Τρίτη, 1 Ιανουαρίου 2008

Η επιλογή του πρώτου όπλου

Άρθρο του Νίκου Αλεξανδρή

Για κάθε κυνηγό, η επιλογή του πρώτου όπλου είναι μια πολύπλοκη διαδικασία, μια στιγμή συναισθηματικά φορτισμένη. Συναισθήματα χαράς, αγωνίας, προσμονής αλλά και φόβου, κυριαρχούν στο υποσυνείδητο του, καθώς καλείται να κάνει την επιλογή του η οποία μπορεί να αποβεί καθοριστική για τη μετέπειτα κυνηγετική σταδιοδρομία και εξέλιξή του.

Φυσικά υπάρχει μια πληθώρα από μύθους που συνδέονται με αυτή την «ιεροτελεστία» οι οποίοι με τη σειρά τους διαδίδονται από στόμα σε στόμα, επηρεάζοντας και διαμορφώνοντας λανθασμένες προσδοκίες στο νέο κυνηγό. Αυτό βέβαια έχει σαν αποτέλεσμα να διαμορφώσει εσφαλμένα κριτήρια τα οποία τον οδηγούν σε μοιραίες επιλογές.

Όταν κανείς βρίσκεται μπροστά στην επιλογή του πρώτου του όπλου, συλλέγει ασταμάτητα πληροφορίες από τον κυνηγετικό περίγυρο που δεν είναι, κατ' ανάγκη, ο πιο καλά πληροφορημένος. Επηρεάζεται πολύ εύκολα από την προσωπική του αισθητική, χαζεύοντας ατελείωτες ώρες σε βιτρίνες των οπλοπωλείων και προσπαθεί να ενημερωθεί όσο το δυνατό καλύτερα από τις παρουσιάσεις του Κυνηγετικού Τύπου και των οδηγών αγοράς. Αποτέλεσμα; Ο νέος κυνηγός βρίσκεται έρμαιο σε απόψεις, κρίσεις και σχόλια τρίτων.

Πολλές είναι οι γνώμες που υποστηρίζουν «Αγόρασε ένα όπλο να κάνεις φέτος τη δουλειά σου και αργότερα βλέπουμε.!»

Με τον τρόπο αυτό οδηγείται κανείς σε μια πρώτη αγορά με βάση την προσωπική του αισθητική και το ποσό που είναι διατεθειμένος να καταλάβει. Επηρεασμένος από τις τεχνικές της επιστήμης του μάρκετινγκ, οι οποίες εμπλουτίζουν το μυαλό του με εκπληκτικά σκαλίσματα, φινιρίσματα με εξωτικές επιμεταλλώσεις, τα καλύτερα ξύλα, συνθετικά κοντάκια και λοιπά καλλωπίσματα, τα οποία έχουν κύριο σκοπό να μεγαλώνουν τη «γκάμα», θεωρεί δεδομένο ότι τα χρήματα που διαθέτει δε μπορούν να του αποκαταστήσουν ένα αξιόπιστο και καλό όπλο. Μέγα λάθος! Σε κάθε κατηγορία τιμής υπάρχουν αξιόλογα όπλα που «αξίζουν τα λεφτά τους» και με το παραπάνω. Πέραν όμως από αυτό, το να αποκτήσει κανείς ένα κυνηγετικό όπλο βιαστικά, με σκοπό να βολευτεί μια κυνηγετική περίοδο και να το αντικαταστήσει αργότερα, ρισκάρει να θέσει λάθος βάσεις για την κυνηγετική του πορεία. Και αυτό γιατί αν το πρώτο όπλο είναι τελείως άσχετο στα μέτρα του κατόχου του, τότε αυτός θα προσπαθήσει συνειδητά και υποσυνείδητα να προσαρμοστεί στα μέτρα του όπλου, με αποτέλεσμα να υιοθετήσει λάθος τεχνική σκόπευσης. Το πρώτο λοιπόν όπλο, ανεξάρτητα από την δυνατότητα αντικατάστασής του, έπειτα από λίγα χρόνια, είναι μια σημαντική και όχι τόσο απλή υπόθεση.

Κάποιοι άλλοι πάλι υποστηρίζουν τη θεωρία «Το σημαντικότερο είναι το πρώτο όπλο να είναι στα μέτρα σου. Επώμισε σε διάφορα οπλοπωλεία, διάφορα όπλα, και αγόρασε αυτό που σου έρχεται καλύτερα.»

Υπέροχη συμβουλή για κάποιον έμπειρο, παλιό κυνηγό, όχι όμως για ένα νέο! Και αυτό φυσικά γιατί αν αυτός ο κυνηγός έχει έναν τελείως λάθος τρόπο και θέση σκόπευσης, και αποκτήσει το όπλο που να ταιριάζει σε αυτές τις συνήθειες, το βέβαιο είναι ότι θα εμπεδώσει όλα τα λάθη, γεγονός που θα τον εμποδίσει μελλοντικά να διορθώσει τον τρόπο που σκοπεύει. Ένα γεγονός που περιφρονεί τη μοναδική ευκαιρία της ζωής του να κάνει ένα σωστό ξεκίνημα και να έχει μια καλή εξέλιξη ως σκοπευτής. Πρέπει λοιπόν πριν από όλα, όχι να βρει τα μέτρα που ταιριάζουν στον τρόπο που σκοπεύει, αλλά τα μέτρα που ταιριάζουν στον σωματομετρικό του τύπο. Και η ποιο σοφή κίνηση επάνω σ' αυτό, είναι να καταφύγει σε κάποιον δάσκαλο ή προπονητή σκοποβολής, και εκείνος με τη σειρά του θα τον βοηθήσει να βρει, καταρχήν μια σωστή στάση σκόπευσης, και στη συνέχεια τα σωστά μέτρα του όπλου που πρόκειται να αποκτήσει.

