Πέμπτη, 1 Μαΐου 2008

Chien d’ Ordre

Ο Γαλλικός κυνολογικός

θησαυρός

Άρθρο του Θανάση Κυριτσάκα

LE CLUB DU CHIEN D’ORDRE

Το club

δημιουργήθηκε για να ανασυντάξει, να αναπτύξει και να διατηρήσει κατά ένα μεγάλο μέρος, τους

ιχνηλάτες του «μεγάλου κυνηγιού» (grande vénerie), όπως λέγεται αυτό το κυνήγι στη Γαλλία, στο

οποίο χρησιμοποιούν πολλούς ιχνηλάτες

μαζί, δηλαδή ολόκληρη αγέλη, για να κυνηγήσουν μεγάλα ζώα (ελάφια, ζαρκάδια, αγριογούρουνα).

Στο «μεγάλο κυνήγι» (chasse à courre), δεν χρησιμοποιούν όπλο είναι

καθαρά ένα κυνήγι καταδίωξης , όπου οι κυνηγοί ακολουθούν την αγέλη των σκύλων καβάλα στα άλογα

και όταν τα σκυλιά εξουθενώσουν και ακινητοποιήσουν το ζώο, ο αρχηγός των κυνηγών το αποτελειώνει με την λόγχη ή το μαχαίρι.

Επίσης με τον ίδιο τρόπο διεξάγεται και το «μικρό κυνήγι» (petit vénerie), για το λαγό

κυρίως, όπου οι κυνηγοί ακολουθούν τα σκυλιά με τα πόδια.

Ένας μεγάλος αριθμός αυτών των ιχνηλατών χρησιμοποιείται επίσης και για το κυνήγι του ελαφιού, του ζαρκαδιού, του αγριογούρουνου και του λαγού με όπλο (chasse à tir).

Όλα τα σκυλιά της αγέλης έχουν εκπαιδευτεί να υποτάσσονται ολοκληρωτικά στις εντολές του αρχηγού, ο οποίος έχει την ευθύνη του ελέγχου τους κατά τη διάρκεια του «μεγάλου κυνηγιού», στο οποίο πρέπει να κυνηγούν ένα και μοναδικό ζώο που έχουν ξεσηκώσει. Δεδομένου ότι η αγέλη αποτελείται από 40-150 σκυλιά, σκεφτείτε τι θα γινόταν αν το καθένα κυνηγούσε ανεξάρτητα όποιο θήραμα εύρισκε στο δρόμο του. Γι’ αυτό το λόγο τα σκυλιά της αγέλης λέγονται και «σκυλιά εντολής ή διαταγής» ή σε πιο ελεύθερη μετάφραση «σκυλιά υπακοής» και στα γαλλικά “Chien d’ Ordre” .

Είναι γεγονός πως οι ιχνηλάτες αυτής της κατηγορίας, από καταγωγής είναι υπάκουοι και τρυφεροί, καθόλου επιθετικοί και έτσι εκπαιδεύονται πολύ εύκολα σ’ αυτόν τον τομέα. Αυτό που τους χαρακτηρίζει σε μεγάλο βαθμό είναι το φυσικό ένστικτο και το πάθος για το κυνήγι.

Το Club du Chien d’ Ordre αντιπροσωπεύει εννιά ράτσες. Τα περισσότερο σπουδαία είναι τα «Πουατεβέν», τα «Τρίχρωμα Γαλλικά» και τα «Τρίχρωμα Άγγλο-Γαλλικά». Ακολουθούν τα «Γαλλικά Άσπρα και Μαύρα», τα «Μπίλλυ», τα «Άγγλο-Γαλλικά Άσπρα και Μαύρα». Υπάρχουν και ορισμένες αγέλες «Φοξ Χάουντ». Τα «Γαλλικά Άσπρα και Πορτοκαλί» και τα «Άγγλο-Γαλλικά Άσπρα και Πορτοκαλί» έχουν πρακτικά εξαφανιστεί ή είναι σπάνια.

