Τετάρτη, 1 Οκτωβρίου 2008

BOURBONNAIS POINTING DOG

FCI-Standard N° 179 / 29. 03. 2006 /GB

Μπράκ της Bourbonnais

(Braque du Bourbonnais)

Μετάφραση: Jennifer Mulholland

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: στα Ελληνικά Τσομώκος Διομήδης

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ: Γαλλία (επαρχία Bourbonnais)

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΑΡΧΙΚΩΝ ΕΓΚΥΡΩΝ ΠΡΟΤΥΠΩΝ: 21. 02, 2006,

ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΗ: Σκύλος δείκτής

ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ F.C.I.: Ομάδα .7. Σκυλιά δείκτες

Τμήμα ,1 Ηπειρωτικοί δείκτες

Σκυλιά, τύπος "Braque".

Με τη εξέταση εργασίας.

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΕΡΙΛΗΨΗ: O δείκτης της Bourbonnais ήταν γνωστός ήδη από το 1598 ("Φυσική Ιστορία", Εθνική βιβλιοθήκη Aldovrandi).

Οι αρχαίοι συγγραφείς τον περιέγραψαν ως έναν ευχάριστο σύντροφο για τον κυνηγό, σκληραγωγημένης και υγιούς εμφάνισης. Το άσπρο του τρίχωμα καλύπτεται εξ ολοκλήρου με όμορφα καφετί ή κιτρινόφαια σημάδια.

Οι εκτροφείς της δεκαετίας του '30 θέλησαν να επιβάλουν ένα "ανοιχτόχρωμο ιώδες (λιλά)" χρώμα στο τρίχωμα, μαζί με τον περιορισμό (τα ζώα) να γεννιούνται με κοντή ουρά. Αυτή η αυστηρή επιλογή έβαλε την φυλή σε μεγάλο κίνδυνο. Στη δεκαετία του '70, μια ομάδα εκτροφέων αποφάσισε να εργαστεί για την επιβίωση του δεκτή της Bourbonnais.

Η σημερινή κατάσταση της φυλής μας επιτρέπει να είμαστε περισσότερο αισιόδοξοι για το μέλλον της φυλής.

ΓΕΝΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ: Μέσου μεγέθους, κοντότριχο, τύπου "Braque" ("braccoid "), μέσων αναλογίων που τείνουν προς βραχυμορφό τύπο, γερής κατασκευής, συμπαγής και μυώδης. Δίνει την εντύπωση του σθένους και της δύναμης, χωρίς να αποκλείει την δεδομένη κομψότητα.

Το σχήμα του θηλυκού είναι λιγότερο γεροδεμένο και περισσότερο κομψό.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΑΝΑΛΟΓΙΕΣ:

 το μήκος του σώματος είναι ίσο, ή ελαφρώς μεγαλύτερο από το ύψος στο ακρώμιο.

 το βάθος του στήθους είναι ίσο, ή ελαφρώς μεγαλύτερο από μισό ύψος στο ακρώμιο.

 το μήκος του ρύγχους είναι ελαφρώς λιγότερο από αυτό του κρανίου.

ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ-ΙΔΙΟΣΥΓΚΡΑΣΙΑ: Στο σπίτι είναι καλός και στοργικός. Όταν κυνήγα, το πάθος και η νοημοσύνη του, του επιτρέπουν να προσαρμόζεται εύκολα σε όλους τους κυνηγότοπους και τα θηράματα. Κατά την έρευνα, φέρει με φυσικότητα ψηλά το κεφάλι για να βρει τη μυρωδιά, αποδεικνύοντας την ικανότητά του ως ένας χρήσιμός και ακριβή σκύλος υπόδειξης.

ΚΕΦΑΛΙ: Το βασικότερο χαρακτηριστικό της φυλής είναι η αποκαλούμενη μορφή "αχλαδιού". Ούτε πολύ λεπτό ούτε πάρα πολύ βαρύ, σε συμμετρία με το σώμα.

ΚΡΑΝΙΑΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ:

Κρανίο: Στρογγυλό, βλέποντας το από όλες τις πλευρές. Οι πλευρές του είναι στρογγυλές, τα βρεγματικά οστά και τα ζυγωματικά είναι καλά αναπτυγμένα. Οι άξονες κρανίου και ρύγχους είναι παράλληλοι, ή πολύ ελαφρώς αποκλίνοντες προς τα εμπρός.

Μετωπιαίο Στοπ: Ελαφρώς τονισμένο.

ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ:

Μύτη: Ευρεία, με καλά ανοιχτά ρουθούνια. Προεξέχει μερικές φορές πέρα από την κάθετη γραμμή των χειλιών. Το χρώματός της ταιριάζει με αυτό του τριχώματος, χωρίς σημάδια αποχρωματισμού.

Ρύγχος: Ισχυρό και ευρύ στη βάση του, που εκλεπτύνει ελαφρώς προς την άκρη για να διαμορφώσει έναν περικομμένο κώνο.

Όχι τόσο ευρύ στα θηλυκά.

Ρινικός κάλαμος: Ίσιος ή ελαφρώς κυρτός.

Χείλια: Όχι πολύ χοντρά, το ανώτερο χείλος καλύπτει το κατώτερο χωρίς να σχηματίζει έντονες πτυχές στις γωνίες του στόματος, οι άκρες των χειλιών είναι καλά χρωματισμένες.

Σαγόνια-δόντια: Ισχυρά και ίσου μήκους, με πλήρες οδοντοφυΐα, διαμορφώνοντας δάγκωμα ψαλιδιού. Και το επίπεδο δάγκωμα είναι ανεκτό.

Μάτια: Μεγάλα, σχεδόν στρογγυλά, φουντουκί ή σκούρο ηλέκτρικ (κεχριμπαρί) ανάλογα με το χρώμα του τριχώματος. Το βλέμμα είναι εκφραστικό, ευγενικό και ευφυές. Οφθαλμικά κάλυπτρα καλά χρωματισμένα.

