Σάββατο, 1 Σεπτεμβρίου 2007

Tο Σκοπελίτικο Μαχαίρι

Άρθρο του Γιώργου Καραμήτρου

To μαχαίρι από την στιγμή εμφανίσεως του ανθρώπου πάνω στη γη αποτέλεσε όχι μόνο εργαλείο στις καθημερινές εργασίες αλλά και όπλο για την αντιμετώπ

ιση των διαφόρων κινδύνων από άγρια ζώα καθώς και για την εξασφάλιση τροφής μέσου κυνηγιού.

Στις πρωτόγονες κοινωνίες χρησιμοποιήθηκαν αρχικά κοφτερές πέτρες. Με την εξέλιξη του ανθρώπου και με την πάροδο του χρόνου, φθάσαμε στην σημερινή εποχή όπου και το μαχαίρι εξελίχθηκε ως εργαλείο με χρήση διαφόρων ειδών ανοξείδωτου ατσαλιού και με εργονομικές λαβές κτλ.

Στην Ελλάδα του 2007, η τέχνη του μαχαιροποιού τείνει να εξαφανιστεί. Φέτος το καλοκαίρι επισκέφτηκα την Σκόπελο και γνώρισα τον τελευταίο μαχαιροποιό της Σκοπέλου, τον κύριο Χρήστο Πάτση. Ο κύριος

Πάτσης, ο οποίος είναι άνω των 80 ετών με λύπη μου είπε πως δεν βρίσκει αντικαταστάτη διότι οι σημερινοί νέοι δεν ενδιαφέρονται να μάθουν, με αποτέλεσμα να χαθεί και πάλι ένα κομμάτι ιστορίας αλλά και τεχνογνωσίας αφού οι Νεοέλληνες δεν

ενδιαφέρονται να διατηρήσουν τα δικά τους αυθεντικά δημιουργήματα αλλά αντιθέτως γίνανε καταναλωτές εισαγόμενων ειδών.

Θα ήθελα να αναφερθώ στον κύριο Πάτση ο οποίος έχει το εργαστήριο του στη χώρα της Σκοπέλου και κατασκευάζει μαχαίρια από την δεκαετία του 1960 και συνήθως κατά παραγγελία.

Στα σκοπελίτικα μαχαίρια η λαβή επεξεργάζεται από κέρατο τράγου ή γίδας ή κριαριού. Στα παλιότερα σκοπελίτικα μαχαίρια βλέπουμε στη λαβή να χρησιμοποιείται ο συνδυασμός και το δυο κεράτων τράγου και κριαριού από τη μια μεριά έχουμε ανοιχτό χρώμα και από την άλλη σκούρο. Η θήκη των σκοπελίτικων μαχαιριών

γίνεται από ξύλο που είναι είτε από πεύκο είτε από κυπαρίσσι. Η ατσάλινη λεπίδα του σφυρηλατείται στο αμόνι. Το πιο εντυπωσιακό όμως είναι ότι η λεπίδα έχει χαρακτηριστική μορφή, ασύμμετρη, μονόστομη και κεκαμμένη προς τα εμπρός με το μπροστινό της μέρος να πλαταίνει. Έτσι ακριβώς ήταν ένα παλιό σκοπελίτικο μαχαίρι που βρήκα στην Ταβέρνα-Μουσείο στο Γλυστέρι της Σκοπέλου αλλά και τα χάρτινα μοντέλα που

είδα στο εργαστήριο του κυρίου Πάτση. Αυτά θυμίζουν την αρχαία ελληνική κοπίδα η οποία είναι ασύμμετρη, μονόστομη και κεκαμμένη προς τα εμπρός με το μπροστινό της μέρος να πλαταίνει. Στην αρχαία Ελλάδα η κοπίδα χρησιμοποιούταν από το

ιππικό καθώς επέτρεπε κρουστική χρήση κατά του αντιπάλου πάνω από το άλογο. Η κοπίδα των αρχαίων Ελλήνων διαδόθηκε μέσω της αποικιοκρατίας των αρχαίων Ελλήνων σε όλη την Μεσόγειο αλλά και μέσω του Μέγα Αλεξάνδρου ο οποίος έφτασε ως την Ινδία και το

Αφγανιστάν οπού σήμερα έχουμε τα πασίγνωστα μαχαιριά κου-κρι που η καταγωγή τους ανάγεται στην αρχαία ελληνική κοπίδα.

Αυτό το καλοκαίρι είδα πως η μορφή της κοπίδας και όμως διατηρήθηκε στα σκοπελίτικα μαχαίρια που για να είμαι ειλικρινής πριν ένα χρόνο δεν τα γνώριζα.

Είναι λυπηρό να μην βρεθεί κάποιος νεαρός η νεαρή που να μην μάθει την τέχνη του μαχαιροποιού στην Σκόπελο γιατί θεωρώ ότι είναι εγκληματική αμέλεια αυτό το χάσιμο της τεχνογνωσίας. Ειδικότερα η διατήρηση των παραδοσιακών μαχαιριών θα πρέπει να ενδιαφέρει τους κυνηγούς και τους λάτρεις των όπλων.

Το κυνήγι του Ορτυκιού Μέρος β΄

Κυνηγώντας ορτύκια στα περάσματα

Μέρος β΄

Ο Σεπτέμβριος και ο Οκτώβρίος είναι οι επόμενοι μήνες κυνηγίου του ορτυκιού. Σε αυτούς τους μήνες όσοι θα κυνηγήσουν τα ορτύκια θα είναι και οι πλέον τυχεροί μιας και στο διάστημα μετά τις 10-15 Σεπτεμβρίου, θα ξεκινήσουν να φτάνουν στην χώρα μας και τα πρώτα ικανοποιητικά μεταναστευτικά κύματα από ορτύκια, τα οποία θα διαρκέσουν ως και τα μέσα Οκτωβρίου.

Αυτή την εποχή θα συναντήσουμε τα ορτύκια σε μια πολύ μεγάλη ποικιλία βιοτόπων, από σίτο-καλαμώνες, χέρσα χωράφια, τριφύλλια, μέχρι και ημιορεινές και σπανιότερα ορεινές περιοχές με θαμνώδη βλάστηση, αλλά και αρκετή πέτρα.

