Δευτέρα, 1 Οκτωβρίου 2007

Griffon Korthals

Ο κυνηγός των Ολλανδικών Πόλντερ

Αν και μπορούμε να βρούμε αρκετές αναφορές για τα Griffon ακόμα και από το 1545, η ανάπτυξη του σημερινού Griffon Korthals ξεκίνησε στις Κάτω Χώρες το 1873 από έναν νέο ολλανδό με μεγάλη αγάπη για το κυνήγι το όνομα του οποίου ήταν Eduard Karel Korthals (1851-1896).

Ο Eduard Karel Korthals

Ο Korthals ήταν ο γιος ενός πλούσιου τραπεζίτη και κτηνοτρόφου βοοειδών από το Schooten μια μικρή πόλη κοντά στο Χάρλεμ στην Ολλανδία. Ο Korthals προσπάθησε και δημιούργησε συμφωνά με αυτά που αυτός είχε στο μυαλό του έναν δυνατό κυνηγετικό σκύλο, τον σκληρότριχος δείκτης Griffon, ή "Griffon Korthals" όπως είναι πλέον γνωστό.

Το Griffon Korthals αναπτύχθηκε ως ένα σκληροτράχηλο σκυλί, κατάλληλο για να κυνηγά κοντά στον κυνηγό, στα πλέων δύσκολα εδάφη, όπως τα Ολλανδικά ελώδη πόλντερ.

Το επάγγελμά του ως υπεύθυνος προώθησης του Γάλλου δούκα του Penthièvre, επιτρέπεται στον Korthals μέσω των πολλών ταξιδιών του σε όλη την Ευρώπη να διαδίδει την νέας αυτή φυλής. Δεν έχανε ποτέ καμία ευκαιρία να συζητήσει για τις αρετές της νέας αυτής φυλής, που περιέγραψε ως σκοπίμως αργά εργαζόμενη, με πολύ δυνατή μύτη και δυνατότητα να βρίσκει, να καταδεικνύει, αλλά και να επαναφέρει το οποιοδήποτε θήραμα.

Ο Korthals δεν έχανε την ευκαιρία να παρευρίσκεται σε κάθε σημαντικό κυνολογικό γεγονός τις εποχής του, όπου μπορούσε να συζητά τις σκέψεις και το πρόγραμμα αναπαραγωγής του με άλλα μέλη της κινοφιλικής Ευρώπης.

Το 1877, στον Korthals δόθηκε η ευκαιρία να χρησιμοποιήσει τις μεγάλες κυνολογικές δυνατότητες που προέρχονταν από την βοήθεια που του παρείχε ο πρίγκιπας Albrecht του Solms-Braunfels. Έτσι με την οικονομική ενίσχυση και του πατέρα του, ο Korthals ξεκίνησε την εκτροφή του στο, Biebesheim του Ρήνου στην Γερμανία.

Κατά τη διάρκεια των επόμενων είκοσι ετών, Korthals αφιέρωσε τη ζωή του στην ανάπτυξη των σκληρότριχων δεικτών Griffon. Αν και μια φοβερή ασθένεια ξεκλήρισε το κυνοτροφείο του το 1882 κατά την οποία πέθαναν 16 σκυλιά του. Παρόλα αυτά όμως η ανάπτυξη της φυλής συνεχίστηκε από πολλούς φίλους του σε όλη την Ευρώπη και ειδικά στη Γαλλία μέχρι και τον θάνατό του στις 4 Ιουλίου 1896, σε ηλικία 44 ετών λόγω καρκίνου του φάρυγγα.

Η εκτροφή

Ο Korthals αγόρασε τη πρώτη του σκύλα την "Mouche," το 1874. Ήταν μια ενήλικη καφετί και γκρίζα "Griffon" με άριστη μύτη και την φήμη μιας εξαιρετικά καλής κυνηγού. Σύντομα, ο Korthals αγόρασε τον Janus, τον Satan, τον Banco, τον Hector, και τον Junon. Λέγεται ότι το τρίχωμα του Janus ήταν ελαφρώς κατσαρωμένο ενώ του Junon ήταν αρκετά κοντό. Οι άλλοι είχαν σκληρό και τραχύ, τρίχωμα.

Η Mouche διασταυρώθηκε με τον Janus, και από αυτή την διασταύρωση προήλθε η Trouvee μια σκύλα με πολύ καλύτερο τρίχωμα από όλους τους προγόνους της. Η Trouvee διασταυρώθηκε έπειτα με τον banco, και από αυτή την διασταύρωση προήλθε η Moustache Ι, η Lina, και η Querida.

Αυτά ακριβώς τα σκυλιά θεωρούνται ως οι αρχικοί πρόγονοι των σημερινών Griffon Korthals και αναφέρονται ως " οι πατριάρχες των Korthals."

Στο βιβλίο "Livre des Origines du Griffon a Poil Dur," η καταγωγή των πραγματικών Griffons, γίνετε αναφορά σε μια αρχαία φυλή αποκαλούμενη "κυνηγόσκυλα Griffon," και αναφέρεται η διασταύρωση τους τουλάχιστον για μια φόρα με "δείκτη". Άλλες πήγες αναφέρουν ότι ο δείκτης αυτός ήταν ένα Γαλλικό Μπράκ και άλλες ένα Κούρτσχααρ. Άλλες πάλι πηγές θεωρούν ότι οι πίσω από τους «πατριάρχες των Korthals» υπάρχουν κάποια σπανιέλ, όπως το Γαλλικό retriever Barbet και τα Σέττερ.

Η πραγματικότητα είναι ότι για εκατοντάδες χρόνια υπήρξαν πολλές φυλές τις οποίες αποκαλούσαν "Griffons" ή " τύπου Griffon" και κατά συνέπεία η πραγματική καταγωγή των Griffons είναι χαμένη βαθιά στον χρόνο.

Θα πρέπει σε αυτό το σημείο να τονίσουμε ότι, στην Ευρώπη πολλές διαφορετικές φυλές σκληρότριχων σκυλιών που είχαν πυκνά φρύδια, μουστάκι και γενειάδα, αναφέρονταν ως "Griffons." Ακόμη και σήμερα υπάρχουν πολλές φυλές που αναφέρονται ως "Griffons" όπως τα Griffon darrêt à poil dur, Griffon à poil laineux, Grifón de muestra de pelo lanoso, Cesky Fousek κ.α. μπορεί όλα να αναφέρονται σωστά ως "Griffons" αλλά είναι στην πραγματικότητα, χωριστές φυλές! Είναι μια ανάλογη κατάσταση όπως αυτή στα Σέττερ (ιρλανδικά, αγγλικά, Gordon....) ή στα "retrievers" (Golden, Labrador, κ.α...).

Το Griffon Korthals

Από την δημιουργία της ως και σήμερα ελάχιστα έχουν αλλάξει στην φυλής από τότε που ο Δρ E.B. Ilyus, ο πρώτος γραμματέας του G.C.A. έγραψε το 1917…

«Τα κύρια χαρακτηριστικά στα οποία το griffon υπερέχει και είναι ανώτερο από τα Σέττερ και τα Πόιντερ, είναι: η άμεση προσαρμοστικότητά του σε όλα τα είδη θηράματος, σε όλα τα κλίματα και σε όλες τις εδαφικές μορφολογίες, η εξαιρετική μύτη του, η θαυμάσιας ζωτικότητας και αντοχής του και το έντονο ένστικτο που του κάνει το ευκολότερο όλων των σκυλιών για να εκπαιδευτεί στο κυνήγι…όντας πολύ ευφυές και στοργικό, το καθιστά έναν ιδανικό σύντροφο για τον άνθρωπο.»

