Σάββατο, 1 Δεκεμβρίου 2007

Διεθνής Συνάντηση Κούρτσχααρ (I.K.P) 21-23/9/2007 ΑΜPFLWANG AUSTRIA




Γράφει ο Κώστας Καλφόπουλος


Όπως λένε οι Ιάπωνες μία εικόνα, χίλιες λέξεις και όπως καταλαβαίνετε το να αποτυπωθεί στο χαρτί αυτή η διεθνής συγκέντρωση με όλες τις λεπτομέρειες δεν είναι εφικτό.
Θα εστιάσω στα γεγονότα περισσότερο και θα αφήσω για το τέλος κάποια προσωπικά συμπεράσματα.
Η Διεθνής συνάντηση κούρτσχααρ (Ι.Κ.P international kurzhaar prufung) ως ιστορικό γεγονός ξεκίνησε το 1964 ως μια διεθνής πρόσκληση από τους Γερμανούς με στόχο την ανταλλαγή απόψεων σε θέματα εκτροφής αλλά και σαν μέσο, ώστε να υπάρξει ένα μέτρο σύγκρισης ανάμεσα στους σκύλους Γερμανικής εκτροφής και τους σκύλους των άλλων χωρών.
Επίσης ο Ηeer Lemmer (πρόεδρος του Παγκόσμιου κούρτσχααρ κλαμπ) τόνισε ότι ή διεθνής συνάντηση κούρτσχααρ ( I.K.P ) γίνεται σήμερα για να δούμε το στιλ της ράτσας, την μορφολογία στον τύπο και την εργασία πολλαπλών ικανοτήτων.
Έτσι με αυτόν τον θεσμό που κατοχυρώθηκε όλα αυτά τα χρόνια το σίγουρο είναι ότι και από αυτήν την εκδήλωση υπήρξαν και υπάρχουν θετικά αποτελέσματα για το κούρτσχααρ.
Η δοκιμασία φέτος διοργανώθηκε ς από το όμιλο κούρτσχααρ της Αυστρίας, σε μια πολύ όμορφη περιοχή κοντά στις Αυστριακές Άλπεις και συγκεκριμένα σε ένα όμορφο χωριό 600 κατοίκων το Ampflwang.
Λίγο έξω από το όμορφο χωρίο το οποίο έχει μεγάλη παράδοση στην εκτροφή αλόγων υπάρχει ένα μεγάλο ξενοδοχειακό συγκρότημα το Robinson Club.
Εκεί κατέφθασαν στις 20/09 τα group από τους συμμετέχοντες από διάφορες χώρες Αμερική, Ολλανδία, Γαλλία, Ελβετία, Γερμανία, Τσεχία, Σλοβενία, Κροατία, Αυστρία αλλά και από ρεπόρτερ και θεατές που ήρθαν για να παρακολουθήσουν την εκδήλωση. Θεατές όμως υπήρχαν και από άλλες χώρες που δεν συμμετείχαν όπως Σερβία, Ιταλία, Ισπανία, Ρουμανία, αλλά και μια παρέα Ελλήνων.
Έτσι την Παρασκευή 21/09 το πρωί οι συμμετέχοντες προσήλθαν για να παραλάβουν τις συμμετοχές τους και να κάνουν την κλήρωση των γκρουπ, τα οποία ήταν 40 τερέν των 5 σκύλων με 3 κριτές ανά τερέν.
Επίσης παραλάβαμε το πρόγραμμα των δοκιμασιών καθώς και χάρτες τις περιοχής για να μπορέσουμε την επόμενη ημέρα να βρούμε τις περιοχές των τερέν.
Όλη αυτή η προετοιμασία και ενημέρωση κράτησε γύρω στις 2 ώρες και στην συνέχεια σε κοντινό πάρκο του ξενοδοχείου διεξήχθη έκθεση Μορφολογίας, όπου κατόπιν εξονυχιστικού ελέγχου τελείωσε η έκθεση, βρίσκοντας νικητές 5 θηλυκά και 5 αρσενικά σκυλιά που θεωρήθηκαν ως τυπικά δείγματα της φυλής.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΑΣ

Θηλυκά Αρσενικά

1. Ritta vom Osterberg 1.Wasir Birkenwald
2.Αnka von Wilhelmsberg 2.Visnyei Vadasz Vezer
3.Vega II vom Riverwoods 3.Quint vom Rifftal
4.Corinna vom Brettenbach 4.Whisky vom Neuarenberg
5.Rani von stolzen 5.Treff Rothenuffeln

