Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007

Από τις 15-9 στις 3-10

Το χρονικό και οι λόγοι που οδήγησαν στην μεταφορά

της κυνηγετικής περιόδου της ορεινής πέρδικας.

Όταν στις 8 Αυγούστου εκδόθηκε η ρυθμιστική διάταξη θήρας για την κυνηγετική περίοδο 2007-8, το μόνο που ουσιαστικά την διαφοροποίησε από τις παλαιότερες, ήταν η παράταση κυνηγίου του αγριοκούνελου και η κατά 15 περίπου ημέρες μεταφορά της κυνηγετικής περιόδου της πέρδικας. Για το μεν αγριοκούνελο, η παράταση υπό όρους της κυνηγετικής του περιόδου, έγινε λόγω του υπερπληθυσμού του σε ορισμένες περιοχές. Για την μεταφορά όμως της πέρδικας ποιοι ήταν οι λόγοι που οδήγησαν στην λήψη του μέτρου αυτού, πολύ λίγοι γνωρίζουν.

Στις αρχές και συζητώντας με πολλούς φίλους και αναγνώστες της σελίδας μας που αρέσκονται στο κυνήγι της περιφανής ρήγισσας των βουνών μας, διαπίστωσα ότι πολλοί ήταν αυτοί που έβλεπαν με πολύ θετική ματιά αυτή την μεταφορά. Στην πορεία όμως όλο και περισσότερο άκουγα πολλές και διαφορετικές εκδοχές για την αναγκαιότητα αυτού του μέτρου, ενώ επισήμως πολύ λίγα είχαν ανακοινωθεί.

Όταν έφτασε πλέον η 15η του Σεπτέμβρη οι θετικές φωνές όλο και λιγόστευαν και μάλιστα σε ανησυχητικό σημείο. Σε καίρια ερωτήματα φιλών και αναγνωστών σχετικά με το τι περιμένουμε από το μέτρο αυτό, οι απαντήσεις τουλάχιστον από τους επισήμους φορείς ήταν από λιγοστές ως και ανύπαρκτες.

Προσπαθήσαμε λοιπόν να μιλήσουμε τόσο με αυτούς που το πρότειναν, καθώς και με ανθρώπους που δικαίως λόγω της επιστημονικής ενασχόλησης τους με το θήραμα αυτό, μπορούν να μας δώσουν μια σφαιρική άποψη ενός τόσο λεπτού διαχειριστικού μέτρου.

Συμφώνα με την ενημέρωση που είχαμε από τους επιστημονικούς συνεργάτες των κυνηγετικών μας φορέων, το χρονικό του όλου θέματος έχει ως εξής.

Η υπόθέση μεταφοράς της κυνηγετικής περιόδου της πέρδικας είναι ένα θέμα που τους απασχολούσε εδώ και αρκετά χρόνια. Το θέμα πρωτοεμφανίστηκε μετά τις ταγές της ευρωπαϊκής ένωσης για εναρμονισμό των κυνηγετικών περιόδων των διαφορών ειδών, με τις περιόδους αναπαραγωγής ή μετανάστευσης τους. Και εκεί ακριβώς παρουσιάστηκε το πρόβλημα. Βάση των στοιχείων της ευρωπαϊκής επιτροπής ORNIS, ο χρόνος «ωρίμανσης» για τους νεοσσούς της ορεινής πέρδικας ανέρχεται στα 6 δεκαήμερα και δυστυχώς για την χώρα μας ο χρόνος αυτός συνέπεπτε με τις αρχές της περιόδου κυνηγίου της. Το γεγονός αυτό και μόνο ήταν σε θέση να μας παραπέμψει στο ευρωπαϊκό δικαστήριο με άγνωστες για όλους μας συνέπειες.

Μελέτες του Dr Νίκου Μάνιου έδωσαν μια σχετικά προσωρινή λύση στο θέμα, μιας και σύμφωνα με αυτές το ποσοστό των νεοσσών που δεν προλάβαιναν να ολοκληρώσουν την ανάπτυξη τους πριν την έναρξη της κυνηγετικής περιόδου της πέρδικας, άγγιζε μόλις το 11% του συνόλου των νεοσσών.

Δυστυχώς όμως τα τελευταία αποτελέσματα έρευνας την οποία εδώ και έξη χρόνια διενεργεί η Δ΄ Κ.Ο.Σ.Ε., έδειξαν ότι η αλλαγή των κλιματολογικών συνθηκών των τελευταίων ετών και η «μεταφορά» του χειμώνα προς τα πίσω (Ιανουάριο – Μάρτιο) ανέβασαν το ποσοστό αυτό στο διόλου ευκαταφρόνητο ποσοστό του 30 %.

Το ποσοστό αυτό είναι πλέον αρκετά υψηλό και σε συνδυασμό την τροποποίησης της περιβόητης ΚΥΑ του 85, η οποία πλέον επέτρεψε στον υπουργό Γεωργίας και την μεταφορά πέρα από την περικοπή ημερών της κυνηγετικής περιόδου για το κάθε θήραμα. Προτάθηκε από τους κυνηγετικούς μας φορείς η δεκαπενθήμερη αυτή μεταφορά, η οποία όπως είδαμε έγινε δεκτή.

Αυτό εν συντομία είναι το χρονικό της 15ημερής αυτής μεταφοράς, την οποία δεν πρέπει να την βλέπουμε απλά ως ημερολογιακή αλλά ως ένα σημαντικό διαχειριστικό μέτρο που ως απώτερο σκοπό έχει την ανάκαμψη του συνεχώς συρρικνούμενου πληθυσμού της ορεινής πέρδικας.

ISTRIAN WIRE-HAIRED SCENT HOUND

FCI-Standard N° 152 / 10/04/2002 /

GB

(Istarski Ostrodlaki Gonič)

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ : Κα Pamela Jeans-Brown.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: στα Ελληνικά Τσομώκος Διομήδης

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ : Κροατία.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΑΡΧΙΚΩΝ ΕΓΚΥΡΩΝ ΠΡΟΤΥΠΩΝ : 25.10.2000.

ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΗ : Ένας κατ' εξοχή ιχνηλάτης, ιδιαίτερα για κυνήγι λαγού και αλεπούς. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί ως κυνηγόσκυλο λουριών. Η κατασκευή του ταιριάζει ιδανικά στις ανοιχτές έκταση της Istrias.

ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ F.C.I. : ομάδα 6 ιχνηλάτες και σχετικές φυλές. παράγραφος 1.2 μέσου μεγέθους ιχνηλάτες.

με τη εξέταση εργασίας.

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΕΡΙΛΗΨΗ : Η ιστορίας του «τρέχει» παράλληλα με αυτή του κοντότριχου κυνηγόσκυλου της Istrian, αλλά οι ζωγραφικές αποτυπώσεις και οι γραπτές περιγραφές του είναι σπάνιες, δεδομένου ότι τα σκυλιά με τρίχα έχαιραν λιγότερης εκτίμησης από τους καλλιτέχνες εξ αιτίας του ακατάστατου περιγράμματος τους. Εντούτοις, το σκληρότριχο κυνηγόσκυλο της Istrias περιγράφηκε εκτενώς από B.Laska το 1896 και το 1905: αυτά τα σκυλιά πωλήθηκαν σε περιοχές της Istrian όπως το Buzet και το Pazin με το όνομα " barbini". Η φυλή εξαφανίστηκε σχεδόν κατά τη διάρκεια του πρώτου παγκόσμιου πολέμου. Από το 1924 και μετά, αυτά τα σκυλιά καταχωρήθηκαν στο κροατικό βιβλίο καταγωγών. Το FCI αναγνώρισε τη φυλή το 1948 και τα πρώτα πρότυπα δημοσιεύθηκαν σε 1969.

ΓΕΝΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ : Το χρώμα του τριχώματος είναι κατάλευκό με πορτοκαλο- λεμόνι σημάδια. Η τρίχα είναι μακριά και φουντωτή. Στενόμακρο κεφάλι με δασύτριχα φρύδια. Ισχυρό σώμα, στιβαρά οστά. Δυνατή ουρά, σχήματος σπάθας. Η έκφραση του σκυλιού είναι αυστηρή, ζοφερή και μερικές φορές ακόμα και σκοτεινή. Ηχηρή φωνή μέσου προς βαθύ τόνου.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΑΝΑΛΟΓΙΕΣ : Το μήκος του σώματος πρέπει να είναι 10% μεγαλύτερο από το ύψος στο ακρώμιο.

ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ-ΙΔΙΟΣΥΓΚΡΑΣΙΑ : Ευγενικό, υπάκουο, ήρεμο και πολύ δεμένο με τον ιδιοκτήτη του. Αν και ήπιας ιδιοσυγκρασίας, είναι εντούτοις πολύ ενθουσιώδης κυνηγός.

ΚΕΦΑΛΙ : Το κεφάλι είναι σωστά τονισμένο σε σχέση με το σώμα. Το μήκος του είναι 20-24 εκατ. δεν πρέπει να είναι πολύ ελαφρύ, τα χείλια και η περιοχή των ματιών πρέπει να είναι σκούρου χρώματος.

ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΚΡΑΝΙΟΥ:

Κρανίο : Ελαφρώς στρογγυλεμένο. Ινιακή προεξοχή σαφώς ορατή, ο μετωπιαίος αύλακας συχνά καλύπτεται από μακριές εύκαμπτες τρίχες. Το μετωπιαίο οστό είναι αρκετά ευρύ. Το κρανίο στενεύει προς τα μάτια.

Μετωπιαίο Στοπ: Όχι ιδιαίτερα έντονο.

ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ:

Μύτη : Ευρεία με καλά ανεπτυγμένα ρουθούνια, μαύρης ή σκούρας απόχρωσης.

Ρύγχος : Ισχυρό, ορθογώνιο, ευρύς ρινικός κάλαμος που καλύπτεται από δασύ μουστάκι. Βλέποντας το από εμπρός, η κάτω σιαγόνα δίνει στο ρύγχος μια σαφής στρογγυλάδα.

Χείλια : Σφιχτά, όχι πολύ παχιά.

Δόντια : Ισχυρά, δάγκωμα ψαλιδιού: πλήρης οδοντοφυΐας.

Μάτια : Ίριδα σκούρου χρώματος, τα μάτια είναι μεγάλα αλλά όχι διογκωμένα. Η έκφραση είναι σοβαρή. Δεδομένου ότι η τρίχα τους είναι τραχιά και μακριά, τα φρύδια είναι πυκνά και παχιά.

Αυτιά : Όχι πολύ παχιά, καλυπτόμενα με κοντύτερη τρίχα. Βρίσκονται επάνω και όχι πολύ μακριά από τα μάτια ούτε και πολύ ψηλότερα, κοντά στο επάνω γραμμή του κρανίου. Τα αυτιά φαρδαίνουν προς στη μέση τους και φέρονται κοντά στα μάγουλα. Είναι σχετικά μακριά, λεπτότερα και στρογγυλεμένα στις άκρες τους. Όταν τα φέρουμε προς τα εμπρός θεωρούνται πολύ μακριά εάν φθάνουν στην άκρη της μύτης, και μακρύς εάν φθάνουν ως τους κυνόδοντές. Πρέπει να είναι σχετικά μακριά φτάνοντας στο ύψος τον υπεροβλεφαρικών αψίδων.

ΛΑΙΜΟΣ : Βλέποντας τον από πλάγια η σύνδεση του κρανίου με τον λαιμό είναι ορατή στο πίσω μέρος της ινιακής προεξοχής. Το μήκος του είναι 12-15 εκατ.. Το δέρμα είναι εφαρμοστό, χωρίς λωγάνιον.

ΣΩΜΑ :

Γενική εικόνα : Οι ραχιαία γραμμή κλίνει ήπια προς τα καπούλια.

Ακρώμια : Ελαφρώς τονισμένα.

Πλάτη : Επίπεδη και ευρεία. Το μήκος της είναι σε αναλογία με το ύψος στο ακρώμιο.

Οσφυϊκή χώρα : Κοντή, μυώδης και στρογγυλεμένη.

Καπούλια : Ευρεία, ειδικά στα θηλυκά. Ελαφρώς κεκλιμένα, στρογγυλεμένα, σαφώς ορατά ισχία.

Στήθος : Ευρύ και βαθύ, φτάνει τουλάχιστον ως τον αγκώνα. Συνήθως η περιφέρεια του είναι περίπου 12-15 εκατ. περισσότερο από το ύψους στο ακρώμιο. Πλευρά σωστά προβαλλόμενα. Το σημείο του στέρνου μόλις και μετά βίας ορατό, στρογγυλεμένο θώρακας.

Κοιλιά και πλευρά : Η κάτω γραμμή ανεβαίνει σταδιακά από τη ξιφοειδής απόφυση (του στέρνου) προς τον βουβώνα. Η κοιλιά πτυχώνεται ελαφρώς, πλευρά όχι ιδιαίτερα τονισμένα, δεν πρέπει να είναι τύπου whippet.

ΟΥΡΑ : Δεν βρίσκετε ιδιαίτερα ψηλά, χοντρότερη στην βάση της ενώ εκλεπτύνει προς την άκρη της, φέρεται χαμηλά με μια μικρή ανοδική καμπύλη, φθάνει ως τον ταρσό ή λίγο χαμηλότερα.

ΑΚΡΑ

ΕΜΠΡΟΣΘΙΑ ΑΚΡΑ

Ώμοι : Ωμοπλάτες κεκλιμένες, μακριές, μυώδείς και σωστά συνδεδεμένες με τον θώρακα. Η γωνία της ένωσης ωμοπλάτης – βραχίονα είναι περίπου 90 μοίρες.

Αγκώνες : Χωρίς να στρέφονται προς τα μέσα.

Αντιβράχιο : Ίσιο και έντονα μυώδη.

Καρπός (καρπική ένωση) : Μόλις και μετά βίας ορατό.

Μετακάρπιο :Κοντό, σχεδόν ίσιο, με μια μικρή κλίση που διαμορφώνει γωνία 10 μοιρών με την κατακόρυφο.

Μπροστινά πέλματα : Πέλματα γάτας αλλά στενά, με σφιχτά δάκτυλα, μαξιλαράκια καλά ανεπτυγμένα και ανθεκτικά, ισχυρά νύχια.

ΟΠΙΣΘΙΑ ΑΚΡΑ:

Μηρός : Κοντός, ευρύς και μυώδης.

Κατώτερος Μηρός : Μακρύτερος από το μηρό, κεκλιμένος και έντονα μυώδης.

Ταρσός : Δυνατός και ευρύς.

Μετατάρσιο : Κοντό και ίσιο, πιθανά παράνυχα θα πρέπει να αφαιρούνται.

