Κυριακή, 1 Φεβρουαρίου 2009

Γαλλικό σπανιέλ Ο απόγονος των φημισμένων"chien d'oysel

Το γαλλικό σπανιέλ εάν δεν είναι η παλαιότερη γραμμή σκύλων δεικτών, είναι σίγουρα μια από τις παλαιότερες. Αυτό το όμορφο σπανιέλ κέρδισε αρχικά τη κυνηγετική του φήμη κατά τη διάρκεια του μεσαίωνα όπου τεκμηριωμένες αναφορές από τον 14ο αιώνα αναφέρουν ότι η φυλή χρησιμοποιήθηκε εκτενώς ως κυνηγόσκυλο για το κυνήγι με δίχτυα αλλά και ως σκύλος για κυνήγι με γεράκι. Στο κυνήγι με τα δίχτυα ο σκύλος επέδειξε την συμπεριφορά του να στέκεται και να χαμηλώνει μπροστά στο θήραμα κάτι το οποίο διευκόλυνε πάρα πολύ τον κυνηγό στο να ρίξει το δίχτυ πάνω από το σκυλί στο θήραμα.

Ως άμεσος απόγονος των φημισμένων σκύλων d'oysel "chien d'oysel " τα σκυλιά αυτά περιγράφονται από τον Gaston Phιbus ο οποίος και αναφέρει ότι είναι ουσιαστικά οι πρόγονοι όλων των σημερινών κυνηγετικών σπανιέλ αλλά είναι επίσης πολύ πιθανό να σχετίζεται με διάφορες άλλες κυνηγετικές φυλές. Υπάρχους επί παραδείγματι κάποιές εικασίες ότι το γαλλικό σπανιέλ είναι απόγονος των πρώιμων φυλών όπως του μικρού Munsterlander και το Drentse Patrijshond. Αναφέρεται επίσης, ότι το σπανιέλ της Βρετάνης προέρχεται από διασταυρώσεις των αγγλικών Σέττερ με γαλλικά σπανιέλ.

Μέχρι τον 17ο αιώνα, τα γαλλικά σπανιέλ είχαν εξέχουσα θέση στις βασιλικές αυλές των Βερσαλλιών όπου οι βασιλιάδες και οι πρίγκιπες τα χρησιμοποιούσαν στο κυνήγι της πέρδικας και του φασιανού. Έγιναν δε τόσο δημοφιλείς που αποτυπώθηκαν σε έργα τέχνης και γκραβούρες του 1600.

Παρόλα αυτά θα έπρεπε να περάσουν άλλα 250 χρόνια ώσπου ο James de Connick να καταγράψει επισήμως τα πρώτα πρότυπα της φυλής το 1891 πρότυπα τα οποία έχουν αναθεωρηθεί αρκετές φορές για να προσαρμοστούν στη φυσική εξέλιξη της φυλής, και για να εκμεταλλευθούν πλήρως τόσο τους μεγάλους προγόνους της φυλής όσο και τους σημερινούς γεννήτορες.

Η πρώτη γαλλική λέσχη σπανιέλ ιδρύθηκε στη Γαλλία, σε 1921. Πρόεδρός της ήταν Πατήρ Fournier, ένας ιερέας στον οποίο η φυλή οφείλει την σημερινή της ύπαρξη. Ο Fournier αναγνώρισε τη χρησιμότητα, την ιστορία και την αξία αυτών των σκυλιών. Προσδιόρισε τα βασικά χαρακτηριστικά τους, σύλλεξε τα εξαιρετικότερα διαθέσιμα δείγματα της φυλής και εργάστηκε ακούραστα για να επανοικοδομήσει τις γραμμές αίματος από τις οποίες προέρχονται τα σύγχρονα γαλλικά σπανιέλ. Εξαιτίας της λεπτομερούς διαδικασίας επιλογής του Fournier, και όλων εκείνων που τον ακολούθησαν, το σημερινό γαλλικό σπανιέλ είναι ένα κομψό και αθλητικό σκυλί, με σταθερή φέρμα, και κατάλληλο για κάθε έδαφος.

Το γαλλικό σπανιέλ ήταν ελάχιστα γνωστό έξω από τη Γαλλία και τις γειτονικές της χώρες έως ότου εισήχθη την δεκαετία του '70 στο Κεμπέκ. Εκεί έγινε ένα από τα δημοφιλέστερα σκυλιά για το κυνήγι της μπεκάτσας και του αγριόγαλου. Έτσι μετά από τους Γάλλους και οι Καναδοί με την πολύ δυνατή λέσχη που δημιούργησαν, συνέβαλαν τα μέγιστα στο να εξασφαλίσουν ότι το γαλλικό σπανιέλ θα συνέχιζε να ανταποκρίνεται στα εξαιρετικά κυνηγετικά πρότυπα της φυλής.

FRENCH SPANIEL

FCI-Standard N° 175 / 25. 09. 1998 / GB

(Epagneul français)

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ : Κα Peggy Davis.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: στα Ελληνικά Τσομώκος Διομήδης

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ : Γαλλία.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΑΡΧΙΚΩΝ ΕΓΚΥΡΩΝ ΠΡΟΤΥΠΩΝ : 24.07.1996.

ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΗ : Σκύλος δείκτης.

ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ F.C.I. : ομάδα 7 σκύλοι δείκτες.

Τμήμα 1,2 ηπειρωτικοί δείκτες

σκυλιά, τύπου " σπανιέλ ".

με τη εξέταση εργασίας.

