Κυριακή, 1 Μαρτίου 2009

Θωμάς Πετρόχειλος και η «ΛΑΚΑ ΣΙΤΑ»

Το επιστέγασμα 30 χρόνων

γνώσης και προσφοράς

Του Λευτέρη Κακαβούλη

Μια πρώτη αποκλειστική παρουσίαση ενός πρότυπου χώρου εκπαίδευσης κυνηγετικών σκύλων, σε άγριο θήραμα και πραγματικές συνθήκες κυνηγίου.

Δύο είναι τα βασικά προβλήματα που πρέπει να λύσει ο εκπαιδευτής σκύλων αναμεταξύ πολλών άλλων.

Το πρώτο πρόβλημα είναι να έχει ποιοτικά ζώα, που έχουν προοπτικές να γίνουν καλοί κυνηγοί, ώστε να κάνει το δυνατόν λιγότερο κόπο, με το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα για να μπορέσει ν

α «πληρωθεί» αντίστοιχα.

Για να μπορέσει αυτό να γίνει εφικτό, ακολουθεί την διαδικασία επιλογής κουταβιών, για την οποία έχουμε μιλήσει στα άρθρα μας στο περιοδικό «Κ&Φ», και ταυτόχρονα ψάχνοντας σε όλο τον κόσμο, να βρει τον σκύλο που να του αρέσει και να τον χρησιμοποιήσει στην εκτροφή του.

Το δεύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο οποιοσδήποτε επαγγελματίας, είναι να μπορέσει να βρει τον κατάλληλο αριθμό των θηραμάτων που του χρειάζονται, ώστε να εκπαιδεύσει σωστά αυτούς τους σκύλους.

ΚΥΝΗΓΟΣ & ΦΥΣΗ: Υποψιαζόμαστε ότι αυτό είναι δύσκολο να επιτευχθεί, σωστά;

Θωμάς Πετρόχειλος: Όταν εγώ εκπαιδεύω ένα σκύλο, δεν μπορώ να του δείχνω δύο πέρδικες την εβδομάδα και να λέω ότι τον εκπαιδεύω. Αλλά και δύο πέρδικες την εβδομάδα, είναι πολλές αν αναλογιστείτε ότι εγώ σαν επαγγελματίας για να επιζήσω, θα πρέπει να βγάζω τουλάχιστον 25 σκυλιά το χρόνο. Για να του δείξω λοιπόν δύο πέρδικε

ς την εβδομάδα, σε κάθε σκύλο που εκπαιδεύω, πρέπει να βγάλω 50 πέρδικες την ίδια χρονική περίοδο. Σκεφτείτε τώρα ότι αυτό γίνεται κάθε εβδομάδα. Καταλαβαίνεται… είναι σχεδόν αδύνατο όταν μιλάμε για ορεινές πέρδικες. Δεν μιλώ για καμπίσιες πέρδικες γιατί αφενός, δεν τις κυνηγάμε και αφετέρου, δεν χρησιμεύουν στην προπόνηση.

Εκτός από το ότι διαφέρουν στις συνήθειες, έχουν και διαφορετικές μυρωδιές.

Η καμπίσια μπορεί να χρησιμοποιείται για τους αγώνες αλλά για την εκπαίδευση του σκύλου στο κυνήγι, δεν μπορεί να χρησιμεύσει.

Κ&Φ.: Υπάρχει λοιπόν ουσιαστικό πρόβλημα στην εξεύρεση θηράματος. Πώς σκεφτήκατε να το λύσετε;

Θ.Π.: Μία φορά σε ένα ταξίδι μου στην Μακεδονία, ψάχνοντας για πουλιά για να δείξω στους σκύλους, βρέθηκα σε μία κοιλάδα σε ένα βουνό. Αυτή η κοιλάδα γύρω-γύρω είχε έλατα, πουρνάρια και ντούσκα. Μέσα στην κοιλάδα έτρεχε ένα ποταμάκι και ήταν καλλιεργημένα παλιά τριφύλλια. Αυτή όμως η κοιλάδα, ήταν μικρής εκτάσεως και ο χώρος ήταν περιορισμένος.

Μέσα σε αυτά τα τριφύλλια, υπήρχε ένας αριθμός ορτυκιών τα οποία μόλις είχαν γεννήσει. Όταν μπήκα λοιπόν εγώ, οι σκύλοι φέρμαραν. Το αποτέλεσμα ήταν ότι μέσα σε δέκα ημέρες που έμεινα σε αυτό τον τόπο, μπόρεσα και έβγαλα 30 σκύλους που είχα στο αυτοκίνητο!

Και είπα ότι αυτό το πράγμα που λειτούργησε έτσι περιστασιακά εκείνες τις ημέρες, πρέπει να το δημιουργήσω κάπου κοντά στην δική μου σχολή.

Τις ατελείωτες ώρες λοιπόν, που έμενα μόνος μου στο αυτοκίνητο, σκεφτόμουν τα χαρακτηριστικά του τόπου που έπρεπε να βρω και πως θα τον λειτουργούσα.

Κάθισα, το σχεδίασα πρώτα μέσα στο κεφάλι μου, και στη συνέχεια το δρομολόγησα.

Κ&Φ.: Υπάρχουν όμως τέτοιοι χώροι στο τόπο μας; Οι οποίοι μάλιστα να έχουν τις προϋποθέσεις για να αγορασθούν;

Θ.Π.: Έψαξα πολύ. Μετά από παρέλευση αρκετών ετών, κατέληξα σε αυτό εδώ το μέρος το οποίο διέθετε τις βασικές προδιαγραφές. Ήθελε όμως πάρα πολύ δουλειά και κόστος για να διαμορφωθεί κατάλληλα. Φανταστείτε, ότι εκτός των άλλων παραγόντων που με βοήθησαν, εδώ και τέσσερα χρόνια, καθημερινά, βάζω αρκετή προσωπική και σκληρή χειρονακτική δουλειά.

