Παρασκευή, 1 Φεβρουαρίου 2008

Ρωτήστε τον Κώστα Καλφόπουλο

Ρωτήστε τον Θανάση Κυριτσάκα


Κυνήγι στην Βουλγαρία

Γράφει ο Κώστας Καλφόπουλος

Για τον μήνα Οκτώβριο είχα

κανονίσει από καιρό με τον φίλο μου τον Κώστα Παπακωνσταντίνου να ταξιδέψουμε στα βαλκάνια και συγκεκριμένα στην Βουλγαρία.

Εκεί θα κυνηγούσαμε καμπίσια πέρδικα, φασιανό και λαγό. Έτσι ξεκινήσαμε οδικός παρέα με δυο ακόμα φίλους από την Χαλκίδα τον Θανάση Μακαντάση και τον Γιάννη Σκαρλή αλλά και με τους αγαπημένους συντρόφους μας στο κυνήγι την ΑRTA την κόρη της Ρέα και τον γιό της Πύρρο. Μετά από ταξίδι 14 ωρών φτάσαμε βράδυ στον προορισμό μας και γρήγορα γρήγορα παραδοθήκαμε στην αγκαλιά του Μορφέα για να μπορέσουμε νωρίς το πρωί να είμαστε ξεκούραστοι στον κυνηγότοπο. Έτσι το ερχόμενο πρωινό

ξυπνήσαμε όλοι νωρίς για να ετοιμαστούμε.

Εδώ θέλω να σταθώ και να αναφέρω ότι πραγματικά το να κυνηγάς πεδινή πέρδικα είναι μια σπουδαία εμπειρία. Αν και έχω κυνηγίση ξανά στην Σερβία πεδινές πέρδικες ένιωθα σαν να ήταν η πρώτη μου φορά.

Συγκεντρωθήκαμε όλοι και το πρώτο που μας ανακοινώθηκε ήταν ότι οι πληθυσμοί της πέρδικας αλλά και των άλλων θηραμάτων ήταν σε πολύ καλό επίπεδο. Σε ερώτηση μου προς τον δασικό υπάλληλο που ήταν συνοδός μας που οφείλετε ο μεγάλος πληθυσμός θηραμάτων μου εξήγησε ότι η συγκεκριμένη πολιτική διαχείρισης βιοτόπων και θηράματος είναι από την εποχή του Ζίφκοφ.

Αυτός νομοθέτησε σε κάθε χωριό της Βουλγαρίας να υπάρχει ένας τοπικός σύλλογος κυνηγών, ο οποίος θα είναι υπεύθυνος για την τοπική διαχείριση του θηράματος.

Έτσι όλα τα μέλη του τοπικού συλλόγου συμβάλουν στις σπορές στις απελευθερώσεις θηραμάτων στις καταμετρήσεις θηραμάτων ώστε να γνωρίζουν πότε πρέπει να σταματά το κυνήγι και πότε να ξεκινά.

Αυτές οι εργασίες απαιτούν κόπο και δεν γίνονται εθελοντικά. Ο πρόεδρος του κυνηγετικού συλλόγου καλεί τηλεφωνικά ή με επιστολή τα άτομα που πιστεύει ότι θα φανούν χρήσιμα σε κάθε διαφορετική εργασία που βάζει ως στόχο ο εκάστοτε σύλλογος κυνηγών.

Επίσης σε συνεργασία με τους αγρότες ο τοπικός σύλλογος στον τόπο ευθύνης του δημιουργεί τεχνητά πολλές αγρανάπαυσης ώστε το θήραμα να έχει χώρους φωλεοποίησης και αναπαραγωγής.

Αυτά τα λίγα σχόλια περί της διαχείρισης ώστε ο αναγνώστης να καταλάβει ότι δεν είναι τυχαίος ο μεγάλος πληθυσμός θηραμάτων, αλλά έργο κοπιαστικό ενός μικρού συνόλου κυνηγών κατά τοπικό σύλλογο.

Για αυτό πρόταση μου είναι συνάδελφοι κυνηγοί αλλά και φορείς του κυνηγίου να κάνουμε προσπάθειες ακόμα περισσότερες για την ύπαρξη του ενδημικού θηράματος, γιατί ειδάλλως δεν αργεί η ώρα που θα κυνηγάμε μόνο σε κρατικές ή ιδιωτικές ελεγχόμενες περιοχές.

Αυτά τα λίγα σχόλια για να αφιπνηστούν λίγο όσοι πραγματικά ενδιαφέρονται για την ύπαρξη αυτής της αρχέγονης πράξης, είτε είναι επαγγελματίες είτε απλή κυνηγοί.

Ξαναπερνάω στο οδοιπορικό μας, την πρώτη ημέρα πήγαμε σ΄ένα χωριό που λεγόταν Stabolinski. Το τοπίο του κυνηγότοπου ήταν ως εξής: δέντρα από μηλιές και ροδιές, χωράφια χέρσα και σπαρτά και λίγα μποστάνια.

Το κυνήγι ξεκίνησε στις 8.00 το πρωί με ένα διάλειμμα στις 12.00 για φαγητό και λίγη ξεκούραση και ξεκινάγαμε ξανά στις 13.00 μέχρι της 18.00, αυτό ήταν και το πρόγραμμα όλων των υπολοίπων ημερών.

Ο τόπος που επρόκειτο να κυνηγήσουμε κρατάει μεγάλο αριθμό θηραμάτων από ότι σχολίασα με τον φίλο μου τον Κώστα, ο οποίος τον θεωρεί ένα από τα καλύτερα μέρη που έχει κυνηγήσει στην Βουλγαρία και δεν είχε άδικο.

Η μέρα εξελίχθει σε μια γιορτή της θεάς Αρτέμιδος, όπου τα σκυλιά μας και ειδικά η Αrta εντόπισε πολλές πέρδικες, ιχνηλάτησε και ξεπέταξε πολλούς λαγούς όπου έναν από αυτούς τον έπιασε στο γιατάκι του.

Όμως και τα παιδιά της Ρέα και Πύρρος δεν τα πήγαν καθόλου άσχημα, εντόπισαν πολλούς φασιανούς με αποτέλεσμα το πάθος τους για το κυνήγι να δυναμώσει περισσότερο μετά από τόσες συναντήσεις με τα θηράματα.

Δεν σας κρύβω ότι ο λόγος αυτής της εξόρμησης ήταν περισσότερο για αυτά τα δυο νεαρά σκυλιά μας.

Εκείνο που παρατήρησα ήταν ότι οι Βούλγαροι κυνηγοί έχουν σε μεγάλη εκτίμηση τα ηπειρωτικά σκυλιά. Ο δασάρχης της Φιλιππούπολης μου είπε ότι την εποχή του Σιδηρούν παραπετάσματος οι κυνηγοί χρησιμοποιούσαν περισσότερο σκύλους ηπειρωτικών φυλών, με πρώτο σκύλο σε προτίμηση το Βίζλα, Γερμανικό Μπράκ, Ντράτχααρ και όλα αυτά σ΄ένα τόπο που ο Βουλγάρικος ιχνηλάτης ήταν σε πληθώρα αλλά και η κυνοφιλία ήταν σε μεγάλη ακμή.

Επίσης η εξαγωγή κρέατος από άγριο κυνήγι ήταν σημαντικός οικονομικός πόρος στην Βουλγαρία. Παρόλα ταύτα προτιμούσαν σκύλους φέρμας, με την φιλοσοφία να μεταλάσεται και σε ιχνηλάτη αυτό που λέμε 2 σε 1.

Αυτό για όσους ισχυρίζονται ότι αυτοί οι σκύλοι ανήκουν στην ομάδα 7 και πρέπει να είναι μόνο σκύλοι φέρμας και ότι οι ηπειρωτικοί λαοί εκτρέφουν σκυλιά με βάση το δικό τους τρόπο κυνηγίου στο μέλλον.

Η προσωπική μου άποψη λοιπόν είναι ότι ο σκύλος του μέλλοντος θα είναι ο σκύλος πολλαπλής χρησιμότητας λόγω των συνθηκών που θα εξελίσσεται η πράξη του κυνηγίου στο μέλλον.

Έτσι η πρώτη ημέρα τελείωσε αφήνοντας μας ευχαριστημένους από το κυνήγι μας και από τις εικόνες που αποκομίσαμε. Γυρίσαμε στο ξενοδοχείο για ένα ζεστό μπάνιο και στην συνέχεια ένα καλό δείπνο με ντόπια εδέσματα και ένα κόκκινο καταπληκτικό κρασί που ήταν και το κερασάκι στην τούρτα ώστε να πέσουμε ξεροί για ύπνο μετά από πορεία 15 km.

Την επόμενη ημέρα το πρωινό ξύπνημα μας βρήκε με νότιους ανέμους ομίχλη και αραιή αλλά σταθερή βροχή. Αυτές οι συνθήκες όπως καταλαβένεται δυσκόλεψαν την κατάσταση μιας και όσο προετοιμασμένος με την ένδυση και υπόδηση εάν είσαι όταν βρέχεσαι 8 ώρες το αποτέλεσμα είναι γνωστό.

Παρόλα ταύτα μπορέσαμε και χτυπήσαμε λίγες πέρδικες γιατί έφευγαν μακριά και έναν λαγό που τον ξεπέταξε ο Πύρρος τον τουφεκίσαμε αλλά τον τραυματίσαμε και ο σκύλος τον καταδίωξε γύρω στα 200 μέτρα. Ο λαγός τρέχοντας έχανε πολύ αίμα και έτσι άρχισε να χάνει δυνάμεις και ξεψύχησε, ο Πύρρος τον έπιασε και μας τον έφερε με μεγάλο καμάρι. Έτσι με το σούρπο βρεγμένοι μέχρι το κόκαλο, κουρασμένοι περπατώντας σε οργωμένα χωράφια γυρίσαμε στο αμάξι για το δρόμο της επιστροφής στο ξενοδοχείο.

Την Τρίτη ημέρα θα πηγαίναμε σε ένα πιο μακρινό μέρος από την έδρα μας.

Ο καιρός καλύτερος από την προηγούμενη ημέρα αλλά οι εδαφολογικές συνθήκες δεν ήταν καλές. Η βροχή της προηγούμενης ημέρας είχε δημιουργήσει στο έδαφος συνθήκες αργιλώδες πυλοχώματος το οποίο κολλούσε στις μπότες μας και μας δημιούργησε πρόβλημα στο περπάτημα και κόπωση.

