Πέμπτη, 1 Ιανουαρίου 2009

HUNGARIAN HOUND - TRANSYLVANIAN SCENTHOUND

FCI Standard N° 241 / 13.09.2000 / GB

ΟΥΓΓΡΙΚΟ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣ ΤΗΣ ΤΡΑΝΣΥΛΒΑΝΙΑΣ

(Erdélyi Kopó)

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: κα C. Seidler και κα Elke Peper.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: στα Ελληνικά Τσομώκος Διομήδης

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ: Ουγγαρία.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΑΡΧΙΚΩΝ ΕΓΚΥΡΩΝ ΠΡΟΤΥΠΩΝ: 06.04.2000.

ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΗ: Κυνηγετικό σκυλί (κυνηγόσκυλο) με ικανότητα να κυνηγά ανεξάρτητα, καθώς επίσης και σε μεγάλη απόσταση από το χειριστή του. Εξαίρετο στην εύρεση και αναζήτηση ιχνών. Όταν βρίσκει φρέσκια μυρωδιά, γαβγίζει με έναν μακρόσυρτο ήχο, κατά τη διάρκεια του κυνηγιού κλαφουνίζει στη μυρωδιά, το γαύγισμα του είναι ηχηρό, υψηλής έντασης και μεταλλικό. Καθοδηγεί και δείχνει το θήραμα κατά άριστο τρόπο. Εργάζεται ομαλά μόνο του ή όντας μέρος ενός ζεύγους.

ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ FCI: ομάδα 6 Ιχνηλάτες και συναφείς φυλές.

παράγραφος 1.2. μέσου μεγέθους κυνηγόσκυλα.

με τη εξέταση εργασίας.

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΕΡΙΛΗΨΗ: Το Erdelyi Kopó είναι μια αρχαία ουγγρική φυλή, η οποία έχει καθοριστεί από τις ιδιαιτερότητες του κλίματος, του εδάφους και των καταστάσεων κυνηγιού. Η φυλή έφθασε στο αποκορύφωμά της κατά τον μεσαίωνα, εποχή κατά την οποία ήταν το αγαπημένο σκυλί κυνηγιού της αριστοκρατίας. Όσον αφορά την αρχική χρήση του, χρησιμοποιήθηκε στο αδιάβατο δασωτό των Καρπάθιων, λόγω των εξελίξεων στη γεωργία και τη δασοκομία. Το αποτέλεσμα της επίδρασης των διάφορων εδαφολογικών καταστάσεων, ήταν να εξελιχθούν δύο ποικιλίες Erdelyi Kopό: των μακροπόδαρων και των κοντοπόδαρων. Αυτές οι δύο ποικιλίες διατηρήθηκαν συγχρόνως.

Αρχικά το μακροπόδαρο ουγγρικό κυνηγόσκυλο χρησιμοποιήθηκε για το κυνήγι μεγάλων θηραμάτων όπως τους βούβαλους και πιο πρόσφατα τις αρκούδες, τους αγριόχοιρους και τους λύγκες, ενώ το κοντοπόδαρο κυνηγόσκυλο χρησιμοποιήθηκε για το κυνήγι μικρών θηραμάτων όπως οι αλεπούδες ή οι λαγοί στις κατάφυτες εκτάσεις και τους αίγαγρους στις βραχώδεις περιοχές. Στις αρχές του 20ου αιώνα, το ουγγρικό κυνηγόσκυλο έτεινε σχεδόν να εκλείψει. Η εκτροφή του επαναλήφθηκε το 1968. Σήμερα ένας σημαντικός αριθμός σκυλιών της μακροπόδαρης ποικιλίας υπάρχει στην Ουγγαρία και στη γειτονική Ρουμανία η κοντοπόδαρη ποικιλία εξαφανίστηκε.

ΓΕΝΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ : Το σχήμα και η στάση του κεφαλιού, οι αναλογίες του σώματος, των ισχυρών μυϊκών άκρων και η θέση της ουράς του ουγγρικού κυνηγόσκυλου αντιστοιχούν στα χαρακτηριστικά του μέσος-ευρωπαϊκού τύπου κυνηγόσκυλων. Είναι μέσου μεγέθους. Ο σχήμα του σώματος του ουγγρικού κυνηγόσκυλου έχει προσαρμοστεί στο να εργάζεται σε μεγάλες αποστάσεις. Έχει αθλητική δομή, χωρίς να είναι ούτε χονδροειδή ούτε λεπτό-κόκαλο (κοκαλιάρης).

ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΑΝΑΛΟΓΙΕΣ

· η αναλογία του μήκους του κρανίου με το μήκος του ρύγχους είναι περίπου 1:1.

· η αναλογία του ύψους στα ακρώμια με το μήκος του σώματος είναι 10:11.

ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ-ΙΔΙΟΣΥΓΚΡΑΣΙΑ: Καλοσυνάτο, θαρραλέο, να υπομονετικό. Ο βασικός χαρακτήρας του ουγγρικού κυνηγόσκυλου είναι ήρεμο, σταθερό, αλλά και αποφασιστικό και ζωηρό. Αντέχει ακόμη και σε ακραίες καιρικές συνθήκες.

ΚΕΦΑΛΙ : Είναι κάπως μακρουλό αλλά όχι σχήματος Πόιντερ, η διαφορά μεταξύ των φύλων είναι ευδιάκριτη.

ΚΡΑΝΙΑΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ : Το δέρμα στο κεφάλι είναι εφαρμοστό και χωρίς ρυτίδες.

Κρανίο : Ελαφρώς θολωτό. Το ινίο δεν είναι έντονο. Οι υπεροβλεφαρικές αψίδες είναι ελαφρώς ανεπτυγμένες.

Μετωπιαίο Στοπ : Μόλις αντιληπτό.

ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ

Μύτη : Η μύτη δεν είναι ιδιαίτερα απότομη, το χρώμα της είναι μαύρο. Τα ρουθούνια είναι εύκαμπτα και ευρεία.

Ρύγχος : Ρινικός κάλαμος ίσιος.

Χείλια : Ξηρά και σφιχτά. Το χρώμα της βλεννογόνους μεμβράνης είναι μαύρο.

Σαγόνια-δόντια : Σαγόνια ισχυρά. Τα δόντια είναι ισχυρά και καλά αναπτυγμένα. Πλήρες δάγκωμα ψαλιδιού, σύμφωνα με το οδοντικό τύπο.

Μάγουλα : Στρογγυλεμένα, ελαφρώς αναπτυγμένα.

