Τετάρτη, 1 Αυγούστου 2007

Ο Θανάσης Κυριτσάκας Απαντά 1/8/07

Beagle για συντροφιά και κυνήγι

Από κ Μίχο

Αγαπητέ κύριε Κυριτσάκα. Έχω δει εδώ και λίγο καιρό κάποια καθαρόαιμα Beagle τα οποία και με εντυπωσίασαν βασικά με την γλυκύτητα τόσο του χαρακτήρα τους όσο και της ομορφιάς τους. Σκέφτομαι λοιπόν να πάρω ένα όχι όμως μόνο για συντροφιά αλλά και για κυνήγι. Το ότι θα βρίσκετε μαζί με όλη την οικογένεια θα επηρεάσει την κυνηγετική του συμπεριφορά;

Απάντηση

Πολλοί κυνηγοί κ. Μίχο θα ήθελαν να έχουν το σκύλο μαζί τους στο σπίτι, καθώς επίσης και όλα τα κυνηγόσκυλα θα εύχονταν να είχαν μια τέτοια συμβίωση, αλλά δυστυχώς υποκειμενικοί και αντικειμενικοί λόγοι μας αναγκάζουν να τα έχουμε στα «κουμάσια», όπως πολλοί συνηθίζουν την αδόκιμη αυτή έκφραση.

Η συμβίωση με το σκύλο μας είναι η ιδανικότερη λύση για να δημιουργήσουμε ένα ισορροπημένο και κοινωνικοποιημένο σκύλο, χωρίς ψυχολογικά προβλήματα σε γενικές γραμμές.

Θεωρητικά και πρακτικά έχει αποδειχθεί πως οι σκύλοι που συμβιώνουν με τον άνθρωπο, συμπεριφέρονται «ανθρώπινα» θα λέγαμε, με αποτέλεσμα να είναι πιο υπάκουοι σε κάθε περίπτωση και πιο έξυπνοι, σε σχέση με ένα σκυλί που ζει «μόνο» του. Αυτό το γεγονός ευνοεί στην εύκολη και γρήγορη εκπαίδευση από άποψη ψυχολογική, πνευματική και κυνηγετική.

Το Beagle, λόγω μεγέθους και ιδιοσυγκρασίας είναι ιδανικό για την οικογένεια. Σε ανταμοιβή της άριστης διαμονής του θα είναι εξαιρετικός φίλος, φύλακας και φυσικά άριστος κυνηγός στα βουνά, χωρίς κανένα πρόβλημα.

Γιούρα με φοβίες

Από κ Gass

Κύριε Κυριτσάκα καλημέρα σας. Πριν από λίγο καιρό μου χάρισαν ένα Γιούρα 16 μηνών. Φοβάμαι όμως ότι ίσως να το έχουν εκπαιδεύσει να μην πλησιάζει ξένους με κάποιο «βάναυσο» τρόπο με αποτέλεσμα το σκυλί να είναι πολύ επιφυλακτικό ακόμα και με εμένα που το ταΐζω εδώ και περίπου 4 μήνες. Κάποιοι μου λένε ότι ίσως να μην προέρχεται από εκπαίδευση αλλά από κάποιες φοβίες του ίδιου του ζώου. Πως μπορώ να διαπιστώσω τι συμβαίνει και πως θα λύσω το πρόβλημα αυτό.

Σας ευχαριστώ

Απάντηση

Η ξενοφοβία γενικώς είναι ένα συνηθισμένο φαινόμενο στα μικρά σκυλιά και προέρχεται κυρίως απ’ τις συνθήκες διαβίωσης και επαφής με τον άνθρωπο.

Ο σκύλος σας σίγουρα δεν εκπαιδεύτηκε να φοβάται τον άνθρωπο, αλλά η συμπεριφορά του ιδιοκτήτη απέναντί του ήταν αρνητική σε κάθε περίπτωση, οπότε ο σκύλος φυσιολογικά έγινε επιφυλακτικός.

Ο σκύλος από τότε που γεννήθηκε δεν ένοιωσε τη στενή παρουσία και επαφή με τον άνθρωπο, απλώς μεγάλωσε απομονωμένο στο χώρο του χωρίς «γλυκόλογα και χάδια», αλλά αντίθετα να δέχτηκε και μερικές κλωτσιές όταν προσπαθούσε να παίξει με τον άνθρωπο, όπως κάνουν όλα τα κουτάβια.

Ο σκύλος σας πρέπει να δέχτηκε βάναυση συμπεριφορά στη μέχρι τώρα ζωή του, είτε με φωνές είτε με ξύλο, με αποτέλεσμα να παρουσιάζει αυτή τη φοβία, η οποία είναι ένας ενστικτώδης τρόπος άμυνας.

Το πρόβλημα θα λυθεί σιγά-σιγά με υπομονή από μέρους σας. Δεν φτάνει μόνο το τάισμα, αλλά χρειάζεται συχνή επαφή μαζί σας, τακτικές βόλτες παρέα, χάδια, γλυκόλογα, μια ζεστή αγκαλιά να νοιώσει τη μυρωδιά σας και την καλή σας διάθεση.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.