Συνήθως λόγω της μετανάστευσης τους τα πουλιά δεν θα μείνούν πολλές μέρες και μόνο όσοι με συνέπεια επισκέπτονται τα κλασικά αυτά μέρη περάσματος θα χαρούν ένα ωραίο και ασφαλές κυνήγι, μιας και μετά τις πρώτες τουφεκιές, ο τόπος ως δια μαγείας θα γεμίσει κυνηγούς και σκυλιά.

Λόγω της μετανάστευσης τους τα πουλιά αυτά έχουν βάλει βάρος για να αντεπεξέλθουν στην αποδημία τους, αλλά είναι και αρκετά κουρασμένα. Συνέπεια αυτών είναι, σε αντίθεση με τα ντοπιάρικα, τα ταξιδιάρικα ορτύκια να δέχονται φέρμα χωρίς την παραμικρή μετακίνηση τους και πολλές φορές να σηκώνονται με πολύ μεγάλη δυσκολία και πίεση.

Βασικότεροι παράγοντες για κάποια καλά μπασίματα είναι κυρίως ο άνεμος και τα ψυχρά ρεύματα του, καθώς επίσης και η φάση της σελήνης, μιας και τα ορτύκια ταξιδεύουν βράδυ. Συνήθως οι φωτεινές από το φεγγάρι νύχτες με ευνοϊκό ελαφρύ βοριαδάκι, είναι και αυτές που θα οδηγήσουν τα πουλιά σε νοτιότερες περιοχές όπως η χώρα μας ή νοτιότερες περιοχές της χωράς μας.

Η μεταβολή των καιρικών συνθηκών και ιδιαίτερα των ανέμων κατά το διάστημα του ταξιδιού τους, μπορούν να αναγκάσουν τα ορτύκια να σταματήσουν το ταξίδι τους και να σταθμεύσουν σε σχεδόν απίθανα μέρη.

Βεβαία το φαινόμενο αυτό τα τελευταία χρόνια εμφανίζετε όλο και πιο συχνά. Και φυσικό είναι να μην οφείλεται πλέον αποκλειστικά στις ξαφνικές μεταβολές των καιρικών συνθηκών, αλλά στο πρόσφατο φαινόμενο των «κασετοφωνακιδών». Ηχομιμητικές συσκευές πολλών ντεσιμπέλ, είναι πλέον σε θέση να κατεβάσουν μεγάλα μεταναστευτικά σμήνη ακόμα και σε εθνικές οδούς όπως κατά το παρελθόν έχει συμβεί. Φαινόμενα τέτοια όχι μόνο δεν συνάδουν με την αθλητική αισθητική του κυνηγίου, αλλά και δεν μας τιμούν ως κυνηγούς.

Κλείνοντας αυτό το συνοπτικό αφιέρωμα μας στο κυνήγι του ορτυκιού θα θέλαμε να πούμε ότι, το συγκεκριμένο θήραμα αν και μικρό στο μέγεθος μπορεί να μας δώσει μεγάλες συγκινήσεις, αρκεί το κυνήγι του να γίνεται με σύνεση, νομιμότητα και πάνω απ’ όλα με ασφάλεια.

ISTRIAN SHORT-HAIRED SCENT HOUND

FCI-Standard N° 151 / 10/04/2002 /

GB

Λειότριχος ιχνηλάτης της Ιστρίας

(Istarski Kratkodlaki Gonič)

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ : Κα Pamela Jeans-Brown.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: στα Ελληνικά Τσομώκος Διομήδης

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ : Κροατία.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΑΡΧΙΚΩΝ ΕΓΚΥΡΩΝ ΠΡΟΤΥΠΩΝ : 25.10.2000.

ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΗ : Ένας κατ' εξοχή ιχνηλάτης, ιδιαίτερα για κυνήγι λαγού και αλεπούς. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί ως κυνηγόσκυλο λουριών. Η κατασκευή του ταιριάζει ιδανικά στις ανοιχτές έκταση της Istria.

ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ F.C.I. : ομάδα 6 ιχνηλάτες και σχετικές φυλές. παράγραφος 1.2 μέσου μεγέθους ιχνηλάτες.

με τη εξέταση εργασίας.

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ: Η προέλευση αυτής της φυλής κυνηγόσκυλων, τα οποία είναι γηγενής στην Istria, είναι πάρα πολύ παλιά σχεδόν αρχαία, νωπογραφίες (1474, στο παρεκκλήσι που είναι αφιερωμένο στην Αγία Μαίρη στο Beram, κοντά στο Pazin), έργα ζωγραφικής (π.χ. του Titian, 18ο αιώνα) και ιστορικές καταγραφές (1719, του επισκόπου Bakič του Djakovo) αποδεικνύουν περίτρανα την αρχαία «καταγωγή» των λειότριχων ιχνηλατών της Istria. Εξ αιτίας των άριστων κυνηγετικών τους ικανοτήτων, εξήχθησαν από την Istria σε γειτονικές περιοχές. Οι πρώτες καταχωρήσεις στο γενεαλογικό βιβλίο χρονολογούνται από το 1924. Το FCI δέχτηκε τη φυλή το 1949, όμως τα πρώτα πρότυπα για τη φυλή δημοσιεύθηκαν το 1973. Σήμερα, ο κοντότριχος ιχνηλάτης της Istria συναντάτε συχνά στην Istria και τις γειτονικές με αυτήν περιοχές, όπου οι κυνηγοί τον εκτιμούν ακόμα ιδιαίτερα, εξ αιτίας των εξαιρετικών ικανοτήτων του.

ΓΕΝΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ : Ευγενούς εμφάνισης με το κάτασπρο τρίχωμα του να διακόπτεται από λεμονί σημάδια. Κοντό ωραίο τρίχωμα. Μακρύ στενό ωραίο κεφάλι. Εύπλαστο σώμα. Ουρά λεπτή που φέρεται ελαφρώς κεκαμμμένη όπως μια σπάθα. Ιχνηλάτης με επίμονη υλακή, οξεία, και ηχηρή φωνή.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΑΝΑΛΟΓΙΕΣ : Το μήκος του σώματος πρέπει να είναι 10% μεγαλύτερο από το ύψος στο ακρώμιο.

ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ-ΙΔΙΟΣΥΓΚΡΑΣΙΑ : Ευγενής, υπάκουο, ήρεμο και πολύ δεμένο με τον ιδιοκτήτη του. Ζωηρό και ενθουσιώδη κατά το κυνήγι.

ΚΕΦΑΛΙ : Το μήκος του κεφαλιού ποικίλλει από 20 έως 24 εκατ..

ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΚΡΑΝΙΟΥ:

Κρανίο : Από πλάγια όψη, η ινιακή προεξοχή είναι έκδηλη και το μετωπιαίο οστό ελαφρώς στρογγυλεμένο. Βλέποντας το από επάνω, το μετωπιαίο οστό είναι επιμηκυμένο και μάλλον στενό με προφανές μετωπιαίο αύλακα.

Μετωπιαίο Στοπ : Μικρό, χωρίς απότομο σπάσιμο.

ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ:

Μύτη : Μαύρη ή τουλάχιστον σκούρα καφέ. Ανοιχτά ρουθούνια.

Ρύγχος : Μακρύ, ευρύ στη βάση του, που εκλεπτύνει σταδιακά προς τη μύτη. Ρινικός κάλαμος ίσιος.

Δόντια : Ισχυρά, κανονικό και πλήρες δάγκωμα ψαλιδιού.

Μάτια : Οβάλ, χωρίς να βυθίζονται στις εσοχές τους αλλά ούτε και να προεξέχουν. Το χρώμα της ίριδας όσο το δυνατόν σκουρότερο. Οφθαλμικά κάλυπτρα μαύρα ή καφετί. Φωτεινά μάτια, πλήρους έκφρασης.

Αυτιά : Λεπτά, ευρεία τοποθετημένα λίγο επάνω από το επίπεδο των ματιών, στενεύουν προς τις άκρες. Θεωρούνται μακριά, όταν φέρονται προς τα εμπρός κατά μήκος του ρύγχους, φθάνουν ως τους κυνόδοντες. Πρέπει να είναι σχετικά μακριά, φθάνοντας τουλάχιστον ως τις υπεροβλεφαρικές αψίδες.

ΛΑΙΜΟΣ : Ισχυρός, ελαφρώς κεκλιμένος στον αυχένα. Η σύνδεση με το κεφάλι είναι αισθητή στο οπίσθιο τμήμα της ινιακής προεξοχής. Ο λαιμός είναι ισχυρός και τοποθετημένος λόξα σε σχέση με το σώμα.

Μήκος : Από την ινιακή προεξοχή ως το ακρώμιο, το μήκός του λαιμού είναι μεταξύ 15 και 20 εκατ..

ΔΕΡΜΑ : Τεντωμένο, χωρίς λωγάνιον ή ζάρες.

ΣΩΜΑ : Η επάνω ραχιαία γραμμή κλίνει ήπια από τα ακρώμια προς τα καπούλια.

Πλάτη : Επίπεδη, ευρεία και μυώδες.

Οσφυϊκή χώρα : Κοντή και ευρεία.

Καπούλια : Μακριά και ευρεία, οριζόντια ή πολύ ελαφρώς κεκλιμένα, μακρύτερα στα θηλυκά απ' ότι στα αρσενικά. Ισχία μόλις και μετά βίας αντιληπτά. Στην κορυφή του καπουλιού το ύψος πρέπει να είναι περίπου ένα δάχτυλο λιγότερο απ' ότι στο στην άκρη του ακρωμίου.

Στήθος : Καλής έκτασης, φθάνει τουλάχιστον ως τους αγκώνες. Συνήθως η περιφέρειά του είναι περίπου 12 εκατ. περισσότερο από το ύψος στο ακρώμιο. Πλευρά καλά ανεπτυγμένα. Το στήθος είναι καλά ανεπτυγμένο αλλά το σημείο στέρνου είναι μόλις και μετά βίας ορατό.

Κοιλιά και πλευρά : Η κάτω γραμμή ανεβαίνει ήπια από το στέρνο προς την βουβωνική χώρα και έτσι η κοιλιά έχει ένα μικρή ανιούσα καμπυλότητα.

ΟΥΡΑ : Ισχυρή στη βάση, εκλεπταίνοντας προς την άκρη της. Όσο λεπτότερη ουρά, τόσο πιο αριστοκρατικής εμφάνισης το σκυλί. Τοποθετημένη ψηλά, μέσου μήκους και σπάνια ξεπέρνα το ύψος του ταρσού. Η ουρά είναι ελαφρώς κεκαμμμένη προς τα πάνω.

ΑΚΡΑ

ΕΜΠΡΟΣΘΙΑ ΑΚΡΑ

Ωμοπλάτες : Μακριές, κεκλιμένες, μυώδεις και σωστά συνδεδεμένες με το στήθος.

Αγκώνας: Κοντά στο σώμα.

Αντιβράχιο : Τελείως κατακόρυφος, έντονα μυώδης.

Καρπός (καρπική ένωση) : Δύσκολα ξεχωρίζει από το αντιβράχιο.

Μετακάρπιο : Ίσιο, κοντό. Μπορεί να είναι ελαφρώς κεκλιμένο αλλά η γωνία με την κατακόρυφο δεν πρέπει να είναι ποτέ μεγαλύτερη από 10%.

Μπροστινά πέλματα : Περισσότερος όπως τα πέλματα της γάτας πάρα όπως τα πέλματα του λαγού, ελαφρά με τα σφιχτά δάχτυλα, μαξιλαράκια στρογγυλά και σφριγηλά, με ισχυρά νύχια.

ΟΠΙΣΘΙΑ ΑΚΡΑ: Βλέποντας τα από πίσω, ο μηρός, η κνήμη, ο ταρσικός τένοντας και το μετατάρσιο είναι όλα στον ίδιο κάθετο άξονα.

Μηρός : Κοντός, ευρύς και μυώδης.

Μηροκνήμιο: Επιγονατίδα ευρεία και ψηλά τοποθετημένη.

Κατώτερος Μηρός : Μακρύς, κεκλιμένος και έντονα μυώδης.