Αυτιά: Μέσου μήκους, μπορούν είτε να φθάνουν είτε να εκτείνονται και κάτω ως τον λαιμό. Σχετικά φαρδιά στην βάση τους, είναι τοποθετημένα στο επίπεδο των ματιών ή ελαφρώς πιο πάνω, το οποίο είναι αποδεκτό. Κρέμονται φυσικά, παράλληλα με τα μάγουλα, επίπεδα ή ελαφρώς κατσαρωμένα προς το εσωτερικό τους.

ΛΑΙΜΟΣ: Όχι πάρα πολύ μακρύς, μυώδης, φαρδύς, συνδέεται ομαλά στους ώμους. Μικρό λωγάνιον ανέχεται.

ΣΩΜΑ:

Επάνω γραμμή: Ίσια και συνεχής. Σαφή ακρώμια.

Πλάτη: Στιβαρή και μυώδης.

Οσφυϊκή χώρα: Κοντή, ευρεία και μυώδης, σωστά συνδεόμενη με την πλάτη. Ελαφρώς μακρύτερη στα θηλυκά.

Καπούλια: Στρογγυλεμένα, ελαφρώς κεκλιμένα, με ισχυρούς μύες.

Στήθος: Ευρύ, μακρύ και βαθύ, φθάνει κάτω ή και ξεπέρνα ελαφρώς το επίπεδο των αγκώνων. Το στέρνο πρέπει να φτάνει όσο το δυνατόν περισσότερο προς τα πίσω. Πλευρά καλά ανεπτυγμένα.

Κάτω γραμμή: Σταδιακά ανερχόμενη. Η πλευρές της είναι επίπεδες και ελαφρώς προς τα επάνω.

ΟΥΡΑ: Μερικά σκυλιά γεννιούνται χωρίς ουρά. Όταν αυτό δεν συμβαίνει, η ουρά πρέπει να κόβεται στη βάση της. Είναι τοποθετημένη σχετικά χαμηλά. Στις χώρες όπου ο ακρωτηριασμός απαγορεύεται, η ουρά όταν το σκυλί στέκεται, πρέπει να φέρεται κάτω από την ραχιαία γραμμή.

ΑΚΡΑ:

ΕΜΠΡΟΣΘΙΑ ΑΚΡΑ: Συνολική εικόνα: Αρκετά μυϊκά. Βλέποντας τα από εμπρός: Κατακόρυφα.

Ώμοι: Κεκλιμένοι, κολλημένοι στο θώρακα. Στιβαροί και προφανούς μυϊκής ανάπτυξης.

Ανώτερος βραχίονας: Σχετικά μακρύς και μυώδης.

Αγκώνες: Κοντά στο σώμα αλλά όχι πάρα πολύ σφιχτά, χωρίς να στρέφονται προς τα μέσα ή προς τα έξω.

Αντιβράχιο: Ίσιο και μυώδης, με ισχυρά οστά χωρίς όμως να είναι χονδροειδής.

Καρπός: Ισχυρός.

Μετακάρπιο: Πολύ ελαφρώς κεκλιμένο σε σύγκριση με το αντιβράχιο.

Μπροστινά πέλματα: Σε αρμονία με το σώμα, στρογγυλά ή σχήματος κουταλιού, μαξιλαράκια σφιχτά και ανθεκτικά, δάχτυλα σφιχτά τα οποία σχηματίζουν αψίδα, νύχια ισχυρά.

ΟΠΙΣΘΙΑ ΑΚΡΑ:

Συνολική εικόνα: Ισχυρά οστά προφανούς μυϊκής ανάπτυξης. Βλέποντας τα από πίσω: κατακόρυφα και παράλληλα.

Ανώτερος μηρός: Μακρύς, έντονα μυώδης, ο οποίος κατεβαίνει σωστά.

Μηροκνήμιο: Ισχυρό, σωστών γωνιώσεων μεταξύ των τμημάτων του ανώτερου και κατώτερου μηρού.

Κατώτερος μηρός: Μυώδης, μακρύς όσο σχεδόν και ανώτερος μηρός.

Ταρσός: Καλού μήκους, ισχυρός και σωστής γωνίωσης.

Μετατάρσιο: Κάθετο και ισχυρό, χωρίς οποιαδήποτε εκτροπή.

Οπίσθια πέλματα: Ίδια με τα μπροστινά πέλματα.

ΒΗΜΑΤΙΣΜΟΣ-ΚΙΝΗΣΗ :

Διασκελισμός μέσης έκτασης. Κατά το κυνήγι, ο διασκελισμός είναι ένας συνεχής καλπασμός, ισορροπημένος και εύπλαστος.

ΔΕΡΜΑ: Εύπλαστο, χωρίς να είναι πάρα πολύ λεπτό και χωρίς πτυχές.

ΤΡΙΧΩΜΑ:

ΤΡΙΧΑ: Ωραία, πυκνή και κοντή, ελαφρώς τραχιά, μερικές φορές μακρύτερη στην πλάτη. Στο κεφάλι και τα αυτιά, η τρίχα πρέπει να είναι λεπτότερη και κοντύτερη.

ΧΡΩΜΑ: Η άσπρές κηλίδες βρίσκονται σε μεγάλη έκταση, με λεπτά καφετιά στίγματα (τα οποία κατά το παρελθόν αποκαλούσαν "οινολάσπη (κατακάθι) κρασιού") ή κιτρινόφαια στίγματα (τα οποία κατά το παρελθόν αποκαλούσαν "άνθος ροδάκινων") και άλλες παραλλαγές.

Το αυτί είναι συνήθως στο χρώμα του γενικότερου φόντου με λιγότερα ή περισσότερα στίγματα. Ένα οικείο μίγμα άσπρων και χρωματιστών τριχών, που δίνει ένα γενικότερο υποκίτρίνο χρώμα, είναι επίσης αποδεκτό.

Στο κεφάλι, όπως για το σώμα, τα χρωματιστά μπαλώματα είναι αποδεκτά μόνο σε μικρούς αριθμούς και μεγέθη.