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΕΡΙΛΗΨΗ : Το γαλλικό σπανιέλ είναι απόγονος των πουλόσκυλών που περιγράφονται από τον Gaston Febus και που χρησιμοποιούνταν κατά τον μεσαίωνα. Είναι αυτό από το οποίο προέρχονται οι ποικιλίες κυνηγετικών σπανιέλ. Μέσω επιλογής αναπτύχθηκε σε ένα κομψό και αθλητικό σκύλο, με πολύ σταθερή φέρμα που σήμερα, διαπρέπει στους αγώνες εργασίας. Τα πρώτα πρότυπα καταρτίστηκαν το 1891 από τον James de Connick από τότε όμως έχουν αναθεωρηθεί αρκετές φορές και προσαρμόστηκαν στην εξέλιξη της φυλής.

ΓΕΝΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ : Μέσου μέγεθος σκύλος κομψός και μυώδεις, με κανονικές αναλογίες μπρακοειδούς τύπου. Η ισορροπημένη κατασκευή του, παρουσιάζει την κατάλληλη για την χρήση του ενέργεια και την ανθεκτικότητα. Η σκελετική του δομή είναι ισχυρή χωρίς να είναι χονδροειδής.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΑΝΑΛΟΓΙΕΣ : Το μήκος του σώματος (από την άκρη των ώμων στην άκρη του γλουτού) είναι μεγαλύτερο από 2 έως 3 εκατ. από το ύψος στο ακρώμιο (το ζώο σχηματίζει ένα ορθογώνιο). Το μήκος του στήθους είναι ίσο ή μεγαλύτερο από τα 6/10 του μήκους του σώματος.

ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ-ΙΔΙΟΣΥΓΚΡΑΣΙΑ: Ισορροπημένο, ειλικρινή, μαλακό, ήρεμο και υπάκουο, ενθουσιώδης κυνηγός, κοινωνικό με τα γύρω του πλάσματά και ιδανικός σύντροφος σε όλες τις περιστάσεις. Άριστος σκύλος δείκτης, προικισμένος επίσης και για επαναφορά.

ΚΕΦΑΛΙ : Φέρεται υπερήφανα, χωρίς να δίνει την αίσθηση ότι είναι βαρύ, αλλά και χωρίς να είναι υπερβολικά ισχνό, έχοντας τις σωστές και καθορισμένες διαστάσεις. Μέσου μήκους και το πλάτους.

ΚΡΑΝΙΑΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ :

Κρανίο : Οι πλευρές είναι σχεδόν παράλληλες. Οι υπεροβλεφαρικές αψίδες είναι τονισμένες. Στο προφίλ, οι άξονες του κρανίου και του ρύγχους είναι ελαφρώς αποκλίνοντες.

Μετωπιαίο Στοπ : Προοδευτικά αυξανόμενο και συγκρατημένα τονισμένο.

ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ:

Μύτη :Καλά χρωματισμένη, ρουθούνια καλά ανοικτά.

Ρύγχος : Ο ελαφρώς κυρτός ρινικός κάλαμος είναι προτιμότερος από τον ίσιο, είναι ελαφρώς κοντύτερο από το κρανίο.

Χείλια : Επάνω χείλος σφιχτό. Στο προφίλ, πέφτει σχεδόν κάθετα μπροστά και στρέφεται σταδιακά μέχρι τη μοναδική ελαφρώς ορατή αλλά καλά κλειστή γωνία των χειλιών. Το επάνω χείλος δεν πρέπει να καλύπτει υπερβολικά το κατώτερο χείλος.

Σαγόνια-δόντια : Πλήρής οδοντοφυΐα. Δάγκωμα ψαλιδιού ή δάγκωμα πένσας (επίπεδο δάγκωμα).

Μάτια : Τα σκούρου κεχριμπαρένιου χρώματος μάτια εκφράζουν τη μαλακότητα και τη νοημοσύνη του. Είναι αρκετά μεγάλα, ωοειδούς μορφής. Τα βλέφαρα προσαρμόζονται καλά στο βολβό του ματιού. Το επάνω βλέφαρο είναι εφοδιασμένο ματόκλαδα.

Αυτιά : Με ωραίο δέρμα, τοποθετημένα σωστά στο επίπεδο των ματιών εφοδιασμένα με κυματιστή μεταξένια τρίχα κάτω ως την στρογγυλεμένη τους άκρη. Τραβώντας τα ελαφρώς προς τα εμπρός, η άκρη τους πρέπει να φθάνει ως την αρχή της μύτης.

ΛΑΙΜΟΣ : Μυώδης, στο προφίλ ελαφρώς κεκλιμένος, ωοειδούς μορφή, χωρίς λωγάνιον.

ΣΩΜΑ :

Επάνω γραμμή : Ελαφρώς πιεσμένη «πατημένη» σε σχέση με τα ακρώμια, ίσια, σταθερή κατά την κίνηση.

Ακρώμια : Σφριγηλά, αρκετά ψηλά και ευρεία.

Οσφυϊκή χώρα : Ευρεία, όχι πάρα πολύ μακριά και με δυνατούς μύες.

Καπούλια : Ευρεία, στρογγυλεμένα στην έκταση της οσφυϊκής χώρας και χωρίς ορατό σκελετικό περίγραμμα.

Στήθος : Ευμεγέθη, μεγάλης χωρητικότητας, φτάνει κάτω ως το επίπεδο των αγκώνων. Στερνική περιοχή: Ευμεγέθη και στρογγυλεμένη.

Κάτω γραμμή : Ανεβαίνει αρμονικά προς την κοιλιά.

ΟΥΡΑ : Μη ακρωτηριασμένη, φτάνει ως την άκρη του ταρσού, χωρίς να παρεκκλίνει, τοποθετημένη κάτω από την επάνω γραμμή, πέφτει λοξά, γυριστή όπως μια σπάθα. Ισχυρή στη βάση της, σταδιακά λεπταίνει προς την άκρη της. Εφοδιασμένος με μακριούς κυματιστούς μεταξωτούς κροσσούς που ξεκινούν μερικά εκατοστά από τη βάση της, μακραίνουν στο μέσο μέρος της και κατόπιν κονταίνουν σταδιακά προς την άκρη της.

