Παρασκευή, 1 Μαΐου 2009

OTTERHOUND

FCI-Standard N° 294 / 21. 04. 1997 / GB

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ : Μεγάλη Βρετανία.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΑΡΧΙΚΩΝ ΕΓΚΥΡΩΝ ΠΡΟΤΥΠΩΝ : 02.12.1987.

ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΗ : Μεγαλόσωμο, δυνατό κυνηγόσκυλο, φτιαγμένο πρωτίστως για ολοήμερη εργασία στο νερό, αλλά ικανό επίσης και στο να καλπάζει στο έδαφος.

ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ F.C.I. : ομάδα 6 Ιχνηλάτες και σχετικές φυλές.

παράγραφος 1.1. Μεγάλου μεγέθους κυνηγόσκυλα.

χωρίς εξέταση εργασίας.

ΓΕΝΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ : Μεγαλόσωμο, με ίσια και δυνατά άκρα, τραχύ τρίχωμα, μεγαλοπρεπές κεφάλι, δυνατό και χαλαρό σώμα και μακριούς διασκελισμούς κατά την έρευνα. Τραχύ διπλό τρίχωμα και απαραίτητα μεγάλα πέλματα. Άνετη κίνηση.

ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ-ΙΔΙΟΣΥΓΚΡΑΣΙΑ : Συμπαθητικό και ήρεμο.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΝΑΛΟΓΙΑ :

1 Η απόσταση από το τέλος της μύτης, ως το μετωπιαίο στοπ, ελαφρώς κοντύτερη από αυτή από το στοπ στο ινίο.

ΚΕΦΑΛΙ: Σαφές, πολύ επιβλητικό, περισσότερο βαθύ παρά ευρύ. Χωρίς ίχνος συνοφρύωσης ή διόγκωσης στο μέτωπο, έκφραση που είναι άνετη και συμπαθητική. Ολόκληρο το κεφάλι εκτός από τη μύτη καλύπτεται με τραχιά τρίχα, τελειώνοντας σε ένα ελαφρύ μουστάκι και γενειάδα.

ΚΡΑΝΙΑΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ :

Κρανίο : Θολωτό, χωρίς να είναι χονδροειδής ούτε υπερβολικό, με άνοδο από το μετωπιαίο στοπ προς την αιχμή του ινίου. Σαφή ζυγωματικά.

Μετωπιαίο Στοπ : Ευδιάκριτο, άλλα όχι υπερβολικό.

ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ:

Μύτη : Φαρδιά, με ανοιχτά ρουθούνια.

Ρύγχος : Ισχυρός, βαθύ.

Χείλια : Επαρκή και ελαφρώς κρεμαστά, αλλά χωρίς υπερβολή.

Σαγόνια-δόντια : Σαγόνια ισχυρά, μεγάλα, σωστά τοποθετημένα δόντια με τέλειο και κανονικό δάγκωμα ψαλιδιού, δηλ. τα ανώτερα δόντια να επικαλύπτουν τα κατώτερα δόντια και να βρίσκονται σωστά τοποθετημένα εντός του φατνιακού οστού.

Μάτια : Ευφυή, ελαφρώς βαθουλωτά, σκαρδαμυκτική μεμβράνη ελαφρώς εμφανή. Το χρώμα των ματιών και των βλεφάρων ποικίλο, ανάλογό με το χρώμα του τριχώματος (ένα μπλε και υπόφαιο κυνηγόσκυλο μπορεί να έχει τα μάτια φουντουκί χρώματος). Τα κίτρινα μάτια είναι ανεπιθύμητα.

Αυτιά : Μοναδικό χαρακτηριστικό γνώρισμα της φυλής. Μακριά, κρεμαστά, τοποθετημένα στο επίπεδο της γωνία των ματιών άνετα φθάνουν στη μύτη όταν τραβιούνται προς τα εμπρός, με χαρακτηριστικές πτυχές. Άκρες που διπλώνουν ή που στρέφονται προς το εσωτερικό δίνοντας μια ιδιαίτερη χαλαρή εμφάνιση - ένα ουσιαστικό σημείο το οποίο δεν πρέπει να χαθεί. Καλά καλυμμένα με τρίχες και κροσσούς.