ΜΕΓΕΘΟΣ:

Ύψος στο ακρώμιο: αρσενικά: 51 – 57 εκατ.

θηλυκές: 48 – 55 εκατ.

ανοχή +/- 1cm

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ : Οποιαδήποτε απόκλιση από τα προηγούμενα σημεία πρέπει να θεωρηθεί ελάττωμα και η σοβαρότητα με την οποία το ελάττωμα αυτό θα πρέπει να αξιολογηθεί, πρέπει να είναι στην ακριβή αναλογία με τον βαθμό απόκλισης του.

Ελαττώματα γενικής κατασκευής:

 Μακριά κατασκευή.

 Αυτιά πάρα πολύ μακριά που κατσαρώνουν πάρα πολύ προς το εσωτερικό τους.

ΣΟΒΑΡΑ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ:

 Γενική κατασκευή, πάρα πολύ βαριά ή πολύ ελαφριά (κοκαλιάρικα). Κοντόχοντρη εμφάνιση.

 Κεφάλι σε δυσαναλογία σε σχέση με το σώμα.

 Ρύγχος τύπου πόιντερ και στενό. Χείλια πάρα πολύ μεγάλα, που διαμορφώνουν τετραγωνισμένο ρύγχος.

 Πολύ ανοιχτόχρωμα μάτια.

 Τρίχωμα με πάρα πολύ μεγάλα μπαλώματα χρώματος. Εξαιρετικά μεγάλα μπαλώματα στο κεφάλι.

 Ύψος μεγαλύτερο ή μικρότερο από τα πρότυπα (+/- 2 εκατ.)

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥ:

 Επιθετικά ή υπερβολικά συνεσταλμένα (ζώα)

 Ρινο-κρανιακοί άξονες που συγκλίνουν προς το μέτωπο. Ρινικός κάλαμος ευδιάκριτα κυρτός.

 Υπό ή προγναθισμός, με την έλλειψη επαφής μεταξύ των κοπτήρων.

 Παρεκκλίνοντες κοπτήρες.

 Ξιφοειδής παρεκκλίνουσα προς το εσωτερικό.

 Παρουσία παράνυχου ή στοιχεία αφαίρεσής του.

 Παρουσία μαύρου (τρίχωμα ή μύτη)

 Τρίχα μακριά και χονδροειδής

 Τρίχωμα εξ ολοκλήρου λευκό. Οποιοδήποτε χρώμα μη προσδιοριζόμενο από τα πρότυπα.

 Ύψος στο ακρώμιο μεγαλύτερο ή μικρότερο από τα πρότυπα (+/- 3 cms)

Οποιοδήποτε σκυλί που παρουσιάζει σαφείς φυσικές ή ανωμαλίες συμπεριφοράς θα πρέπει να αποκλείετε.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Τα αρσενικά ζώα πρέπει να έχουν δύο εμφανείς κανονικούς όρχεις που κατεβούν πλήρως στο οσχέων.

Braque της Bourbonnais Ο αρχαίος ορτυκοθήρας

Η λέξη "BRAQUE" προέρχεται από το γαλλικό ρήμα στοχεύω - δείχνω, και σαν ουσιαστικό μπορεί να μεταφραστεί και ως "δείκτης".

Όπως κάθε φυλή "braque" στη Γαλλία, το "braque της Bourbonnais" προέρχεται από το παλαιό ηπειρωτικό braque, αν και η προέλευσή και τα χαρακτηριστικά του είναι αρκετά μακριά απ’ αυτό. Το σκυλί αυτό είναι πολύ παλαιό από αναφέρεται ήδη από το 1580 στην Bourbonnais σε ένα αντίγραφο του Aldrovandi (γιατρού και φυσιοδίφη από την Μπολόνια 1522/1605, συγγραφέα της βιολογικής εγκυκλοπαίδειας), ως σκυλί από την Bourbonnais, διάστικτο, με κοντή ουρά, και μεγάλη επιδεξιότητα στο κυνήγι των ορτυκιών.

Όπως στην Γαλλία συνηθίζονταν, κάθε φυλή δεικτών έπαιρνε το όνομα της από την περιοχή στην οποία αναπτύχθηκε. Όπως επί παραδείγματι το Braque Saint Germaine, είναι ο δείκτης από το Saint Germaine ή το Braque d'Auvergne από τη Auvergne έτσι και το Braque της Bourbonnais από την επαρχία του Bourbon, περιοχή της κεντρικής Γαλλίας (σημερινό τμήμα της Allier).

Σε αυτή την περιοχή της Allier (πρώην επαρχία Bourbonnais), εξαιτίας του κλίματος, του εδάφους και των θηραμάτων, οι κυνηγοί δημιούργησαν μικρά «αγροτικά» και στιβαρά braque, με ευρωστία και δύναμη, με κεφάλι μορφής αχλαδιού και ένα πολύ ιδιαίτερο τρίχωμα. Ιδιαίτερο λόγω της θέσης των στιγμάτων και του ομοιογενούς μίγματος άσπρων και χρωματιστών τριχών. Ένα τρίχωμα σε άσπρο φόντο το οποίο καλύπτονταν σχεδόν εξολοκλήρου από λεπτές γραμμές ή ευδιάκριτα συκώτι ή κιτρινόφαια στίγματα χρωματισμός τον οποίο η Γάλλοι ονόμαζαν lie de vin ή fleur de peche "οινολάσπή (κατακάθι) κρασιού" ή "άνθος ροδάκινων" αλλά και ως τον «μηρό νύμφης».

Το braque της Bourbonnais ονομάζονταν και κοντόυρο braque επειδή μερικές φορές γεννιέται χωρίς ουρά (άνουρο) ή συχνότερα με κοντή μικρότερη από 15 εκατ. ουρά (βραχύουρο). Αυτό το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του χρησιμοποιήθηκε για πάρα πολλά χρόνια ως κριτήριο για την φυλή, ενώ και σήμερα αποτελεί απόδειξη καταγωγής από τις παλαιότερές γραμμές της φυλής.