Οπίσθια πέλματα : Παρόμοια με τα μπροστινά πέλματα, συχνά ελαφρώς μακρύτερα.

ΒΗΜΑΤΙΣΜΟΣ-ΚΙΝΗΣΗ : Πολύ ομαλή στο περπάτημα, ζωηρή στον τροχασμό.

ΔΕΡΜΑ :Εύπλαστο, τεντωμένος (εφαρμοστό) σε όλο το σώμα, χωρίς πτυχές. Ροζ χρώματος.

ΤΡΙΧΩΜΑ

ΤΡΙΧΑ : Το εξωτερικό τρίχωμα, αποκαλούμενο επίσης επάνω τρίχωμα, είναι σκληρό, περίπου 5-10 εκατ. μακρύ, θαμπό, ακανθώδες, ποτέ σγουρό ή κυματιστό. Κάτω από αυτό το χονδροειδές αυτό τρίχωμα, ειδικά το χειμώνα, μπορούμε να βρούμε ένα παχύ κοντό υπόστρωμα. Το εξωτερικό τρίχωμα δεν βρίσκεται κοντά στο δέρμα αλλά είναι ακανθώδες και δεν πρέπει να είναι μπερδεμένο ή να μπλέκεται. Το μήκος και το πάχος του τριχώματος ποικίλει ανάλογα με το που βρίσκετε στο σώμα.

ΧΡΩΜΑ : Το τελείως λευκό (κάτασπρο) είναι το κυρίαρχό χρώμα. Τα αυτιά είναι πάντα πορτοκαλί. Στο μέτωπο υπάρχει συχνά ένα ομοίως χρωματιζόμενο αστεροειδή σημάδι. Τα αυτιά μπορούν επίσης να είναι πορτοκαλί διάστικτα, κάτι το οποίο είναι ένδειξη καθαροαιμίας. Τα πορτοκαλί σημάδια ή οι κηλίδες του ίδιου χρώματος είναι λίγο πολύ διάσπαρτα σε όλο το σώμα αν και είναι πιο σύνηθες να βρίσκονται στη βάση της ουράς. Αυτά τα σημάδια δεν πρέπει να είναι πάρα πολλά ούτε σε τέτοία έκταση ώστε να επικαλύπτουν το κυρίαρχο λευκό χρώμα. Αυτά τα σημεία πρέπει να είναι φωτεινά στο χρώμα, ούτε χλωμά ούτε σκούρα ούτε καφετί, κάτι το οποίο θα δήλωνε υβριδισμό. Ακόμα και λίγες τρίχες ενός τρίτου χρώματος, είναι απαράδεκτες.

ΥΨΟΣ ΚΑΙ ΒΑΡΟΣ :

Ύψος στο ακρώμιο : 46-58 εκατ.

Ιδανικό ύψος για τα αρσενικά: 52 εκατ..

για τα θηλυκά: 50 εκατ..

Βάρος : Το βάρος ενός ενήλικου σκυλιού που ταΐζεται κανονικά είναι 16-24 κλ. Το ιδανικό μέσο βάρος θα ήταν περίπου 20 κλ.

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ: Οποιαδήποτε απόκλιση από τα προηγούμενα σημεία πρέπει να θεωρηθεί ελάττωμα και η σοβαρότητα με την οποία το ελάττωμα αυτό θα πρέπει να αξιολογηθεί, πρέπει να είναι στην ακριβή αναλογία με τον βαθμό απόκλισης του.

· Βλέποντας το από εμπρός, τετράγωνη κάτω γνάθο.

· πεσμένα χαλαρά χείλια.

· τρίτα βλέφαρα ορατά (σκαρδαμυκτική μεμβράνη).

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥ :

· Επιθετικά ή υπερβολικά συνεσταλμένα (άτομα).

· δυσαναλογία μεταξύ του ύψους στο ακρώμιο και του μήκους του σώματος.

· ροζ ή αποχρωματισμένη μύτη.

· ρύγχος πολύ κοντό, τύπου δείκτη (πόιντερ) ή με συστριμμένα (σαγόνια).

· εσφαλμένο δάγκωμα, προφανής προγναθισμός.

· ροζ βλέφαρα.

· σχιστά μάτια.

· αυτιά πολύ κοντά ή να φέρονται πολύ μακριά από το κεφάλι, τοποθετημένα πολύ ψηλά ή πολύ χαμηλά, καλυπτόμενα από υπερβολικά μακριά, μεταξωτή, κυματιστή, σγουρή, ή ακόμα και τρίχα μορφής κετσέ.

· ουρά στραβή, ή πολύ κοντή (ακρωτηριασμένη).

· χαλαροί αγκώνες.

· κυρτό αντιβράχιο.

· μετακάρπιο πάρα πολύ κεκλιμένο.

· Εμφάνιση οποιονδήποτε χρωμάτων εκτός από το λεμονί-πορτοκάλι. Γκριζωπά ή μαυριδερά σημάδια ιδιαίτερα ανεπιθύμητα.

· μέγεθος μεγαλύτερο ή μικρότερο από τα όρια που υποδεικνύονται από τα πρότυπα.

Οποιοδήποτε σκυλί παρουσιάζει σαφείς φυσικές ή ανωμαλίες συμπεριφοράς θα πρέπει να αποκλείεται.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Τα αρσενικά ζώα πρέπει να έχουν δύο εμφανείς κανονικούς όρχεις που κατεβούν πλήρως στο οσχέων.

Τα Θετικά και τα αρνητικά τις μεταφοράς της κυνηγετικής περιόδου για την ορεινή πέρδικα.

Στο τεύχος που σήμερα δημοσιεύουμε παρουσιάζουμε το χρονικό της μεταφοράς της κυνηγετικής περιόδου της πέρδικας. Τα αποτελέσματα του μέτρου αυτού δεν μπορούμε ακόμα να τα δούμε. Θεωρητικά όμως και κυρίως με βάση κάποιες παρατηρήσεις και μελέτες της συμπεριφοράς της, θα μπορούσαμε να αποτολμήσουμε, όσο και αν αυτό είναι αρκετά παρακινδυνευμένο, να αποτυπώσουμε τα πιθανά θετικά και τα αρνητικά αυτής της μεταφοράς.

Θετικό μπορεί να είναι το ότι λόγω των περισσότερων βροχών και της ύπαρξης τροφής σε ευρύτερες ζώνες βιοτόπων, είναι πιθανό να υπάρξει μεγαλύτερη διασπορά των πουλιών, με ότι αυτό συνεπάγεταί τόσο κυνηγετικά όσο και διαχειριστικά.

Το ότι κατά το δεύτερο μισό της κυνηγετικής περιόδου της πέρδικας θα έχει ήδη κάνει την εμφάνιση του ένα ακόμα αγαπημένο θήραμα για τον έλληνα κυνηγό, η μπεκάτσα, σίγουρα είναι θετικό, μιας και αυτό θα αποσυμφορήσει αρκετά τα βουνά μας.

Ακόμα οι καιρικές συνθήκες που συνήθως επικρατούν κατά το δεύτερο μισό της κυνηγετικής περιόδου της πέρδικας, θέλοντας και μη, θα λιγοστέψουν τις κυνηγετικές εξόδους, μιας και τα χιόνια, οι αντάρες και οι κακοκαιρίες, καθιστούν το κυνήγι της πέρδικας από επικίνδυνο ως και απαγορευτικό.