Η επόμενη ημέρα είχε πρωινό ξύπνημα διότι οι δοκιμασίες ξεκινούσαν νωρίς, ώστε να υπάρχει απεριόριστος χρόνος για τους σκύλους και για τους κριτές να αξιολογήσουν τα φυσικά προσόντα. Η αξιολόγηση ήταν με βαθμολογία και εξετάζονταν τα εξής:
Έρευνα – Μύτη – Φέρμα – Εργασία στο Νερό (stme) – Υπακοή με Θήραμα (Gaw) – Υπακοή χωρίς θήραμα (Gow) – Εύρεση χαμένου τριχωτού ή φτερωτού θηράματος.
Όπως προανέφερα τα τερέν ήταν πολλά και μακριά το ένα από το άλλο.
Έτσι μετά από μελέτη των τερέν και των σκύλων αποφάσισα να δω δύο τερέν από λίγο.
Οι λόγοι που με έκαναν να πάρω αυτήν την απόφαση ήταν δύο:
1ον στο ένα τερέν συμμετείχε ο Wasir Birkenwald ένας σκύλος που είχαν ακουστεί πολλά καλά σχόλια και που την Παρασκευή είχε πάρει πολλή καλή βαθμολογία στην μορφολογία και ενδιαφέρθηκα να τον δω και στις κυνηγετικές δοκιμασίες.
2ον στο άλλο τερέν υπήρχε ένας εκπαιδευτής ο Herr Seegfried Hofstetter που τόσα χρόνια άκουγα για αυτόν τον μάγο της εκπαίδευσης τόσα καλά λόγια και σχόλια που επιτέλους ήθελα να τον δω και να παρατηρήσω τον τρόπο που δουλεύει με τα σκυλιά του.
Πραγματικά τα όσα είχα ακούσει για αυτόν τον εκπαιδευτή δεν ήταν καθόλου υπερβολικά.
Η μισού αιώνα εμπειρία πάνω στα σκυλιά φαινόταν κατάματα.
Σε μία γρήγορη λόγου χρόνου από κοινού συζήτηση με την βοήθεια του κ. Αλέξανδρου Χατζηιωάννου τον οποίο και ευχαριστώ, ο κ. Ηοfstetter με ενημέρωσε ότι εκπαιδεύει από την ηλικία των 16 ετών, κυνηγά σχεδόν κάθε μέρα και έχει εκπαιδεύσει και άλλες φυλές αλλά το κούρτσχααρ τον άγγιξε περισσότερο γιατί όπως είπε ¨είναι το παιδί για όλες της δουλειές¨ .
Επίσης ήθελα να δω αυτό το τερέν λόγω του ότι το ένα από τα δύο σκυλιά του κ. Hofstetter ήταν η ARGO SEEHOF ιδιοκτησίας του κ. Μπάμπου Χαραλάμπους.
Πραγματικά έμεινα κατάπληκτος και για τις κυνηγετικές ικανότητες των σκύλων πάνω στην έρευνα αλλά και των κυναγωγών.
Αφού τελείωσε το τερέν και τους σκύλους τους εξέτασαν οι κριτές από δυο φορές μιας και ο αριθμός των σκύλων όπως προανέφερα ήταν 5 σκύλοι ανά τερέν, ακολούθησε σε άλλον τόπο η δοκιμασία εύρεσης και επαναφοράς χαμένου φτερωτού θηράματος.
Η δοκιμασία είχε ως εξής, σε ένα χωράφι μεγάλο ψιλής και πυκνής βλάστησης αφήνεται ένα κρύο φτερωτό θήραμα.
Ο σκύλος με μια εντολή και μόνο χωρίς να ξέρει που είναι το θήραμα ξεκινά την έρευνα του.
Έχει 15΄λεπτά να βρει και να κάνει απόρτ στο κυναγωγό του το νεκρό θήραμα.
Αφού τελείωσε και αυτή η δοκιμασία η δοκιμασία κατευθυνθήκαμε σε μια άλλη περιοχή βαλτώδη με πυκνή βλάστηση και πολλά μικρά κανάλια νερού και λίμνες με καλαμιώνες, ώστε να διεξαχθεί η δοκιμασία του Stobern δηλαδή εργασία στο νερό.
Η δοκιμασία αυτή εκτελείται με τον εξής τρόπο: Δίνεται στον σκύλο η εντολή να μπει στο νερό και κατόπιν κολυμπώντας να ερευνά μέσα στα νερά ώστε να βρει υδρόβια να τα ξεπετάξει σε σημείο που να μπορεί το θήραμα να καρπωθεί και αμέσως μετά από την γρήγορη κατεύθυνση να κάνει απόρτ στον κυναγωγό. Ομολογώ ότι ήταν μια εκπληκτική δοκιμασία η οποία αποδεικνύει έμπρακτα της Αρετές αυτής της ράτσας.
Καθώς τελείωσε και αυτή η δοκιμασία και πλέων ήταν απόγευμα όλοι ξανά γυρίσαμε στην βάση μας το ξενοδοχείο.
Το βράδυ οι διοργανωτές παρέθεσαν δείπνο σε όλους τους καλεσμένους σε αίθουσα στο χωριό Αmpflwang.
Η Κυριακή ως η τελευταία μέρα της διοργάνωσης μας βρήκε 10.00 το πρωί όλους τους παρευρισκόμενους κυναγωγούς, ιδιοκτήτες, εκτροφείς, ρεπόρτερ και θεατές, να παρακολουθήσουμε το μπαράζ.
Από τα 198 σκυλιά που συμμετείχαν αρχικός τα 26 πέρασαν στην τελική αναμέτρηση με 136 βαθμούς η οποία εκείνη την ημέρα ήταν να αναμετρηθούν στο ¨στιλ¨ της φυλής όπου και αυτό είναι εξίσου σημαντικό.
Έτσι αφού τελείωσε το μπαράζ 1ος σκύλος της διοργάνωσης με την υψηλότερη βαθμολογία ανακηρύχθηκε η Atlanta vom Hege Hof.
Κατόπιν όλοι μαζί μεταφερθήκαμε στο όμορφο χωριουδάκι όπου θα γίνονταν η απονομή των βραβείων και η τελετή λήξης της εκδήλωσης.
Σε μια όμορφη ατμόσφαιρα από παραδοσιακούς Αυστριακούς ήχους, άφθονη μπύρα χοιρινά και λουκάνικα, αλλά και ατόμων που βρίσκονταν στην αίθουσα με παραδοσιακές στολές.
Προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι σε αυτό το 3ημέρο αγώνα όπως πιστεύω και σε άλλες εκδηλώσεις υπήρχαν σκυλιά που κατέπληξαν περισσότερο και άλλα λιγότερο.
Είδαμε σκυλιά καλά δουλεμένα μιας και οι εδαφολογικές συνθήκες αλλά και η πυκνότητα και η ποικιλία του θηράματος είναι πολύ ικανοποιητική στην Αυστρία, αλλά και σ όλη την ηπειρωτική Ευρώπη.
Είναι λοιπών κατανοητό ότι τα σκυλιά έχουν πολλές ευκαιρίες προς συνάντηση θηράματος.
Επίσης παρατήρησα ότι όλα τα σκυλιά είχαν την καλύτερη μεταχείριση που θα μπορούσε να έχει ένας σκύλος, σε θέματα υγείας και υγιεινής, μιας και συζητώντας κατάλαβα ότι πολλοί από τους παραβρισκόμενους ήταν χομπίστες και είχαν φέρει το κυνηγόσκυλο τους.
Επόμενη προσωπική παρατήρηση είναι η αλλαγή που έχει επέλθει στην κατασκευή των σκύλων όπου έχει μειωθεί το ύψος και ο όγκος τους.
Το μοντέλο του ογκώδες, ψηλού αλλά και βαρύ σκύλου που ήξεραν οι παροικούντες στην Ελλάδα είναι πλέων παρελθόν.
Σήμερα στην Γερμανία αλλά και γενικά στην ηπειρωτική Ευρώπη όλοι αναζητούν μια πιο ελαφριά κατασκευή με πάθος για κυνήγι και το ανάλογο στιλ της φυλής.
Θα πρέπει να σας αναφέρω ότι ο μεγαλύτερος συμμετέχων ήταν 81 ετών και ο μικρότερος 16 ετών.
Κάτι που άρεσε και ακουστήκανε θετικά σχόλια ήταν ότι με το πέρας της δοκιμασίας και πριν την απονομή μοιράστηκαν χαρτιά με ερώτησης για το κοινό με στόχο την βαθμολόγηση από το κοινό σε θέματα οργάνωσης και προτάσεων για το μέλλον.
Έτσι και η φετινή δοκιμασία των Κούρτσχααρ (I.K.P) έλαβε τέλος, με ευχή όλων να ξαναβρεθούμε όλοι μαζί στην ίδια συνάντηση το 2009.

Φωτοστιγμές 














When hunters take action… on their own

Dear Mr. Dively:

First, we want to thank you for taking the time to interview with us and for assisting us to showcase your organization to the Greek hunting and reading public, so that they may see how non-governmental organizations can make things happen.

It is my pleasure to try and give insight as to what our organazation does. I will try and cover each question as thorough as possible and in the order you asked them.

1- Our visit to the organization’s website suggests that the SRWA organization was originally formed in 1980. Can you please give us some details of how this happened and what conditions made the group come together?

The SRWA was incorporated in 1980, but we held our first meetings in 1973. A few of the local hunters would talk at the boat ramps about changing the system and proposing different seasons. Those early meetings came about because the hunters felt that the Pennsylvania Game Commission(PGC) was not representing the states waterfowl hunters properly. The early years were mostly spent conflicting with the PGC, mainly on season length and bag limits. The SRWA felt the PGC should use hunter input on migratory bird patterns toward setting the season dates. Out biggest hurdle came when the United States Fish and Wildlife Service(USFWS) passed a regulation that required states that do not allow Sunday hunting to subtract those days off the allowed days, meaning the non-huntable Sundays would still count against out allowed season, known as compensatory days.. Three states within the thirteen state Atlantic Flyway were affected by this ruling. It took almost 10 years to have that decision reversed. The SRWA was on the forefront of letter writing campaigns to sway the decision back in our favor.

2- We have read on the website that in the twenty seven years of existence your organization has not only become larger in membership but also in its effect and recognition. I believe that was not by luck. How did this success come about?

In the early years, it was easy to gain support from the hunting public. There were many topics that the hunters felt needed addressed by the PGC and everyone was willing to sacrifice a day off to spend at the Capitol to speak their minds. People from all over the state that wanted to be heard at a higher level joined the SRWA so they could voice an opinion that would be heard by those that made the regulations.

As regulations changed for the better and hunting seasons grew and bag limits became greater, less and less hunters spoke out against the topics they were dissatisfied with.

We then took a hands on approach toward conservation and it's issues.

As our members became more involved in the world that surrounded them, they were able to make a difference by doing hands-on habitat work like building duck nests or planting aquatic vegetation for waterfowl food and cover.

3- The work that your organization provides and especially when it happens by volunteers and more importantly non-governmental agencies. Please give us some of these activities and the reasons for them.

Our biggest member activity is what we call our "Habitat Day". Our members gather to make Wood Duck boxes and Mallard nests. We generally do this twice a year on a big scale and once a month on an individual basis. We will build 200 Wood Duck boxes year and 50 Mallard nests. All of our members are encouraged and welcomed to take as many nests as they can use. We ask that they keep records of the nesting success and maintain the boxes annually. We have our logo on all of the structures to make it as familiar as any corporate logo. The main reason for using the nesting structures was to build up the population of these ducks within our own local areas. As members saturated areas with boxes and maintained them, the local ducks flourished and we were able to "grow" our own ducks to supplement the migrating population. Countrywide, the Wood Duck box program has been the single most productive activity taken on by the hunting public. The Wood Duck was on the brink of extinction in the early 1900's then rebounded to be the second most abundant duck today, only behind the Mallard.

Our members also participate in "Sportsmen for Youth" programs. These programs are put on by Sportsman's club throughout the state to give youths an opportunity to spend the day trying different outdoor activities. The SRWA does a few different programs with the youths, but they all reaffirm the waterfowling traditions that bond hunters. We do duck call demonstrations to assembling nesting boxes. We teach as much to them about conservation as we do the hunting side of our sport.