Ιστορικά λοιπόν από τα ζώα αυτά απαιτούσαν να γεννηθούν χωρίς ουρά ή με πολύ κοντή ουρά. Επιπλέον, οι εκτροφείς προσπαθούσαν τα ζώα της εκτροφής τους να έχουν το ιδιαίτερο αρχικό τρίχωμα της φυλής. Οποιοδήποτε σκυλί παρέκκλινε από αυτά τα χαρακτηριστικά (ουρά ή τρίχωμα), θεωρούταν ως μη καθαρόαιμο και δεν χρησιμοποιούταν στην αναπαραγωγή.

Με δεδομένο ότι το Braque της Bourbonnais ποτέ δεν ήταν μια πολύ διαδεδομένη φυλή, η εμμονή στις παραπάνω απαιτήσεις καθώς και οι δύο παγκόσμιοι πόλεμοι οδήγησαν την φυλή σχεδόν σε εξαφάνιση.

Μετά από τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο το 1925, μια ομάδα πιστών στην φυλή εκτροφέων, ίδρυσε την πρώτη λέσχη Braque της Bourbonnais. Τα πρώτα πρότυπα της φυλής δημοσιεύθηκαν στο πρώτο δελτίο τύπου της λέσχης το 1930. Στόχος της λέσχης αυτής ήταν να αναβιώσει τη φυλή και να την επαναφέρει στην προπολεμική αίγλη της. Αν και η λέσχη αυτή αλλά και πρώτοι συμμετέχοντες σε αυτήν εκτροφείς σημείωσαν σημαντική πρόοδο, οι προσπάθειές τους σχεδόν εξανεμίστηκαν από το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο η F.C.I. απέβαλε τη φυλή από τα μητρώα της λόγω ελλείψει δραστηριότητας από τους εκτροφείς.

Η εμμονή στα φυσικά άνουρα ζώα και οι αυστηρές απαιτήσεις χρώματος, οδήγησαν σε ένα σκυλί βασισμένο στην εμφάνιση, παρά την απόδοση. Συνεπώς, πολλοί εκτροφείς έχασαν το ενδιαφέρον τους για τη φυλή, με συνέπεια κανένα κουτάβι να μην καταχωρηθεί από το 1963 ως το 1973. Το 1970, μια ομάδα εκτροφέων υπό την καθοδήγηση του Michel Comte έθεσαν ως στόχο να αναβιώσει την φυλή. Έτσι μια δεύτερη λέσχη Braque της Bourbonnais δημιουργήθηκε το 1982, με επίσημη αναγνώριση από την S.C.C. (Society Centrale Canine), την γαλλική θυγατρική της F.C.I. Το 1985. Ο στόχος για να αναβίωση τη φυλή έχει επιτευχθεί, με κάποια πιο ελαστικά πρότυπα στα σημεία των στιγμάτων και της ουράς, όπου και ο ακρωτηριασμός θεωρήθηκε πλέον αποδεκτός, έτσι τα αξιοπρόσεκτα κυνηγετικά ένστικτα της φυλής αποκαταστάθηκαν. Τα νέα πρότυπα της φυλής αναγνωρίστηκαν πλήρως από την S.C.C. και την F.C.I. το 1991.

Σήμερα οι εκτροφείς της φυλής, έχουν ως βασικό στόχο για την πλήρη αποκατάσταση της φυλής να επαναφέρουν και να αναπτύξουν ακόμα περισσότερο το ένστικτο επαναφοράς, την νοημοσύνη και την εκπαιδευσιμότητα στο Braque της Bourbonnais

Εξαιτίας της αφοσίωσης αυτών των πρώτων Γάλλων εκτροφέων όχι μόνο το Bourbonnais έχει επιζήσει της εξαφάνισης, αλλά σταθερά πλέον καθιερώνεται στην χώρα προέλευσης του, ενώ αρκετά άτομα της φυλής βρίσκονται πλέον και σε άλλες χώρες όπως στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά, την Ελλάδα, τη Γερμανία, το Βέλγιο, την Ιταλία, κ.α.

Σήμερα η φυλή είναι με όλη την έννοια της λέξης μια ηπειρωτική φυλή, ένα κυνηγετικό σκυλί "παντός κυνηγίου". Το Bourbonnais αναπτύχθηκε για να είναι μια πραγματικά ευπροσάρμοστη κυνηγετική φυλή, μια φυλή με έντονη οσφραντική ικανότητα, έντονο το ένστικτο της φέρμας και με μεγάλη προθυμία στην ανάκτηση του θηράματος από οποιοδήποτε κυνηγότοπο, καθώς επίσης και στην ιχνηλασία πληγωμένου θηράματος. Αυτά τα χαρακτηριστικά μαζί με την ευγενή συμπεριφορά της φυλής, σε συνδυασμό με το μικρό μέγεθος και το κοντό τρίχωμα, κάνουν το Bourbonnais έναν ιδανικό σύντροφο για την οικογένεια και το κυνήγι.

Οι εκτροφείς σήμερα στη Γαλλία προσπαθούν να αποφύγουν τα λάθη του παρελθόντος και κάνουν μεγάλες προσπάθειες να εκτρέφουν Bourbonnais που και τα πρότυπα της φυλής να πληρούν, αλλά να είναι εξίσου ικανά και ως δείκτες, retriever και ιχνηλάτες.

Κυνηγετικός σκύλος και Beeper ¨Η σωστή χρήση¨

Σκοπός του άρθρου είναι να δούμε από την μεριά της κυνηγετικής πράξης πόσο χρήσιμο είναι στη σημερινή εποχή το ηλεκτρονικό αυτό μέσο, ώστε να μας προειδοποιεί κατά την έρευνα του σκύλου για το που βρίσκεται ανά πάσα στιγμή, αλλά συνάμα να γνωρίζουμε και πότε ο σκύλος μας φερμάρει.

Αλλά ας δούμε το τι οδήγησε τον άνθρωπο σε μια τέτοιου είδους εφεύρεση.

