Κυριακή, 1 Απριλίου 2007

To Kurzhaar πριν την ίδρυση ομίλου φυλής στην Ελλάδα

Γράφει ο Καλφόπουλος Κωνσταντίνος

Μετά από τις κυνηγετικές και αγωνιστικές ασχολίες και σε περίοδο ξεκούρασης και περισυλλογής υποκινούμενος από κάποιους αριθμούς που διάβασα

σχετικά με τις καταγραφές των 3 τελευταίων ετών σκύλων Kurzhaar στον Κυνολογικό Όμιλο Ελλάδος, καταπιάστηκα ερευνώντας το εξής.

Ποια ήταν η πορεία του Γερμανικού Κοντότριχου Δείκτη (ΚKURZHAAR) στην Ελλάδα, από την αρχή της συστηματικής εγγραφής στα Ελληνικά μητρώα καθαρόαιμων σκύλων; Ποια σκυλιά βοήθησαν ώστε το Kurzhaar να γίνει δημοφιλής στην Ελλάδα; Ώστε να αναβαθμίσουν το Kurzhaar της εποχής, συγκεκριμένα των δεκαετιών 1960, 1970, 1980.

Αυτό λοιπόν το γραπτό έχει σκοπό να αποδώσει φόρο τιμής στους σκύλους που συνέβαλαν στην αναγνώριση αυτής της φυλής στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα πολλοί κυνηγοί να χρησιμοποιούν ΚKurzhaar για

το κυνήγι τους.

Αλλά ας πάμε στις συνθήκες που επικρατούσαν ώστε η συγκεκριμένη ράτσα να έχει μεγάλη αποδοχή, οι Έλληνες κυνηγοί δεν έδειχναν μεγάλη συμπάθια στα μακρύτριχα σκυλιά (σχόλιο από ΚΥΝ. ΝΕΑ Μπασουράκος 1965) για τους εξής κυρίως λόγους.

Μέχρι το 1969 το κυνήγι ενδημικών και αποδημητικών άρχιζε 25 Αυγούστου περίοδο μεγάλης ζέστης λιγότερο κατάλληλης για μαλλιαρό σκύλο.

Σαν μακρύτριχα κολλούσαν πάνω τους κολλιτσίδες και διάφορα άλλα ζιζάνια και αγκάθια.

Τότε το 80% των καθαρόαιμων σκύλων βρίσκονταν στην Αθήνα και οι κυνηγοί που είχαν μακρύτριχα σκυλιά (setters, epaniel Breton ) όταν πήγαιναν π.χ στην Κωπαΐδα τα σκυλιά σταματούσαν το κυνήγι και οι κυνηγοί προσπαθούσαν να βγάλουν της κολλιτσίδες από το τρίχωμα των σκύλων.

Όταν πάλι κυνηγούσαν στο Σούνιο ορτύκια σημαντικό σταθμό αποδημητικών και ενδημικών, είχαν παρατηρήσει ότι δεν έδειχναν μεγάλο ενδιαφέρον για τα ίχνη του λαγού που ο τόπος μέχρι σήμερα διαθέτει.

Επίσης πολλοί κυνηγοί δεν τα προτιμούσαν διότι σαν μακρύτριχα στους χώρους που παρέμεναν σπιτάκι, πορτ-μπάγκαζ, άφηναν πολύ τρίχα. Αφετέρου υπήρξε και μια άλλη φιλοσοφία για το ποια ήταν η σωστή έρευνα κυνηγίου.

Όλα αυτά λοιπόν συνέλαβαν ώστε ο κυνηγός τότε να έχει σε προτίμηση τον κοντότριχο σκύλο, με πρώτο το pointer. Θαρραλέο, γρήγορο, με όμορφη σταθερή φέρμα, με καλό χαρακτήρα, εκείνη την εποχή εισάγονταν τα περισσότερα από Αγγλία.