ΑΚΡΑ

ΕΜΠΡΟΣΘΙΑ ΑΚΡΑ: Τα εμπρόσθια άκρα είναι ίσια και κάθετα. Το πίσω μέρος των μπροστινών άκρων είναι εφοδιασμένα με κυματιστούς μεταξωτούς κροσσούς μέσου μήκους επάνω από τον αγκώνα, και σαφώς μακρύτερους στο επίπεδο του αντιβράχιου και οι οποίοι πέφτουν ως το επίπεδο του μετακαρπίου.

Ώμοι :Καλά συνδεδεμένοι με το στήθος και αρκετά πλάγιοι (50° σε σχέση με τον ορίζοντα).

Ανώτερος βραχίονας : Μικρότερου μήκος κατά το ένα τρίτο του ύψους στο ακρώμιο, η κλίση του με τον ορίζοντα είναι σχεδόν 60°.

Αντιβράχιο : Σφριγηλός και μυώδης.

Ένωση Μετακαρπίου - μετακάρπιο : Σαφής, σφριγηλή, με ορατή σκελετική δομή και μη χονδροειδής. Το μετακάρπιο είναι πολύ ελαφρώς κεκλιμένο.

Εμπρόσθια πέλματα : Οβάλ, με σφιχτά, αψιδωτά δάχτυλα και ισχυρά, μαύρα νύχια. Εφοδιασμένα με τρίχα στα μεσοδακτύλια διαστήματα. Τα μαξιλαράκια είναι στιβαρά και σκούρα.

ΟΠΙΣΘΙΑ ΑΚΡΑ: Βλέποντα τα από πίσω, τα οπίσθια άκρα είναι κάθετα, τα άκρα είναι ισχυρά και μυώδη από τον ανώτερο ως τον κατώτερο μηρό.

Ανώτερος μηρός : Ευρύς και αρκετά μακρύς με ισχυρούς και αρκετά ορατούς μύες. Η κλίση με τον ορίζοντα είναι μεταξύ 65° και 70°.

Κατώτερος μηρός : Καταφανώς ίσου μήκους με αυτό του ανώτερου μηρού, με σμιλευτούς και ορατούς μύες.

Ταρσός : Στερεός και ισχυρός.

Οπίσθια πέλματα: Οβάλ και ελαφρώς μακρύτερα από τα μπροστινά πέλματα, αλλά κατά τα αλλά με τα ίδια χαρακτηριστικά.

ΒΗΜΑΤΙΣΜΟΣ-ΚΙΝΗΣΗ: Εύκολος, εύπλαστος, κανονικός και ενεργητικός παραμένει όμως κομψός. Τα πόδια κινούνται σωστά στον άξονα του σώματος χωρίς υπερβολική κάθετη μετατόπιση της ραχιαίας γραμμής και χωρίς κύλισμα.

ΔΕΡΜΑ : Εύπλαστος και ευπροσάρμοστο στο σώμα.

ΤΡΙΧΩΜΑ

ΤΡΙΧΑ :Μακριά και κυματιστή στα αυτιά, που πέφτει πέρα από τις άκρες τους, καθώς επίσης και στο πίσω μέρος των ποδιών και της ουράς. Επίπεδη, μεταξένια και πλούσια στο σώμα, με ελαφρά κυματοειδή μορφή πίσω από το λαιμό και επάνω από τη βάση της ουράς. Κοντή και λεπτή στο κεφάλι.

ΧΡΩΜΑ :Άσπρο και καφετί με μέσου μεγέθους στίγματα, τα οποία μερικές φορές κυριαρχούν, με ακανόνιστα μπαλώματα, ελαφρώς ή συγκρατημένα διάστικτη και με υποκίτρινα στίγματα χωρίς όμως υπερβολή. Το καφέ ποικίλλει από το κανελί ως το σκούρο συκωτί. Η άσπρη φλόγα και το λευκό στο κεφάλι, εάν τα σημάδια δεν είναι πάρα πολύ μεγάλα, εκτιμώνται. Η απουσία λευκού στο κεφάλι είναι απόλυτα αποδεκτή. Όλες οι εξωτερικές βλεννώδεις μεμβράνες είναι καφετιές χωρίς αποχρωματισμό ειδικότερα στη μύτη και τα βλέφαρα.

ΜΕΓΕΘΟΣ :

Από 56 έως 61 εκατ. για τα αρσενικά.

Από 55 έως 59 εκατ. για τα θηλυκά.

Με μια ανοχή για κάθε ένα 2 εκατ. προς τα επάνω

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ : Οποιαδήποτε απόκλιση από τα προηγούμενα σημεία πρέπει να θεωρηθεί ελάττωμα και η σοβαρότητα με την οποία το ελάττωμα αυτό θα πρέπει να αξιολογηθεί, πρέπει να είναι στην ακριβή αναλογία με τον βαθμό απόκλισης του.

  1. κρανίο πάρα πολύ ευρύ.
  2. ρύγχος πάρα πολύ κοντό.
  3. ανοιχτόχρωμα μάτια.
  4. αυτιά μερικώς άσπρα, πάρα πολύ κοντά ή τριγωνικά.
  5. λωγάνιον.
  6. παρεκκλίνουσα ουρά.
  7. μη σωστή θέση των ποδιών.
  8. ασθενική σκελετική δομή.
  9. τρίχα σγουρή στο σώμα.
  10. έλλειψη μεταξωτών κροσσών.
  11. μάτια που περιβάλλεται από λευκό, χρωματισμένα βλέφαρα.

