Σάββατο, 1 Μαρτίου 2008

Σέρβικος τρίχρωμος ιχνηλάτης

Ο ορεινός Βαλκάνιος
Ο «Σέρβικος Τρίχρωμος Ιχνηλάτης» έχει άμεση συγγένεια με τον «Ορεινό Ιχνηλάτη του Μαυροβουνίου» πλέον, από τον οποίο προήλθε με διασταύρωση του «Ιχνηλάτη του Ποσάβα» και πιθανώς και αίματα του «Βαλκανικού Ιχνηλάτη».
Οι πιο σημαντικές αναλογίες του σώματος και του κεφαλιού του Σέρβικου, είναι όμοιες με τις αναλογίες του Ορεινού.
· Το μήκος του σώματος που μετριέται από την άκρη των ώμων ως την άκρη των γλουτών, είναι 10% μεγαλύτερο από το ύψος στο ακρώμιο.
· Το μήκος του κεφαλιού αντιστοιχεί σε 45% του ύψους στο ακρώμιο.
· Κεφάλι δολιχοκέφαλο (στενή βάση και μεγάλο μήκος κρανίου), λεπτό, με αποκλίνοντες κρανίο-μετωπικούς άξονες.
· Το μήκος της μουσούδας είναι μικρότερο του μήκους του κρανίου.
Η διάταξη του άσπρου χρώματος παραπέμπει στο Ποσάβα. Το άσπρο αστέρι στο κεφάλι και η «φλόγα» που κατεβαίνει κάτω από το ρύγχος, διαμορφώνουν ένα πλήρες ή ημιτελές περιλαίμιο κάτω και γύρω από το λαιμό. Ένα άσπρο σημάδι επιτρέπεται στο στήθος και μπορεί να επεκταθεί μέχρι την άκρη του στέρνου και να φθάνει στην κοιλιά και το εσωτερικό των ποδιών. Επίσης έχουμε παρόμοιο άσπρο στο τελείωμα των ποδιών.
Το βαθύ κόκκινο και μαύρο είναι καθαρά χρώματα του Ορεινού, ενώ το αχνό κόκκινο της αλεπούς και το γκρίζο παραπέμπουν στον Βαλκανικό.
Πολύ καλός Ιχνηλάτης, ανθεκτικός, δραστήριος και δυνατός. Κυνηγάει σ’ όλα τα εδάφη, με επιμονή και μεγάλη καταδίωξη. Κυνηγάει συνήθως μεγάλα θηράματα (αγριογούρουνο, ζαρκάδι), αλλά και λαγό το ίδιο καλά
Με την ευκαιρία ας σχολιάσουμε το κυνολογικό επίπεδο των γειτόνων μας με το δικό μας. Η πρώην ενωμένη Γιουγκοσλαβία μετράει εφτά καθαρόαιμες ράτσες ιχνηλατών αναγνωρισμένες στην FCI. Ο Σέρβικος Τρίχρωμος είναι σχετικά νέα ράτσα που δημιουργήθηκε και αναγνωρίστηκε το 1961. Επίσης ο Βαλκανικός έχει αίματα Ελληνικού Ιχνηλάτη, αλλά διαφοροποιημένος στις λεπτομέρειες μορφολογικά, οπότε και αναγνωρίστηκε σαν νέα ράτσα.
Όλες οι ράτσες δημιουργούνται με διασταυρώσεις, όμως γίνονται από ανθρώπους που γνωρίζουν άριστα την κυνοτεχνία και την κυνολογία και αφιερώνουν σχεδόν όλη τους τη ζωή σ’ αυτό το σκοπό.
Οι Σέρβοι έκαναν διασταυρώσεις με πρωταρχικό σκοπό να δημιουργήσουν νέες ράτσες, οι Έλληνες κάνουμε χιλιάδες διασταυρώσεις για να δημιουργήσουμε ιχνηλάτες του «σήμερα», κυνολογικά φαντάσματα της στιγμής που καταλήγουν αδέσποτα ή χάνονται παντελώς. Αυτή είναι η μεγάλη διαφορά του κυνολογικού επιπέδου της χώρας μας με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές, γι αυτό και δεν έχουμε ποικιλία και ποιότητα ιχνηλατών.
Με τη μανία των διασταυρώσεων που κατέχει τον Έλληνα, θα μπορούσε η χώρα μας να έχει πολλές αναγνωρισμένες ράτσες. Και «Ελληνικό Τρίχρωμο» και «Μονόχρωμο» και «Δίχρωμο» μπορούσαμε να είχαμε, όμως χρειάζεται κυνοτεχνικό και κυνολογικό επίπεδο που μας λείπει εντελώς.
Είμαστε λαός της στιγμής και του τώρα και δεν πρόκειται να πάμε μπροστά ειδικά στους ιχνηλάτες, δεδομένου ότι τον ένα και μοναδικό «Ελληνικό Ιχνηλάτη» τον φτάσαμε σε επίπεδο εξαφάνισης, πως να δημιουργήσουμε νέες ράτσες με τέτοια παιδεία και νοοτροπία.
Σχολιάζουμε, κρίνουμε, επικρίνουμε με μεγάλη ευκολία τους άλλους δημιουργούς και βολευόμαστε στην ανυπαρξία μας, όμως αυτή η στάση αντανακλά την ελαφρότητα του είναι μας που δεν θέλουμε να παραδεχτούμε, αλλά η αλήθεια αυτή είναι.
Όταν δεν δημιουργείς, δεν μιλάς, σέβεσαι τους πραγματικούς δημιουργούς και λες και ευχαριστώ που υπάρχουν, γιατί διαφορετικά θα εξαφανιζόταν ο πραγματικός κυνηγετικός σκύλος, στο χάος της επιμιξίας και της ανεξέλεγκτης διασταύρωσης.