Ο κυνηγός από την στιγμή που αντιμετώπισε πρόβλημα ελέγχου, είτε λόγω δασωμένης περιοχής, είτε λόγω απομάκρυνσης τόσης ώστε να μην υπάρχει δυνατότητα οπτικής επαφής με τον σκύλο, προσπάθησε να βρει τρόπους και που θα τον βοηθούσαν σε αυτά τα προβλήματα.

Ο πιο παλιός τρόπος ήταν ο προσφιλές ήχος του κουδουνιού, καθότι χρησιμοποιούταν και σε άλλα οικόσιτα ζώα (πρόβατα, γίδια, αγελάδες), σκοπός του ήταν ο εύκολος και από απόσταση εντοπισμός του κοπαδιού.

Η ιστορία λαϊκής τέχνης αναφέρει μάλιστα ότι κάποια κοπάδια ξεχώριζαν από τα υπόλοιπα λόγω των διαφορετικών ήχων κουδουνίσματος.

Κατά τον Μεσαίωνα αλλά και στις αρχές του περασμένου αιώνα και μέχρι πριν την έναρξη του 2ο παγκόσμιου πολέμου η τάση για μια πιο ελαφριά σιλουέτα σκύλου ώστε να δώσει μεγαλύτερες δυνατότητες έρευνας στο κυνήγι, έγινε για κάποιους αυτοσκοπός.

Για άλλους οι εδαφολογικές συνθήκες, αλλά και αργότερα ο πόλεμος, έδωσε ένα ισχυρό χτύπημα στην πανίδα και χλωρίδα, με αποτέλεσμα η μείωση θηράματος να αλλάξει και πρακτικά τις συνήθειες του κυνηγίου, εκεί το κουδούνι ήρθε ως ένα χρήσιμο μέσον στην βοήθεια εντοπισμού του σκύλου.

Στην αναζήτηση από τους εκτροφείς ενός μοντέλου με γνώμονα την σωστή κατασκευή, αλλά συνάμα και τις φυσικές αρετές, όπως μυαλό, χαρακτήρας, πάθος για κυνήγι, δυνατή όσφρηση και γρήγορο ξεκαθάρισμα εδάφους για περισσότερη κάλυψη χώρου, με σκοπό να ανέβουν ως ένα βαθμό και οι πιθανότητες εύρεσης θηράματος, δημιουργήθηκε μια νέα γενιά σκύλων που έφερνε πλέων σκύλους άλλων δυνατοτήτων, σκύλοι που ο άνθρωπος ήταν αδύνατον πλέον να κυνηγήσει μαζί τους με τον γνώριμο τρόπο. Εκεί λοιπόν που ο άνθρωπος για να λύσει το πρόβλημα που είχε γεννηθεί ιδιαίτερα με την μεγάλη έρευνα, εφηύρε το ηλεκτρονικό κουδούνι.

Το beeper εμφανίστηκε από ότι ταπεινά γνωρίζω πρώτα στην Αμερική, αργότερα εισήχθη στην Ευρώπη πρώτα στην Γαλλία και Ιταλία και αργότερα στις άλλες χώρες αλλά και εκτός Ευρώπης.

Από τότε μέχρι και σήμερα λειτουργεί για τους κυνηγούς ως λύση του προβλήματος (για μερικούς πρόβλημα) να ξέρουν που είναι ο σκύλος τους.

Αν εξετάσουμε το θέμα θα δούμε ότι τις περισσότερες φορές αυτό το πρόβλημα έρχεται λόγω μη σωστής εκπαίδευσης του σκύλου, με αποτέλεσμα το κυνήγι να χρειάζεται και την υποστήριξη ηλεκτρονικού κουδουνιού ή ακόμα τελευταία και πομπού εντοπισμού μέσω δορυφόρου GPS.

Να ξεκαθαρίσω ότι είμαι υπέρ των λύσεων που δίνει το Beeper, αρκεί να μην είναι έσχατη λύση για ένα σκύλο που είναι εκτός ελέγχου.

Η σωστή χρήση αυτού του εργαλείου πρέπει να γίνεται με σώφρων τρόπο.

Σαφώς και είναι χρήσιμο στο δάσος, αλλά υπερβολή στον κάμπο και την σιτοκαλαμιά.

Επομένως χρησιμοποιήστε αυτό το εργαλείο στις συνθήκες που το χρειάζεστε και όχι εκεί που γίνεται ενοχλητικό και απορία για τους άλλους για το τι το χρειάζεστε, αφού τον σκύλο σας τον βλέπεται από χιλιόμετρα.

Φιλικά

Βαρνάβα Μαίρη

Για το καλό της Ορεινής

Πέρσι για πρώτη φορά και φτάνοντας στο σημείο ακόμα και τροποποίησης Κ.Υ.Α. ο υπουργός μετέφερε την έναρξη για την ορεινή πέρδικα κατά 15 ημέρες. Σε συνέχεια της περσινής ρυθμιστικής και η φετινή όρισε ως ημερομηνία έναρξη του κυνηγίου της ορεινής πέρδικας την 1η Οκτωβρίου.

Το όλο θέμα όπως και παλαιοτέρα είχαμε αναφέρει, ξεκίνησε από τις ταγές της ευρωπαϊκής ένωσης για εναρμονισμό των κυνηγετικών περιόδων των διαφορών ειδών, με τις περιόδους αναπαραγωγής ή μετανάστευσης τους και των στοιχείων της ευρωπαϊκής επιτροπής ORNIS, σχετικά με τον χρόνο «ωρίμανσης» για τους νεοσσούς της ορεινής πέρδικας ο οποίος δυστυχώς συνέπεπτε με τις αρχές της περιόδου κυνηγίου της ορεινής πέρδικας στην χώρα μας.