Βεβαία το ότι το κυνήγι της θα επιτρέπετε κατά το πρώτο δεκαπενθήμερο του Δεκεμβρίου όπου τα έντονα καιρικά φαινόμενα και κυρίως οι χιονοπτώσεις αναγκάζουν τα πουλιά να κατέβουν από τα ασφαλή γκρέμια τους στα χαμηλότερα, είναι κάτι που πρέπει να το δούμε ως αρνητικό, μιας και κατεβαίνοντας τα πουλιά στα χαμηλότερα και πολύ πιο βατά μέρη, γίνετε και ευκολότερο το κυνήγι τους. Δεν είναι δε λίγες οι φορές που οι πέρδικές σε περιοχές όπως η Ήπειρό έφτασαν σπρωγμένες από τα χιόνια στις αυλές των σπιτιών.

Όπως και να έχει και πάντα σε θεωρητικό επίπεδο, τα θετικά που αναμένουμε θέλουμε να πιστεύουμε ότι είναι περισσότερα από τα αρνητικά. Όπως όμως και ο σοφός λαός μας λείε, στο τέλος ξυρίζουν τον γαμπρό ή καλύτερα στο τέλος κλείνουμε ταμείο.

Εν αναμονή λοιπόν του ταμείο ας περιμένουμε να δούμε τα αποτελέσματα, ως τότε ας δείξουμε όλοι μας τον δέοντα σεβασμό που αυτό το μοναδικό θήραμα απαιτεί.

Διομήδης Τσομώκος

editor@kinigotopos.gr

Αρτέμιδες της Ευρώπης

Στις 21/9 έως στις 23/9 πραγματοποιήθηκε στο Αmpflawang της Αυστρίας το23o Ι.Κ.P (Διεθνής συνάντηση κούρτσχααρ).

Εκεί ταξίδεψα με τον συνεργάτη μου Κώστα Καλφόπουλο για να παρακολουθήσουμε τις δοκιμασίες των Kurzhaar, μαζί μας ήταν και μια παρέα Ελλήνων αποτελούμενη από το ζεύγος Σινάνη, τον κ. Χρήστο Τσιάρο, τον κ. Αλέξανδρο Χατζηϊωάννου κάτοικο Γερμανίας και τον κ. Μπάμπο Χαραλάμπους κάτοικο Αγγλίας, ο οποίος και συμμετείχε με μια θηλυκιά σκύλα του την Argo See Hof την οποία εκπαίδευε ο κ. Ηοfstetter.

To I.K.P είναι μία δοκιμασία των Kurzhaar που γίνεται ανά δύο χρόνια και διοργανώνεται σε διαφορετική χώρα κάθε φορά. Όμως δεν θα αναφερθώ στην σημασία της δοκιμασίας αυτής ούτε στην περιγραφή των γεγονότων διότι για αυτό σύντομα οι φίλοι του Kurzhaar θα διαβάζεται το αναλυτικό άρθρο του Κ. Καλφόπουλου, εγώ θα σας αναφέρω εκείνο που π

ραγματικά με εντυπωσίασε, η συμμετοχή του γυναικείου φύλλου σ΄αυτόν τον θεσμό.

Αρχικά είχαμε 198 συμμετοχές σκύλων εκ των οποίων οι 13 σκύλοι είχαν κυναγωγούς γυναίκες. Εδώ αξίζει να αναφερθεί ότι οι περισσότερες από τις κυρίες ήταν κυνηγοί και όχι εκτροφείς ή εκπαιδεύτριες. H ποιότητα των σκύλων που παρουσίασαν ήταν πολύ υψηλή και δεν είχαν να ζηλέψουν τίποτα από τα αντίστοιχα σκυλιά των κυρίων. Συζητώντας με αρκετές από τις κυρίες κατάλαβα ότι η εκπαίδευση που είχαν κάνει στα σκυλιά τους ήταν αρκετά σκληρή και δύσκολη, διότι η δοκιμασία περιλαμβάνει έρευνα θηράματος και απόρτ, εύρεση νεκρού θηράματος από προηγούμενη ημέρα, ξεσήκωμα πάπιας στην λίμνη με απόρτ από το νερό.

Ο χρόνος προετοιμασίας του σκύλου τους ήταν αρκετά μεγάλος αλλά ξεκινούν την προετοιμασία από μικρή ηλικία, διότι όλα αυτά που καλούνται να εκτελέσουν οι σκύλοι είναι

ότι μαθαίνουν να κάνουν και στο πραγματικό κυνήγι.

Με μεγάλη μου χαρά το Σάββατο στο τερέν που βρισκόμουν παρακολούθησα την συμμετοχή της Μartina Wedekind μιας νέας κοπέλας από την Γερμανία η οποία κατάγεται από μια οικογένεια όπου το κυνήγι είναι μέρος της παράδοσης της.

Η ίδια ξεκίνησε το κυνήγι αμέσως μόλις έφτασε στην ηλικία όπου μπορείς να εκδόσεις άδεια κυνηγίου και από τότε μαζί με το kurzhaar της δεν χάνει καμία κυνηγετική έξοδο.

Ιδιαίτερα της αρέσει το κυνήγι της πάπιας, όπου χρειάζεται καλό σημάδι όπως είπε αλλά και έναν σκύλο με καλή μύτη και αρκετά μεγάλη νοημοσύνη ώστε να συνεργάζεται σωστά μαζί του.

Αξίζει να αναφερθεί ότι έκανε πολύ καλό χειρισμό του σκύλου της στο τερέν και είχε μια πολύ καλή παρουσία, παρόλο που όλοι οι άλλοι συμμετέχοντες στο γκρουπ της ήταν επαγγελματίες. Επίσης θα σας αναφέρω ότι καλύτερη νεαρή χειρίστρια αναδείχθηκε μια νεαρή έφηβη 16 χρόνων, που όπως αναφέρθηκε κατά την απονομή στην τελετή λήξης από τον πρόεδρο του International Kurzhaar Club έδειξε μεγάλη σοβαρότητα στην όλη διαδικασία.

Δυστυχώς δεν είχα την δυνατότητα να προλάβω να δω κι άλλες κυρίες στα τερέν λόγω μεγάλης απόστασης που υπήρχε μεταξύ τους. Όμως έμεινα πολύ ικανοποιημένη από την όλη εκδήλωση και από τον τρόπο οργάνωσης.

Εκείνο που θα σας συνιστούσα ανεπιφύλακτα είναι κάποια στιγμή να μπορέσετε να επισκεφτείτε αυτήν την διοργάνωση.

Φιλικά

Μαίρη Βαρνάβα

Π.Δ. 453/77 Αρθ 6

Περί των Ελεγχομένων Κυνηγετικών Περιοχών (Ε.Κ.Π.) και των όρων και προϋποθέσεων ασκήσεως θήρας εν αυταίς

Αρθρον 6 : Ιδιωτικαί Ε.Κ.Π.

1.Ιδιωτικαί Ελεγχόμεναι Κυνηγετικαί Περιοχαί χαρακτηρίζονται κατά τας διατάξεις της παρ. 13 του άρθ. 254 του ν.δ. 86/69.

2.Η λειτουργία των ιδιωτικών Ε.Κ.Π. και η εκμετάλλευσις των άρχεται μετά την έκδοσιν της κατά τας διατάξεις της προηγουμένης παρ., υπουργικής αποφάσεως και εξασφάλισιν του αναγκαίου αριθμού θηραμάτων.