Υπάρχουν φυσικά και εκείνοι που λένε «Γιατί να πάρει δίκαννο, αφού σε καραμπίνα θα καταλήξει το παιδί, ας την αποκτήσει από τώρα.»

Κι όμως για τους τελειομανείς η σωστότερη επιλογή όπλου για ξεκίνημα είναι το μονόκαννο, καθώς δεν παρέχει το προνόμιο της δεύτερης ευκαιρίας, όπως επίσης και το πλαγιόκαννο ή αλληλεπίθετο δίκαννο, όπου είναι μια σεβαστή επιλογή. Το αυτογεμές όμως είναι το μόνο όπλο που το θεωρώ το πλέον ακατάλληλο για ένα νέο κυνηγό, και αυτό γιατί από τα πρώτα του βήματα ο κυνηγός επαναπαύεται στη δύναμη πυρός των τριών φυσιγγιών πράγμα πολύ πιθανό να μην τον καταστήσει ποτέ καλό σκοπευτή αλλά πάντα να αρκείται στη μετριότητα. Πέρα όμως από αυτό η πολυπλοκότητα του μηχανισμού του αυτογεμούς, η αδυναμία του να μεταφέρεται «σπασμένο» στον κυνηγότοπο και συνεπώς ασφαλές, καθώς και η δύσκολη συντήρησή του το κάνει εντελώς ακατάλληλο για ένα νέο κυνηγό. Εδώ βέβαια πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι σε ορισμένα κυνήγια όπως της φάσας ή του παπιού, υπάρχει σαφώς υπεροχή του αυτογεμούς έναντι των άλλων τύπων όπλου. Παρόλα αυτά θα ήταν πολύ καλύτερο ο νέος κυνηγός να μυηθεί σε ένα αλληλεπίθετο δίκαννο που θα του προσφέρει σωστότερη εκπαίδευση και εύκολο πέρασμα αργότερα σε αυτογεμές. Και δεν αναφέρομαι εδώ σε οποιονδήποτε τύπο δίκαννου, γιατί θεωρώ ότι το πλαγιόκαννο θα δυσκολέψει ιδιαίτερα κάποιον που το συνήθισε, στο πέρασμα σε ένα αυτογεμές, έναντι ενός αλληλεπίθετου που αρμόζει σχεδόν απόλυτα στα μέτρα ενός αυτογενούς.

Κλείνοντας θα ήθελα να αναφέρω κάποιες βασικές αρχές στην επιλογή του πρώτου όπλου.

Α)Τα τσοκάκια και τα μέσα ρύθμισης των κλίσεων κοντακίου είναι ανάμεσα στα ουσιώδη στοιχεία για την επιλογή του όπλου. Τα τσοκάκια επιτρέπουν τη ρύθμιση της βλητικής απόδοσης του όπλου ώστε να αρμόζει στο είδος κυνηγιού που κάνουμε. Τα μέσα ρύθμισης κοντακίου, δηλαδή τα κολάρα ρύθμισης και ίσως το ρυθμιζόμενο πέλμα, είναι ένα άλλο ουσιώδης χαρακτηριστικό, καθώς τα κολάρα επιτρέπουν τη σκοπευτική ρύθμιση του όπλου ώστε να βολεύει τον κάτοχο του και να στέλνει τα σκάγια εκεί που αυτός βλέπει.

Β)Αν κάποιος κυνηγός πρόκειται να ασχοληθεί με κυνήγια που γίνονται χωρίς σκύλο φέρμας σε καρτέρι, είναι προτιμότερο ένα όπλο με αυξημένο βάρος που να μειώνει το λάκτισμα, στο ενδεχόμενο πολλών βολών σε μικρό χρονικό διάστημα. Αντίθετα στο κυνήγι με σκύλο φέρμας όπου απαιτείται πολύωρο περπάτημα, καλό θα ήταν να προτιμήσουμε ένα ελαφρύτερο όπλο, χωρίς όμως να αψηφήσουμε το αυξημένο λάκτισμα το οποίο μπορεί να αποβεί ενοχλητικό και τελικά μοιραίο.

Συμπεραίνουμε λοιπόν ότι η επιλογή του πρώτου όπλου είναι μια πολύπλοκη διαδικασία, που σημαδεύει τον κυνηγό στην κυνηγετική του εξέλιξη. Χωρίς να ξοδεύουμε λεφτά άσκοπα και να μπαίνουμε σε ψευτοδιλλήματα, μόνο και μόνο για να ικανοποιήσουμε τις απαιτήσεις του μάρκετινγκ, αλλά αυτά τα χρήματα να τα αξιοποιήσουμε για κάποιες παραπάνω ώρες στο σκοπευτήριο με σκοπό την εξάσκηση, μπορούμε να έχουμε μια εξαιρετική επιλογή και μια εκπληκτική κυνηγετική πορεία!!!

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.