Είχαμε και παλιότερα γράψει ότι εξαιτίας των κλιματολογικών αλλαγών των τελευταίων ετών και την «μεταφορά» του χειμώνα προς τα πίσω (Ιανουάριο – Μάρτιο) ανέβασαν το ποσοστό των μη ώριμων νεοσσών ως τις 15 Σεπτεμβρίου από το 11% στο διόλου ευκαταφρόνητο 30 %. Αυτό το ποσοστό με την δεκαπενθήμερη μεταφορά της έναρξης προσπάθησαν να μειώσουν, κάτι που μερικώς επιτεύχθηκε.

Οι μέχρι τώρα ανεπίσημές αναφορές μιλούν για έστω και οριακή αύξηση της ορεινής πέρδικας. Σε σημείο βεβαία που να θεωρούμε ότι η αύξηση αυτή δεν είναι τυχαία.

Βεβαία μετά την περσινή πρώτη του μέτρου αυτού πληθαίνουν και οι φωνές για μεγαλύτερη αστυνόμευση κατά το διάστημα 15-9 ως 1- 10 που το βουνό κυνηγιέται κυρίως από λαγοκυνηγούς με μαύρα αλλά και με «άσπρα λαγόσκυλα». Βέβαια η αστυνόμευση στα βουνά μας είναι παρά πολύ δύσκολη και αν εμείς από μόνοι μας δεν αντιληφθούμε ότι απλά διαχειριζόμαστε μια κληρονομιά που οι παλαιότεροι μας άφησαν και που και εμείς με την σειρά μας πρέπει να αφήσουμε στους νεότερους, κανένα μέτρο δεν θα έχει αποτέλεσμα.

Διομήδης Τσομώκος

editor@Kinigotopos.gr

Ο Θανάσης Κυριτσάκας Απαντά 1/10/08

Κυνήγι Οικόσιτων

Από κ Γιώργος.

Αγαπητέ κύριε Κυριτσάκα. Θα ήθελα να σας συγχαρώ για τις πολυτιμότατες συμβουλές σας και να σας ρωτήσω σχετικά με ένα μεγάλο πρόβλημα που έχω. Κυνηγώ τα τελευταία δυο χρόνια με έναν ελληνικό ιχνηλάτη το οποίο αγόρασα σε ηλικία 10 μηνών. Το σκυλί ξεκίνησε πολύ καλά και χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα. Από το κλείσιμο όμως της κυνηγετικής περιόδου και μέχρι σήμερα μου έχει κυνηγήσει πάνω από τρεις φορές γιδοπρόβατα χωρίς βεβαία να τους κάνει ζημία. Ξέρετε όμως πόσο δυσάρεστο είναι αυτό για το κυνήγι. Το περίεργο όμως είναι ότι δεν μου το έκανε αυτό παλιότερα αλλά μόλις τους τελευταίους μήνες. Επειδή το ζώο είναι πολύ καλό και θα ήθελα να κυνηγώ μαζί του μήπως μπορείτε να μου πείτε αν αυτό διορθώνεται και πως;

Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων.

Απάντηση

Όλοι οι σκύλοι κ. Γιώργο γεννιούνται με το προγονικό ένστικτο του αρπακτικού, κληρονομικό κατάλοιπο από το λύκο και το τσακάλι, που είναι και οι πρωταρχικοί πρόγονοι. Όλα τα μικρής ηλικίας αρχάρια κυνηγόσκυλα, είτε πουλόσκυλα, είτε ιχνηλάτες, είναι «υποψήφιοι κυνηγοί αιγοπροβάτων», αν δεν πάρουν τα πρώτα μαθήματα από τον κυνηγό, που θα τους μάθει το είδος του ζώου που πρέπει να κυνηγούν και αντίθετα το είδος που δεν πρέπει.

Δεδομένου ότι πήρατε το σκυλί σας σε ηλικία 10 μηνών, είναι φανερό ότι δεν πήρε τα πρώτα μαθήματα εκπαίδευσης που γίνονται μέχρι τους 12 μήνες και συμπεριλαμβάνουν εκτός των άλλων την εξοικείωση με τα οικόσιτα ζώα, οπότε «φυσιολογικά» αντέδρασε ο σκύλος σας, γιατί κανείς δεν του έμαθε να μην κυνηγάει γιδοπρόβατα.

Το πρόβλημα μπορεί να λυθεί με τη χρήση του ηλεκτρονικού κολάρου πλέον. Θα πάτε τον σκύλο σε γιδοπρόβατα κατά προτίμηση στην περιοχή που κυνηγάτε συνήθως. Φυσικά θα έχετε πλήρη οπτική επαφή με το σκύλο και με τα πρόβατα. Μόλις ο σκύλος αρχίσει να ενδιαφέρεται για τα γιδοπρόβατα, θα πατήσετε τη μεσαία κλίμακα πρώτα και την έντονη μόνο στην περίπτωση που δεν υπακούσει. Σ’ αυτή τη φάση δεν μιλάτε καθόλου στο σκύλο, τον αφήνετε να νοιώσει την αρνητική ενέργεια χωρίς φωνές και διαταγές.

Κάνετε μερικές επαναληπτικές εξόδους μέχρι να διαπιστώσετε ότι δεν ενδιαφέρεται πλέον για τα γίδια ή τα πρόβατα, πιστεύω ότι το πρόβλημα θα λυθεί σίγουρα.

Αποφυγή αλεπούς

Από κ dimiss.

Γεια σας, θα ήθελα να μάθω πως μπορώ να καταλάβω πότε το σκυλί μου ιχνηλατεί αλεπού για να τον αποτρέψω.

Φιλικά Δημήτριος

Απάντηση

Δύσκολα μπορούμε να καταλάβουμε πότε το σκυλί μας κυνηγάει αλεπού κ. dimmiss. Η αλεπού όταν καταδιώκεται από το σκύλο δεν εμφανίζεται σε καθαρά μονοπάτια ή σε ανοιχτά ξέφωτα, αλλά μετακινείται σχεδόν πάντα σε μονοπάτια με κάλυψη.

Μπορούμε όμως να επισημάνουμε μερικές ενδείξεις αλεπούς σε σχέση με τη συμπεριφορά της ίδιας, των σκύλων και του εδάφους της περιοχής.