Ταρσός: Ισχυρός.

Μετατάρσιο (οπίσθιο) : Κοντό, ίσιο ή πολύ ελαφρώς κεκλιμένο, διαμορφώνει γωνία 10-12 βαθμών με την κατακόρυφο.

Οπίσθια πέλματα : Παρόμοια με τα μπροστινά αλλά ελαφρώς μεγαλύτερα.

ΒΗΜΑΤΙΣΜΟΣ-ΚΙΝΗΣΗ : Πολύ ομαλή, στρωτή και ελεύθερη.

ΔΕΡΜΑ :Εύπλαστο, καλά εφαρμοστό σε όλο το σώμα, χωρίς πτυχές και ζάρες, στο μέτωπο ροζ χρώματος.

ΤΡΙΧΩΜΑ

ΤΡΙΧΑ : Κοντή, λεπτή, πυκνή και στιλπνή. Μερικές φορές μακρύτερη στο πίσω μέρος των μηρών και στο κάτω μέρος της ουράς, αλλά χωρίς αυτό να αναζητάτε.

ΧΡΩΜΑ : Το τελείως λευκό (κάτασπρο) είναι το κυρίαρχό χρώμα. Τα αυτιά είναι συνήθως πορτοκαλί, χρώματος το οποίο ξεκίνα από τη βάση των αυτιών καλύπτει και τις δύο πλευρές του μετωπιαίου οστού φτάνοντας μέχρι τα μάτια, δίνοντας έτσι στο κεφάλι μια χαρακτηριστική μάσκα. Σαν αστέρι αναφέρεται εάν υπάρχει ένα μικρό ή μεγάλο σημάδι ίδιου πορτοκαλί χρώματος στην κορυφή του μετώπου. Τα αυτιά μπορούν επίσης να είναι διάστικτα με πορτοκαλί σημάδια, κάτι που επιδιώκεται ιδιαίτερα και θεωρείται ως ένδειξη υψηλής καθαροαιμίας. Σημεία χρώματος λεμονί ή πορτοκαλί είναι αρκετά συχνά, με την μορφή στιγμάτων ή ως λωρίδες και μπορούν να βρίσκονται οπουδήποτε στο σώμα συχνότερα όμως στην περιοχή στη ρίζα της ουράς. Τα σημεία αυτά δεν πρέπει ποτέ να είναι τόσα πολλά ώστε να επισκιάζουν το από κάτω άσπρο βασικό χρώμα του τριχώματος. Η πραγματική απόχρωση των σημείων αυτών πρέπει να είναι καλά τονισμένη, δεν πρέπει να είναι ούτε πολύ ανοιχτόχρωμη ούτε πολύ σκούρα αλλά ούτε και καφέ, κάτι από αυτά θα έδειχνε έλλειψη καθαροαιμίας. Η παρουσία ενός τρίτου χρώματος είναι απαράδεκτη ακόμα κι αν υπάρχουν μόνο μερικές τρίχες αυτού του χρώματος. Το τρίχωμα μπορεί επίσης να είναι τελείως άσπρο χωρίς καθόλου στίγματα.

ΜΕΓΕΘΟΣ ΚΑΙ ΒΑΡΟΣ :

Ύψος στο ακρώμιο : 44-56 εκατ.

Ιδανικό ύψος για τα αρσενικά : 50 εκατ..

για τα θηλυκά : 48 εκατ..

Βάρος : 18 κλ για ενήλικα αρσενικά.

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ: Οποιαδήποτε απόκλιση από τα προηγούμενα σημεία πρέπει να θεωρηθεί ελάττωμα και η σοβαρότητα με την οποία το ελάττωμα αυτό θα πρέπει να αξιολογηθεί, πρέπει να είναι στην ακριβή αναλογία με τον βαθμό απόκλισης του.

ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΝΤΑ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ :

· εν μέρει ροδαλή μύτη ή βλέφαρα, μύτη έντονα αποχρωματισμένη.

· πλάτη κυρτή ή ελαφρώς ταλαντευόμενη.

· καπούλια πολύ κυρτά.

· κοιλιά πολύ μαζεμένη ή πολύ μεγάλη.

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥ :

· δυσαναλογία μεταξύ μήκους σώματος και ύψους στο ακρώμιο.

· κεφάλι πάρα πολύ κοντό.

· εκτενής αποχρωματισμένες περιοχές ή στο σύνολο τους ροζ μύτη και βλέφαρα.

· ρύγχος πολύ κοντό, τύπου δείκτη (πόιντερ) ή με συστριμμένα σαγόνια.

· υπέρ ή προγναθισμός.

· εσφαλμένο δάγκωμα.

· σχιστά μάτια.

· πολύ ψηλή τοποθέτηση των αυτιών.

· ουρά κουλουριαστή, να φέρεταί μονόμπαντα ή ελικοειδής ουρά πολύ κοντή ή ακρωτηριασμένη.

· εκτός προτύπων.

· συστριμμένα εμπρόσθια άκρα.

· μετακάρπιο πολύ λοξό.

· τρίχωμα πάρα πολύ μακρύ.

· Εμφάνιση οποιονδήποτε χρωμάτων εκτός από το λεμονί-πορτοκάλι. Γκριζωπά ή μαυριδερά σημάδια ιδιαίτερα ανεπιθύμητα.

· μέγεθος μεγαλύτερο ή μικρότερο από τα όρια που υποδεικνύονται από τα πρότυπα.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Τα αρσενικά ζώα πρέπει να έχουν δύο εμφανείς κανονικούς όρχεις που κατεβούν πλήρως στο οσχέων.

Ο Κροάτης με την Γαλλική καταγωγή

Άρθρο του Θανάση Κυριτσάκα

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ: Ο πρόγονος του κοντότριχου ιχνηλάτη είναι το γαλλικό Πορσελέν από το οποίο πήρε το αχλαδωτό κεφάλι και το χρώμα. Γενικώς είναι πιο μικρόσωμο από το Πορσελέν σε σωματικές αναλογίες και βάρος. Η ράτσα διατηρείται καθαρόαιμη και αναπτύσσεται στην Κροατία, Σλοβενία εδώ και πολλά χρόνια σε πολύ ικανοποιητικούς αριθμούς.

ΓΕΝΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ:. Αντίθετα με το σκληρότριχο, η εμφάνισή του είναι ευγενική και λεπτή. Και οι δυο τύποι κρίνονται με τα ίδια πρότυπα και χαρακτηριστικά.

Το κύριο χαρακτηριστικό και των δυο ιχνηλατών της Ιστριας είναι το κεφάλι σε σχήμα αχλαδιού που καθορίζει τον τύπο της φυλής.

ΚΕΦΑΛΙ: Το μήκος του είναι 20-25 εκ., αρκετά στενό κεφάλι, ελαφρώς φαρδύτερο στο μέτωπο, με ήρεμη έκφραση και μέτριο stop. Η μύτη είναι μαύρη ή τουλάχιστον σκούρο καφέ χρώμα.

Αυτιά πλατιά, ελαφρώς πάνω απ' τη γραμμή των ματιών, κρέμονται επίπεδα και στρογγυλεύουν στις άκρες.

ΤΡΙΧΩΜΑ:Κοντό, σφιχτό, λαμπερό και λείο.

ΧΡΩΜΑ: Άσπρο χιονάτο με πορτοκαλί ή κίτρινα σημάδια κυρίως στ' αυτιά και λίγα στο σώμα και στη βάση της ουράς.

ΥΨΟΣ- ΒΑΡΟΣ: Το ύψος στο ακρώμιο είναι γύρω στα 44-56 εκ. Το ιδανικό ύψος είναι 50 εκ. για το αρσενικό και 48 εκ. για το θηλυκό. Το βάρος γύρω στα 14-20 kg.

Το μήκος του κορμού είναι κατά 10 % μεγαλύτερο απ' το ύψος στο ακρώμιο, δηλαδή το σχήμα του σώματος είναι παραλληλόγραμμο.

ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ-ΙΔΙΟΣΥΓΚΡΑΣΙΑ

Ο κοντότριχος ιχνηλάτης της Ιστριας χρησιμοποιείται περισσότερο για το κυνήγι του λαγού και του ζαρκαδιού στην πατρίδα του. Τα αίματα του γαλλικού Πορσελέν που έχει, προϋποθέτουν λεπτή μύτη, πάθος, αντοχή και δύναμη και γενικώς ποιοτικά κυνηγετικά στοιχεία που ζητάμε στους ιχνηλάτες. Κυνηγάει άνετα σε όλα τα εδάφη.

Πολύ καλός στο λαγό ιδιαίτερα. Έχει μεγάλη ικανότητα και ταλέντο να ξεκόβει τα χνάρια και μεγάλη καταδίωξη. Έχει πολύ δυνατή και καθαρή φωνή.

Ο Θωμάς Πετρόχειλος Απαντά 1/9/07

Από κ Jimi.

Έκδοση πιστοποιητικών καθαροαιμίας

Κύριε Πετρόχειλε γεια σας.

Έχω ένα Pointer από μια γέννα ενός φίλου μου το οποίο όμως από παράληψη του δεν έχει χαρτιά καθαροαιμίας. Και οι δυο γονείς έχουν χαρτιά. Θα ήθελα να ρωτήσω πως μπορώ να εκδώσω χαρτιά και στο δικό μου κουτάβι;

Σας ευχαριστώ και συγχαρητήρια για την στήλη σας.

Από κ Παντελή

Κυνήγι τριχωτού θηράματος

Αγαπητέ κύριε Πετρόχειλε. Έχω δυο Κουρτσχααρ ένα θηλυκό και ένα αρσενικό. Εδώ και λίγο καιρό γνώρισα κάποιους φίλους από ένα νησί του Αιγαίου οι οποίοι και με κάλεσαν να κυνηγήσω μαζί τους αγριοκούνελα. Με τα σκυλιά μου κυνηγώ μόνο φτερωτό θήραμα και ποτέ τους δεν έχουν κυνηγήσει τριχωτό. Θα ήθελα να μου δώσετε κάποιες συμβουλές για το πώς μπορώ να τα εκπαιδεύσω να κυνηγούν και τριχωτό χωρίς όμως να έχω πρόβλημα στο φτερωτό θήραμα. Θα ήθελα επίσης να ρωτήσω αν θα έχω μετά από κυνήγι σε τριχωτό θήραμα πρόβλημα με οικόσιτα ζώα.

Σας ευχαριστώ και περιμένω εναγωνίως την βοήθεια σας.

Ο Θανάσης Κυριτσάκας Απαντά 1/9/07

Πληροφορίες για Αρτουα και Άγγλο -γαλλικό μικρού κυνηγίου

Από κ Μανώλη.

Κ. Κυριτσάκα, χαίρετε.

Σας γράφω για να μου δώσετε πληροφορίες για τους σκυλούς ράτσας Αρτουα και Άγγλογαλλικό μικρού κυνηγίου. Διάβασα το πολύ καλό άρθρο σας στο έθνος κυνήγι και θέλω να αποκτήσω έναν αρτουα ή αγγλογαλλικό. Μένω στην Κρήτη. Κυνηγώ μόνο λαγό και κοντά στο σκύλο. Σκεφτόμουν να πάρω ένα Κούρτσχααρ μέχρι που είδα το άρθρο σας για τον αρτουα και το αγγλογαλλικό.

Αυτή τη στιγμή έχω έναν ελληνικό ιχνηλάτη και έναν κρητικό αλλά δεν εκπαιδεύονται εύκολα.

θα ήθελα να μου δώσετε πληροφορίες για το που μπορώ να βρω έναν αρτουα η΄αγγλογαλλικό.

Ποία ράτσα μου συνιστάτε;

Απάντηση

Αγαπητέ κ. Μανώλη με τον τρόπο που θέλετε να κυνηγάτε το λαγό, ίσως το πιο κατάλληλο σκυλί να είναι το Κούρτσχααρ και ο Κρητικός Ιχνηλάτης, που δεν έχουν μεγάλη καταδίωξη μετά το ξεσήκωμα και ψάχνουν πιο κοντά στον κυνηγό.