Εδώ το μέρος είχε πολλά μποστάνια από ντομάτες, λάχανα, κουνουπίδια και λίγα γραμμικά αμπέλια. Ο τοπικός Θηροφύλακας μας είπε ότι ο συγκεκριμένος τόπος είχε 3 κοπάδια πέρδικες, λίγους λαγούς, πάπιες στα κανάλια και τοπιάρικα ορτύκια.

Έτσι στο πολύωρο κυνήγι εντοπίσαμε 1 κοπάδι πέρδικες που μπορέσαμε και καρπωθήκαμε μερικές, λίγα ορτύκια και τουφεκίσαμε χωρίς επιτυχία 3 φορές πάπιες που μας ξεπέταξαν τα σκυλιά από τα κανάλια.

Έτσι τελείωσε και η τελευταία μέρα του κυνηγίου αλλά με το τέλος της 3ης ημέρας σήμανε και η ώρα της επιστροφής.

Κατά την διάρκεια της επιστροφής στην Ελλάδα κάναμε σχόλια ζώντας ξανά το ταξίδι μας, γελάσαμε πολλές φορές με κάποια πεσίματα στην λάσπη τρέχοντας να πάρουμε θέση σε κάποια φέρμα ή χαριτολογώντας να συζητάμε κάποιες αστοχίες σε φερμαριστά πουλία και λάγους.

Ετσι το ταξιδι αυτή η μικρή οδύσσεια έφτασε στο τέλος της με όμορφες κυνηγετικές αναμνήσεις από τα Βαλκάνια και με ελπίδα και στον τόπο μας να ζούμε έντονες κυνηγετικές στιγμές ανάλογες της συγκεκριμένης εμπειρίας που βιώσαμε.

AUVERGNE POINTER

FCI-Standard N° 180 / 02. 04. 2004 / GB

(Braque d’Auvergne)

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: John Miller και Raymond Triquet

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: στα Ελληνικά Τσομώκος Διομήδης

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ: Γαλλία.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΑΡΧΙΚΩΝ ΕΓΚΥΡΩΝ ΠΡΟΤΥΠΩΝ: 24.03.2004.

ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΗ: Σκύλοι δείκτες.

ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ F.C.I.: ομάδα 7 Σκύλοι δείκτες.

παράγραφος 1.1. ηπειρωτικοί δείκτες

σκυλιά τύπου "Braque".

με τη εξέταση εργασίας.

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΕΡΙΛΗΨΗ: Ο δείκτης του Auvergne είναι μια αρχαία φυλή, παρούσα στην περιοχή του Cantal για περισσότερο από δύο αιώνες. Προερχόμενη και έχοντας σχεδόν κοινή προέλευση με τους δεικτών πολλαπλής χρήσης, η εξέλιξη της φυλής προήλθε από μια αυστηρή επιλογή στην οποία εικάζετε ότι βασική συμμετοχή είχαν οι ιππότες της Μάλτας. Φτιαγμένο από και για τους κυνηγούς, έχει μια ισχυρή προσωπικότητα ενισχυόμενη και από την ιδιαίτερη εικόνα του τριχώματος του.

ΓΕΝΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ: Ευθύγραμμο, μέσων αναλογιών. Γεροδεμένο σκυλί, με ισχυρή δομή οστών, αλλά χωρίς να είναι βαρύ, με εμφανή τα χαρακτηριστικά των Μπράκ, ανάλαφρο βηματισμό, με κομψότητα που ενισχύεται από το τρίχωμα του και αρμονικές αναλογίες. Η γενικότερη του εικόνα μας προδιαθέτει για την ικανότητα του στο να καλύπτει μεγάλες αποστάσεις, με άνετη κίνηση η οποία του επιτρέπει να διατηρεί τη δραστηριότητά του ολόκληρη την ημέρα, ακόμα και σε στις δυσκολότερες εκτάσεις.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΑΝΑΛΟΓΙΕΣ:

  • Σώμα:

Το μήκος του σώματος (από την άκρη των ώμων ως την άκρη των γλουτών) είναι περίπου ίσο με το ύψος στο ακρώμιο.

Το βάθος του στήθους είναι ίσο με το μισό ύψος του σκυλιού στο ακρώμιο.

  • Κεφάλι:

Μήκος του ρύγχους ελαφρώς λιγότερο ή ίσος με το μήκος του κρανίου.

ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ-ΙΔΙΟΣΥΓΚΡΑΣΙΑ: Ευγενές σκυλί, πολύ στοργικό, ευφυή και υπάκουο. Η εκπαίδευση του στηρίζεται κυρίως στην ανάπτυξη των φυσικών ικανοτήτων του. Η οσφραντική του ικανότητα είναι πολύ ισχυρή. Προσαρμόζεται πολύ καλά στην οικογενειακή ζωή.

ΚΕΦΑΛΙ

ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΚΡΑΝΙΟΥ:

Κρανίο και ρύγχος: Οι κρανίο-μετωπικοί άξονες είναι ελαφρώς αποκλίνοντες (χαρακτηριστικό των braque).

Το κεφάλι είναι μακρύ, ανάλογο με το μέγεθος του, κάπως ελαφρύτερο στα θηλυκά.

Βλέποντας το από επάνω, η μορφή του κρανίου είναι σχεδόν ωοειδής. Η ινιακή προεξοχή είναι ελαφρώς προεξέχουσα.

Το πλάτος του κρανίου μεταξύ των ζυγωματικών είναι ίσο με το μήκος του.

Υπεροβλεφαρικές αψίδες: Έντονα διακριτές.

Μετωπιαίο στοπ: Ελαφρώς τονισμένο.

ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ:

Μύτη: Πάντα μαύρη, σχετικά ευρεία, στιλπνή, με σωστά και ανοικτά ρουθούνια. Το ανώτερο προφίλ της είναι στην επέκταση του ρύγχους.

Ρύγχος: Μήκος κοντά σε αυτό του κρανίου. Το ρύγχος είναι επίπεδο.

Χείλια: Επαρκή. Το ανώτερο χείλος επικαλύπτει το κατώτερο. Σωστός χειλικός σύνδεσμος, χωρίς έντονες εσωτερικές πτυχές. Βλέποντας τα από εμπρός, τα χείλια διαμορφώνουν μια τετραγωνισμένη άκρη στο ρύγχος.

Σαγόνια-δόντια: Εύρωστα, ίσου μήκους. Τα δόντια είναι ισχυρά. Δάγκωμα ψαλιδιού ή επίπεδο δάγκωμα.

Μάτια: Σχετικά μεγάλα, ωοειδή, σκούρου φουντουκί χρώματος, τοποθετημένα σωστά (στην περιοχή του προσώπου), δίνοντας μια ειλικρινής και ευγενική έκφραση.

Το καλά χρωματισμένο βλέφαρα δεν επιτρέπουν στον επιπεφυκότα να είναι εμφανής.

Αυτιά: Κολλημένα μάλλον προς το οπίσθιο τμήμα. Σε ανάπαυση, το αυτί τίθεται κάτω από μια γραμμή που διατρέχει από το επάνω επίπεδο της μύτης ως το μάτι. Σε εγρήγορση, το αυτί μπορεί να κινηθεί και πάνω από αυτή την γραμμή. Στρέφεται ελαφρώς προς τα μέσα, χωρίς να κατσαρώνει ή να είναι επίπεδο, το αυτί είναι εύπλαστο και ελαφρώς «μεταξωτό».

Η άκρες είναι αρκετά στρογγυλεμένες. Τραβώντας το προς τα εμπρός, πρέπει να φθάνει στη ρίζα της μύτης, χωρίς να φτάνει περά από την άκρη της.

ΛΑΙΜΟΣ: Σχετικά μακρύς, σωστά συνδεδεμένος μεταξύ των ώμων, ελαφρώς κεκλιμένος. Παρουσία μικρού λωγάνιου. Το μήκος του λαιμού είναι κατά προσέγγιση ίσο με αυτό του κεφαλιού.

ΣΩΜΑ:

Ραχιαία γραμμή: Ίσια και τεταμένη.

Ακρώμια: Τονισμένα.

Πλάτη: Στενή, επίπεδη και κοντή. Η σπονδυλική στήλη δεν πρέπει να εξέχει.

Οσφυϊκή χώρα: Σωστά συνδεδεμένη, ευρεία (ειδικά στα θηλυκά), ελαφρώς κεκλιμένη.

Καπούλια: Πλάγια (35° όσον αφορά τη ραχιαία γραμμή), οι άκρες των ισχίων ορατές.

Στήθος: Μακρύ και βαθύ, φθάνει στο επίπεδο των αγκώνων. Ένα εγκάρσιο τμήμα σε σχήμα αυγού, συχνά εμφανίζεται, στο κάτω μέρος του.

Κάτω γραμμή και κοιλιά: Με ήπια ανοδική κλίση προς την κοιλιά, χωρίς πτυχές. Τα πλευρά είναι ευρεία, με ελαφριά κοιλότητα, ενώνονται ομαλά στα ισχία.

ΟΥΡΑ: Τοποθετημένη σχετικά ψηλά. Πρέπει να φέρεται οριζόντια. Κυλινδρική και όχι πολύ λεπτή. Κομμένη, έχει μήκος 15 έως 20 εκατ. (6 "σε 8"). Μη ακρωτηριασμένη, φθάνει στο σημείο των ταρσών χωρίς να τους υπερβαίνει.

ΑΚΡΑ: Σε αρμονία και ευθυγράμμιση με το σώμα.

ΕΜΠΡΟΣΘΙΑ ΑΚΡΑ: Κατακόρυφα με το έδαφος.

Ώμοι: Ισχυροί, μυώδεις, αρκετά άνετοι στη δράση. Κλίση 45°.

Αγκώνας: Στον άξονα του σώματος.

Αντιβράχιο: Ισχυρό και μακρύ, μυϊκό και ίσιο.

Καρπός (καρπική ένωση): Ισχυρός χωρίς κόμπους.

Μετακάρπιο : Κοντό, ελαφρώς κεκλιμένο στο προφίλ.

ΟΠΙΣΘΙΑ ΑΚΡΑ: Σωστά γωνιομένα, λειτουργούν σε παράλληλο επίπεδο.

Ανώτερος μηρός: Έντονα μυώδης.

