Τετάρτη, 1 Οκτωβρίου 2008

Ο Θανάσης Κυριτσάκας Απαντά 1/10/08

Κυνήγι Οικόσιτων

Από κ Γιώργος.

Αγαπητέ κύριε Κυριτσάκα. Θα ήθελα να σας συγχαρώ για τις πολυτιμότατες συμβουλές σας και να σας ρωτήσω σχετικά με ένα μεγάλο πρόβλημα που έχω. Κυνηγώ τα τελευταία δυο χρόνια με έναν ελληνικό ιχνηλάτη το οποίο αγόρασα σε ηλικία 10 μηνών. Το σκυλί ξεκίνησε πολύ καλά και χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα. Από το κλείσιμο όμως της κυνηγετικής περιόδου και μέχρι σήμερα μου έχει κυνηγήσει πάνω από τρεις φορές γιδοπρόβατα χωρίς βεβαία να τους κάνει ζημία. Ξέρετε όμως πόσο δυσάρεστο είναι αυτό για το κυνήγι. Το περίεργο όμως είναι ότι δεν μου το έκανε αυτό παλιότερα αλλά μόλις τους τελευταίους μήνες. Επειδή το ζώο είναι πολύ καλό και θα ήθελα να κυνηγώ μαζί του μήπως μπορείτε να μου πείτε αν αυτό διορθώνεται και πως;

Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων.

Απάντηση

Όλοι οι σκύλοι κ. Γιώργο γεννιούνται με το προγονικό ένστικτο του αρπακτικού, κληρονομικό κατάλοιπο από το λύκο και το τσακάλι, που είναι και οι πρωταρχικοί πρόγονοι. Όλα τα μικρής ηλικίας αρχάρια κυνηγόσκυλα, είτε πουλόσκυλα, είτε ιχνηλάτες, είναι «υποψήφιοι κυνηγοί αιγοπροβάτων», αν δεν πάρουν τα πρώτα μαθήματα από τον κυνηγό, που θα τους μάθει το είδος του ζώου που πρέπει να κυνηγούν και αντίθετα το είδος που δεν πρέπει.

Δεδομένου ότι πήρατε το σκυλί σας σε ηλικία 10 μηνών, είναι φανερό ότι δεν πήρε τα πρώτα μαθήματα εκπαίδευσης που γίνονται μέχρι τους 12 μήνες και συμπεριλαμβάνουν εκτός των άλλων την εξοικείωση με τα οικόσιτα ζώα, οπότε «φυσιολογικά» αντέδρασε ο σκύλος σας, γιατί κανείς δεν του έμαθε να μην κυνηγάει γιδοπρόβατα.

Το πρόβλημα μπορεί να λυθεί με τη χρήση του ηλεκτρονικού κολάρου πλέον. Θα πάτε τον σκύλο σε γιδοπρόβατα κατά προτίμηση στην περιοχή που κυνηγάτε συνήθως. Φυσικά θα έχετε πλήρη οπτική επαφή με το σκύλο και με τα πρόβατα. Μόλις ο σκύλος αρχίσει να ενδιαφέρεται για τα γιδοπρόβατα, θα πατήσετε τη μεσαία κλίμακα πρώτα και την έντονη μόνο στην περίπτωση που δεν υπακούσει. Σ’ αυτή τη φάση δεν μιλάτε καθόλου στο σκύλο, τον αφήνετε να νοιώσει την αρνητική ενέργεια χωρίς φωνές και διαταγές.

Κάνετε μερικές επαναληπτικές εξόδους μέχρι να διαπιστώσετε ότι δεν ενδιαφέρεται πλέον για τα γίδια ή τα πρόβατα, πιστεύω ότι το πρόβλημα θα λυθεί σίγουρα.

Αποφυγή αλεπούς

Από κ dimiss.

Γεια σας, θα ήθελα να μάθω πως μπορώ να καταλάβω πότε το σκυλί μου ιχνηλατεί αλεπού για να τον αποτρέψω.

Φιλικά Δημήτριος

Απάντηση

Δύσκολα μπορούμε να καταλάβουμε πότε το σκυλί μας κυνηγάει αλεπού κ. dimmiss. Η αλεπού όταν καταδιώκεται από το σκύλο δεν εμφανίζεται σε καθαρά μονοπάτια ή σε ανοιχτά ξέφωτα, αλλά μετακινείται σχεδόν πάντα σε μονοπάτια με κάλυψη.

Μπορούμε όμως να επισημάνουμε μερικές ενδείξεις αλεπούς σε σχέση με τη συμπεριφορά της ίδιας, των σκύλων και του εδάφους της περιοχής.

1. Η αλεπού συμπεριφέρεται όπως ένας μεγάλος λαγός που απομακρύνεται μετά το ξεφώλιασμα αλλά όπως είπαμε δύσκολα βγαίνει στα καθαρά. Έτσι όταν περνάει η ώρα και δεν βλέπουμε λαγό στα καρτέρια υπάρχει η πιθανότητα να είναι αλεπού.

2. Όμως συμπεριφέρεται όπως κι ένας μικρός λαγός που δεν βγαίνει σε ξέφωτα και κάνει κύκλους στο κλειστό, οπότε ειδικά σ’ αυτή την περίπτωση δεν είναι εύκολο να καταλάβουμε αν είναι αλεπού ή μικρός λαγός.

3. Αν κυνηγάμε σε πυκνό μέρος μεγάλης έκτασης, τότε ούτε και το λαγό βλέπουμε γρήγορα και εύκολα, οπότε δεν γνωρίζουμε περί τίνος πρόκειται.

4. Στη φάση της ανίχνευσης, όταν ο σκύλος πέσει σε ντορό αλεπούς, κινείται πιο γρήγορα και σε ευθεία χωρίς πισωγυρίσματα και καθυστερήσεις, δηλαδή ξεκόβει τον ντορό εύκολα και γρήγορα απ’ ότι συνηθίζει στο λαγό, οπότε καταλαβαίνουμε ότι πρόκειται για αλεπού και τον σταματάμε με εντολή και όχι κολάρο.

5. Σε κάθε περίπτωση όμως δεν φοράμε ποτέ κολάρο στο σκύλο όταν κυνηγάμε και ο λόγος είναι για να αποφύγουμε μια λανθασμένη εκτίμηση περί αλεπούς. Μπορεί να έχουμε ενδείξεις αλλά ποτέ δεν είμαστε σίγουροι αν δεν δούμε με τα μάτια μας την αλεπού. Φοράμε κολάρο και το χρησιμοποιούμε μόνο όταν πράγματι βλέπουμε τα σκυλιά μας να κυνηγούν αλεπού, δηλαδή έχουμε οπτική επαφή.

6. Η καλύτερη λύση για την αλεπού είναι η εκπαίδευση του σκύλου σε ορατά χνάρια αλεπούς με κολάρο. Μερικά «χτυπήματα» σε φρέσκα χνάρια είναι ο καλύτερος τρόπος για να καταλάβει άμεσα ο σκύλος ότι δεν πρέπει να ιχνηλατεί και να κυνηγάει την αλεπού.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.