SERBIAN TRICOLOUR HOUND

FCI - Standard N° 229 / 11.12.2002 / GB

ΣΕΡΒΙΚΟΣ ΤΡΙΧΡΩΜΟΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣ

(Srpski Trobojni Gonič)

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Κα Pamela Jeans-Brown.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: στα Ελληνικά Τσομώκος Διομήδης

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ: Σερβία Μαυροβούνιο.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΑΡΧΙΚΩΝ ΕΓΚΥΡΩΝ ΠΡΟΤΥΠΩΝ: 26.11.2002.

ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΗ: Ιχνηλάτης.

ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ F.C.I.: Ομάδα 6 ιχνηλάτες και συγγενείς φυλές

παράγραφος 1.2 μέσου μεγέθους ιχνηλάτες

με τη εξέταση εργασίας.

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΕΡΙΛΗΨΗ: Ο τρίχρωμος ιχνηλάτης έχει την ίδια προέλευση με τους άλλους βαλκανικούς ιχνηλάτες. Το 1946 η θεωρία ότι αυτή η φυλή ήταν μόνο μια ακόμα ποικιλία του σέρβικου ιχνηλάτη διαψεύσθηκε, αναγνωρίστηκε ως φυλής και καταρτίσθηκαν τα αρχικά της πρότυπα. Η φυλή παρουσιάστηκε στους κυνολογικούς κύκλους στην διεθνή κυνολογική έκθέση στο Βελιγράδι στις 7 και 8 Ιουνίου του 1950. Το F.C.I. αναγνώρισε τη φυλή και δημοσίευσε τα πρότυπα για τον γιουγκοσλαβικό τρίχρωμο ιχνηλάτη στις 25η Ιουλίου 1961,

ΓΕΝΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ: Μέσου μεγέθους σκυλί, στιβαρής κατασκευής. Πληθωρικού χαρακτήρα, ζωηρό και γεμάτο ενέργεια.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΑΝΑΛΟΓΙΕΣ:

· Το μήκος του σώματος που μετριέται από την άκρη των ώμων ως την άκρη των γλουτών, είναι 10% μεγαλύτερο από το ύψος στο ακρώμιο.

· Το μήκος του κεφαλιού αντιστοιχεί σε 45% του ύψους στο ακρώμιο.

ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ-ΙΔΙΟΣΥΓΚΡΑΣΙΑ: Αφοσιωμένος, ευγενικός, ζωηρός, αξιόπιστος, παρουσιάζοντας αξιοπρόσεκτη αντοχή.

ΚΕΦΑΛΙ: Δολιχοκεφαλικό (στενή βάση και μεγάλο μήκος κρανίου), λεπτό, αποκλίνοντες κρανίο-μετωπικοί άξονες.

ΚΡΑΝΙΑΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ:

Κρανίο: Βλέποντας το από εμπρός και στο προφίλ ελαφρώς στρογγυλεμένο, έντονος μετωπιαίος αύλακας. Ινιακή απόληξη όχι πολύ αναπτυγμένη. Η απόσταση μεταξύ της βάσης των αυτιών είναι ίση με την απόσταση μεταξύ του μετωπιαίου στοπ και της ινιακής απόληξη. Υπεροβλεφαρικές αψίδες ανεπαίσθητες.

Μετωπιαίο Στοπ: Ανεπαίσθητο.

ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ:

Μύτη: Καλά ανεπτυγμένη, πάντα μαύρη.

Ρύγχος: Σφηνοειδής, κοντύτερο από το κρανίο, ιδανική σχέση μεταξύ του μήκους του ρύγχους και αυτή του κρανίου είναι 8,5 προς 10. Εκλεπτύνει σταδιακά προς την άκρη της μύτη. Μέτωπο ίσιο. Οι πλευρικές γραμμές του ρύγχους είναι συγκλίνουσες.

Χείλια: Λεπτά, σφιχτά, μέσης ανάπτυξης, αρκετά κοντά και στρογγυλεμένα στην άκρη του ρύγχους. Η άκρη των χειλιών πρέπει να είναι μαύρη. Το ανώτερο χείλός υπερκαλύπτει ελαφρώς το κατώτερο το χείλός, γωνία των χειλιών σταθερή.

Σαγόνια-δόντια: Τα σαγόνια είναι ισχυρά με κανονικό και πλήρες δάγκωμα ψαλιδιού. Δάγκωμα πένσας επιτρέπεται.

Μάγουλα : Επίπεδα.

Μάτια:Αμυγδαλωτά, σχεδόν ωοειδή, μέσου μεγέθους. Ο χρωματισμός στις άκρες των οφθαλμικών καλύπτρων είναι σκούρος (κατά προτίμηση μαύρος). Το χρώμα της ίριδας είναι όσο το δυνατόν σκοτεινότερο.

Αυτιά : Τοποθετημένα ψηλά, μέσου μήκους, κρεμαστά, κοντά στα μάγουλα, μέσου μεγέθους, η άκρη του αυτιού είναι ελαφρώς οβάλ. Τα αυτιά είναι λεπτά και όχι χοντρά.

ΛΑΙΜΟΣ : Ισχυρός, ίσου περίπου μήκους με αυτό του κεφαλιού. Η επάνω γραμμή του ελαφρώς κεκλιμένη (σχήμα αψίδας). Ο λαιμός είναι κεκλιμένος 45 έως 50 μοιρών ως προς το οριζόντιο επίπεδο.

ΣΩΜΑ: Ορθογώνιο. Με μήκος το οποίο πρέπει να είναι 10% μεγαλύτερο απ’ ότι το ύψος στο ακρώμιο.

Ραχιαία γραμμή: Ίσια.

Ακρώμια: Ελαφρώς προφανή.

Πλάτη : Ίσια, δυνατή, μακριά.