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥ

  1. Επιθετικά ή υπερβολικά συνεσταλμένα (ζώα)
  2. έλλειψη τύπου (ανεπαρκή εθνικά χαρακτηριστικά που σημαίνει ότι το ζώο γενικά δεν μοιάζει αρκετά με τα υπόλοιπα άτομα της φυλής του).
  3. ευδιάκριτή σύγκλιση των αξόνων του κρανίου και του ρύγχους.
  4. ανώτερος και κατώτερος προγναθισμός με χάσμα περισσότερο του ενός χιλιοστού.
  5. οποιαδήποτε απώλεια δοντιών εκτός από των PM1.
  6. εντροπία ή εκτροπία.
  7. ετερόχρωμα μάτια (διαφορετικού χρώματος).
  8. μάτια σαφώς ανοιχτόχρωμα, σε ζώα μεγαλύτερα από την ηλικία των 2 ετών.
  9. στραβισμός (αλλήθωρα).
  10. παρουσία παράνυχου στα πίσω πόδια.
  11. οποιοδήποτε άλλο χρώμα από το άσπρο και καφετί.
  12. αποχρωματισμός (έντονο ροζ στη μύτη ή/και στα βλέφαρα).
  13. μέγεθος έξω από τα όρια των προτύπων.
  14. ατολμία, επιθετικότητα ή τάση προς δάγκωμα.
  15. σημαντική μορφολογική ανωμαλία.
  16. αναπηρική ατέλεια.

Οποιοδήποτε σκυλί που παρουσιάζει σαφείς φυσικές ή ανωμαλίες συμπεριφοράς θα πρέπει να αποκλείετε.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Τα αρσενικά ζώα πρέπει να έχουν δύο εμφανείς κανονικούς όρχεις που κατεβούν πλήρως στο οσχέων.

Το αίνιγμα των κυνηγετικών περιόδων

Φεβρουάριος 2009 πλέον το τέλος και της φετινής κυνηγετικής περιόδου έχει φτάσει παρά πολύ κοντά. Μόλις 28 ημέρες μετράμε για το κλείσιμο των εναπομεινάντων θηραμάτων, μιας και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το κυνήγι για 10 θηραματικά είδη έχει ήδη από τις 31 Ιανουαρίου ή και νωρίτερα κλείσει, τα επόμενα δυο δεκαήμερα κλείνει για άλλα 13 είδη και μόνο τα υπόλοιπα 14 από τα συνολικά 37 θηρεύσιμα είδη θα μπορούμε να κυνηγάμε μέχρι το τέλος του μήνα.

Δεν ξέρω βεβαία κατά πόσο όλο αυτός ο «γρίφος» μπορεί να αναλυθεί επαρκώς από έναν κοινό «κυνηγετικό» νου και μάλιστα μερικώς -για να μην πω ανεπαρκώς- εκπαιδευμένο.

Με την ρυθμιστική διάταξη περί θήρας, το κράτος ζήτα επί παραδείγματι από τους κυνηγούς της χώρας μας να μην θηρεύσουν μετά το τέλος Ιανουαρίου Φλυαρόπαπια, ενώ δίνει ακόμα δέκα μέρες σε ένα σχετικά παρόμοιο είδος όπως η Σουβλόπαπια.

Σίγουρα όλες αυτές οι διαφοροποιήσεις των ημερομηνιών έχουν επιστημονικές βάσεις και θα πρέπει για το κάλο της αειφορικής διάστασης του κυνηγίου να τις σεβαστούμε. Όμως έχουν πότε αναλογιστεί οι αρμόδιοι πόσο δύσκολο είναι να διακρίνει ένας κυνηγός που γίνετε κυνηγός απαντώντας σε ερωτήσεις της μορφής «Πού κατασκευάζει τη φωλιά της η πεδινή πέρδικα», ακόμα και τα αρσενικά άτομα τόσο συγγενικών ειδών;

Έχουμε επανειλημμένως αναφερθεί στους διάφορους τρόπους αποκτήσεις κυνηγετικής άδειας σε άλλες χώρες. Και έχουμε τονίσει την αξία της πρακτικής εκπαιδεύσεις των κυνηγών. Αν τελικώς στόχος των εμπλεκομένων φορέων δεν είναι απλά και μόνο ο αριθμός κυνηγετικών αδειών (με ότι αυτό προς κάθε κατεύθυνση συνεπάγεται), γιατί και εμείς δεν υιοθετούμαι κάτι που αποδεδειγμένα θα αναβαθμίσει το κυνηγετικό μας επίπεδο;

Θα πρέπει να υπάρξουν τόσο προαιρετικές όσο και υποχρεωτικές μορφές εκπαίδευσης, τόσο για τους υπάρχοντές κυνηγούς, όσο και για τους μελλοντικούς, αν θέλουμε να συνεχίσει να υπάρχει κυνήγι. Όσα φιλοθηραματικά έργα και αν εξαγγελθούν ή να γίνουν από τις ομοσπονδίες μας, αν δεν υπάρξει η παιδεία που θα μας οδηγήσει στο να τα προστατεύσουμε και να τα στηρίξουμε, όλα θα αποτύχουν.

Διομήδης Τσομώκος

editor@Kinigotopos.gr

H Διατροφή του σκύλου σε περίοδο κυνηγίου

Ένα από τα σημαντικότερα θέματα που πρέπει να απασχολούν τον σημερινό κυνηγό είναι η σωστή διατροφή του βοηθού μας στο κυνήγι.

Κατά καιρούς σε διάφορες εκθέσεις που έχω παρακολουθήσει έχω ακούσει ιδιαίτερα από ξένους κριτές να επισημαίνουν στην κρίση τους ότι ο σκύλος που εξετάζουν δεν έχει την απαιτούμενη σωματική διάπλαση που θα ήθελε ένας σκύλος ώστε πραγματικά να έχει την σωστή δομή σώματος, για να ανταπεξέλθει στις δύσκολες απαιτήσεις μιας κυνηγετικής εξόρμησης..

Αυτό οφείλεται σε μια μερίδα ιδιοκτητών σκύλων που οι απόψεις τους στο θέμα διατροφή διίστανται.