We do Boy Scout programs also. Certain badges can be earned by doing a Wood Duck project or habitat enhancement. We have helped three scouts in the past five years to earn the Eagle Scout, Boy Scouts top rank.

We attend various shows to promote the SRWA and sign up new members. We have logo'ed shirts and hats that we sell to generate money to use to promote the organization.

The SRWA started the "Waterfowl Symposium". We invited other waterfowl clubs and organizations to come and speak about the status of the seasons and frameworks. When this was first started, it was just for the public. The PGC started attending to use the information for setting season length. We then started co-hosting it with the PGC so we could all benefit from the proceedings and that trend continues now. The SRWA compiles a "Harvest Report" from information given to us by our members. As the years progress and change is needed, we ask our members to vote on changes that we feel need made. If the majority votes for a certain topic then we propose that change to the PGC. We poll our members on their opinions on season dates also. We are the only state organization that does this and our proposals have passed as written the past 7 years.

We have an annual gathering of members during our Canada Goose season where we get together for a hunt. Host members will take a group of members goose hunting to encourage fellowship amongst the membership. We meet later in the day for a barbeque and share the days experience.

4- Outside of the assistance to the local waterfowl and the …. I understand that you have been providing financial assistance as well as assisting with programs all the way to Canada. Can you please extrapolate about the actions and what drove your organization to such actions? It is noteworthy that you have members that not just from Pennsylvania but also from many other places. How can a club that started with a handful of locals have achieved such high esteem?

One of the reasons the SRWA has become so recognizable within the waterfowl community has been because of our involvement within the Atlantic Flyway Council. The AFC is an international committee comprised of all the states in the flyway, US territories, and Canada. The USFWS and Canadian Wildlife Service also participate in the council. The AFC has a Technical Section, which is comprised of wildlife biologists from the represented states and countries. These biologists are charged with providing the council with scientific proof behind the management decisions that govern season length and bag limits. We have provided a delegate to the semi-annual Technical section meetings and the annual AFC meetings for almost twenty years. In that time, we have seen a need to expand programs or extend programs to gain more knowledge. We offer financial assistance to certain programs as an incentive to further the scientific background needed to properly manage the resource. In particular, the Atlantic Brant Program was established by the SRWT to further the studies of these birds by the AFC. To date we have given $17,000 to that program alone. We have helped pay for Canada Goose banding studies. We gave $5,000 to have two GPS tracking collars put on Tundra Swans to help understand the migrating patterns better, we have provided financial assistance to Canadian graduate students to allow them to finish waterfowl relates studies, and have given money to the Scaup research initiative to study the decline in Scaup populations. In working with a group like the AFC, we have made friends all over the country. Those people support what we do and gladly become members or are willing to donate to the SRWT so that we may continue these different programs.

If a member from another state wishes to do a habitat project, we will provide financial assistance along with technical advice as much as possible. We have a waterfowl biologist on our board of directors and can provide scientific options to any habitat work we do.

5- I suppose that the base for success of the organization is the intense volunteerism of your members. Can you tell us how you achieved such harmony and support?

A common bond is the secret to our success. Our members become members to achieve the same goals. As you become comfortable with each other, the bond grows. When we have a group activity, we try and include as many members as possible and encourage new people to join the activities. When one member goes the extra mile, it drives everyone to do better. We try not to separate the conservation side of the hunters from the hunting side. Keeping everyone going in the same direction is easy when the road traveled is well marked.

6- The title of your organization suggests that you’re a club of hunters. Yet, not all of your members are hunters and support the programs. Can you tell us a bit of the percentage of non-hunters and their cooperation with the hunters within?

Over the years, we have gained support from conservation minded people from all over the state and country. Although the bulk of our members are hunters, we have a great mix of non-hunters in the ranks. The mix is about 80 percent hunters to 20 percent non-hunters. We have mixed functions and fundraisers where both groups support each other.

7- You also have the SWRT which is the financial and support part of the organization. What can you tell us about that part of the organization?

The SRWT was started to give the SRWA an avenue to raise funds that could be tax deductible to the donors. The SRWT operates on an annual budget of approximately $30,000. The SRWT is governed by five Board of Directors. The SRWT pays for all the youth activities, habitat projects, nesting structures, aquatic plants and seeds. The SRWT also supports the AFC delegate that attends the AFC meetings each year. The SRWT has an annual fundraising banquet that generates the majority of the money for the budget. Gun raffles and silent auctions are also another way they raise money.

8- How do people view your organization given that your members spend more time on conservation?

Our organization is not perceived as a hunter organization because of the habitat work we do. The work we do involves thousands of acres of State owned land, parks, schools, and private property. We provide signs for most of the projects and have a visual association with conservation work. We are solicited by other other conservation organizations for advice and funding.

9- What is your personal view on issues that hunters will be facing in the immediate future?

Hunters in the United States are being forced into budget battles within their states wildlife management agencies. Rising license costs associated with lessening services are dividing hunters and the agencies charged with managing them. Hunters will need to step up and help finance some of the vital programs that we will need to continue our tradition of waterfowl hunting.

10- Lastly, we want to thank you once more and ask what your personal wish is for the future of hunting world wide?

Without having any experience in worldwide hunting issues, I would think most of us are facing the same basic hurdles. The two main conflicts I see are access to huntable lands and the non-hunting publics perception of our sport.

The two conflicts cross paths when a non-hunter controls once accessible lands. It is the responsibility of the hunter to convince the landowner that they are as respectful of the land as the owner would be. In the eyes of the non hunting public, we the hunters, have each other to act as our spokesman. My one wish would be that all hunters represent my respect to the resource that provides us with such long lasting enjoyment so that the next generation will want to continue the tradition.

Ένωση κυνηγών υδροβίων του ποταμού Susquehanna



Όταν οι κυνηγοί αναλαμβάνουν… δράση



Ο ποταμός Susquehanna ή "Sasquesahanough " όπως σε χάρτες του 1612 αναφέρεται, βρίσκεται στις βορειοανατολικές Η.Π.Α. Έχει μήκος 715 χλμ, είναι ο μακρύτερος ποταμός της ανατολική ακτή και ο 16ος μεγαλύτερος των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο ποταμός Susquehanna διακλαδώνεται σε δυο κλάδους, τον βόρειο ο οποίος διατρέχει την Νέα Υόρκη και τον Δυτικός κλάδο, ο οποίος διατρέχει την μισή σχεδόν έκταση της Πεννσυλβανίας.
Εκεί, στην Πολιτεία της Πεννσυλβάνιας, από το 1980 λειτουργεί η Ένωση κυνηγών υδροβίων του ποταμού Susquehanna, της οποίας μέχρι πρωτινός πρόεδρος ήταν ο
κ. Andy Dively.
Διαβάζοντας για τις δραστηριότητες της και εντυπωσιαζόμενοι από το όλο έργο της, ζητήσαμε με την μεσολάβηση του καλού φίλου μας Γιάννη Πεσλή, ο οποίος μαζί με άλλους Έλληνες είναι και αυτός μέλος της, να πάρουμε μια συνέντευξη από τον τέως πρόεδρο αυτής της κυνηγετικής ένωσης.
Η συνέντευξη πραγματοποιήθηκε και είναι πραγματικά εντυπωσιακά όλα όσα ο κ. Dively αναφέρει, τόσο σε θέματα κυνηγίου, όσο και σε θέματα οργάνωση και φιλοθηραματικής δραστηριότητας.
Κλείνοντας θα ήθελα να ευχαριστήσω τον αγαπητό φίλο κ. Γιάννη Πεσλή για την πολύτιμη βοήθεια του.
Διομήδης Τσομώκος


Αγαπητέ κ. Dively

Κατ’ αρχήν θα θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε για τον χρόνο που μας διαθέτετε, αλλά και την βοήθεια σας στο να παρουσιάσουμε στους αναγνώστες μας τον σύλλογος σας, δίνοντας την δυνατότητα στους έλληνες κυνηγούς να γνωρίσουν μια διαφορετική μορφή μη κυβερνητικών κυνηγετικών οργανώσεων.
Είναι ευχαρίστησή μου να μπορέσω να σας δώσω μια εικόνα των δραστηριοτήτων της οργάνωση μας. Και θα προσπαθήσω να καλύψω κάθε ερώτηση σας όσο το δυνατόν πιο αναλυτικά.