Οσφυϊκή χώρα: Μυώδη, με μήκος σχεδόν ίδιο με αυτό του καπουλιού.

Καπούλια: Ελαφρώς κεκλιμένα (20 -25% σε σχέση με το οριζόντιο επίπεδο), μυώδη, ευρεία.

Στήθος : Ισχυρό, ύψους ίσο με το 50% του ύψους στα ακρώμια, περίμετρος 20% μεγαλύτερη από το ύψος στα ακρώμια.

Κάτω γραμμή και κοιλιά: Ωοειδή άκρη του στέρνου που στέκεται ελαφρώς υπερυψωμένο. Κοιλιά ελαφρώς πτυχωμένη.

ΟΥΡΑ: Εκτείνεται στην ευθεία του καπουλιού. Ισχυρή στη βάση, που σταδιακά εκλεπτύνει προς την άκρη της, φθάνει στο επίπεδο των ταρσών. Φέρεται ελαφρώς γυριστή προς τα επάνω, χωρίς όμως ποτέ να ξεπερνά την γραμμή της πλάτης. Καλυμμένη με άφθονη τρίχα.

ΑΚΡΑ

ΕΜΠΡΟΣΘΙΑ ΑΚΡΑ

Συνολική εικόνα: Ισχυρά, ίσια, μυώδη, παράλληλα.

Ωμοπλάτη: Περίπου ίσου μήκους με το μήκος του ανώτερου βραχίονα, μυώδης, στιβαρή, που συνδέεται σωστά με τον θώρακα. Διαμορφώνει γωνία 45- 50 μοιρών σε σχέση με οριζόντιο επίπεδο.

Ανώτερος βραχίονας: Κοντά στο σώμα, ισχυρός, μυώδης, περίπου ίσου μήκους με την ωμοπλάτη. Διαμορφώνει γωνία 45-50 μοιρών σε σχέση με τον οριζόντιο επίπεδο.

Αγκώνας: Κοντά στο σώμα, στερεός, το ύψος από το έδαφος ως τον αγκώνα ίσο με το 50% του ύψους στα ακρώμια.

Πρόσθιος βραχίονας: Ίσιος, ισχυρός, μυώδης.

Καρπός: Στιβαρός.

Μετακάρπιο : Ισχυρό, ελαφρώς κεκλιμένο (μέχρι 15 μοίρες σε σχέση με την κατακόρυφο).

Μπροστινό πέλμα: Πόδι γάτας, με σφριγηλά σφιχτά δάχτυλα. Τα νύχια είναι ισχυρά, κατά προτίμηση μαύρα. Σκούρα μαξιλαράκια, καλά ανεπτυγμένα.

ΟΠΙΣΘΙΑ ΑΚΡΑ:

Συνολική εικόνα: Ισχυρά, ίσια, μυώδη, παράλληλα.

Μηροί: Ισχυροί, μυώδεις, ίσιοι.

Μηροκνήμιο: Σφριγηλό, παράλληλο σε σχέση με τη μεσαία γραμμή του σώματος. Γωνία μηροκνήμιου περίπου 120 μοιρών.

Κατώτερος μηρός: Μυώδης, μήκους περίπου ίσου με αυτό του μηρού.

Ταρσός: Ισχυρός, γωνία ταρσού μεταξύ 135 και 140 μοιρών.

Μετατάρσιο: Ισχυρό, σχεδόν κάθετο.

Οπίσθιο πέλμα: Λίγο μακρύτερο απ ότι το μπροστινό, στερεά σφιχτά δάχτυλα, μαύρα ισχυρά νύχια, μαξιλαράκια ανθεκτικά και ελαστικά, σκούρα στο χρώμα.

ΒΗΜΑΤΙΣΜΟΣ-ΚΙΝΗΣΗ:Ανοιχτός βηματισμός, γεμάτος ενέργεια και ένταση. Προτιμούμενος ρυθμός: το άνετο, κανονικό και αρμονικό τρέξιμο.

ΔΕΡΜΑ: Ελαστικό, σωστά χρωματισμένο: τεντωμένο σε όλο το σώμα.

ΤΡΙΧΩΜΑ

ΤΡΙΧΑ: Κοντή, άφθονη, αστραφτερή, σχετικά παχιά, η οποία καλύπτει σωστά όλο το σώμα, υπόστρωμα αρκετά ανεπτυγμένο. Η τρίχα είναι ελαφρώς μακρύτερη στο πίσω μέρος των μηρών και στο κάτω μέρος της ουράς.

ΧΡΩΜΑ : Το βασικό τρίχωμα είναι βαθύ κόκκινο ή αλεπουδίσιο κόκκινο με έναν μαύρο μανδύα ή σέλα στην πλάτη. Το μαύρο μπορεί να φτάνει μέχρι το κεφάλι όπου και διαμορφώνει μαύρα σημάδια στους κροτάφους. Το άσπρο αστέρι στο κεφάλι και η «φλόγα» που κατεβαίνει κάτω από το ρύγχος, διαμορφώνουν ένα πλήρες ή ημιτελές περιλαίμιο κάτω και γύρω από το λαιμό. Ένα άσπρο σημάδι επιτρέπεται στο στήθος και μπορεί να επεκταθεί μέχρι την άκρη του στέρνου και να φθάνει στην κοιλιά και το εσωτερικό των ποδιών. Το τέλος της ουράς μπορεί να είναι άσπρο. Το λευκό δεν πρέπει να καλύπτει περισσότερο απ’ ότι το ένα τρίτο της συνολικής επιφάνειας του σώματος.

ΜΕΓΕΘΟΣ:

Ύψος στα ακρώμια:

αρσενικά: 45 -55 εκατ., ιδανικό ύψος 51 εκατ.

θηλυκά: 44 -54 εκατ., ιδανικό ύψος 49 εκατ..