Άλλοι διαλέγουν μια ξηρά τροφή που τις περισσότερες φορές είναι μια μέτρια προς φθηνή.

Άλλοι είναι οπαδοί της μετά κατοχικής περιόδου που η συγκεκριμένη θεωρία λέει ότι φαγητό περισσέψει από το σπίτι αντί να πάει στον κάδο των σκουπιδιών το δίνουμε στον σκύλο μας.

Δυστυχώς όμως ούτε ο ένας τρόπος ούτε ο άλλος είναι σε θέση να καλύψει τις ανάγκες του σκύλου μας την περίοδο του κυνηγίου.

Είναι γνωστό ότι ανάλογα με το σωματικό βάρος του σκύλου αλλά και με το πόσο ασκείται πρέπει να ορίζεται και η ποσότητα του φαγητού. Θα πρέπει όλοι να γνωρίζουμε ότι η λειτουργία όλων των συστημάτων του οργανισμού του ζώου μας, βασίζεται στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τη διατροφή του. Ο σκύλος έχει καταρχάς ανάγκη από πρωτεΐνη, υδατάνθρακες και ιχνοστοιχεία. Άρα μιλάμε για μια ισορροπημένη διατροφή που έχει και το ανάλογο κόστος.

Όσοι δίνεται στον σκύλο σας ξηρά τροφή θα πρέπει να διαβάζετε την ετικέτα του προϊόντος, από όπου θα πάρετε σημαντικές πληροφορίες για το επίπεδο των λιπαρών, πρωτεϊνών, ινών και νερού που περιέχει μέσα η τροφής. Αν είστε από αυτούς που πιστεύουν ότι η καλύτερη τροφή για τον σκύλο είναι η κονσέρβα, θα πρέπει να προσέξετε στα συστατικά της να μην περιέχει μεγάλη ποσότητα υγρασίας, διότι αυτό σημαίνει ότι χρειάζεται περισσότερο φαγητό για να πάρει τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά. Κάποιοι άλλοι υποστηρίζουν ότι το μαγειρεμένο φαγητό είναι κατάλληλο για τους σκύλους και από τη στιγμή που είναι κατάλληλο για ανθρώπους, είναι και γι’ αυτούς.

ΛΑΘΟΣ.

Ο οργανισμός του σκύλου είναι διαφορετικός από του ανθρώπου και ενώ ο σκύλος μας απολαμβάνει τη γεύση των μαγειρεμένων φαγητών, συνήθως αυτά είναι χαμηλά σε θρεπτική αξία και υψηλά σε θερμίδες και λίπη.

Αν πάλι θέλουμε να του δίνουμε μαγειρεμένο φαγητό θα πρέπει να ζητήσουμε από τον κτηνίατρο μας να μας φτιάξει ένα σιτηρέσιο ειδικά για αυτόν, όμως να είστε σίγουροι ότι ο κόπος είναι μεγαλύτερος και καθώς και το κόστος.

Η καλύτερη λύση για τη διατροφή του σκύλου είναι η ξηρή τροφή στην ποσότητα που θα μας συστήσει ο κτηνίατρος.

Είτε είναι λοιπόν τροφή παρασκευασμένη από εμάς είτε είναι μια έτοιμη ξηρά τροφή το θέμα μας είναι και στις δυο περιπτώσεις να είναι κάτι θρεπτικό και υγιεινό που να δίνει τα ανάλογα εφόδια ώστε ο σκύλος μας να είναι υγιές και να μπορεί να λέγεται σκύλος αθλητής και όχι σκύλος σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης.

Φιλικά

Βαρνάβα Μαίρη

Ο Θανάσης Κυριτσάκας Απαντά 1/2/2009

Από κ bill24.

Πως να εκπαιδεύσω σωστά σκυλιά για αγριογούρουνα

Θα ήθελα να μου πείτε πως να ξεκινήσω την εκπαίδευση κουταβιών για το κυνήγι του αγριόχοιρου. Τα κουτάβια είναι καθαρόαιμα μικρά μπλε της Γασκώνης

Απάντηση

Η εκπαίδευση των ιχνηλατών είναι το πιο σημαντικό θέμα στην μελλοντική κυνηγετική τους πορεία, χρειάζεται προπαντός υπομονή και σωστή εκπαίδευση με μεθοδικότητα και πολλά χρονικά περιθώρια με παρατήρηση και διόρθωση. Έχουν καταστραφεί πολλά σκυλιά που είχαν τα φόντα να γίνουν άριστοι ιχνηλάτες από λανθασμένη και ανορθόδοξη μέθοδο εκπαίδευσης και κυρίως γιατί οι περισσότεροι κυνηγοί βιάζονται πολύ και δεν δίνουν χρόνο στο σκύλο να μάθει το κυνήγι ομαλά σύμφωνα με την ηλικία του.

Οποιοδήποτε κυνηγετικό σκυλί, είτε πουλόσκυλο, είτε ιχνηλάτης χρειάζεται 4-5 χρόνια για να φτάσει στο maximum των κυνηγετικών του ικανοτήτων, οπότε στην ουσία μέχρι τότε «εκπαιδεύεται» συνεχώς, στο μέτρο των ατομικών προσόντων που διαθέτει αλλά και της σωστής εκπαίδευσης που του προσφέρει ο κυνηγός.

Η εκπαίδευση των ιχνηλατών στο αγριογούρουνο χρειάζεται μεγάλη προσοχή στον ψυχολογικό τομέα του σκύλου, ο οποίος έχει να αντιμετωπίσει ένα ζώο που επιτίθεται και δεν φοβάται τα σκυλιά πριν απ’ όλα, οπότε πρέπει ο σκύλος να προετοιμαστεί κατάλληλα πριν αντιμετωπίσει το αγριογούρουνο για να μην αποκτήσει φοβίες και τελικώς άρνηση.

