Τρίτη, 1 Ιανουαρίου 2008

«Η έννοια της λέξης ευψυχήσουμε»

Αγαπητοί φίλοι χρόνια πολλά και καλή χρονιά.

Είναι τόσα τα θέματα που καθημερινά σχεδόν απασχολούν τον κυνηγετικό κόσμο και τόσα τα προβλήματα που καθημερινά ανακυπτούν, που μια μηνιαά στηλή είναι σχεδόν αδυνατό όλα να τα καλήψει.

Από την καθημερινή επικοινωνία μου όμως μαζί σας, έχω εντοπίσει ότι ένα από τα βασικότερα προβλήματα που συχνά αναφέρετε, είναι το θέμα της κυνηγετικής συμπεριφοράς. Ένα αρκετά σοβαρό θέμα μιας και η συμπεριφορά που όλη μας έχουμε τόσο πριν, κατά την διάρκεια, αλλά και μετά την άσκηση της κυνηγετικής μας δραστηριότητας, είναι ουσιαστικά η έξωθεν καλή μαρτυρία μας, προς όλους όσοι δεν μετέχουν άμεσα ή έμμεσα σε αυτό που λέγετε κυνήγι.

Είναι πολύ βασικό όλοι μας να επιδεικνύουμε μια όσο το δυνατόν καλύτερη και περισσότερο διακριτική κυνηγετική συμπεριφορά, απομονώνοντας συμπεριφορές που στιγματίζουν αρνητικά την κυνηγετική μας οικογένεια.

Το κυνήγι όσο και αν πολλοί το χαρακτηρίζουν ως άθλημα, κατά την δική μου ταπεινή εκτίμηση, δεν είναι. Τα αθλήματα έχουν συναγωνισμό, ανταγωνισμό, σκορ, ρεκόρ και άλλα, από τα οποία το κυνήγι πρέπει να είναι μακριά.

Κάποτε σε ένα άρθρο του κ. Θωμά Πετρόχειλου στην σελίδα μας έγραψε, «Στο κυνήγι πηγαίνουμε για να ευψυχήσουμε». Όσο και αν έψαχνα σε λεξικά την λέξη «ευψυχήσουμε» δεν την βρήκα, την ένοιωσα όμως πολλές φορές περιδιαβαίνοντας τα κυνηγοτόπια μας, ακόμα και όταν γύριζα στο αυτοκίνητο έχοντας μαζί μου μόνο τις θύμησες του κυνηγιού που μόλις είχε τελειώσει.

Δεν μπορούν οποία και όσα θηράματα καρπωθούμε, να αναπληρώσουν αυτή την τόσο σύνθετη και συνάμα απλή λέξη, η οποία απλά δηλώνει την ψυχική πληρότητα που μια όμορφη κυνηγετική έξοδό μπορεί να μας προσφέρει.

Φροντίστε λοιπόν να ευψυχήτε σε κάθε σας κυνηγετική έξοδο όχι μόνο με την μονοδιάστατη πλευρά της κάρπωσης.

Υ.Γ.

Σήμερα ο kinigotopos κλείνει 4 χρόνια λειτουργίας. Όλοι εμείς που τα χρόνια αυτά μέσα από τις σελίδες του Κυνηγότοπου προσπαθούμε για ένα καλύτερο κυνηγετικό μέλλον, θέλουμε να πιστεύουμε ότι κάτι έχουμε επιτύχει. Άλλωστε αυτή μας η αίσθηση είναι και η μοναδική μας ανταμοιβή.

Προσωπικά και βιώνοντας καθημερινά την εξέλιξη αυτής της σελίδας, βλέποντας την μέρα με την ημέρα να συσπειρώνει όλο και μεγαλύτερο μέρος της κυνηγετικής οικογένειας, αισθάνομαι μεγάλη ικανοποίηση αλλά και ακόμα μεγαλύτερο το βάρος της εύθηνης για την επόμενη μέρα.

Ιδιαίτερης αναφοράς χρήζουν οι υπέρ-πολύτιμοι συνεργάτες μας τους οποίους θα ήθελα για ακόμα μια φορά και δημοσίως να ευχαριστήσω.

Επίσης θα ήθελα να ευχαριστήσω και όλους εσάς τους φίλους αναγνώστες μας, για το κουράγιο και την δύναμη που μας δίνετε στο δύσκολο έργο μας.

Εύχομαι σε όλους σας καλή χρόνια, με υγεία, ευτυχίας, ευημερία και με πολλές όμορφες κυνηγετικές εξόδους.

Διομήδης Τσομώκος

editor@kinigotopos.gr

Ισπανικός Ιχνηλάτης

FCI-Standard N° 204 / 24. 07. 2000

/ GB

(Sabueso Español)

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ : Κα Peggy Davis.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: στα Ελληνικά Τσομώκος Διομήδης

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ : Ισπανία.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΑΡΧΙΚΩΝ ΕΓΚΥΡΩΝ ΠΡΟΤΥΠΩΝ : 26.05.1982.

ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΗ : Κυνηγόσκυλο μικρών θηραμάτων, χωρίς όμως να αποστρέφεται και το κυνήγι μεγάλων θηραμάτων, είτε πρόκειται για αγριόχοιρο, ελάφι, αλεπού, λύκος ή αρκούδα. Ο κυνηγός, καθοδηγούμενος από τη φωνή του σκύλου και τις διακυμάνσεις της, θα αναγνωρίσει την σειρά των εξελίξεων του κυνηγιού όπως: Κρύο ή φρέσκο ίχνος, διπλό ίχνος, σταθερό ίχνος ή θανάτωση. Το espaρol Sabueso είναι ένας μεγάλος σπεσιαλίστας στο κυνήγι του λαγού ενώ διπλασιάζει την αποδοτικότητα του στην καταδίωξη αίματος (έρευνα πληγωμένου μεγάλου θηράματος).

ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ F.C.I. : ομάδα 6 Ιχνηλάτες και σχετικές φυλές.

τμήμα1,2 μέσου μεγέθους κυνηγόσκυλα.

με εξέταση εργασίας.

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΕΡΙΛΗΨΗ : Ήδη γνωστός από τα τέλη του μεσαίωνα, περιγράφεται έξοχα στο βιβλίο του βασιλιά Alphonse του ΧΙ (14ο αιώνας) καθώς επίσης και από τον Argote de Molina (1582) αλλά και αρκετούς άλλους κλασικούς συγγραφείς.

ΓΕΝΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ : Μέσου μεγέθους σκυλί, ισορροπημένο, με μάλλον μεγάλες αναλογίες, ωραίο κεφάλι και μακριά αυτιά. Η ανάπτυξη της θωρακικής περιμέτρου του και το μήκος του σώματός του υπερβαίνουν κατά πολύ το ύψος στο ακρώμιο και είναι αξιοπρόσεκτες. Συμπαγής δομή οστών και στιβαρά πόδια λεπτή τρίχα, ομαλή και επίπεδη. Το βλέμμα του είναι μαλακό, λυπημένο και ευγενές.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΑΝΑΛΟΓΙΕΣ : Μακριά σκελετική δομή.

· το μήκος του σώματος είναι σαφώς μεγαλύτερο, από 7 έως 10 εκατ., από το ύψος στο ακρώμιο.

· μήκος κρανίου / μήκος ρύγχους = 1/1, δηλ. είναι ίσου μήκους.

ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ / ΙΔΙΟΣΥΓΚΡΑΣΙΑ : Είναι ένα στοργικό και ήρεμο σκυλί το οποίο όμως όταν κυνηγά μεγάλα θηράματα επιδεικνύει εξαιρετικό θάρρος και ανδρεία.