Μάτια : Μέσου μεγέθους, αμυγδαλωτά, ελαφρώς πλάγια. Το χρώμα είναι σκούρο καφετί. Τα οφθαλμικά καλύπτρα είναι καλά εφαρμόζονται στο βολβό του ματιού.

Αυτιά : Τοποθετημένα σε μέσο ύψος, όχι πάρα πολύ βαριά, κρέμονται κοντά στα μάγουλα χωρίς πτυχές. Διευρυμένα στην βάση τους και ακολούθως κωνικότητα προς τη στρογγυλεμένη άκρη τους. Στριμμένα προς τα εμπρός, τα αυτιά καλύπτουν τα μάτια αλλά κανονικά δεν φθάνουν μακρύτερα.

ΛΑΙΜΟΣ : Πολύ μυϊκός, μέσου μήκους. Το δέρμα διαμορφώνει μικρές πτυχές στο λαιμό. Μικρό λωγάνιον επιτρέπεται αλλά δεν είναι επιθυμητό.

ΣΩΜΑ : Το σώμα έχει τη μορφή ενός πρηνούς ορθογωνίου.

Επάνω γραμμή : Ίσια.

Ακρώμια : Έντονα.

Πλάτη : Ίσια πίσω από τα ακρώμια με καλά αναπτυγμένους μύες.

Οσφυϊκή χώρα : Στα θηλυκά μια ελαφρώς μακρύτερη οσφυϊκή χώρα επιτρέπεται.

Καπούλια: Ελαφρώς κεκλιμένα.

Στήθος : Στέρνο μη προεξέχον. Το στήθος είναι ευρύ, μακρύ και όχι πάρα πολύ βαθύ. Στο διαγώνιο τμήμα του, είναι ωοειδές, σχεδόν στρογγυλεμένο, για να εξασφαλίζει την εύκολη αναπνοή.

Κάτω γραμμή και κοιλιά : Κοιλιά ελαφρώς πτυχωμένη.

ΟΥΡΑ : Τοποθετημένη σε μέσο ύψος, δυνατή. Σε ανάπαυση, το χαμηλότερο τρίτο της ουράς είναι γυριστό ελαφρώς προς τα πάνω. Φθάνει, κατά προτίμηση, ένα έως δύο εκατ. κάτω από τους ταρσούς. Όταν διεγείρεται, το σκυλί φέρνει την ουρά του που καμπυλώνεται, όμως που δεν συστρέφεται, πάνω από την πλάτη. Η ουρά δεν ακρωτηριάζεται.

ΑΚΡΑ

ΕΜΠΡΟΣΘΙΑ ΑΚΡΑ : Βλέποντας τα από εμπρός, τα μπροστινά πόδια είναι παράλληλα και ως αποτέλεσμα του ευρύ στήθους, επαρκώς μακριά το ένα από το άλλο.

Ώμοι : Ωμοπλάτη έντονα μυώδης, επαρκώς μακριά και συγκρατημένα κεκλιμένη.

Αγκώνες : Κοντά στον θώρακα.

Αντιβράχιο : Ίσιο και συμμετρικό.

Εμπρόσθια πέλματα :Μεγάλα με καλή συνοχή, ισχυρά, δάχτυλα που σχηματίζουν αψίδα. Τα μαξιλάρια είναι μεγάλα, σταθερά και με καλό πάτημα. Νύχια ισχυρά και όσο το δυνατόν πιο μαύρα.

ΟΠΙΣΘΙΑ ΑΚΡΑ: Κατά την στάση, οπίσθια πόδια είναι ελαφρώς πέρα από το οπίσθιο τμήμα, μυώδεις.

Ανώτερος μηρός : Μακρύς.

Ταρσός : Χαμηλά τοποθετημένος.

Μετατάρσιο : Ίσιος και παράλληλο.

Οπίσθια πέλματα : Με σφιχτά και ισχυρά δάχτυλα. Μεγάλα μαξιλαράκια, σταθερά και με καλό πάτημα. Νύχια ισχυρά και όσο το δυνατόν πιο μαύρα. Το παράνυχο πρέπει να αφαιρείται.

ΒΗΜΑΤΙΣΜΟΣ-ΚΙΝΗΣΗ : Ο διασκελισμός είναι εκτεταμένος και με καλή κάλυψη του εδάφους, χωρίς να είναι διακεκομμένος. Με τον τροχασμός του καλύπτει αρκετό έδαφος. Κατά την εργασία, ο καλπασμός του είναι άκρώς ανθεκτικός.

ΔΕΡΜΑ : Το δέρμα του ουγγρικού κυνηγόσκυλου είναι μέσου πάχους. Ειδικά στην περιοχή λαιμού είναι λίγο χαλαρό αλλά χωρίς πτυχές. Έχει σκούρο χρώμα. Οι γυμνές περιοχές του δέρματος είναι μαύρες.

ΤΡΙΧΩΜΑ:

ΤΡΙΧΑ : Ολόκληρο το σώμα, ακόμη και το κάτω μέρος της κοιλιάς, καλύπτεται από κοντό, ίσιο, πυκνό, και επίπεδο τρίχωμα. Στο λαιμό, στα ακρώμια, το πίσω μέρος των ανώτερων μηρών και το κάτω μέρος της ουράς, το τρίχωμα είναι μακρύτερο απ' ότι στα άλλα μέρη του σώματος. Γλειψίματα και οι ανασηκώματα του τριχώματος μπορεί να εμφανίζονται. Το τρίχωμα είναι τραχύ στην αφή και λαμπερό. Υπόστρώμα κάτω από το επάνω τρίχωμα.

ΧΡΩΜΑ : Το αρχικό χρώμα του ουγγρικού κυνηγόσκυλου είναι μαύρο. Υπάρχει πάντα ένα όχι τόσο σκούρο υπόφαιο σημείο σε κάθε φρύδι.

Υπόφαια σημάδια στο ρύγχος και τα πόδια. Το υπόφαιο οροθετείται ευδιάκριτα από το μαύρο. Στη μύτη, ένας άσπρο σημάδι μπορεί να εμφανιστεί, ενδεχομένως εκτεινόμενο ως φλόγα προς το μέτωπο, ως περιλαίμιο γύρω από το λαιμό, στο στήθος, κάτω από το στήθος και στα χαμηλότερα μέρη των ποδιών και στα πέλματα. Ένας άσπρος σημάδι μπορεί επίσης να εμφανιστεί στην άκρη της ουράς. Το λευκό στο περισσότερο από το ένα πέμπτο ολόκληρου του σώματος είναι ανεπιθύμητο.

ΜΕΓΕΘΟΣ ΚΑΙ ΒΑΡΟΣ

ΜΕΓΕΘΟΣ : Ιδανικό ύψος στο ακρώμιο: 55 έως 65 εκατ.