3.Δια την λειτουργίαν της Ε.Κ.Π. κατ'έτος συντάσσεται πρόγραμμα θήρας μερίμνη του ιδιοκτήτου αυτής , το οποίον περιλαμβάνει άπαντα τα εν τη αρ., 3 του άρθ. 3 του παρόντος στοιχεία και εγκρίνεται κατά την αυτήν διαδικασίαν ως εις την δημοσίαν Ε.Κ.Π..

4.Συνιδιόκτητοι εκτάσεις εις ας το Δημόσιον μετέχει κατά το μικρότερον ποσοστόν ιδιοκτησίας δύναται δι'αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας κατόπιν αιτήσεως των συνιδιοκτητών μετά πρότασιν των περιφερειακών δασικών αρχών και γνώμην του Τεχνικού Συμβουλίου Δασών να χαρακτηρίζονται ως ιδιωτικαί Ε.Κ.Π. . Δια την εκχώρησιν της χρήσεως των εκτάσεών του το Δημόσιο δικαιούται μισθώματος καθοριζομένου δι'αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας, μετά γνώμην του Τεχνικού Συμβουλίου Δασών, δυναμένου να αναπροσαρμόζεται μετά δεκαετίαν.

5.Ιδιωτική, Ε.Κ.Π. δύναται να εκμισθούται προς νομικά ή φυσικά πρόσωπα, κυνηγητικάς οργανώσεις , του μισθωτού υποκειμένου εις τας αυτάς με τον ιδιοκτήτην υποχρεώσεις.

6.Συνιδιοκτήται Ιδιωτικής Ε.Κ.Π., δύνανται κατά τας διατάξεις του Αστικού Κώδικος να εκχωρούν το δικαίωμα οργανώσεως, λειτουργίας και εκμεταλλεύσεως της θήρας επί της χαρακτηρισθείσης ως Ε.Κ.Π. συνιδιοκτήτου εκτάσεώς των εις το Υπουργείον Γεωργίας. Η διάρκεια της εκχωρήσεως δεν δύναται να είναι μικροτέρα των δέκα (10) ετών.

Δι'αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας μετά γνώμην του Τεχνικού Συμβουλίου Δασών καθορίζονται , το ετήσιον υπέρ των συνιδιοκτητών, εκ της τοιαύτης εκχωρήσεως, δικαίωμα θήρας, ως και τα της διαχειρίσεως και εκμεταλλεύσεως των ιδιοκτητών εκτάσεών των, καθώς επίσης και πάσα ετέρα λεπτομέρεια σχέσιν έχουσα προς την ρύθμισιν θέματος της ιδιωτικής Ε.Κ.Π..

7.Δι'αποφάσως του Υπουργού Γεωργίας, δύναται να αρθή κατόπιν προτάσεως της αρμοδίας Δασικής Αρχής και μετά γνώμην του Τεχνικού Συμβουλίου Δασών, ο χαρακτηρισμός ιδιωτικών εκτάσεων ως Κυνηγετικών Περιοχών, εάν αυταί εντός διετίας από τους χαρακτηρισμού των ως τοιούτων, δεν αρχίσουν λειτουργούσαι.

8.Αν η λειτουργία και η διαχείρισις Ιδιωτικής Ε.Κ.Π. δεν ενεργήται συμφώνως προς τας διατάξεις του παρόντος ή οσάκις κρίνεται ασύμφορος η λειτουργία της δια την εν γένει θηραματικήν οικονομίαν της περιφερείας, μετ'εισήγησιν Τριμελούς Επιτροπής, επιβάλλεται υπό του Νομάρχου της περιοχής πρόστιμον εις τον ιδιοκτήτην ή μισθωτήν δια την πρώτην περίπτωσιν ή ανακαλείται κατά την διαδικασίαν της παρ. 7 του παρόντος, η περί χαρακτηρισμού ως ιδιωτικής Ε.Κ.Π. απόφασις, δια την δευτέραν περίπτωσιν. Το ως άνω υποβαλλόμενον πρόστιμον καταβάλλεται υπέρ ΚΤΓΚ και Δασών (Κεφάλαιον Θήρας). Η εν λόγω Επιτροπή, συγκροτουμένη δι'αποφάσεως του οικείου Νομάρχου, αποτελείται υπό του προϊσταμένου των Δασικών Υπηρεσιών , του Δ/ντου Γεωργίας και του Δ/ντου Εσωτερικών της οικείας Νομαρχίας. Εις τα μέλη της Επιτροπής αυτής, πλην της ημερησίας εκτός έδρας αποζημιώσεως και των οδοιπορικών εξόδων, ουδεμία αποζημίωσις καταβάλλεται.

9.Οι ιδιοκτήται ή οι μισθωτοί των Ε.Κ.Π. υποχρεούνται ομού μετά του αναλυτικού προϋπολογισμού εσόδων και εξόδων, να τηρούν τα απαραίτητα βιβλία διαχειρίσεως του χρηματικού και υλικού , θεωρούμενα υπό της Δασικής Αρχής , εις ην υπάγεται η περιοχή και υποκείμενα εις την παρακολούθησιν και έλεγχον του Δασάρχου.

10.Η εποπτεία της λειτουργίας των ιδιωτικών Ε.Κ.Π. ασκείται υπό της Δασικής υπηρεσίας δια των οργάνων της.

Κυνηγώντας με το παλιό δίκαννο Η λιτή διάσταση του κυνηγιού

Τίποτα δεν συγκρίνετε με έναν απογευματινό καφέ στην βεράντα με θέα κάποια επιβλητικά βουνά πέρα από την καταγάλανη θάλασσα. Βυθισμένο το μάτι στο γαλαζοπράσινο αυτό φόντο και με την σκέψη μου να ανεβαίνει ασθμαίνοντας τις

βραχωτές αυτές πλαγιές, φυσικό είναι στο μυαλό να έρχονται διαφορές στιγμές από βιώματα του πρόσφατου ή μακρύτερου παρελθόντος. Ακριβώς διπλά μου ένα κυνηγετικό περιοδικό διαφήμιζε ένα πανάκριβο δίκαννο το οποίο «σκοτώνει» μόνο του. Ίσως αυτό να ήταν και η αιτία που στο μυαλό μου ήρθε η εικόνα ενός παλιού δίκαννου σχεδόν σκουριασμένου, με το κοντάκι μόλις και με τα βίας να συγκρατείται πάνω του. Παρόλα αυτά πολλοί από μας θα θέλαμε να έχουμε σηκώσει τις κάννες μας έστω και τις μισές φορές απ’ ότι αυτό έχει σηκωθεί στα εξαιρετικότερα θηράματα της χώρας μας.

Και να πως γνώρισα αυτό το όπλο.

Αν και η πρώτη ημέρα του κυνηγίου της πέρδικας της περσινής χρονιάς ήταν σχετικά απλόχερη μαζί μας, όπως η πορεία έδειξε, αποτελούσε μόνο μια μικρή παρένθεση στην κατά γενική ομολογία άσχημη περσινή περδικοχρονιά. Αδίκως περπατήσαμε δεκάδες χιλιόμετρα στα κακοτράχαλα βουνά μας αναζητώντας τις ρήγισσες τους στις βραχώδεις κορυφές τους και στα απρόσιτα γκρέμια τους. Αυτές παρέμεναν άφαντες. Η αισιοδοξία, η υπομονή, όπως και τα κουράγια μας είχαν φτάσει στα όρια τους, ώσπου ένας τσοπανάκος, φίλος του κουμπάρου μου, έβαλε τα γέλια όταν για ακόμα μια φορά μας είδε να κατεβαίνουνε άπραγοι από το βουνό. «Κι όμως οι πέρδικες είναι εκεί» μας είπε χαμογελώντας. «Σας βλέπουν και σας κάνουν πλάκα» συνέχισε. Ευτυχώς κατάλαβε εγκαίρως ότι δεν πρέπει να κάνεις πλάκα σε δυο κυνηγούς μετά από εννιά ώρες στο βουνό, κατάκοπους, διψασμένους και λίγο πριν τα όρια της θερμοπληξίας.