ΚΕΦΑΛΙ : Αρμονικό, μακρύ και σε αναλογία με το υπόλοιπο σώμα. Κρανίο-ρινικές γραμμές αποκλίνουσες. Βλέποντας το από επάνω, το σύνολο του κρανίου και του ρύγχους πρέπει να εμφανίζονται επιμηκυμένα και αρκετά ομοιόμορφα. Καμία εικόνα υπερυψωμένου ρύγχους (ρύγχος Πόιντερ).

ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΚΡΑΝΙΟΥ:

Κρανίο : Μέσου πλάτους, ευρύτερο στα αρσενικά. Κυρτό στο προφίλ. Το πλάτος του κρανίου πρέπει να είναι ίσο με το μήκος του, βλέποντας το από εμπρός, πρέπει να είναι θολωτό. Ινιακός λόφος ελαφρώς εμφανής.

Μετωπιαίο Στοπ : Ελαφρώς κεκλιμένο και ελαφρώς τονισμένο.

ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ:

Μύτη : Μεγάλη, υγρή με ανοικτά και καλά αναπτυγμένα ρουθούνια. Το χρώμα της ποικίλλει από το ανοιχτόχρωμο ως το έντονα μαύρο, πάντα σε συνάρτηση με το χρώμα των βλεννωδών μεμβρανών.

Ρύγχος : Ίσιο στο προφίλ, με μια πολύ μικρή κυρτότητα στη άκρη του. Βλέποντας το από επάνω, εμφανίζεται σχετικά ορθογώνιο, μειωμένο σε πλάτος δεδομένου ότι πλησιάζει στη μύτη.

Χείλια : Το ανώτερο χείλος πρέπει σαφώς να καλύψει το κατώτερο, είναι χαλαρά και σχετικά άφθονα. Το κατώτερο χείλος διαμορφώνει μια σωστά τονισμένη χειλική γωνία. Οι βλεννώδεις μεμβράνες πρέπει να είναι του ίδιου χρώματος με τη μύτη. Ουρανίσκος του ίδιου χρώματος με τις βλεννώδεις μεμβράνες, με τις χαρακτηριστικές ραβδώσεις.

Σαγόνια / δόντια : Δάγκωμα ψαλιδιού. Δόντια άσπρα και υγιή. Κυνόδοντες καλά αναπτυγμένοι, απαραίτητη η παρουσία όλων των προγομφίων.

Μάτια : Μέσου μεγέθους, αμυγδαλωτά, φουντουκί χρώματος, σκούρα με λυπημένη, ευγενή και ευφυή έκφραση. Βλέφαρα ίδιου χρώματος με την μύτη και τις βλεννώδεις μεμβράνες, κοντά στο βολβό του ματιού. Μικρή χαλάρωση σε ανάπαυση επιτρέπεται.

Αυτιά : Μεγάλα, μακριά και κρεμαστά. Μαλακά, ορθογώνια με στρογγυλεμένες άκρες. Τοποθετημένα κάτω από το επίπεδο των ματιών, κρέμονται ελεύθερα με έχοντας εμφανή συστροφή. Χωρίς να τα τεντώσουμε, πρέπει να φθάνουν πέρα από τη μύτη. Το φλεβικό σύστημα είναι πολύ ορατό και ακριβώς κάτω από το δέρμα.

ΛΑΙΜΟΣ : Περικομμένος κώνος, ευρύς και ισχυρός, μυώδης και εύπλαστος δέρμα χοντρό και αρκετά χαλαρό, το οποίο σχηματίζει, χωρίς υπερβολή, ένα χαλαρό λωγάνιον.

ΣΩΜΑ : Εμφανές ορθογώνιο, αρκετά δυνατό και γερό, με μια έντονη θωρακική περίμετρο η οποία πρέπει να είναι μεγαλύτερη, από το 1/3, του ύψους στο ακρώμιο: ύψος στο ακρώμιο 3, θωρακική περίμετρος 4.

Επάνω Γραμμή : Ίσια, με μια ελαφρά εμβύθιση της πλάτης και κυρτότητα της οσφυϊκής χώρας, χαρακτηριστικό της φυλής, όχι όμως σελωτή πλάτη.

Ακρώμιο: Τοποθετημένα προς τα εμπρός και ελαφρώς τονισμένα.

Πλάτη : Ισχυρή, ευρεία, ικανού μήκους.

Οσφυϊκή χώρα : Αρκετά φαρδιά και ισχυρή ελαφρώς ανασηκωμένη.

Καπούλια: Ισχυρά, ευρεία, μάλλον οριζόντια. Το ύψος στους γλουτούς πρέπει να είναι το ίδιο ή λίγο κάτω απ’ ότι το ύψος στο ακρώμιο. Λαμβάνοντας υπόψη την τάση της φυλής στην αύξηση του μεγέθους, επιτρέπεται οι γλουτοί να είναι ελαφρώς ανασηκωμένοι.

Στήθος : Αρκετά αναπτυγμένο, ευρύ, βαθύ και υψηλό, κατεβαίνει ωραία ως τον αγκώνα. Το σημείο του στέρνου τονισμένο. Στρογγυλεμένα πλευρά, με αρκετά ευρέα τα διαπλευρικά διαστήματα, διαμορφώνοντάς ένα μεγάλο θωρακικό κλωβό.

Κοιλιά και πλευρά : Κοιλιά χωρίς να πτυχώνεται πάρα πολύ, τα πλευρά είναι βαθιά, ευδιάκριτα, και γεμάτα.

ΟΥΡΑ : Χοντρή στη βάση της και τοποθετημένη σε μέσο ύψος. Δυνατή και καλυμμένη με κοντή τρίχα η οποία σχηματίζει μια μικρή «βούρτσα» στην άκρη. Σε ανάπαυση φέρεται ελαφρώς κυρτή ενώ κρέμεται ελευθέρα ως τον ταρσό, στην εργασία και σε δράση, είναι ανασηκωμένη σε σχήμα σπάθας, χωρίς υπερβολή, με μια συνεχή πλευρική κίνηση. Ποτέ ίσια, όρθια ή ακουμπισμένη στους γλουτούς.

ΑΚΡΑ

ΕΜΠΡΟΣΘΙΑ ΑΚΡΑ : Τελείως κάθετα, ίσια και παράλληλα. Δίνουν την εντύπωση ότι είναι κοντά, οι μύες και οι τένοντες είναι ευδιάκριτοι. Το μήκος του αντιβράχιου πρέπει να είναι ίσο με αυτό του ώμου. Συμπαγής δομή οστών, με ισχυρά μετακάρπια και αγκώνες Αρκετά κοντά στο σώμα.

Ώμοι : Λοξές ωμοπλάτες, στρογγυλεμένες, μυώδεις και του ίσου μήκους σε αυτό του ανώτερου βραχίονα. Γωνία Ωμοπλάτης-Βραχίονα: κοντά στις 100°.

Ανώτερος βραχίονας: Ισχυρός.

Αγκώνες : Κοντά στον θώρακα. Γωνία Βραχίονα: κοντά στις 120°.

Αντιβράχιο : Ίσιο, κοντό, κάθετο. Ισχυρά οστά.

Μετακάρπιο : Ισχυρό με συμπαγής δομή οστών. Στο προφίλ, ελαφρώς κεκλιμένο.

Εμπρόσθια πέλματα : Πέλματα γάτας, δάχτυλα σφιχτά, φάλαγγες ισχυρές και ψηλές. Νύχια ισχυρά και συμπαγή, μαξιλάρια μεγάλα και σκληρά. Οι μεσοδακτύλιες μεμβράνες μέτρίες και καλυμμένες με λεπτή τρίχα.