Το κύριο κριτήριο είναι η γενικότερη ισορροπία παρά το μέτρο σε εκατοστά.

ΒΑΡΟΣ : ελάχιστα 25 κλ.

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ : Οποιαδήποτε απόκλιση από τα προηγούμενα σημεία πρέπει να θεωρηθεί ελάττωμα και η σοβαρότητα με την οποία το ελάττωμα αυτό θα πρέπει να αξιολογηθεί, πρέπει να είναι στην ακριβή αναλογία με τον βαθμό απόκλισης του.

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥ

· Επιθετικά ή υπερβολικά συνεσταλμένα (ζώα)

· Κρανιακή ή περιοχή του προσώπου πολύ στενή, πολύ μακριά ή στρογγυλεμένη.

· Μετωπιαίο στοπ πολύ μικρό ή πάρα πολύ έντονο.

· Κοντό ρύγχος.

· Ελαττωματικό δάγκωμα.

· Ελαφριά (μικρά) αυτιά, όπως τα αυτιά των terrier ή Sighthound.

· Συρματώδη τρίχωμα, μαλακό, κυματιστό ή αραιό τρίχωμα.

· Καφετί ή μπλε χρώμα με τα σημάδια.

Οποιοδήποτε σκυλί που παρουσιάζει σαφείς φυσικές ή ανωμαλίες συμπεριφοράς θα πρέπει να αποκλείετε.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Τα αρσενικά ζώα πρέπει να έχουν δύο εμφανείς κανονικούς όρχεις που κατεβούν πλήρως στο οσχέων.

Όταν η επιτυχία δεν είναι αυτοσκοπός

Γράφει η Μαίρη Βαρνάβα και ο Κώστας Καλφόπουλος

Επειδή ένα αρχαίο ρητό λέει ότι στους πρώτους πρέπει να δείχνεις σεβασμό και αναγνώριση σήμερα θα παρουσιάσουμε έναν εκτροφέα από τους πιο επιτυχημένους της φυλής των κούρτσχααρ τον κ. Μπάμπο Χαραλάμπους, όπου σκύλοι της δικής του εκτροφής έφτασαν στον μεγαλύτερο τίτλο για ένα κούρτσχααρ την διαδικασία KLEEMAN.

Τον επισκεφθήκαμε στο σπίτι του στην περιοχή Wembley-Middlesex του Λονδίνου.

Μέσα από την συζήτηση μας πιστεύω εκτός του να γνωρίσουμε τις εκτροφικές ιδέες του κ. Χαραλάμπους να βγουν σημαντικά συμπεράσματα για τον τρόπο και τις ιδέες αλλά και την φιλοσοφία των Βρετανών πάνω στο κυνήγι.

.

1.Πείτε μας λίγα λόγια για το άτομο σας.

Γεννήθηκα σ ένα χωριό της Αμμόχωστου. Το 1974 φύγαμε από το χωριό γιατί μας έδιωξαν οι Τούρκοι και έπειτα μετά τον στρατό ήρθα στην Αγγλία. Εδώ τα πρώτα χρόνια ήταν δύσκολα αλλά με επιμονή και επιμονή κατόρθωσα μαζί με την γυναίκα μου Χριστίνα και έκανα δική μου δουλεία και έτσι σήμερα μαζί με τα παιδιά μου Δημήτρη και Άντρια ζούμε μαζί ευτυχισμένοι σαν μια παραδοσιακή Ελληνική οικογένεια, ή οποία έχει κρατήσει τα ήθη και τα έθιμα της Ελληνικής παράδοσης.

2.Πότε ξεκινήσατε να ασχολείστε με το κυνήγι και τους σκύλους φέρμας;

Ασχολήθηκα με το κυνήγι και τους σκύλους λόγω του πατέρας μου, ο οποίος ήταν κυνηγός και πάντα είχαμε στο σπίτι κυνηγόσκυλα. Θυμάμαι τον πρώτο μας σκύλο από την ηλικία των 4 χρόνων. Την πρώτη δική μου γέννα την έκανα όταν τελείωσα το δημοτικό και κράτησα ένα κουταβάκι το οποίο βγήκε καλό κυνηγόσκυλο.

Λόγω του διωγμού μας από το χωριό και της μετοίκησης μου στην Αγγλία για ένα χρονικό διάστημα είχα αποχή από το κυνήγι, έτσι πριν 25 χρόνια ξανά ξεκίνησα να ασχολούμαι.

3. Πότε ξεκινήσατε συστηματικά την εκτροφή Κούρτσχααρ;

Στην αρχή αγόρασα σκύλους από την Αγγλία, έκανα δύο γέννες με αυτούς τους σκύλους αλλά δεν μου άρεσαν. Το 2000 πήγα για πρώτη φορά στην Γερμανία και είδα ορισμένα σκυλιά που μου άρεσαν ρώτησα ποια είναι και με υπομονή περίμενα μέχρι να πάρω αυτά τα σκυλιά από τα οποία έχω ορισμένα αυτήν την στιγμή στα χέρια μου ως γενετικό κεφάλαιο.

4.Ποιόν σκύλο της ιδιοκτησίας σας θεωρείται τον καλύτερο;

Δύσκολη ερώτηση αυτή διότι μπορώ να πω ότι όλα τα σκυλιά είναι καλά. Περισσότερο μου αρέσουν τα αρσενικά και ο σκύλος που με ευχάριστη περισσότερο για να κυνηγώ είναι ο Quickstep vom Hege Haus o σκύλος που αγαπώ.

5.Ποιόν σκύλο εκτός της δικής σας ιδιοκτησίας θεωρείται ως ιδανικό εκπρόσωπο της φυλής;

Για μένα προσωπικά το σκυλί το οποίο έχω δει και έχει μείνει στην μνήμη μου είναι ο Ives KS vom Hege Haus και η Bοnni KS vom Madlage.

6.Tι επιδιώκεται στην εκτροφή σας;

Επιδιώκω τα σκυλιά μου να είναι χρήσιμα στους κυνηγούς.

7. Με ποιον τρόπο επιλέγεται ένα κουτάβι;

Κοιτάω πάντα να είναι μέσα στο Standard της φυλής, δεν με απασχολεί το χρώμα ούτε και το φύλο.

8. Εκπαιδεύεται τα σκυλιά σας ο ίδιος και σε τι θήραμα;

Τα σκυλιά τα εκπαιδεύω μέχρι 9 με 10 μηνών και τα ξεκινάω σε θήραμα πέρδικα και φασιανό, καθώς και σε πάπια για να μαθαίνουν το νερό. Μετά τα στέλνω σε επαγγελματία εκπαιδευτή.