WIRE-HAIRED POINTING GRIFFON KORTHALS

FCI-Standard N° 107 / 03. 03. 2000 / GB

(Griffon d’arrêt à poil dur Korthals)

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ : κα Renée Sporre Willes και ο κ. Raymond Triquet.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: στα Ελληνικά Τσομώκος Διομήδης

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ : Γαλλία.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΑΡΧΙΚΩΝ ΕΓΚΥΡΩΝ ΠΡΟΤΥΠΩΝ : 06.05.1964.

ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΗ : Κατά κύριο λόγω ένας πολυτάλαντος δείκτης. Επίσης χρησιμοποιείται για την δίωξη μεγάλων πληγωμένων θηραμάτων.

ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ F.C.I. : Ομάδα 7 σκύλοι δείκτες.

τμήμα1,3 ηπειρωτικοί δείκτες

σκυλιά, τύπου "Griffon".

με τη εξέταση εργασίας.

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ: Είχε ήδη αναφερθείς από τον Ξενοφών, η χρήση σκύλων για φτερωτό θήραμα διαδεδομένη σε όλη σχεδόν την Ευρώπη με διαφορετικά ονόματα. Η φυλή ανανεώθηκε και βελτιώθηκε με συγγενομιξία (κλειστή αναπαραγωγή), επιλογή και εκπαίδευση, χωρίς οποιαδήποτε προσθήκη ξένου αίματος από τον E.K. Korthals κατά τη διάρκεια του δεύτερου μισού του 19ου αιώνα. Από τότε, οι διαφορές εθνικές λέσχες έχουν παραμείνει πιστές στα πρότυπα της.

ΓΕΝΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ : Σφριγηλό «αγροτικό» σκυλί, μέσου μεγέθους. Μακρύτερο απ ότι το ύψος του. Το κρανίο του δεν είναι πάρα πολύ ευρύ. Το ρύγχος είναι μακρύ και τετράγωνο. Μάτια, σκούρα κίτρινα ή καφετή, διατρέχονται χωρίς να καλύπτονται από τα πυκνά φρύδια, το καλά αναπτυγμένο μουστάκι και η γενειάδα, του δώνεί μια χαρακτηριστική έκφραση η οποία εκφράζει σθεναρότητα και αυτοπεποίθηση.

ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ-ΙΔΙΟΣΥΓΚΡΑΣΙΑ : Ευγενής και υπερήφανος, άριστος κυνηγός, πολύ αφοσιωμένος στον κύριό του και το έδαφός του που άγρυπνα προστατεύει. Πολύ ευγενής με τα παιδιά.

ΚΕΦΑΛΙ : Μεγάλο και μακρύ, με σκληρή τρίχα, χοντρό αλλά όχι πάρα πολύ μακρύ, μουστάκι, γενειάδα και φρύδια καλά αναπτυγμένα.

ΚΡΑΝΙΑΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ :

Κρανίο : Όχι πάρα πολύ ευρύ. Οι ανώτερες γραμμές του κρανίου και του ρύγχους είναι παράλληλες.

Μετωπιαίο στοπ : Όχι πάρα πολύ έντονο.

ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ:

Μύτη : Πάντα καφετή (χρώματος).

Ρύγχος : Μακρύ και τετράγωνο, ίσου μήκους με το κρανίο, ρινικός κάλαμος ελαφρώς κυρτός.

Μάτια : Σκούρα κίτρινα ή καφετή, μεγάλα, στρογγυλευμμένα διατρέχονται χωρίς να καλύπτονται από τα φρύδια, πολύ ευφυούς έκφρασης.

Αυτιά : Μέσου μεγέθους, χωρίς να στρέφονται προς τα μέσα, επίπεδα, τοποθετημένα στο ίδιο επίπεδο με την γραμμή των ματιών, η κοντές τρίχες που τα καλύπτουν αναμειγνύονται λίγο πολύ και με μερικές μακρύτερες.

ΛΑΙΜΟΣ : Σχετικά μακρύς, χωρίς λωγάνιον.

ΣΩΜΑ : Το μήκος του είναι εμφανώς μεγαλύτερο από το ύψος στο ακρώμιο (από τον 1/20 ως 1/10).

Πλάτη : Ισχυρή.

Οσφυϊκή χώρα : Καλά αναπτυγμένη.

Στήθος : Βαθύ, όχι πάρα πολύ ευρύ, πλευρά που προβάλουν ελαφρώς.

ΟΥΡΑ : Φέρεται οριζόντια ή με την άκρη της ελαφρώς ανορθωμένη, καλυμμένη με πυκνή τρίχα χωρίς όμως κροσσούς, πρέπει γενικά να κόβεται στο έναν τρίτο ή στο ένα τέταρτο της. Εάν δεν είναι κομμένη, πρέπει να φέρεται οριζόντια με την άκρη της ελαφρώς ανορθωμένη.

ΑΚΡΑ

ΕΜΠΡΟΣΘΙΑ ΑΚΡΑ : Ίσια, σφριγηλά, με πυκνή τρίχα. Σε δράση (κίνηση), τα εμπρόσθια άκρα είναι τελείως παράλληλα.

Ώμοι : Σε σωστή θέση, σχετικά μακριοί, αρκετά κεκλιμένοι.

ΟΠΙΣΘΙΑ ΑΚΡΑ : Καλυμμένα με πυκνή τρίχα.

Μηροί : Μακριοί και έντονα μυώδεις.

Ταρσός : Σωστής γωνίας.

ΠΕΛΜΑΤΑ : Στρογγυλά, ισχυρά, δάκτυλα σφιχτά και καμπυλωτά.

ΒΗΜΑΤΙΣΜΟΣ-ΚΙΝΗΣΗ : Η κυνηγητική κίνηση είναι ο καλπασμός, με περιόδους τροχασμού. Ο τροχασμός είναι εκτεταμένος. Αιλουροειδής κίνηση κατά την προσέγγιση (ανέβασμα) στο θήραμα.

ΤΡΙΧΩΜΑ

ΤΡΙΧΑ : Σκληρή και χονδροειδής, θυμίζοντας στην αφή τις σκληρές τρίχες ενός αγριογούρουνου. Ποτέ σγουρή ή μπερδεμένη. Κάτω από το σκληρό επάνω τρίχωμα υπάρχει ένα λεπτό πυκνό υπόστρώμα.

ΧΡΩΜΑ : Κατά προτίμηση μια γκρίζα απόχρώση του χάλυβα με καφετιά (βαθυκόκκινα-συκωτί) μπαλώματα ή μονόχρωμο καφετί (βαθυκόκκινο) τρίχωμα. Συχνά βαθυκόκκινο-υποκίτρινο ή ένα μίγμα καφετιών (συκωτί-βαθυκόκκινων) και άσπρων τριχών. Εξίσου επιτρεπόμενα άσπρα και καφετιά και άσπρα και πορτοκαλί τριχώματα.

ΜΕΓΕΘΟΣ : Περίπου 55 έως 60 εκατ. για τα αρσενικά και 50 έως 55 εκατ. για τα θηλυκά.

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ: Οποιαδήποτε απόκλιση από τα προηγούμενα σημεία πρέπει να θεωρηθεί ελάττωμα και η σοβαρότητα με την οποία το ελάττωμα αυτό θα πρέπει να αξιολογηθεί, πρέπει να είναι στην ακριβή αναλογία με τον βαθμό απόκλισης του.

Οποιοδήποτε σκυλί που παρουσιάζει σαφείς φυσικές ή ανωμαλίες συμπεριφοράς θα πρέπει να αποκλείετε.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Τα αρσενικά ζώα πρέπει να έχουν δύο εμφανείς κανονικούς όρχεις που κατεβούν πλήρως στο οσχέων.