ΛΑΙΜΟΣ : Μακρύς, ισχυρός, με καλή και ομαλή ένωση, σαφής ώμοι. Μικρό λωγάνιον επιτρεπτό.

ΣΩΜΑ : Πολύ δυνατό.

Επάνω γραμμή : Επίπεδη.

Πλάτη : Ευρεία.

Οσφυϊκή χώρα : Κοντή και ισχυρή.

Στήθος : Βαθύ καλά αναπτυγμένο, επαρκές, βαθύς και ωοειδές θώρακας ούτε πάρα πολύ ευρύς ούτε πολύ στενός. Πλευρά καλά αναπτυγμένα ώστε να αφήνουν επαρκή χώρο για την καρδία και τους πνεύμονες.

ΟΥΡΑ : Τοποθετημένη ψηλά, ανασηκωμένη κατά την δράση ή την κίνηση, χωρίς να στρέφεται πάνω από την πλάτη ενώ μπορεί να πέφτει χαλαρά κατά την στάση. Χοντρή στη βάση της εκλεπτύνει προς την άκρη της, φθάνει ως τον Ταρσό και φέρεται είτε ίσια ή με μια ελαφρά καμπύλη. Η τρίχα στο κάτω μέρος της ουράς σχετικά μακρύτερη και πλουσιότερη απ ότι στο επάνω μέρος της.

ΑΚΡΑ

ΕΜΠΡΟΣΘΙΑ ΑΚΡΑ : Σφριγηλά, ίσια από τον αγκώνα προς το έδαφος.

Ώμοι : Σωστά τοποθετημένοι.

Μετακάρπιο: Ισχυρό και ελαφρώς εξέχον.

ΟΠΙΣΘΙΑ ΑΚΡΑ : Πολύ ισχυρά, βλέποντας τα από οποιαδήποτε γωνία έντονα μυώδεις, χωρίς να είναι ούτε πολύ ανοιχτά ούτε πολύ κλειστά. Οπίσθια γωνίωση μέτρια. Στη φυσική στάση, οπίσθια άκρα από τον ταρσό ως το έδαφος κάθετα.

Μηροί και δεύτεροι μηροί : Σχεδόν σε υπερβολή μυώδεις.

Ταρσός : Σωστή θέσης, χωρίς να στρέφεται προς τα μέσα ή προς τα έξω.

ΠΕΛΜΑΤΑ :Μεγάλα, στρογγυλά, με σωστές αρθρώσεις, χοντρά μαξιλαράκια, χωρίς να στρέφονται προς τα μέσα ή προς τα έξω. Συμπαγή αλλά ικανής ευρύτητας, οπίσθια πέλματα ελαφρώς μικρότερα από εμπρόσθια πέλματα. Ο νευρικός ιστός πρέπει να είναι εμφανής.

ΒΗΜΑΤΙΣΜΟΣ-ΚΙΝΗΣΗ : Πολύ χαλαρός και αργός στο περπάτημα, με ξαφνικά χαλαρά ξεπετάγματα, πολύ μακριούς διασκελισμούς, συνετό και δραστήριο τροχασμό. Καλπασμός ομαλός και εξαιρετικά μεγάλων διασκελισμών.

ΤΡΙΧΩΜΑ

ΤΡΙΧΑ :Μακριά 4-8 εκατ., (1½-3 ins), πυκνή τραχιά, σκληρή και αδιάβροχη χωρίς να είναι όμως ούτε συρματώδης ούτε ανομοιόμορφη. Μαλακότερη τρίχα στο κεφάλι και στο κάτω μέρος των ποδιών. Υπόστρώμα εμφανές, μπορεί επίσης να εμφανίζεται μια ελαφρώς ελαιούχα υφή τόσο επάνω όσο και στο υπόστρωμα. Δεν πρέπει (η τρίχα) να είναι χτενισμένη στις εκθέσεις. Η παρουσίαση πρέπει να είναι φυσική.