ΟΠΙΣΘΙΑ ΑΚΡΑ : Ισχυρά, μυώδη και σωστά γωνιομένα. Πόδια σωστά, ταρσοί χωρίς αποκλίσεις, μετατάρσια μακριά και πέλματα συμπαγή. Δίνουν στο σκυλί την απαραίτητη δύναμη, την ευκινησία και την ώθηση για να ακολουθεί το ίχνος ακόμα και σε πολύ ανώμαλες εκτάσεις με εξαιρετικές ανωμαλίες.

Ανώτερος μηρός : Ισχυρός και μυώδης. Γωνία ισχίου-μηρού: κοντά στις 100°.

Κατώτερος μηρός : Μέτριου μήκους, μυώδης. Γωνία Μηρού-κνήμης: σχεδόν 115°.

Ταρσός : Τονισμένος με ευδιάκριτο τον τένοντα. Ανοικτή γωνία ταρσού κοντά στις 120°.

Οπίσθια πέλματα : Πέλματα γάτας, ελαφρώς ωοειδείς. Περισσότερο επιμήκεις απ’ ότι τα μπροστινά πέλματα. Η παρουσία, παράνυχου είναι σπάνια, η αφαίρεσή του επιτρέπεται.

ΒΗΜΑΤΙΣΜΟΣ / ΚΙΝΗΣΗ : Προτιμώμενος βηματισμός είναι ο τροχασμός, το οποίος είναι μακρύς, συνεχής με οικονομία χωρίς τάση σε πλευρική κίνηση ή πλαγιοποδισμό. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στην ταυτόχρονή κίνηση των αγκώνων και των ταρσών. Υπάρχει, κατά το περπάτημα, μια φυσική τάση της φυλής να περπατά με το κεφάλι χαμηλά καθώς οσμίζεται το ίχνος.

ΔΕΡΜΑ : Αρκετά ελαστικό, παχύ και ρόδινο στο χρώμα, χαλαρό σε όλο το σώμα ενώ σε μερικές περιπτώσεις σχηματίζει ζάρες όπως στο μέτωπο όταν χαμηλώνει το κεφάλι.

ΤΡΙΧΩΜΑ

ΤΡΙΧΑ :Πυκνή, κοντή, λεπτή και ομαλή (επίπεδη). Καλύπτεί το σύνολο του σώματος ως και τα μεσοδακτύλια διαστήματα.

ΧΡΩΜΑ :Λευκό και πορτοκάλι, με την κυριαρχία του ενός ή άλλου χρώματος και διασκορπισμένα ακανόνιστα σημάδια, σαφώς καθορισμένα χωρίς μαρκάρισμα. Το πορτοκαλί χρώμα μπορεί να ποικίλει από μια ανοιχτόχρωμη απόχρωση του (λεμόνι) σε ένα πιο έντονο κοκκινόφαιο-καφέ.

ΜΕΓΕΘΟΣ : Αυτή η φυλή παρουσιάζει έναν έντονο σεξουαλικό διμορφισμό προφανή στη διαφορά μεγέθους μεταξύ των αρσενικών και των θηλυκών τα τελευταία είναι σαφώς μικρότερα και λεπτότερα.

Ύψος στο ακρώμιο : αρσενικά από 52 έως 57 εκατ.,

θηλυκά από 48 έως 53 εκατ..

Σε άτομα άριστων αναλογιών, 1 εκατ. επάνω από τα όρια μεγέθους ανέχεται.

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ: Οποιαδήποτε απόκλιση από τα προηγούμενα σημεία πρέπει να θεωρηθεί ελάττωμα και η σοβαρότητα με την οποία το ελάττωμα αυτό θα πρέπει να αξιολογηθεί, πρέπει να είναι στην ακριβή αναλογία με τον βαθμό απόκλισης του.

· στο προφίλ το ρύγχος σχηματίζει αψίδα, αλλά χωρίς υπερβολή.

· δάγκωμα πένσας. Απουσία ενός προγομφίου.

· χαλαρά βλέφαρα σε σημείο μη κάλυψης (του ματιού) ελαφρά επιπεφυκότα.

· ασθενής γραμμή ράχης-οσφυϊκής χώρας και ταλάντευση της κατά το περπάτημα.

· οσφυϊκή χώρα υπερβολικά υπερυψωμένη, κάτι το οποίο, αν και επιτρέπεται, δεν πρέπει να βρίσκετε σε υπερβολή.

ΣΟΒΑΡΑ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ :

· ασθενική εμφάνιση.

· ρύγχος τύπου Πόιντερ ή αμβλύ.

· μέτριος προγναθισμός, απουσία κυνοδόντων ή προγομφίων όχι εξαιτίας τραυματισμού.

· εντρόπιο ή εκτρόπιο.

· κομμένα αυτιά.

· βυθισμένη πλάτη.

· ύψος στα καπούλια αρκέτα μεγαλύτερο από το ύψος στο ακρώμιο.

· θωρακική περίμετρος ανεπαρκής.

· ουρά η οποία φέρεται πολύ ψηλά ή να ακουμπά στα καπούλια, κομμένη ουρά.

· λανθασμένη θέση των ποδιών αδύνατα ή συστριμμένα πόδια.

· Αγκώνες που στρέφονται προς τα έξω, κατά το περπάτημα ή κατά την στάση.

· χονδροειδείς ταρσοί.

· πλαγιοποδισμός κατά το περπάτημα.

· Κυματιστό τρίχωμα, σκληρό ή σχετικά μακρύ.

· αποχρωματισμός.

· μη ισορροπημένη ιδιοσυγκρασία, υπερβολικά συνεσταλμένο, νευρικό ή επιθετικό.

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥ :

· επιθετικά ή υπερβολικά συνεσταλμένα (άτομα).

· μήκος σώματος ίσο ή κατώτερο από το ύψος στο ακρώμιο.

· Σχιστή μύτη.

· υπερβολικός υπό ή προγναθισμός, σε οποιοδήποτε βαθμό.

· τρίχα σκληρή και μακριά τρίχωμα που υποδηλώνει διασταύρωση (με άλλη φυλή).

· τρίχρωμα σκυλιά ή με υπόφαια σημάδια στο ρύγχος και τα πόδια.

Οποιοδήποτε σκυλί που παρουσιάζει σαφείς φυσικές ή ανωμαλίες συμπεριφοράς θα πρέπει να αποκλείετε.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Τα αρσενικά ζώα πρέπει να έχουν δύο εμφανείς κανονικούς όρχεις που κατεβούν πλήρως στο οσχέων.

SABUESO ESRANOL DE MONTE

Άρθρο του Θανάση

Κυριτσάκα

ΓΕΝΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ:

Ιχνηλάτης με γερή και δυνατή κατασκευή, που αντανακλά την αίσθηση ισορροπίας και σταθερότητας. Γλυκιά και ήρεμη έκφραση.

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Είναι κατ’ ευθείαν απόγονος του Μαστίφ των Κελτών, οι οποίοι κατά τον 8ο αιώνα και μετά έφτασαν και στην Ισπανία. Η γενική του εμφάνιση δείχνει ένα ιχνηλάτη τύπου Σαιντ Υμπερ, από το οποίο έχει πάρει τα αίματα, καθώς επίσης και από το άσπρο Τάλμποτ (παλιός τύπος Σαιντ Υμπερ άσπρου). Η ράτσα υπάρχει από τον 16ο αιώνα, όπου αναφέρεται σε κυνηγετικά συγγράμματα της εποχής. Αναπτύχθηκε από τότε στην Ιβηρική Χερσόνησο και παρέμεινε μέχρι σήμερα καθαρόαιμη ράτσα.

ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ-ΙΔΙΟΣΥΓΚΡΑΣΙΑ

Μεσογειακός ιχνηλάτης, προσαρμοσμένος στο ξερό και ζεστό κλίμα της Ισπανίας. Παλιά κυνηγούσε το ελάφι, το ζαρκάδι, το αγριογούρουνο σε μεγάλες αγέλες στα παραδοσιακά κυνήγια, τα οποία συνήθιζαν οι ευγενείς της Ισπανίας. Σήμερα κυνηγάει κυρίως το λαγό αλλά και τα άλλα μεγάλα θηράματα.