1. Η αλεπού συμπεριφέρεται όπως ένας μεγάλος λαγός που απομακρύνεται μετά το ξεφώλιασμα αλλά όπως είπαμε δύσκολα βγαίνει στα καθαρά. Έτσι όταν περνάει η ώρα και δεν βλέπουμε λαγό στα καρτέρια υπάρχει η πιθανότητα να είναι αλεπού.

2. Όμως συμπεριφέρεται όπως κι ένας μικρός λαγός που δεν βγαίνει σε ξέφωτα και κάνει κύκλους στο κλειστό, οπότε ειδικά σ’ αυτή την περίπτωση δεν είναι εύκολο να καταλάβουμε αν είναι αλεπού ή μικρός λαγός.

3. Αν κυνηγάμε σε πυκνό μέρος μεγάλης έκτασης, τότε ούτε και το λαγό βλέπουμε γρήγορα και εύκολα, οπότε δεν γνωρίζουμε περί τίνος πρόκειται.

4. Στη φάση της ανίχνευσης, όταν ο σκύλος πέσει σε ντορό αλεπούς, κινείται πιο γρήγορα και σε ευθεία χωρίς πισωγυρίσματα και καθυστερήσεις, δηλαδή ξεκόβει τον ντορό εύκολα και γρήγορα απ’ ότι συνηθίζει στο λαγό, οπότε καταλαβαίνουμε ότι πρόκειται για αλεπού και τον σταματάμε με εντολή και όχι κολάρο.

5. Σε κάθε περίπτωση όμως δεν φοράμε ποτέ κολάρο στο σκύλο όταν κυνηγάμε και ο λόγος είναι για να αποφύγουμε μια λανθασμένη εκτίμηση περί αλεπούς. Μπορεί να έχουμε ενδείξεις αλλά ποτέ δεν είμαστε σίγουροι αν δεν δούμε με τα μάτια μας την αλεπού. Φοράμε κολάρο και το χρησιμοποιούμε μόνο όταν πράγματι βλέπουμε τα σκυλιά μας να κυνηγούν αλεπού, δηλαδή έχουμε οπτική επαφή.

6. Η καλύτερη λύση για την αλεπού είναι η εκπαίδευση του σκύλου σε ορατά χνάρια αλεπούς με κολάρο. Μερικά «χτυπήματα» σε φρέσκα χνάρια είναι ο καλύτερος τρόπος για να καταλάβει άμεσα ο σκύλος ότι δεν πρέπει να ιχνηλατεί και να κυνηγάει την αλεπού.

Ο Θωμάς Πετρόχειλος Απαντά 1/10/08

Δίλημμα για αγορά Springer

Από κ dionisos.

Αγαπητέ δάσκαλε Κύριε Πετρόχειλε σας χαιρετώ και θέλω να με βοηθήσετε σε ένα δίλημμα μου. Είμαι κυνηγός με περισσεύων πάθος για το άθλημα. Κατάγομαι από αγροτική οικογένεια της Κεφαλονιάς και ξέρω από ζώα. Έχω φροντίσει ζώα και λαγόσκυλα λόγω λαγοκυνηγού πατέρα. Και προσωπικά μεγάλωσα και ''εκπαίδευσα'' ένα ημίαιμο κόκκερ, με το οποίο 1988-1989 έκανα αξέχαστα κυνήγια μπεκάτσας την οποία αγάπησα με πάθος. Μετά Αθήνα, σπουδές, δουλειά, άστατα ωράρια, διαμέρισμα, τέρμα τα σκυλιά και οι μπεκάτσες. Η αγία τσίχλα που λένε και οι φυσσιγκιοβιομήχανοι ήταν αυτή που με έσωσε από την κατάθλιψη. Για σκυλί ούτε ν' ακούσω, φυλακή εγώ και ένα ζωντανό τι μου φταίει να το φυλακίσω; Τα χρόνια πέρασαν και καμιά φάσσα πότε καμιά μπεκάτσα που πέταγα με τα πόδια στα αμέτρητα χιλιόμετρα περπατητού τσίχλας, με ξανάβαζαν πάλι σε σκέψεις για σκύλο. Και ο γιος μου 7 ετών θέλει σαν τρελός ένα σκυλάκι. Να σας περιγράψω μία καθημερινή μου μέρα.

Εγερτήριο 7.00π.μ να ετοιμάσω το μικρό για το σχολείο, 8.00πμ στο σχολείο. Η γυναίκα μου έχει ήδη φύγει γιατί δικό της σχολείο. 12.25μ.μ παίρνω τον μικρό και ερχόμαστε στο σπίτι για φαγητό και να δούμε λίγο τα μαθήματα και τις εκκρεμότητες του σχολείου. Με το που φάμε εγώ είμαι έτοιμος με την επιστροφή της γυναίκας μου να φύγω για τη δουλειά μου. Γυρίζω κατά τις 9.00μμ μέχρι και 02.00πμ ανάλογα τη δουλειά. Η γυναίκα μου πίσω έχει τη φροντίδα και το νοικοκυριό του σπιτιού, προετοιμασία για το δικό της σχολείο (φιλόλογος), διάβασμα του μικρού, ωδείο τον μικρό, αγγλικά, ψώνια, αρρώστιες του μικρού και ότι ήθελε προκύψει...

Πιστεύεις ότι χωρά ένα Springer στη ζωή μας χωρίς να το μετανιώσουμε; Και βλέπεις αδιαφορώ για τα έξοδα και για την εκπαίδευση και το καθαρά κυνηγετικό μέρος και στέκομαι μόνο στην καθημερινότητα και στο χρόνο. Πάντα πίστευα και πιστεύω ότι ο χρόνος που αφιερώνεις στο σκυλί σου και στο παιδί σου είναι ότι καλύτερο. Ευχαριστώ.

Το Springer spaniel είναι ένα ζώο το οποίο χρειάζεται σχετικά τον λιγότερο χρόνο χωρίς να υπολείπεται αποτελέσματος. Νομίζω ότι μετά από όλες αυτές τις θυσίες τις οποίες έχετε κάνει, δικαιούστε να κάνετε και λίγο το κέφι σας χωρίς να σας κατηγορήσει κανείς.

