Πέμπτη, 1 Μαρτίου 2007

Η ώρα των αδέσποτων

Γεια σας φίλοι και φίλες του κυνηγότοπου.

Βρισκόμαστε στον μήνα Μάρτιο τον μήνα όπου το κυνήγι έχει σταματήσει και όπου όλοι εμείς θα πρέπει να σκεφτούμε και να αναλογιστούμε το πως ήταν η κυνηγετική περίοδος που μόλις τελείωσε.

Θα ξεκινήσω κάνοντας μια απλή ερώτηση σε όλους εσάς.

Πόσοι από εσάς συμπλήρωσαν το δελτίο του Άρτεμης;

To ρωτάω αυτό για δύο λόγους, για να το υπενθυμίσω σε όσους δεν το έχουν κάνει (αν και θα έπρεπε) και δεύτερον γιατί όλοι θα θέλατε να μάθετε από την στατιστική έρευνα που θα βγει πως πήγε φέτος η κυνηγετική περίοδος και πως κινήθηκε η κάρπωση των θηραμάτων.

Από τις πληροφορίες που έχω συλλέξει αυτοί οι οποίοι είχαν φέτος τις περισσότερες επιτυχίες είναι οι κυνηγοί του λαγού και του αγριόχοιρου.

Για τους κυνηγούς του φτερωτού οι επιτυχίες δεν ήταν και τόσο μεγάλες, ειδικά για τους λάτρεις της βασίλισσας του δάσους, της οποίας οι επισκέψεις δεν μας τίμησαν ιδιαίτερα εκτός από 1-2 περάσματα τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο.

Όμως για αυτό θα μιλήσουμε σε κάποιο άλλο άρθρο στο οποίο θα αναφερθώ για τις αλλαγές στο κλίμα και για την μη μεγάλη μετανάστευση των αποδημητικών πουλιών.

Και ενώ έφτασε η ώρα της ξεκούρασης για όλους εμάς και για τα σκυλιά μας δυστυχώς ήρθε και η στιγμή κάποιοι από μας να αλλάξουν ζώα. ‘Όμως αυτό είναι φυσικό να συμβαίνει είτε γιατί το ζώο κάποιου δεν ήταν αυτό που περίμενε, είτε γιατί το κυνηγετικό του πάθος ήταν ελλιπής, το άσχημο όμως είναι η εγκατάλειψη πολλών από αυτών των ζώων στην ύπαιθρο.

Δυστυχώς και στην δική μας οικογένεια την κυνηγετική, υπάρχει αυτό το φαινόμενο, όμως φίλοι μου νομίζω ότι θα πρέπει να δώσουμε το παράδειγμα ειδικά σε όλες αυτές τις φιλοζωικές οργανώσεις οι οποίες κατά καιρούς μας κατηγορούν ως μη φιλόζωους.

Το πρόβλημα των αδέσποτων σκύλων είναι ένα μεγάλο και σοβαρό πρόβλημα αυτής της χώρας για το οποίο οι αρμόδιοι φορείς κλείνουν τα μάτια.

Αλλά και εμείς δεν κάνουμε τίποτα το ιδιαίτερο για να βοηθήσουμε στην μείωση του προβλήματος, όπως για παράδειγμα σωστή επιλογή σκύλου βάση του κυνηγίου που κάνουμε, ακόμα πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν κάνουμε γέννες ανεξέλεγκτα για να επιλέξουμε 1 κουτάβι και δεν πρέπει να είμαστε αδιάφοροι για την τύχη των υπολοίπων.

Ειδικά φέτος αντίκρισα να περιπλανιούνται αρκετά σκυλιά στους δρόμους στις πλατείες αλλά και στους αγρούς, δυστυχώς κάποια από αυτά ανήκουν και στην δική μας οικογένεια. Είναι λυπηρό να παρατάς στο βουνό το ζώο το οποίο σε συντρόφευε τόσο καιρό για μια άτυχη στιγμή ίσως, για αυτό θα πρέπει να γίνουμε πιο υπεύθυνοι σε αυτό το θέμα αλλά και να αλλάξουμε τρόπο σκέψης και συμπεριφοράς.

Το ότι κάποιο ζώο δεν ταιριάζει σε μας, αυτός δεν είναι λόγος να το εγκαταλείψουμε, ίσως το ίδιο ζώο για κάποιον άλλο φίλο κυνηγό να είναι το κατάλληλο, αλλά και σε περίπτωση που δεν κάνει για το κυνήγι μπορεί να συντροφεύει κάποιον ηλικιωμένο ή να είναι φύλακας σε κάποια αυλή.

Αυτό που επικρατεί στην χώρα μας είναι να μαζεύονται τα αδέσποτα από τους δρόμους να εξετάζονται να στειρώνονται και μετά να αφήνονται στους δρόμους από τους οποίους μαζεύτηκαν.

Αντίθετα σε πολλές χώρες της Ευρώπης δεν συμβαίνει αυτό και σαν παράδειγμα στην Αγγλία στην πιο ζωόφιλη ίσως χώρα στην Ευρώπη η οποία είναι και πρώτη με οργανωμένη κυνοφιλία και οργανωμένο κίνημα ζωοφιλίας, ισχύει διαφορετικό καθεστώς σύμφωνα με τον Αγγλικό νόμο την σύλληψη και την ευθύνη για την περισυλλογή των αδέσποτων έχει η αστυνομία.

Τα αδέσποτα παραδίδονται σε ειδικούς σταθμούς στους οποίους εκεί συμβαίνει το εξής, φιλοξενούνται για επτά μέρες για να έχουν την ευκαιρία οι ιδιοκτήτες να τα αναζητήσουν, αν το αναζητήσει ο ιδιοκτήτης πληρώνει το τίμημα της διαμονής και παίρνει το ζώο.

Τι γίνεται όμως σε περίπτωση που το ζώο δεν αναζητηθεί ποια είναι η τύχη του;

Tην όγδοη ημέρα ο σκύλος θανατώνεται.

Αλλά ο Αγγλικός νόμος δεν είναι σκληρός μόνο στα αδέσποτα της, αλλά και σε εκείνα που ζουν στην ύπαιθρο δίνοντας το δικαίωμα σε κάθε κτηνοτρόφο να πυροβολήσει και να σκοτώσει όποιον σκύλο δει για διάστημα 2 συνεχόμενων ημερών να απειλή το κοπάδι του ή άλλα ζώα παραγωγής.

Όπως βλέπεται οι φίλοι μας οι Άγγλοι είναι πιο σκληροί από εμάς στους νόμους αλλά κατά βάθος αυτό γίνεται για να μην έχουν εξάπλωση ασθενειών όπως καλααζάρ σε σκυλιά και σε ανθρώπους, τροχαία ατυχήματα, δαγκώματα σε περαστικούς, αλλά και πίεση στην άγρια πανίδα.

Προφανώς επειδή εμείς ήμαστε στο στόχαστρο περισσότερο από της άλλες Ευρωπαϊκές χώρες δεν πραγματοποιούμε θανατώσεις αλλά αφήνουμε την τύχη να αποφασίσει για το μέλλον αυτόν των ζώων.

Για αυτό λοιπόν φίλοι κυνηγοί ας κάνουμε εμείς την διαφορά και ας αποφασίσουμε σωστά όταν αγοράζουμε σκύλου, για να μην τον δούμε να καταλήγει σε κάποιον δρόμο ή σε κάποιο δάσος.

Φιλικά

Μαίρη Βαρνάβα

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.