Όλα αυτά 28 Οκτώβρη και έχοντας παρατήσει γυναίκες και παιδία να βλέπουν την παρέλαση από την τηλεόραση. «Αύριο πρωί ελάτε να σας πάω» ήταν τα τελευταία του λόγια και χωρίσαμε περιμένοντας το αυριανό αντάμωμα.

Λίγο η κούραση και περισσότερο η απογοήτευση των προηγουμένων εξόδων, μας έκαναν να ξεκινάμε για να βρούμε τον τσοπανάκο χωρίς την καλύτερη διάθεση.

Η ώρα πέρασε και να που βρισκόμαστε σε έναν γνωστό -όπως νομίζαμε- τόπο, να ετοιμαζόμαστε να ξεκινήσουμε. Ο ήλιος, λες και αυτός να ήταν κουρασμένος, δεν έλεγε να βγει και μέσα στην νύχτα ξεκινήσαμε να ανεβαίνουμε σε μια πλάγια που την μια πλευρά της την έκλεινε ένα πυκνό και μετά από αυτό, κάποια εντυπωσιακά γκρέμια την έκοβαν απότομα. Ευλόγα και εγώ ρώτησα «που πάμε ρε Πετράκη; Τον έχουμε ξανά-πατήσει αυτόν τον τόπο και απ’ εδώ δεν βγαίνει πουθενά», «περπάτα και μην ρωτάς» ήταν η απάντηση του. Και να που μετά από λίγα μέτρα στο πυκνό, ένα σχεδόν «μονοπάτι» φάνηκε μπροστά μας. Το μονοπάτι αυτό οδηγούσε προς την άκρη του γκρεμού, εκεί έκανε ένα ανέβασμα και μετά πίσω από έναν βράχο κάποιες παλιές γιδόστρατες μας περνούσαν μέσα από τα γκρέμια. Μετά από πορεία περίπου μιας ώρας και λίγο πριν ο θεός φωτίσει την μέρα του, βρισκόμασταν με ένα μέρος που μεγάλες καθαρές πλάγιες και κάποιες φυσικές τάπιες απλώνονταν μπροστά μας. Εμείς καθίσαμε σε ένα καραούλι και μετά από λίγη ώρα το «αναπάντεχο» συνέβη. Δεν υπήρχε τάπια, δεν υπήρχε βράχος και καραούλι, να μην το λεν οι πέρδικες. Όπως ο χαμένος στην έρημο βλέπει μπροστά του μια όαση, έτσι και εμείς αισθανόμασταν αυτές τις στιγμές. Μετά από λίγο και ενώ το πρώτο κοπάδι έφυγε μόλις λίγα μέτρα κάτω από εμάς, ξεκινήσαμε ένα

υπέροχο κυνήγι και αν και «διψασμένοι» όπως είπα, φροντίσαμε να πιούμε όσο νερό έπρεπε, χωρίς υπερβολές. Άλλωστε το μέρος αυτό μας κράτησε «ζεστούς» σχεδόν για όλο το υπόλοιπο διάστημα μέχρι και την λήξη του κυνηγίου της πέρδικας.

Κάποια στιγμή σταματήσαμε για να ξεκουραστούμε σκυλιά και άνθρωποι. Ο Πετράκης κάθισε σε έναν βράχο, δίπλα του ακούμπησε το όπλο του και πάνω σε αυτό τις 2 πέρδικές που μέχρι εκείνη τη στιγμή είχε πάρει. Το μάτι μου εστίασε στον περήφανο Κότσο που έγερνέ πλέον το κεφάλι του πάνω στις κάννες του όπλου του Πετράκη. Η περήφανη πέρδικα αποσπούσε όπως ήταν φυσικό όλη την προσοχή μου, όμως το φόντο κάποια στιγμή άρχισε να γίνεται πιο καθαρό και σιγά σιγά να αποκαλύπτεταί κάνοντας με, σχεδόν να γουρλώσω τα μάτια μου. Μπροστά μου ήταν ακουμπισμένο ένα σχεδόν σκουριασμένο όπλο το οποίο φοβόσουν ακόμα και να ακουμπήσεις. Οποιαδήποτε ομοιότητα με ασφαλή όπλο ήταν ατυχής σύμπτωση. Κι όμως, επειδή ο χρόνος μου εμφάνισε το κυνηγετικό προφίλ του Πετράκη, μόνο ελέφαντα δεν είχε σημαδέψει το όπλο αυτό.

Δεκάδες πέρδικες, λαγοί, όλων των λογιών τα φτερωτά θηράματα και τα τελευταία χρόνια πολλά αγριογούρουνα, είχαν χτυπηθεί από αυτό το τόσο ταλαιπωρημένο όπλο. Δεν ήταν όμως μόνο το όπλο, αλλά και ο κάτοχος του, δεν είχε ιδέα για ορειβατικά παπούτσια, σκληρές σόλες, αναπνέοντα ρούχα και όλα αυτά που όλοι εμείς οι «γνώστες» κυνηγοί χρησιμοποιούμε κατά κόρον. Ένα ζευγάρι παλιά, σχεδόν σχισμένα άρβυλα με σόλα από λάστιχο αυτοκινήτου, ένα χιλιοτριμμένο παλιό τζιν παντελόνι, γερά όμως πόδια, καθαρά πνευμόνια και προπάντων γνώση του τόπου και του θηράματος, αρκούν και με το παραπάνω σε ανθρώπους σαν τον Πετράκη για να κυνηγήσουν.

Μια άλλη διαφορετική λιτή, απέριττη διάσταση του κυνηγιού, ανοίγεται μπρος στα μάτια σου γνωρίζοντας τέτοιους ανθρώπους.

Φεύγοντας από τις θύμησες αυτού του μοναδικού κυνηγίου ξανακοίταξα την ιλουστρασιόν διαφήμιση του πανάκριβου αυτού όπλου. Έκλείσα το περιοδικό, ένα μειδίαμα σχηματιστικέ στο πρόσωπο μου και η ματιά μου ξανά-βυθίσθηκε στον γαλαζοπράσινο φόντο της γαλήνιας θάλασσας.

Υ.Γ.

Σε κανέναν δεν θα πρότεινα να κρατάει στα χέρια του ένα ανάλογο όπλο. Απλά με το παραπάνω αφήγημα το οποίο σίγουρα αποτελεί μια ιδιαίτερη «υπερβολή», προσπάθησα να σας δείξω και την άλλή, την απλή, λιτή, απέριττη πλευρά του παραδοσιακού κυνηγίου. Η οποία αν συνδυαστεί και με την απαιτούμενη ασφάλεια, μπορεί να μας δώσει εξαιρετικές συγκινήσεις.

Ο Θανάσης Κυριτσάκας Απαντά 11/07

Πληροφορίες για Μπλακχαουντ

Από κ Κοτσιφας.