9. Ποια σημασία έχει για σας ο χαρακτήρας του σκύλου;

Ο χαρακτήρας του σκύλου είναι το Α και το Ω για μένα από μικρή ηλικία είναι αυτό που προσέχω. Όταν παίρνουμε σπίτι μας έναν σκύλο από κουταβάκι και θα τον κρατήσουμε μέχρι να πεθάνει θα πρέπει να έχει καλό χαρακτήρα να είναι καλός με τα παιδιά να μην γαυγίζει και να είναι ήσυχος. Όπως όλοι ξέρουμε από μύτη τα σκυλιά έχουν και όταν τα εκπαιδεύσουμε σωστά όλα γίνονται καλά κυνηγόσκυλα, εκείνο που δεν μπορούμε να αλλάξουμε είναι ο χαρακτήρας.

10. Ποια η διαφορά του συστήματος επιλογής του ειδικευομένου συλλόγου Kurzhaar της Αγγλίας με τους συλλόγους της Ευρώπης και την κοιτίδα της φυλής την Γερμανία.

Θα έλεγα για την Γερμάνια τα Αγγλικά standard είναι διαφορετικά.

Η διαφορά με τους Γερμανούς είναι ότι οι Άγγλοι δημιουργούν ανταγωνισμό ανάμεσα στα σκυλιά όπως και στη Ευρώπη, το οποίο έχει μια αρνητική πλευρά. Απεναντίας η κοιτίδα της φυλής έχει ως σωστότερο σύστημα το βαθμολογικό. Δηλαδή υπάρχουν ορισμένες δοκιμασίες τις οποίες αυτές αναζητά η φυλή για να γίνει καλύτερη και έτσι τελικά όλα τα σκυλιά παίρνουν την βαθμολογία που τους αξίζει.

11. Ποια είναι τα ιδιαίτερα προβλήματα της φυλής των Κούρτσχααρ κατά την άποψη σας;

Η προσωπική μου γνώμη είναι ότι ένα σωστό κούρτσχααρ δεν έχει πρόβλημα εφόσον όμως είναι καλής εκτροφής και σωστής εκπαίδευσης.

12.Ως γνωστό η Αγγλία είναι η χώρα καταγωγής του pointer και του setter πως βλέπουν οι Άγγλοι τις ηπειρωτικές φυλές;

Οι Άγγλοι κυνηγοί βλέπουν τα ηπειρωτικά ως καλούς σκύλους και όσο περνάει ο καιρός βλέπεις ότι όλο και περισσότερος κόσμος τα προσεγγίζει.

Τώρα όσον αφορά τα ποϊντερ και τα σέττερ τα συναντούμε περισσότερο στα βόρια της χώρας όπου τα χρησιμοποιούν για το κυνήγι της πέρδικας grouse, παρά στην κεντρική και νότια Αγγλία όπου οι εδαφολογικές συνθήκες δεν βοηθούν τις Αγγλικές φυλές να δείξουν τις κυνηγετικές αρετές τους.

Ο λόγος είναι ότι από το 1960 και μετά οι γεωργοί την μία μέρα θερίζουν τα σιτάρια και αμέσως την επόμενη οργώνουν πάλι το χωράφι για να το σπείρουν ξανά.

13.Ποιοι είναι οι τρόποι και τα θηράματα που κυνηγούν οι Άγγλοι και κατά πόσο είναι κοντά στον Ευρωπαϊκό τρόπο;

Οι τρόποι με τους οποίους κυνηγούν στην Αγγλία δεν διαφέρουν από αυτούς των υπόλοιπων Ευρωπαίων.

Το δύσκολο εδώ είναι το να μπορέσεις να πάρεις άδεια όπλο κατοχής, διότι οι αρχές θα πρέπει να ψάξουν εξονυχιστικά το ποιόν του ενδιαφερόμενου.

Διαφορά συναντάμε στην άδεια κυνηγίου όπου εδώ δεν υπάρχει. Εδώ υπάρχουν μόνο λέσχες σκοπευτικές ή κυνηγετικές στις οποίες γίνεται μέλος όποιος θέλει.

Επίσης διαφορά συναντάμε στην περιοχή όπου μπορούμε να κυνηγήσουμε.

Στην Αγγλία δεν υπάρχει κρατική γη, όλη ανίκη σε ιδιώτες. Τι κάνουμε εμείς οι κυνηγοί, πρέπει να βρούμε έναν χώρο όπου θα πληρώσουμε τον ιδιοκτήτη του για να μπορούμε να κυνηγήσουμε μέσα σ αυτόν είτε για μία φορά είτε για πολλές είτε για ολόκληρο τον χρόνο.

Τώρα για όσους νοικιάζουν μια περιοχή ολόκληρη την σαιζόν είναι στην επιλογή τους εάν θα εμπλουτίζουν με θήραμα την περιοχή.

Σε περίπτωση που αποφασίσει να το κάνει υποχρεούται από τον νόμο να απελευθερώσει το θήραμα περίπου 2 μήνες πριν, ώστε αυτό να προλάβει να εξοικειωθεί στον άγριο τρόπο ζωής.

Προσωπικά σε μένα αρέσει το άγριο θήραμα διότι για να το κυνηγήσεις χρειάζεται να έχεις καλό και μεθοδικό σκύλο.

14. Η Αγγλία έχει κατηγορηθεί ότι έχει χωρίσει τις κυνηγετικές φυλές σε δύο είδη στα show Dogs (σκύλοι εκθέσεως) και στα working Dogs (σκύλοι εργασίας) ποια είναι η γνώμη σας για αυτό;

Συμφωνώ απόλυτα με αυτό και πιστεύω ότι ο διαχωρισμός κάθε φυλής δημιουργεί σοβαρό υπό βαθμισμό.

Επίσης το πρόβλημα που δημιουργείται είναι ότι δεν γνωρίζεις αν ένας σκύλος πρωταθλητής μορφολογίας κυνηγάει ή για παράδειγμα έχει κροτοφοβία. Αντίστροφα ένας πρωταθλητής εργασίας δεν ξέρουμε αν είναι εντάξει μορφολογικά για παράδειγμα σωστά δόντια διότι κανείς δεν θα τον εξετάσει.

15. Το θέμα της καραντίνας που ισχύει στην Αγγλία πόσο έχει επηρεάσει την κυνηγετική κυνοφιλία;

Πάρα πολύ διότι μετά το 1945 με 1950 έγιναν περιορισμένες εισαγωγές νέου αίματος με αποτέλεσμα να μην έχουμε νέο δυναμικό.

