Πέμπτη, 1 Μαρτίου 2007

POITEVIN

ΠΟΥΑΤΕΒΕΝ

Γράφει ο Θανάσης Κυριοτσάκας

Γενική εμφάνιση: «Το λουλούδι του Μεγάλου Κυνηγιού» είναι ο χαρακτηρισμός του Πουατεβέν απ’ τους Γάλλους κυνηγούς, λάτρεις του ιδιαίτερου «Μεγάλου Κυνηγιού» (La Grand Venerie) με άλογα και μεγάλη αγέλη ιχνηλατών. Το Πουατεβέν στην εμφάνιση είναι το πιο όμορφο και το πιο στιλάτο απ’ τα σκυλιά του μεγάλου κυνηγιού και ξεχωρίζει για την μεγάλη του κλάση και την εξαιρετική εργασία που προσφέρει στο κυνήγι καταδίωξης κυρίως με άλογα.

Η ποιότητά του αντανακλά κατ’ αρχή στην κατασκευή του. Είναι ένας ανάλαφρος ιχνηλάτης με την γραμμή της κοιλιάς αρκετά ανασηκωμένη, μ’ ένα μηρό περισσότερο επίπεδο που δεν αποκλείει ένα πολύ γεροδεμένο σκελετό και ένα μυϊκό σύστημα πολύ δυνατό. Το κεφάλι του είναι πολύ χαρακτηριστικό. Είναι αρκετά μακρύ και τοποθετημένο σ’ ένα αυχένα κομψό, δεν είναι πολύ φαρδύ, με μια μουσούδα μυτερή και χείλια λίγο κατεβασμένα. Το βλέμμα του δε είναι πολύ εκφραστικό.

Αν και ελαφρύς σκύλος, έχει πολύ αθλητική δομή στον σκελετό και το μυϊκό σύστημα, που τον δίνει δύναμη και γρηγοράδα. Μορφολογικά μοιάζει με τον τύπο λαγωνικού (Λεβριέ), αλλά δεν είναι Λεβριέ και ούτε μπορεί να συγκριθεί με αυτό, γιατί το Πουατεβέν είναι περισσότερο γεροδεμένο, περισσότερο μυώδες και περισσότερο γεμάτο.

Το Πουατεβέν είναι πολύ παλιά ράτσα. Προέρχεται από τα φημισμένα «Chiens Blancs du Roy» με διασταύρωση των “Ceris” , “Laryes” και “Montemboeufs”, αρχαίες γαλλικές ράτσες που έχουν εξαφανιστεί πλέον. Προς το τέλος του 19ου αιώνα ο κόμης Emile de la Besge, φημισμένος κυνηγός της περιοχής Πουατού και πολλοί άλλοι ευγενείς της περιοχής, σταθεροποίησαν τη ράτσα στα μορφολογικά και εργασιακά πρότυπα κι άρχισε η μεγάλη άνθιση και πρόοδος της φυλής, την οποία χρησιμοποιούσαν σε μεγάλες αγέλες για το «Μεγάλο Κυνήγι Καταδίωξης» του λύκου ιδιαίτερα

Αυτή την εποχή η συγκεκριμένη περιοχή, ήταν κατά ένα μεγάλο μέρος καλυμμένη με πυκνά ρείκια και θάμνους και χρειαζόταν ελαφρά σκυλιά για να μπορέσουν να κυνηγήσουν εύκολα σ’ αυτά τα δύσκολα και τραχιά μέρη. Το κυνήγι του λύκου που γινόταν στην περιοχή, απαιτούσε επίσης σκυλιά με άριστη μύτη, δύναμη και μανία κυνηγετική. Τα πρώτα Πουατεβέν είχαν εξαιρετική μύτη, μεγάλη ικανότητα στο πλησίασμα του ζώου, δυνατή και καθαρή φωνή και πολύ αρμονική. Ήταν πολύ γρήγορα, με μεγάλο κυνηγετικό πάθος, με επιμονή και αλάνθαστα στο ντορό, που τον ακολουθούσαν για πολλές ώρες. Τα σημερινά Πουατεβέν, διατηρούν αναμφισβήτητα τα ίδια προσόντα και τα ίδια κυνηγετικά χαρακτηριστικά των προγόνων τους και είναι τα πιο διαδεδομένα και πολυπληθέστερα για το «μεγάλο κυνήγι» του ελαφιού, του ζαρκαδιού και του αγριογούρουνου, καθώς επίσης και στο κυνήγι με όπλο.

Το πρώτο επίσημο standard της ράτσας καταγράφτηκε το 1922 με όνομα «Chien du Haut Poitou» και πήρε το τελικό όνομα “Poiteven” το 1957.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.