Τετάρτη, 1 Απριλίου 2009

Ο Θανάσης Κυριτσάκας Απαντά 1/4/2009

Από κ power

Αρτουά κατάλληλα για ξηρά εδάφη

Γεια σας, είμαι ένας νέος κυνηγός από Κύπρο και ενδιαφέρομαι να αποκτήσω καθαρόαιμα σκυλιά Αρτουά.

Κύριε Κυριτσάκα, από την εμπειρία σας από τα Αρτουά θα μπορούσατε να μου πείτε, εάν αυτή η φυλή θα μπορούσε να αντεπεξέλθει και να κυνηγήσει στα δύσκολα και ξηρά εδάφη της Κύπρου και αν η ψηλές σχετικά θερμοκρασίες θα επηρεάζουν την απόδοση τους. Από της παρατηρήσεις μας ενώ έχουν έρθει στο νησί διάφοροι ιχνηλάτες από εξαιρετικές γραμμές αίματος, εντούτοις, λόγω των άσχημων καιρικών συνθηκών (ζέστη και ανομβρία) που ως συνήθως επικρατούν κατά τη διάρκεια της κυνηγετικής περιόδου, σχεδόν όλες οι φυλές, εκτός από τα Μπήγκλ και ορισμένους ελληνικούς ιχνηλάτες έχουν αποτύχει.

Έχω διαβάσει για κάποια Αρτουά που βρίσκονται στην Κρήτη, ότι κυνηγούν χωρίς πρόβλημα και ότι προσαρμοστήκανε πλήρως με τα δύσκολα και σχεδόν ίδια με της Κύπρου εδάφη. Θα ήθελα να δοκιμάσω και εγώ με αυτά τα σκυλιά, λόγω του ότι έχω πεισθεί από τα όσα έχω διαβάσει για το χαρακτήρα τους και την προσαρμοστικότητα τους, θα ήθελα να μου πείτε εάν γνωρίζεται εάν θα υπάρχουν γέννες Αρτουά προσεχώς και κάποια τηλ επικοινωνίας.

Απάντηση

Τα Αρτουά κυνηγούν στην Κρήτη, Ρόδο, Χίο, Σάμο, Μυτιλήνη, Άνδρο, Κεφαλονιά, νησιά με δύσκολα εδάφη και κλιματικές συνθήκες ίδιες με της Κύπρου. Έχω προσωπική επικοινωνία με τους περισσότερους ιδιοκτήτες των σκύλων, οι οποίοι με πληροφορούν ότι είναι πλήρως ικανοποιημένοι από την κυνηγετική απόδοση των σκύλων τους, οι οποίοι κυνηγούν το λαγό χωρίς κανένα πρόβλημα στις δύσκολες εδαφικές και κλιματικές συνθήκες που επικρατούν στα νησιά τους.

Ως εκ τούτου θεωρώ ότι τα Αρτουά δεν θα έχουν κανένα πρόβλημα να κυνηγήσουν και στην Κύπρο, δεδομένου επίσης ότι σαν κουτάβια θα μεγαλώσουν εκεί και θα προσαρμοστούν σε όλες τις συνθήκες.

Γέννες προβλέπεται να έχω άμεσα και ενδεχομένως και άλλοι κυνηγοί. Σε κάθε περίπτωση μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μου στο 6977266844, για να σας ενημερώσω σχετικώς.

Από κ Δημήτρη

Αντιμετώπιση προβλήματος συμπεριφοράς ιχνηλάτη

Κύριε Κυριτσάκα.

Κυνηγώ με δύο αρσενικούς κρητικούς ιχνηλάτες 27 και 23 μηνών. Τα δύο σκυλιά έχουν ανατραφεί από εμένα από την ηλικία των 40 ημερών στον ίδιο χώρο. Στο σπίτι εμφανίζουν ήπια ανταγωνιστική συμπεριφορά. Κατά τις κυνηγετικές εξορμήσεις ο μικρός εμφανίζει μειωμένο ενδιαφέρον-απόδοση, ενώ έχει διαπιστωμένες ικανότητες στον εντοπισμό και το ξεφώλιασμα του λαγού. Τα πράγματα εκτραχύνονται μετά το χτύπημα του θηράματος. Ο μεγάλος δεν επιτρέπει στον μικρό να πλησιάσει τον λαγό και αν εκείνος το επιχειρήσει, η προσπάθειά του καταλήγει σε μάχη μεταξύ τους με αποτέλεσμα πολλές φορές τον τραυματισμό του μικρού. Μετά από τέτοιο σοβαρό επεισόδιο που διέκοψα με την χρήση κολάρου επί του μεγάλου και ενώ είχε ήδη τραυματίσει τον μικρό, ο μικρός μείωσε ακόμα την απόδοσή του. Τον έβγαλα μετά από δύο εβδομάδες (μόλις ανάρρωσε) μοναχό του και η απόδοση ανέβηκε κατακόρυφα. Την συμπεριφορά αυτή διατηρεί ακόμα, αρκεί να δουλεύει μόνος. Παρακαλώ να με συμβουλεύσετε για την αντιμετώπιση του προβλήματος προκειμένου τα δύο σκυλιά να δουλεύουν μαζί, χωρίς τον κίνδυνο τραυματισμών.