Τώρα τελευταία είναι πιο ευκολα τα πράγματα διοτι η καραντίνα γίνεται στην χώρα όπου αγοράζεις τον σκύλο, αλλά και αυτό στοιχίζει αρκετά χρήματα.

16.Τέλος πρόσφατα στην διαδικασία KLEEMAN 2008 που διεξίχθει στην Γερμανία 2 σκύλοι της εκτροφής σας η Αrgo KS Sheehof και ο Conan KS Sheehof πέρασαν με επιτυχία την δοκιμασία και κέρδισαν τον τίτλο KS πως νιώθετε για αυτήν την επιτυχία σας;

H επιτυχία δεν είναι αυτοσκοπός.

Η επιτυχία είναι για να σου αποδείξει ότι έκανες μια καλή εκτροφή και σωστή επιλογή και τίποτα περισσότερο. Με αυτόν τον τρόπο μπορείς να συνεχίσεις για να βγάζεις σωστά σκυλιά για να κάνουν την δουλειά που πρέπει να κάνουν.

Ευχαριστούμε τον κ. Χαραλάμπους για τον χρόνο που μας διέθεσε

Η τέχνη της ταρίχευσης

Αγαπητοί μας φίλοι, έχουμε σήμερα την χαρά να εγκαινιάζουμε μια ακόμα νέα στήλη στην σελίδα μας. Με την βοήθεια του κ. Γιάννη Πεσλή θα προσπαθήσουμε να σας μυήσουμε στον εντυπωσιακό χώρο της κυνηγετικής ταρίχευσής. Μέσα από τις γνώσεις του κ. Πεσλή θα μπορέσετε να γνωρίσετε την διαδικασία, τις μεθόδους, τι πρέπει να κάνετε πριν και μετά από την ταρίχευσή, αλλά και μια σειρά από συμβουλές χρήσιμες σε όσους ασχολούνται ή θα θελήσουν να ασχοληθούν με την πανάρχαια αυτή τέχνη.

Όπως και με τις στήλες των άλλων πολύτιμων συνεργατών της σελίδας μας, έτσι και σε αυτή την στήλη «Τα πάντα για την ταρίχευση» θα μπορείτε να έχετε ενεργή συμμετοχή με ερωτήσεις και σχόλια σας.

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τον κ. Πεσλή για την πολύτιμη βοήθεια του στην νέα μας αυτή στήλη.

Ο υπεύθυνος ύλης

Τσομώκος Διομήδης

Η ταρίχευση με το σημερινό της νόημα, είναι η τέχνη κάποιων ατόμων να μπορούν να αναπαριστούν ζώα, πτηνά, ερπετά, ψάρια ή και ανθρώπους, σε μια «ζωντανή» στάση όπως ήταν στην φύση. Για να επιτευχθεί αυτό χρειάζεται να γίνει κάποια επεξεργασία, στο δέρμα, το οποίο έχει ακόμη το τρίχωμα, τα φτερά ή τα λέπια, ώστε και αντοχή στο χρόνο να έχει, αλλά και να προσομοιάζει όσο περισσότερο στο πρωτότυπο μοντέλο.

Η λέξη που χρησιμοποιούν στο μεγαλύτερο μέρος της υφηλίου είναι taxidermy, η οποία έχει Ελληνικές ρίζες και είναι σύνθετη λέξη παραγόμενη από την λέξη τάξις και την λέξη δέρμα.

Στην εποχή των Φαραώ δεν έγδερναν το άτομο, απλώς του αφαιρούσαν τα εντόσθια και πολλές φορές το μυαλό και το γέμιζαν με κατάλληλα βότανα και χημικά τα οποία χρησιμοποιούνταν εκείνη την εποχή.

Αργότερα οι ταριχευτές επεξεργάζονταν το δέρμα, το έραβαν και το γέμιζαν με χαρτιά ή με πανιά και κάπως «σουλούπωναν» το εξωτερικό ώστε να ομοιάζει με το αναπαριστώμενο ζώο.

Σήμερα η τέχνη της ταρίχευσης έχει κάνει μεγάλα άλματα προόδου τόσο σε θέματα τεχνικής όσο και βοηθητικών προϊόντων. Η πρόοδος αυτή είχε ως αποτέλεσμα να ανεβούν και οι απαιτήσεις των πελατών με ότι αυτό συνεπάγεται τόσο από πλευράς κόστους, όσο και από πλευράς τεχνικής.

Επιστρέφοντας στην ιστορική εξέλιξη της τέχνης αυτής πρέπει να αναφέρουμε ότι γύρω στο 1700 μ.χ. είναι η εποχή στην οποία άρχισαν οι μεγάλες αλλαγές στην τέχνη αυτή. Τότε οι μέθοδοι επεξεργασίας των δερμάτων αναπτύχθηκαν αρκετά αλλά και ξεκίνησε και η τέχνη κατασκευής καλουπιών, έτσι ώστε να αποφεύγεται η μεγάλη χρήση χημικών τα οποία σήμερα έχουν αποδειχθεί ότι είναι και καρκινογόνα ή σε ελαφρότερες μορφές αλλεργιογονα.

Οραματιστές φυσιοδίφες σαν τους κύριους Carl E. Ackeley, William T. Horneday, Coleman Jonas στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής άρχισαν να βαλσαμώνουν ζώα με την χρήση ομοιωμάτων (καλουπιών) του σώματος του κάθε ζώου, πτηνού ή ψαριού τα οποία είχαν μεγαλύτερη ζωή από ότι θα είχε το αληθινό σώμα, το οποίο πρώτα ήταν εμποτισμένο με βαλσαμωδη χημικά.

Στην αρχή αφού αφαιρούσαν το δέρμα του ζώου, πάγωναν το υπόλοιπο σε φυσική στάση και έφτιαχναν ομοιώματα από το καλούπι με συρματόπλεγμα και γύψο, μετά από χαρτί και κόλλα, κλπ .

Με την πάροδο του χρόνου τα ομοιώματα αυτά άρχισαν να είναι συνεχώς πιο ανατομικά και σε φυσικότερες και αρτιότερες στάσεις. Αυτό ακολουθήθηκε επίσης από βελτίωση των υλικών για τα ομοιώματα. Σήμερα χρησιμοποιείται κυρίως ο αφρός πολυουρεθάνης με ανάλογα μεταλλικά στηρίγματα και μη. Παραδείγματος χάρη για ένα μεγάλο ζώο, χρησιμοποιούνται σιδερόβεργες και βίδες ώστε ο τεχνίτης να μπορεί να στερεώσει το ζώο που φτιάχνει και αυτό είναι ιδιαίτερα αναγκαίο στα ζώα που ταριχεύονται ολόκληρα.