Το Αρτουά και το Αγγλογαλλικό Πετί Βενιερί είναι ιχνηλάτες με καταδίωξη και προσφέρονται για κυνήγι με καρτέρι κυρίως.

Διαβλέπω ότι οι παραπάνω ράτσες σας εντυπωσίασαν τουλάχιστον αισθητικά και θέλετε να αλλάξετε ράτσα και ίσως με αυτή την έννοια και τον τρόπο κυνηγιού.

Αυτό που μπορώ να σας διαβεβαιώσω είναι ότι κυνηγετικά και κυνολογικά είναι εξαιρετικές ράτσες για το λαγό. Δυνατή μύτη, σίγουρο πλησίασμα στο γιατάκι χωρίς λάθη, κυνηγετικό πάθος, παντός καιρού και εδάφους, άριστοι χαρακτήρες και τέλεια συμπεριφορά με υπακοή στις εντολές.

Αρτουά υπάρχουν γέννες στην Ελλάδα και μπορείτε να βρείτε σχετικά εύκολα απ’ τις αντίστοιχες αγγελίες. Αγγλογαλλικά δεν υπάρχουν προς το παρόν, ίσως την ερχόμενη άνοιξη.

Διαφορές στα segugio

Από κ Μ.Τ.

Αγαπητέ κ. Κυριτσάκα. Καλή σας μέρα. Είμαι νέος κυνηγός στο κυνήγι του λαγού αν και κυνηγώ χρόνια με σκύλους φέρμας. Μου αρέσουν ιδιαίτερα τα ιταλικά segugio τα οποία και αναζητώ να βρω, πριν από λίγο όμως καιρό συζητώντας με έναν φίλο μου, μου είπε να αναζητήσω όχι τα καφετί σκυλιά, αλλά αυτά με την μαύρη σέλα. Ευσταθεί η άποψη αυτή;

Σας ευχαριστώ.

Απάντηση

Οι τελευταίες τάσεις των εκτροφέων Ιταλών του «Segugio Italiano» κοντότριχου και σκληρότριχου, σύμφωνα με τις απόψεις τους που έχουν εκφράσει στον κυνηγετικό τύπο, είναι η βελτίωση και διατήρηση του μονόχρωμου σκύλου, έναντι του μαυροπύρηνου.

Γίνονται πολλές συζητήσεις, σε κυνολογικό και κυνηγετικό επίπεδο, των ειδημόνων Ιταλών εκτροφέων και κυνηγών, που θέλουν ένα Segugio καθαρά Ιταλικό και όχι με ξένες επιρροές.

Οι ειδικοί λοιπόν Ιταλοί κυνηγοί και εκτροφείς του Segugio, προτιμούν χρώμα μονόχρωμο ξανθοκίτρινο ή ξανθοκόκκινο στις αποχρώσεις του σκούρου έως του ανοιχτού ξανθού. Επίσης θέλουν οι άξονες του κρανίου και της μουσούδας να είναι αποκλίνοντες, τα μάτια όχι στρογγυλά, αλλά σχεδόν αμυγδαλωτά και τοποθετημένα πλάγια στο μέτωπο.

Δεν προτιμούν καθόλου τα μαυροπύρηνα σκυλιά με τα πολύ μακριά και βαριά αυτιά, τα στρογγυλά μάτια, τοποθετημένα μπροστά στο μέτωπο, γιατί θεωρούν ότι είναι σκυλιά με επιμιξία αιμάτων από γαλλικούς ιχνηλάτες.

Σχολιάζοντας τα παραπάνω στοιχεία, μπορούμε να βγάλουμε εύκολα τα συμπεράσματά μας. Είναι σίγουρο πως οι Ιταλοί έδωσαν στα Σεγκούτσιο αίματα από γαλλικούς ιχνηλάτες και ιδιαίτερα κατά την άποψή μου από τα Μπλε της Γασκώνης, για να βελτιώσουν την όσφρησή τους κυρίως, διατηρώντας όμως τα σωματικά standard μορφολογίας του Σεγκούτσιο στο μέγιστο δυνατό. Αυτό έγινε παλιά, πριν την επίσημη αναγνώριση της ράτσας. Όταν η ράτσα σταθεροποιήθηκε μορφολογικά και εργασιακά έγινε και η επίσημη καταγραφή στην F.C,I,

Είναι γνωστό ότι οι γαλλικοί ιχνηλάτες φημίζονται για την λεπτή όσφρηση (δυνατή μύτη), οπότε το μόνο στοιχείο που ενδιέφερε τους Ιταλούς ήταν η μύτη κι έκαναν σχετικές διασταυρώσεις στο παρελθόν για να αυξήσουν την όσφρηση.

Η ανταλλαγή αιμάτων από ράτσα σε ράτσα είναι κανόνας της κυνοτεχνίας και επιβάλλεται για την βελτίωση, την ανάπτυξη και τη διατήρηση της κάθε φυλής.

Οι Ιταλοί στην ουσία δεν απορρίπτουν όλα τα μαυροπύρηνα, αλλά εκείνα που έχουν μακριά και βαριά αυτιά και στρογγυλά μάτια τοποθετημένα μπροστά στο μέτωπο, δηλαδή θέλουν τη «γαλλική μύτη» μόνο και τα μορφολογικά στοιχεία του αρχέγονου Σεγκούτσιο που παρουσιάζονται περισσότερο στα μονόχρωμα. Κάπου στη πορεία ορισμένα μαυροκόκκινα σκυλιά ξέφυγαν στα μορφολογικά σημεία που αναφέρουν οι Ιταλοί και τώρα θέλουν να τα διορθώσουν, γι αυτό γίνεται όλος ο «καυγάς».

Τα γαλλικά αίματα της «μύτης» υπάρχουν και στα μονόχρωμα και στα μαυροπύρηνα Σεγκούτσιο στην ουσία, οπότε δεν μπορούμε να πούμε με σιγουριά ότι τα μαυροκόκκινα είναι καλύτερα απ’ τα μονόχρωμα, γιατί ένα μονόχρωμο μπορεί να διαθέτει κάλλιστα «γαλλική μύτη» που δεν πήρε ένα μαυροκόκκινο.