ΧΡΩΜΑ :Όλα τα αναγνωρισμένα χρώματα κυνηγόσκυλων επιτρέπονται : μονόχρώμα, γκρίζο, πυρόξανθο, κόκκινο, σιταρένιο, μπλε αυτά μπορούν να έχουν μικρά άσπρα σημάδια στο κεφάλι, το στήθος, τα πόδια και την άκρη της ουράς. Τα άσπρα κυνηγόσκυλα μπορούν να έχουν μικρά λεμονί μπλε ή παρδαλά στο χρώμα του ασβού σημάδια. Μαύρο και υπόφαιο, μπλε και υπόφαιο, μαύρο και κρεμ, περιστασιακά βαθυκόκκινο (συκωτί), υπόφαιο και βαθυκόκκινο, υπόφαιο και λευκό. Χρώματα μη επιτρεπόμενα: βαθυκόκκινο και λευκό, λευκό με μαύρα και υπόφαια μπαλώματα έντονα ευδιάκριτα. Το χρώμα του δέρματος πρέπει να εναρμονίζέται αν και όχι απαραιτήτως με το χρώμα του τριχώματος παραδείγματος χάριν ένα υπόφαιο κυνηγόσκυλο μπορεί να έχει καφετί βλέφαρα και μύτης. Μια ελαφρώς διάστικτη μύτη είναι ανεκτή.

ΜΕΓΕΘΟΣ :

Ύψος στο ακρώμιο : περίπου 69 εκατ. (27 ins) για τα αρσενικά.

περίπου 61 εκατ. (24 ins) για τα θηλυκά.

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ : Οποιαδήποτε απόκλιση από τα προηγούμενα σημεία πρέπει να θεωρηθεί ελάττωμα και η σοβαρότητα με την οποία το ελάττωμα αυτό θα πρέπει να αξιολογηθεί, πρέπει να είναι στην ακριβή αναλογία με τον βαθμό απόκλισης του και την επίδρασή της επάνω στην υγεία και την ευημερία του σκυλιού..

Οποιοδήποτε σκυλί που παρουσιάζει σαφείς φυσικές ή ανωμαλίες συμπεριφοράς θα πρέπει να αποκλείετε.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Τα αρσενικά ζώα πρέπει να έχουν δύο εμφανείς κανονικούς όρχεις που κατεβούν πλήρως στο οσχέων.

Κυνήγι στην Αγγλία επίγειο όνειρο ή μύθος:

Γ

ράφει ο Κώστας

Καλφόπουλος

Για κάποιους το κυνήγι στην Μ. Βρετανία είναι ένα επίγειο όνειρο. Είναι μια

κυνηγετική εμπειρία να γνωρίσεις τις κυνηγετικές συνήθειες των Εγγλέζων και να

κυνηγήσεις στα μέρη τους. Ίσως γιατί οι ίδιοι έχουν

δημιουργήσει κάποιο μύθο σε αυτήν την δραστηριότητα

μέσων των ιστορικών γεγονότων της πατρίδας τους που αντλούν από τις ιστορίες παλιών ευγενών και

πλουσίων γεωκτημόνων.

Πάντα η νήσος ήταν ξεκομμένη από τους γύρω Ευρωπαίους, ακόμη και σήμερα διαφορετικό νόμισμα, διαφορετικά αμάξια,

διαφορετικός τρόπος οδήγησης ακόμα και οι ηλεκτρικές πρίζες είναι διαφορετικές. Λογικό λοιπόν να διαφέρει σε ορισμένες συνήθειες και στο κυνήγι.

Όλα λοιπόν ξεκινούν από το ιδιοκτησιακό καθεστώς.

Από την εποχή του Μεσαίωνα και μέχρι σήμερα όλη η Μ. Βρετανία είναι ιδιόκτητη, κρατική γη δεν υπάρχει. Πρώτος και μεγαλύτερος ιδιοκτήτης είναι το βασιλικό στέμμα και έπειτα ακολουθούν εύποροι

ιδιοκτήτες μεγάλης ακίνητης περιουσίας που σήμερα νοικιάζουν την γη τους σε αγρότες και κτηνοτρόφους.

Μέσα σε αυτήν την μερί

δα των ενοικιαστών βρίσκονται και οι κυνηγοί, είτε σαν μια οργανωμένη παρέα, είτε μεμονωμένα, είτε σαν εταιρεία που διοργανώνει κυνηγετικές εξορμήσεις.