1. Ερώτ Από την επίσκεψη μας στην ηλεκτρονική σελίδα του συλλόγου σας, ενημερωθήκαμε ότι η ένωση κυνηγών υδροβίων του Susquehanna ιδρύθηκε το 1980. Θα θέλατε να μας πείτε πως ξεκίνησε ο σύλλογος σας και ποίος ήταν ο βασικότερος λόγος ίδρυσης του.
Απαν. Η SRWA συστήθηκε επίσημα το 1980, οι πρώτες όμως συνεδριάσεις μας πραγματοποιούνταν ήδη από το 1973. Μερικοί από τους ντόπιους κυνηγούς συζητούσαν ακόμα και μέσα στις βάρκες (κατά την διάρκεια του κυνηγίου) για αλλαγή του συστήματος καθώς επίσης και διάφορες πρόταση για τις κυνηγετικές περιόδους. Εκείνες οι πρώτες «συνεδριάσεις» έγιναν επειδή οι κυνηγοί θεώρησαν ότι η Επιτροπή Κυνηγίου της Πεννσυλβάνιας (Pennsylvania game Commission-PGC) δεν εκπροσωπούσε επαρκώς τους κυνηγούς υδρόβιων της πολιτείας. Τα πρώτα χρόνια αναλωθήκαμε σε αυτή την «σύγκρουση» μας με την PGC, κυρίως στα θέματα κυνηγετικών περιόδων και ορίων κάρπώσης. Η SRWA θεώρησε ότι η PGC πρέπει να «χρησιμοποιήσει» και τους κυνηγούς στα σχέδια καθορισμού ημερομηνιών και περιόδων για τα μεταναστευτικά πουλιά. Εκτός (πολιτείας) το μεγαλύτερο πρόβλημα παρουσιάσθηκε όταν η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ψαριών και Αγρίας ζωής (United States Fish and Wildlife Service –USFWS-) πέρασε έναν κανονισμό που απαιτούσε από τις πολιτείες οι οποίες δεν επέτρεπαν το κυνήγι την Κυριακή να αφαιρέσουν εκείνες τις ημέρες από το σύνολο των επιτρεπόμενων ημερών, κάτι που σήμαινε ότι η μη επιτρεπόμενες κυνηγετικές Κυριακές θα συνέχιζαν να μετρούν ακόμα και στην εκτός (κυνηγίου) εποχή, γνωστές ως αντισταθμιστικές ημέρες. Τρεις πολιτείες μέσα στις δεκατρείς Ατλαντικές πολιτείες επηρεάστηκαν άμεσα από αυτήν την απόφαση. Και διάρκεσε σχεδόν 10 χρόνια μέχρι να καταφέρουμε να την ανατρέψουμε. Η SRWA ήταν στην πρώτη γραμμή των συντονισμένων διαμαρτυριών μέσω κυρίων επιστολών στο να επαναφέρουμε την απόφαση αυτή συμφωνά και με τις δικές μας επιθυμίες.

2. Ερώτ Διαβάσαμε επίσης ότι σε αυτά τα 27 περίπου χρόνια λειτουργίας τους συλλόγου σας, η δύναμη σας αυξήθηκε όχι μονό σε αριθμό μελών, αλλά σε αναγνώριση και επιρροή. Πιστεύω ότι αυτό δεν μπορεί να είναι τυχαίο. Θα θέλαμε να μας πείτε πως επιτύχατε κάτι τόσο σημαντικό;
Απαν. Τα πρώτα χρόνια, ήταν αρκετά εύκολο να κερδίσουμε την υποστήριξη των κυνηγών. Υπήρξαν πολλά θέματα στα οποία οι κυνηγοί θεώρησαν ότι έπρεπε να εξετασθούν από το PGC και ο καθένας μας ήταν πρόθυμος να θυσιάσει μια ημέρα του την οποία θα διέθετε για να μιλήσει και να καταθέσει τις απόψεις του στο σώμα. Άνθρωποι από όλη την Πολιτεία οι οποίοι ήθελαν να ακουστούν σε ένα υψηλότερο επίπεδο εντάχθηκαν στην SRWA ώστε να μπορέσουν να εκφράσουν τις απόψεις τους οι οποίες θα ακουόταν από εκείνους που εξέδιδαν τους κανονισμούς. Καθώς οι κανονισμοί άλλαξαν προς το καλύτερο και κυνηγετικές περίοδοι αυξήθηκαν και τα όρια κάρπώσης αυξήθηκαν, όλο και λιγότερο οι κυνηγοί μιλούσαν για θέματα στα οποία ήταν δυσαρεστημένοι. Θέσαμε τότε ως θέμα το ζήτημα της συντήρησης. Με δεδομένο ότι τα μέλη μας έρχονταν σε επαφή με αρκετό κόσμο, ήταν σε θέση και με την βοήθεια των φίλων τους να κάνουν την διαφορά με άμεση εργασία στους βιότοπους όπως την δημιουργία φωλιών για πάπιες ή τη φύτευση υδρόβιας βλάστησης για τροφή και κάλυψη των υδρόβιων πουλιών.

3. Ερώτ. Το έργο το οποίο προβάλετε είναι πολύ σημαντικό και ιδιαίτερα όταν γίνεται από μη κυβερνητικούς φορείς, θα θέλατε να μας παρουσιάσετε κάποιες από τις δραστηριότητες σας.
Απαν. Η μεγαλύτερη δραστηριότητα των μελών μας είναι αυτό που ονομάζουμε "ημέρα των βιότοπών μας". Τα μέλη μας συγκεντρώνονται για να φτιάξουν ξύλινα κιβώτια τα οποία θα χρησιμοποιούν ως φωλιές από τις αγριόπαπιες. Αυτό γίνετε συνήθως δύο φορές το χρόνο σε μεγάλη κλίμακα και μία φορά το μήνα σε μικρότερη. Φτιάχνουμε ετησίως 250 φωλιές. Παροτρύνουμε τα μέλη μας να τοποθετήσουν όσο το δυνατόν περισσότερες φωλιές μπορούν. Ακόμη τους ζητάμε να διατηρούν αρχεία για τις ετήσιες επιτυχίες εκκόλαψης. Έχουμε το λογότυπό μας σε όλες τις κατασκευές μας για να το καταστήσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο οικείο στον κόσμο. Ο κύριος λόγος κατασκευής και τοποθέτησης αυτών των φωλιών είναι η ενίσχυση του πληθυσμού των αγριόπαπιων που υπάρχουν στις περιοχές μας. Από τότε που τα μέλη τοποθέτησαν αλλά και συντήρησαν αυτά τα κιβώτια φωλιές στις περιοχές μας, ο τοπικός πληθυσμός αγριόπαπιας ήκμασε και έτσι ήμαστε πλέον σε θέση τόσο να αυξήσουμε και την κυνηγετική μας κάρπωση αλλά και να αναπλάσουμε τον μεταναστεύοντα πληθυσμό των αγριόπαπιων. Σε επίπεδο πολιτείας το πρόγραμμα κιβωτίων φωλαιοποιήσης για τις αγριόπαπιες είναι μια από τις «παραγωγικότερες» δραστηριότητες των κυνηγών μελών μας. Ο πληθυσμός της wood duck ήταν στο χείλος της εξαφάνισης στις αρχές του 20ου αιώνα ενώ σήμερα είναι η δεύτερη σε πληθυσμό αγριόπαπία μετά την πρασινοκέφαλη.
Τα μέλη μας επίσης συμμετέχουν σε προγράμματα "άθλησης νεολαίας". Αυτά τα προγράμματα διοργανώνονται από διαφορές αθλητικές λέσχες της πολιτείας με απώτερο σκοπό να δώσουν την ευκαιρία στους νέους να περάσουν μια ημέρα σε διάφορες υπαίθριες δραστηριότητες. Αν και η SRWA διοργανώνει διάφορα προγράμματα για την νεολαία, πάντα φροντίζει να τονίζει ότι ο βασικός σύνδεσμος όλων μας είναι το παραδοσιακό κυνήγι των υδροβίων. Στις συγκεντρώσεις μας με σκοπό την τοποθέτηση φωλιών κάνουμε επίσης και διάφορες επιδείξεις φωνητικών κλήσης αγριόπαπιας και ενημερώνουμε τους συμμετέχοντες για διάφορα διαχειριστικά αλλά και κυνηγετικά θέματα.
Οργανώνουμε επίσης προγράμματα ανιχνεύσεων. Έχουμε κερδίσει αρκετές διακρίσεις με τα προγράμματα ανάπλασης του πληθυσμού της wood duck (Aix Sponsa) και της διαχείρισης των υδροβιότοπων. Και μέσω των προγραμμάτων μας έχουμε βοηθήσει τρεις ανιχνευτές να κερδίσουn στον κορυφαίο διαγωνισμό ανίχνευσης.
Διοργανώνουμε διαφορές συγκεντρώσεις με σκοπό να προάγουμε την SRWA αλλά και να εγγράψουμε νέα μέλη. Πουλάμε επίσης πουκάμισα και καπέλα με το λογότυπό μας με σκοπό την συγκέντρωση χρημάτων τα οποία χρησιμοποιούμε για να προωθήσουμε την οργάνωση μας.
Η SRWA πρωτοξεκίνησε το "συμπόσιο υδρόβιων πουλιών". Προσκαλέσαμε και άλλες λέσχες και οργανώσεις υδρόβιων πουλιών να έρθουμε και να μιλήσουμε για την κατάσταση και το πλαίσιο των κυνηγετικών περιόδων. Όταν αυτό πρωτοξεκίνησε, απευθύνονταν προς το απλό κοινό. Αργότερα η PGC άρχισε να χρησιμοποιεί τις πληροφορίες αυτές για τον καθορισμό των κυνηγετικών περιόδων. Αρχίσαμε έπειτα την συν-διοργάνωση με το PGC έτσι ώστε όλοι μας να ωφεληθούμε από τα αποτελέσματα αυτών των συμποσίων κάτι που συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Η SRWA συντάσσει μια "έκθεση κάρπωσης" από τις πληροφορίες που δίνονται σε μας από τα μέλη μας. Καθώς τα δεδομένα εξελίσσονται με την πάροδο του χρόνου, ζητάμε από τα μέλη μας να ψηφίσουn για αλλαγές που πιθανόν να χρειάζονται να γίνουν. Εάν h πλειοψηφία αποφανθεί για ένα θέμα, έπειτα προτείνουμε την αλλαγή αυτή στο PGC. Επίσης τα μέλη μας ψηφίζουν για τις ημερομηνίες των κυνηγετικών περιόδων. Είμαστε η μόνη πολιτειακή οργάνωση που κάνει κάτι τέτοιο και οι προτάσεις μας έχουν υιοθετηθεί τα τελευταία 7 χρόνια.
Επίσης διοργανώνουμε μια ετήσια συνάντηση των μελών μας κατά τη διάρκεια της εποχής κυνηγίου των καναδόχηνων όπου συγκεντρωνόμαστε όλοι μαζί για το κυνήγι τους. Τα ντόπια μέλη μας θα αναλάβουν από μια ομάδα κυνηγών έτσι ώστε να ενθαρρύνουν την συντροφικότητα μεταξύ των μελών μας. Ενώ αργότερα θα συναντηθούμε όλοι μαζί για να φάμε και να μοιραστούμε τις εμπειρίες της ημέρας.