Ταρσός: Σφριγηλός και σαφής.

Μετατάρσιο (Οπίσθιο Μετακάρπιο): Κοντό χωρίς να είναι λεπτό.

ΠΕΛΜΑΤΑ: Λίγο μακρύτερα από αυτά που ονομάζουμε "αιλουροειδή πέλματα" και λίγο κοντύτερα από τα "πέλματα λαγού". Χωρίς να στρέφονται ούτε προς τα μέσα ούτε προς τα έξω.

Τα νύχια είναι ισχυρά και κοντά, τα μαξιλάρια είναι σκληρά και ανθεκτικά τα δάχτυλα είναι σφιχτά μεταξύ τους.

ΒΗΜΑΤΙΣΜΟΣ / ΚΙΝΗΣΗ: Κίνηση μέσου εύρους αλλά με έναν συνεχή ρυθμό που παρέχει την πασίγνωστη αντοχή αυτού του σκυλιού. Ο συνήθης βηματισμός κυνηγιού είναι ένας μέσος καλπασμός, κανονικός και ελαφρά λικνιστικός.

ΔΕΡΜΑ: Αρκετά ωραίο, ελαφρώς χαλαρό χωρίς υπερβολή.

ΤΡΙΧΩΜΑ

ΤΡΙΧΑ: Κοντή, όχι πολύ λεπτή, ούτε σκληρή, λαμπερή.

ΧΡΩΜΑ: Μαύρο με άσπρα ακανόνιστα στίγματα.

Η ιδιαιτερότητα των στιγμάτων παράγει δύο αναγνωρισμένους τύπους: Τον διάστικτό ή τον γκριζωπό. Η διαφοροποίηση όμως αυτή δεν πρέπει να χρησιμοποιηθεί για να διαχωρίσει δύο άτομα της ίδιας ποιότητας.

Το κεφάλι πρέπει να είναι μαύρο κατά προτίμηση με μια άσπρη «φλόγα» στο ρύγχος που επεκτείνεται ως το κρανίο. Το λευκό εκείνης της «φλόγας» μπορεί να επεκταθεί και πλευρικά του ρύγχους.

Λευκά και πιτσιλωτά αυτιά ή λευκές και πιτσιλωτές πλευρές του κρανίου δεν πρέπει να θεωρούνται ως ελαττώματα.

ΜΕΓΕΘΟΣ:

Ύψος στο ακρώμιο (με και για τα δύο φύλα μια ανοχή + 2 εκατ. και – 1 εκατ.):

Αρσενικά: 57 έως 63 εκατ. (22,5 "σε 24,8")

(60 εκατ. – 23,6 " – ιδανικό ύψος).

Θηλυκά: 53 έως 59 εκατ. (20,9 "σε 23,2")

(56 εκατ. – 22 " ιδανικό ύψος).

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ: Οποιαδήποτε απόκλιση από τα προηγούμενα σημεία πρέπει να θεωρηθεί ελάττωμα και η σοβαρότητα με την οποία το ελάττωμα αυτό θα πρέπει να αξιολογηθεί, πρέπει να είναι στην ακριβή αναλογία με τον βαθμό απόκλισης του.

  • Παράλληλοι κρανίο-μετωπικοί άξονες.
  • Κεφάλι διογκούμενο κάτω από τα μάτια.
  • Προφανής επιπεφυκός υμένας.

ΣΟΒΑΡΑ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ:

  • Συγκλίνοντές κρανίο-μετωπικοί άξονες (προς το μέτωπο).
  • Κοίλο ή κυρτό ρύγχος.
  • Αυτί τοποθετημένο πολύ ψηλά, πάρα πολύ κοντό, επίπεδο, πολύ συστριμμένο.
  • Κρεμαστά ή πλαδαρά χείλια, πάρα πολύ κοντά, ρύγχος που λεπταίνει προς την άκρη του.
  • Πολύ στενό στήθος.

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥ:

Χαρακτήρας:

  • Επιθετικά ή υπερβολικά ντροπαλά (άτομα)

Κεφάλι:

  • Έλλειψη του τύπου "braque".
  • Υπό ή προγναθισμός περισσότερο από 1mm χάσμα μεταξύ των κοπτήρων
  • Η έλλειψη των πρώτων προγομφίων ανέχεται. Η έλλειψη 2 άλλων προγομφίων (PM2 ή PM3) ή οποιουδήποτε άλλου δοντιού συμπεριλαμβανομένου και του PM4 είναι αιτία αποκλεισμού.
  • Αναστροφή ή αντιστροφή των βλέφαρων ή ίχνη διορθωτικής επέμβασης.

Πόδια:

  • Παρουσία παράνυχων ή ίχνη αφαίρεσής τους.

Τρίχωμα:

  • Εξ ολοκλήρου ο μαύρο ή εξ ολοκλήρου λευκό.
  • Απουσία στιγμάτων.
  • Καστανόξανθα σημάδια ή "καψαλισμένου ψωμιού" (κιτρινόφαιες) ανταύγειες.
  • Αποχρωματισμένη μύτη.
  • Αποχρωματισμένες οφθαλμικές εσοχές.
  • Κίτρινα μάτια " γερακισία μάτια". Μάτια επίπεδα.

Μέγεθος:

  • Έξω από τα καθορισμένα από τα όρια του πρότυπου (επίσημη ανεκτικότητα

+ 2cm και – 1 εκατ.).

Οποιοδήποτε σκυλί που παρουσιάζει σαφείς φυσικές ή ανωμαλίες συμπεριφοράς θα πρέπει να αποκλείετε.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Τα αρσενικά ζώα πρέπει να έχουν δύο εμφανείς κανονικούς όρχεις που κατεβούν πλήρως στο οσχέων.

Αυτά τα τροποποιημένα πρότυπα της φυλής θα ισχύουν από τον Σεπτέμβριο του 2004.

Το Braque των Ιπποτών της Μάλτας

Ο δείκτης Braque d'Auvergne, είναι μια σπάνια, σαφώς καθορισμένη και ομοιογενής φυλή Γαλλικών κυνηγετικών σκυλιών, ήδη από το 1700. Το Braque d'Auvergne, επίσης γνωστό ως μπλε της Auvergne ή δείκτης της Auvergne, είναι ένα δυνατό και γερό σκυλί που δημιουργήθηκε γύρω στα τέλη του 17ου με τις αρχές του 18ου αιώνα, στη γαλλική περιοχή του Cantal και πιο συγκεκριμένα στo Auvergne.

Το Auvergne βρίσκετε στο κεντρική νοτιοδυτική Γαλλία, αρκετά κοντά στη Gascony περιοχή προέλευσης των σκύλων της Gascony. Κάτι από το οποίο πολλοί θα μπορούσαν να βγάλουν το συμπέρασμα ότι τα σκυλιά της Gascony, είναι οι πρόγονοι των σκύλων του Auvergne. Κατά τη διάρκεια κατοχής της Μάλτας από τον Ναπολέοντα, ο Ναπολέων προχώρησε τη διάλυση του τάγματος των ιπποτών της Μάλτας (Chevaliers de Malte). Μια ιστορία αναφέρει ότι οι πρόγονοι των σκυλιών του Auvergne εμφανίστηκαν στη Γαλλία ακριβώς τότε, με την επιστροφή δηλαδή των ιπποτών αυτών στη χώρα τους, γύρω στο 1798. Η ιστορία όμως αυτή δεν πρέπει να ανταποκρίνεται πλήρως στην αλήθεια και το πλέον πιθανό ότι οι ιππότες έφεραν μαζί τους κάποια σκυλιά τα οποία διασταυρώσαν με τοπικές φυλές και από τις διασταυρώσεις αυτές προήλθαν οι δείκτες της Auvergne.

Μια άλλη εκδοχή αναφέρει ότι είναι πιθανό η περίοδος εμφάνισης των Μπράκ του Auvergne να συμπίπτει με την επιστροφή των Ιπποτών της Μάλτας, όμως η φυλή προήλθε από την διασταύρωση διαφόρων τοπικών φυλών (ίσως και κυνηγόσκυλων της Gascony) με Ουαλικά μαύρα Πόιντερ.

Ο δείκτης της Auvergne είναι ένα μεγάλο, σκληρό σκυλί κυνηγιού, ιδιαίτερα κατάλληλο για τις ορεινές περιοχές της Αuvergne. Είναι ζωηρό, ευαίσθητο, υπάκουο και στοργικό. Όπως ακριβώς και οι Γάλλοι προγονοί του, είναι ελαφρύ και κομψό στο κυνήγι. Μπορούν πέρα από την φέρμα να ιχνηλατούν, έχουν πολύ καλή επαναφορά και αγαπούν ιδιαίτερα το νερό. Έχουν πολύ καλή επαφή με τον κυνηγό, ενώ και στην οικογενειακή ζωή κάνουν ότι το καλύτερό ως μέλος της οικογένειας.

Η φυλή χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης από τους Γάλλους κυνηγούς για περισσότερο από δύο αιώνες, αν και κατά την διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου έφτασε στα πρόθυρα εξαφανισμού με μόλις 25 άτομα της φυλής, σήμερα όμως δείχνει σαφή δείγματα ανακάμψεις.

Η Προσκόπευση και οι τεχνικές της

Γράφει ο Νίκος Αλεξανδρής

Αρχικά, θα ήθελα να ρωτήσω ποιοι από εσάς δεν έχετε απογοητευτεί ή προβληματιστεί καθώς χάνετε ένα θήραμα λόγω κακής προσκόπευσης; Όλοι. Και αυτό φυσικά οφείλεται στην δυσκολία να εφαρμόσει κανείς στην πράξη όλες τις θεωρίες σχετικά με την τεχνική σκόπευσης. Γιατί για να επιτύχει ένας κυνηγός στην πράξη πρέπει σαφώς να γνωρίζει τους κανόνες και τις τεχνικές σκόπευσης αλλά και να μπορεί να τις εφαρμόσει αποτελεσματικά και γρήγορα, χωρίς να προσπαθεί με νοερούς υπολογισμούς να βρει την ιδανική προσκόπευση και το ιδανικό σημείο που πρέπει να πατήσει την σκανδάλη, φτάνει η σκοπευτική του επίδοση να απορρέει από το ένστικτο του.