Η ποιότητα δεν καθορίζεται απ’ το χρώμα, αλλά από τη γενεαλογία και τις γραμμές αίματος των προγόνων.

Το συμπέρασμα λοιπόν είναι ότι μια αναγνωρισμένη ράτσα που έχει ζωή αιώνων, έχει στο μέγιστο σύνολό της καλά σκυλιά με ελάχιστες εξαιρέσεις, που οφείλονται κυρίως σε κακούς και άσχετους εκτροφείς, που δεν δίνουν τη δέουσα προσοχή στα ζευγαρώματα.

Ψάχνουμε πάντα κουτάβια από σωστούς εκτροφείς και κυνηγούς με γνώσεις κυνολογικές, που αγαπούν και ενδιαφέρονται πραγματικά για τη ράτσα.

Πρώτη αλλά ελπίζουμε όχι και τελευταία

Έφτασε η 1η Αυγούστου, ήρθε η 2η η 3η και αφού περιμέναμε 9 ολόκληρες ημέρες, εξεδόθη επιτελούς η περιβόητη ρυθμιστική. Μια ρυθμιστική διάταξη που ομολογουμένως εφέτος την περιμέναμε με ιδιαίτερη ανησυχία. Όχι ότι περιμέναμε να κυνηγάμε λαγούς Δευτέρες και πέρδικες Παρασκευές, είπαμε έκδοση ρυθμιστικής όχι και αλλαγή νόμου, αλλά όπως και σε κάποιες διαχρονικές ατάκες του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου έλεγαν, «η ζημία είναι για το πάπλωμα» ή καλύτερα στην δική μας περίπτώση για τα χρήματα της Θηροφυλακή.

Θέλουμε 40€, σας δίνω 5€, δώσε μας 20€, πάρτέ 6€, να κάνει η μάνα, κλείνουμε στα 16€. Κλείνουμε αλλά πως κλείνουμε; με τις εκλογές προ του πυλών να ζητάμε 16€ από τον κάθε πελάτη; Θα σας δώσω φέτος εγώ τα 10€, ζητάτε τους εσείς τα 6€ και μικρή η ζημία, θα την σκαπουλάρουμε και οι δυο ανώδυνα.

Δεν ήμουν βεβαία μπροστά στις διαπραγματεύσεις για την έκδοση της φετινής ρυθμιστικής, αλλά συμφώνα με αυτά που διέρρευσαν, κάπως έτσι εξελίχθηκαν οι τελικές συζητήσεις.

Και ας πούμε ότι φέτος και με τις εκλογές ως έναν πολύ μεγάλο μοχλό πίεσης τα «καταφέραμε», του χρόνου τι γίνετε;

Συζητώντας με αρκετούς φίλους κυνηγούς απ όλη σχεδόν την χωρά ένα κατάλαβα. Ακόμα και σε αυτές τις τόσο δύσκολες οικονομικά εποχές, αρκετοί θα ήταν αυτοί που ευχαρίστως θα πλήρωναν 10, 20, 50 ή και 100 € παραπάνω για την άδεια θήρας, το πρόβλημα είναι γιατί να τα πληρώσουν;

Θα πλήρωνέ κανένας μας την γόπα για ξιφία, την γαρίδα για αστακό ή όπως συνήθως λέμε τα φύκια για μεταξωτές κορδέλες;

Πελάτες είμαστε φίλοι μου ή πελάτες μας έχουν τουλάχιστον καταντήσει, να πληρώσουμε αλλά γιατί;

Είπαμε καλή η θηροφυλακή, άγιο το έργο της, όμως ως πότε η καταστολή θα είναι καλύτερη της πρόληψης;

Γιατί να μην μεριμνήσουμε για το πώς θα φτιάξουμε καλύτερους κυνηγούς, από το να μεριμνούμε για το πώς θα πιάσουμε τους κακούς.

Όλα αυτά βεβαία δεν γίνονται από την μια μέρα στην άλλη, γίνονται αργά και σταδιακά και σίγουρα για ένα μεγάλο διάστημα ταυτόχρονα η πρόληψη με την καταστολή. Από την άλλη μπορεί τα 6€ να είναι 2 πακέτα τσιγάρα, όμως ας μην μας διαφεύγει πόσοι έχουν «κόψει» το κάπνισμα τα τελευταία χρόνια. Άλλωστε τα 6€ για τον συνταξιούχο του Ο.Γ.Α (οι οποίοι είναι και οι περισσότεροι στην ύπαιθρο μας) είναι πάρα πολλά.

Τελικώς θα λέγαμε ότι δυστυχώς όσο και να το θέλουμε, δεν έχουν υπάρξει τόσο θεαματικές θετικές εξελίξεις στο κυνήγι, που να δικαιολογούν μια αύξηση ακόμα και 6€.

Ανεξαρτήτως κινήτρού όμως θα πρέπει να επικροτήσουμε την απόφαση του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης. Ελπίζοντας ότι η απόφαση αυτή δεν εντάσσεται στο γενικότερο προεκλογικό κλίμα των ημερών, αλλά ότι θα είναι η αρχή μια άλλης ωριμότερης ματιάς για το κυνήγι και το μέλλον του στην χώρα μας.

Διομήδης Τσομώκος

editor@kinigotopos.gr

Σιτοκαλαμιά STOP

Το σύνθημα της έναρξης δόθηκε και οι περισσότεροι με μεγάλη χαρά ξεχύθηκαν στους δρόμους τα ξημερώματα της 20ης Αυγούστου, αν και η ημέρα δεν ήταν ότι καλύτερο για αρκετούς, λόγο δουλειάς.

Όπως κάθε χρόνο πραγματοποιήθηκε και φέτος το λαϊκό προσκύνημα στην Κωπαΐδα, αλλά και σε άλλα γνωστά κυνηγοτόπια της έναρξης.

Έτσι και ‘γω μαζί με την παρέα μου βρέθηκα στην επαρχία και στον Θεσσαλικό κάμπο.

Δυστυχώς τα θλιβερά γεγονότα των ημερών, βύθισαν σε πένθος ολόκληρη την Ελλάδα και μαζί και την κυνηγετική οικογένεια, η οποία πιστεύω ότι είναι ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένη σε ανάλογα θέματα.

