Τρίτη, 1 Ιουλίου 2008

Ορεινός ιχνηλάτης Μαυροβουνίου (Ιχνηλάτης βουνών)

Γράφει ο Θαν. Κυριτσάκας

ΓΕΝΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ: Ιχνηλάτης κρύου και φρέσκου ντορού. Γεροδεμένη εμφάνιση, μεσαίου ύψους σκύλος, δυνατός και ανθεκτικός. Κύριο χαρακτηριστικό, οι δυο κόκκινες βούλες πάνω απ’ τα μάτια σε μέγεθος μπιζελιού ή φουντουκιού, γνωστό σαν «τέσσερα μάτια», που αποτελεί το σήμα κατατεθέν της ράτσας.

ΚΕΦΑΛΙ: Σχετικώς στενό και λεπτό. Το μήκος του είναι 18-22 εκ. Η μουσούδα είναι σφηνοειδής με μέτριο stop, με μήκος μικρότερο του κρανίου. Αυτιά μακριά, κρέμονται ομαλά και επίπεδα και είναι τοποθετημένα ελαφρώς πάνω απ’ τη γραμμή των ματιών.

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ: Ο «Ορεινός Ιχνηλάτης του Μαυροβουνίου», πρώην «Ορεινός Ιχνηλάτης της Σλοβενίας» ο οποίος ανήκει πλέον στο Μαυροβούνιο μετά την ανεξαρτησία του, έχει πολύ κοντινή σχέση με τους Ιχνηλάτες της Κεντρικής Ευρώπης, ως προς το σώμα, το σχήμα του κεφαλιού και ιδιαίτερα το χρώμα. Μοιάζει πάρα πολύ με τον αυστριακό ιχνηλάτη «Brandl Bracke» από τον οποίο και προέρχεται άμεσα.

Όπως λέει και ο Dr Lokar στο βιβλίο του, τα αυστριακά «Brandl Bracke» ήταν οι περισσότερο κοινοί ιχνηλάτες στη Σλοβενία, με τους οποίους κυνηγούσαν οι Σλοβένοι και τους ονόμαζαν «Carinthian Hounds» δηλαδή «Ιχνηλάτες της Καρίνθιας» μιας περιοχής της Νότιας Αυστρίας που συνορεύει με την Σλοβενία. Αναπτύχθηκε κυρίως στη νοτιοδυτική περιοχή της Γιουγκοσλαβίας, την Πλάνινα, που ανήκει στην σημερινή Σλοβενία.

Δυστυχώς τις τελευταίες δεκαετίες, η ράτσα δεν κρατήθηκε στ’ αρχικά της μορφολογικά χαρακτηριστικά και ιδιαίτερα τα «τέσσερα μάτια» άρχισαν να λείπουν σαν κυρίαρχο στοιχείο της ράτσας. Τα τελευταία χρόνια έγινε μεγάλη προσπάθεια απ’ τον «Κυνολογικό Όμιλο της Σλοβενίας» να παρουσιαστούν στις εκθέσεις μορφολογίας, όσο το δυνατό περισσότεροι «Ορεινοί Ιχνηλάτες» στ’ αρχικά πρότυπα της φυλής και ιδιαίτερα με τα «τέσσερα μάτια».

Σήμερα η ράτσα είναι πολύ βελτιωμένη και ισορροπημένη, διατηρείται στα πρότυπα μορφολογίας και εργασίας με ομοιογενή άτομα στην πλειοψηφία της. Στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Λαγού που έγινε στη Σερβία, ο «Ορεινός Ιχνηλάτης του Μαυροβουνίου» πήρε την πρώτη θέση στην κατηγορία “Solo”, ένδειξη ότι γίνεται πολύ σοβαρή δουλειά απ΄ τους βόρειους γείτονές μας.

ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ-ΙΔΙΟΣΥΓΚΡΑΣΙΑ

Πολύ καλός ιχνηλάτης, ανθεκτικός, δραστήριος και δυνατός. Είναι εξαιρετικός στα ορεινά μέρη, με τις δύσκολες εδαφικές και κλιματικές συνθήκες. Στη χώρα του κυνηγάει λαγό κυρίως, αλλά και μεγάλα θηράματα (αγριογούρουνο, ελάφι, ζαρκάδι).

Χρησιμοποιείται επίσης ως «ιχνηλάτης αίματος» για να βρίσκει τα τραυματισμένα θηράματα.

Μερικά προσωπικά σχόλια. Πολλοί Έλληνες κυνηγοί συγχέουν τον «Ορεινό Ιχνηλάτη του Μαυροβουνίου» με τον «Ελληνικό Ιχνηλάτη», λόγω χρώματος κυρίως γιατί ως προς το σώμα και το σχήμα του κεφαλιού γενικώς υπάρχουν μεγάλες διαφορές.

Ο «Ορεινός Ιχνηλάτης του Μαυροβουνίου» στην πραγματικότητα είναι ο «Αυστριακός Μαυροπύρηνος Ιχνηλάτης» (Bradlbracke Viergaul) με τον οποίο κυνηγούσαν και οι Σλοβένοι και στην πορεία των χρόνων με την τοπική εκτροφή εξελίχθηκε σε ράτσα με ελάχιστες διαφοροποιήσεις. Άλλωστε ο «Αυστριακός Μαυροπύρηνος Ιχνηλάτης» είναι απόγονος του Μπρακ των Κελτών (Keltenbracke) ο οποίος θεωρείται πρόγονος πολλών σκύλων των χωρών, της Κεντρικής Ευρώπης, όπως Γερμανία, Αυστρία, Ουγγαρία, Σλοβακία.

Συνεπώς ο «Ορεινός Ιχνηλάτης του Μαυροβουνίου» είναι «μπρακοειδούς τύπου» σκύλος, όπως όλοι οι σκύλοι της Κεντρικής Ευρώπης, που έχουν πρόγονο το «Μπρακ των Κελτών» και δεν έχει καμιά σχέση με τον Ελληνικό Ιχνηλάτη, που είναι Μεσογειακός σκύλος «λαγωνικοειδούς τύπου», όπως και το Σεγκούτσιο με αρχικούς προγόνους το Λαγωνικό της Αιγύπτου και της Ελλάδας.

Όλες αυτές οι καταστάσεις σύγχυσης δημιουργήθηκαν κυρίως απ’ την τάση των Ελλήνων να εισάγουν σωρηδόν και ανεξέλεγκτα λαγόσκυλα απ’ τα Βαλκάνια, χωρίς να νοιάζονται για την καθαρόαιμη διατήρηση του Ελληνικού Ιχνηλάτη, με αποτέλεσμα να κυκλοφορούν χιλιάδες ημίαιμα λαγόσκυλα, που μοιάζουν στον Ελληνικό Ιχνηλάτη, με τις διασταυρώσεις που έγιναν και δυστυχώς συνεχίζονται ακόμα και σήμερα.

Ελπίζω πως οι σύγχρονοι Έλληνες κυνηγοί θα σταματήσουν το κακό προηγούμενο των ημίαιμων διασταυρώσεων. Οι καθαρόαιμες ράτσες είναι εθνική κληρονομιά κάθε χώρας κι έχουμε ευθύνη και υποχρέωση, όχι μόνο να διατηρήσουμε τη μια και μοναδική φυλή ιχνηλάτη αλλά και να δημιουργήσουμε και άλλες.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.