Από το 1956 λοιπόν που ξεκινά η συστηματική καταγραφή των σκύλων στα Ελληνικά Γενεαλογικά βιβλία, καθώς και στις εκθέσεις που διοργανώνει ο Ε.Κ.Ο υπήρχαν ζώα που μπορούσαν να χαρακτηριστούν με βάση το μορφολογικό πρότυπο της ράτσας λίαν επιεικώς

¨πολύ καλός¨ ενώ το χαρακτηρισμό ¨εξαίρετος¨ κατάφερναν να τον αποσπάσουν λίγοι σκύλοι μετρούμενοι στα δάχτυλα του ενός χεριού.

Αυτή ήταν η κατάσταση των κυνηγετικών φυλών και συγκεκριμένα του Γερμανικού Κοντότριχου Δείκτη στην Ελλάδα σε αντίθεση με την Ευρώπη που είχαν κάνει είδη την εμφάνιση τους όμιλοι φυλών και το επίπεδο των σκύλων τους ήταν σε καλό δρόμο.

Αρκεί να δώσω ένα παράδειγμα ότι στην Αγγλία φερειπην καλύτερο έκθεσης στα Grufts του 1965 στο Λονδίνο ήταν μια θηλυκιά Kurzhaar η Littlstat Condiment της κυρίας Petrie Hay.

Καταλαβαίνετε πόσο μεγάλη διαφορά υπήρχε ανάμεσα μας, όμως δειλά δειλά η ανάπτυξη της φυλής άρχισε να ακμάζει και αυτό αποδεικνύεται με τις εγγραφές κάθε χρόνο και περισσότερων ΚKurzhaar στα βιβλία, όπου αυτό αποδεικνύει ότι ο κυνηγός της τότε εποχής έβρισκε αυτόν τον σκύλο πολύ κατάλληλο για το κυνήγι του.

Αλλά ας αφήσουμε τους αριθμούς γρήγορα να μας το αποδείξουν, για αυτό σας παραθέτω μερικά επίσημα στοιχεία των Ελληνικών Γενεαλογικών Βιβλίων για να πάρουμε μια ιδέα για την εξάπλωση του Kurzhaar.

Το 1960 καταγράφηκαν 104 σκύλοι από αυτούς κυνηγετικοί ήταν 42.

Στον πίνακα που ακολουθεί μπορείτε να δείτε την καταγραφή ανά έτος και φυλή.

ΕΤΟΣ

ΚKURZHAAR

POINTER

SETTER

DRATHAAR

VIZLA

EΛ.ΙΧΝΗΛΑΤΕΣ

ΒRETON

1960

7

34

1

1962

11

32

6

3

15

1970

10

48

5

7

1974

45

45

36

1977

35

89

22

1981

43

64

54

1985

125

140

108

54

1987

173

485

88

45

1989

343

260

227

238

1990

355

383

293

138

25

43

1992

306

460

154

119

Όπως βλέπεται το Kurzhaar είχε ανοδική πορεία με την πάροδο του χρόνου. Αρχίζοντας από το 74 που απείλησε τα Pointer εκείνη την χρονιά με απόγειο το 1989 που ήταν η Χρυσή Χρονιά του.

Επίσης από τα έγγραφα αποδεικνύεται ότι κατείχε συνεχόμενα την δεύτερη θέση.

Σε αυτήν την άνοδο της φυλής καταλυτικό ρόλο έπαιξε η εισαγωγή σκύλων από το εξωτερικό.

Ήταν μονόδρομος η εισαγωγή για την βελτίωση της φυλής, λόγω της μη καλής Γενεολογιάς σκύλων εγχώρια. Αντιθέτως με σήμερα που πλέον έχουμε καλά ζώα ελληνικής εκτροφής, ώστε να μπορούμε να κάνουμε σωστά ζευγαρώματα για την διατήρηση του κυνηγετικού σκύλου.

Σε αυτήν λοιπόν την ανοδική πορεία παίξανε ρόλο κάποιοι ρομαντικοί κυνηγοί που τόλμησαν να εισάγουν αλλά και κάποια κυνοτροφεία, θα αναφέρω μερικά ονόματα θηλυκών και αρσενικών που έδωσαν ώθηση στην φυλή και σταθεροποίησαν τα επιθυμητά χαρακτηριστικά της ράτσας.