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ: Οποιαδήποτε απόκλιση από τα προηγούμενα σημεία πρέπει να θεωρηθεί ελάττωμα και η σοβαρότητα με την οποία το ελάττωμα αυτό θα πρέπει να αξιολογηθεί, πρέπει να είναι στην ακριβή αναλογία με τον βαθμό απόκλισης του.

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥ:

· Επιθετικά ή νευρικά σκυλιά.

· Υπό ή προγναθισμός.

· Απώλεια δοντιού. Αν και η έλλειψη των δύο προγομφίων 1 (2PM 1) είναι ανεκτή.

· Σχιστά (Κινέζικα) μάτια.

· Σώμα πάρα πολύ μακρύ.

· Κουλουριαστή ουρά η οποία φέρεται ψηλά ή γυριστή πάνω από την πλάτη. Άκρη της ουράς συστριμμένη ή σχήματος γάντζου.

· Άσπρα σημάδια διάστικτα με το χρώμα του βασικού τριχώματος.

· Λευκό το οποίο να καλύπτει περισσότερο από ένα τρίτο της συνολικής επιφάνειας του σώματος.

· Παρουσία ενός τέταρτου χρώματος.

· Μέγεθος μεγαλύτερο ή μικρότερο από αυτός που καθορίζεται από τα πρότυπα.

Οποιοδήποτε σκυλί που παρουσιάζει σαφείς φυσικές ή ανωμαλίες συμπεριφοράς θα πρέπει να αποκλείετε.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Τα αρσενικά ζώα πρέπει να έχουν δύο εμφανείς κανονικούς όρχεις που κατεβούν πλήρως στο οσχέων.

Νόμιμα ή όχι τα κουτιά μεταφοράς των τετραπόδων κυνηγετικών μας συντρόφων;

Νόμιμα ή όχι τα κουτιά μεταφοράς

των τετραπόδων κυνηγετικών μας συντρόφων;

Συζητήσεις επί συζητήσεων έχουν αναπτυχθεί γύρω από την νομιμότητα ή μη των κατασκευών που πολλοί από εμάς χρησιμοποιούμε για την μεταφορά των τετραπόδων κυνηγετικών μας συντρόφων. Πολλοί και έγκριτοι νομικοί έχουν προσπαθήσει κατά καιρούς να ερμηνεύσουν τις διατάξεις που σχετίζονται με το θέμα αυτό, χωρίς όμως τίποτα να είναι ακόμα και σήμερα ξεκάθαρο, μιας και σοβαρό ρόλο παίζει η επιτόπου εκτίμηση του αστυνομικού οργάνου.

Εμείς αναζητώντας τις σχετικές διατάξεις, σας παραθέτουμε το άρθρο 32 του Κ.Ο.Κ. το οποίο αναφέρεται στην φόρτωση των οχημάτων και στο οποίο εμπίπτουν τα κουτιά αυτά μεταφοράς, αν και εφόσον τα αστυνομικά όργανα τα θεωρήσουν ως εξέχοντα μεταφερόμενα φορτία. Σε αυτή και μόνο την περίπτωση για να είμαστε νόμιμοι θα πρέπει η κατασκευή μας να πληρεί τις παρακάτω προϋποθέσεις που το άρθρο 32 του Κ.Ο.Κ. αναφέρει χωρίς να απαιτείται ειδική άδεια από κάποια υπηρεσία για τα εξέχοντα κουτιά μεταφοράς των αγαπημένων μας τετραπόδων.

Άρθρο 32

Φόρτωση οχημάτων

1. Το μεικτό βάρος οχήματος δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει το μέγιστο επιτρεπόμενο βάρος του.

2. Το φορτίο του οχήματος πρέπει να τακτοποιείται και να στοιβάζεται κατά τρόπο ώστε:

α. Να μην εκτίθενται σε κίνδυνο πρόσωπα και να μην προκαλούνται ζημιές από διαρροή ή πτώση αυτού στην οδό.

β. Να μην περιορίζεται ή παρεμποδίζεται η ορατότητα του οδηγού, να μην εμποδίζεται η οδήγηση του οχήματος και να μην μειώνεται η σταθερότητα αυτού.

γ. Να μην προκαλούν θόρυβο ή σκόνη ή άλλες ενοχλήσεις , οι οποίες μπορούν να αποφευχθούν. δ. Να μην καλύπτονται οι φανοί, συμπεριλαμβανομένων και των φανών στάθμευσης και πορείας, τα αντανακλαστικά στοιχεία, οι πινακίδες αριθμού κυκλοφορίας και το διακριτικό σήμα της χώρας απογραφής του οχήματος, ως και τα σήματα που δίνονται με το χέρι, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Κώδικα.

3. Τα εξαρτήματα, ως καλώδια, σχοινιά, αλυσίδες, καλύμματα, κ.λ.π. που χρησιμοποιούνται για εξασφάλιση ή προστασία του φορτίου πρέπει να σφίγγονται και να στερεώνονται καλά. Ιδιαιτέρως τα εξαρτήματα που χρησιμοποιούνται για την προστασία του φορτίου πρέπει να πληρούν τις απαιτήσεις της προηγούμενης παραγράφου. Το φορτίο των φορτηγών αυτοκινήτων ανοικτού αμαξώματος που αποτελείται από υλικά, που μπορούν – κατά την διαδρομή – να εκφύγουν από το αμάξωμα ως π.χ. αδρανή υλικά, δημητριακά, χορτάρι, άχυρα, κουρέλια, κ.ά. πρέπει να καλύπτεται με ειδικό κάλυμμα, οι προδιαγραφές του οποίου θα καθοριστούν με απόφαση του Υπουργού Μεταφορών και Επικοινωνιών. Μέχρι την έκδοση της απόφασης αυτής, τα παραπάνω φορτία πρέπει να καλύπτονται με κάλυμμα κατάλληλο με τη φύση των υλικών αυτών.