Ποια είναι η γνώμη σας για τα μπλακχαουντ. Θα ήθελα να μου πείτε τι συμπεριφορά έχουν στο κυνήγι του λαγού, που υπερτερούν και που μειονεκτούν. Επίσης να μου πείτε πόσο υπάκουα είναι όταν τελειώνει το κυνήγι επιστρέφουν στο αφεντικό;

Απάντηση

Το Σαιντ Υμπερ ή Μπλάντχάουντ (αγγλική ονομασία) κ. Κότσιφα είναι κορυφαίος ιχνηλάτης. Είναι πρόγονος όλων σχεδόν των ιχνηλατών της Ευρώπης, στους οποίους έχει δώσει τα αίματά του για την βελτίωση της όσφρησης κυρίως. Ακόμα και το Πόιντερ έχει αίματα Σαιντ Υμπερ.

Μεγαλόσωμος και πολύ δυνατός σκύλος,, αγέρωχος και επιβλητικός, το ύψος στο ακρώμιο είναι γύρω στα 67 cm με βάρος 50 κιλά για το αρσενικό και 62 cm για το θηλυκό με βάρος 45 κιλά περίπου.

Το Σαιντ Υμπερ είναι τρυφερός και στοργικός σκύλος, αλλά επιφυλακτικός στην πρώτη γνωριμία με τους ξένους. Μερικές φορές φαίνεται ισχυρογνώμων και πεισματάρης, ακόμη και ανυπάκουος, αλλά πολύ γρήγορα αποβάλλει αυτά τα στοιχεία όταν απ’ την αρχή εκπαιδευτεί σωστά στην υπακοή και την καλή συμπεριφορά. Η εκπαίδευσή του είναι εύκολη και πρέπει να ξεκινάει από τη νεαρή ηλικία.

Χρειάζεται μεγάλη προσοχή στην εκπαίδευση, δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε ποτέ βία και σκληράδα μαζί του γιατί απ’ τη φύση του είναι περήφανο ζώο και αντιδρά αρνητικά σε κάθε περίπτωση.

Γενικώς είναι φιλικός με όλους και ιδιαίτερα με τα παιδιά, απ’ τα οποία ανέχεται τα πάντα.

Έχει την πιο λεπτή όσφρηση απ’ όλους τους ιχνηλάτες του κόσμου, μπορεί να ακολουθήσει με μεγάλη ευκολία κρύα ίχνη που έγιναν 2 ή 4 μέρες πριν και να τα ξεχωρίζει από τα ίχνη άλλων ζώων, που έχουν διασταυρωθεί.

Καταδιώκει το θήραμα σταθερά για πολλές ώρες με ωραία φωνή σε μελωδικούς τόνους. Παρά τον όγκο και το μέγεθος δε είναι τόσο αργός, όσο φαίνεται, έχει κανονική σταθερή ταχύτητα, μεγάλη αντοχή και δύναμη.

Οι άριστες οσφρητικές ικανότητες και η αίσθηση της κατεύθυνσης του θηράματος στο Σαιντ Υμπερ είναι εξαιρετικές και είναι δυο στοιχεία που κάνουν ένα σκύλο «ιχνηλάτη κλάσης». Έτσι μπορεί να κυνηγήσει ανεξαιρέτως όλα τα θηράματα με μεγάλη ευκολία. Ιδιαίτερα στο κυνήγι του λαγού, του οποίου ο ντορός είναι πιο αχνός και ασαφής τις περισσότερες φορές και χρειάζεται ιχνηλάτη με δυνατή μύτη, το Σαιντ Υμπερ τα καταφέρνει σε άριστο βαθμό.

Το μόνο μειονέκτημα που μπορώ να διακρίνω στο Σαιντ Υμπερ είναι το μεγάλο μέγεθος, που προϋποθέτει περισσότερη τροφή, μεγάλο χώρο για κατοικία και μεταφορά.

Όλα τα εκπαιδευμένα σκυλιά στην υπακοή, γυρίζουν πίσω στο κάλεσμα του κυνηγού, για το Σαιντ Υμπερ είναι ακόμη πιο εύκολο, γιατί είναι πολύ ισορροπημένη και ανθρωποκεντρική ράτσα.

Στη Γαλλία σχεδόν όλα τα Σαιντ Υμπερ χρησιμοποιούνται στο κυνήγι μεγάλων τριχωτών θηραμάτων και παίρνουν μέρος σε κυνηγετικούς αγώνες. Γι αυτό το λόγο σας συνιστώ να πάρετε κουτάβια από Γαλλία.

Στο internet μπορείτε να δείτε σχετικά για γέννες και άλλες πληροφορίες στα παρακάτω sites:

· http://www.club-saint-hubert.com/

· http://sainthubertdog.free.fr/

Πρόβλημα με Beagles

Από κ Φλοκ.

Αγαπητέ Κύριε Κυριτσάκα σας χαιρετώ. Είμαι ένας νέος κυνηγός από Κύπρο και θα θελα τη συμβουλή σας σχετικά με ένα που παρουσιάζουν τα σκυλιά μου. Έχω στην κατοχή μου 4 (3 θυληκά-8χρ-4χρ-2χρ + 1αρσενικό 6χρ.) τα οποία κυνηγώ σε ομάδα. Το πρόβλημα που παρουσιάζουν τα σκυλιά μου είναι στην φάση της καταδίωξης, ενώ συνεργάζονται άψογα στην ιχνηλασία και στο ξεφώλιασμα, αρμονικά χωρίς πρόβλημα, εντούτοις, στην φάση της καταδίωξης, μετά από μικρό χρονικό διάστημα (15-20 λεπτά) να σταματάνε την καταδίωξη του λαγού, να γυρνούν πίσω τα θηλυκά και το αρσενικό να γυροφέρνει σε μια απόσταση 100-200 μέτρων γύρω μου προσπαθώντας για να βρει ίχνη άλλου λαγού.

Υπάρχουν κάποιες παρατηρήσεις που θα πρέπει να κάνω ή εισηγήσεις ώστε να βρω μια λύση.

Ευχαριστώ, Πέτρος

Απάντηση

Γενικώς τα Beagles κ. Πέτρο χαρακτηρίζονται κυρίως για τη μεγάλη και πολύωρη καταδίωξη και είναι λίγο παράξενο αυτό που συμβαίνει με τα δικά σας.

Όμως σε τέτοιες περιπτώσεις πάντα υπάρχουν αιτίες, τις οποίες μπορούμε να δούμε αναλυτικά.

· Σε μέρες ξηρασίας, ανομβρίας και υψηλών θερμοκρασιών, όλοι σχεδόν οι ιχνηλάτες δεν κάνουν μεγάλη καταδίωξη, γιατί χάνονται γρήγορα τα ίχνη του λαγού και γιατί τα σκυλιά κουράζονται γρήγορα λόγω ζέστης, οπότε εγκαταλείπουν και είναι λογικό. Όμως σε «καλές» μέρες πρέπει να κάνουν κανονική καταδίωξη.

· Ο λαγός και το ζαρκάδι όταν καταδιώκονται πολύ κοντά και ασφυκτικά από ομάδα σκύλων ιδιαίτερα, φοβούνται πάρα πολύ. Αυτός ο έντονος φόβος είναι η αιτία να μην αφήνουν «μυρωδιά» στο έδαφος από μια χρονική στιγμή και μετά, με αποτέλεσμα τα σκυλιά να χάνουν το θήραμα φυσιολογικά. Είναι μια «φυσική άμυνα» για επιβίωση, που λειτουργεί αυτόματα.