Το δύσκολο ώστε να μπορέσεις να κυνηγήσεις στην Αγγλία είναι να σου δώσουν άδεια οπλοκατοχής η οποία χρειάζεται πολλές και σοβαρές προϋποθέσεις αν λοιπόν εξασφαλίσεις τις προϋποθέσεις τα υπόλοιπα είναι ε

ύκολα.

Για να γνωρίσω όλα αυτά που αφηγούμαι χρειάστηκα την βοήθεια ενός καλού φίλου μόνιμου κάτοικου της Αγγλίας του κ. Μπάμπο Χαραλάμπους.

Ο Μπάμπο ζει στην Αγγλία πάνω από 25 χρόνια και η αιτία ήταν ο ξεριζωμός από τον χωριό του στην Κύπρο με την εισβολή των Τούρκων, παρόλα ταύτα κατάφερε να χτίσει την ζωή του σε ένα ξένο τόπο φτιάχνοντας μια υπέροχη οικογένεια και ζώντας μια όμορφη και άνετη ζωή εκεί.

Ο φίλος μου ο Μπάμπο εδώ και χρόνια νοικιάζει μια πολύ μεγάλη έκταση στα βόρεια ανατολικά της Αγγλίας με απέραντα σταροχώραφα, εκτάσεις με πατάτες και ζαχαρότευτλα, αυτή η μεγάλη έκταση διαχωρίζεται από φυσικούς φράχτες όπου είναι και το μεγάλο μυστικό για την ύπαρξη πάρα πολλών θηραμάτων.

Οι φράχτες λειτουργούν ως καταφύγιο των θηραμάτων από τα αρπακτικά όπως νυφίτσες που κάνουν μεγάλη ζημιά και από τα άλλα τα κορακοειδή που υπήρχαν παντού.

Έτσι τα θηράματα με σύμμαχο τους φυσικούς φράχτες, τις κλιματολογικές συνθήκες, τις συνεχείς βροχοπτώσεις που έχουν ως αποτέλεσμα την ύπαρξη πληθώρας γαιωσκόληκων παρέχουν ένα εξαίρετο περιβάλλον στα θηράματα.

Επίσης οι συνεχείς εμπλουτισμοί θηραμάτων από τους ιδιοκτήτες της κάθε φάρμας παρέχουν ένα ειδιλιακό τόπο για κυνήγι, στην εξόρμηση που κάναμε με τον Μπάμπο συναντήσαμε ότι

θήραμα φαντάζεστε.

Τι να περιγράψω πρώτα από τις χιλιάδες φάσσες που έπαιζαν σαν τα περιστέρια στο Σύνταγμα. Από τους εκατοντάδες φασιανούς που έβλεπα καθοδόν με το αμάξι να βοσκούν μέσα στα χωράφια, τις πάπιες τα μπεκατσίνια τους λαγούς και τα ζαρκάδια.

Έτσι λοιπόν φαντάστικα ότι το κυνήγι θα ήταν εύκολο έως και ανιαρό.

Θα κυνηγούσα με ένα πολύ ωραίο πλαγιόκανο του φίλου μου του Μπάμπο γιατί το δικό μου δεν ήταν εύκολο να μπει στην ξένη χώρα και οι διαδικασίες που χρειάζονται θα με κούραζαν υπερβολικά. Παρόλα ταύτα το όπλο μου ταίριαξε ακριβώς και έτσι από πλευράς σκόπευσης δεν είχα κανένα πρόβλημα.

Για το θέμα των βοηθών στο κυνήγι είχαμε 3 Κούρτσχααρ τον Quickstep, Apollo και Argo έμπειρα σκυλιά με πολλές εξόδους στο κυνήγι αλλά και πολλούς τίτλους στο θέμα εργασία και μορφολογίας. Το ένα από αυτά έχει φτάσει στον τίτλο Kleeman. Με σύμμαχο όλα τα προαναφερθέντα το κυνήγι θα είχε μεγάλη επιτυχία.

Ξεκινήσαμε την εξόρμηση μας γύρω στα 500 μέτρα από εκεί που περπατάγαμε με τους σκύλους έπαιζαν αρκετά κοπάδια φάσσες οι οποίες ήταν επιφυλακτικές και δεν μας πλησίαζαν, ενώ συνεχίζαμε να περπατάμε με τους σκύλους οι οποίοι ήταν συνεχώς σε δράση έτοιμη να ακινητοποιηθούν μπροστά σε θήραμα, θήραμα δεν βλέπαμε.