4. Το φορτίο αυτό απαγορεύεται να προεξέχει από το πίσω τμήμα του οχήματος περισσότερο από 30% του μήκους του αμαξώματος. Ειδικά, στα μοτοποδήλατα, μοτοσικλέτες και τρίτροχα οχήματα, το φορτίο απαγορεύεται να προεξέχει περισσότερο από 0,40 μ. από τις πλευρές αυτών. Προκειμένου για ειδική μεταφορά αντικειμένων που προεξέχουν από το πίσω τμήμα των αυτοκινήτων οχημάτων πέραν του 30% του μήκους του αμαξώματος, απαιτείται προηγούμενη άδεια της κατά τόπων αρμόδιας τεχνικής υπηρεσίας.

5. Τα προεξέχοντα φορτία από τα εμπρός στο πίσω τμήμα ή τις πλευρές του οχήματος, αν αυτό επιτρέπεται, πρέπει να επισημαίνονται με σταθερή προσαρμοσμένη πινακίδα, διαστάσεων τουλάχιστον 0,50 Χ 0,50 λευκού χρώματος, με διαγώνιες ερυθρές λωρίδες, κατασκευασμένη από υλικό υψηλής αντανακλαστικότητας και τοποθετημένη με το πάνω άκρο, όχι πιο ψηλά από 1,60 μ. και το κάτω άκρο όχι πιο χαμηλά από 0,40 μ. από το οδόστρωμα, όταν δεν μπορούν την προεξοχή να αντιληφθούν οδηγοί των άλλων οχημάτων. Κατά τη νύχτα, όπως αυτή ορίζεται στην παρ. 1. του άρθρου 2 του παρόντος Κώδικα, για την επισήμανση αυτή πρέπει να χρησιμοποιείται λευκό φως και λευκό αντανακλαστικό στοιχείο μπροστά, ερυθρό δε φως και ερυθρό αντανακλαστικό στοιχείο πίσω.

6. Ειδικότερα προκειμένου για μηχανοκίνητα οχήματα και αν αυτό επιτρέπεται:

α. Τα προεξέχοντα φορτία περισσότερα από ένα (1) μέτρο πέραν του μπρος ή πίσω τμήματος του οχήματος, πρέπει να επισημαίνονται οπωσδήποτε.

β. Τα φορτία τα οποία προεξέχουν κατά πλάτος περισσότερο από 0,40 μ. από το εξωτερικό άκρο του εμπρός φανού ή του πίσω ερυθρού φανού του οχήματος, πρέπει να επισημαίνονται τη νύκτα.

7. Η μεταφορά αντικειμένων που σύρονται στο έδαφος επιτρέπεται μόνον εφόσον αυτά δεν φθείρουν το οδόστρωμα και δεν δημιουργούν κίνδυνο για τους χρήστες της οδού και ύστερα από ειδική άδεια της αρμόδιας κατά τόπον Τεχνικής Υπηρεσίας.

8. Ο κάτοχος ή οδηγός αυτοκινήτου οχήματος που παραβαίνει την διάταξη της παρ.1 του άρθρου αυτού, με υπέρβαση του μέγιστου επιτρεπόμενου βάρους ή της μέγιστης επιτρεπόμενης φόρτωσης κατ’ άξονα του οχήματος κατά ποσοστό μέχρι 10%, τιμωρείται με πρόστιμο είκοσι χιλιάδων (20.000) δραχμών. Αν η υπερφόρτωση υπερβαίνει το 10% του μέγιστου επιτρεπόμενου βάρους ή της μέγιστης επιτρεπόμενης φόρτωσης κατ’ άξονα του οχήματος, ο κάτοχος ή οδηγός αυτού τιμωρείται με πρόστιμο εκατό χιλιάδων (100.000) δραχμών και σε περίπτωση που η υπερφόρτωση υπερβαίνει το 20% του μέγιστου επιτρεπόμενου βάρους ή της μέγιστης επιτρεπόμενης φόρτωσης κατ΄ άξονα του οχήματος, επιβάλλεται στον κάτοχο ή οδηγό αυτού πρόστιμο εκατό (100.000) δραχμών και επί τόπου αφαίρεση της άδειας κυκλοφορίας μετά των κρατικών πινακίδων του οχήματος για τριάντα (30) ημέρες από το αρμόδιο όργανο που βεβαιώνει την παράβαση, σύμφωνα με την διαδικασία των παραγράφων 5 και 6 του άρθρου 103 του παρόντος Κώδικα. Με τα ως άνω πρόστιμα τιμωρούνται και όποιοι συνεργούν στις ως άνω υπερφορτώσεις.

Αυτός που παραβαίνει τις λοιπές διατάξεις του άρθρου αυτού τιμωρείται με πρόστιμο είκοσι χιλιάδων (20.000) δραχμών.

Αυτός που παραβαίνει την υποχρέωση κάλυψης φορτίου λατομικών προϊόντων, που μεταφέρεται με φορτηγά ανοικτού αμαξώματος και πρέπει να καλύπτεται με ειδικό κάλυμμα, τιμωρείται κατά τις ειδικές περί αυτής διατάξεις.

9. Σε περίπτωση επικίνδυνης φόρτωσης κατά παράβαση των διατάξεων του άρθρου αυτού, η υπερφόρτωση με υπέρβαση του μέγιστου επιτρεπόμενου μεικτού βάρους πάνω από 10%, επιβάλλεται και η ακινητοποίηση του οχήματος, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 46 του παρόντος Κώδικα.

Κλείνοντας θα λέγαμε ότι καλό είναι το κουτί μας να είναι ασφαλισμένο για τις προς τρίτους ζημίες, ενισχύοντας με αυτό τον τρόπο τη νομιμότητα του.