Ας ξεκινήσω με το σκύλο ¨BOR¨ την δεκαετία του 70 επιβήτορα που χρησιμοποιήθηκε από το κυνοτροφείο Αττικής ο οποίος έδωσε πολλά καλά κουτάβια και βοήθησε πάρα πολύ στην άνοδο της φυλής.

Η CRETA VOM WASSERSSCHLING, η KLARA VOM WETTERAU, η KESI VOM BICHTELWALD, o OTTO VOM ENGEL MANS, o FLYM GLEISTAL, o HANS VOM DER FUCHS KAUTE.

Αυτά ήταν μερικά από τα σκυλιά που συνέλαβαν μέχρι και στις αρχές του 1980 και χρησιμοποιήθηκαν περισσότερο στα ζευγαρώματα της τότε εποχής, μιας που υπήρχε μικρή επικοινωνία μεταξύ των ιδιοκτητών Kurzhaar και η αναζήτηση θηλυκού ή αρσενικού ήταν δύσκολη.

Από το 1980 έως και το 1994 που ιδρύεται ο όμιλος φυλής η αναζήτηση καλών κυνηγετικών σκύλων για μερικούς γίνεται αυτοσκοπός.

Με το άνοιγμα των συνόρων, με το βιοτικό επίπεδο στην Ελλάδα να ανεβαίνει, λίγο και η ξενομανία μας κάποιοι πάλι έκαναν το μεγάλο εγχείρημα της εισαγωγής.

Ενδεικτικά θα αναφέρω μερικά θηλυκά και αρσενικά που συνέβαλαν στην τότε εξέλιξη της φυλής.

ALEX VOM NURENBERG (EBK5054)

AGAR ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ (ΕΒΚ6660)

ANKA FOM DOUSELBAH (EBK 4642)

OSKAR DELLA CISA(EBK4430)

KASTOR VOM POETSIEPEN ΓΕΡΜΑΝΙΑ(ΕΒΚ7849)

SABA DEI TRELAGI ΙΤΑΛΙΑ(ΕΒΚ6080)

BINGO VOM POTMES (EBK4683),

HRISTIGAN FELISITY ΑΓΓΛΙΑ (EBK5094)

ο διάσημος ZOMBEL VOM PREGELOUFER

IVO FOM LEITAL(EBK4902)

GIANO FOM DER VEGE(EBK5766)

CESI VOM DER WEGΕ

LORI DEL CACIATORE(EBK3201)

TREF DEL POLIRONE (EBK4839)

ΟRRINCE ZOB-ROVER ZOBO AMERIKH

ALF FOM STAINBOURG (EBK5993)

IGOR VOM OULFETAL

URI DEL POLIRONE

BILMA VOM EHELPITS

DIANA ΠΟΛΩΝΙΑ (ΕΒΚ5622)

ΤΕΝΟR VOM HINSENHOF

KORA-ΡΟΥΜΑΝΙΑ (EBK5322)

BARON FOM MOBENSE (EBK 4023)

Έτσι λοιπόν φτάσαμε σε αυτό το επίπεδο μέχρι το 1994 με την ίδρυση του ομίλου μας που ο σκοπός του πάντα πρέπει να είναι η διατήρηση των επιθυμητών χαρακτηριστικών βάση του Πρότυπου Φυλής, η προβολή της φυλής και τα προσόντα που έχει έναντι άλλων φυλών.

Είναι γνωστό ότι η τύχη μιας φυλής σκύλου εξαρτάται κατά αρχής από την ικανότητα των ανθρώπων που θα αναλάβουν την προστασία, την βελτίωση και την ανάπτυξη της.

Ακόμα και η καλύτερη φυλή στα χέρια αδαών ή αμελών υποβαθμίζεται, χαλάει, δυσφημίζεται, εξαφανίζεται, αντίθετα μια φυλή σε καλά χέρια μπορεί να αξιοποιηθεί και να δείξει όλες της αρετές που διαθέτει.

Γι αυτό είναι σημαντικό οι άνθρωποι που ήμαστε στους ομίλους φυλής με τις πράξεις μας να καταλάβουμε ότι οδηγούμε μια φυλή, όπου η ιστορία θα μας δείξει αν η πορεία που πήραμε ήταν προς την σωστή κατεύθυνση.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.