Λαγάδες VS Περδικάδες

Με φόντο την έναρξη

Η φετινή μεταφορά έναρξη του κυνηγίου της ορεινής πέρδικας, για ακόμα μια φόρα έδειξε ότι όλα είναι θέμα ωριμότητας και παιδείας. Όπως οι περισσότεροι ήδη θα γνωρίζετε, πέρα από τις περιοχές εύθηνης της Α΄ ΚΟΚΔ, το κυνήγι της ορεινής πέρδικας σε όλη την υπόλοιπη Ελλάδα ξεκινά στις 3 Οκτωβρίου.

Οι πρώτες εκτιμήσεις των περισσότερων που ασχολούνται με το κυνήγι της ορεινής πέρδικας και μέχρι αποδείξεως του εναντίον, συγκλίνουν στην άποψη ότι ορθώς έγινε αυτή η έστω και ολιγοήμερη μεταφορά της περιόδου κυνηγίου της.

Ακόμα δεν μπορούμε να μιλήσουμε για θετικά αποτελέσματα αυτού του μέτρου, μιας και τίποτα δεν έχει επισήμως ανακοινωθεί.

Σαφώς όμως καταλογίζετε από τους περισσότερους ως αρνητικό, ότι δεν μετεφέρθη αντιστοίχως και η έναρξη κυνηγίου των υπόλοιπων ενδημικών θηραμάτων όπως του λαγού και του αγριόχοιρου.

Όπως πολλοί ανέφεραν, δεν είναι καθόλου απίθανο να δούμε την ελληνική υπερβολή σε όλο της το μεγαλείο, καμαρώνοντας Πόιντερ να κυνηγούν γουρούνια και Σέττερ να κλαφουνάν λαγό. Πολλοί δε, είναι και αυτοί που ανέφεραν την παρουσία λευκών «λαγόσκυλων» στις 15 Σεπτεμβρίου στα βουνά μας, τα οποία όμως δεν ήταν Πορσελέν!!!

Προσωπικά δεν βλέπω τελείως αρνητικά τις όποιες διαφωνίες και ενστάσεις σε ένα τόσο πρόσφατο μέτρο και λογικά υπάρχει ένα κλίμα δυσπιστίας και καχυποψίας μεταξύ κυρίως περδικάδων και λαγάδων.

Για ακόμα μια φόρα το ήθος και η κυνηγετική μας ευπρέπεια δοκιμάζετε και μάλιστα σε πολύ δύσκολες εποχές.

Τελικώς αυτό που θέλω να τονίσω για ακόμα μια φορά, είναι ότι και οι τήρηση των όποιων διατάξεων και απαγορεύσεων δεν είναι θέμα αστυνόμευσης, αλλά παιδείας. Μόνο ο ενήμερος και καταρτισμένος κυνηγός μπορεί να καταλάβει αυτό που σαφώς και η κοινοτική σύσταση R 85 – 17 αναφέρει:

Κατά την άσκηση του δικαιώματός σας, σεβαστείτε τους περιορισμούς που αφορούν τον τόπο, τον τρόπο και τον χρόνο του κυνηγίου: είναι βασισμένοι στις οικολογικές ανάγκες των ειδών και του περιβάλλοντός τους.

Διομήδης Τσομώκος

editor@kinigotopos.gr

Μια αρχέγονη ιεροτελεστία

«Το να ψάχνεις και να αναζητάς τα θήραμα είναι μία τέχνη και το να του δώσεις το θάνατο εφ’ όσον πρέπει είναι μία ιεροτελεστία που εξαιρεί τη χυδαιότητα και την οδύνη.»

Jean Marie Piland

Το 1993 στο Herm της Νότιας Γαλλίας, διοργανώθηκε το παγκόσμιο πρωτάθλημα πρακτικού κυνηγίου στις Αγγλικές φυλές φέρμας. Την οργάνωσης του μεγάλου αυτού Κυνοφιλικού γεγονότος είχαν αναθέσει τότε οι Ελβετοί σε μια πολύ μεγάλη μορφή της παγκόσμιας κυνοφιλίας, τον Jean Marie Piland.

Ο Piland κατά την έναρξη της διοργάνωσης σε μια εντυπωσιακή τελετή, διένειμε το παρακάτω κείμενο στους συμμετέχοντες. Ένα κείμενο που στις λιγοστές αράδες του, αποτυπώνει την πλήρη και ουσιαστική εικόνα του κυνηγού.

Κείμενο Jean Marie Piland

Απόδοση Χαρά Πετρόχειλου

«Ο κυνηγός με τον κυνηγητικό του σκύλο φέρμας είναι ένας ατομικιστής, ένας μοναχικός άνθρωπος.

Είναι ερωτευμένος με τα δάση, τις πλαγιές, τους κάμπους και τον αγαπημένο του σκύλο και αυτή η ευτυχία του φθάνει. Την κρατάει για τον εαυτό του και δεν θέλει να την μοιραστεί με κανέναν, φοβούμενος μήπως δεν τον καταλάβουν αλλά παρόλα αυτά παραμένει άγνωστος και καμιά φορά περιφρονημένος.

Να κυνηγάμε είναι να αναζητούμε συγκινήσεις εικόνες και αναμνήσεις τόσο δυνατές που μέσα στο δειλινό της ζωής μας, θα είναι δυνατόν για μια ακόμα φορά να τις ξαναζήσουμε.

Η ευχαρίστησή μας δεν είναι καθόλου ο θάνατος που βγαίνει από την άκρη της κάνης του όπλου αλλά στο άκουσμα του κουδουνιού που είναι γύρω από τον λαιμό του σκύλου. Ο σκύλος είναι η ευτυχία μας, η σιωπή είναι η ατμόσφαιρα μας, η μοναξιά η συντροφιά μας. Κι έτσι μπορούμε να ήμαστε υπερήφανοι που είμαστε τέτοιοι κυνηγοί.

Ο κυνηγός που ψάχνει με το σκύλο του ώρες και ώρες χιλιόμετρα και χιλιόμετρα πολλές φορές μέσα στη βροχή κάτω από δυνατούς ανέμους, μόνος του ή με το φίλο του, ένα υποθετικό θήραμα που προστατεύει η ίδια Η ΦΥΣΗ. ΑΥΤΟΣ Ο ΚΥΝΗΓΌΣ φθάνει συχνά να προτιμήσει ο βλέμμα του σκύλου του πάνω στη φέρμα, απ’ αυτό του πουλιού που θα μπορούσε να πεθάνει μέσα στα χέρια του.

Το να ψάχνεις και να αναζητάς τα θήραμα είναι μία τέχνη και το να του δώσεις το θάνατο εφ’ όσον πρέπει είναι μία ιεροτελεστία που εξαιρεί τη χυδαιότητα και την οδύνη.

Μέσα από το σκύλο φέρμας ο κυνηγός βελτιώνεται και εξευγενίζεται. Από θαυμασμό και σεβασμό στη δουλειά του αγαπημένου του συντρόφου που κυριαρχεί με τα προπατορικά ένστικτα του κυνηγού να ανακαλύπτει κι αυτός ακόμα ότι υπάρχει μια ευχαρίστηση πιο μεγάλη απ’ αυτή του να σκοτώνεις, αυτή του να αφήνεις τη ζωή ελεύθερη.»

Κυνηγότοποι – Βοσκοτόπια

(ένας ακήρυχτος πόλεμος)

Με αφορμή την έναρξη του κυνηγίου των ενδημικών θηραμάτων της χωράς μας και την σχεδόν βέβαιη συνάντηση των περισσότερων από εμάς με ζώα, βοσκούς και κυρίως ποιμενικούς σκύλους εκεί στα ψηλά βουνά μας. Ζητήσαμε από τον Όμιλο Φίλων Ελληνικού Ποιμενικού (Ο.Φ.Ε.Π.) ως οι πλέον κατάλληλοι, να μας δώσουν κάποίες χρήσιμες συμβουλές για τις πιθανές συναντήσεις μας με αυτούς τους απόγονους του Κέρβερου, ώστε να αποφύγουμε τις οποίες δυσάρεστες καταστάσεις που τέτοιες συναντήσεις μπορούν να προκαλέσουν.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω ιδιαιτέρως, τόσο τον γράφοντα του άρθρου κ. Βαγγέλη Μπαντελά, όσο και τον πρόεδρό του ομίλου κ. Κώστα Βασιλείου, για την πολύτιμη βοήθεια τους.