Από φυσική άποψη είναι δυνατός και ανθεκτικός σκύλος με μεγάλες αντοχές στην καταδίωξη. Πολύ καλός στα ξερά εδάφη και το ζεστό κλίμα.

Από ψυχολογική άποψη είναι από τη φύση του ανεξάρτητος και πεισματάρης και χρειάζεται αυστηρότητα στην εκπαίδευση υπακοής από μικρή ηλικία.

Ακολουθεί με μεγάλη επιμονή το ζεστό και κρύο ντορό, έχει πολύ καλή μύτη, πλησιάζει εύκολα και γρήγορα το γιατάκι και ακολουθεί με σιγουριά και σταθερότητα τον ντορό στην καταδίωξη.

Είναι πολύ πιστός και στοργικός σκύλος, με φιλική και ήπια συμπεριφορά στο αφεντικό του κυρίως, ενώ αντίθετα είναι επιφυλακτικός με τους ξένους.

Με τα προσόντα που έχει ο Ισπανικός Ιχνηλάτης, είναι πολύ κατάλληλος για τις εδαφικές και κλιματικές συνθήκες της Ελλάδας, όπου μπορεί να προσαρμοστεί πολύ εύκολα και γρήγορα.

Η επιλογή του πρώτου όπλου

Άρθρο του Νίκου Αλεξανδρή

Για κάθε κυνηγό, η επιλογή του πρώτου όπλου είναι μια πολύπλοκη διαδικασία, μια στιγμή συναισθηματικά φορτισμένη. Συναισθήματα χαράς, αγωνίας, προσμονής αλλά και φόβου, κυριαρχούν στο υποσυνείδητο του, καθώς καλείται να κάνει την επιλογή του η οποία μπορεί να αποβεί καθοριστική για τη μετέπειτα κυνηγετική σταδιοδρομία και εξέλιξή του.

Φυσικά υπάρχει μια πληθώρα από μύθους που συνδέονται με αυτή την «ιεροτελεστία» οι οποίοι με τη σειρά τους διαδίδονται από στόμα σε στόμα, επηρεάζοντας και διαμορφώνοντας λανθασμένες προσδοκίες στο νέο κυνηγό. Αυτό βέβαια έχει σαν αποτέλεσμα να διαμορφώσει εσφαλμένα κριτήρια τα οποία τον οδηγούν σε μοιραίες επιλογές.

Όταν κανείς βρίσκεται μπροστά στην επιλογή του πρώτου του όπλου, συλλέγει ασταμάτητα πληροφορίες από τον κυνηγετικό περίγυρο που δεν είναι, κατ' ανάγκη, ο πιο καλά πληροφορημένος. Επηρεάζεται πολύ εύκολα από την προσωπική του αισθητική, χαζεύοντας ατελείωτες ώρες σε βιτρίνες των οπλοπωλείων και προσπαθεί να ενημερωθεί όσο το δυνατό καλύτερα από τις παρουσιάσεις του Κυνηγετικού Τύπου και των οδηγών αγοράς. Αποτέλεσμα; Ο νέος κυνηγός βρίσκεται έρμαιο σε απόψεις, κρίσεις και σχόλια τρίτων.

Πολλές είναι οι γνώμες που υποστηρίζουν «Αγόρασε ένα όπλο να κάνεις φέτος τη δουλειά σου και αργότερα βλέπουμε.!»

Με τον τρόπο αυτό οδηγείται κανείς σε μια πρώτη αγορά με βάση την προσωπική του αισθητική και το ποσό που είναι διατεθειμένος να καταλάβει. Επηρεασμένος από τις τεχνικές της επιστήμης του μάρκετινγκ, οι οποίες εμπλουτίζουν το μυαλό του με εκπληκτικά σκαλίσματα, φινιρίσματα με εξωτικές επιμεταλλώσεις, τα καλύτερα ξύλα, συνθετικά κοντάκια και λοιπά καλλωπίσματα, τα οποία έχουν κύριο σκοπό να μεγαλώνουν τη «γκάμα», θεωρεί δεδομένο ότι τα χρήματα που διαθέτει δε μπορούν να του αποκαταστήσουν ένα αξιόπιστο και καλό όπλο. Μέγα λάθος! Σε κάθε κατηγορία τιμής υπάρχουν αξιόλογα όπλα που «αξίζουν τα λεφτά τους» και με το παραπάνω. Πέραν όμως από αυτό, το να αποκτήσει κανείς ένα κυνηγετικό όπλο βιαστικά, με σκοπό να βολευτεί μια κυνηγετική περίοδο και να το αντικαταστήσει αργότερα, ρισκάρει να θέσει λάθος βάσεις για την κυνηγετική του πορεία. Και αυτό γιατί αν το πρώτο όπλο είναι τελείως άσχετο στα μέτρα του κατόχου του, τότε αυτός θα προσπαθήσει συνειδητά και υποσυνείδητα να προσαρμοστεί στα μέτρα του όπλου, με αποτέλεσμα να υιοθετήσει λάθος τεχνική σκόπευσης. Το πρώτο λοιπόν όπλο, ανεξάρτητα από την δυνατότητα αντικατάστασής του, έπειτα από λίγα χρόνια, είναι μια σημαντική και όχι τόσο απλή υπόθεση.

Κάποιοι άλλοι πάλι υποστηρίζουν τη θεωρία «Το σημαντικότερο είναι το πρώτο όπλο να είναι στα μέτρα σου. Επώμισε σε διάφορα οπλοπωλεία, διάφορα όπλα, και αγόρασε αυτό που σου έρχεται καλύτερα.»

Υπέροχη συμβουλή για κάποιον έμπειρο, παλιό κυνηγό, όχι όμως για ένα νέο! Και αυτό φυσικά γιατί αν αυτός ο κυνηγός έχει έναν τελείως λάθος τρόπο και θέση σκόπευσης, και αποκτήσει το όπλο που να ταιριάζει σε αυτές τις συνήθειες, το βέβαιο είναι ότι θα εμπεδώσει όλα τα λάθη, γεγονός που θα τον εμποδίσει μελλοντικά να διορθώσει τον τρόπο που σκοπεύει. Ένα γεγονός που περιφρονεί τη μοναδική ευκαιρία της ζωής του να κάνει ένα σωστό ξεκίνημα και να έχει μια καλή εξέλιξη ως σκοπευτής. Πρέπει λοιπόν πριν από όλα, όχι να βρει τα μέτρα που ταιριάζουν στον τρόπο που σκοπεύει, αλλά τα μέτρα που ταιριάζουν στον σωματομετρικό του τύπο. Και η ποιο σοφή κίνηση επάνω σ' αυτό, είναι να καταφύγει σε κάποιον δάσκαλο ή προπονητή σκοποβολής, και εκείνος με τη σειρά του θα τον βοηθήσει να βρει, καταρχήν μια σωστή στάση σκόπευσης, και στη συνέχεια τα σωστά μέτρα του όπλου που πρόκειται να αποκτήσει.

Υπάρχουν φυσικά και εκείνοι που λένε «Γιατί να πάρει δίκαννο, αφού σε καραμπίνα θα καταλήξει το παιδί, ας την αποκτήσει από τώρα.»