Για την εκπαίδευση των κουταβιών στο αγριογούρουνο, θα σας περιγράψω επιγραμματικά μια μέθοδο εκπαίδευσης, που εφαρμόζω προσωπικά πολλά χρόνια με πολύ θετικά αποτελέσματα.

1. Μέχρι την ηλικία των 15 μηνών περίπου ή και παραπάνω ακόμα, θα εκπαιδεύσετε τα κουτάβια αποκλειστικά και μόνο στο λαγό. Φυσικά πριν απ’ όλα θα τα μάθετε αυστηρή υπακοή στις εντολές, γνωριμία με τα οικόσιτα ζώα, πρόβατα και κατσίκια, θόρυβοι γενικώς και τουφεκιές. Επίσης εξόδους σε βουνά που συνήθως κυνηγάτε για προσαρμογή στα δύσκολα σημεία που θα συναντήσουν στο μέλλον, κυρίως πουρνάρια, δύσβατα μέρη, βράχους και φυσικά εμπόδια που πρέπει να μάθουν να υπερπηδούν. Γύρω στους 10-12 μήνες θα τα πάτε σε εκπαιδευτήριο λαγού για να μάθουν το κυνήγι γενικώς. Στο εκπαιδευτήριο θα μάθουν εύκολα όλες τις φάσεις του κυνηγιού, δηλαδή να ψάχνουν τα ίχνη, να ξεκόβουν τον φρέσκο ντορό, να πλησιάζουν το θήραμα στο γιατάκι, να ξεσηκώνουν το λαγό και να κάνουν καταδίωξη. Ο βασικός λόγος που αρχίζουμε με τον λαγό είναι αφ’ ενός η δυσκολία του ντορού που τα αναγκάζει να «σκέφτονται» πιο έξυπνα και να ξεδιπλώνουν σταδιακά τα κυνηγετικά τους ένστικτα και αφ’ ετέρου η απουσία του κινδύνου να χτυπηθούν σε τέτοια ηλικία, που ενδεχομένως θα είναι η αιτία να φοβηθούν και να μη κυνηγήσουν ποτέ στο μέλλον αγριογούρουνο. Με το λαγό τα νέα σκυλιά μπαίνουν στο κυνήγι χωρίς φόβο και αποκτούν ανεβασμένη ψυχολογία και εμπειρία σε πρώτη φάση.

2. Μετά το εκπαιδευτήριο που διαρκεί περίπου ένα μήνα, θα πρέπει να κυνηγήσουν λαγό για λίγους μήνες ακόμη στο ελεύθερο πλέον, για απόκτηση εμπειριών και αυτοπεποίθησης στις δυσκολίες του κυνηγιού γενικώς αλλά και των εδαφικών και κλιματικών καταστάσεων, που θα συναντήσουν. Φυσικά μέσα σ’ αυτό το διάστημα θα μάθετε τα σκυλιά σας να αρνούνται τον ντορό της αλεπούς. Η πιο εύκολη μέθοδος είναι το ηλεκτρονικό κολάρο σε πρωινά φρέσκα χνάρια αλεπούς, μερικές επαναλήψεις είναι αρκετές νομίζω για τα Μπλε της Γασκώνης.

3. Μετά τα παραπάνω στάδια εκπαίδευσης, οι σκύλοι έχουν αποκτήσει την ψυχολογία του κυνηγού και μπορούμε να τους φέρουμε σε επαφή με αγριογούρουνο. Η καλύτερη αρχή είναι σε κάποιο εκτροφείο αγριογούρουνων, το οποίο διαθέτει αγριογούρουνα για εκπαίδευση σε μικρούς χώρους ή ακόμα μπορείτε να τα πάτε και σε εκτροφείο γουρουνιών ελεύθερης βοσκής. Πάντως την πρώτη φορά απαραίτητα θα τα πάτε μαζί με μεγάλο έμπειρο σκύλο, ο οποίος θα γαβγίσει στο ντορό, στη στάμπα αν συμβεί, στην καταδίωξη, έτσι ώστε να καταλάβουν πως και το γουρούνι είναι ζώο που μπορούν να το κυνηγούν. Στη συνέχεια θα τα πάτε μόνα τους στο εκπαιδευτήριο μερικές φορές για να ολοκληρώσουν όλες τις φάσεις του κυνηγιού. Τέλος στο ελεύθερο μόνα τους και με άλλα σκυλιά εναλλακτικά.

Στη Γαλλία τα Μπλε της Γασκώνης, λόγω της λεπτής όσφρησης (δυνατή μύτη) που διαθέτουν, χρησιμοποιούνται πολύ στο αγριογούρουνο στην πρωινή ανίχνευση και στο κόψιμο του ντορού. Οι κυνηγοί κόβουν ντορούς με το σκύλο στο λουρί, ο οποίος γαβγίζει χαρακτηριστικά σε ίχνη ακόμα και πολλών ωρών, δείχνοντας έτσι την πορεία των γουρουνιών.

Από κ Σώτο.

Γυρίσματα στον ντορό

Κύριε Θανάση καλημέρα σας και χρόνια πολλά. Έχω δυο θηλυκά λαγόσκυλα ένα 3 ετών και ένα μικρότερο 1,5. Το πρόβλήμα που έχω είναι με το μεγάλο το οποίο αν και είναι πολύ ικανό και με έντονο πάθος μόλις δυσκολευτεί στον ντορό γυρίζει πάλι πίσω προς την αρχή. Αυτό είναι όπως καταλαβαίνετε πάρα πολύ εκνευριστικό και θα ήθελα την συμβουλή σας.

Απάντηση

Τα πισωγυρίσματα στο ντορό κ. Σώτο είναι χαρακτηριστικό όλων των αρχάριων και μικρής ηλικίας ιχνηλατών ασχέτως ράτσας, που δεν έχουν αποκτήσει ακόμα πολλές εμπειρίες στο ντορό του λαγού.