Κάθε μέρα η οποία περνάει δεν ξαναπερνάει. Εγώ προσωπικά δεν θα μπορούσα να είχα κάνει τις θυσίες που έχετε κάνει εσείς για την οικογένεια σας, για κανέναν.

Σας εύχομαι καλό κουράγιο.

Χρησιμοποίηση ηλεκτρονικού κολάρου

Από κ. Μιχάλης

Αγαπητέ κ. Πετρόχειλε γεια σας θα ήθελα πάρα πολύ την γνώμη σας σχετικά με την λογική χρησιμοποίηση του ηλεκτρονικού κολάρου, αν δηλαδή έχει σοβαρή η απλώς επίπτωση η καθόλου στην μετέπειτα συμπεριφορά του ζώου απέναντι σε μένα και κατά δεύτερο λόγο στο κυνήγι.

Ευχαριστώ

Το ηλεκτρονικό κολάρο είναι ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο στα χέρια ενός γνώστη, στα χέρια ενός ο οποίος δεν είναι και τόσο ειδικός υπάρχουν πολύ μεγάλες πιθανότητες να καταστρέψετε τον σκύλο σας τελείως.

Μπορεί πάρα πολύ εύκολα να μετατρέψετε ένα παθιασμένο για το κυνήγι ζώο σε τελείως αδιάφορο και άχρηστο, εξ άλλου ποτέ δεν χρησιμοποιούμε το κολάρο σε σχέση με το θήραμα, διότι είναι καταστροφικό. Ο σκύλος πρώτα απ’ όλα θα πρέπει να έχει εκπαιδευτεί πολύ καλά χωρίς την χρήση κολάρου και μετά να κάνουμε κάποιες απαλές διορθώσεις με την χρήση του, αλλά επαναλαμβάνω πότε σε σχέση με το θήραμα.

Περί Σκοποβολής Όπλων σκοποβολής κ.λ.π. διατάξεων Αρθ 10

Αριθ. 4325/99 (ΦΕΚ 400 Β'): Χαρακτηρισμός όπλων ως σκοπευτικών Όροι, προϋποθέσεις και διαδικασία χορήγησης αδειών κατοχής όπλων σκοποβολής και φυσιγγίων αυτών Υποχρεώσεις αθλητικών σωματείων, υπευθύνων σκοπευτηρίων και κατόχων όπλων σκοποβολής

Άρθρο 10

Μεταφορά εξαγωγή όπλων σκοποβολής και φυσιγγίων στο εξωτερικό για συμμετοχή σε σκοπευτικούς αγώνες

1. Για τη μεταφορά όπλων σκοποβολής και φυσιγγίων αυτών σε χώρες μέλη της ευρωπαϊκής Ένωσης, προς συμμετοχή σκοπευτών σε αγώνες σκοποβολής και επαναφορά αυτών στη χώρα μας, απαιτείται άδεια μεταφοράς, η οποία περιλαμβάνει τα ακόλουθα:

α. Τα στοιχεία που επιτρέπουν τον προσδιορισμό του κάθε όπλου.

β. Τον αριθμό των φυσιγγίων, κατά διαμέτρημα.

γ. Τον τόπο και τον σκοπό μεταφοράς τους.

δ. Το χρόνο μεταφοράς και επαναφοράς τους.

2. Η ως άνω άδεια εκδίδεται από τη Διεύθυνση Κρατικής Ασφάλειας του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης, ύστερα από αίτηση του ενδιαφερομένου, στην οποία αναφέρονται τα στοιχεία της προηγούμενης παραγράφου. Με την εν λόγω αίτηση προσκομίζεται και αντίγραφο της επίσημης πρόσκλησης συμμετοχής σε αγώνες στο εξωτερικό.

3. Δεν απαιτείται άδεια μεταφοράς σε όσους κατέχουν Ευρωπαϊκό Δελτίο Πυροβόλων Όπλων, στο οποίο είναι καταχωρημένα τα προς μεταφορά όπλα και επίσημη πρόσκληση συμμετοχής αγώνων στο εξωτερικό.

4. Για την εξαγωγή σκοπευτικών όπλων και φυσιγγίων αυτών σε χώρες, εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, προς συμμετοχή σκοπευτών σε αγώνες σκοποβολής, και επανεισαγωγής αυτών στη χώρα μας, απαιτείται άδεια εξαγωγής επανεισαγωγής, η οποία εκδίδεται από τη Διεύθυνση Κρατικής Ασφάλειας του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης και περιλαμβάνει τα στοιχεία της παρ. 1 του παρόντος άρθρου.

5. Οι ως άνω άδειες εκδίδονται στο όνομα του σκοπευτή που μεταφέρει τα όπλα ή στο όνομα του οριζόμενου για το σκοπό αυτό εκπροσώπου της αθλητικής αποστολής.

6. Σε κάθε περίπτωση μεταφοράς ή εξαγωγής όπλων σκοποβολής και φυσιγγίων αυτών, ο κάτοχος της σχετικής άδειας ή του Ευρωπαϊκού Δελτίου Πυροβόλων όπλων υποχρεούται:

α. Να λαμβάνει τα επιβαλλόμενα μέτρα ασφαλείας των μεταφερομένων ειδών.

β. Να επαναφέρει επανεισάγει στη χώρα όλα τα όπλα που μετέφερε ή εξήγαγε στο εξωτερικό.

γ. Να υποβάλει στην υπηρεσία που χορήγησε το Ε.Δ.Π.Ο ή την άδεια μεταφοράς εξαγωγής, εντός δέκα (10) ημερών από της επιστροφής του, υπεύθυνη δήλωση, στη οποία να αναφέρει ρητά την επαναφορά επανεισαγωγή, τόσο των αναφερομένων στην άδεια όπλων, όσο και των φυσιγγίων που δεν αναλώθηκαν.