Ο συνολικός αριθμός των παραπάνω φυλών είναι περί τα 25.000 με 30.000 σκυλιά. Από αυτά 5.000 αποτελούν αγέλες για το ελάφι, άλλα τόσα και λίγο παραπάνω για το ζαρκάδι, περίπου 2.000 για το αγριογούρουνο και 2.500 για την αλεπού. Τα υπόλοιπα περίπου 6.000 – 8.000 χρησιμοποιούνται για το κυνήγι με όπλο.

Όλα τα σκυλιά έχουν τατουάζ στο πλευρό με τα αρχικά του ιδιοκτήτη και καταγράφονται στο Γαλλικό Βιβλίο Καταγωγών. Το Club έχει 2.300 μέλη.

Όπως λέει ο πρόεδρος του Club, Pierre Astié:Τα «σκυλιά υπακοής» είναι η περηφάνια του γαλλικού κυνηγιού. Είναι ο θησαυρός της πατρικής μας κυνολογικής κληρονομιάς, μοναδικής στον κόσμο. Το Club με πλήρη ευσυνειδησία και ευθύνη θα διαφυλάξει αυτή την πολιτιστική αξία και κληρονομιά.

FRANCAIS TRICOLORE - ΓΑΛΛΙΚΟ ΤΡΙΧΡΩΜΟ

ΓΕΝΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ

Το Γαλλικό Τρίχρωμο είναι η πιο νέα ράτσα απ’ τα «σκυλιά εντολής». Αναγνωρίστηκε επίσημα στην έκθεση μορφολογίας του Πουατιέ το 1957, όπου ο κόμης Henri de Falandre, παρουσίασε μια εξαιρετική αγέλη σκύλων.

Το Γαλλικό Τρίχρωμο είναι αποτέλεσμα της διασταύρωσης μεταξύ των μεγάλων Άγγλο-Γαλλικών Τρίχρωμων, απ’ τα οποία διαλέχτηκαν εκείνα τα σκυλιά που τα γαλλικά αίματα ήταν περισσότερο επικρατέστερα απ’ ότι τα αγγλικά χαρακτηριστικά του Φοξ Χάουντ. Για να τα κάνουν πιο ελαφρά έδωσαν τα αίματα του Πουατεβέν και του Μπίλλυ, με σκοπό να εξαλείψουν τελείως τα αγγλικά αίματα και να δημιουργήσουν ένα τύπο Νορμανδικού Πουατεβέν. Έτσι εξηγείται τελικά γιατί το Γαλλικό Τρίχρωμο είναι ένας ενδιάμεσος σκύλος μεταξύ του Πουατεβέν και του Άγγλο-Γαλλικού Τρίχρωμου, με γραμμές πιο ορθογώνιες στο σώμα και το κεφάλι, που ξεχωρίζουν με την πρώτη ματιά και κατά δεύτερο λόγο η κατασκευή του που είναι πιο λεπτοκαμωμένη. Η γραμμή της κοιλιάς είναι λιγότερο ανασηκωμένη απ’ του Πουατεβέν, τα πλευρά περισσότερο στρογγυλά, ο μηρός περισσότερο μυώδης, ο λαιμός λιγότερο ελαφρύς. Το κεφάλι είναι εξ ολοκλήρου διαφορετικό. Το κρανίο πιο καλό, η μουσούδα πιο ορθογώνια με χείλια πιο αναπτυγμένα και ιδιαίτερα τα αυτιά πιο μακριά, ελαφρώς γυριστά.

Είναι αθλητικός σκύλος, χαριτωμένος, με πολύ αρμονικές γραμμές. Η τάση των περισσοτέρων ομάδων-κυνηγών είναι για σκυλιά λίγο πιο βαριά, πιο κοντά και αρκετά κοινά προς τα Νορμανδικά αίματα. Η ράτσα εκτιμάται ιδιαίτερα και γνωρίζει μεγάλη ανάπτυξη και αύξηση τα τελευταία χρόνια. Το Γαλλικό Τρίχρωμο χρησιμοποιείται περισσότερο στο κυνήγι του ελαφιού και του αγριογούρουνου, όπου τα μεγάλα του προσόντα ικανοποιούν όλες τις απαιτήσεις των Γάλλων κυνηγών στο «μεγάλο κυνήγι».

Το ύψος για τα αρσενικά είναι 62-72 εκατοστά και για τα θηλυκά 60-68 εκατ.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.