Άρχισα να προβληματίζομαι για το τι συναίβενε, έτρεξα μπροστά από τους σκύλους για να δω τι συνέβη και έκπληκτος είδα ότι οι φασιανοί αλλά και άλλα θηράματα προπορεύονταν από τους σκύλους τουλάχιστον εκατό μέτρα μπροστά και τρέχανε ώστε να ξεφύγουν, έμεινα άναυδος.

Ρωτώ τον φίλο μου αν έτσι συμπεριφέροντε τα πουλιά και όλο ηρεμία μου απαντά ότι οι φασιανοί εδώ είναι άγριοι και δεν είναι του κλουβιού και ότι το σκυλί κάνει μεγάλο κόπο και πρέπει να είναι μεγάλης νοοτροπίας για να μπλοκάρει έναν φασιανό.

Αυτό στην αρχή με δυσαρέστησε αλλά έπειτα συνηδιτοποίησα ότι αυτό το κυνήγι ήθελα να κάνω στην Αγγλία. Ένα δύσκολο κυνήγι που θα έβλεπα τις αντοχές τις δικές μας και των σκύλων μας.

Έτσι το κυνήγι συνεχίστηκε με την αδρεναλίνη να τρέχει στο σώμα κάθε φορά που τα σκυλιά βρίσκονταν σε φέρμα. Εκτός της αδρεναλίνης έτρεχε και πολύ ιδρώτας αφού κάθε φορά που τα σκυλιά μπλόκαραν ένα θήραμα κάποιος έπρεπε να προπορευθεί από τους σκύλους ώστε να βάλουμε το θήραμα στην μέση και να το αναγκάσουμε να σταματήσει το κοτάρισμα και να πετάξει ώστε έπειτα να έχουμε την δυνατότητα βολής.

Όπως είναι κατανοητό αυτό μας κούρασε και έτσι αποφασίσαμε να σταματήσουμε για μια ώρα το μεσημέρι να φάμε κάτι και να ξεκουραστούμε εμείς και οι σκύλοι ώστε να συνεχίσουμε με περισσότερες δυνάμεις.

Τον περισσότερο χρόνο μετά το διάλυμα το καταναλώσαμε και πάλι στο ψάξιμο στα ζαχαρότευτλα, όπου όποιος έχει κυνηγήσει ξέρει την δυσκολία του να περπατάς εσύ και οι σκύλοι μέσα εκεί, έλα όμως που οι φασιανοί και τα άλλα θηράματα ήταν περισσότερο εκεί.

Το κυνήγι συνεχίστηκε μέχρι και λίγο πριν την δύση του ηλίου όπου εκτός των φασιανών μας δόθηκε η ευκαιρία βολής και για άλλα θηράματα όπως φάσσες, πάπιες και μπεκατσίνια.

Πραγματικά ήταν ένα πανέμορφο κυνήγι που δυστυχώς στην Ελλάδα ακόμα δεν μπορούμε να το κάνουμε με τόσο μεγάλη ποιότητα, λόγω του ότι ο άγριος φασιανός που υπάρχει βρίσκεται σε μέρη όπου απαγορεύεται το κυνήγι.

Αυτά που αποκόμισα ως θετικά στοιχεία της βιωσιμότητας του κυνηγίου για το μέλλον στην Ελλάδα είναι δύο.

Η ύπαρξη περισσότερων φυσικών φραχτών οριοθέτησης θηραμάτων ότι θα βοηθήσει περισσότερο το θήραμα στην Ελλάδα και επίσης η επιμονή των ανθρώπων που διοικούν το κυνήγι για περισσότερες απελευθερώσεις θηραμάτων με σκοπό των εμπλουτισμό της πανίδας στον τόπο μας.

Έτσι και αυτή η εξόρμηση έφτασε στο τέλος της. Η εμπειρία ήταν μοναδική και ανέλπιστα απρόσμενη. Θα ήθελα για άλλη μια φορά να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον φίλο μου για τις όμορφες εμπειρίες που έζησα στην Μ. Βρετανία.