Βέβαια η εφαρμογή των κανόνων της κυνηγετικής βλητικής πολλές φορές παρεμποδίζεται από παράγοντες όπως το ξάφνιασμα κατά την εμφάνιση του θηράματος. Όλοι γνωρίζουμε, και αν όχι μπορούμε να το μάθουμε, ότι η σκόπευση αν και είναι μια χειρονακτική ενέργεια, αποτελεί την υλοποίηση της εγκεφαλικής λειτουργίας. Για το λόγο αυτό η έλλειψη ψυχραιμίας και ελέγχου κατά τη στιγμή του πυροβολισμού αποτελούν τα κύρια αίτια της ελλιπούς εφαρμογής αυτών των κανόνων με αποτέλεσμα την αστοχία στην βολή.

Σκοπός μου σε αυτό το άρθρο είναι να αναφέρω τις τεχνικές και τους κανόνες που πρέπει να γνωρίζει κάθε ευσυνείδητος κυνηγός, θεωρητικά και πρακτικά, για μια επιτυχή βολή.

Είναι γνωστό ότι από την στιγμή που ο εγκέφαλος δίνει την εντολή πυροδότησης και μέχρι τα σκάγια να διανύσουν την απόσταση μεταξύ της κάννης και του στόχου απαιτείται κάποιο χρονικό διάστημα. Μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα όμως, ο στόχος, καθώς βρίσκεται εν κινήσει, έχει μετακινηθεί από το αρχικό σημείο σκόπευσης και για ακριβώς αυτό το λόγο η προσκόπευση κρίνεται απαραίτητη. Υπάρχουν αρκετές τεχνικές προσκόπευσης οι δυο ποιο διαδεδομένες όμως και με τις οποίες θα ασχοληθούμε είναι η σκόπευση σταθερής παρακολούθησης και η σκόπευση ταχείας παρακολούθησης.

Κατά την πρώτη μέθοδο στοχεύουμε σε κάποιο σημείο, προπορευόμενο του στόχου, και στη συνέχεια τον παρακολουθούμε με την ίδια ακριβώς ταχύτητα κρατώντας την απόσταση του στόχου και της προέκτασης της κάνης σταθερή μέχρι την στιγμή της πυροδότησης χωρίς να διακόψουμε την κίνηση του όπλου. Φυσικά την στιγμή που πυροβολούμε, λόγω της έντονης ανάκρουσης, το σώμα μας τείνει εγκεφαλικά να σταματήσει αυτόματα την πορεία παρόλα αυτά όμως με την συχνή εξάσκηση αυτό μπορεί να ξεπερασθεί. Αυτή η μέθοδος έχει πολύ καλά αποτελέσματα και εφαρμόζεται από πολλούς κυνηγούς.

Στην δεύτερη μέθοδο, σκόπευση ταχείας παρακολούθησης ή αλλιώς μέθοδος "swing", η οποία θα μπορούσαμε να πούμε ότι προπορεύεται ελάχιστα την πρώτη, από άποψη προτίμησης, επωμίζουμε ταχέως το όπλο πίσω από τον στόχο και στη συνέχεια το κινούμε προς αυτόν με μεγαλύτερη ταχύτητα και μόλις τον υπερβούμε για μικρό διάστημα σύρουμε την σκανδάλη και πάλι χωρίς να διακόψουμε την κίνηση του όπλου. Με αυτή τη μέθοδο η προσκόπευση που απαιτείται είναι ελάχιστη λόγω του ότι το όπλο κινείται με μεγαλύτερη ταχύτητα από αυτήν του στόχου. Αυτή η μέθοδος θεωρείται η ποιο δύσκολη καθώς ανάλογα με την περίσταση απαιτείται η κατάλληλη μεγαλύτερη ταχύτητα με την οποία πρέπει να κινηθεί το όπλο.

Στη βολή με το λειόκαννο κυνηγετικό όπλο κατά κινητού στόχου η μεγαλύτερη και μοναδική τέχνη είναι να γνωρίζει κανείς πόσο και πως θα βάλει την προσκόπευση που χρειάζεται κάθε φορά. Λίγοι κυνηγοί καθώς και σκοπευτές λένε ότι το επιτυγχάνουν συνειδητά όταν τουφεκάνε ελέγχοντας με μικρή ή μεγάλη ακρίβεια το μέγεθος της προσκόπευσης που χρειάζεται κάθε φορά να χρησιμοποιήσουν. Άλλοι πάλι δηλώνουν ότι ποτέ δεν έχουν σκεφτεί ούτε έχουν αναλύσει το πόσο και πως ακριβώς βάζουν την προσκόπευση. Γι αυτό το λόγο άλλωστε και δεν μπορούν να εξηγήσουν αναλυτικά σε κάποιον τη μέθοδο ή τον τρόπο που χρησιμοποιούν για να πετύχουν τα πουλιά ή τους δίσκους. Ρωτάς αυτούς τους κυνηγούς και σκοπευτές και δυσκολεύονται ή δεν μπορούν καθόλου να σου περιγράψουν το τι ακριβώς κάνουν με την προσκόπευση, παρόλα αυτά όμως έχουν μια πληθώρα από επιτυχημένες βολές. Οι ερωτώντες εκλαμβάνουν αυτή τη αδυναμία επεξήγησης των ενεργειών, πολλές φορές σαν απροθυμία πληροφόρησης από πλευράς αυτών των κυνηγών και σκοπευτών. Δεν είναι όμως έτσι, γιατί αυτή η άρνηση της ανάλυσης ελάχιστες φορές είναι εσκεμμένη, τις περισσότερες φορές είναι αδυναμία.

Η προσκόπευση υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει, έστω και αν ισχυρίζονται μερικοί ότι: «με αυτά τα φυσίγγια εγώ τουφεκάω πάνω στο πουλί ή πάνω στο πιάτο και πέφτει». Κανένα, μα κανένα φυσίγγι δεν θα μπορέσει ποτέ να αντικαταστήσει την προσκόπευση, που είναι απαραίτητη π.χ. σε μια πλάγια βολή (τραβέρσα) στα 30 μ. σε στόχο που κινείται με 60-70 χλμ./ώρα.

Φυσικά όμως η απαρχή της σωστής προσκόπευσης είναι η σωστή επώμιση, το κατάλληλο κοντάκι που θα «κουμπώνει» στο ζυγωματικό έτσι ώστε η κάννη να στοχεύει εκεί ακριβώς που κοιτάμε, με ελάχιστες αποκλίσεις, καθώς το μάτι μας θα βρίσκεται ελάχιστα πάνω από αυτήν, ίσα να κοιτάει τη ρίγα, και θα την διαγράφει αρμονικά. Αυτό όμως είναι ένα ξεχωριστό κεφάλαιο το οποίο χρειάζεται ιδιαίτερη προσέγγιση και ανάλυση για την πλήρη κατανόηση του...

Ο Θωμάς Πετρόχειλος Απαντά 1/2/08

Από κ καπα-man.

Εκπαίδευση σε Κούρτσχααρ

Κύριε Πετρόχειλε έχω ένα αρσενικό Κούρτσχααρ 18 μηνών εδώ και 6 μήνες. Όντας άπειρος στα σκυλιά φέρμας και στην εκπαίδευση τους έκανα το λάθος να τουφεκίσω ένα κότσυφα που πέρασα για μπεκάτσα (σηκώθηκε σχεδόν από το έδαφος χωρίς να έχει προηγηθεί φέρμα του σκύλου μου). Από εκείνη την ημέρα και ενώ είχε σταθερότατη φέρμα άρχισε όχι μόνο να την σπάει αλλά να σηκώνει και κοτσύφια. Μου σηκώνει 1-2 κάθε έξοδο ενώ αρχικά αδιαφορούσε. Υπάρχει κάποια μέθοδος διόρθωσης που να μπορώ να εφαρμόσω μόνος μου όσον αφορά την επαναφορά της σταθερής φέρμας και πόσος χρόνος θα απαιτηθεί;

Από κ tassos21.

Φαγητό μετά από παράγγελμα

Κύριε Θωμά, έχω μια ερώτηση. Ο εκτροφέας και εκπαιδευτής από τον οποίο αγόρασα το Μπρετόν μου και εκπαίδευσα το Σέττερ μου , μου είπε ότι ένας τρόπος εκπαίδευσης του σκυλιού είναι να το μάθω να τρώει μετά από δικό μου παράγγελμα κάτι το οποίο και εφαρμόζω. Αφήνω το πιάτο κάτω , τον βάζω να κάτσει, τον κρατάω εκεί για 2 λεπτά και μετά του λέω φάε και τρώει. Ο εκπαιδευτής μου είπε ότι αν ο σκύλος σε σεβαστεί στο φαΐ τότε τον έχεις κερδίσει και θα σε σέβεται. Ποια είναι η άποψη σας επ αυτού. Υπάρχει περίπτωση να κάνω κακό στον σκύλο( στρεσάρω)?

Ο Θανάσης Κυριτσάκας Απαντά 1/2/08

Ερώτηση για την περίπτωση που λαγόσκυλα ακολουθούν ζαρκάδι

Από κ by ΘΑΝΟΣ

Έχω 2 λαγόσκυλα (Πόσαβατς και Σεγκούτσι) και κυνηγώντας στο λόγγο στα Ζαγόρια, έπεσαν δύο φορές πάνω σε ζαρκάδι και το ακολούθησαν. Επέστρεψαν βέβαια μετά από ώρα. Επειδή στην περιοχή υπάρχουν μέχρι και τέλη Νοεμβρίου, αρχές Δεκεμβρίου πολλά ελεύθερα τσοπανόσκυλα, αναγκαζόμαστε αρκετές φορές να κυνηγάμε στο δάσος. Εκτός από το σταμάτημα του κυνηγιού στο πυκνό, υπάρχει άλλος τρόπος για να αποφύγω να ακολουθούν τα σκυλιά μου ζαρκάδι, που πέραν όλων των άλλων μπορεί να μου δημιουργήσει άθελά μου και πρόβλημα με τη Θηροφυλακή. Πόσος κίνδυνος υπάρχει να μου "χαλάσουν" τα λαγόσκυλα;

Ευχαριστώ

Απάντηση

Δυστυχώς αγαπητέ Θάνο το ζαρκάδι και η αλεπού αποτελούν τον «κοινό εχθρό» του κυνηγού και έμμεσα και του ιχνηλάτη, τουλάχιστον για τα ελληνικά κυνηγετικά δεδομένα. Ο μόνος και σίγουρος τρόπος είναι η εκπαίδευση άρνησης από μικρή ηλικία. Σε μεγάλα σκυλιά όπως τα δικά σας κρίνεται απαραίτητη η χρήση του κολάρου με προσοχή και μεθοδικό τρόπο.