Ευχαριστώ. Βερβεράκης Δημήτρης. Καστέλλι Ηρακλείου Κρήτης.

Απάντηση

Είναι συνηθισμένο φαινόμενο κ. Δημήτρη η ανταγωνιστικότητα και η τάση κυριαρχίας μεταξύ των αρσενικών σκύλων όταν συμβιώνουν σε ομάδα και ιδιαίτερα όταν υπάρχουν και θηλυκές. Στην περίπτωσή σας ο μεγάλος σκύλος έχει αποδεδειγμένα υπερβολικές αρχηγικές τάσεις που συνοδεύονται και από επιθετικότητα.

Όπως διαμορφώθηκε η κατάσταση αυτή τη στιγμή ο μικρός ξέρει πολύ καλά πλέον ότι είναι ο αδύνατος και ο χαμένος της υπόθεσης, αφού το ένοιωσε και στο πετσί του με τον τραυματισμό που υπέστη, έχει πεσμένη ψυχολογία και λογικά η συμπεριφορά του θα είναι μόνιμα αρνητική και απόμακρη για να προφυλάξει τον εαυτό του από άλλη κακοποίηση.

Έχουμε λοιπόν ένα σκύλο με χαμηλό ηθικό που πρέπει να το ανεβάσουμε και τον άλλο με μεγάλη ανταγωνιστικότητα που πρέπει να μετριάσουμε, δυο τελείως αντίθετα πράγματα που πρέπει να λυθούν ξεχωριστά για τον καθένα σκύλο γιατί όσο είναι μαζί δεν πρόκειται ν’ αλλάξει η συμπεριφορά τους και ούτε το κολάρο θα φέρει αποτέλεσμα γιατί ο μικρός πλέον είναι προκατειλημμένος αρνητικά στην παρουσία του μεγάλου και θα είναι συνέχεια παθητικός και καλά κάνει θα έλεγα εγώ.

Θα βάλετε τον μικρό να κυνηγήσει και να κάνει παρέα κατά κάποιο τρόπο με μια θηλυκιά, για να νοιώσει αρχηγός και να ανεβεί το ηθικό του και η ψυχολογία του. Σίγουρα θα νοιώσει δυνατός και πιο σίγουρος για τον εαυτό του.

Τον μεγάλο θα τον βάλετε να κυνηγήσει με άλλο αρσενικό ή αρσενικούς μεγαλύτερης ηλικίας από αυτόν, με σκοπό να του επιβληθούν οι μεγαλύτεροι λόγω ηλικίας και εμπειρίας. Βασικά πρέπει να βρεθεί ένας μεγαλύτερος αρσενικός που να του σπάσει τον τσαμπουκά κοινώς και να νοιώσει αδύναμος.

Όλα αυτά θα γίνουν σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα και για τα δυο σκυλιά με επαναλήψεις, μέχρι να διαπιστώσετε ότι ο μικρός απόκτησε ανεβασμένη ψυχολογία στη σχέση με το θηλυκό και ο μεγάλος σεβασμό στους άλλους αρσενικούς.

Μετά από αυτά τα τεστ δοκιμάστε πάλι τους δυο αρσενικούς μαζί στο κυνήγι, έχοντας το κολάρο στον μεγάλο. Μόλις ο μεγάλος δείξει επιθετικές τάσεις χτυπήστε του δυνατά. Παρατηρείστε τις κινήσεις των δυο σκύλων και αν άλλαξε κάτι στην συμπεριφορά τους.

Αν συνεχίζεται το ίδιο σκηνικό, παθητικότητα του μικρού και επιθετικότητα του μεγάλου, φοβάμαι πως πρέπει να αποφασίσετε πλέον να κυνηγάτε με κάθε σκύλο χωριστά και εναλλάξ ή να «διώξετε» έναν από τους δυο και να πάρετε μια θηλυκιά πλέον.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.