Περί Σκοποβολής Όπλων σκοποβολής κ.λ.π. διατάξεων αρθ 18-20

Αριθ. 4325/99 (ΦΕΚ 400 Β'): Χαρακτηρισμός όπλων ως σκοπευτικών Όροι, προϋποθέσεις και διαδικασία χορήγησης αδειών κατοχής όπλων σκοποβολής και φυσιγγίων αυτών Υποχρεώσεις αθλητικών σωματείων, υπευθύνων σκοπευτηρίων και κατόχων όπλων σκοποβολής

Άρθρο 18

Κατοχή όπλων από προσωπικότητες της σκοποβολής 1. Σε άτομα τα οποία έχουν προσφέρει σημαντικές υπηρεσίες στο άθλημα της σκοποβολής ως αθλητές ή παράγοντες είναι δυνατόν να χορηγηθεί ύστερα από αιτιολογημένη πρόταση της αρμοδίας Ομοσπονδίας και εφόσον συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις, άδεια κατοχής (1) σκοπευτικού όπλου της επιλογής του ενδιαφερομένου και οπλοφορίας, προς εξάσκηση στη σκοποβολή.

2. Οι άδειες αυτές ανανεώνονται με την υποβολή των προβλεπομένων από το άρθρο 5 δικαιολογητικών και της σχετικής βεβαίωσης εισήγησης της οικείας Ομοσπονδίας χωρίς την αναφορά σε συμμετοχή αγώνων.

Άρθρο 19

Άσκηση στη σκοποβολή

Δημόσιοι υπάλληλοι, στρατιωτικοί και αστυνομικοί καθώς και όσοι κατέχουν άδεια οπλοφορίας δύνανται να ασκούνται στην σκοποβολή με τα κατεχόμενα από αυτούς όπλα σε δημόσια ή ιδιωτικά σκοπευτήρια με την προϋπόθεση ότι ο κανονισμός λειτουργίας του σκοπευτηρίου επιτρέπει άσκηση στη σκοποβολή με ανάλογα όπλα.

Άρθρο 20

Μεταβατικές Διατάξεις

Όσον αφορά άδειες κατοχής πυροβόλων ραβδωτών όπλων σκοπευτών που χορηγήθηκαν και έχουν λήξει ή είναι εν ισχύ πριν την έκδοση της παρούσας Κ.Υ.Α, θα ανανεωθούν για τα τρία επόμενα έτη με την υποβολή δικαιολογητικών που προβλέπονται από το άρθρο 8 της παρούσης με απαιτούμενη αθλητική δραστηριότητα συμμετοχής σε έξι (6) επίσημους αγώνες σκοποβολής την τελευταία τριετία.

Otterhound το κυνηγόσκυλο των ενυδρίδων

Το Otterhound είναι μια από τις παλαιότερες αγγλικές φυλές η οποία χρονολογείται από την εποχή του Ερρίκου του ΧΙ τον 12ο αιώνα. Την εποχή αυτή ο μεγάλος πληθυσμός των ενυδρίδων, τις είχε καταστήσει μάστιγα για τα διβάρια και τους ποταμούς της Αγγλία. Άρχισαν τότε αρχικά στα διβάρια των μοναστηριών, να χρησιμοποιούν αγέλες κυνηγόσκυλων για να τα προστατεύσουν από αυτές. Ένα από τα πρώτα κυνηγόσκυλα που χρησιμοποιήθηκαν για αυτό το σκοπό ήταν το Otterhound απ΄ όπου πήρε και το όνομα του (Otter-hound κυνηγόσκυλο ενυδρίδων). Το Otterhound χρησιμοποιήθηκε σε αγέλες για να κυνηγήσει την ενυδρίδα στα ποταμών, αρχικά ως το μόνο μέσω για την διατήρηση μιας βασικής πηγής τροφή και αργότερα και σε μια πιο αθλητική μορφή.

Ο βασιλιάς της Αγγλία Ιωάννης (γνωστός από την Magna Carta), κυνηγούσε την ενυδρίδα με μεγάλα δασύτριχα σκυλιά που περιγράφονται εκείνη την περίοδο ως "τραχύ είδος ενός σκυλιού, μεταξύ Bloodhound και terrier". Η βασίλισσα Ελισάβετ η I, ήταν επίσης η πρώτη "κυρία κάτοχος Otterhounds

Τα πρώτα ιστορικά βιβλία παρουσιάζουν το σκληρότριχο Otterhound το οποίο γνωρίζουμε σήμερα να πρώτο-εμφανίζετε γύρω στα 1800.