4. Ερώτ. Πέρα από την ουσιαστικότατη συμβολή σας στην διαχείριση των υδροβίων και των υδροβιοτόπων στην πολιτεία σας, διαβάσαμε και για την συμμετοχή σας στο Atlantic Flyway Council, αλλά και την χρηματοδότηση από δικού σας πόρους προγραμμάτων για τους υδροβιότοπους του Καναδά. Θα θέλατε να μας πείτε λίγα λόγια για αυτές σας τις κινήσεις και τι σας οδήγησε σε αυτό το άνοιγμα πέρα από τα όρια της πολιτείας σας; Ένα ακόμα πολύ σημαντικό γεγονός είναι ότι πλέων ο σύλλογος σας έχει διευρυνθεί και εντάξει στους κόλπους του όχι μόνο κυνηγούς της πολιτείας σας, αλλά και από άλλες πολιτείες και τον Καναδά. Πως ένας σύλλογος που ιδρύθηκε από μια χούφτα ανθρώπους όπως και εσείς λέτε, έφτασε ένα τόσο υψηλό επίπέδο;
Απαν. Ένας από τους λόγους για τους οποίους η SRWA είναι τόσο αναγνωρίσιμη εντός της κοινότητας κυνηγών υδρόβιων είναι λόγω της συμμετοχής της στο Ατλαντικό Συμβούλιο μετανάστευσής πουλιών (AFC). Το AFC είναι μια διεθνής επιτροπή που αποτελείται από όλες τις πολιτείες μετανάστευσης των ΗΠΑ, και του Καναδά. Η USFWS και η καναδική υπηρεσία άγριας φύσης συμμετέχουν επίσης σε αυτό το συμβούλιο. Το AFC έχει ένα τεχνικό τμήμα, το οποίο απαρτίζεται από βιολόγους άγριας ζωής από τις αντιπροσωπευόμενες πολιτείες και χώρες. Αυτοί οι βιολόγοι είναι επιφορτισμένοι να παρέχουν τις απαιτούμενες επιστημονικές αποδείξεις οι οποίες θα στηρίξουν τις διοικητικές αποφάσεις του συμβουλίου στα όσα αφορούν τις κυνηγετικές περιόδους και τα όρια κάρπωσης. Η παρουσία μας είναι συνεχήV με εκπρόσωπο στις ημι-ετήσιες τεχνικές συνεδριάσεις αυτών των τμημάτων αλλά και στις ετήσιες συνεδριάσεις του AFC για σχεδόν είκοσι έτη. Σε όλο αυτό το διάστημα, έχουμε διαπιστώσει την ανάγκη να αναπτύξουμε ή να επεκτείνουμε τα προγράμματα μας με σκοπό πάντα να αποκτήσουμε περισσότερη γνώση. Παρέχουμε οικονομική στήριξη σε ορισμένα προγράμματα ως κίνητρο για να προάγουμε το επιστημονικό υπόβαθρο που απαιτείται για την καλύτερη διαχείριση των φυσικών πόρων. Ειδικότερα, το πρόγραμμα για την ατλαντική αγριόχηνα εδραιώθηκε από την SRWT για να προαγάγει τις μελέτες αυτών των πουλιών από AFC.
Μέχρι σήμερα έχουμε δώσει $17.000 μόνο για αυτό το πρόγραμμα. Έχουμε επίσης συνεισφέρει οικονομικά για μελέτες για τις καναδόχηνες. Δώσαμε $5.000 για να τοποθετήσουμε δύο περιλαίμια παρακολούθησης σε κύκνους της τούνδρας έτσι ώστε να βοηθήσουμε να καταλάβουμε καλύτερα την μετανάστευση τους, παρέχουμε οικονομική στήριξη σε καναδούς απόφοιτους για να ολοκληρώσουν μελέτη για τα υδρόβια πουλιά, και έχουμε επίσης συνεισφέρει οικονομικά στην ερευνητική πρωτοβουλία για τις γκριζόπαπιές έτσι ώστε να μελετηθεί η πτώση του πληθυσμούς τους. Σε συνεργασία με οργανώσεις όπως το AFC, έχουμε κάνει φίλους σε όλη τη χώρα. Αυτοί ακριβώς οι άνθρωποι στηρίζουν αυτό που εμείς κάνουμε και οι περισσότεροι είτε γίνονται μέλη μας είτε πρόθυμα συνεισφέρουν στο SRWT ώστε να συνεχίζει αυτά τα ποικίλα προγράμματα του.
Εάν ένα μέλος από ένα άλλη πολιτεία επιθυμεί να οργανώσει ένα οποιοδήποτε πρόγραμμα για βιότοπους, εμείς είμαστε σε θέση θα παράσχουμε όσο το δυνατόν περισσότερο τόσο την οικονομική μας στήριξη καθώς και τεχνικές συμβουλές. Έχουμε έναν βιολόγο υδρόβιων πουλιών στο διοικητικό συμβούλιό μας και μπορούμε να παρέχουμε τις επιστημονικές επιλογές σε οποιαδήποτε εργασία βιότοπων που κάνουμε

5. Ερώτ. Ένα ακόμα σημαντικό στοιχείο της όλη επιτυχία σας είναι η έντονη εθελοντική δραστηριότητα των μελών σας. Θα θέλαμε να μας πείτε κάτι γύρω από αυτήν αλλά και πως το επιτύχατε;
Απαν. Ο κοινός δεσμός είναι το μυστικό στην επιτυχία μας. Τα μέλη μας γίνονται μέλη για να επιτύχουμε τους ίδιους στόχους. Όσο αυξάνεται η άνεση του ενός με τον άλλον, ο δεσμός αυτός αυξάνεται. Όταν αναπτύσσουμε μια δραστηριότητα, προσπαθούμε να μαζέψουμε όσο το δυνατόν περισσότερα μέλη και ενθαρρύνουμε τους νέους ανθρώπους να ενταχθούν στις δραστηριότητες μας αυτές. Όταν ένα μέλος κάνει το «επιπλέον μίλι», προτρέπει τον καθέναν μας να κάνει το ίδιο. Προσπαθούμε να μην χωρίσουμε την πλευρά των κυνηγών (που ασχολείται) με την συντήρησηx από την πλευρά του κυνηγιού. Είναι εύκολα να πορευόμαστε όλοι μας στην ίδια κατεύθυνση όταν ο δρόμος που ταξιδεύουμε είναι ξεκάθαρος.