Π.Δ. 453/77 αρθ 10,11

Περί των Ελεγχομένων Κυνηγετικών Περιοχών (Ε.Κ.Π.) και των όρων και προϋποθέσεων ασκήσεως θήρας εν αυταίς

Αρθρον 10. : Μεταβατικαί διατάξεις

Αι εκδοθείσαι αποφάσεις του Υπουργού Γεωργίας περί χαρακτηρισμού εκτάσεων ως Κυνηγετικών Περιοχών , βάσει των διατάξεων των ΒΔ 134/73 , <περί των προϋποθέσεων και του τρόπου ασκήσεως της θήρας, εντός των κυνηγετικών περιοχών, και της διαδικασίας εκμισθώσεως αυτών> ως και οι εγκριθέντες Κανονισμοί Λειτουργίας αυτών, εφ'όσον δεν χρήζουν προσαρμογής προς τας διατάξεις του παρόντος, διατηρούνται εν ισχύι.

Αρθρον 11 : Καταργούμεναι διατάξεις

Από της δημοσιεύσεως του παρόντος το ΒΔ 134/73 <περί των προϋποθέσεων και του τρόπου ασκήσεως τη θήρας εντός των κυνηγετικών περιοχών, και διαδικασίας εκμισθώσεως αυτών > καταργείται.

Εις τον αυτόν επί της Γεωργίας Υπουργόν, ανατίθεμεν την δημοσίευσιν και εκτέλεσιν του παρόντος.

Άνοιξη – Παράσιτα

Η κυνηγετική σεζόν έφτασε στο τέλος της, ο χειμώνας τείνει σιγά – σιγά να φύγει και προσμένουμε την όμορφη Άνοιξη.

Με τον ερχομό της Άνοιξης όμως δεν έρχονται μόνο τα χελιδόνια και η ανθοφορία των δέντρων και των λουλουδιών αλλά και το διαχρονικό πρόβλημα των παρασίτων και συγκεκριμένα των τσιμπουριών.

Ίσως να πιστεύεται ότι είναι λίγο νωρίς να μιλήσουμε για αυτό το θέμα όμως με την αλλαγή που έχουμε στο περιβάλλον είναι η κατάλληλη στιγμή.

Κατ’ αρχήν, πρέπει να εμποδίσουμε το τσιμπούρι ν’ ανέβει πάνω στο ζώο. Γι’ αυτό το λόγω θα πρέπει να είμαστε πολύ επιμελείς και να φροντίζουμε κάθε μήνα από το Μάρτιο ως και το Νοέμβριο να χρησιμοποιούμε εξωπαρασιτοκτόνα ή απωθητικά, ώστε να μη χρειαστεί ποτέ να βγάλουμε κανέναν… παρείσακτο. Σε απόμακρα σημεία, όπως τα πατουσάκια και την ουρά, αλλά και πίσω από τα αυτιά είναι καλό να ενισχύουμε πιο συχνά την προστασία, με ψεκασμό.

Τα τσιμπούρια είναι ένα διαχρονικό πρόβλημα για τους σκύλους και τους ιδιοκτήτες και σε ορισμένες περιπτώσεις λαμβάνει μεγάλες διαστάσεις.

Αλλά ας δούμε μαζί από κοντά πιο είναι αυτό το παράσιτο και αν είναι εύκολη η αντιμετώπιση τους.

Σε γενικές γραμμές τα τσιμπούρια παρουσιάζουν μικρές διαφορές μεταξύ τους στο μέγεθος, το χρώμα τους είναι σε 2 τόνους είτε γκρίζο είτε σκούρο καφέ, έχουν ωοειδές σχήμα, τέσσερα ζεύγη ποδιών, δύο οφθαλμούς.

Τέλος η περίεργη κατασκευή του στόματος του δίνει την δυνατότητα για μεγαλύτερη τομή στο δέρμα ώστε εύκολα να μπορούν να ρουφούν αίμα από το ζώο.

Η βιολογία του τσιμπουριού έχει τον συγκεκριμένο κύκλο, μετά την άντληση αίματος το θηλυκό τσιμπούρι γεννά αυγά κατόπιν αυτά μετατρέπονται σε νύμφες και αφού μεγαλώσουν σε λίγες μέρες περιμένουν στο έδαφος είτε σε άλλα σημεία ώσπου να γαντζωθούν πάνω σε ένα νέο ζώο.

Όλα αυτά προκαλούν κάποιες επιπτώσεις στον οργανισμό του σκύλου με αρχική ενόχληση τη δυσφορία, τον εκνευρισμό και την ανορεξία.

Αυτό συμβαίνει όταν έχουμε να κάνουμε με μικρό αριθμό τσιμπουριών στο σώμα του ζώου, διότι δυστυχώς όταν ο αριθμός των τσιμπουριών είναι μεγαλύτερος το ζώο παθαίνει αναιμία.

Μια άλλη ασθένεια που προκαλούν τα τσιμπούρια είναι η ερλιχίωση η οποία εκδηλώνεται με αιμορραγία, ανορεξία και κατάπτωση.

Η ερλιχίωση είναι ένα λοιμώδες νόσημα του σκύλου που προκαλείται από μικροοργανισμούς και κυρίως την Erlichia canis. O σκύλος μολύνεται με τσιμπήματα από τσιμπούρια.

Ο μικροοργανισμός πολλαπλασιάζετε μέσα στα λευκοκύτταρα του αίματος και στη συνέχεια προκαλεί αιμορραγίες, καταστροφή των αιμοπεταλίων, αλλά και των λευκών αιμοσφαιρίων, οπότε έχουμε και βακτηριακές μολύνσεις.

Για να γλιτώσουμε φίλες και φίλοι από τα προβλήματα που προκαλούν τα τσιμπούρια στα ζώα μας αλλά και σε ορισμένες περιπτώσεις και σε μας, το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι η πρόληψη με σπρέι, αντιπαρασιτικά σαμπουάν και σκόνες.