Το σημερινό Otterhound είναι τεκμηριωμένο ότι έχει αίματα Bloodhound, αλλά και διαφορών άλλων σκληρότριχων γαλλικών κυνηγόσκυλων, καθώς επίσης και του εξαφανισμένου πλέον “κυνηγόσκυλο του νότου”. Επίσης τα Otterhounds και τα terriers, έδωσαν τα αίματα τους για να δημιουργήσουν το Airedale terrier.

Το κυνήγι ενυδρίδων έφθασε στο απόγειο της δημοτικότητάς του λίγο πριν από τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο. Εκείνη την περίοδο υπήρχαν περισσότερα από 500 κυνηγόσκυλα σε 24 καταγεγραμμένες αγέλες για το κυνήγι της ενυδρίδα, εν τούτοις τα περισσότερα από αυτά τα σκυλιά δεν ήταν τα σημερινά καθαρόαιμα Otterhounds. Κατά βάση οι ιδιοκτήτες των αγελών αυτών έκαναν αρκετές διασταυρώσεις ώστε να καταφέρουν να βελτιώσουν τις δυνατότητες κυνηγιού των σκύλων τους. Ένα από τα αποτελέσματα αυτών των εξειδικευμένων διασταυρώσεων, είναι και τα σημερινά Otterhounds

Στις αρχές της δεκαετίας του '70 υπήρξαν εκτενείς αναφορές για δραματική μείωση του πληθυσμού των ενυδρίδων και η ένωση κατόχων Otterhounds ανέλαβε τότε μια επίσημη μελέτη κατά την οποία διαπιστώθηκε ότι οι αλλαγές στις πρακτικές καλλιέργειας δημιουργούσαν διαταραχές στο βιότοπο των ενυδρίδων, κάτι που μαζί με την διαδεδομένης χρήσης των χημικών ουσιών και μόλυνσης των νερών, ήταν υπεύθυνα για τους θανάτους και την μείωση του πληθυσμού των ενυδρίδων

Η δραματική αυτή μείωση οδήγησε σε απαγόρευση του κυνηγίου ενυδρίδων πρώτα στην Αγγλία το 1978 και δυο χρόνια αργότερα στη Σκωτία.

Για να εξασφαλίσουν τότε την συνέχεία της φυλής, οι δύο βασικότεροι κάτοχοι αγελών Otterhound, το Dumfriesshire και το Kendal and District, συνεργάστηκαν με διάφορους αξιόλογους εκτροφείς καθώς επίσης και με τον κυνολογικό όμιλο ώστε να καταχωρηθούν τα καθαρόαιμα άτομα τής φυλής.

Η λέσχη Otterhound δημιουργήθηκε το 1978 και συγκέντρωσε στους κόλπους της όλους τους ενθουσιώδεις εκτροφείς και κατόχους Otterhound, οι οποίοι είχαν την διάθεση να δούλεψαν σκληρά για την συνέχιση της φυλής. Όπως και σε πάρα πολλές άλλες φυλές αυτή η κάμψη ήταν μια μεγάλη ευκαιρία γνώσης και μάθησης για όσους ασχολήθηκαν με την φυλή, άφησε όμως και στους σημερινούς θιασώτες της την ελπίδας και το πάθος να συνεχίσουν.

Σήμερα υπάρχουν λιγότερα από 1000 Otterhounds παγκοσμίως, με σημαντικότερή την παρουσία τους στην Μ. Βρετανία και τις ΗΠΑ, ενώ άτομα της φυλής βρίσκονται επίσης και στις Κάτω Χώρες, τη Σκανδιναβία, τη Γερμανία, την Ελβετία, τον Καναδά, και τη Νέα Ζηλανδία.

Ο τροχός έχει ήδη… ανακαλυφθεί!!!