6. Ερώτ. Ο τίτλος του συλλόγου σας είναι ένωση κυνηγών υδροβίων του ποταμού Susquehanna, όμως δεν είναι όλα τα μέλη σας κυνηγοί. Θα θέλαμε να μας μιλήσετε και για τους μη κυνηγούς μέλη σας και τα επίπεδα συνεργασία σας.
Απαν. Με την πάροδο του χρόνου, έχουμε κερδίσει την υποστήριξη από αρκετούς σκεπτόμενους σε θέματα διαχείρισης ανθρώπους από όλες τις πολιτείες της χώρα. Αν και ο κυρίως όγκος των μελών μας είναι κυνηγοί, έχουμε ένα μεγάλο κομμάτι και μη-κυνηγών στις τάξεις μας. Ποσοστιαία θα λέγαμε ότι οι κυνηγοί είναι περίπου 80 τοις εκατό και 20 τοις εκατό οι μη-κυνηγοί. Έχουμε αναμίξει τόσο τις διεργασίες όσο και τα οικονομικά ποσοστά έτσι ώστε και οι δύο ομάδες να υποστηρίζουν η μια την άλλη.

7. Ερώτ. Πέρα από την SRWA έχετε και ένα άλλο κομμάτι στην ένωση σας την SRWT με παρεμφερείς δραστηριότητες. Θα θέλαμε να μας μιλήσετε και για αυτό το κομμάτι του συλλόγου σας;
Απαν. Η SRWT δημιουργήθηκε για να βρεθεί μια νόμιμή οδός εισροής χρημάτων από χορηγούς τα οποία θα μπορούσαν να εκπίπτούν φορολογίας. Η SRWT λειτουργεί με έναν ετήσιο προϋπολογισμό περίπου $30.000. Διοικείται από πενταμελές διοικητικό συμβούλιο και καλύπτεί οικονομικά όλες τις δραστηριότητες όπως εκκόλαψης, τα προγράμματα βελτίωσης βιότοπων, προγράμματα φωλαιοποιήσεων, προγράμματα υδροβίων σπορών κλπ. Η SRWT επίσης υποστηρίζει τον εκπρόσωπο που συμμετέχει στις ετήσιες συνεδριάσεις του AFC. Η SRWT οργανώνει κάθε χρόνο ένα συμπόσιο με σκοπό την συλλογής κεφαλαίων από το οποίο προέρχονται και τα περισσότερα χρήματα του προϋπολογισμό της. Επίσης λοταρίες όπλων δημοπρασίες κλπ είναι ένας άλλος τρόπος για την συγκέντρωσης χρημάτων.

8. Ερώτ. Μετά από όλες αυτές σας τις δραστηριότητες του συλλόγου σας, θα θέλαμε να μας πείτε πως η πολιτεία και γενικότερα η αμερικανική κοινωνία βλέπει την οργάνωση σας;
Απαν. Η οργάνωσή μας δεν θεωρείται αποκλειστικά ως οργάνωση κυνηγών λόγω της ενασχόλησης μας με θέματα βιότοπων. Η δουλεία που κάνουμε περιλαμβάνει χιλιάδες στρέμματα κυρίως κρατικών εδαφών, πάρκων, σχολείων, αλλά και ιδιωτικών εκτάσεων. Κοινοποιούμε τα περισσότερα από τα προγράμματα μας και επισημαίνουμε και οπτικά τα διάφορα διαχειριστικά έργα συντήρησης τα οποία κάνουμε. Επίσης συνεργαζόμαστε και με άλλες οργανώσεις συντήρησης και διαχείρισης (βιοτόπων) τόσο σε επίπεδο γνώσεων καθώς επίσης και σε θέματα χρηματοδοτήσεων.

9. Ερώτ. Ποία κατά την γνώμη σας είναι τα σημερινά και ποία τα μελλοντικά μεγάλα προβλήματα που μπορεί να προκύψουν για τους κυνηγούς;
Απαν. Οι κυνηγοί στις Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται σε μια διαρκή διαμάχη για τα πολιτειακά κονδύλια με τις διάφορες αντιπροσωπείες άγριας ζωής. Οι οικονομικές αυξήσεις των αδειών σε συνδυασμό με τις συνεχώς φθίνουσες υπηρεσίες δημιουργούν μια διαρκή αντιπαλότητα μεταξύ κυνηγών με αυτές τις αντιπροσωπείες άγριας ζωής για την διαχείριση των πολιτειακών κονδυλίων. Από την άλλη βεβαίως οι κυνηγοί θα πρέπει να ενισχύσουν και να βοηθήσουν οικονομικά μερικά από τα ζωτικής σημασίας προγράμματα απαραίτητα για να συνεχιστεί η κυνηγετική μας παράδοσή στο κυνήγι των υδρόβιων.

10.Ερώτ. Κλείνοντας την συνέντευξη μας αυτή και αφού σας ευχαριστήσουμε για την διάθεση του πολύτιμού χρόνου σας, θα θέλαμε να μάθουμε ποια είναι η δική σας ευχή για το παγκόσμιο κυνηγετικό μέλλον;
Απαν. Χωρίς να έχω οποιασδήποτε εμπειρίας στα παγκόσμια ζητήματα κυνηγιού, θα σκεφτόμουν ότι οι περισσότεροι από μας αντιμετωπίζουν τα ίδια βασικά εμπόδια. Οι δύο κύριες αιτίες προστριβών που βλέπω είναι πρόσβαση στις κυνηγετικές περιοχές και η αντίληψη των μη-κυνηγών για το άθλημα μας. Το πρόβλημα μεγαλώνει όταν τα δυο παραπάνω γεγονότα συνδυάζονται και ένας μη-κυνηγός ελέγχει κυνηγετικές περιοχές. Είναι τότε καθήκον του κυνηγού να πείσει τον ιδιοκτήτη-γαιοκτήμονα ότι θα σεβαστεί την γη του όπως θα την σέβονταν ο ίδιος. Θα πρέπει όλοι εμείς οι κυνηγοί να λειτουργούμε ως κυνηγετικοί εκπρόσωποι στους μη κυνηγούς. Επιθυμία μου θα ήταν όλοι οι κυνηγοί να σεβαστούν τους πόρους οι οποίοι μας δίνουν αυτήν την μοναδική απόλαυση έτσι ώστε και η επόμενη γενεά να μπορέσει να την απολαύσει όπως εμείς. 











BURGOS POINTING DOG

FCI-Standard N° 90 / 09. 11. 1998 / GB

(Perdiguero de Burgos)

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ : Κα Peggy Davis.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: στα Ελληνικά Τσομώκος Διομήδης

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ : Ισπανία.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΑΡΧΙΚΩΝ ΕΓΚΥΡΩΝ ΠΡΟΤΥΠΩΝ : 26.05.1982.

ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΗ : Σκυλί δείκτης κατάλληλο για κυνήγι τριχωτού και φτερωτού θηράματος, εκτιμάται ιδιαίτερα από κυνηγούς που θέλουν ένα γερό σκυλί, ανθεκτικό σε όλα τα τερρέν και κάθε είδος κυνηγιού, υπάκουο, δυνατό και πάνω απ’ όλα προικισμένο με έντονη αίσθηση της μυρωδιάς. Οι εξαιρετικές του ικανότητες και το στυλ κυνηγίου του είναι αποτέλεσμα της ηρεμίας και της σταθερότητάς του, τόσο στην δίωξη, στην άψογη υπόδειξη (φέρμα) καθώς επίσης και στην ανάκτηση (απόρτ). Αν και χρησιμοποιείται συνήθως για το κυνήγι μικρών θηραμάτων, δεν θα δίσταζε να κυνηγήσει και μεγάλα θηράματα, δείχνοντας το μεγάλο του θάρρος.

ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ F.C.I. : ομάδα 7 σκυλιά δείκτες.

τμήμα 1,1 ηπειρωτικοί δείκτες

σκυλιά, τύπου "Braque".

με τη εξέταση εργασίας.

ΓΕΝΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ: Κυνηγετικός σκύλος ικανοποιητικού μεγέθους, ισορροπημένος, μέσων αναλογιών. Καλά αναπτυγμένο κεφάλι, κρεμαστά αυτιά, συμπαγές σώμα, σφριγηλά πόδια και κοντό τρίχωμα. Μέσης σκελετικής δομής, το μήκος του σώματος πρέπει το δυνατόν να είναι το ίσο με το ύψος στο ακρώμιο. Κατά την στάση καθώς και κατά την κίνηση, η συμμετρική ισορροπία και η λειτουργική αρμονία, επιδιώκονται.

ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ-ΙΔΙΟΣΥΓΚΡΑΣΙΑ: Δυνατός, ισορροπημένος, ήρεμος και σοβαρός είναι ένας άριστος δείκτης, ειδικευμένος στο κυνήγι φτερωτού και μικρού θηράματος. Με μαλακή και πολύ ευγενή έκφρασή, είναι μια φυλή εξαιρετικής ιδιοσυγκρασίας, υπάκουο και ευφυές.

ΚΕΦΑΛΙ

ΓΕΝΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ : Μεγάλο και ισχυρό με καλά αναπτυγμένο κρανίο, ισχυρό μέτωπο και ρύγχος, και κρεμαστά σπειροειδή αυτιά. Το πρόσωπο και το κράνιο στο σύνολο τους βλέποντας τα από επάνω πρέπει να σχηματίζουν ένα ορθογώνιο με προοδευτική μείωση προς το ρύγχος, χωρίς ωστόσο το ρύγχος να δίνεί την εικόνα ενός ρύγχους Πόιντερ. Η σχέση μεταξύ του μήκους του κρανίου και αυτού του ρύγχους είναι 6 προς 5. Οι κρανιo-ρινικοί άξονες είναι αποκλίνοντες.

ΚΡΑΝΙΑΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ :

Κρανίο : Ευρύ, ισχυρό, στρογγυλεμένο, κυρτό στο προφίλ, με έντονα εμφανή μετωπιαίο αύλακα και ελαφρώς τονισμένη ινιακή προεξοχή. Υπερο-βλεφαρικά τόξα έντονα.

Μετωπιαίο στοπ : Ελαφρώς κεκλιμένο και ελαφρώς τονισμένο.

ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ:

Μύτη : Σκούρο καφέ, υγρή, μεγάλη και ευρεία με ανοικτά ρουθούνια.

Ρύγχος : Ίσιο στο προφίλ ή ελαφρώς κυρτό προς τη μύτη. Ευρύ καθ’ όλο το μήκος του, δεν πρέπει να δώνει την εντύπωση του ρύγχους ενός Πόιντερ. Ευρύς ρινικός κάλαμος.

Χείλια : Κρεμαστά χωρίς χαλαρότητα. Τα επάνω χείλη πρέπει να καλύπτουν τα κατώτερα χείλη. Το κατώτερο χείλος διαμορφώνει μια σωστή χειλική γωνία (σύνδεσμος). Οι βλεννογόνες μεμβράνες πρέπει να είναι σκούρου καφετί χρώματος.

Σαγόνια-δόντια : Λευκά ισχυρά δόντια. Δάγκωμα ψαλιδιού. Πρέπει να υπάρχουν όλοι οι προγόμφιοι.

Μάτια : Μέσου μεγέθους, αμυγδαλωτά σκούρου φουντουκί χρώματος κατά προτίμηση, με ευγενική και μαλακή έκφραση που δίνει μερικές φορές την εντύπωση της θλίψης. Βλέφαρα μέσους πάχους, καφετί χρώματος όπως και οι βλεννογόνες μεμβράνες. Το κατώτερο κάλυπτρο πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο κοντά στο βολβό του ματιού.

Αυτιά : Μεγάλα και κρεμαστά, τριγωνικής μορφής. Τοποθετημένα στο επίπεδο ματιών. Σε ανάπαυση, κρέμονται χαριτωμένα έχοντας εμφανή συστροφή. Χωρίς να τα σύρουμε προς τα εμπρός πρέπει να συναντήσουν τη γωνία των χειλιών αλλά όχι της μύτης. Μαλακά και «καθαρά» στην αφή, με λεπτό δέρμα και τρίχα, και ευδιάκριτο το «πλέγμα» των φλεβών. Όταν το σκυλί είναι σε εγρήγορση, τα αυτιά είναι σε υψηλότερο σημείο και πιο επίπεδα.

Ουρανίσκος : Με ρόδινες βλεννώδεις μεμβράνες και έντονες ραβδώσεις.

ΛΑΙΜΟΣ : Δυνατός και ισχυρός ευρύς στην βάση του, διευρύνεται ελαφρώς προς το σώμα. Επάνω γραμμή ελαφρώς κεκλιμένη. Κατώτερη γραμμή με εμφανή διπλό λωγάνιον που ξεκίνα και από τις δύο γωνίες των χειλιών, χωρίς να είναι υπερβολικό.

ΣΩΜΑ :

Γενική εμφάνιση : Τετράγωνο, ισχυρό και δυνατό με ισχυρό στήθος και θώρακα, που δίνουν την εντύπωση της δύναμης και της ευκινησίας.

Ακρώμια : Σαφώς προσδιορισμένα.

Επάνω γραμμή : Ευθεία, οριζόντια ή κατά προτίμηση με ελαφρά κλίση από το ακρώμιο προς τα κάτω. Η πλάτη δεν πρέπει να ταλαντεύεται. Χωρίς λίκνισμα ή ταλάντευσή κατά την κίνηση.

Πλάτη : Ισχυρή και μυώδη.

Οσφυϊκή χώρα : Μέσου μήκους, ευρεία και μυώδη, εμφανίζοντας την δύναμη.

Καπούλια: Ευρεία και σφριγηλά. Η κλίση τους σε σχέση με την ραχιαία γραμμή, ή με το έδαφος, πρέπει να είναι λιγότερη από 45°. Το ύψος στα καπούλια ίσο ή ελαφρώς λιγότερο από το ύψος στο ακρώμιο.

Στήθος : Ευρύ, βαθύ, φθάνοντας στο επίπεδο των αγκώνων, μυώδες και δυνατό. Η αιχμή του στέρνου αρκετά προεξέχουσα. Πλευρά σωστά αναπτυγμένα, κυρτά και όχι επίπεδα, με εμφανείς αποστάσεις το ένα από το άλλο σωστά τονισμένα τα οποία γίνονται ευρύτερα προς τα ψευδό-πλευρά. Η θωρακική περίμετρος πρέπει να είναι ίση με το ύψος στο ακρώμιο αυξανόμενη ως και ένα τέταρτο απ’ ότι το ύψος στο ακρώμιο.

Κοιλιά-πλευρές : Κοιλιά ελαφρώς πτυχωμένη προς τα γεννητικά όργανα. Πλευρές βαθιές και σαφής.

ΟΥΡΑ : Χοντρή στη ρίζα, τοποθετημένη σε μέσο ύψος. Κόβεται στο ένα τρίτο ή στο μισό του μήκους της.

ΑΚΡΑ

ΕΜΠΡΟΣΘΙΑ ΑΚΡΑ

Συνολική εικόνα : Άκρα κάθετα, ίσια και παράλληλα. Σφριγηλά δυνατά οστά. Κοντό μετακάρπιο με καλά αναπτυγμένα πέλματα.

Ώμοι : Ελαφρώς κεκλιμένοι, μυώδεις. Η ωμοπλάτη πρέπει να έχει το σχεδόν ίδιο μήκος με αυτό του ανώτερου βραχίονα.

Ανώτερος βραχίονας : Ισχυρός και έντονα μυώδης. Το μήκος του πρέπει να είναι τα 2/3 αυτό του αντιβράχιου.