Πιστεύω ότι ο σκύλος γενικώς κάνει ότι του ζητήσουμε, αρκεί να ξοδέψουμε λίγο χρόνο με υπομονή και επιμονή. Βέβαια δεν ξέρω πόσο εύκολο είναι να βρείτε ίχνη ζαρκαδιών στην περιοχή, αλλά δεν γίνεται διαφορετικά.

Στην προκειμένη περίπτωση θα πάτε κάθε σκύλο μόνο του σε φρέσκα χνάρια ζαρκαδιού, και θα τον αφήσετε για 5-10 μέτρα να πάρει ντορό και ξαφνικά θα τον «χτυπήσετε» με μέτρια ένταση ή μεσαία αν δεν σταματήσει αμέσως.

Θα κάνετε από 4-5 επαναλήψεις για κάθε σκύλο. Αν σ’αυτές τις επαναλήψεις δείτε τελικώς αδιαφορία των σκύλων στο ντορό, τότε σε δεύτερη φάση προσπαθήστε μια «παγάνα» μέσα στο μέρος που νομίζετε ότι κυκλοφορούν τα ζαρκάδια. Εδώ θα δείτε τις αντιδράσεις των σκύλων στο ντορό αλλά και στην οπτική επαφή με ζαρκάδι και αναλόγως ενεργείτε με το κολάρο.

Ενας εύκολος τρόπος είναι το εκτροφείο ζαρκαδιών, όπου θα κάνετε την ανάλογη εκπαίδευση εύκολα και γρήγορα. Υπάρχουν ορισμένα ιδιωτικά εκτροφεία, αλλά δεν γνωρίζω κατά πόσο δέχονται την εκπαίδευση των σκύλων.

Διαφορές μακρύτριχου κοντότριχου ιχνηλάτη Ιστρίας

Από κ by yummy.

Κ. Κυριτσάκα σας χαιρετώ,

Θα ήθελα να μάθω αν γνωρίζετε τις διαφορές στον τρόπο εργασίας και έρευνας μεταξύ του μακρύτριχου και κοντότριχου ιχνηλάτη της Ιστρίας και ποια φυλή ενδείκνυται περισσότερο για λαγό. Επίσης αν γνωρίζετε εκτροφεία ή ιδιοκτήτες που μπορώ να προμηθευτώ αυτά τα σκυλιά θα το εκτιμούσα αν μπορείτε να βοηθήσετε.

Σας ευχαριστώ

Απάντηση

Ο «Κοντότριχος Ιχνηλάτης της Ιστριας», είναι πολύ παλιά ράτσα της σημερινής Κροατίας και χρησιμοποιείται κυρίως για το λαγό και για να βρίσκει τραυματισμένα ζώα (ελάφια, ζαρκάδια, αγριογούρουνα), είναι δηλαδή και «ιχνηλάτης αίματος», όπως οι ιχνηλάτες της Γερμανίας και της Αυστρίας, από τους οποίους έχει πάρει αίματα, καθώς επίσης και από το Πορσελέν, ιδιαίτερα το χρώμα και το κεφάλι σε σχήμα αχλαδιού, που είναι το σήμα κατατεθέν του Πορσελέν.

Ο «Σκληρότριχος Ιχνηλάτης» προέρχεται απ’ τον κοντότριχο, με διασταύρωση του Γκριφόν της Βανδέας, έχει τα ίδια μορφολογικά και κυνηγετικά χαρακτηριστικά (τρόπος εργασίας) και δημιουργήθηκε κυρίως για τις δύσκολες καιρικές και εδαφικές συνθήκες της περιοχής στο κυνήγι του αγριογούρουνου. Κυνηγάει το λαγό, αλλά πιο πολύ το αγριογούρουνο και χρησιμοποιείται για την ανεύρεση τραυματισμένων ζώων.

Για λαγό θα προτιμήσετε τον κοντότριχο περισσότερο.

Κουτάβια με πιστοποιητικά FCI, θα βρείτε από τον Κυνολογικό Όμιλο Κροατίας (www.hks.hr και email: hks@hks.hr) και ίσως στην Ελλάδα, αφού τηλεφωνήσετε στον ΚΟΕ για αντίστοιχους ιδιοκτήτες.

Μια προσωπική παρατήρηση. Ο κοντότριχος ιχνηλάτης έχει πολλά στοιχεία του Πορσελέν. Αν είναι δύσκολο να βρείτε κοντότριχο ιχνηλάτη, νομίζω πως το Πορσελέν θα σας κάλυπτε και με το παραπάνω για το κυνήγι του λαγού. Στην Ελλάδα υπάρχουν δεκάδες πλέον Πορσελέν και θα είναι εύκολο να βρείτε κουτάβια.

Κανόνες ζευγαρώματος

Βρισκόμαστε στον τελευταίο μήνα του κυνηγίου και για κάποιους το κυνήγι έχει ήδη τελειώσει με το κλείσιμο της πέρδικας του λαγού ή του αγριόχοιρου.

Για κάποιους άλλους ξεκινάει η περίοδος της προετοιμασίας των αγώνων μιας και που από δω και πέρα γίνονται οι περισσότεροι αγώνες των Ομίλων φυλής και των κυνοφιλικών συλλόγων.

Κάποιοι άλλοι όμως αποφασίζουν τώρα που τελειώνει το κυνήγι να ζευγαρώσουν τα σκυλιά τους.

Εκείνο το οποίο θα ήθελα να επισημάνω εγώ είναι η σωστή επιλογή του αρσενικού η του θηλυκού αντίστοιχα.

Η επιλογή μας θα πρέπει να γίνει βασισμένη πάνω στο μορφολογικό και εργασιακό στάνταρ του σκύλου.

Δεν θα πρέπει να διστάσουμε να απορρίψουμε κάποιο ζώο σε περίπτωση που δεν πλήρη τις προϋποθέσεις.

Εγώ θα σας παραθέσω τους κανονισμούς που ισχύουν για την αναπαραγωγή οι οποίοι αναγράφονται και στο site του ΚΟΕ.

Φιλικά

Μαίρη Βαρνάβα

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΣΚΥΛΩΝ

'Άρθρο 1

Συστήνεται σαφέστατα στους κυνοτρόφους και στους ιδιοκτήτες των επιβητόρων, πριν από οποιαδήποτε αναπαραγωγική διαδικασία, η γραπτή τήρηση των αμοιβαίων συμφωνιών και όσον αφορά ειδικότερα τις οικονομικές υποχρεώσεις, η πλήρης διαφάνειά τους.Ιδιοκτήτης θεωρείται το πρόσωπο εκείνο, που απέκτησε το ζώο δια νομικώς ισχυρού τίτλου, που έχει δηλαδή αναντιρρήτως στην κατοχή του το σκύλο και είναι σε θέση να το αποδείξει δια της νομίμου κατοχής του εγκύρου Γενεαλογικού Χάρτη του.Κάτοχος του επιβήτορος θεωρείται αφ’ ενός ο ιδιοκτήτης του επιβήτορος ή το νομίμως εξουσιοδοτημένο από αυτόν πρόσωπο, να τον διαθέτει σε θηλυκά προς επίβαση.

Μεταφορά και διαβίωση του θηλυκού

'Αρθρο 2

Συστήνεται στους ιδιοκτήτες των θηλυκών να τα οδηγούν προσωπικά ή με πρόσωπο της εμπιστοσύνης τους στους επιβήτορες. Στην περίπτωση που το θηλυκό παραμείνει για διάστημα περισσοτέρων ημερών στον ιδιοκτήτη του αρσενικού, επιβαρύνει το σύνολο των εξόδων που προκύπτει από την παραμονή του, όπως διατροφή, περιποίηση, πιθανές κτηνιατρικές φροντίδες, όπως και πιθανές ζημίες που προξενήθηκαν από το θηλυκό στις εγκαταστάσεις και την κατοικία του ιδιοκτήτη του αρσενικού, τον ιδιοκτήτη του θηλυκού. Η επάνοδος του θηλυκού διεξάγεται επίσης με έξοδα του ιδιοκτήτη του.

'Αρθρο 3

Βάσει των νομικών διατάξεων των διαφόρων χωρών θεωρείται εν τη έννοια του Κανονισμού αυτού σαν αστικός υπεύθυνος κάτοχος του ζώου, το πρόσωπο εκείνο, που κατά το χρόνο που επήλθε η ζημία παρείχε διαμονή και περιποίηση στο ζώο. Στην περίπτωση, που το θηλυκό παραμείνει μία ή περισσότερες ημέρες υπό την επιμέλεια του ιδιοκτήτου του επιβήτορος τότε θεωρείται εκείνος από τ ο νόμο, ότι υπέχει αστική ευθύνη για τις ζημίες που προξενήθηκαν σε τρίτους από το θηλυκό. Οι εκάστοτε ιδιοκτήτες ή οι διατηρούντες επιβήτορες είναι υποχρεωμένοι να λαμβάνουν υπ’όψη τους τα ανωτέρω κατά την σύναψη προσωπικής ασφαλίσεως για αστική ευθύνη.

Θάνατος του θηλυκού

'Αρθρο 4

Στην περίπτωση θανάτου του θηλυκού κατά την παραμονή του στον ιδιοκτήτη του επιβήτορος διαπιστώνεται με δικά του έξοδα από κτηνίατρο ο θάνατος, όπως και η αιτία θανάτου. Ο ίδιος ειδοποιεί τον ιδιοκτήτη του θηλυκού όσο το δυνατόν ταχύτερα για τον θάνατο και την αιτία θανάτου του.

Στην περίπτωση που ο ιδιοκτήτης του θηλυκού επιθυμεί να δει το ζώο, που έχει πεθάνει πρέπει να του παρασχεθεί η δυνατότητα προς τούτο.