ΚΥΝΗΓΟΤΟΠΟΙ – BΟΣΚΟΤΟΠΙΑ

(ένας ακήρυχτος πόλεμος)

Του Βαγγέλη Μπαντελά

Ο Όμιλο Φίλων Ελληνικού Ποιμενικού, παρακινημένος από δυσάρεστα γεγονότα που κατά καιρούς συμβαίνουν και αφορούν τον ανταγωνισμό στη χρήση αρκετών περιοχών της ελληνικής υπαίθρου, μεταξύ βοσκών και κυνηγών, καθώς και από λυπηρά φαινόμενα θανάτωσης κυνηγετικών ή ποιμενικών σκύλων από τους μεν ή τους δε, αναλαμβάνει αυτή την πρωτοβουλία ενημέρωσης των κυνηγών για τον ειδικό ρόλο των ποιμενικών σκύλων στις ελεύθερες εκτροφές. Προσπαθεί επίσης να δώσει μερικές γενικές κατευθυντήριες γραμμές για την προφύλαξη των κυνηγών από την συμπεριφορά φύλαξης που διακατέχει πολλούς ποιμενικούς σκύλους.

Για να γίνουν όμως αντιληπτές οι ενέργειες που προτείνουμε, θα αναπτύξουμε σύντομα την αποστολή και τα βασικά ένστικτα των τσοπανόσκυλων που δραστηριοποιούνται στα ποιμνιοστάσια της υπαίθρου. Παραβλέποντας τις μεγάλες αποκλίσεις συμπεριφοράς που συναντάμε, θα περιγράψουμε την τυπική στάση ενός σκύλου συνοδείας-φύλαξης κοπαδιών, όπως είναι ο Ελληνικός ποιμενικός. Τα ένστικτα συνοδείας και φύλαξης οικόσιτων ζώων που έχουν οι ποιμενικοί σκύλοι, είναι τόσο θεμελιώδη και αρχέγονα, όσο και τα ένστικτα ιχνηλασίας, φέρμας, καταδίωξη ή επαναφοράς θηράματος στους κυνηγετικούς σκύλους.

Η χρηστικότητα αυτού του είδους των σκύλων βασίζεται στο ένστικτο προστασίας που αναπτύσσουν για τα ζώα του κοπαδιού, τόσο απέναντι στα άγρια αρπακτικά (λύκο, αρκούδα), όσο και απέναντι στην ξένη ανθρώπινη παρουσία ή και σε ξένα σκυλιά.

Από τη φύση τους οι σκύλοι αυτοί έχουν έντονη κυριαρχικότητα στον οικείο τους χώρο και δεν ανέχονται εύκολα άγνωστα άτομα ή ζώα. Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο της συμπεριφοράς τους, είναι η διάθεση να ακολουθούν το κοπάδι στην καθημερινή του βόσκηση, σ' ένα πεδίο πολύ ευρύτερο των εγκαταστάσεων του ποιμνιοστασίου. Τα παραπάνω χαρακτηριστικά σε συνδυασμό, συνιστούν ένα σκύλο ο οποίος εκδηλώνει απωθητική συμπεριφορά σε παρείσακτους, όχι μόνο στο χώρο του μαντριού, αλλά σε μια πιο διευρυμένη περιοχή, όπου κινούνται τα αιγοπρόβατα. Στο σημείο αυτό θα θέλαμε λίγο ν' αναλογιστούμε τον λόγο ύπαρξης όλων αυτών των συμπεριφορών των ποιμενικών σκύλων και της ενθάρρυνσης που τυγχάνουν από τους βοσκούς. Αυτά θα γίνουν αντιληπτά μόνο μέσα από την κατανόηση του τρόπου οργάνωσης, μέχρι τώρα της κτηνοτροφίας και των πιθανών κινδύνων που ελλοχεύουν στα πλαίσια της ημινομαδικής (εποχικά μετακινούμενης;) διαχείρισης των κοπαδιών και της ελεύθερης βόσκησης τους, είτε στα θερινά, είτε στα χειμερινά βοσκοτόπια. Συγκεκριμένα τα μετακινούμενα κοπάδια είναι εκτεθειμένα, ειδικά στις θερινές βοσκές στα βουνά, σε προσβολή από άγρια σαρκοφάγα. Επίσης μέχρι σχεδόν και τα μέσα του προηγούμενου αιώνα υπήρχε η μάστιγα της ληστείας στην ελληνικής ύπαιθρο, που συνετέλεσε στην εγκαθίδρυση αισθήματος ανασφάλειας, ειδικά στα απομακρυσμένα ποιμνιοστάσια, το οποίο συνεχιστικέ και στην ταραγμένη περίοδο του Ελληνικού εμφυλίου πολέμου.

Πολλές φορές επίσης παρατηρήθηκε το φαινόμενο της καταστροφής ζώων του κοπαδιού, είτε από αδέσποτους σκύλους, είτε από σκύλους άλλων μαντριών. Ειδικά στις μέρες μας οι φθορές σε ζωικό κεφάλαιο προέρχονται κυρίως από αδέσποτα σκυλιά και όχι από λύκους, ο πληθυσμός των οποίων έχει μειωθεί δραστικά.

Όσον αφορά τώρα την ελεύθερη βόσκηση των κοπαδιών, είναι μια πρακτική τόσο παλιά, όσο και το κυνήγι και εξακολουθεί να εφαρμόζεται μέχρι σήμερα από τους περσότερους κτηνοτρόφους, τόσο για λόγους οικονομίας στις ζωοτροφές, όσο και για την απόδοση αναμφίβολα ανώτερης ποιότητας ζωικών προϊόντων (κρέας, γάλα, τυρί) που προέρχονται από ζώα ελεύθερης βοσκής.

Όλοι οι παραπάνω λόγοι συντέλεσαν στην καθιέρωση σκύλων φύλαξης με τα χαρακτηριστικά που αναφέραμε στην αρχή, τα οποία είναι επιθυμητά από τους ποιμένες και δεν γίνεται προσπάθεια διόρθωσης κάποιων από αυτά, λόγο αντίληψη ότι έτσι θα καταστεί ανενεργό και το σύνολο των ιδιοτήτων συνοδείας-προστασία των τσοπανόσκυλων.

Τα προβλήματα αρχίζουν εκεί όπου υπάρχουν και άλλες, ανταγωνιστικές προς την βόσκηση των κοπαδιών υπαίθριες ανθρώπινες δραστηριότητες, όπως: οι αγροτικές εργασίες, οι εκδρομικές εξορμήσεις, το κυνήγι κ.α. Η παρενόχληση που μπορεί να έχουν κάποιες από αυτές τις ομάδες εξαιτίας των ποιμενικών σκύλων και οι τρόποι αποφυγής ακραίων τρόπων αντιμετώπισης είναι τα βασικά σημεία του προβληματισμού που βάζουμε πιο κάτω.

Μέτρα προφύλαξης κυνηγών από ποιμενικούς σκύλους.

Η σωστή προφύλαξη πρέπει να βασίζεται κυρίως στην προετοιμασία των κυνηγών να αποφύγουν κάποιες καταστάσεις και ουσιαστικά μιλάμε για την φάση πρόληψη όπου σε γενικές γραμμές θα λέγαμε τα εξής:

Συλλέξτε πληροφορίες σε περίπτωση που κυνηγάτε σε άγνωστη περιοχή για τις θέσεις των μαντριών καθώς και ειδικές πληροφορίες σχετικά με την ενδεχόμενη επιθετικότητα των εκεί ποιμενικών σκύλων.