Αγκώνες : Κοντά στο σώμα

Αντιβράχιο : Αποτελούμενο από ισχυρά οστά με σαφώς εμφανείς τένοντες. Ίσιο, κάθετο. Το μήκος του είναι το διπλάσιο του συνολικού μήκους από το μετακάρπιο (καρπό) ως το έδαφος.

Καρπός (μετακάρπιο) : Ελαφρώς κεκλιμένος βλέποντας τον από πλάγια, ουσιαστικά στην έκταση του αντιβράχιου. Σφριγηλά, δυνατά οστά.

Πέλματα : Αιλουροειδή πέλματα, ισχυρά σφιχτά δάχτυλα, σωστές φάλαγγες. Σκούρα νύχια. Μαξιλάρια σκληρά, φαρδιά και ανθεκτικά. Μεσοδακτύλιες μεμβράνες ελαφρώς ανεπτυγμένες.

Γωνιώσεις: Ωμοπλάτη-βραχίονας, γωνία περίπου 100°.

Βραχίονας-κερκίδα, γωνία περίπου 125°.

ΟΠΙΣΘΙΑ ΑΚΡΑ:

Συνολική εικόνα: Ισχυρά και μυϊκά, δυνατά οστά, κάθετα άκρα και σωστές γωνίες τονισμένους και κεκαμμμένους ταρσούς μην αποκλίνοντες, δίνουν την αίσθηση της δύναμης και της στιβαρότητας.

Ανώτερος μηρός : Ισχυρός και καλά αναπτυγμένος, σαφώς καθοριζόμενος, ορατή μυϊκή διάπλαση. Το μήκος του είναι τα 3/4 του μήκους του κατώτερου μηρού.

Κατώτερος μηρός : Μακρύς, με ισχυρά οστά, διπλάσιου μήκους από αυτό του ταρσού.

Ταρσική ένωση : Εμφανής, με τον τένοντα σαφώς ορατό.

Ταρσός : Με δυνατά οστά, κάθετος προς το έδαφος.

Πέλματα : Αιλουροειδή πέλματα, ανάλογα με εκείνα των εμπρόσθιων άκρων, αν και ελαφρώς μακρύτερα.

Γωνιώσεις: Ισχίο-μηριαία γωνία - περίπου 100°.

μηρο-κνημιαία γωνία - περίπου 120°.

γωνία ταρσικής ένωσης αμβλύτερη από 130°.

ΒΗΜΑΤΙΣΜΟΣ-ΚΙΝΗΣΗ : Ο χαρακτηριστικός βηματισμός της φυλής είναι ένας σταθερός με οικονομία δύναμης τροχασμός, αβίαστος και δυνατός χωρίς τάση σε πλευρική κίνηση ή πλαγιοποδισμό.

ΔΕΡΜΑ : Ελαστικό χωρίς χαλαρότητα, παχύ, άφθονο, ροδαλού χρώματος χωρίς μπαλώματα. Όλες οι βλεννογόνες μεμβράνες πρέπει να είναι καφετιές και ποτέ μαύρες.

ΤΡΙΧΩΜΑ

ΤΡΙΧΑ : Πυκνή, μέσου πάχους, κοντή, ομαλή η οποία κατανέμεται ομοιόμορφα σε όλο το σώμα ως και στον ιστό μεταξύ των δακτύλων, λεπτότερη στο κεφάλι, στα αυτιά και στα πόδια.

ΧΡΩΜΑ : Τα βασικά χρώματα του τριχώματος είναι το άσπρο και το συκωτί. Αυτά τα χρώματα αναμιγνύονταί ακανόνιστα, δίνοντας ένα είτε μαρμαρώδη-συκωτί ή γκριζωπό-συκωτί ή πιτσιλωτό-συκωτί τρίχωμα καθώς επίσης και άλλους συνδυασμούς, σύμφωνα με το εάν το συκωτί ή το λευκό είναι κυρίαρχο και σύμφωνα με το εάν τα άσπρα μπαλώματα είναι μικρότερα ή μεγαλύτερα. Ένα πολύ συχνό χαρακτηριστικό του τριχώματος, αν και δεν είναι απαραίτητο, είναι ένα εμφανή άσπρο μπάλωμα στο μέτωπο, τα αυτιά είναι πάντα μονόχρωμα συκωτί. Οι συκωτί τρίχες μπορούν να διαμορφώσουν ευδιάκριτα μπαλώματα συκωτί χρώματος, τα οποία εξαπλώνονται ακανόνιστα σε ολόκληρο το τρίχωμα του ζώου. Το ίδιο πράγμα ισχύει και για τις άσπρες τρίχες οι οποίες μπορούν να διαμορφώσουν μπαλώματα αναλόγου χρώματος στο τρίχωμα χωρίς, εντούτοις, να είναι πολύ εκτεταμένα. Δεν είναι αποδεκτά: μαύρα ή υπόφαιου χρώματος σημάδια επάνω από τα μάτια και στα πόδια.

ΥΨΟΣ ΣΤΟ ΑΚΡΩΜΙΟ :

Αρσενικά: 62-67 εκατ..

Θηλυκά: 59-64 εκατ..

Αυτή η φυλή παρουσιάζει υψηλό βαθμό διμορφισμού, τα αρσενικά είναι πιο ομοιογενή ενώ τα θηλυκά πιο μεταβλητών μεγεθών και γενικά πολύ λεπτότερα.

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ: Οποιαδήποτε απόκλιση από τα προηγούμενα σημεία πρέπει να θεωρηθεί ελάττωμα και η σοβαρότητα με την οποία το ελάττωμα αυτό θα πρέπει να αξιολογηθεί, πρέπει να είναι στην ακριβή αναλογία με τον βαθμό απόκλισης του.

ΜΙΚΡΑ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ :

· ρινικός κάλαμος ελαφρώς κυρτός (ρωμαϊκή μύτη) χωρίς υπερβολή.

· απουσία μερικών προγομφίων.

· δάγκωμα πένσας.

· ελαφρώς ορατή επιπεφυκίτιδα.

· υπερβολικά χείλια και λωγάνιον, χωρίς να είναι πολύ έντονα.

· ραχιαία γραμμή όχι πολύ στιβαρή.

· εμπρόσθια και οπίσθια μετακάρπια και πέλματα αδύνατα χωρίς υπερβολή.

· σημάδια, πληγές και γδαρσίματα στο δέρμα, αποτέλεσμα της κυνηγετικής εργασίας.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ :

· ελαφριά γενικώς εμφάνιση, ασθενική ή υπερβολικά βαριά, και ληθαργική.

· κρανιo-ρινικοί άξονες παράλληλοι.

· μικρό κεφάλι, χωρίς ισορροπία με το σώμα.

· στενό κρανίο.

· ρύγχος σχήματος Πόιντερ (υπερυψωμένο).

· απουσία διάφορων προγομφίων ή κυνοδόντων, η οποία δεν οφείλεται σε τραυματισμό.

· Έντονη εντροπία ή εκτροπία, ανοιχτόχρωμα μάτια.

· αυτιά πολύ μακριά ή τοποθετημένα πολύ χαμηλά.

· χείλη ή λωγάνιον υπερβολικά.

· ταλαντευόμενη πλάτη.

· ύψος στα καπούλια εμφανώς ψηλότερο από το ύψος στα ακρώμια.

· μη σωστά άκρα, αδύνατα, μη κάθετα.

· χαλαροί αγκώνες.

· χονδροειδείς ταρσοί.

· τρίχωμα κυματιστό ή πάρα πολύ μακρύ.

· μη ισορροπημένη ιδιοσυγκρασία.

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥ :

· επιθετικά ή υπερβολικά συνεσταλμένα (άτομα).

· κρανιo-ρινικοί άξονες συγκλίνοντες.

· μερικός ή συνολικός αποχρωματισμό της μύτης.

· σχιστή ή μαύρη μύτη.

· προγναθισμός σε οποιονδήποτε βαθμό.

· υπερβολικός υπεργναθισμός.

· αλφισμός (στο τρίχωμα και στις βλεννογόνες μεμβράνες).

Οποιοδήποτε σκυλί που παρουσιάζει σαφείς φυσικές ή ανωμαλίες συμπεριφοράς θα πρέπει να αποκλείετε.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Τα αρσενικά ζώα πρέπει να έχουν δύο εμφανείς κανονικούς όρχεις που κατεβούν πλήρως στο οσχέων.