Το μέρος το ονόμασα «ΛΑΚΑ ΣΙΤΑ». Το Λάκα από τη τοποθεσία και το Σίτα από το όνομα της σκύλας μου, που δηλητηρίασαν στο παρελθόν και η αγανάκτησή μου, έγινε η αφορμή για να ψάξω το κατάλληλο μέρος εντονότερα. Τα κριτήρια λοιπόν που έθεσα στην έρευνά μου για την απόκτηση του κατάλληλου τόπου ήταν τα ακόλουθα:

Πρώτον, ο κατάλληλος τόπος έπρεπε να βρίσκεται σε μία περιοχή που να μου επιτρέπει όλο το χρόνο την εκπαίδευση των σκύλων, ώστε να έχω την δυνατότητα να τα εκπαιδεύω χωρίς παρενοχλήσεις από το Δασαρχείο.

Το δεύτερο που θα έπρεπε να έχει, ήταν να βρίσκεται σε σχετικά κοντινή απόσταση από τη σχολή μου στο Κρυονέρι.

Ακόμη, έπρεπε να μην έχω γείτονες διότι, όπως με συμβουλεύει η 30χρονη εμπειρία μου, αργά η γρήγορα θα άρχιζαν να διαμαρτύρονται για τους σκύλους, τις τουφεκιές, το πάτημα στην περιοχή τους κτλ.

Καταλαβαίνεται πόσο δύσκολο είναι. Για τη δουλειά μου χρειάζομαι ένα μέρος που να μην με βλέπουν, να μην με ακούν, ώστε να μην ενοχλώ και να μην ενοχλούμαι.

Κ&Φ.: Το καταφέρατε;

Θ.Π.: Ναι. Όμως όλα αυτά δεν είναι αρκετά. Στα ποιοτικά χαρακτηριστικά του τόπου εντάσσονται και τα ακόλουθα:

Ο τόπος, να μην είναι σε κάμπο, να έχει χαμηλή θερμοκρασία και αέρα, ώστε να μπορούν να δουλεύουν οι σκύλοι ευκολότερα. Έπρεπε να είναι μεγάλης έκτασης αλλά όχι τεράστιας, ώστε να μπορώ να αγοράσω όλο το μέρος και περιφράζοντάς το, να ελέγχω την πρόσβαση σε αυτό για να μην έρχεται ο οποιοσδήποτε και παρενοχλεί τη δουλειά μου.

Ακόμη, έπρεπε η βλάστηση να είναι περιμετρική για να μην χάνονται τα πουλιά, να συνδυάζει κάμπο με βουνό. Πολλά χρόνια έψαχνα να βρω αυτή την τοποθεσία.

Κ&Φ.: Εκτός από τα προαναφερόμενα, τι άλλα πλεονεκτήματα έχει η «ΛΑΚΑ ΣΙΤΑ»;

Θ.Π.: Η συγκεκριμένη περιοχή έχει το πλεονέκτημα ότι βρίσκεται πάνω στο πέρασμα των ορτυκιών, τα οποία μπαίνουν και βγαίνουν από την Κωπαΐδα.

Προσπάθησα να αγοράσω όλο τον τόπο, ώστε να μην υπάρχει άλλη ιδιοκτησία και επίσης αγόρασα και ένα δεύτερο οροπέδιο, από το οποίο διέρχεται δρόμος που κατασκεύασα εγώ για να μπορώ να κινούμαι με το αυτοκίνητο προς το κυρίως εκπαιδευτήριο, ενώ παράλληλα να ελέγχω την πρόσβαση.

Για να λύσω το θέμα της απουσίας νερού, δημιούργησα μία λίμνη πέντε στρεμμάτων. Φύτεψα βιολογικές καλλιέργειες με τριφύλλι, σόργο και βίκο, τα οποία δίνουν στο θήραμα τροφή, κάλυψη και προστασία, με αποτέλεσμα ο αριθμός των πουλιών να αυξάνεται συνεχώς.

Κ&Φ.: Πώς μεταφράζεται αυτό;

Θ.Π.: Με τη διαχείριση που κάνω μέσα στο κτήμα μου, έχω καταφέρει θεαματικά αποτελέσματα. Από το Μάρτιο μέχρι τις 18 Σεπτεμβρίου, βγάζω από 50 μέχρι 90 ορτύκια κάθε ημέρα. Εκτός από τις πέρδικες. Επίσης οι λαγοί, βόσκουν συνεχώς μέσα στο τριφύλλι και έχω απόλυτη ησυχία χωρίς να ενοχλώ κανέναν. Όπως καταλαβαίνετε μπορώ επιτέλους να δείξω στα σκυλιά που εκπαιδεύω το θήραμα, το οποίο τους χρειάζεται για να γίνουν κυνηγετικοί σκύλοι.

Μέσα σε αυτό τον τόπο μπορείς να βλέπεις το αποτέλεσμα της εκτροφής σου ευκολότερα και καθαρότερα. Εδώ μπορεί ο κάθε πελάτης να παρακολουθεί όλα τα βήματα της εκπαίδευσης του σκύλου του σε άγριο θήραμα, να συμμετέχει ο ίδιος στη διαδικασία της εξέλιξής του και τέλος, να παίρνει ένα ζώο με το οποίο θα κυνηγήσει άμεσα.

Όλα μου τα ζώα φερμάρουν από την πρώτη στιγμή. Μπορείτε να ρωτήσετε οποιοδήποτε πελάτη και να συγκρίνετε τα αποτελέσματα του παρελθόντος με τα παρόντα.

Ο τόπος εδώ θυμίζει Ρουμανία και Βουλγαρία αφού οι πέρδικες και τα ορτύκια, περνούν από πάνω μου, συν βέβαια, ότι εδώ κανείς δεν μπορεί να έρθει να μου ρίξει φόλα. Δεν τολμάει αλλά και δεν μπορεί κανείς!

Οι φύλακες που προστατεύουν τον χώρο, παρακολουθούν τους πάντες και τα πάντα κάθε ώρα κάθε στιγμή.

Για να προστατευτεί όμως ακόμη περισσότερο η τοποθεσία, θα χτιστούν εντός, δύο αγροικίες, οι οποίες θα εξυπηρετήσουν τις ανάγκες τις δουλειάς και των συνεργατών μου.

Το όλο εγχείρημα ήταν εκτός των οικονομικών μου δυνατοτήτων. Πρέπει να σας εξομολογηθώ πως, εάν δεν βοηθούσε και η γυναίκα μου δεν θα μπορούσαμε να το κάνουμε. Με βοήθησε με όσα μέσα μπορούσε. Ψυχολογικά, πνευματικά…τα πάντα.