Επίσης τα περιλαίμια και οι αμπούλες είναι πάρα πολύ αποτελεσματικές.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε τον συχνό καθαρισμό του χώρου όπου ζει ο σκύλος μας διότι η υγεία του συσχετίζεται και με την δική μας αλλά και με των τριγύρω.

Βαρνάβα Μαίρη

Ο Θανάσης Κυριτσάκας Απαντά 1/3/08

Φωνές Γιούρα

Από κ by Tzim

Αγαπητέ κύριε Κυριτσάκα. Συγχαρητήρια για της εξαιρετική στήλη σας και τις πολυτιμότατες συμβουλές σας.

Θα ήθελα να σας ρωτήσω αν ισχύει κάτι που από πολλούς ακούω, ότι δηλαδή δεν είναι απαραίτητο όλα τα Γιούρα να έχουν αυτό το χαρακτηριστικό ουρλιαχτό στην φωνή τους και δεν είναι ελάττωμα να έχουν ένα άλλο κλαφουνιτό πιο κόφτό όπως π.χ. τα «γκεκίκα»;

Απάντηση

Σας παραθέτω αυτούσιο το πρότυπο εργασίας, το οποίο καταγράφτηκε το 2003 από τον Ομιλο της Ελβετίας και της Γαλλίας αντίστοιχα για τους ιχνηλάτες των δυο χωρών.

ΠΡΟΤΥΠΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΓΙΟΥΡΑ ΜΠΡΟΥΝΟ

ΦΥΣΙΚΑ ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ

Μύτη αξιόπιστη.

Φωνή βαρύγδουπη με τόνο ουρλιαχτού, δυνατή και μερικές φορές σε ορισμένα σκυλιά διαπεραστική.

Από φυσική άποψη είναι ρωμαλέο, σφριγηλό και ανθεκτικό με μεγάλη αντοχή και διάρκεια.

Από ψυχολογική άποψη έχει ζωηρό χαρακτήρα και πάθος για το κυνήγι. Ήμερο, πρόθυμο, υπάκουο και πολύ δεμένο με το αφεντικό του.

ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ

Ιδανικός ιχνηλάτης για το λαγό σε δύσκολα ορεινά εδάφη και ανάλογες καιρικές συνθήκες. Εργάζεται άριστα μόνος του κυρίως και δεν συνεργάζεται εύκολα με άλλα σκυλιά δηλαδή είναι περισσότερο ανεξάρτητος σκύλος. Ιχνηλάτης με εμπιστοσύνη στον εαυτό του, πράγμα που φαίνεται στην τάση ανεξαρτησίας που έχει να εργάζεται και μόνος του και να ξεπερνά τις δυσκολίες του ντορού στις δύσκολες συνθήκες.

Ιχνηλάτης με πάθος και επιμονή, οξυδέρκεια και επιβάλλον. Οι πλειονότητα των παραπάνω ιχνηλατών εργάζεται πεισματικά στις εναλλαγές του ντορού που οδηγεί στο γιατάκι με μεγάλη ικανότητα και σιγουριά.

Συνεπώς είναι παραδεκτή η κοφτή ή διαπεραστική φωνή, η οποία εμφανίζεται σε πολύ λίγα σκυλιά της ράτσας, λόγω κληρονομικότητας των προγόνων.

Πάντως η συντριπτική πλειοψηφία των Γιούρα έχει φωνή βαρύγδουπη με τόνο ουρλιαχτού , κληρονομιά από τον παλιό τύπο του Γιούρα επονομαζόμενο «Σκύλος της Αργκοβίας» με φωνή ουρλιαχτού και τα αίματα του Σαιν Υμπερ με φωνή βαρύγδουπη και μπάσα. Η κοφτή φωνή κληρονομήθηκε από ένα άλλο ντόπιο σκυλί της Ελβετίας, το οποίο έδωσε τα αίματά του για να δημιουργηθεί η ράτσα στην τελική της μορφή τον 19ο αιώνα, και το 1933 αναγνωρίστηκε επίσημα από την FCI, όπως και οι τρεις άλλες ποικιλίες.

Πληροφορίες για beagles

Από κ by Flok.

Κ. Κυριτσάκα καλημέρα σας,

Θα ήθελα να ρωτήσω για την γενικότερη συμπεριφορά των Beagles. Και πιο συγκεκριμένα αν είναι γρήγορα ή αργά σκυλιά, αν μπορούν να συνεργαστούν με άλλες φυλές, αν είναι εύκολα στην εκπαίδευση και γενικότερα όσες πληροφορίες μπορείτε να μου δώσετε.

Σας ευχαριστώ.

Απάντηση

Μικρός αγγλικός σκύλος ειδικός για το κυνήγι του λαγού. Στην Αγγλία κυνηγάει σε μεγάλες αγέλες συνήθως, λαγό και αλεπού, όπου οι Άγγλοι τον χρησιμοποιούν για το έφιππο κυνήγι.

Διαδεδομένος στην Ευρώπη και Αμερική. Είναι πολύ δημοφιλής στο Βέλγιο κι επίσης στη Γαλλία, ιδιαίτερα στην περιοχή της Βρετάνης, η οποία χαρακτηρίζεται από δύσκολες εδαφικές και κλιματικές συνθήκες, όπου κυνηγάει όλα τα θηράματα, λαγό, ζαρκάδι, αγριογούρουνο.

Στην Αγγλία συνηθίζεται πολύ το «Beagling», ομαδικό κυνήγι λαγού χωρίς όπλο, με Μπηγκλ αποκλειστικά. Χρησιμοποιούνται 30 Μπηγκλ, κατάλληλα εκπαιδευμένα στις εντολές, τα οποία ακολουθούνται με τα πόδια από τους υπεύθυνους κυνηγούς και από πολλούς θεατές, λάτρεις αυτού του είδους. Η ομάδα των σκύλων καταδιώκει το λαγό για 2-3 ώρες μέχρι να τον πιάσει.