Κι όμως για τους τελειομανείς η σωστότερη επιλογή όπλου για ξεκίνημα είναι το μονόκαννο, καθώς δεν παρέχει το προνόμιο της δεύτερης ευκαιρίας, όπως επίσης και το πλαγιόκαννο ή αλληλεπίθετο δίκαννο, όπου είναι μια σεβαστή επιλογή. Το αυτογεμές όμως είναι το μόνο όπλο που το θεωρώ το πλέον ακατάλληλο για ένα νέο κυνηγό, και αυτό γιατί από τα πρώτα του βήματα ο κυνηγός επαναπαύεται στη δύναμη πυρός των τριών φυσιγγιών πράγμα πολύ πιθανό να μην τον καταστήσει ποτέ καλό σκοπευτή αλλά πάντα να αρκείται στη μετριότητα. Πέρα όμως από αυτό η πολυπλοκότητα του μηχανισμού του αυτογεμούς, η αδυναμία του να μεταφέρεται «σπασμένο» στον κυνηγότοπο και συνεπώς ασφαλές, καθώς και η δύσκολη συντήρησή του το κάνει εντελώς ακατάλληλο για ένα νέο κυνηγό. Εδώ βέβαια πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι σε ορισμένα κυνήγια όπως της φάσας ή του παπιού, υπάρχει σαφώς υπεροχή του αυτογεμούς έναντι των άλλων τύπων όπλου. Παρόλα αυτά θα ήταν πολύ καλύτερο ο νέος κυνηγός να μυηθεί σε ένα αλληλεπίθετο δίκαννο που θα του προσφέρει σωστότερη εκπαίδευση και εύκολο πέρασμα αργότερα σε αυτογεμές. Και δεν αναφέρομαι εδώ σε οποιονδήποτε τύπο δίκαννου, γιατί θεωρώ ότι το πλαγιόκαννο θα δυσκολέψει ιδιαίτερα κάποιον που το συνήθισε, στο πέρασμα σε ένα αυτογεμές, έναντι ενός αλληλεπίθετου που αρμόζει σχεδόν απόλυτα στα μέτρα ενός αυτογενούς.

Κλείνοντας θα ήθελα να αναφέρω κάποιες βασικές αρχές στην επιλογή του πρώτου όπλου.

Α)Τα τσοκάκια και τα μέσα ρύθμισης των κλίσεων κοντακίου είναι ανάμεσα στα ουσιώδη στοιχεία για την επιλογή του όπλου. Τα τσοκάκια επιτρέπουν τη ρύθμιση της βλητικής απόδοσης του όπλου ώστε να αρμόζει στο είδος κυνηγιού που κάνουμε. Τα μέσα ρύθμισης κοντακίου, δηλαδή τα κολάρα ρύθμισης και ίσως το ρυθμιζόμενο πέλμα, είναι ένα άλλο ουσιώδης χαρακτηριστικό, καθώς τα κολάρα επιτρέπουν τη σκοπευτική ρύθμιση του όπλου ώστε να βολεύει τον κάτοχο του και να στέλνει τα σκάγια εκεί που αυτός βλέπει.

Β)Αν κάποιος κυνηγός πρόκειται να ασχοληθεί με κυνήγια που γίνονται χωρίς σκύλο φέρμας σε καρτέρι, είναι προτιμότερο ένα όπλο με αυξημένο βάρος που να μειώνει το λάκτισμα, στο ενδεχόμενο πολλών βολών σε μικρό χρονικό διάστημα. Αντίθετα στο κυνήγι με σκύλο φέρμας όπου απαιτείται πολύωρο περπάτημα, καλό θα ήταν να προτιμήσουμε ένα ελαφρύτερο όπλο, χωρίς όμως να αψηφήσουμε το αυξημένο λάκτισμα το οποίο μπορεί να αποβεί ενοχλητικό και τελικά μοιραίο.

Συμπεραίνουμε λοιπόν ότι η επιλογή του πρώτου όπλου είναι μια πολύπλοκη διαδικασία, που σημαδεύει τον κυνηγό στην κυνηγετική του εξέλιξη. Χωρίς να ξοδεύουμε λεφτά άσκοπα και να μπαίνουμε σε ψευτοδιλλήματα, μόνο και μόνο για να ικανοποιήσουμε τις απαιτήσεις του μάρκετινγκ, αλλά αυτά τα χρήματα να τα αξιοποιήσουμε για κάποιες παραπάνω ώρες στο σκοπευτήριο με σκοπό την εξάσκηση, μπορούμε να έχουμε μια εξαιρετική επιλογή και μια εκπληκτική κυνηγετική πορεία!!!

Αναμνήσεις ενός όμορφου μπεκατσοκυνηγιού.

Χρόνια Πολλά αγαπητοί φίλοι και φίλες του κυνηγότοπου.

Εύχομαι ο νέος χρόνος να φέρει υγεία και επιτυχίες σε όλη την κυνηγετική οικογένεια και λιγότερα προβλήματα.

Επίσης θέλω να πω χρόνια πολλά και στον κυνηγότοπο για τα 4 χρόνια ζωής του στο διαδίκτυο και να του ευχηθώ να συνεχίσει την πετυχημένη του πορεία στον χώρο με την σωστή και γρήγορη ενημέρωση.

Προσωπικά για μένα ο μήνας Δεκέμβριος που μόλις έφυγε φέρνει το εορταστικό κλίμα των Χριστουγέννων αλλά είναι και ο μήνας όπου περνάω τον περισσότερο καιρό στα κυνηγοτόπια.

H χρονιά που μόλις έφυγε πιστεύω ότι θα μπορούσε να χαρακτηριστεί σε γενικές γραμμές ως καλή μέχρι στιγμής και ιδιαίτερα όσον αφορά την μπεκάτσα και τον αγριόχοιρο.

Το κυνήγι της μπεκάτσας για πολλούς από εμάς είναι ένα από τα πιο αγαπημένα διότι απαιτεί καλή τεχνική και καλή συνεργασία με τον σκύλο μας.

Ένας ακόμα σημαντικός παράγοντας στο ραντεβού μας με την μπεκάτσα είναι ο βιότοπος.

Θα πρέπει να γνωρίζουμε πολύ καλά τι είναι εκείνο που βοηθά να χαρακτηριστεί ένας τόπος καλός μπεκατσότοπος.

Αυτό το οποίο βοηθά πολύ είναι η υγρασία του εδάφους π.χ. συχνές βροχοπτώσεις μικρά ρυάκια και ανύπαρκτη παγωνιά.

Επίσης ο πλούσιος αριθμός μικρών δασών σε συνδυασμό με ξέφωτα και οργωμένα χωράφια που παρουσιάζουν μεγάλη συγκέντρωση γαιοσκωλήκων αλλά και πλούσια κάλυψη της περιοχής από χαμηλή βλάστηση συνθέτουν τον ιδανικό βιότοπο για μια μπεκάτσα.

Γνωρίζω ότι οι περισσότεροι τα ξέρετε όλα αυτά αλλά μια επανάληψη δεν έβλαψε ποτέ κανέναν, επίσης θα πρέπει να τα επαναλαμβάνουμε για να μαθαίνουν οι νέοι κυνηγοί.

Έτσι λοιπόν ξεκίνησα ένα πρωινό παρέα με την Ρέα μια νεαρή Κούρτσχααρ σκύλα κόρη της Αrtas να ψάξουμε σε ένα δάσος στα Πιέρια όροι.

Το μέρος το γνωρίζω καλά εδώ και αρκετά χρόνια και κυνηγάω εκεί κάθε χρόνο.

Από το βράδυ είχα κάνει την προετοιμασία για την επόμενη ημέρα, καταλαβαίνεται σαν γυναίκα κουβαλάω μαζί μου όλα τα απαραίτητα όπως φαρμακείο, νερό, αδιάβροχο καθώς και το φωσφόριζε γιλέκο μιας και σε αυτά τα δάση κυνηγούν πολλές παρέες γουροκηνηγών.