Ήταν ένα σημαντικό εγχείρημα που επιτέλους πραγματοποιήθηκε.

Αναδημοσίευση κατόπιν έγκρισης από το περιοδικό «Κυνηγός και Φύση»

http://www.go-outdoor.gr/magazine/

BOSNIAN BROKEN-HAIRED HOUND-CALLED BARAK

FCI-Standard N° 155/ 01. 04. 1996 / GB

ΒΟΣΝΙΑΚΟ ΔΑΣΥΤΡΙΧΟ ΚΥΝΗΓΟΣΚΥΛΟ-ΑΠΟΚΑΛΟΥΜΕΝΟ BARAK

(Bosanski Ostrodlaki Gonič-Barak)

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ : Κα Peggy Davis.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: στα Ελληνικά Τσομώκος Διομήδης

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ : Βοσνία

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΑΡΧΙΚΩΝ ΕΓΚΥΡΩΝ ΠΡΟΤΥΠΩΝ : 15.01.1973.

ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΗ : Εργατικός ιχνηλάτης, ανθεκτικός και επίμονος, με ηχηρή δυνατή φωνή και βαθιά κατά περίσταση.

ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ FCI: ομάδα 6 Ιχνηλάτες και συναφείς φυλές.

παράγραφος 1.2. μέσου μεγέθους κυνηγόσκυλα.

με τη εξέταση εργασίας.

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΕΡΙΛΗΨΗ : Η φυλή αυτή καταχωρήθηκε στο F.C.I. την 19η Ιουνίου του 1965, με τον αριθμό προτύπου Νο 155 και με το όνομα Ιλλυρικό κυνηγόσκυλο. Στα παρόντα πρότυπα, εκτός από μερικές συμπληρώσεις και διορθώσεις, το όνομα της φυλής άλλαξε σε "Βοσνιακό δασύτριχο κυνηγόσκυλο - αποκαλούμενο Barak".

ΓΕΝΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ : Γεροδεμένο σκυλί με τρίχωμα μακρύ και δασύ, κρανίο μακρύ και συγκρατημένα ευρύ, φρύδια τονισμένα και φουντωτά. Με έκφραση σοβαρή, αυστηρή αλλά και χαρούμενη. Το βασικό του χρώμα είναι κόκκινο-κίτρινο ή το γκρι του εδάφους με άσπρα σημάδια στα χαμηλότερα μέρη.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΑΝΑΛΟΓΙΕΣ :

Το μήκος του σώματος πρέπει να υπερβαίνει το ύψος στο ακρώμιο κατά 10%.

ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ-ΙΔΙΟΣΥΓΚΡΑΣΙΑ: Ζωηρή ιδιοσυγκρασία, θαρραλέο και επίμονο σκυλί.

ΚΕΦΑΛΙ

ΓΕΝΙΚΑ : Στο προφίλ η ινιακή προεξοχή καλά τονισμένη, μετωπιαίο στοπ ελαφρώς κυρτό, ρινικός κάλαμος ίσιος. Ρύγχος σε μορφή ορθογωνίου, καλυπτόμενο με φουντωτό μουστάκι και γενειάδα. Βλέποντας το από επάνω το κεφάλι είναι μέσου πλάτους και στενεύει προς τη μύτη. Το ρύγχος είναι λίγο μακρύτερο από το κρανίο. Το συνολικό μήκος του κεφαλιού είναι περίπου 20 έως 25 εκατ..

ΚΡΑΝΙΑΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ :

Κρανίο : Υπεροβλεφαρικές αψίδες πολύ έντονες. Μετωπικό αύλακας ελαφρώς ανεπτυγμένος αποκαλύπτεται μόνο με την αφή.

Μετωπιαίο στοπ : Με ελαφρά κλίση.

ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ:

Μύτη : Μεγάλη, ρουθούνια καλά αναπτυγμένα, μαύρα ή σκούρο καφέ.

Ρύγχος : Δυνατό, μακρύ, βαθύ, ευρύτερο στη βάση, στενεύει προς τη μύτη.

Χείλια : Σφιχτά και κάπως χοντρά.

Σαγόνια-δόντια : Δόντια ισχυρά δάγκωμα ψαλιδιού, πλήρης οδοντοστοιχία.

Μάτια : Μεγάλα, ωοειδή, κάστανα - καφετιά, ευφυής και εύθυμη έκφραση.

Αυτιά : Τοποθετημένα ελαφρώς ψηλά, μέσου μήκους και εύρους. Κρεμαστά, αρκετά παχιά, λεπταίνουν και στρογγυλεύουν στην άκρη τους.

ΛΑΙΜΟΣ :

Στο προφίλ : Η σύνδεση με το κεφάλι παρουσιάζει σαφή όρια. Ο λαιμός είναι πλάγιος από πάνω προς τα κάτω.

Μορφή : Μέσο πλάτους, αυξάνεται σε βάθος προς το στήθος. Μυώδης.

Δέρμα : Σφιχτό, εύπλαστο και καλυμμένο με την πυκνή τρίχα.

ΣΩΜΑ :

Γενικά : Η επάνω γραμμή «τρέχει» με μια ελαφριά κλίση προς τα καπούλια.

Ακρώμια : Ελαφρώς έντονα.

Πλάτη : Ευρεία και μυώδης.

Οσφυϊκή χώρα : Κοντή και μυώδης.

Καπούλια : Ελαφρώς πλάγια και ευρεία (ειδικά στα θηλυκά). Ισχία μόλις και μετά βίας προφανή.

Στήθος : Μακρύ, μέσου πλάτους πλευρά ελαφρώς στρογγυλεμένα, φθάνεί σε βάθος τουλάχιστον ως τους αγκώνες. Θώρακας αρκετά ευρύς.

Κοιλιά και πλευρές : Κοιλιά ελαφρώς πτυχωμένη

ΟΥΡΑ : Σωστά τοποθετημένη, χοντρότερη στη βάση της, λεπταίνει προς την άκρη της η οποία φτάνει ως τους Ταρσούς ή και λίγο πιο κάτω. Φέρεται ελαφρώς καμπυλωμένη προς τα πάνω όπως το γιαταγάνι. Πολύ τριχωτή.

ΑΚΡΑ

ΕΜΠΡΟΣΘΙΑ ΑΚΡΑ :

Γενικά : Μπροστινά πόδια κάθετα, ίσια και παράλληλα, βλέποντας τα τόσο σε προφίλ όσο και από εμπρός.

