Δευτέρα, 1 Ιανουαρίου 2007

Ο Θωμάς Πετρόχειλος Απαντά 1/1/07

Κούρτσχααρ 18 μηνών που στραπατσάρει το θήραμα.

Από κ. Γιάννη Ψινάκη.

Κύριε Πετρόχειλε, κυνηγώ με ένα κούρτσχααρ 18 μηνών που διαθέτει πάθος, δυνατή όσφρηση, σταθερή φέρμα , πολύ καλή έρευνα ,αρκετή εξυπνάδα και υπακοή. Ζω στην Κοζάνη και οι συναντήσεις με θηράματα -κυρίως ορτύκια- είναι καθημερινές. Οι συγκινήσεις που μου χαρίζει είναι πολύ δυνατές όπως και το μεταξύ μας δέσιμό...

Το πρόβλημα που αντιμετωπίζω είναι με το απόρτ. Όταν βρίσκει τα πεσμένα ή πληγωμένα θηράματα πρέπει να τρέξω κοντά του και να του τα πάρω από το στόμα γιατί είναι ικανός - μη γελάσετε-να τα καταπιεί!.. Τώρα τελευταία έχει βελτιωθεί λίγο η κατάσταση , πιάνει τα πουλιά στο στόμα του με κοιτάζει, αλλά δεν του έχω εμπιστοσύνη ότι θα κάνει τη σωστή κίνηση. Η αλήθεια είναι πως την εκπαίδευση στο απόρτ την έχω παραμελήσει. Λίγα μαθήματα στους πρώτους μήνες της ζωής του -όπου τα πήγαινε θαυμάσια- και μετά τίποτα...

Μπορώ να κάνω κάτι με αυτό το πρόβλημα;

Σας ευχαριστώ και σας εύχομαι κάθε επιτυχία.

Γιάννης Ψινάκης.

Το σκυλί σας χρειάζεται εκπαίδευση. Κατ’ αρχάς βασική υπακοή και μετά εκπαίδευση κατευθυνόμενου απόρτ την οποία όμως πρέπει να κάνει κάποιος εξειδικευμένος επαγγελματίας με εμπειρία στο κατευθυνόμενο απορτ ώστε να έχει το απαιτούμενο αποτέλεσμα.

Δεν νομίζω ότι εσείς μπορείτε να εκπαιδεύσετε το σκύλο σας χωρίς βοήθεια πάνω σ΄ αυτό το τομέα και αν το προσπαθήσετε το πιθανότερο είναι να χαλάσετε τη σχέση σας με τον σκύλο και να μην θέλει να πλησιάσει το θήραμα.

Ασταθείς στην φέρμα

Από κ. stratis

Κύριε Πετρόχειλε, έχω ένα αρσενικό κουρτσχααρ 3 ετών, εξαίρετης γενεαλογίας. Έχει μεγάλη αντοχή και πολύ δυνατή μύτη. Σε ηλικία μικρότερη του 1 έτους, είχε αρχίσει να φερμάρει σταθερότατα πεδινές πέρδικες, και μπεκάτσες (όχι πάντα, λόγω ηλικίας θεωρούσα φυσικό το ξεπέταγμα κάποιων θηραμάτων). Στη συνεχεία με το συνεχές κυνήγι και εκπαιδευτικά περίμενα την συνεχή βελτίωση, παρόλα αυτά ο σκύλος ακόμα παραμένει πολύ νευρικός. Θέλει να πλησιάσει και άλλο το θήραμα, και συνεπώς το ξεπετάει. Κάποιες φορές προλαβαίνω να πλησιάσω και να τουφεκίσω, Κάποιες όχι. Κάποιες φερμάρει για 3-4 δευτερόλεπτα, Κάποιες για μισό λεπτό. Είναι ιδιαιτέρα νευρικό και παθιασμένο σκυλί. Όταν το θήραμα φεύγει τουφεκιστώ κλαφουνίζει και τρέχει πίσω του. Τι μπορώ να κάνω για την αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού; Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων

Η τακτική την οποία ακολουθείται είναι λάθος διότι τη στιγμή που ο σκύλος σας είναι σε ασταθής στη φέρμα του και επιτίθεται και διώχνει το θήραμα, εσείς τον επιβραβεύεται πυροβολώντας το θήραμα και δίνοντας του την δυνατότητα να το πιάσει. Κατ’ αυτόν τον τρόπο ο σκύλος καταλαβαίνει ότι σωστά ενήργησε και ότι έτσι έπρεπε να κάνει για να πιάσει το θήραμα. Ο τρόπος με τον οποίο διορθώνεται η κατάσταση αυτή είναι να μπλοκάρουμε το σκύλο με το στοπ την στιγμή κατά την οποία διώχνει το θήραμα και να τον βάλουμε να ξαπλώσει στο σημείο στο οποίο έπρεπε να μένει φερμαριστός και να τον αφήσετε ξαπλωμένο τουλάχιστον για 3 με 5 λεπτά.

Αυτό το πράγμα για τον σκύλο είναι τιμωρία την οποία συνδυάζει με το μη επιθυμητό ξεπέταγμα του θηράματος.

Αυτή η διόρθωση πρέπει να επαναληφθεί τόσες φορές όσες χρειαστεί για να μείνει ο σκύλος σταθερός στην φέρμα του. Εγώ δεν επιτρέπω στο σκύλο ούτε μετά από τον πυροβολισμό να φύγει μόνος του και να κάνει απορτ.

Ειδικά σε ζώα τα οποία έχουν αυτή την αστάθεια στη φέρμα τους. Το σκυλί μπορεί να κάνει απορτ μόνο μετά από δικό μας παράγγελμα. Για να μπορέσουν όμως να γίνουν όλα αυτά πρέπει το στάδιο εκπαίδευσης του ζώου μας να είναι επαρκές.

Έξοδοι με μεγαλύτερα ζώα

Από κ. Peter

Αγαπητέ κύριε Θωμά. Θα ήθελα να σας συγχαρώ για την στήλη σας αυτή και την βοήθεια που σε όλους εμάς προσφέρεται. Έχω ένα Σετεράκι αρσενικό 9 μηνών το οποίο βγάζω έξω μαζί με μια μεγαλύτερη Σετερινα 3 ετών. Αυτό το κάνω για να αποκτήσει όπως αρκετοί φίλοι μου λεν, εμπειρίες. Είναι η άποψη τους αυτή σωστή ή μήπως κάνω ζημία αντί για καλό στον σκυλάκι μου.

Σας ευχαριστώ.

Πέτρος

Κατά την άποψη μου η τακτική αυτή είναι λανθασμένη, διότι πρώτον δεν μπορεί ένα κουτάβι 9 μηνών να έχει την δυνατότητα να τρέχει με την αντοχή ενός σκύλου3 ετών. Δεύτερον το κουτάβι μας δεν μπορεί να πάρει πρωτοβουλία διότι πάντοτε το μεγαλύτερο σκυλί θα βρίσκει πρώτο το θήραμα και με αυτόν τον τρόπο δημιουργούμε έναν κομπάρσο. Το σκυλάκι μας πρέπει να το βγάζουμε μόνο του και για λιγότερες ώρες. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε σαν δάσκαλο ένα ζώο το οποίο είναι 11, 12, 13 ετών το οποίο δεν μπορεί να υπερκοπώσει το κουτάβι, μπορεί να του δείξει τις αναθυμιάσεις των θηραμάτων και το νέο μας σκυλί θα έχει την τάση να ανεξαρτοποιηθεί διότι έχει μεγαλύτερες δυνάμεις και δεν μπορεί να έχει να είναι μόνιμα πίσω από το μεγαλύτερο σκύλο.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.