Στην περίπτωση, που ο ιδιοκτήτης του επιβήτορος υπέχει ευθύνη για την επέλευση του θανάτου, είναι υποχρεωμένος να αποζημιώσει τον ιδιοκτήτη του θηλυκού.Στην περίπτωση, που δεν υπέχει ευθύνη, είναι υποχρεωμένος ο ιδιοκτήτης του θηλυκού να αποζημιώσει τον ιδιοκτήτη του επιβήτορος για όλα τα έξοδα που προέκυψαν σε σχέση με το θάνατο του θηλυκού.

Επιλογή επιβήτορος

'Αρθρο 5

Ο ιδιοκτήτης του επιβήτορος είναι υποχρεωμένος, να οδηγήσει το θηλυκό σε ουδένα άλλον εκτός του προβλεπόμενου επιβήτορος.

Στην περίπτωση, που δεν λάβει χώρα η επίβαση από τον συγκεκριμένο επιβήτορα απαιτείται γραπτή συναίνεση του ιδιοκτήτου του θηλυκού, αν αυτό πρόκειται να οδηγηθεί σε άλλον επιβήτορα. Δεν επιτρέπεται πάντως σε καμία περίπτωση η επίβαση του θηλυκού, κατά τη διάρκεια του αυτού οργασμού από δύο ή περισσότερους επιβήτορες.

Αθέλητος επίβαση

'Αρθρο 6

Αν λάβει χώρα μη ηθελημένη επίβαση από άλλον εκτός από τον “ συμφωνηθέντα “ επιβήτορα είναι υποχρεωμένος ο ιδιοκτήτης του επιβήτορος που έχει κάτω από την επιμέλειά του το θηλυκό, να το δηλώσει στον ιδιοκτήτη του, υποχρεούται δε επίσης σε αποζημίωση του για όλα τα έξοδα που προέκυψαν από την αθέλητο επίβαση. μετά από αθέλητο επίβαση από άλλον εκτός από τον “ συμφωνηθέντα “ επιβήτορα δεν επιτρέπεται περαιτέρω επίβαση από τον εξ αρχής “ συμφωνηθέντα “ επιβήτορα.Ο ιδιοκτήτης του επιβήτορος δεν μπορεί να εγείρει αξιώσεως κατά του ιδιοκτήτου του θηλυκού όταν πρόκειται περί αθέλητου επιβάσεως.

Πιστοποιητικό επιβάσεως

[Αίτηση καταχώρησης γέννας &Εγγραφής κουταβιών]

'Αρθρο 7.

Την ορθή εκτέλεση της επιβάσεως πιστοποιεί ο ιδιοκτήτης του επιβήτορος με την έκδοση του πιστοποιητικού επιβάσεως. Σ’ αυτό πιστοποιεί με την υπογραφή του, ότι ήτο αυτόπτης μάρτυς της επιβάσεως, που έλαβε χώρα. Στην περίπτωση, που η Υπηρεσία Γενεαλογικού της χώρας στην οποία πρόκειται να καταχωρηθεί η γέννα προβλέπει για την καταχώρηση συγκεκριμένα έντυπα πιστοποιητικά - επιβάσεως , είναι υποχρέωση του ιδιοκτήτου του θηλυκού να προμηθευτεί τα ανωτέρω έντυπα, να τα συμπληρώσει νομότυπα και να τα προσκομίσει προς υπογραφή στον ιδιοκτήτη του επιβήτορος.

'Αρθρο 8

Ο ιδιοκτήτης του επιβήτορος έχει υποχρέωση να υπογράψει το πιστοποιητικό επιβάσεως. Η παρακράτηση του θηλυκού ως ενεχύρου απαγορεύεται.

'Αρθρο 9

Στην περίπτωση που ο συμφωνηθείς αρσενικός για οποιονδήποτε λόγω δεν εκτελέσει την επίβαση ή το θηλυκό δεν είναι πρόθυμο προς επίβαση, ώστε να μην καταστεί δυνατό να συντελεστή η επίβαση, ο ιδιοκτήτης του επιβήτορος έχει δικαίωμα παρ’ όλα αυτά των υπό τον αριθμό 2 αναφερομένων αποζημιώσεων όχι όμως και επί της χρηματικής καταβολής για την επίβαση που είχε συμφωνηθεί .

'Αρθρο 10

Ο ιδιοκτήτης του επιβήτορος δεν έχει απέναντι στον ιδιοκτήτη του θηλυκού καμία αξίωση πέραν της χρηματικής καταβολής για την επίβαση που είχε συμφωνηθεί, όσον αφορά τους απογόνους του αρσενικού. Ιδιαίτερα δε δεν έχει καμία νομική αξίωση, όπως του αποδοθεί κάποιο κουτάβι.

Στην περίπτωση που η παράδοση κουταβιού συμφωνηθεί να θεωρηθεί σαν αποζημίωση για την επίβαση, θα πρέπει η ανωτέρω συμφωνία να καταρτιστεί γραπτά πριν από την επίβαση. Σε τέτοιου είδους συμφωνίες συστήνεται να λαμβάνονται υπ’ όψη απαραίτητα τα ακόλουθα σημεία :

α) Χρονικό σημείο επιλογής του κουταβιού από τον ιδιοκτήτη του επιβήτορος

β) Χρονικό σημείο αποδόσεως του κουταβιού στον ιδιοκτήτη του επιβήτορος

γ) Χρονικό σημείο κατά τον οποίο το δικαίωμα επιλογής από τον ιδιοκτήτη του επιβήτορος παύει να ισχύει αμετάκλητα.

δ) Χρονικό σημείο κατά το οποίο το δικαίωμα παραλαβής παύει να ισχύει αμετάκλητα.

ε) Καθορισμός των εξόδων μεταφοράς

στ) Ειδικές συμφωνίες σχετικά με την περίπτωση, που το θηλυκό γεννήσει μόνον νεκρά ή μόνον ένα και μοναδικό ζωντανό κουτάβι ή στην περίπτωση, που το κουτάβι που έχει επιλεγεί πεθάνει πριν από την παράδοσή του.

Μη γονιμοποίηση του θηλυκού

'Αρθρο 11

Αν διεξαχθεί σωστά η επίβαση θεωρείται ότι ο επιβήτορας εξετέλεσε την υπηρεσία του με συνέπεια να πληρούται η προϋπόθεση για την συμφωνηθείσα αποζημίωση για την επίβαση. Δεν εμπεριέχεται η εγγύηση ότι το θηλυκό συνέλαβε οπωσδήποτε. Εναπόκειται στην κρίση του ιδιοκτήτου του επιβήτορος, σε περίπτωση μη γονιμοποιήσεως του θηλυκού να παράσχει κατά τον επόμενο οργασμό ανέξοδη επίβαση ή να επιστρέψει μέρος της χρηματικής καταβολής για την επίβαση. Τέτοιου είδους συμφωνίες πρέπει να καταρτίζονται γραπτά, πριν από την επίβαση, εν είδη συμβάσεων επιβάσεως.

Το συμβατικό δικαίωμα δωρεάν επιβάσεως αποσβεννύεται βασικά με το θάνατο του επιβήτορος ή με το θάνατο του θηλυκού. Στην περίπτωση που προσκομιστούν αποδεικτικά στοιχεία ( εξέταση σπέρματος ), ότι ο επιβήτορας ήτο στείρος κατά το χρόνο της επιβάσεως, θα πρέπει η αποζημίωση για την επίβαση να επιστραφεί στον ιδιοκτήτη του θηλυκού.

Τεχνητή γονιμοποίηση

'Αρθρο 12

Στην περίπτωση τεχνητής γονιμοποιήσεως θηλυκού θα πρέπει ο κτηνίατρος, που παρέλαβε το σπέρμα από τον αρσενικό, να βεβαιώσει την Υπηρεσία Γενεαλογίου στην οποία πρόκειται να καταχωρηθούν τα κουτάβια με πιστοποιητικό, ότι το νωπό ή κατεψυγμένο σπέρμα προέρχεται από τον επιβήτορα για τον οποίο είχε συναφθεί η συμφωνία. Κατά τα λοιπά θα πρέπει να τεθούν στην διάθεση του ιδιοκτήτου του θηλυκού δωρεάν τα υπό τον αριθμό 7α-ζ αναφερόμενα στοιχεία, από τον ιδιοκτήτη του επιβήτορος.

Τα συνολικά έξοδα που αφορούν στη συλλογή του σπέρματος επιβαρύνουν τον ιδιοκτήτη του θηλυκού. Τα έξοδα για την γονιμοποίηση του θηλυκού αναλαμβάνει επίσης ο ιδιοκτήτης του θηλυκού.

Ο κτηνίατρος που διενεργεί την πράξη της γονιμοποιήσεως του θηλυκού πρέπει να βεβαιώσει την Υπηρεσία Γενεαλογίου, ότι το θηλυκό γονιμοποιήθηκε με σπέρμα του προβλεπόμενου ως επιβήτορος αρσενικού. Στο πιστοποιητικό του θα πρέπει επίσης να αναφέρονται ο τόπος και ο χρόνος της γονιμοποιήσεως το όνομα και ο αριθμός μητρώου στο Βιβλίο Γενεαλογίου του θηλυκού καθώς και το όνομα και η διεύθυνση του ιδιοκτήτου του. Ο ιδιοκτήτης του αρσενικού που παρέχει το σπέρμα πρέπει να χορηγήσει στον ιδιοκτήτη του θηλυκού επιπρόσθετα εκτός από το κτηνιατρικό πιστοποιητικό και επίσημο πιστοποιητικό επιβάσεως.

Εκχώρηση δικαιώματος αναπαραγωγής

'Αρθρο 13.

Εκτροφέας μιας γέννας θεωρείται κατά κανόνα ο ιδιοκτήτης του θηλυκού κατά το χρονικό σημείο της επίβασης. Το δικαίωμα διάθεσης προς αναπαραγωγή ενός θηλυκού ή ενός επιβήτορος είναι δυνατό παρ’ όλα αυτά να εκχωρηθεί με συμβατική συμφωνία και σε τρίτα πρόσωπα.

H γραπτή εκχώρηση του δικαιώματος αναπαραγωγής πρέπει να συνυποβάλλεται με το έντυπο δηλώσεως γέννας στον Κ.Ο.Ε.

Στο έγγραφο εκχωρήσεως του δικαιώματος αναπαραγωγής θα πρέπει να περιγράφονται επακριβώς τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των δύο συμβαλλομένων.