Ώμος :Μακρύς, πλάγιος και μυώδης.

Γωνία Ωμοπλάτης-Βραχίονα: Πρέπει να είναι 90°.

Ανώτερος βραχίονας : Μακρύς και μυώδης. Οι αγκώνες είναι αρκετά κοντά στο σώμα.

Αντιβράχιο : Κάθετο, ίσιο, μυώδη και δυνατό.

Καρπός: Μετά βίας εμφανής.

Μετακάρπιο: Κοντό, κάθετο ή ελαφρώς πλάγιο διαμορφώνοντας γωνία ως 10° με την κατακόρυφο.

Εμπρόσθια πέλματα : Πέλματα γάτας, γεροδεμένα δάχτυλα, σκληρά μαξιλάρια, δυνατά και καλά χρωματισμένα νύχια.

ΟΠΙΣΘΙΑ ΑΚΡΑ :

Γενικά : Οπίσθια πόδια κάθετα και παράλληλος, βλέποντας τα τόσο σε προφίλ όσο και από πίσω.

Ανώτερος μηρός : Μέσου μήκους, ευρύς και μυώδης.

Χαμηλότερος μηρός : Ισχυρός, μακρύς, πλάγιος και μυώδης.

Ταρσική ένωση : Ισχυρή και σωστά τοποθετημένη.

Ταρσός : Κάθετος προς το έδαφος, κοντός και ισχυρός.

Οπίσθια πέλματα : Σαν τα μπροστινά αλλά λίγο μακρύτερα.

ΒΗΜΑΤΙΣΜΟΣ-ΚΙΝΗΣΗ : Μακριοί και με ενέργεια διασκελισμοί.

ΔΕΡΜΑ : Μέσου πάχους, ελαστικό, σφιχτό, καλά χρωματισμένο το οποίο καλύπτεται με πυκνό τρίχωμα.

ΤΡΙΧΩΜΑ:

ΤΡΙΧΑ :Μακριά, σκληρή, δασιά, με ένα πυκνό υπόστρωμα.

ΧΡΩΜΑ :Το βασικό χρώμα μπορεί να είναι το κίτρινο του σταριού, το κόκκινο-κίτρινο, το γκρι του εδάφους ή το μαυριδερό. Άσπρα σημάδια βρίσκονται συχνά στο κεφάλι (αστέρι, φλόγα στο κεφάλι), κάτω από τον λάρυγγα, κάτω από το λαιμό, πάνω και κάτω από το στήθος, στα χαμηλότερα μέρη των ποδιών και στην άκρη της ουράς. Τα χρώματα μπορούν να συνδυάζονται σε διχρωμία ή τριχρωμία.

ΜΕΓΕΘΟΣ ΚΑΙ ΒΑΡΟΣ :

Ύψος στα ακρώμια: Από 46 έως 56 εκατ., ιδανικό ύψος 52 εκατ..

Τα θηλυκά είναι ελάχιστα μικρότερα.

Βάρος : από 16 έως 24 kg, ιδανικό βάρος 20 kg.

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ : Οποιαδήποτε απόκλιση από τα προηγούμενα σημεία πρέπει να θεωρηθεί ελάττωμα και η σοβαρότητα με την οποία το ελάττωμα αυτό θα πρέπει να αξιολογηθεί, πρέπει να είναι στην ακριβή αναλογία με τον βαθμό απόκλισης του.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ :

1 Ανεπαρκή αναλογίες στα διαφορά μέρη.

2 Ελαφριά δομή οστών.

3 Αδύναμη μυϊκή δομή.

4 Κεφάλι πολύ μακρύ και πολύ βαρύ.

5 Δάγκωμα πένσας.

6 Ανεπαρκής χρωματισμός των βλεφάρων και των χειλιών.

7 Διπλωμένα ή πολύ μακριά αυτιά.

8 Λωγάνιον ακόμα και ελαφρώς τονισμένο.

9 Πλάτη κυρτή (μορφή σέλας) ή καμπουριαστή.

10 Στήθος πολύ ευρύ ή πολύ στενό.

11 Κακή κατάσταση των ποδιών και εσφαλμένη γωνιώση των αρθρώσεων.

12 Πέλματα (μορφής) λαγού.

13 Δάχτυλα όχι αρκετά σφιχτά. Παράνυχο.

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥ

1 Επιθετικά ή υπερβολικά συνεσταλμένα (ζώα)

2 Έντονη δυσαναλογία μεταξύ των διαφόρων μερών του σώματος και ειδικά μεταξύ του ύψους στο ακρώμιο και του μήκους του σώματος.

3 Παράτυπο κεφάλι (υπερβολικά χονδροειδής).

4 Αποχρωματισμός της μύτης, των βλεφάρων και των χειλιών.

5 Σημάδια φθοράς της οδοντοστοιχίας (δόντια που λείπουν) και των σαγονιών.

6 Ανοιχτόχρωμα μάτια, επίπεδα μάτια.

7 Παρεκκλίνουσα ή κουλουριαστή ουρά

8 Χονδροειδής ταρσοί ή κυρτωμένα πόδια.

9 Τρίχα πάρα πολύ μακριά, μπερδεμένη, κυματιστή ή σγουρή.

10 Οποιοδήποτε άλλο χρώμα πέρα από εκείνα που αναφέρθηκαν, ειδικότερα το σοκολατί ή το μαύρο.

11 Ύψος στο ακρώμιο μικρότερο ή μεγαλύτερο (από τα πρότυπα).

Οποιοδήποτε σκυλί που παρουσιάζει σαφείς φυσικές ή ανωμαλίες συμπεριφοράς θα πρέπει να αποκλείετε.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Τα αρσενικά ζώα πρέπει να έχουν δύο εμφανείς κανονικούς όρχεις που κατεβούν πλήρως στο οσχέων.