Λοιπόν, τα καλύτερα και πιο ανατομικά ομοιώματα επέφεραν την πίεση στο να γίνεται καλύτερη επεξεργασία στα δέρματα, ούτως ώστε να φαίνονται καλύτερα λεπτομέρειες στο τελειωμένο προϊών. Επί παραδείγματι πολλά θηλάστηκα έχουν διπλή επιδερμίδα, και είναι αναγκαίο και αφαιρείται η εσωτερική ούτως ώστε να μπορεί ο τεχνίτης να εκθέτει τις φουσκωμένες φλέβες γύρω από το πρόσωπο του ζώου.

Αυτά θα ήθελα να αναφέρω από πλευράς της ιστορικής εξέλιξης της τέχνης της ταρίχευσής στην συνεχεία θα ήθελα να κάνω κάποια μικρά παράπονα και να αναφερθώ λίγο και στην ελληνική πραγματικότητα. Είναι απαράδεκτο στην χώρα μας σήμερα που υπάρχει τέτοια πρόοδος στον κλάδο αυτόν, να παρουσιάζονται μερικά εκθέματα και να φαίνονται σαν πρώτα να τα βαλσάμωσε κάποιος και μετά να τα πυροβόλησε. Γι' αυτό πρέπει οποίος θελήσει να ταριχεύσει ένα ζώο, πτηνό, ερπετό ή και ψάρι, να επισκέπτεται το εργαστήριο του εκάστοτε τεχνίτη και όταν βρει τον/την κατάλληλο, να ρωτάει ως προς τα υλικά και την μέθοδο που χρησιμοποιεί.

Το αρσενικό σαπούνι επί παραδείγματι είναι καρκινογόνο, αλλά πολλοί Έλληνες ερασιτέχνες τεχνίτες αν και κάνουν σωστή δουλεία από πολλές πλευρές, συνεχίζουν να το χρησιμοποιούν όπως και με τις ενέσεις της Φορμόλης. Η φορμόλη σε μια διαλυμένη μορφή μπορεί να χρησιμοποιείτε μόνο σε μέρη που δεν υπάρχει άλλος τρόπος εκκαθάρισης του κρέατος, όπως στην άκρη των φτερών των πουλιών ή στην ελάχιστη σε μέγεθος βάση των φτερών της ουράς.

Είναι λάθος όταν κάποιος εκθέτει τα ταριχευμένα του ζώα ή πουλιά να βάζει την δική του υγειά αλλά και των συγκάτοικων του σε κίνδυνο.

Πολλά από τα μοντέρνα προϊόντα που χρησιμοποιούνται είναι επιστημονικώς αποδεδειγμένα ότι είναι ακίνδυνα (τουλάχιστον στην Αμερική που εγώ ζω και εξασκώ τη τέχνη με άδειες από την Πολιτεία και την Ομοσπονδία).

Πάντως υπόψη ότι εάν κάποιος θελήσει να ταριχεύσει κάτι, θα πρέπει ακόμα να ρωτήσει τον τεχνίτη για τους όρους και της συνθήκες που πρέπει να διατηρήσει το έκθεμα του

Αυτά φίλοι μου είχα να σας πω ως μια μικρή μόνο εισαγωγή στον εκπληκτικό χώρο της ταρίχευσής. Εάν θέλει κάποιος περισσότερες πληροφορίες για οτιδήποτε επάνω στο θέμα αυτό, ας επικοινωνείτε μαζί μου, αλλά όχι ανώνυμα στο Brahma10@cοmcast.net ή διαμέσου της ιστοσελίδας του Κυνηγότοπου.

Σύντομα θα ξαναεπικοινωνήσω μαζί σας απαντώντας στις οποίες ερωτήσεις σας, αλλά και με άρθρα μου ξεχωριστά για τα πουλιά, τα ζώα και τα ψάρια μιας και στην Ελλάδα δεν συνηθίζει ο κόσμος να ταριχεύει φίδια ή αλλά ερπετά..

Καλές γιορτές και Καλή Νέα Χρόνια σε όλους-

Ιωάννης Γ. Πεσλής

Ενημέρωση το μεγάλο ¨στοίχημα¨

Ήταν 2 Ιανουαρίου του 2004 όταν γύρω στις 9 το βράδυ ανέβηκε στο διαδίκτυο το πρώτο τεύχος του Kinigotopos. Θα πρέπει να ομολογήσω ότι αν και υπήρχε μια μικρή εμπειρία με την έκδοση κάποιων εντύπων αναλόγου περιεχομένου, οι επιφυλάξεις μας ήταν αρκετές. Από την μια η τότε σχετικά περιορισμένη ύλη μας, από την άλλη το τεράστιο βάρος από την εμμονή μας για έγκυρη και σωστή ενημέρωση των αναγνωστών μας, αλλά και το άγχος για το τι το μέλλον μας επεφύλασσε, μας έκαναν να είμαστε αρκετά συγκρατημένοι.

Οι μήνες και πλέον και τα χρόνια πέρασαν και σήμερα κλείνουμε αισίως 5 χρόνια συνεχούς λειτουργίας. Αν και ποτέ δεν μπορούμε να εφησυχάζουμε, μπορούμε όμως να αισθανόμαστε αρκετά καλύτερα για τα όσα μέχρι τώρα έχουμε κάνει. Δεν ξέρω αν είναι πολλά ή λίγα, αυτό εσείς θα το κρίνετε, να ξέρετε όμως ότι η όλη αυτή προσπάθεια είναι μια ειλικρινής προσπάθεια για έναν καλύτερο, πιο ενημερωμένο και οικολογικά ευαισθητοποιημένο κυνηγετικό κόσμο.

Η γνώση, η διαχείριση και η οικολογική συνείδηση, θα πρέπει να χαρακτηρίζουν πλέον τον σύγχρονο κυνηγό - διαχειριστή και εκεί είναι και το μεγάλο στοίχημα όλων εμάς που ασχολούμαστε με την ενημέρωση.

Είναι καθήκον μας να προσπαθήσουμε να δώσουμε γνώση και ενημέρωση και αυτός θα πρέπει να είναι ο βασικός στόχος μας.