Στην προκείμενη περίπτωση ο σκύλος σας χρειάζεται λίγη βοήθεια στη διόρθωση αυτού του μικρού προβλήματος.

Όταν δείτε ότι γυρίζει πίσω στο ίδιο σημείο, φωνάξτε τον μαζί σας και οδηγήστε τον δέκα - είκοσι μέτρα μπροστά, κάνοντας κύκλους σπειροειδείς, μεγαλώνοντας κάθε φορά την ακτίνα. Εν ανάγκη δέστε τον με ένα μεγάλο σχοινί για να ελέγχετε την κυκλική διαδρομή. Με αυτό τον τρόπο σίγουρα θα πέσει πάλι στο ντορό που είχε διακοπεί, οπότε φυσιολογικά θα συνεχίσει το ψάξιμο προοδευτικά.

Ένα – δυο πισωγυρίσματα είναι αποδεκτά και φυσιολογικά για κάθε ιχνηλάτη, όμως τα περισσότερα δείχνουν έλλειψη πρωτοβουλίας και επιμονής, γι αυτό το λόγο θα παρεμβαίνετε σε τέτοιες περιπτώσεις όπως παραπάνω.

Μετά από μερικές επαναλήψεις σίγουρα θα αποτυπώσει όλη τη διαδικασία στο μυαλό του και θα ενεργεί μόνος του με πρωτοβουλία πλέον σε τέτοιες περιπτώσεις, άλλωστε ο σκύλος βρίσκεται σε εκπαιδεύσιμη ηλικία και θα βελτιώνεται συνέχεια.

Ο Θωμάς Πετρόχειλος Απαντά 1/2/2009

Εργασία VS Μορφολογία

Από κ. Γιάννη

Αγαπητέ κ Θωμά εδώ και λίγο καιρό αναζητώ σκύλο φέρμας. Αναζητώντας και συζητώντας με αρκετούς φίλους, μου μιλούν για εκτροφές εργασίας και εκτροφές καθαρά μορφολογίας. Αυτό που εμένα με ενδιαφέρει είναι ένα σκύλος για κυνήγι, είναι σωστό όμως να απορρίψω τα άριστα μορφολογικά άτομα που έχω βρει σε κάποιους εκτροφείς μόνο και μόνο γιατί δεν έχουν μεγάλες αγωνιστικές επιτυχίες ή οι αγωνιστικοί σκύλοι είναι άλλο;

Σας ευχαριστώ.

Ο κάθε κυνηγός κάνει τις επιλογές του σύμφωνα με τις απόψεις του, οι οποίες μπορεί να δίνουν μεγαλύτερη βαρύτητα η ή στη μορφολογία ή στην εργασία. Η αλήθεια είναι ότι ούτε τέλεια μορφολογία, ούτε τα πρωταθλήματα σε αγώνες ΑΚΙ μας εξασφαλίζουν ότι θα αποκτήσουμε ένα εξαίρετο κυνηγετικό σκύλο.

Τίποτα δεν μας λέει ότι ο άλφα ή ο δείνα πρωταθλητής μορφολογίας θα παράγει κουτάβια άχρηστα στο κυνήγι ή ότι ο γράμμα ο δέλτα πρωταθλητής εργασίας θα παράγει σκύλους εξαίρετους στο κυνήγι αλλά άσχημους. Εκείνο το οποίο πρέπει να ψάχνουμε είναι ένα ζώο σωστό μορφολογικά, το οποίο να μην έχει σημεία αποκλεισμού και το οποίο να είναι ευχάριστο το μάτι, να έχεις ισορροπημένο, ευχάριστο και άφοβο χαρακτήρα και να βρίσκεται κατά το δυνατόν κοντύτερα στο εργασιακό στάνταρ της φυλής του. Πρέπει όμως να σας πω ότι η ασχήμια συνηθίζεται, ενώ η ανικανότητα δεν συνηθίζεται ποτέ.

Ο Κυνηγετικός σκύλος χαρακτηρίζεται από το μυαλό του και από το πάθος του με αυτή τη σειρά. Προσωπικά κρατάω τα κουτάβια εκείνα τα οποία δεν παρουσιάζουν μορφολογικά ελαττώματα αποκλεισμού και θα εβαθμολογούντο τουλάχιστον με ΠΟΛΥ ΚΑΛΟΣ, στη συνέχεια τα νεαρά αυτά ζώα περνούν μια σειρά εξετάσεων και ελέγχων μέσω των οποίων θα αναδειχθούν τα χαρισματικά εκείνα ζώα τα οποία θα έχουν μεγαλύτερη ευκολία στην ανεύρεση του θηράματος και την αντιμετώπιση των δυσκολιών, αρά και το μεγαλύτερο κυνηγετικό αποτέλεσμα. Το μεγαλύτερο κυνηγετικό αποτέλεσμα δεν είναι κάτι ποταπό, ισούται με το άθροισμα των πλεονεκτημάτων του σκύλου, εάν αφαιρέσουμε το άθροισμα των μειονεκτημάτων του.

Εάν έχουμε παραδείγματος χάρη ένα πολύ αποτελεσματικός Σέττερ αυτό δεν το κάνει κατ’ ανάγκη ένα υπόδειγμα της φίλης των Σέττερ, το κάνει όμως ένα εξαιρετικό κυνηγό. Ένα όμως υπόδειγμα του εργασιακού προτύπου έτσι όπως αναδεικνύονται αυτά τα πρότυπα σήμερα μέσα στους αγώνες ΑΚΙ και το οποίο δεν έχει αυτό το μεγάλο κυνηγετικό αποτέλεσμα δεν είναι ούτε θα πρέπει να θεωρείται ότι είναι ένα μεγάλο Σέττερ ούτε ένας μεγάλος κυνηγός.