Όμως δεν θα σας μιλήσω για τις κυνηγετικές μου δραστηριότητες, αλλά για ένα άλλο θέμα το oποιο αποτελεί άμεσο έγκλημα κατά της φύσης και έχει ως αποτέλεσμα τα δυσάρεστα γεγονότα που όλοι μας βιώσαμε τις τελευταίες ημέρες με την απώλεια τεράστιου φυσικού πλούτου της πατρίδας μας.

Ίσως να σας έχω κουράσει διότι είναι το τρίτο κατά σειρά άρθρο στο όποιο αναφέρομαι στις πυρκαγιές, εάν όμως είχαν καταλάβει όλοι πόσο σημαντικό θέμα είναι, θα είχαν ληφθεί αρκετά μέτρα προστασίας, έτσι ώστε δεν θα θρηνούσαμε θύματα, δεν θα καίγονταν τα δάση μας και δεν θα χάνονταν περιουσίες.

Το να αντιμετωπίσουμε ως κράτος τους εμπρησμούς είναι κάτι το οποίο πρέπει να ασχοληθεί σοβαρά ο κρατικός φορέας. Η ΑΜΕΛΕΙΑ όμως είναι κάτι που πρέπει να αναλογιστούμε όλοι και ιδιαίτερα αυτοί που ασχολούνται με την ύπαιθρο.

Θα εστιάσω λοιπόν σε μία αγροτική πράξη, αυτή της καύσης της σιτοκαλαμιάς.

Ο λόγος που θα αναφερθώ σε αυτό το θέμα είναι ότι ήμουν αυτόπτης μάρτυς αυτής της πράξης σε κάποια στιγμή την ώρα του διαλύματος από το κυνήγι και είδα αρκετά ζωάκια που τρέπονταν σε φυγή για να αποφύγουν την φωτιά, αλλά και κάποια άλλα που λόγω μικρής ταχύτητας δεν πρόλαβαν, να βρίσκουν τον θάνατο.

Το κάψιμο της σιτοκαλαμιάς είναι μια παλιά συνήθεια από αρχαιοτάτων χρόνων.

Στον Θεσσαλικό κάμπο, στην Μακεδονία και στη Θράκη, το κάψιμο της σιτοκαλαμίας απελευθερώνει εκατοντάδες τόνους διοξειδίου του άνθρακα και είναι σίγουρο ότι συμβάλει στο φαινόμενο του θερμοκηπίου.

Ένα ακόμα πρόβλημα που προκύπτει όμως εκτός από την εκπομπή των ρύπων που είναι υψίστης σημασίας, είναι ότι με την καύση της σιτοκαλαμίας καταστρέφονται πολλά είδη της πανίδας, είτε άμεσα καίγοντας τα, είτε έμμεσα στερώντας τους την τροφή, την κάλυψη και τους χώρους φωλεοποίησης τους.

Το ορτύκι είναι ένα από τα πρώτα θύματα της πράξης αυτής, καθώς και οι χιλιάδες μικρό-οργανισμοί που υπάρχουν σε ένα χωράφι π.χ. γαιοσκώληκες και έντομα, οι οποίοι με την έλλειψη τους προκαλούν πρόβλημα εύρεσης τροφής σε άλλα πτηνά.

Είναι γνωστό ότι το ορτύκι τις πρώτες εβδομάδες της ζωής του τρέφεται αποκλειστικά με έντομα και καταλαβαίνετε τη σοβαρό πρόβλημα αντιμετωπίζουν οι νεοσσοί στην σίτιση τους.

Αλλά ας εξετάσουμε ποιος είναι ο λόγος που καίγονται οι σιτοκαλαμίες.

Καταρχήν όπως προανέφερα είναι μια αρχαία συνήθεια και έμμεσα μια αγροτική παράδοση, όμως ο σημαντικότερος λόγος τον οποίο σίγουρα θα γνωρίζεται αλλά και που επαληθεύθηκε από ερώτηση που έκανα στον αγρότη επιτόπου κατά την ώρα της καύσης, είναι το κόστος, διότι με αυτόν τον τρόπο δεν χρειάζεται να πληρώσεις ή να ξοδέψεις χρήματα για την χρήση των γεωργικών μηχανημάτων.

Έτσι επιστρέφοντας από το ταξίδι άρχισα να ψάχνω να βρω τι λέει ο νόμος για την καύση των σιτοκαλαμιών και στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στον αριθμό ΦΕΚ 1554 και στο φύλλο 21423 το οποίο έχει εκδοθεί στις 10/11/2005, βρήκα τις προϋποθέσεις και τους νόμους οι οποίοι θα πρέπει να τηρούνται

Βέβαια μέσα αναγράφετε ότι μόνο κατόπιν ειδικής άδειας από την Πυροσβεστική Υπηρεσία μπορεί να πραγματοποιηθεί πριν τον μήνα Οκτώβριο καύση σιτοκαλαμίας και αυτό βέβαια εφόσον το επιτρέπουν οι καιρικές συνθήκες.

Επίσης θα πρέπει να παρθούν και κάποια μέτρα ασφαλείας, όπως κατασκευή ζώνης πυρασφάλειας και παρουσία Πυροσβεστικού οχήματος.

Εκείνο που παρατήρησα όμως ήταν ότι δεν υπήρχε τριγύρω ούτε κάποιο πυροσβεστικό όχημα, αλλά ούτε κάποιο βυτιοφόρο, όπως ορίζει ο νόμος, έτσι ώστε σε περίπτωση που θα ξεφύγει η φωτιά από το χωράφι να μπορεί να ελεγχθεί αμέσως.

Θα μου πείτε παρανομίες γίνονται παντού, όμως κάποτε θα πρέπει να αναλογιστούμε και τις δικές μας ευθύνες και να σταματήσουμε.

Η πολιτεία θα πρέπει να ενημερώνει τον αγροτικό κόσμο και ίσως θα πρέπει να απαγορεύσει την καύση της σιτοκαλαμιάς για όλους αυτούς και για άλλους τόσους λόγους όπως και παραπάνω σας ανέφερα.

Μαίρη Βαρνάβα