Το ξύπνημα ήταν νωρίς το πρωί και το μόνο που μου έμενε να κάνω ήταν ο πρωινός καφές για την διαδρομή.

Μπήκα στο αμάξι και ξεκίνησα ο καιρός δεν ήταν και τόσο καλός, τα σύννεφα είχαν σκεπάσει μέχρι την μέση το βουνό των θεών του Ολύμπου.

Μετά από διαδρομή μισής ώρας έφτασα στην περιοχή που θα έψαχνα.

Βγήκα από το αμάξι και το βλέμμα μου ταξίδεψε για λίγο στο όμορφο τοπίο το οποίο ήταν μαγευτικό, κατόπιν κατέβασα την Ρέα και της έβαλα το κουδούνι, την έδεσα με το λουράκι και πήραμε το μονοπάτι που οδηγεί προς της καστανιές.

Εδαφολογικά το μέρος είναι εύκολο και δεν θα δυσκόλευε ούτε την νεαρή σκύλα, αλλά ούτε και εμένα, μετά από τις 2 εγχείρησης ρήξης χιαστού που έχω κάνει.

Έλυσα την Ρέα και άρχισε να ψάχνει ανάμεσα στις καστανιές συγκεντρωμένα και μεθοδικά, μετά από πορεία τριών τετάρτων είδα την σκύλα να δυναμώνει τον ρυθμό της και να αρχίζει να κάνει ανέβασμα ποντάροντας προς την κατεύθυνση που φυσούσε ο άνεμος.

Η Ρέα είναι μια σκύλα με πολύ δυνατή μύτη και συνήθως παίρνει από μακριά τα πουλιά, έτσι κάνοντας μια πολύ όμορφη φέρμα σταμάτησε λίγο πιο μπροστά από τον κορμό μιας καστανιάς και δεν άργησαν να περάσουν μερικά λεπτά ώσπου η μπεκάτσα πετάχτηκε μπροστά μας κουνώντας δυνατά τα φτερά της και κάνοντας τον χαρακτηριστικό ήχο του πετάγματος της.

Ευτυχώς πρόλαβα και την χτύπησα πριν κρυφτή μέσα στο πυκνό του δάσους.

Αμέσως με χαρά η Ρέα έτρεξε να κάνει απόρτ στο θήραμα και δεν κρύβω ότι η χαρά μου ήταν μεγάλη που κατάφερε να εντοπίσει την μπεκάτσα.

Αφού συνεχίσαμε για κανένα τέταρτο ακόμα άρχισε να βρέχει έτσι αποφάσισα να γυρίσω πίσω παίρνοντας όμως μαζί μου τις καταπληκτικές αναμνήσεις ενός πολύ όμορφου μπεκατσοκυνηγιού.

Φιλικά

Μαίρη Βαρνάβα

Π.Δ. 453/77 Αρθ 8

Περί των Ελεγχομένων Κυνηγετικών Περιοχών (Ε.Κ.Π.) και των όρων και προϋποθέσεων ασκήσεως θήρας εν αυταίς

Αρθρον 8 : Απαγορεύσεις θήρας εντός της Ε.Κ.Π.

1.Απαγορεύεται η άσκησις θήρας δια τον χρονικόν διάστημα από 11ης Μαρτίου έως και 14ην Ιουλίου . Κατά το ως άνω χρονικόν διάστημα δύναται να επιτραπή η θήρα μόνον ασθενών γηρακοτων αρρένων επικινδύνων δια την ζωήν των άλλων, των χαρακτηριζομένων ως επιβλαβών θηραμάτων , ως και η σύλληψις δια την μεταφοράν αλλαχού ή δι'επιστημονικούς σκοπούς μόνον παρ'οργάνων της Ε.Κ.Π. (άρθ. 259 παρ. 2 ΝΔ 86/69)/

2.Απαγορεύεται η κατασκευή οιωνδήποτε εγκαταστάσεων προκαλούντων επικινδύνους ρυπάνσεις ή μολύνσεις του περιβάλλοντος άνευ λήψεως των απαραιτήτων επιστημονικών και τεχνικών μέσων ασφαλείας γενικώς του περιβάλλοντος και ειδικώς του θηράματος.

3.Πάσα δημοσία αρχή , οργανισμός δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου, η φυσικόν πρόσωπον εκτελών εργασίας ή έργα, ή προβαίνον εις εργασίας υποχρεούται να λαμβάνη πάντα τα υπό της θηραματολογικής επιστήμης μετά διατηρήσεως του βιοτόπου, απαγορευομένης της καταστροφής ή της φθοράς αυτού.

4.Προς αποφυγήν ρυπάνσεως του τοπίου εντός του χώρου της Ε.Κ.Π. προκλήσεως πυρκαϊών και ζημιών εν γένει, καθορίζονται υπό της Δασικής Αρχής οι χώροι κατασκηνώσεως των πάσης φύσεως επισκεπτών και διερχομένων οι οποίοι υποχρεούνται να τηρούν τα υπό των εντεταλμένων οργάνων υποδεικνυόμενα μέτρα.

5.Κατά την κατασκευήν αρδευτικού δικτύου ή δέσμευσιν φυσικών πηγών υποχρεούται ο κατασκευαστής να λαμβάνη τα ενδεδειγμένα μέτρα και να αφίνη ελευθέραν ροήν, ποσότητα ύδατος τουλάχιστον 20 % της αρχικής παροχής ώστε να εξασφαλίζεται η παροχή ύδατος και η προστασία του θηράματος και των ζώων και πτηνών εν γένει.

6.Δια την προστασίαν των καλλιεργειών απαγορεύεται εις τον κυνηγόν να εισέρχεται εντός αυτών εκτός εάν άλλως ρυθμίζεται δια του ετησίου προγράμματος θήρας.

7.Απαγορεύεται η κοπή, εκρίζωσις, εκθάμνωσις, εκχέρσωσις εκτάσεων άνευ αδείας της αρμοδίας Δασικής Αρχής (άρθ. 259 παρ. 3 ΝΔ 86/69).

8.Απαγορεύεται η μεταφορά εις τον χώρον της Ε.Κ.Π. παντός είδους θηράματος ως και η εξαπόλυσίς του, εάν τούτο δεν προέρχεται αποκρατικόν ελληνικόν εκτροφείον ή δεν συνοδεύεται υπό πιστοποιητικού υγείας αυτού και βεβαιώσεως υπευθύνου αρχής ότι το εκτροφείον ή η περιοχή εκ της οποίας προέρχεται δεν ενεφάνισεν κατά την τελευταίαν 3ετίαν επιζωοτικήν ασθένειαν.

9.Απαγορεύεται η διατήρησις ή η καθ'οιονδήποτε τρόπον χρησιμοποίησις κυνών, εφ'όσον δεν διαθέτουν πιστοποιητικόν της κτηνιατρικής υπηρεσίας ότι έχουν υπό τη προληπτική αγωγή κατά του ενιχοκόκκου και των επικινδύνων δια τον άνθρωπον την αγρία πανίδα και τα κατοικίδια ζώα, παρασίτων του πεπτικού και αναπνευστικού συστήματος.

10.Απαγορεύεται η απόρριψις εις ελεύθερον η περιφραγμένον χώρον εντός και εκτός των χωρίων, αγροικιών, πτηνοτροφείων, βουστασίων, χοιροστασίων ποιμνοστασίων κλπ., θανόντων ζώων ή πτηνών. Ταύτα δέον να θάπτωνται εντός της γης, κατά τρόπον ασφαλή , ώστε να μη δύνανται να εκταφούν παρά των σαρκοφάγων ζώων ή να καίωντα.