Βέβαια η επιλογή είναι δική σας αλλά εκείνο το οποίο πρέπει να προσέξετε πρώτον και πάνω απ όλα είναι να επιλέξετε ένα έντιμο εκτροφέα οποίος παράγει έντιμους και υψηλής ποιότητας και κυνηγετικούς σκύλους, έτσι ώστε το κουτάβι το οποίο θα πάρετε να μπορεί αύριο να σας ικανοποιήσει ποιοτικά αλλά κυρίως να σας ενθουσιάσει και να σας κάνει υπερήφανο κυνηγετικά.

Ταλαιπωρία

Από ΑΛΜΑ.

Αγαπητέ κε Πετρόχειλε σας παρακαλώ γνωρίστε στο αφεντικό μου εάν το 10ημερο που έχω περίοδο θα πρέπει να με βγάζει στο κυνήγι και να με εκνευρίζει με τα νοήματα του -πάνε εδώ πάνε εκεί -σαν να παίζει βουβό κινηματογράφο. Μήπως θα πρέπει αυτό το διάστημα να είμαι αραχτή γιατί και οι γνώμες 2 κτηνίατρων που μιλούν για ήπια ταλαιπωρία δεν με καλάρεσαν. Το αφεντικό μου το λένε Γιάννη και είμαστε από την καβάλα και σας ευχαριστούμε πολύ

Υπάρχουν σκύλες οι οποίες δεν επηρεάζονται κατά το χρόνο που έχουν περίοδο και μπορούν να συνεχίσουν το κυνήγι τους κανονικά. με την προϋπόθεση ότι δεν θα συναντήσουν κάποιο σκυλί στο βουνό, ώστε να αποφύγουμε κάποια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη. Υπάρχουν όμως και σκύλες οι οποίες επηρεάζονται τόσο πολύ από την ορμονική διαφοροποίηση που αλλάζει ο ψυχισμός τους η αποτελεσματικότητά τους διότι το τελευταίο πράγμα που σκέφτονται είναι το κυνήγι, οπότε η τακτική την οποία μπορούμε να ακολουθήσουμε διαφοροποιείται από άτομο σε άτομο. Σε κάθε περίπτωση όμως καλό είναι να αποφεύγουμε να βγάζουμε τη σκύλα τις ζεστές μέρες της περιόδου δηλαδή, μετά την έκτη και πριν από τη δέκατη όγδοη ημέρα.

Περί Σκοποβολής Όπλων σκοποβολής κ.λ.π. διατάξεων αρθ 14

Αριθ. 4325/99 (ΦΕΚ 400 Β'): Χαρακτηρισμός όπλων ως σκοπευτικών Όροι, προϋποθέσεις και διαδικασία χορήγησης αδειών κατοχής όπλων σκοποβολής και φυσιγγίων αυτών Υποχρεώσεις αθλητικών σωματείων, υπευθύνων σκοπευτηρίων και κατόχων όπλων σκοποβολής

Άρθρο 14

Υποχρεώσεις υπευθύνων σκοπευτηρίων

Οι υπεύθυνοι των σκοπευτηρίων, στα οποία διενεργούνται αγώνες σκοποβολής ή προπονήσεις με ραβδωτά πυροβόλα όπλα υποχρεούνται :

1. Να διασφαλίζουν τη λειτουργία του σκοπευτηρίου σύμφωνα με τον κανονισμό λειτουργίας αυτού.

2. Να μην επιτρέπουν τη συμμετοχή σε αγώνες ή προπονήσεις ατόμων που δεν κατέχουν δελτίο εν ισχύ σκοπευτή της οικείας Ομοσπονδίας, καθώς και των ανηλίκων που κατέχουν τέτοιο δελτίο, αλλά δεν συνοδεύονται από τον γονέα ή κηδεμόνα τους ή υπεύθυνο του σωματείου στο οποίο ανήκουν.

3. Να ελέγχουν όποτε το κρίνουν σκόπιμο το νόμιμο της κατοχής των χρησιμοποιούμενων για σκοποβολή όπλων.

4. Να μεριμνούν για τη συλλογή των καλύκων των αναλισκόμενων φυσιγγίων κεντρικής πυροδότησης και να προβαίνουν στην πώληση τους, κατόπιν αδείας της αρμόδιας Αστυνομικής Αρχής, σε νομίμως λειτουργούντα εργοστάσια κατασκευής φυσιγγίων σκοποβολής, προς αναγόμωση, ή χυτήρια μετάλλων. Η αποκομιδή καλύκων φυσιγγίων εκτός των χώρων του σκοπευτηρίου, κατά παράβαση της ανωτέρω διαδικασίας, από σκοπευτές, υπεύθυνους σωματείων ή άλλα πρόσωπα απαγορεύεται αυστηρώς.

5. Τα ανωτέρω σκοπευτήρια υποχρεούνται να τηρούν τα κατωτέρω :

α. Αρχείο αγώνων σκοποβολής στο οποίο καταχωρούνται η ημερομηνία τέλεσης κάθε αγώνα, το ονοματεπώνυμο των συμμετεχόντων σκοπευτών και το σωματείο στο οποίο ανήκουν.

β. Βιβλίο προπονήσεων θεωρημένο από την αρμόδιας Αθλητική Αρχή, στο οποίο καταχωρούνται όνομα και επώνυμο του σκοπευτή. το Σωματείου που ανήκει, αριθμός αδείας όπλου, αριθμός όπλου και αριθμός αναλωθέντων φυσιγγίων είδος αυτών.

Τα σκοπευτήρια εφόσον διαθέτουν χώρους φύλαξης όπλων και φυσιγγίων, αυτοί θα πρέπει να είναι σύμφωνα με τους όρους και τις προϋποθέσεις των παρ.1 και 2 του άρθρου 12 της παρούσας απόφασης, όπου φυλάσσονται τα όπλα και φυσίγγια Αθλητικών Σωματείων Σκοποβολής και σκοπευτών.