Το άτομο, που αναλαμβάνει προσωρινά θηλυκό με δικαίωμα αναπαραγωγής θεωρείται για το διάστημα που διαρκεί από την επίβαση μέχρι τον απογαλακτισμό των κουταβιών, εν τη έννοια του Κανονισμού αυτού, ως ιδιοκτήτης του θηλυκού.

'Αρθρο 14.

Σκύλοι οι οποίοι αναπαράγονται από 2 καθαρόαιμους σκύλους κατόχους γενεαλογικών χαρτών χωρών της F.C.I. και δεν υπόκεινται σε καμία ποινή από το κυνολογικό όργανο της χώρας που ανήκουν θεωρούνται καθαρόαιμοι σκύλοι και τους δίνονται γενεαλογικοί χάρτες αναγνωρισμένοι από το κυνολογικό όργανο της χώρας και την F.C.I. και εφ’ όσον πληρούνται οι εκάστοτε κανονισμοί του ΚΕΦ ΙΙ του Ε.Κ. του Κ.Ο.Ε.

Καταχώρηση των κουταβιών στο Βιβλίο Γενεαλογίου

'Αρθρο 15

Αν δεν υπάρχει αντίθετη συμφωνία στην περίπτωση μεταβιβάσεως της κυριότητος του εγκυμονούντος θηλυκού ο νέος ιδιοκτήτης θεωρείται αυτόματα εκτροφέας της επερχόμενης γέννας . Τα κουτάβια καταχωρούνται στο βιβλίο Γενεαλογίου της χώρας, όπου έχει την μόνιμη κατοικία του ο ιδιοκτήτης του θηλυκού και υπό την επωνυμία του κυνοτροφείου του.

'Αρθρο 16

Τα κουτάβια καταχωρούνται βασικά στο Βιβλίο Γενεαλογίου της χώρας όπου ο ιδιοκτήτης του θηλυκού έχει την μόνιμη κατοικία του (residence habituelle)

Επί αμφισβητήσεως είναι υποχρεωμένος να προσκομίσει πιστοποιητικό αρμόδιας προς τούτο υπηρεσίας, που να πιστοποιεί τον τόπο της μονίμου κατοικίας του.Κανόνες ζευγαρώματος

Βρισκόμαστε στον τελευταίο μήνα του κυνηγίου και για κάποιους το κυνήγι έχει ήδη τελειώσει με το κλείσιμο της πέρδικας του λαγού ή του αγριόχοιρου.

Για κάποιους άλλους ξεκινάει η περίοδος της προετοιμασίας των αγώνων μιας και που από δω και πέρα γίνονται οι περισσότεροι αγώνες των Ομίλων φυλής και των κυνοφιλικών συλλόγων.

Κάποιοι άλλοι όμως αποφασίζουν τώρα που τελειώνει το κυνήγι να ζευγαρώσουν τα σκυλιά τους.

Εκείνο το οποίο θα ήθελα να επισημάνω εγώ είναι η σωστή επιλογή του αρσενικού η του θηλυκού αντίστοιχα.

Η επιλογή μας θα πρέπει να γίνει βασισμένη πάνω στο μορφολογικό και εργασιακό στάνταρ του σκύλου.

Δεν θα πρέπει να διστάσουμε να απορρίψουμε κάποιο ζώο σε περίπτωση που δεν πλήρη τις προϋποθέσεις.

Εγώ θα σας παραθέσω τους κανονισμούς που ισχύουν για την αναπαραγωγή οι οποίοι αναγράφονται και στο site του ΚΟΕ.

Φιλικά

Μαίρη Βαρνάβα

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΣΚΥΛΩΝ

'Άρθρο 1

Συστήνεται σαφέστατα στους κυνοτρόφους και στους ιδιοκτήτες των επιβητόρων, πριν από οποιαδήποτε αναπαραγωγική διαδικασία, η γραπτή τήρηση των αμοιβαίων συμφωνιών και όσον αφορά ειδικότερα τις οικονομικές υποχρεώσεις, η πλήρης διαφάνειά τους.Ιδιοκτήτης θεωρείται το πρόσωπο εκείνο, που απέκτησε το ζώο δια νομικώς ισχυρού τίτλου, που έχει δηλαδή αναντιρρήτως στην κατοχή του το σκύλο και είναι σε θέση να το αποδείξει δια της νομίμου κατοχής του εγκύρου Γενεαλογικού Χάρτη του.Κάτοχος του επιβήτορος θεωρείται αφ’ ενός ο ιδιοκτήτης του επιβήτορος ή το νομίμως εξουσιοδοτημένο από αυτόν πρόσωπο, να τον διαθέτει σε θηλυκά προς επίβαση.

Μεταφορά και διαβίωση του θηλυκού

'Αρθρο 2

Συστήνεται στους ιδιοκτήτες των θηλυκών να τα οδηγούν προσωπικά ή με πρόσωπο της εμπιστοσύνης τους στους επιβήτορες. Στην περίπτωση που το θηλυκό παραμείνει για διάστημα περισσοτέρων ημερών στον ιδιοκτήτη του αρσενικού, επιβαρύνει το σύνολο των εξόδων που προκύπτει από την παραμονή του, όπως διατροφή, περιποίηση, πιθανές κτηνιατρικές φροντίδες, όπως και πιθανές ζημίες που προξενήθηκαν από το θηλυκό στις εγκαταστάσεις και την κατοικία του ιδιοκτήτη του αρσενικού, τον ιδιοκτήτη του θηλυκού. Η επάνοδος του θηλυκού διεξάγεται επίσης με έξοδα του ιδιοκτήτη του.

'Αρθρο 3

Βάσει των νομικών διατάξεων των διαφόρων χωρών θεωρείται εν τη έννοια του Κανονισμού αυτού σαν αστικός υπεύθυνος κάτοχος του ζώου, το πρόσωπο εκείνο, που κατά το χρόνο που επήλθε η ζημία παρείχε διαμονή και περιποίηση στο ζώο. Στην περίπτωση, που το θηλυκό παραμείνει μία ή περισσότερες ημέρες υπό την επιμέλεια του ιδιοκτήτου του επιβήτορος τότε θεωρείται εκείνος από τ ο νόμο, ότι υπέχει αστική ευθύνη για τις ζημίες που προξενήθηκαν σε τρίτους από το θηλυκό. Οι εκάστοτε ιδιοκτήτες ή οι διατηρούντες επιβήτορες είναι υποχρεωμένοι να λαμβάνουν υπ’όψη τους τα ανωτέρω κατά την σύναψη προσωπικής ασφαλίσεως για αστική ευθύνη.

Θάνατος του θηλυκού

'Αρθρο 4

Στην περίπτωση θανάτου του θηλυκού κατά την παραμονή του στον ιδιοκτήτη του επιβήτορος διαπιστώνεται με δικά του έξοδα από κτηνίατρο ο θάνατος, όπως και η αιτία θανάτου. Ο ίδιος ειδοποιεί τον ιδιοκτήτη του θηλυκού όσο το δυνατόν ταχύτερα για τον θάνατο και την αιτία θανάτου του.

Στην περίπτωση που ο ιδιοκτήτης του θηλυκού επιθυμεί να δει το ζώο, που έχει πεθάνει πρέπει να του παρασχεθεί η δυνατότητα προς τούτο.

Στην περίπτωση, που ο ιδιοκτήτης του επιβήτορος υπέχει ευθύνη για την επέλευση του θανάτου, είναι υποχρεωμένος να αποζημιώσει τον ιδιοκτήτη του θηλυκού.Στην περίπτωση, που δεν υπέχει ευθύνη, είναι υποχρεωμένος ο ιδιοκτήτης του θηλυκού να αποζημιώσει τον ιδιοκτήτη του επιβήτορος για όλα τα έξοδα που προέκυψαν σε σχέση με το θάνατο του θηλυκού.

Επιλογή επιβήτορος

'Αρθρο 5

Ο ιδιοκτήτης του επιβήτορος είναι υποχρεωμένος, να οδηγήσει το θηλυκό σε ουδένα άλλον εκτός του προβλεπόμενου επιβήτορος.

Στην περίπτωση, που δεν λάβει χώρα η επίβαση από τον συγκεκριμένο επιβήτορα απαιτείται γραπτή συναίνεση του ιδιοκτήτου του θηλυκού, αν αυτό πρόκειται να οδηγηθεί σε άλλον επιβήτορα. Δεν επιτρέπεται πάντως σε καμία περίπτωση η επίβαση του θηλυκού, κατά τη διάρκεια του αυτού οργασμού από δύο ή περισσότερους επιβήτορες.

Αθέλητος επίβαση

'Αρθρο 6

Αν λάβει χώρα μη ηθελημένη επίβαση από άλλον εκτός από τον “ συμφωνηθέντα “ επιβήτορα είναι υποχρεωμένος ο ιδιοκτήτης του επιβήτορος που έχει κάτω από την επιμέλειά του το θηλυκό, να το δηλώσει στον ιδιοκτήτη του, υποχρεούται δε επίσης σε αποζημίωση του για όλα τα έξοδα που προέκυψαν από την αθέλητο επίβαση. μετά από αθέλητο επίβαση από άλλον εκτός από τον “ συμφωνηθέντα “ επιβήτορα δεν επιτρέπεται περαιτέρω επίβαση από τον εξ αρχής “ συμφωνηθέντα “ επιβήτορα.Ο ιδιοκτήτης του επιβήτορος δεν μπορεί να εγείρει αξιώσεως κατά του ιδιοκτήτου του θηλυκού όταν πρόκειται περί αθέλητου επιβάσεως.

Πιστοποιητικό επιβάσεως

[Αίτηση καταχώρησης γέννας &Εγγραφής κουταβιών]

'Αρθρο 7.

Την ορθή εκτέλεση της επιβάσεως πιστοποιεί ο ιδιοκτήτης του επιβήτορος με την έκδοση του πιστοποιητικού επιβάσεως. Σ’ αυτό πιστοποιεί με την υπογραφή του, ότι ήτο αυτόπτης μάρτυς της επιβάσεως, που έλαβε χώρα. Στην περίπτωση, που η Υπηρεσία Γενεαλογικού της χώρας στην οποία πρόκειται να καταχωρηθεί η γέννα προβλέπει για την καταχώρηση συγκεκριμένα έντυπα πιστοποιητικά - επιβάσεως , είναι υποχρέωση του ιδιοκτήτου του θηλυκού να προμηθευτεί τα ανωτέρω έντυπα, να τα συμπληρώσει νομότυπα και να τα προσκομίσει προς υπογραφή στον ιδιοκτήτη του επιβήτορος.