Αν και με τα σημερινά δεδομένα θα χρειαστεί πολύς χρόνος για ένα «αποδεκτό» κυνηγετικό επίπεδο, παρόλα αυτά όλο και περισσότερο βλέπω, συναντώ και επικοινωνώ, με νέους κυρίως ανθρώπους, που έχουν μια άλλη περισσότερο συμβατή με την σημερινή εποχή εικόνα του κυνηγιού. Αρκετοί πλέον είναι αυτοί που μπορούν να αναγνωρίσουν την κυνηγετική ποιότητα και γενικά και όλο και περισσότεροι είναι αυτοί που μέσω της ενημέρωσης γίνονται περισσότερο «απαιτητικοί» κυνηγοί.

Οι λογικότατες αυτές απαιτήσεις για καλύτερές συνθήκες κυνηγίου συμβατές με θηραματική και οικολογική συνείδηση και στην χώρα μας, είναι λογικό ότι αρχίζουν να ασκούν πιέσεις τόσο στην κυνηγετική μας ιεραρχία, όσο και στην πολιτεία. Ίσως αυτή να είναι μόνο η αρχή, όμως η αρχή (όπως και οι αρχαίοι προγονοί μας έλεγαν) είναι το ήμισυ του παντός.

Ας προσπαθήσουμε λοιπόν όλοι μας, με όπλα μας την γνώση και την ενημέρωση, να αποκαταστήσουμε τόσο την εικόνα μας ως κυνηγοί, αλλά και να διαχειριστούμε και να εξασφαλίσουμε την αειφορική διάσταση του κυνηγίου.

Κλείνοντας θα ήθελα απλά να δανειστώ την φράση ενός ανωνύμου συγγραφέα ο οποίος έγραψε: «Η γνώση προσφέρει πολλά προβλήματα, η άγνοια όμως σίγουρα δεν τα επιλύει».

Χρόνια πολλά σε όλους σας, με υγειά και ευημερία.

Διομήδης Τσομώκος

editor@Kinigotopos.gr

Νέος χρόνος νέα αρχή

Αγαπητοί αναγνώστες του Κυνηγότοπου, αρχικά σας εύχομαι καλή και δημιουργική χρονιά, υγεία, αγάπη και εκπλήρωση όλων των στόχων σας το 2009.

Έπειτα από τριάμισι χρόνια συνεργασίας με τον κυνηγότοπο θα ήθελα να ευχαριστήσω τους δυο συντελεστές του, τον κ. Διομήδη Τσομώκο και τον κ. Γιώργο Θεοδωράκη, οι οποίοι με εμπιστευτήκαν και πρώτοι για τα Ελληνικά δεδομένα έδωσαν μόνιμη στήλη σε μια γυναίκα κυνηγό.

Δεν σας κρύβω ότι στην αρχή ήμουν διστακτική διότι περίμενα ότι η στήλη μου δεν θα είχε μεγάλη απήχηση σε ένα ανδροκρατούμενο χώρο.

Όμως γρήγορα κατάλαβα ότι η στήλη μου άρεσε στους αναγνώστες και τις αναγνώστριες και αυτό μου έδωσε την ώθηση για να συνεχίσω.

Πιστεύω ότι και οι γυναίκες που ασχολούνται με το κυνήγι στην πατρίδα μας έχουν εξίσου καλές γνώσεις και σωστή κυνηγετική παιδεία με τους άντρες, εξάλλου τα θέματα που απασχολούν τον Έλληνα κυνηγό είναι τα ίδια και για τα δυο φύλα.

Δυστυχώς τα προηγούμενα χρόνια η εμφάνιση μας ήταν μικρή έως και σπάνια, σε αντίθεση με τον τελευταίο χρόνο και αυτό με χαροποιεί ιδιαίτερα.

Όμως ας αφήσουμε αυτά και ας ρίξουμε μια ματιά στην χρονιά που έφυγε και η οποία από πλευράς κάρπωσης εξελίχτηκε πολύ καλά μέχρι στιγμής.

Η σαιζόν ξεκίνησε με λίγα τρυγόνια και ορτύκια αλλά στην συνέχεια προς το τέλος του Σεπτεμβρίου συνεχίστηκε με μεγάλο πέρασμα ορτυκιών.

Η αγαπητή σε πολλούς τσίχλα εμφανίστηκε από νωρίς και σε ικανοποιητικούς αριθμούς.

Η όμορφη πέρδικα αν αναλογιστούμε το πώς βιώνει ακόμα στον τόπο μας αντάμειψε όσους δούλεψαν.

Τέλος η βασίλισσα του δάσους, η μπεκάτσα συναντάτε και αυτή σε ικανοποιητικούς αριθμούς.

Όσον αφορά το κυνήγι του τριχωτού εδώ τι να πούμε για το κυνήγι του αγριογούρουνου όπου οι πληθυσμοί έχουν αυξηθεί και οι ομάδες έχουν ανεβάσει τις επιτυχίες τους ή για τον λαγό όπου και εδώ πήγε καλά όποιος είχε καλό σκύλο.

Γενικά το 2008 ήταν καλή κυνηγετική χρονιά εν αντιθέση με το 2007.

Όμως για το νέο έτος δεν θα πρέπει να επαναπαυτούμε ούτε να αφήσουμε τα πράγματα στην τύχη τους.

Ίσως ήρθε η στιγμή να αναλογιστεί ο Έλληνας κυνηγός τι μπορεί να προσφέρει και τι μπορεί να κάνει και όχι από την ασφάλεια του καναπέ να προσπαθεί να λύσει τα προβλήματα.

Πρέπει να καταλάβουμε ότι επειδή βαλλόμαστε από πολλές αντικυνηγητικές οργανώσεις, ήρθε η στιγμή της συσπείρωσης και όλοι μαζί κυνηγοί, κυνηγετικοί σύλλογοι, ομοσπονδίες να πορευτούμε και να κάνουμε ότι το δυνατόν καλύτερο για αυτό που τόσο πολύ αγαπούμε όλοι, το ΚΥΝΗΓΙ

Καλή χρονιά

Μαίρη Βαρνάβα.

Ο Θανάσης Κυριτσάκας Απαντά 1/1/2009

Ιχνηλάτες για Γουρούνι

Από κ Σπύρο

Αγαπητέ κ. Κυριτσάκα, ενδιαφέρομαι για μια καλή φυλή καθαρόαιμων ιχνηλατών για το κυνήγι του αγριόχοιρου. Αυτό που βασικά έχω παρατηρήσει σε αρκετές καθαρόαιμές φυλές είναι έλλειψη θάρρους και σε αυτό ακριβώς το σημείο θέλω να με βοηθήσετε. Σας ευχαριστώ.