Επιλογή Επιβήτορα

Η κυνηγετική περίοδος έφτασε και φέτος στο τέλος της και για τους περισσότερους ξεκινά η περίοδος της ξεκούρασης, της εκπαίδευσης, της αναζήτησης νέου κουταβιού και του ζευγαρώματος. Εγώ θα αναφερθώ σε ένα σημαντικό κομμάτι της επιλογής επιβήτορα. Αρχικά πριν αποφασίσουμε να βρούμε τον επιβήτορα θα πρέπει να αναρωτηθούμε αν έχουμε στα χέρια μας ένα αξιόλογο θηλυκό το οποίο θα πρέπει να ζευγαρωθεί αν ναι ξεκινάμε την αναζήτηση. Επίσης πρέπει να γνωρίζουμε από την αρχή το τι θέλουμε από τον επιβήτορα. Ποια είναι εκείνα τα χαρακτηριστικά που λείπουν ή που θέλουμε να βελτιώσουμε από το δικό μας θηλυκό σκύλο;

Αφού καταγράψουμε κάπου αυτά ξεκινάμε την αναζήτηση που θα τον βρούμε; Ο επιβήτορας που θα διαλέξουμε μπορεί να είναι ενός φίλου μας, ενός κυνηγού που συναντήσαμε στο κυνήγι και μας άρεσε ή ενός εκτροφέα. Αν επιλέξουμε τον σκύλο ενός φύλου μας καλό είναι να αποφύγουμε ένα πολύ κλειστό ζευγάρωμα διότι αυτό προϋποθέτει ιδιαίτερες γνώσεις γεννητικής και είναι λάθος να γίνετε από άτομα που δεν ασχολούνται με την εκτροφή. Αν επιλέξουμε κάποιον εκτροφέα θα πρέπει να έχουμε την βοήθεια του ως προς τον έλεγχο του γενεαλογικού δέντρου και των δυο σκύλων για το κατά πόσο είναι εφικτό να γίνει το ζευγάρωμα. Εδώ χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή και γνώση και ο σωστός εκτροφέας όπως λέει και κάποιος φίλος μου δεν ανακατεύει κρασί με γάλα.

Βασικά προς έλεγχο

1.Να διαθέτει pedigree

Ευτυχώς τα τελευταία χρόνια έχει μειωθεί το φαινόμενο της παλιάς φιλοσοφίας ¨¨Δεν χρειάζονται χαρτιά¨¨

2.Να έχει περάσει τεστ δυσπλασίας.

Αυτό ισχύει και για το θηλυκό σκύλο.

3.Να δούμε 2 και 3 φορές τον σκύλο στον κυνηγότοπο

Αν δεν ξέρουμε τον σκύλο αλλά έχουμε ακούσει καλά λόγια για αυτόν καλό είναι να τον δούμε και στην δράση.

4.Αν επιλέξουμε κάποιον πρωταθλητή θα πρέπει με την βοήθεια του εκτροφέα η του ιδιοκτήτη να έχουμε την ενημέρωση κατά πόσο τα παιδιά του από άλλα ζευγαρώματα έγιναν αξιόλογα κυνηγόσκυλα.

Αυτό το αναφέρω διότι έχουμε πάρα πολλά παραδείγματα από όλες τις φυλές όπου μεγάλοι πρωταθλητές δεν διακρίθηκαν και ως αναπαραγωγή.

Τέλος θυμηθείτε

Ο επιβήτορας δεν είναι καλός μόνο και μόνο επειδή είναι ωραίος.

Πρέπει και να προέρχεται από σωστή εκτροφή και να μην είναι προϊόν της τύχης, αλλιώς δεν μπορεί να μεταδώσει τα προτερήματα του στους απογόνους του". (Jocelyn Lucas, Pedigree Dog Breeding, 1925).

Φιλικά

Βαρνάβα Μαίρη

Φιλοθηραματικά έργα…

«Όσα φιλοθηραματικά έργα και αν εξαγγελθούν ή γίνουν από τις ομοσπονδίες μας, αν δεν υπάρξει η παιδεία που θα μας οδηγήσει στο να τα προστατεύσουμε και να τα στηρίξουμε, όλα θα αποτύχουν».

Με αυτά τα λόγια φίλοι μου έκλεισα το editorial του προηγούμενου μήνα και μόνο προφητικά δεν ήταν.

Λίγες ημέρες μετά την δημοσίευση του παραπάνω άρθρου, λάβαμε δελτίο τύπου για απελευθέρωση αγρίου πληθυσμού πεδινών περδίκων σε περιοχή κοντά στη Θήβα. Η παραπάνω ενέργεια από την πρώτη στιγμή και για ποικίλους λόγους έγινε αιτία προστριβών ακόμα και δημοσίων διενέξεων. Όσα όμως και αν ειπώθηκαν εκατέρωθεν, οι πέρδικες απελευθερώθηκαν και…..

Αυτό το «και» είναι φίλοι μου που πρέπει πλέον να μας απασχολεί. Οι μελέτες έγιναν, η καταλληλότητα του συγκεκριμένου βιοτόπου απεδείχθη, τα μέτρα προστασίας έχουν παρθεί, άρα όλα καλά!

Για τις μελέτες εντάξει, για την καταλληλότητα του βιοτόπου εντάξει, για τα μέτρα προστασία όμως; Μόνο η αστυνόμευση από την θηροφυλακή είναι άραγε αρκετή;

Έχοντας εμπειρία από τους κυνηγότοπους της βόρειας Ελλάδας αυτό που βασικά έχω να τονίσω είναι ότι, η πεδινή πέρδικα εκεί προστατεύεται από τους ίδιους τους κυνηγούς, οι οποίοι κατανοώντας την εξαιρετική χρηστικότητας της ως άγριο ενδημικό είδος και την πολύτιμη βοήθεια που τους προσφέρει στην εκπαίδευση των σκύλων τους, την προστατεύουν ως κόρην οφθαλμού.

Θα συμβεί άραγε αυτό και στην κεντρική και νότια χώρα, όταν πολλοί από τους κυνηγούς των περιοχών αυτών δεν έχουν καν δει πεδινή πέρδικα ούτε σε φωτογραφία;

Θέλω κλείνοντας να τονίσω ότι το πιλοτικό πρόγραμμα εγκατάστασης της πεδινής πέρδικας σε επιλεγμένες περιοχές της Στερεάς Ελλάδας και αλλού, είναι μια πολύ σοβαρή προσπάθεια με την οποία θέλω να πιστεύω ότι οι περισσότεροι συμφωνούμε. Αυτό που πρέπει όμως να προβληματίζει τους υπεύθυνους τόσο στην παραπάνω περίπτωση όσο και σε ανάλογες, είναι αν η παρούσα -από πλευράς κυνηγετικής μας παιδείας- κατάσταση, επιτρέπει την εκπόνηση τόσο φιλόδοξών προγραμμάτων!!!

