Σάββατο, 1 Μαρτίου 2008

Ο Θανάσης Κυριτσάκας Απαντά 1/3/08

Φωνές Γιούρα

Από κ by Tzim

Αγαπητέ κύριε Κυριτσάκα. Συγχαρητήρια για της εξαιρετική στήλη σας και τις πολυτιμότατες συμβουλές σας.

Θα ήθελα να σας ρωτήσω αν ισχύει κάτι που από πολλούς ακούω, ότι δηλαδή δεν είναι απαραίτητο όλα τα Γιούρα να έχουν αυτό το χαρακτηριστικό ουρλιαχτό στην φωνή τους και δεν είναι ελάττωμα να έχουν ένα άλλο κλαφουνιτό πιο κόφτό όπως π.χ. τα «γκεκίκα»;

Απάντηση

Σας παραθέτω αυτούσιο το πρότυπο εργασίας, το οποίο καταγράφτηκε το 2003 από τον Ομιλο της Ελβετίας και της Γαλλίας αντίστοιχα για τους ιχνηλάτες των δυο χωρών.

ΠΡΟΤΥΠΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΓΙΟΥΡΑ ΜΠΡΟΥΝΟ

ΦΥΣΙΚΑ ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ

Μύτη αξιόπιστη.

Φωνή βαρύγδουπη με τόνο ουρλιαχτού, δυνατή και μερικές φορές σε ορισμένα σκυλιά διαπεραστική.

Από φυσική άποψη είναι ρωμαλέο, σφριγηλό και ανθεκτικό με μεγάλη αντοχή και διάρκεια.

Από ψυχολογική άποψη έχει ζωηρό χαρακτήρα και πάθος για το κυνήγι. Ήμερο, πρόθυμο, υπάκουο και πολύ δεμένο με το αφεντικό του.

ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ

Ιδανικός ιχνηλάτης για το λαγό σε δύσκολα ορεινά εδάφη και ανάλογες καιρικές συνθήκες. Εργάζεται άριστα μόνος του κυρίως και δεν συνεργάζεται εύκολα με άλλα σκυλιά δηλαδή είναι περισσότερο ανεξάρτητος σκύλος. Ιχνηλάτης με εμπιστοσύνη στον εαυτό του, πράγμα που φαίνεται στην τάση ανεξαρτησίας που έχει να εργάζεται και μόνος του και να ξεπερνά τις δυσκολίες του ντορού στις δύσκολες συνθήκες.

Ιχνηλάτης με πάθος και επιμονή, οξυδέρκεια και επιβάλλον. Οι πλειονότητα των παραπάνω ιχνηλατών εργάζεται πεισματικά στις εναλλαγές του ντορού που οδηγεί στο γιατάκι με μεγάλη ικανότητα και σιγουριά.

Συνεπώς είναι παραδεκτή η κοφτή ή διαπεραστική φωνή, η οποία εμφανίζεται σε πολύ λίγα σκυλιά της ράτσας, λόγω κληρονομικότητας των προγόνων.

Πάντως η συντριπτική πλειοψηφία των Γιούρα έχει φωνή βαρύγδουπη με τόνο ουρλιαχτού , κληρονομιά από τον παλιό τύπο του Γιούρα επονομαζόμενο «Σκύλος της Αργκοβίας» με φωνή ουρλιαχτού και τα αίματα του Σαιν Υμπερ με φωνή βαρύγδουπη και μπάσα. Η κοφτή φωνή κληρονομήθηκε από ένα άλλο ντόπιο σκυλί της Ελβετίας, το οποίο έδωσε τα αίματά του για να δημιουργηθεί η ράτσα στην τελική της μορφή τον 19ο αιώνα, και το 1933 αναγνωρίστηκε επίσημα από την FCI, όπως και οι τρεις άλλες ποικιλίες.

Πληροφορίες για beagles

Από κ by Flok.

Κ. Κυριτσάκα καλημέρα σας,

Θα ήθελα να ρωτήσω για την γενικότερη συμπεριφορά των Beagles. Και πιο συγκεκριμένα αν είναι γρήγορα ή αργά σκυλιά, αν μπορούν να συνεργαστούν με άλλες φυλές, αν είναι εύκολα στην εκπαίδευση και γενικότερα όσες πληροφορίες μπορείτε να μου δώσετε.

Σας ευχαριστώ.

Απάντηση

Μικρός αγγλικός σκύλος ειδικός για το κυνήγι του λαγού. Στην Αγγλία κυνηγάει σε μεγάλες αγέλες συνήθως, λαγό και αλεπού, όπου οι Άγγλοι τον χρησιμοποιούν για το έφιππο κυνήγι.

Διαδεδομένος στην Ευρώπη και Αμερική. Είναι πολύ δημοφιλής στο Βέλγιο κι επίσης στη Γαλλία, ιδιαίτερα στην περιοχή της Βρετάνης, η οποία χαρακτηρίζεται από δύσκολες εδαφικές και κλιματικές συνθήκες, όπου κυνηγάει όλα τα θηράματα, λαγό, ζαρκάδι, αγριογούρουνο.

Στην Αγγλία συνηθίζεται πολύ το «Beagling», ομαδικό κυνήγι λαγού χωρίς όπλο, με Μπηγκλ αποκλειστικά. Χρησιμοποιούνται 30 Μπηγκλ, κατάλληλα εκπαιδευμένα στις εντολές, τα οποία ακολουθούνται με τα πόδια από τους υπεύθυνους κυνηγούς και από πολλούς θεατές, λάτρεις αυτού του είδους. Η ομάδα των σκύλων καταδιώκει το λαγό για 2-3 ώρες μέχρι να τον πιάσει.