11.Απαγορεύεται η θήρα μη ανεπτυγμένων θηραμάτων. Ως ανεπτυγμένα θηράματα νοούνται : α) η ευγενής και πλατύκερος έλαφος ηλικίας άνω των δύο (2) ετών, β) η δορκάς των δέκα πέντε (15) μηνών, γ) ο αίγαγρος των δύο (2) ετών, δ) το αγριοπρόβατον των τριών (3) ετών, ε) ο αγριόχοιρος των δύο (2) ετών, στ) η γκαζέλα των τριών (3) ετών. Τα πτερωτά θηράματα θεωρούνται ανεπτυγμένα μετά την συμπλήρωσιν πέντε (5) μηνών ζωής.

12.Απαγορεύεται η θήρα κατά τας περιόδους παρατεταμένων χιονοπτώσεων, ξηρασίας, πλημμυρών ως και επιδημιών.

13.Επιβάλλεται υποχρεωτικής η λήψις των ενδεδειγμένων μέτρων παρά των κτηνιατρικών αρχών εν περιπτώσει επιζωρτιών και κινδύνων μεταδόσεως της ασθενείας.

Ο Θανάσης Κυριτσάκας Απαντά 1/1/08

Ελαττώματα ιχνηλάτη

Από κ doulger

Πριν από 9 μήνες μου χάρισαν ένα κουτάβι 5 μηνών διασταύρωση Μπιγκλ με Ελλ. Ιχνηλάτη. από την αρχή με εξέπληξε η υπερκινητικότητα του και η γρηγοράδα του και έτρεφα μεγάλες ελπίδες. Αφιέρωσα αρκετές ώρες σε εξόδους, και το κουτάβι 8 μηνών άρχισε να δείχνει ενδιαφέρον για το λαγίσιο ντορό. Σε εκπαιδευτήριο είχε μεγάλο πάθος και 2 φορές ξεφώλιασε μόνο του. Μετά τους 10 μήνες παρέμεινε σταθερό με λιγότερο πάθος όμως και αυτό που κάνει ακόμα και σήμερα είναι να κολλάει στο ντορό βοσκής. Το χειρότερο που ανακάλυψα εκτός του ότι του λείπει το πάθος είναι ότι μπαίνει στους θάμνους για πουλιά. Η απορία μου είναι να το κρατήσω κι άλλο μήπως βελτιωθεί (και αν ναι τι εκπαίδευση θέλει) ή έχει ανεπανόρθωτα ελαττώματα μιας και είναι ήδη 14 μηνών;

Απάντηση

Όλα τα κυνηγόσκυλα, είτε ιχνηλάτες είναι, είτε πουλόσκυλα, ωριμάζουν σωματικά και πνευματικά γύρω στους είκοσι μήνες. Κυνηγετικά αποδίδουν γύρω στα δυο χρόνια της ηλικίας τους και ολοκληρώνονται στα 3-4 χρόνια, εφ’ όσον βέβαια εκπαιδευτούν σωστά και μεθοδικά και το κυριότερο εφ’ όσον έχουν κυνηγετικά γονίδια.

Χωρίς να εξετάσουμε την ημίαιμη καταγωγή, που είναι σημαντικός αρνητικός παράγοντας από πολλές απόψεις, ο σκύλος σας είναι ακόμα κουτάβι και το μόνο που χρειάζεται είναι εκπαίδευση στο μέτρο της ηλικίας του μέχρι να μεγαλώσει. Από τώρα μέχρι τον επόμενο χρόνο θα ασχοληθείτε με την ατομική του εκπαίδευση στο λαγό. Θα τον πάτε πάλι μερικές φορές σε εκπαιδευτήριο, θα τον βγάλετε μετά στο ελεύθερο, σε «εύκολους» λαγούς, ειδικά την άνοιξη και τέλος θα κάνετε το τελευταίο τεστ με την έναρξη του κυνηγιού τον επόμενο Σεπτέμβριο.

Στην επόμενη περίοδο του κυνηγιού θα διαπιστώσετε το κυνηγετικό επίπεδο του σκύλου και θα μπορείτε να τον κρίνεται με σχετική αυστηρότητα, γιατί το πρόβλημα με τα ημίαιμα είναι η ασαφής καταγωγή και κληρονομικότητα, οπότε ποτέ δεν γνωρίζουμε τις κυνηγετικές προδιαγραφές, παρά μόνο στην πράξη και στο πλήρωμα του χρόνου.

Όλα τα ελαττώματα που αναφέρετε είναι στην ουσία φυσιολογική συμπεριφορά ενός κουταβιού, που βρίσκεται σε μεταβατικό στάδιο κυνηγετικής περιέργειας. Και πουλιά θα κυνηγήσει και πεταλούδες και χελώνες, αλλά και λαγούς, μέχρι το κυνήγι τους να καταγραφεί μόνιμα στο μυαλό του. Είναι στη φυσιολογία του σκύλου να ενεργεί θετικά μετά από πρότερη εμπειρία, δηλαδή απλά αν δεν μάθει κάτι καλά δεν το καταλαβαίνει.

Σε κάθε περίπτωση όμως, παίρνω την ευκαιρία να σχολιάσω την ανεξέλεγκτη επιμιξία που συνεχίζεται στην Ελλάδα και δημιουργεί προβλήματα κυνολογικά και κυνηγετικά.

Ας υποθέσουμε στην καλύτερη περίπτωση ότι οι γονείς του σκύλου σας είναι ένα Μπηγκλ καθαρόαιμο και ένας Ελληνικός Ιχνηλάτης καθαρόαιμος.

Διερωτώμαι λοιπόν ποιο είναι το κυρίαρχο κυνολογικό ή κυνηγετικό στοιχείο που αιτιολογεί αυτή τη διασταύρωση και τι σκέφτηκε ο «δωρητής» του κουταβιού σας. Απολύτως κανένα στοιχείο σας λέω εγώ και δεν σκέφτηκε τίποτα κι ούτε μπήκε στον κόπο να μάθει τι σημαίνει κυνοτεχνία.

Ούτε το Μπηγκλ έχει ανάγκη από αίματα Ελληνικού ιχνηλάτη γιατί είναι μια ράτσα αιώνων πιστοποιημένη κυνολογικά και κυνηγετικά με τα δικά της ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, αλλά ούτε και ο Ελληνικός Ιχνηλάτης έχει ανάγκη το Μπηγκλ για τους ίδιους λόγους.

Το αποτέλεσμα τέτοιων διασταυρώσεων είναι αποτυχημένο 95% τουλάχιστον, γιατί το κουτάβι σας σίγουρα είναι κατώτερο από ένα καθαρόαιμο Μπηγκλ και σίγουρα κατώτερο από έναν καθαρόαιμο Ελληνικό Ιχνηλάτη. Μπορεί κατά τύχη να βγει ανώτερο και των δυο, αλλά με ποιο μέλλον στις επόμενες γενιές, με τι σκύλο θα το ζευγαρώσετε για να πάρετε το ίδιο αποτέλεσμα. Αμέτρητο κυνολογικό χάος λοιπόν, χωρίς ουσιαστικό λόγο, όταν έχουμε δεκάδες καθαρόαιμες ράτσες, που θα μας ικανοποιήσουν στο μέγιστο βαθμό για όλη μας την κυνηγετική ζωή.

Πάντως ειλικρινά εύχομαι το κουτάβι σας να γίνει καλός ιχνηλάτης και να το χαρείτε, δεν φταίει αυτό που γεννήθηκε ημίαιμο, όμως εσείς μη συνεχίσετε το λάθος του «δωρητή» σας.

Ειδικά σε μας τους κυνηγούς, που ζούμε με τα σκυλιά μας, επιβάλλεται να μας διακρίνει μεγάλη ευαισθησία για τη ζωή τους και την τύχη τους.

Beagle

Από Φλοκ.