Αποφύγετε την προσέγγιση στην ευρύτερη περιοχή άγνωστων ποιμνιοστασίων

Μην αφήνετε τα κυνηγετικά σας σκυλιά να ιχνηλατούν ή να καταδιώκουν σε περιοχή που βόσκει κάποιο κοπάδι ειδικά σε ανώμαλα πεδία με θαμνώδη βλάστηση, όπου δεν μπορεί να υπάρξει επόπτευση γιατί αφ' ενός θα παρενοχληθούν τα ζώα του κοπαδιού και αφετέρου μπορεί τα ποιμενικά που τα συνοδεύουν να επιτεθούν στα κυνηγόσκυλα με δυσάρεστες πολλές φορές συνέπειες. Αν κυνηγάτε μεθοδικά σε συγκεκριμένη περιοχή, επιδιώξτε την γνωριμία με τους γύρω κτηνοτρόφους και φροντίστε τα τσοπανόσκυλα να εξοικειωθούν με την παρουσία σας.

Σε περίπτωση τώρα που έρθετε αντιμέτωποι με ποιμενικούς σκύλους που προστατεύουν την περιοχή βοσκής του κοπαδιού και εκδηλώνουν σημάδια επιθετικότητας, πρέπει να γνωρίζετε τα εξής:

Σημαντικό ρόλο στην διάθεση των σκύλων για απώθηση παίζει η απόσταση του «εισβολέα» από τον βασικό κορμό των ζώων του κοπαδιού. Όσο δεν παραβιάζουμε τα όρια ασφαλείας" (αυτά μπορεί να είναι από 150-300 μέτρα), οι σκύλοι μπορεί να ακροβολιστούν προωθούμενοι ελαφρώς προς το μέρος μας και να βρίσκονται σε εγρήγορση, αλλά δεν θα επιτεθούν εκ του σύνεγγυς, αρκούμενοι σε προειδοποιητικά γαυγίσματα

Υπάρχουν μια σειρά από αναγνωρίσιμα σημεία στην συμπεριφορά των τσοπανόσκυλων που διαφοροποιούν την απλή διάθεση προειδοποίησης, από την τελική απόφαση εφόρμησης. Κατά την φάση προειδοποίησης όπου τα σκυλιά δημιουργούν αραιή παράταξη με μικρή προώθηση προς το μέρος μας, παρ' όλο που η στάση του σώματός τους και τα επαναλαμβανόμενα γαυγίσματα δείχνουν κυριαρχικότητα, δεν υφίσταται ουσιαστικά κίνδυνος προσβολής της σωματικής μας ακεραιότητας και αν σεβαστούμε την απόσταση που δημιουργείται ανάμεσα σ' αυτά και σε μας, μπορούμε να κινηθούμε άνετα στο γύρω πεδίο. Κάποιες φορές δε, ειδικά όταν τα σκυλιά μας αντιληφθούν από μακριά πραγματοποιούν μια «εικονική» εφόρμηση, η οποία όμως σταματά σε κάποια απόσταση και δημιουργείται έπειτα ο ακροβολισμός που αναφέραμε.

Οι περισσότερες των περιπτώσεων που ίσως τις εκλάβαμε ως δυνάμει επικίνδυνες αφορούν περιστατικά προειδοποίησης και μπορούν κάλλιστα να' αντιμετωπιστούν με τον τρόπο που αναφέραμε παραπάνω.

Οι ποιμενικοί σκύλοι συνήθως δρουν συντονισμένα και ξεσηκώνονται όλοι αν υπάρξει εκδήλωση απωθητικής συμπεριφοράς, έστω και από έναν σκύλο της ομάδας. Σ' αυτή την περίπτωση πρέπει να αποφύγουμε τον κλοιό που πιθανόν θελήσουν να σχηματίσουν, ώστε να μην προκληθεί συσπείρωση, που ενδέχέται να κλιμακώσει την επιθετικότητά τους. Αυτό πρακτικά σημαίνει απομάκρυνση με ήρεμο και σταθερό τρόπο, από το σημείο όπου υπάρχει ένας ιδιαίτερα ιεραρχικός σκύλος και δείχνει ξεκάθαρα ότι δεν ανέχεται την παρουσία μας και που η συμπεριφορά του υποκινεί την επιθετικότητα και των υπολοίπων.

Η απωθητική διάθεση των ποιμενικών ενισχύεται κατά το σούρουπο και την νύχτα, Αυτό αποτελεί χαρακτηριστικό γενικότερα των σκύλων φύλαξης, αλλά μπορεί και να οφείλεται στην μειωμένη ικανότητα. όλων των φυλών σκύλων ανεξαιρέτως, να διακρίνουν με ευκρίνεια, ακόμη και την ημέρα τις φιγούρες ατόμων ή ζώων, Έτσι αποφύγετε να ξεμείνετε αργά το απόγευμα κοντά σε ποιμνιοστάσια.

Οι βασικές αρχές

Όπως γίνεται αντιληπτό οι βασικές αρχές των κινήσεών μας σε τόπους ελεύθερης βόσκησης ζώων, είναι: 1ον η τήρηση απόστασης ασφαλείας από το μέρος όπου σταβλίζετε ή βόσκει ένα κοπάδι και 2ον σε περίπτωση προειδοποιητικής συμπεριφοράς απώθησης από τους ποιμενικούς σκύλους, η απομάκρυνση από την εγγύς περιοχή όπου δημιουργείται η συσπείρωσή τους.

Είναι σημαντικό να προσέξουμε ώστε η υποχώρησή μας να γίνει με ήρεμο και αργό τρόπο, χωρίς αγχώδεις φωνές και νευρικές χειρονομίες. Προτιμήστε να κινηθείτε πλάγια και πίσω και να έχετε πλαγιομετωπική οπτική επαφή με τους σκύλους, Είναι πιθανό η κατά μέτωπο στάση να τους διεγείρει περισσότερο. Σε καμιά περίπτωση μην τρέξετε, ακόμα και αν νομίζετε ότι η απόσταση που σας χωρίζει από τα σκυλιά, σας αρκεί για να απομακρυνθείτε. Κάποιες φορές βοηθάει κάπως στο να επιβληθούμε επί των ορμώμενων σκύλων, η χρήση χαρακτηριστικών επιφωνημάτων καθησυχασμού με σταθερή και γεμάτη φωνή, όπως π.χ. « Όοολα Καλά», «Έεεε μωρέ», «'Οοοπα Νταβέλη» κ.α.

Αν βέβαια έχετε οπτική επαφή με τον ποιμένα, ζητήστε από αυτόν να καθησυχάσει τα σκυλιά του.

Σε γενικές γραμμές θα θέλαμε να τονίσουμε ότι η πιθανότητα να απειληθεί η σωματική ακεραιότητα των κυνηγών είναι αρκετά σπάνια και τις ελάχιστες αυτές φορές προέρχεται από ανθρώπινη αμέλεια, σε συνδυασμό με τυχαίες συγκυρίες, όπως π.χ. η άγνοια του τρόπου συμπεριφοράς των ποιμενικών σκύλων και των μέτρων προφύλαξης, η υπέρμετρη επιθετικότητα ενός σκύλου, η συσπείρωση της ομάδα κ.α. Οι λέξεις κλειδιά για την αποφυγή θερμών επεισοδίων μεταξύ κυνηγών και βοσκών, είναι οι λέξεις ψυχραιμία και αλληλοκατανόηση.