Διομήδης Τσομώκος

editor@Kinigotopos.gr

Ο Θανάσης Κυριτσάκας Απαντά 1/3/2009

Από κ Gas

Φυλές για το κυνήγι του λαγού.

Κύριε Θανάση γεια σας. Με ενδιαφέρει το κυνήγι του λαγού και θα ήθελα να μου υποδείξετε κάποιες φυλές για κυνήγι λαγού. Θα ήθελα επίσης να σας πω ότι θα κυνηγώ μαζί με έναν φίλο μου και όχι με πολυμελής παρέα.

Απάντηση

Όλες οι καθαρόαιμες ράτσες ιχνηλατών που υπάρχουν στην Ευρώπη και στην Ελλάδα, είναι κατάλληλες για το κυνήγι του λαγού, άλλωστε γι αυτό υπάρχουν εδώ και αιώνες οι περισσότερες. Θα ήταν τελείως φαιδρό να λέγαμε ότι η τάδε ράτσα είναι η καλύτερη για το λαγό από τις άλλες, γιατί έτσι αυτόματα δεν θα υπήρχαν οι υπόλοιπες.

Οι καθαρόαιμες ράτσες, στην πορεία της ύπαρξής τους, συνέχεια αναπτύσσονται, βελτιώνονται και σταθεροποιούνται στα μορφολογικά και εργασιακά πρότυπα με κύριο στοιχείο την όσο το δυνατόν άριστη κυνηγετική τους απόδοση, οπότε μας δίνουν σε πολύ μεγάλο ποσοστό πολύ καλούς έως άριστους ιχνηλάτες στο λαγό ή στο αγριογούρουνο αντίστοιχα, σε αντίθεση με τα ημίαιμα που το ποσοστό των καλών σκύλων ζήτημα να φτάνει το 10%.

Τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα έχουμε μια μεγάλη ποικιλία καθαρόαιμων ιχνηλατών κι ο κυνηγός έχει την ευχέρεια να διαλέξει τον ιχνηλάτη που του ταιριάζει στο είδος κυνηγιού αλλά και στην ψυχοσύνθεσή του.

Έχουμε τον Ελληνικό Ιχνηλάτη και τον Κρητικό, τους γαλλικούς ιχνηλάτες, όπως Αρτουά, Αγγλογαλλικό Πετί Βενιερί, Μπηγκλ Χάριερ, Αριέγης, Γασκώνης Σαιντόζης, Μικρό Μπλε της Γασκώνης, Γκριφόν Μπλε της Γασκώνης, Νιβερνέ, Πορσελέν, επίσης το Αγγλικό Μπηγκλ, το Ιταλικό Σεγκούτσιο, τον Ισπανικό Ιχνηλάτη, τα Ελβετικά Γιούρα Μπρούνο, Λουκέρνης, Βέρνης και Σβυτς, το Τρίχρωμο της Σερβίας, το Ποσάβα και το Κοντότριχο και Σκληρότριχο της Ιστριας και πολλά άλλα.

Όλοι οι παραπάνω ιχνηλάτες είναι πολύ καλά λαγόσκυλα και γουρουνόσκυλα μερικά εξ αυτών, απλώς κάθε ράτσα κυνηγάει με διαφορετικό τρόπο εργασίας γιατί έχει διαφορές στο σώμα, στο βάδισμα, στην ταχύτητα, στη φωνή, στην φυσιολογία, στην ψυχολογία και στην συμπεριφορά.

Κάνοντας μια έρευνα με τα προσωπικά σας κριτήρια κι έχοντας στη διάθεσή σας ένα σχετικά μεγάλο αριθμό ιχνηλατών, εύκολα θα μπορέσετε να καταλήξετε στη ράτσα που σας ταιριάζει περισσότερο, γιατί πραγματικά ο σκύλος είναι προσωπική υπόθεση του κυνηγού, ανάλογα την κυνηγετική και κυνολογική φιλοσοφία του.

Από κ Psiras.

Πληροφορίες για Μπάρακ

Αξιότιμε κ.Κυριτσακα, δεν έχω διαβάσει ποτέ κάποιο άρθρο πλην ενός μικρού σχετικά με τα Μπαράκια (Μπαρακ Σερβίας). Από συζητήσεις παλαιών κυνηγών έχω σχηματίσει την εντύπωση ότι τα μπαράκια είναι πολύ έξυπνα και πολύ σκληροτράχηλα σαν ράτσα και θεωρούνται αξεπέραστα στο κυνήγι του αγριόχοιρου και του λαγού. Προσωπικά κυνηγάω λαγό και θα ήθελα παρά πολύ να μάθω όσο περισσότερα γίνεται για την συγκεκριμένη ράτσα. Όσο και αν έχω ψάξει δεν έχω βρει ούτε ένα κείμενο για τον σκύλο αυτόν στο ιντερνετ. Γι' αυτό σας παρακαλώ να με παραπέμψετε σε κάποια ιστοσελίδα ώστε να διαβάσω και να δω και φωτογραφίες αν γίνεται για την ράτσα αυτήν. Ευχαριστώ εκ των προτέρων.

Απάντηση

Για τον Βοσνιακό Σκληρότριχο Ιχνηλάτη-Μπαράκ (Bosanski Ostrodlaki Gonic-Barak), κάνω εκτενή αναφορά στο βιβλίο μου «Ιχνηλάτες της Ευρώπης», όπου μπορείτε να ενημερωθείτε και για τους υπόλοιπους ιχνηλάτες των Βαλκανίων γενικώς.

Κατά ευτυχή συγκυρία η ερώτησή σας συμπίπτει με την τρέχουσα παρουσίαση του Μπαράκ στο περιοδικό «Κυνηγότοπος» του συνώνυμου site, οπότε θα ενημερωθείτε λεπτομερώς για τη συγκεκριμένη ράτσα.