Κύριε Κυριτσάκα σας χαιρετώ,

Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για τις συμβουλές σας, οι οποίες με βοηθήσανε πάρα πολύ με αρκετά καλά κυνηγετικά αποτελέσματα.

Αυτό που θα ήθελα να μάθω είναι εάν υπάρχουν γραμμές Beagle οι οποίες κλαφουνίζουν μόνο στο ξεφώλιασμα και στην καταδίωξη.

Επίσης θα ήθελα να μάθω κατά πόσων η αφωνία πριν το βγάλσιμο του λαγού, βοήθα η υποβοηθά μιαν ομάδα ιχνηλατών, στην οποίαν, υπάρχουν άτομα που φωνάζουν στον ντορό.

Σας ευχαριστώ ξανά

Πέτρος.

Απάντηση

Η χαρά είναι και δική μου κ. Πέτρο αφού οι συμβουλές μου σας βοήθησαν αποτελεσματικά. Τα Beagle γενικώς έχουν εκρηκτικό χαρακτήρα και πολύ κυνηγετικό πάθος, είναι «μικροί διάβολοι» κατά τα λεγόμενα των Ευρωπαίων κυνηγών. Αυτό δικαιολογεί άλλωστε και την τάση που έχουν να γαβγίζουν από νωρίς το ντορό. Είναι καθαρά θέμα γονιδίων και χαρακτηρίζει σχεδόν όλα τα άτομα της ράτσας.

Δεν υπάρχουν γραμμές Beagle που να γαβγίζουν στο ξεφώλιασμα και στην καταδίωξη, ίσως μερικά άτομα να έχουν αυτή την τάση, αλλά θα είναι μεμονωμένα.

Όταν λέμε «αφωνία» εννοούμε το γάβγισμα κοντά στο γιατάκι με τον «τελευταίο ζεστό» ντορό, που μπορεί να είναι σε μια περίμετρο 50 μέτρων πάνω κάτω.

Σε μια συγκροτημένη ομάδα έμπειρων ιχνηλατών, που γνωρίζονται καλά, το φλύαρο συνεχές γάβγισμα κάποιου σκύλου δεν επηρεάζει την εργασία των άλλων, γιατί στην ουσία βρίσκονται δίπλα και «μέσα» στο ντορό όλοι, ειδικά πριν το ξεφώλιασμα, οπότε όλοι έχουν τη μυρωδιά στη μύτη τους και προχωρούν για το γιατάκι.

Απλώς ο «φωνακλάς» ανακοινώνει την κοντινή παρουσία της ομάδας στο λαγό ενώ οι άλλοι όχι ακόμα, με αποτέλεσμα ο λαγός να ξεσύρει πιο εύκολα.

Το φλύαρο γάβγισμα στη βοσκή του λαγού και στο κόψιμο του ντορού προς το γιατάκι, πάλι δεν ενοχλεί τα έμπειρα «άφωνα» σκυλιά γιατί γνωρίζουν σίγουρα τη συνήθεια του συντρόφου τους και ξέρουν πότε υπάρχει σοβαρός λόγος να του δώσουν σημασία, ανάλογα τον τόνο της φωνής. Μόνο τα νέα και άπειρα σκυλιά της ομάδας θα παρασύρονται σε κάθε γάβγισμα του άλλου.

Η τέλεια ομάδα ιχνηλατών εργάζεται σαν την ομπρέλα που ανοίγει και κλείνει. Τα σκυλιά ανοίγονται και ψάχνουν ντορούς με πρωτοβουλία και ανεξαρτησία ατομική και «κλείνουν» σε κάθε περίπτωση που θα βρεθεί από κάποιο αξιόλογος ντορός, με συνεχείς εναλλαγές σε όλη την πορεία της ανίχνευσης.

Καταπληκτικό θέαμα για τον κυνηγό και εξαιρετικός τρόπος εργασίας της ομάδας, που αγγίζει τα όρια του άριστου κυνηγιού και της κυνηγετικής τέχνης.

Άλλωστε ο λαγός το αξίζει!!

Ο Θωμάς Πετρόχειλος Απαντά 1/1/08

Από κ pampo

Δύσκολο Απόρτ

Γεια σου κύριε Πετρόχειλε. Έχω ένα πόιντερ αρσενικό 11 μηνών ξεκίνησα να του βάλω ορτύκι για να απορτάρει με αποτέλεσμα να το φάει το έκανα ακόμα άλλες 2 και έγινε το ίδιο μπορείτε να με βοηθήσετε γιατί δεν ξέρω τι να κάνω.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ.

ΝΙΚΟΣ ΑΠΟ ΣΥΡΟ.

Όταν ο σκύλος φτάνει να τρώει το θήραμα, ο τρόπος με τον οποίο μπορούμε να διορθώσουμε το ελάττωμα του είναι το κατευθυνόμενο απόρτ, το οποίο όμως είναι σχεδόν βέβαιο ότι δεν μπορείτε να το επιτύχετε χωρίς την βοήθεια ενός έμπειρου και εξειδικευμένου επαγγελματία. Θυμάμαι μια φόρα ένα Ιρλανδικό Σέττερ 7 μηνών, το είχα πάρει στην έναρξη στο κυνήγι των ορτυκιών επάνω στην Μακεδονία. Παρόλο που απορτάριζε όταν ήταν μόνο του επειδή ακριβώς εκεί βρέθηκε να κυνηγάει μαζί με άλλους τέσσερις σκύλους τους οποίους ζήλευε, έφτασε να φάει την πρώτη ημέρα 25 ορτύκια. Δεν την μάλωσα άλλα όταν γύρισα στο εκπαιδευτήριο την πέρασα από κατευθυνόμενο απόρτ και από εκεί και πέρα η συμπεριφορά της ήταν άψογη μέχρι τα 12 της χρόνια όπου πέθανε

Από κ raptor24

Έλλειψη επικοινωνίας και ''σκληρό δόντι''

Αγαπητέ κ. Πετρόχειλε...

Έχω ένα Πόιντερ μεγαλόσωμο αγγλικής εκτροφής 3,5-4 ετών, με απίστευτο πάθος για κυνήγι και παρά πολύ καλό χαρακτήρα!

Έχω πρόβλημα στο απόρτ. Ενώ εκτός κυνηγότοπου το εκτελεί άψογα με την γνωστή μέθοδο (μπαλάκι), αντιθέτως όταν κυνηγάμε όχι μόνο δεν εκτελεί αλλά κατά περίεργο τρόπο (κλείνουν τα αυτιά του) στα παραγγέλματα που καταλήγουν σε δυνατές φωνές και αρχίζει να δαγκώνει το θήραμα στο σημείο που θα το βρει πεσμένο.

Όλα αυτά πιστεύω ότι ξεκινούν από την έλλειψη επικοινωνίας που έχω με τον σκύλο, και αυτά συμβαίνουν μόνο στον κυνηγότοπο!

Αξίζει να σημειώσω ότι τον σκύλο τον πήρα στα χέρια μου 2 ετών σε πολύ κακή κατάσταση υγείας αλλά και σωματική... πιστέψτε με ότι για να μπω σε αυτόν τον Γολγοθά να συνεφέρω αυτό το ζώο, αξίζει...!

Σας παρακαλώ θερμά λοιπόν πείτε μου τι ακριβώς να κάνω!

Εκ των προτέρων ευχαριστώ πολύ!!!

Εφόσον κρίνετε ότι το ζώο αξίζει την οικονομική θυσία η οποία θα απαιτηθεί παρόλη την ηλικία του μπορείτε να το ποτέ σε έναν καλό επαγγελματία ο οποίος θα πρέπει να το εκπαιδεύσει εξ αρχής από την βασική εκπαίδευση μέχρι το τέλος και δεν θα υπάρχει κανένα πρόβλημα μετά.