Επίλογος

Ο Ελληνικός Ποιμενικός είναι μια αρχέγονη φυλή σκύλων που χρησιμοποιείται εδώ και αιώνες από τους βοσκούς της πατρίδας μας για την προστασία των κοπαδιών και των ποιμνιοστασίων, τόσο από τα άγρια σαρκοφάγα, όσο και από την ανθρώπινη επιβουλή παλιότερα.

Θεωρείται πρωτογενής φυλή με την έννοια ότι έχει επιβιώσει μέχρι τις μέρες μας βάσει της φυσικής επιλογή και όχι μέσα από ανθρώπινη κατευθυνόμενη αναπαραγωγή. Κατατάσσεται στις ποιμενικές φυλές ορεινού τύπου και έχει αναγνωριστεί σαν εθνική φυλή υπό ανασυγκρότηση από τον Κ.Ο.Ε. (Κυνολογικό Όμιλος Ελλάδος), όχι όμως και διεθνώς από την F.C.Ί. (Διεθνής Κυνολογική Ομοσπονδία).

Σήμερα λόγω της συρρίκνωσης της κτηνοτροφίας, έχει υποβαθμισθεί ο φυσικός του ρόλος και παρατηρείται έντονος εκφυλισμός εξαιτίας της αιμομιξίας, της επιμιξίας με αδέσποτους σκύλους, της υπαίθρου και της μιγαδοποίησης με ξενικές ποιμενικές φυλές, ειδικά την τελευταία δεκαετία.

Η σπανιότητα των αξιόλογων και αντιπροσωπευτικών ατόμων είναι πλέον γεγονός. Η δυνατότητα αναπαραγωγής αυθεντικών ελληνικών ποιμενικών σκύλων στις ελεύθερες εκτροφές των ποιμνιοστασίων είναι αμφίβολη.

Ο Ο.Φ.Ε.Π. (Όμιλος Φίλων Ελληνικού Ποιμενικού), δραστηριοποιείται τα τελευταία χρόνια μέσα από μια συλλογική προσπάθεία που έχει σαν βασικούς στόχους την εκτροφή των σκύλων αυτών, την ευαισθητοποίηση του κοινού, καθώς και την εξεύρεση εναλλακτικών τρόπων χρήσης των Ελληνικών ποιμενικών, όπως π.χ την φύλαξη εργασιακών χώρων, εξοχικών κατοικιών κ.α. Κύριο μέλημα του Ομίλου είναι η αξιοποίηση των ελάχιστων εξαίρετων σκύλων των ποιμνιοστασίων της υπαίθρου, γι' αυτό και θεωρεί σημαντική την συνειδητοποίηση απ' όλους μας, ότι η θανάτωση ενός ποιμενικού σκύλου, εκτός του ότι αφαιρεί ένα απαραίτητο «εργαλείο» από τον ποιμένα, μπορεί να μας στερήσει και από έναν σημαντικό γεννήτορα, χρήσιμο στην ανασύσταση της φυλής.

Τέλος, αν το πρόγραμμα εκτροφής του Ο.Φ.Ε.Π. ευοδωθεί, θα ήταν ευχής έργο και ελπίδα μας, μακροπρόθεσμα να δούμε τον Ελληνικό Ποιμενικό σκύλό ν' αναγνωρίζεται διεθνώς από την F.C.Ί σαν δεύτερη εθνική φυλή, δίπλα στον ήδη αναγνωρισμένο Ελληνικό Ιχνηλάτη.

Kραχτάδες Κασετοφονιάδες

Σαν κυνηγός και σαν αναγνώστης παρακολουθώ την πορεία του κυνηγίου εδώ και χρόνια στην Ελλάδα.

Το σίγουρο είναι ότι οι κυνηγοί σήμερα έχει μεταλλαχθεί, με αποτέλεσμα να αλλάξουν οι κανόνες, οι θεωρίες και ο τρόπος που διεξάγεται αυτή η αρχέγονη πράξη.

Παρόλο που τα τελευταία υπάρχει εναρμόνιση σε κοινοτικές οδηγίες από την Ευρώπη για την Ελλάδα σε θέματα περιβάλλοντος και εμμέσως και κυνηγίου, δεν υπάρχει η απαιτούμενη μελέτη για περαιτέρω αλλαγές στην άσκηση θήρας.

Αν και στο εξωτερικό υπάρχει ο θεσμός και το μέλλον του κυνηγίου σε άλλες χώρες της Ευρώπης φαίνεται ευοίωνο, στην Ελλάδα τα πράγματα δεν φαίνονται και τόσο καλά. Αν δούμε φέτος αλλά και τα προηγούμενα χρόνια τις μαζικές μετακινήσεις Ελλήνων κυνηγών σε βαλκανικές χώρες για κυνήγι, με το μεγαλύτερο ποσοστό των κυνηγών μένει ενθουσιασμένο, είτε είναι λάτρης του καρτεριού, είτε λάτρεις του σκύλου, το αποτέλεσμα και στις δυο περιπτώσεις είναι θετικό.

Αντίθετα στην Ελλάδα έχουμε αλλαγή τρόπου κυνηγίου με πρώτο και κύριο παράδειγμα το κυνήγι του ορτυκιού που τα τελευταία χρόνια διεξάγεται σε μεγάλο βαθμό από ηχομιμητικές συσκευές, το κυνήγι της πέρδικας που διεξάγεται από μεγάλες ομάδες κυνηγών για μεγαλύτερη κάρπωση, το καρτέρι της μπεκάτσας, το κυνήγι της πάπιας με επίσης ηχομιμητικές συσκευές και ομοιώματα ακόμα και της τσίχλας με τον ίδιο τρόπο.

Το συμπέρασμα που βγαίνει τουλάχιστον σε εμένα είναι μια κραυγή διαμαρτυρίας στους Ταγούς της διαχείρισης της θήρας, ότι οι κυνηγοί δεν είναι ευχαριστημένοι από τη πυκνότητα του θηράματος και προσπαθούν να βρουν λύσεις έστω ακραίες και παράνομες πολλές φορές ώστε να νιώσουν λίγες στιγμές πραγματικού κυνηγίου.

Είμαι πεπεισμένοι ότι για να σταματήσουν οι παρανομίες θα πρέπει να υπάρξουν πραγματικές και ουσιαστικές αλλαγές.

Πιστεύω ακράγαντα ότι για να διατηρήσουμε την προσωπική μας κυνηγετική φόρμα, αλλά και την φόρμα των κυνηγετικών μας σκύλων, θα πρέπει να παρθούν θαρραλέες αποφάσεις μιας και οι περιβαλλοντικές συνθήκες στο εγγύς μέλλον θα επιβαρύνουν ακόμα περισσότερο την κυνηγετική κάρπωση.

Τουτέστιν μια λύση θα είναι οι ιδιωτικές και κρατικές ελεγχόμενες περιοχές, ας αφήσουμε πλέον τους ρομαντισμούς και ας κοιτάξουμε κατάματα την πραγματικότητα. Η μείωση των δασών λόγο δόμησης, αλλά και οι κρατικές αποφάσεις περί μείωσης των κυνηγετικών εξορμήσεων, μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι για να διατηρηθεί αυτό το σπορ σημαντικό ρόλο παίζουν οι ελεγχόμενες κυνηγετικές περιοχές. Άλλωστε στα περισσότερα κράτη της Ευρώπης το κυνήγι διεξάγεται με αυτόν τον τρόπο.

Επίσης οι κυνηγετικοί σύλλογοι θα πρέπει να βοηθήσουν στην αύξηση του τοπικού θηραματικού πλούτου, ώστε τα μέλη κάθε συλλόγου στον τόπο τους να βρίσκουν καλύτερες συνθήκες κυνηγίου. Παράδειγμα οι κυνηγετικοί σύλλογοι των Βαλκανίων όπου έχουν στήσει μικρά μαγαζάκια για να εισπράττουν από τους κυνηγούς που κυνηγούν στην περιοχή τους κάποιο ποσό.