· Η καταδίωξη του λαγού ιδιαίτερα είναι πιο δύσκολη απ’ το πλησίασμα και το ξεσήκωμα στο γιατάκι. Πρέπει τα σκυλιά να έχουν το χάρισμα της δυνατής μύτης, του προσανατολισμού της κατεύθυνσης του καταδιωκόμενου λαγού, την ικανότητα να μυρίζουν τον «αέρα» που αφήνει πίσω του ο λαγός, έτσι ώστε να καταδιώκουν με «όρθιο κεφάλι» και τέλος φυσικές αντοχές και πάθος. Πολλά σκυλιά φαίνεται ότι καταδιώκουν το λαγό πολύ ώρα, αλλά στην πραγματικότητα δεν κάνουν καταδίωξη, παρά μόνο προσπαθούν να βρουν την κατεύθυνση του λαγού που έχουν χάσει και καθυστερούν στο ψάξιμο. Αυτά τα σκυλιά σπάνια θα «γυρίσουν» το λαγό στο καρτέρι γιατί απλούστατα δεν μπορούν να τον ακολουθήσουν στην πορεία φυγής.

· Ειδικότερα, αν τα σκυλιά που έχετε, τα πήρατε μεγάλα από άλλο κυνηγό ή εκπαιδεύτηκαν στην αρχή από άλλο κυνηγό, υπάρχει η περίπτωση να μην τα άφηνε ελεύθερα να κάνουν μεγάλη καταδίωξη. Δηλαδή τα «κρατούσε» κοντά του ή τα απέτρεπε σε καταδίωξη, οπότε έμαθαν να γυρίζουν πίσω μετά από λίγη ώρα.

· Συνήθως μικρή έως ανύπαρκτη καταδίωξη έχουν οι ιχνηλάτες που κυνηγιούνται «καβάλα» απ’ τον κυνηγό, ο οποίος θέλει να τουφεκάει το λαγό στο ξεσήκωμα, με αποτέλεσμα οι σκύλοι να συνηθίσουν στην μικρή καταδίωξη.

Σε κάθε περίπτωση θα σας πρότεινα να κάνετε μια δοκιμή με ένα σκυλί αποκλειστικά στο κυνήγι, για να ανακαλύψετε πιο απ’ όλα μετά το ξεσήκωμα κάνει και μεγάλη καταδίωξη. Δοκιμάστε τον αρσενικό μάλλον και μετά τις σκύλες μια-μια.

Το σκυλί που θα κάνει πολύωρη καταδίωξη, θα το έχετε σαν «αρχηγό» στην αρχή και θα βάλλετε μαζί του ένα ακόμα, έτσι ώστε να το παρασύρει στην καταδίωξη.

Το ίδιο θα κάνετε εναλλάξ και με τα υπόλοιπα, πάντα ένα κάθε φορά μαζί με τον «αρχηγό», μέχρι να περάσουν όλα τη δοκιμή.

Στο τέλος θα δοκιμάσετε όλη την ομάδα και πιστεύω ότι ενστικτωδώς θα πάνε όλα σε καταδίωξη, δεδομένου ότι τα Μπηγκλ τρελαίνονται για καταδίωξη.

Ο Θωμάς Πετρόχειλος Απαντά 1/11/2007

Από κ steous

Ράτσα για λαγό και φτερωτό

Γεια σας θα μπορούσατε να με κατατοπίσετε σχετικά τι ράτσα σκύλου να επιλέξω? Κυνηγώ και φτερωτό και λαγό. θα με ενδιέφερε μια ράτσα που κυνηγά κοντά στο κυνηγό (όχι ανοιχτής ερευνάς)

Σας ευχαριστώ

Το ζώο το οποίο σας προτείνω είναι το Springer spaniel. Η δουλεία του είναι να ξεφωλιάζει οποιοδήποτε θήραμα βρίσκετε σε απόσταση βολής του κυνηγετικού όπλου.

Προσωπικά έχω εκπαιδεύσει μια σειρά τέτοιων σκύλων και οι εντυπώσεις τις οποίες έχω αποκομίσει είναι άριστες.

Έχει μεγάλη ευκολία στο ξεφώλιασμα και στο απόρτ και τον τριχωτών θηραμάτων (λαγός, αγριοκούνελο).

Μετατρέπουν το κυνήγι από ιεροτελεστία που είναι όταν κυνηγάς με Πόιντερ και Σέττερ, σε διασκέδαση, έχουν δε την δυνατότητα να κυνηγάνε από τον πρώτο χρόνο της ζωής τους με μεγάλη αποτελεσματικότητα.

Όταν είναι πλήρως εκπαιδευμένα μπορούν να συνδυαστούν με το κυνήγι του Πόιντερ και του Σέττερ με θαυμάσια αποτελέσματα.

Σας το συνιστώ εγκάρδια

Από κ merlot.

Πρόβλημα επαναφοράς

Γεια σας. Είμαι νέο μέλος στην παρέα σας και πραγματικά κάνετε καλή δουλεία. Έχω ένα σπανιέλ 1,5 χρόνων και αντιμετωπίζω πρόβλημα. Ενώ σ όλα του είναι πραγματικά καλό, στην επαναφορά μου τα χαλάει. Τρέχει με ζήλο να βρει το θήραμα και αμέσως μετά απομακρύνετε για να το πάει ποιο πέρα είτε να τα βάλει μέσα στο χώμα είτε στην χειρότερη περίπτωση αρχίζει να το τρώει. Το κάνει αυτό σε όλα τα θηράματα. Αν κάποιος μπορέσει να με βοηθήσει θα μου έβγαζε από μεγάλο πρόβλημα.

Φιλικά (Merlot) Γιάννης

Ο λόγος για τον οποίον συμπεριφέρεται ο σκύλος σας με αυτόν τον τρόπο, είναι γιατί δεν έχει γίνει σωστά η βασική του εκπαίδευση, δεν έχει μάθει να σας υπακούει, να σας σέβεται και να σας αναγνωρίζει το δικαίωμα της κατοχής και της διανομής της λείας του κυνηγίου, αλλά σας ανταγωνίζεται διεκδικώντας το θήραμα για τον εαυτό του. Εκείνο το οποίο θα πρέπει να κάνετε κατά την γνώμη μου, είναι να αρχίσετε από την αρχή την βασική του εκπαίδευση, προχωρώντας αργά, σταθερά και μεθοδικά χωρίς πότε να γίνεστε βίαιος. Έτσι όταν θα φτάσετε στο σημείο να διδάξετε την επαναφορά του θηράματος, όλα τα πράγματα θα είναι ευκολότερα.

Θα πρέπεί όμως εκεί να προσέξετε πολύ, διότι αν πιέσετε το σκυλάκι περισσότερο απ΄ όσο πρέπει θα φοβηθεί και θα χάσει το ενδιαφέρον του για το θήραμα.

Στην περίπτωση που ακόμη και τότε αντιμετωπίσετε παρόμοια προβλήματα, θα πρέπει βασιζόμενοι στην βασική εκπαίδευση να προχωρήσετε σε κατευθυνόμενο απόρτ, κάτι που δεν μπορείτε να το κάνετε μόνος σας, πάρα μόνο εξειδικευμένος επαγγελματίας.