Ο Θωμάς Πετρόχειλος Απαντά 1/3/2009

Ασταθής φέρμα

Από κ Θανάσης

Γεια σας κ. Θωμά.. Έχω ένα πόιντερ 8 μηνών το οποίο δεν φερμάρει σταθερά έχω κάνει 4 μπεκάτσες και έχω σηκώσει άλλες 10 τις περισσότερες δεν τις φέρμαρε τις μυριζόταν και πήγαινε πάνω τους. Στο ορτύκι που το εκπαίδευσα το φέρμαρε σταθερά αλλά πολύ κοντά και ζεστές θέσεις από μπεκάτσα φερμάρει. Τι μπορώ να κάνω;

Κάθε φορά που ο σκύλος ξεπετάει ένα πουλί πρέπει να το ακινητοποιήσετε με το παράγγελμα στοπ και να το βάλετε να μείνει όρθιο επειδή είναι Πόιντερ για 3΄μετά από το ξεπέταγμα του πουλιού στο σημείο στο οποίο έπρεπε να είχε φερμάρει και φυσικά να μην πυροβολήσετε το θήραμα.

Ένα αυτό σας είναι δύσκολο θα το ακινητοποιήσετε στην θέση κάτω. Αυτή η διαδικασία πρέπει να γίνεται είτε το πουλί φερμαρίστηκε σωστά είτε όχι και αν το πουλί έχει φερμαριστεί σωστά πρέπει να πυροβολήσουμε το θήραμα και μετά να δώσουμε την εντολή στο σκύλο να κάνει απόρτ.

Ένα αυτό δεν έχει φερμαριστεί σωστά τότε δεν πυροβολούμε το θήραμα.

Βασικό επίσης είναι για να έχουμε ακόμα μεγαλύτερη σταθερότητα στη φέρμα, ο σκύλος μας να κάνει ακινησία και στο ξεπέταγμα και στον πυροβολισμό και να παίρνει την εντολή για απόρτ μετά από ένα λεπτό τουλάχιστον από την στιγμή που έχουμε πυροβολήσει και το θήραμα έχει πέσει, διότι δεν πρέπει να υπάρχει στιγμή κατά την οποία ο σκύλος μας να βρίσκεται εκτός ελέγχου.

Αλλαγή θέσης στη φέρμα

Από sok. (Βασίλης)

Κύριε Πετρόχειλε έχω ένα Σέττερ 3 ετών και όταν είναι φέρμα και πλησιάσω κοντά του σπάει τη φερμα και πάει από την άλλη μεριά του θηράματος και φερμάρει (βάζοντας το θήραμα ανάμεσα μας) δεν ξέρω αν είναι σωστό αυτό που κάνει γιατί είναι η πρώτη φορά που κυνηγώ με σεττερ (πάντα είχα πόιντερ που τα λατρεύω)

Πολλοί συγγραφείς θεωρούν αυτή την ενέργεια σαν θετική και τυπική των Σέττερ. Εγώ προσωπικά δεν συμφωνώ. Θέλω από την στιγμή που ο σκύλος φερμάρει το θήραμα να παραμένει ακίνητος και ήσυχός διότι κατά την άποψη μου η μη σταθερότητα του σκύλου φανερώνει φοβία.

Περί Σκοποβολής Όπλων σκοποβολής κ.λ.π. διατάξεων αρθ 15-16

Αριθ. 4325/99 (ΦΕΚ 400 Β'): Χαρακτηρισμός όπλων ως σκοπευτικών Όροι, προϋποθέσεις και διαδικασία χορήγησης αδειών κατοχής όπλων σκοποβολής και φυσιγγίων αυτών Υποχρεώσεις αθλητικών σωματείων, υπευθύνων σκοπευτηρίων και κατόχων όπλων σκοποβολής

Άρθρο 15

Υποχρεώσεις κατόχων ραβδωτών πυροβόλων όπλων σκοποβολής

Οι κάτοχοι όπλων σκοποβολής και φυσιγγίων αυτών υποχρεούνται:

1. Να μην παραχωρούν τα κατεχόμενα όπλα και φυσίγγια σε άλλα πρόσωπα, πλην των προβλεπόμενων από τις διατάξεις της παρούσας απόφασης.

2. Να λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα προς πρόληψη ατυχήματος ή κλοπής ή απώλειας αυτών και να ενημερώνουν άμεσα την οικεία Αστυνομική Αρχή σε κάθε περίπτωση τέτοιου συμβάντος.

3. Να συμμορφώνονται στις υποδείξεις των Αστυνομικών Οργάνων, των εκπαιδευτών, προπονητών και των υπευθύνων των Σωματείων και Σκοπευτηρίων για τα θέματα που αφορούν τη χρήση των όπλων και την ασφαλή φύλαξή αυτών.

4. Η μεταφορά σκοπευτικών όπλων και φυσιγγίων αυτών επιτρέπεται αποκλειστικά στα πρόσωπα που έχουν εφοδιαστεί με άδεια κατοχής ή οπλοφορίας ή προκειμένου περί σωματείων, στα ειδικά προς τούτο εξουσιοδοτημένα απ αυτά πρόσωπα και μόνο από την κατοικία τους ή την έδρα του σωματείου, στο σκοπευτήριο για προπόνηση ή συμμετοχή σε αγώνες και αντίστροφα. Τα όπλα μεταφέρονται πάντοτε κενά φυσιγγίων εντός ειδικής οπλοθήκης.

5. Κατά τη μεταφορά των όπλων και φυσιγγίων τα ανωτέρω πρόσωπα πρέπει να φέρουν μαζί τους τη σχετική άδεια κατοχής και οπλοφορίας. Επιπλέον, τα εξουσιοδοτημένα για τη μεταφορά πρόσωπα πρέπει να φέρουν μαζί τους και την ειδική προς τούτο εξουσιοδότηση.

Άρθρο 16

Κατοχή όπλων σκοποβολής τα οποία εδόθησαν ως έπαθλα αγώνων

1. Σε σκοπευτές μέλη Σκοπευτικών Ομάδων ή Εθνικών Ομάδων, στους οποίους εδόθησαν ως έπαθλα όπλα σκοποβολής σε αγώνες, ή από χορηγούς στο εξωτερικό ή το εσωτερικό, χορηγείται άδεια εισαγωγής και κατοχής των όπλων αυτών, με την υποβολή επίσημης μετάφρασης του σχετικού εγγράφου ή βεβαίωσης του διοργανωτή ή χορηγού των αγώνων, ως και σχετικής βεβαίωσης της οικείας Ομοσπονδίας. Τα εν λόγω όπλα καταχωρούνται στην άδεια κατοχής όπλων του συγκεκριμένου σκοπευτή.