Έχει άριστη όσφρηση. Είναι πολύ θετικός στον ντορό, ξεχωρίζει τα φρέσκα χνάρια με σιγουριά και γρηγοράδα. Εκρηκτικός και γρήγορος στην καταδίωξη με μεγάλες αντοχές. Σκύλος παντός καιρού και εδάφους.

Είναι στοργικός, δραστήριος, έξυπνος, τολμηρός, περίεργος, αγαπητός, αλλά και φασαριόζος με τα συνεχή γαβγίσματα, άγριος όταν ενοχληθεί, ερεθίζεται εύκολα.

Έχει μεγάλο πάθος, μεγάλη ταχύτητα και φοβερή αντοχή, ακούραστος στην καταδίωξη. Λόγω της μεγάλης του κυνηγετικής μανίας, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ακόμα και στο αγριογούρουνο.

Το Μπηγκλ είναι γεννημένος κυνηγός με μακρόχρονη κυνηγετική ιστορία, γι αυτό άλλωστε είναι πολύ διαδεδομένο σε όλο τον κόσμο.

Κυνηγάει μόνο του, αλλά σε ομάδα είναι ανυπέρβλητο, όπως άλλωστε και όλοι οι ιχνηλάτες που κυνηγούν ομαδικά.

Εκπαιδεύεται πολύ εύκολα και γρήγορα στο κυνήγι, χρειάζεται λίγη αυστηρότητα στην υπακοή λόγω ανεξάρτητου και εκρηκτικού χαρακτήρα.

Γενικώς καμία ράτσα δεν ταιριάζει σε κοινή ομάδα με άλλη, γιατί απλά κάθε ράτσα και ατομικά κάθε σκύλος έχει τα δικά του σωματικά, φυσιολογικά και ψυχολογικά χαρακτηριστικά, που είναι μοναδικά, οπότε είναι πολύ δύσκολο να συνεργαστούν.

Έχουμε πολλές διαφορές. Σκελετική δομή, βάδισμα, φωνή, χαρακτήρας, ψυχολογία, τρόπος εργασίας.

Ο άριστος συνδυασμός είναι ομάδα ιχνηλατών της ίδιας ράτσας, όπου θα έχουμε πλήρη ομοιογένεια μορφολογίας και τρόπου εργασίας.

Πληροφορίες το Μικρό Μπλε της Γασκώνης

Από κ Vasilis

Ασχολούμαι με το κυνήγι του αγριόχοιρου και η παρέα μας έχει πολλές επιτυχίες καθώς υπάρχουν αρκετά ημίαιμα πολύ καλά σκυλιά. Για το κοντινό μέλλον σκοπεύω να επενδύσω σε καθαρόαιμα σκυλιά και αυτό που φαίνεται να με εντυπωσιάζει είναι το Μικρό Μπλε της Γασκώνης. Πιστεύεται ότι θα έχω δυσκολίες στην εκπαίδευση? Ο τόπος που κυνηγάμε είναι πολύ πυκνός και το σκυλί πρέπει να έχει πολύ τσαμπουκά για να κάτσει στάμπα. Πόσο γρήγορο είναι το Μικρό Μπλε σε σχέση με τα γκέκικα που χρησιμοποιούμε στην Ελλάδα? Ποια είναι η άποψη σας? Βασίλης

Απάντηση

Το Μικρό Μπλε της Γασκώνης είναι ένας από τους καλύτερους ιχνηλάτης της Γαλλίας για τον λαγό κυρίως, αλλά και στο αγριογούρουνο. Πολύ δυνατή μύτη (λεπτή όσφρηση), ψάξιμο χωρίς λάθη και πισωγυρίσματα, σίγουρο πλησίασμα, στάμπα και καταδίωξη. Στη Γαλλία χρησιμοποιείται και σαν «σκύλος του χναριού» (chien de pied) στο αγριογούρουνο. Ο κυνηγός κάνει το πρωινό κόψιμο παρέα με το σκύλο, ο οποίος του δείχνει το πέρασμα του γουρουνιού με το κατάλληλο γάβγισμα και «τράβηγμα» του λουριού.

Μορφολογικά το Μικρό Μπλε προσφέρεται τέλεια για μέρη ανοιχτά σχετικά με οξιές και έλατα. Για το πολύ πυκνό που κυνηγάτε υπάρχει η λύση του Γκριφόν Μπλε της Γασκώνης, το οποίο έχει ακριβώς τα ίδια ποιοτικά κυνηγετικά χαρακτηριστικά με το Μπλε, αλλά είναι πιο σκληροτράχηλο για δύσκολα μέρη.

Το Γκριφόν Μπλε δημιουργήθηκε αποκλειστικά για το αγριογούρουνο, στο οποίο είναι σπεσιαλίστας ιχνηλάτης. Δυνατή μύτη, σίγουρο ψάξιμο, πλησίασμα, στάμπα, καταδίωξη και «σκύλος του χναριού». Θαρραλέος και παθιασμένος σκύλος, άγριος κατά κάποιο τρόπο, αλλά καθόλου ριψοκίνδυνος απέναντι στο γουρούνι, έξυπνος στη στάμπα, μεγάλες αντοχές στην καταδίωξη.

Το Μικρό Μπλε μπορεί να μην είναι γρήγορο όσο ένα γκέκικο, αλλά είναι δέκα φορές πιο «γρήγορο» στη μύτη, το δε Γκριφόν είναι γρήγορο και στη μύτη και στα πόδια.

Για κάθε πληροφορία μπορείτε να ενημερωθείτε στο site του γαλλικού club:

http://clubbleugascogne.free.fr/