Έχει άριστη όσφρηση. Είναι πολύ θετικός στον ντορό, ξεχωρίζει τα φρέσκα χνάρια με σιγουριά και γρηγοράδα. Εκρηκτικός και γρήγορος στην καταδίωξη με μεγάλες αντοχές. Σκύλος παντός καιρού και εδάφους.

Είναι στοργικός, δραστήριος, έξυπνος, τολμηρός, περίεργος, αγαπητός, αλλά και φασαριόζος με τα συνεχή γαβγίσματα, άγριος όταν ενοχληθεί, ερεθίζεται εύκολα.

Έχει μεγάλο πάθος, μεγάλη ταχύτητα και φοβερή αντοχή, ακούραστος στην καταδίωξη. Λόγω της μεγάλης του κυνηγετικής μανίας, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ακόμα και στο αγριογούρουνο.

Το Μπηγκλ είναι γεννημένος κυνηγός με μακρόχρονη κυνηγετική ιστορία, γι αυτό άλλωστε είναι πολύ διαδεδομένο σε όλο τον κόσμο.

Κυνηγάει μόνο του, αλλά σε ομάδα είναι ανυπέρβλητο, όπως άλλωστε και όλοι οι ιχνηλάτες που κυνηγούν ομαδικά.

Εκπαιδεύεται πολύ εύκολα και γρήγορα στο κυνήγι, χρειάζεται λίγη αυστηρότητα στην υπακοή λόγω ανεξάρτητου και εκρηκτικού χαρακτήρα.

Γενικώς καμία ράτσα δεν ταιριάζει σε κοινή ομάδα με άλλη, γιατί απλά κάθε ράτσα και ατομικά κάθε σκύλος έχει τα δικά του σωματικά, φυσιολογικά και ψυχολογικά χαρακτηριστικά, που είναι μοναδικά, οπότε είναι πολύ δύσκολο να συνεργαστούν.

Έχουμε πολλές διαφορές. Σκελετική δομή, βάδισμα, φωνή, χαρακτήρας, ψυχολογία, τρόπος εργασίας.

Ο άριστος συνδυασμός είναι ομάδα ιχνηλατών της ίδιας ράτσας, όπου θα έχουμε πλήρη ομοιογένεια μορφολογίας και τρόπου εργασίας.

Πληροφορίες το Μικρό Μπλε της Γασκώνης

Από κ Vasilis

Ασχολούμαι με το κυνήγι του αγριόχοιρου και η παρέα μας έχει πολλές επιτυχίες καθώς υπάρχουν αρκετά ημίαιμα πολύ καλά σκυλιά. Για το κοντινό μέλλον σκοπεύω να επενδύσω σε καθαρόαιμα σκυλιά και αυτό που φαίνεται να με εντυπωσιάζει είναι το Μικρό Μπλε της Γασκώνης. Πιστεύεται ότι θα έχω δυσκολίες στην εκπαίδευση? Ο τόπος που κυνηγάμε είναι πολύ πυκνός και το σκυλί πρέπει να έχει πολύ τσαμπουκά για να κάτσει στάμπα. Πόσο γρήγορο είναι το Μικρό Μπλε σε σχέση με τα γκέκικα που χρησιμοποιούμε στην Ελλάδα? Ποια είναι η άποψη σας? Βασίλης

Απάντηση

Το Μικρό Μπλε της Γασκώνης είναι ένας από τους καλύτερους ιχνηλάτης της Γαλλίας για τον λαγό κυρίως, αλλά και στο αγριογούρουνο. Πολύ δυνατή μύτη (λεπτή όσφρηση), ψάξιμο χωρίς λάθη και πισωγυρίσματα, σίγουρο πλησίασμα, στάμπα και καταδίωξη. Στη Γαλλία χρησιμοποιείται και σαν «σκύλος του χναριού» (chien de pied) στο αγριογούρουνο. Ο κυνηγός κάνει το πρωινό κόψιμο παρέα με το σκύλο, ο οποίος του δείχνει το πέρασμα του γουρουνιού με το κατάλληλο γάβγισμα και «τράβηγμα» του λουριού.

Μορφολογικά το Μικρό Μπλε προσφέρεται τέλεια για μέρη ανοιχτά σχετικά με οξιές και έλατα. Για το πολύ πυκνό που κυνηγάτε υπάρχει η λύση του Γκριφόν Μπλε της Γασκώνης, το οποίο έχει ακριβώς τα ίδια ποιοτικά κυνηγετικά χαρακτηριστικά με το Μπλε, αλλά είναι πιο σκληροτράχηλο για δύσκολα μέρη.

Το Γκριφόν Μπλε δημιουργήθηκε αποκλειστικά για το αγριογούρουνο, στο οποίο είναι σπεσιαλίστας ιχνηλάτης. Δυνατή μύτη, σίγουρο ψάξιμο, πλησίασμα, στάμπα, καταδίωξη και «σκύλος του χναριού». Θαρραλέος και παθιασμένος σκύλος, άγριος κατά κάποιο τρόπο, αλλά καθόλου ριψοκίνδυνος απέναντι στο γουρούνι, έξυπνος στη στάμπα, μεγάλες αντοχές στην καταδίωξη.

Το Μικρό Μπλε μπορεί να μην είναι γρήγορο όσο ένα γκέκικο, αλλά είναι δέκα φορές πιο «γρήγορο» στη μύτη, το δε Γκριφόν είναι γρήγορο και στη μύτη και στα πόδια.

Για κάθε πληροφορία μπορείτε να ενημερωθείτε στο site του γαλλικού club:

http://clubbleugascogne.free.fr/

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.