Τέλος θα πρέπει να έχουμε περισσότερες σπορές για συγκράτηση των θηραμάτων στους τόπους διαχείμασης,

Βέβαια όλα αυτά είναι προσωπικές απόψεις και μπορεί αρκετοί να μην συμφωνείται, όμως πιστεύω ότι λύσεις υπάρχουν και ότι αρκετοί μπορούν να αποφύγουν την ρετσινιά του λαθροθήρα.

Φιλικά

Μαίρη Βαρνάβα

Π.Δ. 453/77 Αρθρο 5

Περί των Ελεγχομένων Κυνηγετικών Περιοχών (Ε.Κ.Π.) και των όρων και προϋποθέσεων ασκήσεως θήρας εν αυταίς

Αρθρο 5 : Αποζημιώσεις

1.Δια τας υπό των θηραμάτων προκαλουμένας ζημίας επί των ιδιωτικών γεωργικών εκτάσεων των κειμένων εντός των ορίων της Ε.Κ.Π. καταβάλλεται προς τους δικαιούχους αποζημίωσις υπό τας κάτωθι προϋποθέσεις :

α) Αποζημίωσις καταβάλλεται εις ας περιπτώσεις αι αγροζημίαι είναι εμφανώς μεγαλύτεραι των συνήθων τοιούτων των προερχομένων συνήθως εκ της δράσεως, στρουθίων, ποντικών, εντόμων, κορακοειδών κλπ.

β) Δεν αναγνωρίζεται ως αγροζημίαι αι προκαλούμεναι υπό των κατοικιδίων παραγωγικών ζώων.

γ) Δεν θεωρείται ως αγροζημία η βοσκή θηραμάτων εις φυσικούς λειμώνας, δάση και θαμνοτόπους, ως και χέρσους ή αγραναπαυομένους αγρούς, καθώς και εις μη εκμεταλλευομένας γεωργικάς εκτάσεις.

δ) Δεν θεωρείται αγροζημία πάσα καταγγελομένη φθορά επί οιασδήποτε υπερβοσκημένης εκτάσεως.

ε) Δεν θεωρείται ζημία η νομή καρπών, φύλλων, κλώνων κλπ., επί αυτοφυών δένδρων και θάμνων ή τοιούτων φυτευθέντων ή εξευγενισθέντων δαπάναις της Ε.Κ.Π..

στ) Προς απαίτησιν δικαιώματος καταβολής αποζημιώσεως απαιτείται αίτησις του ενδιαφερομένου προς την αρμοδίαν Δασικήν Αρχήν επί της προκληθείσης ζημίας και εντός μηνός από της προσκλήσεως ταύτης, εις ην αναγράφονται πλήρη στοιχεία της εκτάσεως (θέσις, έκτασις, είδος καλλιεργείας, ύψος ζημίας και ημερομηνία φθοράς κλπ.)

ζ) Δασολόγος οριζόμενος δι'αποφάσεως του Υπουργού , επιλαμβάνεται εντός 4ημέρου από της υποβολής της αιτήσεως της εκτιμήσεως της ζημίας βάσει της αιτήσεως, οπότε συντάσσεται πρακτικόν υπογραφόμενον παρά του Δασολόγου και του αιτούντος.

2.Εις τους κτηνοτρόφους συνεπεία φθοράς εκ της δράσεως των επιβλαβών θηραμάτων επί των ζώων των, καταβάλλεται αποζημίωσις άμα τη διαπιστώσει ταύτης υπό δασολόγου,. οριζομένου υπό του Υπουργού κατόπιν αιτήσεως του ενδιαφερομένου υποβληθησομένης εντός 15θημέρου από της προκλήσεως ταύτης και ενόρκου καταθέσεως τούτου περί του αριθμού των απολεσθέντων του είδους του ζώου της ηλικίας κλπ,.

3.Εν περιπτώσει μη υπογραφής του πρακτικού υπό του αιτούντος την εξέτασιν, της αιτήσεως επιλαμβάνεται δευτεροβαθμίως, επιτροπή, συγκροτούμενη υπό του Υπουργού Γεωργίας, αποτελουμένη εκ του προϊσταμένου της Δασικής Γεωργίας, αποτελουμένη εκ του προϊσταμένου της Δασικής Αρχής, του Δ/ντου Γεωργίας του οικείου Νομού και του Αγρονόμου εις την περιφέρειαν του οποίου συνετελέσθη η ζημία επί γεωργικών εκτάσεων ή την κτηνοτροφίαν. Εις τα μέλη τη Επιτροπής ταύτης , πλην της ημερησίας εκτός έδρας αποζημιώσεως και των οδοιπορικών εξόδων, ουδεμία αποζημίωσις καταβάλλεται. Δι'αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας ρυθμίζονται, λεπτομέρειαι επί της διαδικασίας διαπιστώσεως εκτιμήσεως, καταβολής κλπ., των ζημιών επί των γεωργικών εκτάσεων και κτηνοτροφίας.

Ο Θανάσης Κυριτσάκας Απαντά 10/07

Περί αγώνων ιχνηλασίας

Από κ angelo22.

Αγαπητέ Κύριε Κυριτσάκα

Είχατε αναφέρει κάποτε κάτι για προσπάθειες περί αγώνων ιχνηλασίας (επίσημους αγώνες) από το γαλλικό club και επειδή ακούγεται ότι σύντομα θα έχουμε αγώνες και στην Ελλάδα (επιτέλους) θα ήθελα να μου πείτε εάν γνωρίζετε κάτι.

Φιλικά Γιάννης.

Απάντηση

Για να γίνουν επίσημοι αγώνες ιχνηλατών και στην Ελλάδα, πρέπει να υπάρχουν οι παρακάτω προϋποθέσεις

  1. Πρέπει να προβλέπεται απ' το καταστατικό του ΚΟΕ, ο οποίος πρέπει άμεσα να κατοχυρώσει τους «αγώνες ιχνηλατών» στο καταστατικό του.
  2. Πρέπει να υπάρχει επίσημος όμιλος κάθε καθαρόαιμης ράτσας. αναγνωρισμένος απ' τον ΚΟΕ
  3. Παίρνουν μέρος μόνο καθαρόαιμες ράτσες με FCI pedigree.
  4. Επίσημος διοργανωτής των εθνικών αγώνων ο ΚΟΕ
  5. Πρέπει να εκδίδεται απ' τον ΚΟΕ κάθε χρόνο επίσημο ημερολογιακό πρόγραμμα αγώνων σε λαγό, αγριογούρουνο κ.λ.π.
  6. Πρέπει να υπάρχουν επίσημοι "κριτές αγώνων" του ΚΟΕ ή σε αντίθετη περίπτωση να καλούμε απ' το εξωτερικό.
  7. Μετά τα παραπάνω μπορούμε να παίρνουμε μέρος σε ευρωπαϊκούς αγώνες που γίνονται κάθε χρόνο σε μια ευρωπαϊκή χώρα.

Προς το παρόν στην Ελλάδα δεν υπάρχει τίποτα απ' τα παραπάνω, εκτός απ' τον Όμιλο του Ελληνικού Ιχνηλάτη, οπότε πρέπει άμεσα να δημιουργηθούν νέοι όμιλοι για κάθε ράτσα ή ομάδα φυλών της ίδιας εθνικής καταγωγής.

Προσωπικά ετοιμάζω το καταστατικό για τον «Όμιλο Εργασίας Γαλλικών Ιχνηλατών», που θα αντιπροσωπεύει όλες τις Γαλλικές ράτσες, με την ίδια έννοια μπορεί να γίνει αντίστοιχος όμιλος για τους Ιταλικούς, τους Ελβετικούς, τους Αγγλικούς, Ισπανικούς κ.λ.π.