2. Όταν ο κάτοχος του αναφερομένου στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου όπλων παύει να ασχολείται με την σκοποβολή δύναται να εφοδιάζεται με άδεια κατοχής των όπλων αυτών ως κειμηλίων με την υποβολή όλων των άλλων προβλεπομένων για την χορήγηση τέτοιας άδειας δικαιολογητικών.

ό. Pτερο είναι να βρείτε ένα ολόκληρο τέτοιο ψάρι φτιαγμένο από fiberglass (υαλοβάμβακα) που να είναι ακριβώς στα μέτρα εκείνου που πούλησε ο ψαράς και να βρείτε κάποιον να το βάψει και να το καμαρώνετε όλη σας την ζωή. Αλλιώς θα υπάρξουν προβλήματα. Η σωστή δουλεία στην ταρίχευση γίνεται όταν χρησιμοποιούνται φρέσκα δείγματα (ζώα, ψάρια, ερπετά, κλπ).

Εύχομαι αυτά να σας δίνουν για τώρα μια ιδέα- σύντομα θα γράψω πάλι στον Κυνηγότοπο, μια ιστοσελίδα που για μένα είναι φιλόξενος τόπος με ανιδιοτέλεια και γεμάτη ειλικρίνεια.

Ο Θεός να σας χαρίζει υγειά, αγάπη και ειρήνη.

Γιάννης

Τα πάντα για την ταρίχευση 1/3/2009

Διατήρηση ξιφία

Γεια σας. Ονομάζομαι Σπύρος Γιαννακόπουλος, μένω Αθήνα

Ο ψαράς τη γειτονιάς μου μου χάρισε το κεφάλι και την ουρά από ένα ξιφία βάρους 34 κιλών. Μου αρέσουν υπερβολικά.

Υπάρχει τρόπος να τα διατηρήσω κρεμασμένα στο υπόγειο του σπιτιού μου ή τουλάχιστον στην αυλή μου? Μπορώ να ασκήσω κάποια τεχνική γι΄ αυτό?

Ευχαριστώ εκ των προτέρων για το χρόνο σας.

Με εκτίμηση.

Σπύρος Γιαννακόπουλος

Κύριε Γιαννακοπουλε, εν πρώτοις σας εύχομαι υγειά και ευημερία και δεύτερον σας ευχαριστώ που αποφασίσατε να ρωτήσετε κάτι γύρω από την ταρίχευση. Μου δίνετε την ευκαιρία να προσφέρω κάτι από την τέχνη μου σε εκείνους τους συμπατριώτες μου που διαβάζουν τον Κυνηγότοπο.

Λοιπόν υπάρχουν πολλοί και διάφοροι τρόποι να προσπαθήσετε να διατηρήσετε αυτό η οποιοδήποτε ψάρι. Επειδή όμως η διαδικασία είναι παρά πολύ λεπτομερής και χρειάζονται τα ανάλογα προϊόντα. Το κεφάλι και την ουρά μέχρι να λυθεί η απορία σας η να αποφασίσετε κάτι διαφορετικό (εκεί πάει η σκέψη και η πρόταση μου σε εσάς) μπορείτε να το βάλετε σε έναν καταψύκτη εάν δεν έχει ήδη εκτεθεί στον αέρα για πολύ καιρό, σε δυο πλαστικές σακουλές και να κάνετε το παν να μην εισέρχεται μέσα αέρας. Και τειπ εάν χρειαστεί να του βάλετε, όταν διπλώσετε τις σακουλές, να το κάνετε. Η απάντηση μου στην ερώτηση σας, είναι ότι δεν διατηρούνται έτσι απλά κρεμάμενα στο υπόγειο η στην αυλή σας.

Επίσης θα ήθελα να σας κάνω και κάποιες ερωτήσεις.

1- Γιατί ακριβώς αυτό και όχι ένα άλλο ξιφία είναι επειδή σας τον χαρίσανε? Δηλαδή, μήπως επειδή είναι κάτι που δεν πιάνεται εύκολα ή για κάποιον άλλο λόγο? Δεν σας κάνω ανάκριση- απλά προσπαθώ να δώσω την καλύτερη λύση στο δίλημμα σας.

2- Έχετε δει πουθενά βαλσαμωμένα ψάρια και εάν ναι, τι ποιότητος βαλσάμωμα και πιο ιδιαίτερα βάψιμο είχαν? Φαίνονταν αληθινά ή κάτι ψόφιο και ρυτιδιασμένο?

3- Έχετε σκεφτεί ποτέ πως μπορούσε να υπάρξει τρόπος να φτιαχτεί ένα καλούπι του ψαριού αυτού και μετά να γίνει ένα ακριβές ομοίωμα το οποίο μετά βάφεται και δεν θα έχει ανάγκη στο πέρασμα του χρόνου?

Σας ερωτώ Επειδή μπορώ να σας υποδείξω ένα τρόπο να φτιάσετε το καλούπι και μετά να ρίξετε μέσα αυτόν τον στόκο που χρησιμοποιούν στις λαμαρίνες των αυτοκίνητων να φτιάσετε το καινούργιο σώμα και το οποίο θα είναι ακριβές αντίγραφο του ίσως χαλασμένου τώρα (λόγω σήψης) κεφαλιού και ουράς. Ακόμη ευκολότερο είναι να βρείτε ένα ολόκληρο τέτοιο ψάρι φτιαγμένο από fiberglass (υαλοβάμβακα) που να είναι ακριβώς στα μέτρα εκείνου που πούλησε ο ψαράς και να βρείτε κάποιον να το βάψει και να το καμαρώνετε όλη σας την ζωή. Αλλιώς θα υπάρξουν προβλήματα. Η σωστή δουλεία στην ταρίχευση γίνεται όταν χρησιμοποιούνται φρέσκα δείγματα (ζώα, ψάρια, ερπετά, κλπ).

Εύχομαι αυτά να σας δίνουν για τώρα μια ιδέα- σύντομα θα γράψω πάλι στον Κυνηγότοπο, μια ιστοσελίδα που για μένα είναι φιλόξενος τόπος με ανιδιοτέλεια και γεμάτη ειλικρίνεια.

Ο Θεός να σας χαρίζει υγειά, αγάπη και ειρήνη.

Γιάννης