Απάντηση

Γενικώς ο ρόλος του γουρουνόσκυλου κ. Σπύρο δεν είναι η επίθεση και η μάχη με το αγριογούρουνο, αλλά το πλησίασμα στο γιατάκι, το ξεσήκωμα και η σταθερή καταδίωξη. Έχοντας υπόψη τα παραπάνω στοιχεία μπορούμε να οριοθετήσουμε τα προσόντα που πρέπει να έχει ένα πολύ καλό γουρουνόσκυλο.

1. Να έχει θάρρος και γενναιότητα, αλλά να μην είναι ριψοκίνδυνο.

2. Να είναι ρωμαλέο και άφοβο, αλλά να μην έχει αλόγιστη επιθετικότητα.

3. Να έχει εξυπνάδα και επιμονή, δυο χρήσιμα στοιχεία ιδιαίτερα στη στάμπα, όπου πρέπει απαραίτητα να κρατάει απόσταση ασφαλείας για να αποφεύγει την επίθεση του γουρουνιού και να το πιέζει συνεχώς μέχρι να ξεσηκωθεί.

4. Δυνατή μύτη (λεπτή όσφρηση)

5. Καθαρή και δυνατή φωνή

6. Αυστηρή υπακοή

7. Μεγάλο πάθος για το κυνήγι του αγριογούρουνου.

Ένα γουρουνόσκυλο πρέπει να είναι μέσης επιθετικότητας σκύλος, γιατί ετσι με λίγη πειθαρχία μπορεί να εκπαιδευτεί και να ελεγχθεί εύκολα και γρήγορα. Θέλουμε να έχει επιθετικότητα στο θήραμα, αλλά μέχρι ενός ορισμένου σημείου, που από κει και πέρα να μη κινδυνεύει η ζωή του. Στις περισσότερες περιπτώσεις η μεγάλη επιθετικότητα δεν είναι προτέρημα αλλά ελάττωμα, όπως ελάττωμα είναι και η μη επιθετικότητα, οπότε πρέπει να απορρίπτομε τα πολύ επιθετικά και τα μαλθακά σκυλιά.

Όταν ένα γουρουνόσκυλο είναι πολύ επιθετικό, θα ρίχνεται στα γουρούνια για να τα δαγκώσει ή να τα σκοτώσει, με αποτέλεσμα να γίνει θύμα το ίδιο, ενώ όταν είναι φοβητσιάρικο, δεν πρόκειται να κυνηγήσει ποτέ αγριογούρουνο. Αν είναι θαρραλέο και συνετό, θα έχει μέσα του το αίσθημα της αυτοάμυνας, οπότε θα γαβγίζει τα γουρούνια από απόσταση ασφάλειας και δεν θα βρεθεί στη δυσάρεστη θέση να χτυπηθεί απ’ τα κοφτερά τους δόντια.

Υπάρχουν πάρα πολλές καθαρόαιμες ράτσες που κυνηγούν αγριογούρουνα χωρίς κανένα απολύτως πρόβλημα, άλλωστε όλοι σχεδόν οι κυνηγοί της Ευρώπης κυνηγούν αγριογούρουνα με καθαρόαιμους ιχνηλάτες και μάλλον οι περιπτώσεις που αναφέρετε αφορούν μεμονωμένα άτομα σκύλων που παρουσίασαν φοβίες, αλλά όμως σε καμία περίπτωση δεν χαρακτηρίζουν όλη τη ράτσα.

Προσωπικά κυνηγάω αγριογούρουνα μόνο με καθαρόαιμες ράτσες εδώ και πολλά χρόνια και είμαι απόλυτα ικανοποιημένος σε μέγιστο βαθμό. Η ομάδα μου αποτελείται από Αρτουά, Μπηγκλ Χάριερ και Αγγλογαλλικά Πετί Βενιερί.

Ισορροπημένες καθαρόαιμες ράτσες, λεπτή όσφρηση, δυνατή και καθαρή φωνή, με θάρρος και γενναιότητα χωρίς ακραία επιθετικότητα, στάμπα σε αποστάσεις ασφαλείας, μεγάλο κυνηγετικό πάθος, επιμονή και πολύωρη καταδίωξη. Επίσης έχουν ένα σημαντικό πλεονέκτημα, που θα ήθελε κάθε κυνηγός του αγριογούρουνου, έχουν μεγάλη υπακοή και γυρίζουν πίσω σε κάθε κάλεσμά μου, φυσικά χρησιμοποιώ την γαλλική κυνηγετική κόρνα που ακούγεται σε μεγάλες αποστάσεις.

Εκτός απ’ τις παραπάνω καθαρόαιμες ράτσες που σας συνιστώ ανεπιφύλακτα, υπάρχουν κι άλλες που είναι εξαιρετικές στο αγριογούρουνο, όπως το Γασκώνης Σαιντόζης, το Πορσελέν, Γκριφόν Μπλε της Γασκώνης, Γκριφόν Φωβ της Βρετάνης, Γκριφόν Βανδέας, Γκριφόν Νιβερναί, Μπρούνο Σαιν Υμπερ Γαλλικό, επίσης ιχνηλάτες άλλων κρατών, όπως ο Τρίχρωμος Σερβίας, Σκληρότριχος Ιστριας, Κοποβ Σλοβακίας, Ισπανικός ιχνηλάτης.

Από τις παραπάνω ράτσες, τα γκριφόν γενικώς παρουσιάζουν μια αυξημένη επιθετικότητα και ανεξαρτησία, γι αυτό το λόγο χρειάζονται αυστηρή εκπαίδευση υπακοής από μικρή ηλικία και έλεγχο της επιθετικότητας.

Πολλοί κυνηγοί χαίρονται όταν το σκυλί τους πνίγει μικρά γουρούνια κυρίως γιατί νομίζουν ότι είναι καλό γουρουνόσκυλο, όμως είναι μεγάλο λάθος γιατί τέτοια σκυλιά με μαθηματική ακρίβεια δεν έχουν διάρκεια ζωής, θα τύχουν στο μεγάλο γουρούνι που θα τα σκοτώσει ακαριαία.

Κουτάβια Αριέγης ή Αρτουά

Από κ libali10

Θα μπορούσατε να με πληροφορήσετε που μπορώ να βρω κουτάβια Αριέγης η Αρτουά, από καλούς κυνηγητικά γονείς?

Απάντηση

Και για τις δυο ράτσες που αναφέρετε έχω προσωπική άποψη και εμπειρία και μπορώ να σας συστήσω κυνηγούς που έχουν εξαιρετικά σκυλιά από άποψη μορφολογική και κυνηγετική. Όμως για ευνόητους λόγους θα προτιμούσα μια προσωπική επικοινωνία μέσω τηλεφώνου ή email. (u1952@otenet.gr)