'Αρθρο 8

Ο ιδιοκτήτης του επιβήτορος έχει υποχρέωση να υπογράψει το πιστοποιητικό επιβάσεως. Η παρακράτηση του θηλυκού ως ενεχύρου απαγορεύεται.

'Αρθρο 9

Στην περίπτωση που ο συμφωνηθείς αρσενικός για οποιονδήποτε λόγω δεν εκτελέσει την επίβαση ή το θηλυκό δεν είναι πρόθυμο προς επίβαση, ώστε να μην καταστεί δυνατό να συντελεστή η επίβαση, ο ιδιοκτήτης του επιβήτορος έχει δικαίωμα παρ’ όλα αυτά των υπό τον αριθμό 2 αναφερομένων αποζημιώσεων όχι όμως και επί της χρηματικής καταβολής για την επίβαση που είχε συμφωνηθεί .

'Αρθρο 10

Ο ιδιοκτήτης του επιβήτορος δεν έχει απέναντι στον ιδιοκτήτη του θηλυκού καμία αξίωση πέραν της χρηματικής καταβολής για την επίβαση που είχε συμφωνηθεί, όσον αφορά τους απογόνους του αρσενικού. Ιδιαίτερα δε δεν έχει καμία νομική αξίωση, όπως του αποδοθεί κάποιο κουτάβι.

Στην περίπτωση που η παράδοση κουταβιού συμφωνηθεί να θεωρηθεί σαν αποζημίωση για την επίβαση, θα πρέπει η ανωτέρω συμφωνία να καταρτιστεί γραπτά πριν από την επίβαση. Σε τέτοιου είδους συμφωνίες συστήνεται να λαμβάνονται υπ’ όψη απαραίτητα τα ακόλουθα σημεία :

α) Χρονικό σημείο επιλογής του κουταβιού από τον ιδιοκτήτη του επιβήτορος

β) Χρονικό σημείο αποδόσεως του κουταβιού στον ιδιοκτήτη του επιβήτορος

γ) Χρονικό σημείο κατά τον οποίο το δικαίωμα επιλογής από τον ιδιοκτήτη του επιβήτορος παύει να ισχύει αμετάκλητα.

δ) Χρονικό σημείο κατά το οποίο το δικαίωμα παραλαβής παύει να ισχύει αμετάκλητα.

ε) Καθορισμός των εξόδων μεταφοράς

στ) Ειδικές συμφωνίες σχετικά με την περίπτωση, που το θηλυκό γεννήσει μόνον νεκρά ή μόνον ένα και μοναδικό ζωντανό κουτάβι ή στην περίπτωση, που το κουτάβι που έχει επιλεγεί πεθάνει πριν από την παράδοσή του.

Μη γονιμοποίηση του θηλυκού

'Αρθρο 11

Αν διεξαχθεί σωστά η επίβαση θεωρείται ότι ο επιβήτορας εξετέλεσε την υπηρεσία του με συνέπεια να πληρούται η προϋπόθεση για την συμφωνηθείσα αποζημίωση για την επίβαση. Δεν εμπεριέχεται η εγγύηση ότι το θηλυκό συνέλαβε οπωσδήποτε. Εναπόκειται στην κρίση του ιδιοκτήτου του επιβήτορος, σε περίπτωση μη γονιμοποιήσεως του θηλυκού να παράσχει κατά τον επόμενο οργασμό ανέξοδη επίβαση ή να επιστρέψει μέρος της χρηματικής καταβολής για την επίβαση. Τέτοιου είδους συμφωνίες πρέπει να καταρτίζονται γραπτά, πριν από την επίβαση, εν είδη συμβάσεων επιβάσεως.

Το συμβατικό δικαίωμα δωρεάν επιβάσεως αποσβεννύεται βασικά με το θάνατο του επιβήτορος ή με το θάνατο του θηλυκού. Στην περίπτωση που προσκομιστούν αποδεικτικά στοιχεία ( εξέταση σπέρματος ), ότι ο επιβήτορας ήτο στείρος κατά το χρόνο της επιβάσεως, θα πρέπει η αποζημίωση για την επίβαση να επιστραφεί στον ιδιοκτήτη του θηλυκού.

Τεχνητή γονιμοποίηση

'Αρθρο 12

Στην περίπτωση τεχνητής γονιμοποιήσεως θηλυκού θα πρέπει ο κτηνίατρος, που παρέλαβε το σπέρμα από τον αρσενικό, να βεβαιώσει την Υπηρεσία Γενεαλογίου στην οποία πρόκειται να καταχωρηθούν τα κουτάβια με πιστοποιητικό, ότι το νωπό ή κατεψυγμένο σπέρμα προέρχεται από τον επιβήτορα για τον οποίο είχε συναφθεί η συμφωνία. Κατά τα λοιπά θα πρέπει να τεθούν στην διάθεση του ιδιοκτήτου του θηλυκού δωρεάν τα υπό τον αριθμό 7α-ζ αναφερόμενα στοιχεία, από τον ιδιοκτήτη του επιβήτορος.

Τα συνολικά έξοδα που αφορούν στη συλλογή του σπέρματος επιβαρύνουν τον ιδιοκτήτη του θηλυκού. Τα έξοδα για την γονιμοποίηση του θηλυκού αναλαμβάνει επίσης ο ιδιοκτήτης του θηλυκού.

Ο κτηνίατρος που διενεργεί την πράξη της γονιμοποιήσεως του θηλυκού πρέπει να βεβαιώσει την Υπηρεσία Γενεαλογίου, ότι το θηλυκό γονιμοποιήθηκε με σπέρμα του προβλεπόμενου ως επιβήτορος αρσενικού. Στο πιστοποιητικό του θα πρέπει επίσης να αναφέρονται ο τόπος και ο χρόνος της γονιμοποιήσεως το όνομα και ο αριθμός μητρώου στο Βιβλίο Γενεαλογίου του θηλυκού καθώς και το όνομα και η διεύθυνση του ιδιοκτήτου του. Ο ιδιοκτήτης του αρσενικού που παρέχει το σπέρμα πρέπει να χορηγήσει στον ιδιοκτήτη του θηλυκού επιπρόσθετα εκτός από το κτηνιατρικό πιστοποιητικό και επίσημο πιστοποιητικό επιβάσεως.

Εκχώρηση δικαιώματος αναπαραγωγής

'Αρθρο 13.

Εκτροφέας μιας γέννας θεωρείται κατά κανόνα ο ιδιοκτήτης του θηλυκού κατά το χρονικό σημείο της επίβασης. Το δικαίωμα διάθεσης προς αναπαραγωγή ενός θηλυκού ή ενός επιβήτορος είναι δυνατό παρ’ όλα αυτά να εκχωρηθεί με συμβατική συμφωνία και σε τρίτα πρόσωπα.

H γραπτή εκχώρηση του δικαιώματος αναπαραγωγής πρέπει να συνυποβάλλεται με το έντυπο δηλώσεως γέννας στον Κ.Ο.Ε.

Στο έγγραφο εκχωρήσεως του δικαιώματος αναπαραγωγής θα πρέπει να περιγράφονται επακριβώς τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των δύο συμβαλλομένων.

Το άτομο, που αναλαμβάνει προσωρινά θηλυκό με δικαίωμα αναπαραγωγής θεωρείται για το διάστημα που διαρκεί από την επίβαση μέχρι τον απογαλακτισμό των κουταβιών, εν τη έννοια του Κανονισμού αυτού, ως ιδιοκτήτης του θηλυκού.

'Αρθρο 14.

Σκύλοι οι οποίοι αναπαράγονται από 2 καθαρόαιμους σκύλους κατόχους γενεαλογικών χαρτών χωρών της F.C.I. και δεν υπόκεινται σε καμία ποινή από το κυνολογικό όργανο της χώρας που ανήκουν θεωρούνται καθαρόαιμοι σκύλοι και τους δίνονται γενεαλογικοί χάρτες αναγνωρισμένοι από το κυνολογικό όργανο της χώρας και την F.C.I. και εφ’ όσον πληρούνται οι εκάστοτε κανονισμοί του ΚΕΦ ΙΙ του Ε.Κ. του Κ.Ο.Ε.

Καταχώρηση των κουταβιών στο Βιβλίο Γενεαλογίου

'Αρθρο 15

Αν δεν υπάρχει αντίθετη συμφωνία στην περίπτωση μεταβιβάσεως της κυριότητος του εγκυμονούντος θηλυκού ο νέος ιδιοκτήτης θεωρείται αυτόματα εκτροφέας της επερχόμενης γέννας . Τα κουτάβια καταχωρούνται στο βιβλίο Γενεαλογίου της χώρας, όπου έχει την μόνιμη κατοικία του ο ιδιοκτήτης του θηλυκού και υπό την επωνυμία του κυνοτροφείου του.

'Αρθρο 16

Τα κουτάβια καταχωρούνται βασικά στο Βιβλίο Γενεαλογίου της χώρας όπου ο ιδιοκτήτης του θηλυκού έχει την μόνιμη κατοικία του (residence habituelle)

Επί αμφισβητήσεως είναι υποχρεωμένος να προσκομίσει πιστοποιητικό αρμόδιας προς τούτο υπηρεσίας, που να πιστοποιεί τον τόπο της μονίμου κατοικίας του.

Εξαιρέσεις επιτρέπονται σε εκτροφείς καθαρόαιμων σκύλων που ζουν σε χώρες που δεν τηρούν Βιβλία Γενεαλογίου αναγνωρισμένα από την Διεθνή Κυνολογική Ομοσπονδία.

Οι εκτροφείς αυτοί επιτρέπεται να καταχωρούν τα κουτάβια σε κατ’ επιλογήν τους αναγνωρισμένα Βιβλία Γενεαλογίου.

Εξαιρέσεις επιτρέπονται σε εκτροφείς καθαρόαιμων σκύλων που ζουν σε χώρες που δεν τηρούν Βιβλία Γενεαλογίου αναγνωρισμένα από την Διεθνή Κυνολογική Ομοσπονδία.

Οι εκτροφείς αυτοί επιτρέπεται να καταχωρούν τα κουτάβια σε κατ’ επιλογήν τους αναγνωρισμένα Βιβλία Γενεαλογίου.