Οι αγώνες θα φέρουν την κυνολογική και κυνηγετική αναγέννηση στη χώρα μας, όπως έγινε και με τα πουλόσκυλα. Θα σταματήσει η γάγγραινα των χιλιάδων ημίαιμων γκέκικων.

Θα χρειαστεί χρόνος και κόπος στον τομέα της οργάνωσης πρώτα. Οργάνωση του ΚΟΕ και των κυνηγών στη δημιουργία Ομίλων. Απαιτείται συνολική συμμετοχή των κυνηγών και φιλότιμη διάθεση απ’ όλους.

Σε δεύτερη φάση που θα είναι η συμμετοχή των σκύλων στους αγώνες, θα χρειαστεί η κυνολογική και κυνηγετική παιδεία του κάθε κυνηγού για να ανταποκριθεί στους κανόνες και τις απαιτήσεις των αγώνων.

Τα κριτήρια βαθμολογίας στους αγώνες είναι πολύ αυστηρά και αντικειμενικά. Τότε θα μάθουμε:

  • Τι σημαίνει σωστή και μεθοδική εκπαίδευση.
  • Τι σημαίνει καθαρόαιμος ιχνηλάτης.
  • Τι σημαίνει άριστος ιχνηλάτης.
  • Τι σημαίνει κυνολογία και κυνοφιλία
  • Τι σημαίνει κυνηγετική τέχνη και πολιτισμός

Καθαρόαιμο ιχνηλάτη για λαγό

Από κ Stelario.

Θα ήθελα να αποκτήσω ένα καθαρόαιμο ιχνηλάτη για κυνήγι αποκλειστικά λαγού. Γι' αυτό θα ήθελα να μου πείτε ποια ράτσα ιχνηλάτη μου προτείνεται και από ποιον εκτροφέα μπορώ να τον αποκτήσω. Μορφολογικά ο τόπος του κυνηγίου είναι αρκετά ορεινός πολλά σημεία βραχώδες αλλά στην πλειοψηφία του ντυμένο πυκνό ελατόδασος. Απάντηση

Καθαρόαιμοι ιχνηλάτες υπάρχουν πολλοί πλέον στην Ελλάδα. Υπάρχουν γαλλικοί, αγγλικοί, ιταλικοί, ισπανικοί κ.λ.π. Όλοι οι παραπάνω ιχνηλάτες κυνηγούν στη χώρα μας και είναι πολύ καλά λαγόσκυλα, το καθένα σύμφωνα με τα πρότυπα μορφολογίας και εργασίας της ράτσας.

Προσωπικά γνωρίζω πολύ καλά τους γαλλικούς ιχνηλάτες που υπάρχουν στη χώρα μας, σε επίπεδο μορφολογίας, γενεαλογίας και τρόπου εργασίας στην πράξη και μπορώ να σας τους προτείνω υπεύθυνα, για τους άλλους ευρωπαϊκούς ή τον Ελληνικό Ιχνηλάτη θα πρέπει να ενημερωθείτε σχετικά από τους ιδιοκτήτες ή εκτροφείς.

Τα γαλλικά λαγόσκυλα είναι παντός καιρού και εδάφους για τα ελληνικά δεδομένα, χαρακτηρίζονται γενικώς από δυνατή μύτη, δυνατή φωνή, σταθερό πλησίασμα στο γιατάκι, γρήγορο ξεφώλιασμα και μεγάλη καταδίωξη. Σαν χαρακτήρες είναι ήπια σκυλιά με άριστη συμπεριφορά και υπακοή.

Από τις παρακάτω ράτσες μπορείτε να βρείτε κουτάβια ειδικά αυτή την εποχή. Συνήθως υπάρχουν αγγελίες στο site.

  • Σκύλος του Αρτουά
  • Αγγλογαλλικό Πετί Βενιερί
  • Πορσελέν
  • Μπηγκλ Χάριερ
  • Γασκώνης Σαιντόνζης
  • Αριέγης

Ο Θωμάς Πετρόχειλος Απαντά 10/07

Από κ Γιάννης Π

Σκληρό δόντι

Αγαπητέ κύριε Πετρόχειλε.

Φέτος για πρώτη φόρα κυνήγησα και με αρκετή επιτυχία ορτύκια με μια νεαρή σκυλίτσα. Έμεινα αρκετά ευχαριστημένος με μοναδικό πρόβλημα ότι πίεζε ελαφρώς περισσότερο το ήδη ταλαιπωρημένο από την τουφεκιά ορτύκι. Πέρσι στην μπεκάτσα αν και νεαρότερη δεν είχε τέτοια συμπεριφορά. Θα ήθελα να σας ρωτήσω είναι θέμα θηράματος όπως κάποιοι μου λεν ή κάτι άλλο συνέβη. Ακόμα υπάρχει τρόπος διόρθωσης;

Σας ευχαριστώ Γιάννης Π.

Είναι σαφώς πρόβλήμα θηράματος. Το ορτύκι είναι μικρότερο πιο ευαίσθητο από την μπεκάτσα και παρακινεί πολλά σκυλιά, να το κακοποιήσουν κατά το απόρτ ή ακόμα και να το φάνε. Εάν είναι σχετικά μικρό το πρόβλημα, μπορεί να βελτιωθεί όταν κάθε φορά που φέρνει σκύλος μας το ορτύκι, το βάζουμε να ξαπλώσει κάτω τοποθετώντας το ορτύκι μπροστά του και αφήνοντας το να παραμείνει για λίγα λεπτά πριν ξεκινήσουμε για το επόμενο.

Έτσι θα καταλάβει ότι δεν αγωνιούμε να του το πάρουμε, θα μειώσουμε το άγχος του σκύλου και το ορτύκι θα έρχεται στα χέρια μας σε καλύτερη κατάσταση. Ένα επίσης βασικό πράγμα είναι ότι δεν πρέπει να υπάρχουν άλλοι σκύλοι εκεί κατά την στιγμή του απόρτ. Διότι επόμενο είναι τα ζώα να ανταγωνίζονται, να καταστρέφουν ή ακόμα και να καταπίνουν το θήραμα για να το διεκδικήσουν από τον άλλο σκύλο. Ένα το πρόβλημα είναι εντονότερο, τότε για να βελτιωθεί θα πρέπει η σκύλα να περάσει από κατευθυνόμενο απόρτ, πράγμα το οποίο μπορεί να κάνει ένας εξειδικευμένος επαγγελματίας.

Από κ anixneftis.

Κουτάβι 3 1/2 μηνών

Έχω ένα κουτάβι θηλυκό 3 1/2 μηνών θα ήθελα να ρωτήσω ποτέ μπορεί να αρχίσει η εκπαίδευση του και αν θα πρέπει να εκπαιδευτεί από την αρχή από κάποιον επαγγελματία εκπαιδευτή.

Εγώ δέχομαι ζώα τα οποία έχουν συμπληρώσει τους 7 μήνες και είναι απόλυτα υγιή και εμβολιασμένα. Μέχρι να φτάσουν όμως στην ηλικία αυτή, το σκυλάκι μας πρέπει να μεγαλώσει χωρίς φόβο, με αγάπη και χάδια αποκτώντας καθημερινά διαφορετικές εμπειρίες, πηγαίνοντας περίπατο δεμένο μέσα στην πόλη. Η περίοδος μεταξύ 2 και 8 μηνών είναι η πιο σημαντική περίοδος της ζωής του, διότι από αυτή εξαρτάται η σωματική και ψυχική υγεία όλης της υπόλοιπης ζωής του. Σε αυτό το χρόνο σφυρηλατείται και ο ψυχικός δεσμός με τον ιδιοκτήτη του. Εκμεταλλευτείτε όσο το δυνατόν περισσότερο τον χρόνο αυτό, ώστε να σας βλέπει όπως εμείς βλέπουμε τον θεό.