναι μεγάλης ηλικίας, δεν έχει σημασία καθόλου, πάντα μπορούμε να τα μάθουμε κάτι καινούργιο αρκεί να το καταλάβουν.

Όταν δείτε ότι γυρίζουν πίσω και επιστρέφουν πάλι στο δύσκολο σημείο, φωνάξτε τα μαζί σας και οδηγήστε τα δέκα - είκοσι μέτρα μπροστά, κάνοντας κύκλους σπειροειδείς, μεγαλώνοντας κάθε φορά την ακτίνα, μέχρι να πέσουν στον ίδιο ντορό πάλι. Μετά από μερικές επαναλήψεις θα αποτυπώσουν όλη τη διαδικασία στο μυαλό τους και θα ενεργούν μόνα τους πλέον σε τέτοιες περιπτώσεις.

Πάλι καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι τα σκυλιά μας χρειάζονται την ηλικία και τον απαραίτητο χρόνο εκπαίδευσης για να γίνουν άριστοι ιχνηλάτες.

Από κ soto

Σεγκούτσιο

Αγαπητέ κύριε Κυριτσάκα θα ήθελα να μου δώσετε περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τα Σεγκούτσιο. Αν υπάρχουν στην Ελλάδα εκτροφείς και πωλήσεις κουταβιών.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Σεγκούτσιο αγαπητέ κ. Soto, υπάρχουν αρκετά στην Ελλάδα και σε εκτροφείς και σε κυνηγούς. Φυσικά μπορείτε να βρείτε κουτάβια παρακολουθώντας τις αγγελίες στον κυνηγετικό τύπο.

Πριν από κάθε αγορά θα πρέπει να προσέχουμε μερικά ουσιώδη πράγματα.

· Pedigree

· Μορφολογία τουλάχιστον πολύ καλή

· Κυνηγετικά προσόντα γεννητόρων.

· Σοβαρότητα του ιδιοκτήτη-κυνηγού

· Κουτάβια με άριστη υγεία, σωματική και ψυχολογική.

Υπάρχει βέβαια και η Ιταλία. όπου μπορείτε να βρείτε εκτροφείς – κυνηγούς , με Σεγκούτσιο υψηλού κυνηγετικού επιπέδου στο λαγό (κοντότριχα και σκληρότριχα), οι οποίοι παίρνουν μέρος σε επίσημους αγώνες εθνικούς και πανευρωπαϊκούς.

Τα τελευταία χρόνια γίνεται πολύ καλή δουλειά απ’ τους Ιταλούς για το κοντότριχο και το σκληρότριχο Σεγκούτσιο, τόσο στο standard μορφολογίας όσο και στο standard εργασίας, και σχετικώς εύκολα μπορείτε να βρείτε κουτάβια.

Αν κυνηγάτε σε δύσκολα ορεινά μέρη θα σας πρότεινα να προτιμήσετε το σκληρότριχο, που είναι πιο ανθεκτικό στις ορεινές εδαφικές και κλιματικές καταστάσεις.

Για όποια πληροφορία, μπορείτε να έλθετε σε επαφή μαζί μου.

Από κ. Γρηγόρη

Σκύλο στάμπας

Θα ήθελα να μου υποδείξει ο κος Κυριτσάκας αν υπάρχει κάποια φυλή γουρουνόσκυλων η οποία να είναι αποτελεσματική στην στάμπα. Δηλαδή να πιέζει όσο το δυνατόν λιγότερο τα γουρούνια. Ευχαριστώ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Η στάμπα κ. Γρηγόρη είναι αποτέλεσμα της συμπεριφοράς του αγριογούρουνου. Είναι δεδομένο ότι ένα ώριμο αγριογούρουνο δεν φοβάται καθόλου το σκύλο και μάλιστα γνωρίζει ότι σε κάθε περίπτωση μπορεί να τον σκοτώσει εύκολα, χωρίς μεγάλη προσπάθεια. Το ίδιο συμβαίνει και σε κοπάδι, όπου η αρχηγός και οι άλλες μεγάλες θηλυκές προστατεύουν τα μικρά και γίνονται πιο επιθετικές. Το κοπάδι φεύγει μόνο αν κάποιο μικρό ξεκόψει και παρασύρει κι άλλα μικρά μαζί του, οπότε και οι μεγάλες τα ακολουθούν αναγκαστικά για προστασία.

Σε γενικές γραμμές τα γουρούνια ξεσηκώνονται περισσότερο απ’ το θόρυβο των παγανιέρηδων σε συνδυασμό με τα γαβγίσματα πολλών σκύλων, όπου δημιουργείται πραγματική ενόχληση.

Η αποτελεσματική στάμπα χρειάζεται ισορροπημένο σκύλο από άποψη καθαρά ψυχολογική και πνευματική.

Θέλουμε θαρραλέο και γενναίο σκύλο, αλλά όχι νευρικό και ριψοκίνδυνο.

Θέλουμε μυαλωμένο και έξυπνο σκύλο, που να σέβεται την ανωτερότητα του γουρουνιού.

Με αυτά τα δεδομένα απορρίπτομε τα φοβητσιάρικα και τα πολύ νευρικά και άγρια σκυλιά, βαδίζοντας σε μια μέση κατάσταση ισορροπίας.

Ισορροπημένα σκυλιά βρίσκουμε σε πολύ μεγάλο ποσοστό στις καθαρόαιμες ράτσες, γιατί όλα τα Club δίνουν μεγάλη σημασία στην αυστηρή και επιλεκτική εκτροφή στη μορφολογία, στα κυνηγετικά χαρακτηριστικά και ιδιαίτερα στην ψυχολογία-φυσιολογία και στη γενική συμπεριφορά.

Βέβαια κάθε ράτσα έχει τα χαρακτηριστικά της σε γενικές γραμμές, όπως για παράδειγμα τα γκριφόν θεωρούνται νευρικά και ριψοκίνδυνα σκυλιά και είναι ιδανικά για το ξεσήκωμα και την καταδίωξη, άλλες ράτσες είναι ποιο ήρεμες κληρονομικά, οπότε είναι ιδανικές για τη στάμπα.

Πολύ καλά σκυλιά στάμπας έχουν οι Γάλλοι, οι οποίοι ασχολούνται πολύ με το παραδοσιακό κυνήγι του γουρουνιού χωρίς όπλο και γι αυτό το λόγο χρειάζονται καλά σκυλιά στάμπας, τα οποία να κρατούν το γουρούνι «ακίνητο», με αποτέλεσμα ο κυνηγός να πλησιάζει και να το σκοτώνει με το μαχαίρι ή με τη λόγχη. Φαίνεται λίγο απίστευτο, αλλά πράγματι πολλές ομάδες Γάλλων γουρουνάδων δεν χρησιμοποιούν καθόλου όπλο, μόνο μαχαίρι και λόγχη.

Σας αναφέρω μερικές ράτσες, που είναι άριστες για στάμπα.

· Γαλλικό Γιούρα Σαιντ Υμπερ

· Σαιντ Υμπερ (Μπλάντχαουντ)

· Μεγάλο και Μικρό Μπλε της Γασκώνης

· Γκριφόν Μπλε της Γασκώνης, το οποίο είναι ήρεμος σκύλος σε σχέση με τα Γκριφόν της Βρετάνης και τα Νιβερνέ.

· Μεγάλο και Μικρό Γασκώνης Σαιντόνζης.

· Σκύλος του Αρτουά.

· Πορσελέν.

· Μεγάλα Γαλλικά και Αγγλογαλλικά.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.