Αγαπητοί φίλοι κλείσαμε αισίως δυο μήνες από το τέλος της κυνηγετικής περιόδου. Δυο μήνες κατά τους οποίους όπως και εσείς θα έχετε διαπιστώσει τα μοναδικά νέα είναι μια δυο εκθέσεις, το άρθρο του Καραγιαννήδη και το «μέλλον» της ομοσπονδιακής μας θηροφυλακής.

Διαβάσαμε βέβαια και για μια δυο σπορές από κυνηγετικούς συλλόγους όπως και για έναν εμπλουτισμό με πεδινές πέρδικες από την Δ΄ Κ.Ο.Σ.Ε. Θα πρέπει πολύ πιθανόν να περιμένουμε και καθιερωμένη πλέον θηροφύλαξη των αποδημητικών ορτυκιών της Κωπαΐδας και όλα μια χαρά.

Οι υπόλοιποι τέσσερις μήνες μέχρι την νέα κυνηγετική περίοδο θα κυλήσουν και αυτοί και οι μισοί έλληνες κυνηγοί ως άλλα μεταναστευτικά πτηνά θα μεταναστεύσουν προς τις γειτονικές βαλκανικές χώρες για να κυνηγήσουν. Όλα μια χαρά, μάτι να μην μας πιάνει.

Οι υπόλοιποί μισοί που δεν θα καταφέρουν να ξενιτευτούν θα αρκεστούν στα κλασικά. Αν ο καλός θεούλης μας λυπηθεί και μας στείλει λίγα από τα μεταναστευτικά θηράματα της έναρξης έχει καλώς ειδάλλως έχει να πέσει τουφεκιά σε άδειους κάλυκες και όχι μόνο που θα αναστενάξουν οι κάμποι.

Θα μου πείτε για πολλοστή φορά αμάν ρε φίλε όλα μαύρα τα βλέπεις; Δυστυχώς ναι. Ξέρετε συζητώ πολύ συχνά με φίλους και γνωστούς με κυνηγετικές εμπειρίες από όλο τον κόσμο. Σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο δεν περιμένουν το μάννα εξ ουρανού κουνάνε λίγο και τα χέρια τους και προσπαθούν να υπάρχει θήραμα.

Πως θα σας φαίνονταν η ιδέα να υπήρχαν στην έναρξη και θηράματα άλλα πέρα από τα τρυγόνια και τα ορτύκια; Πως θα σας φαίνονταν να ξεκινούσε και το κυνήγι π.χ. του φασιανού που βεβαία θα είχαμε προνοήσει όπως αλλού συμβαίνει να δημιουργούσαμε επαρκή πληθυσμό. Επιστήμονες και επιστημονικές μελέτες υπάρχουν αρκετές ώστε να μας δείξουν τον μπουσούλα για το πώς θα επιτύχουμε να έχουμε θήραμα. Γιατί τι σόι κυνήγι γίνετε στην Ελλάδα χωρίς να έχουμε θήραμα μόνο εμείς παγκοσμίως το έχουμε επιτύχει.

Διομήδης Τσομώκος

editor@Kinigotopos.gr

Ο Θανάσης Κυριτσάκας Απαντά 1/5/09

Από κ lagokynygos.

Πληροφορίες για Σεγγούτσι Μοντερσπσίνο

Πέτρος από Λάρισα θέλω μερικές πληροφορίες, μου έφερε ένας 2 σεγγουτσι μοντερσπσινο κόκκινα λειότριχα, το θηλυκό 8 μηνών το αρσενικό 5, θέλω τι γνώμη σου για το πετιγγρι, μου είπε ότι μόλις γίνουνε 14 μηνών θα μας το στείλει ο μοντερσινο είναι όντως έτσι;

πατρίδα περιμένω και ευχαριστώ

Απάντηση

Πληροφορίες για beagle-harrier

Καλησπέρα.

Εκτιμώ τις γνώσεις και την εμπειρία σας και θέλω την βοήθεια σας. Είμαι από Χανιά και ενδιαφέρομαι να μάθω περισσότερα για το beagle-harrier.αν μπορεί να δουλέψει σε σκληρά τερεν με πέτρα αν σηκώνει κεφάλι για πιο γρήγορο ξεφώλιασμα και τι διαφορές έχει με το beagle.κυνηγώ ήδη με beagle.επίσης ποιες φυλές κάνουν για τα δύσκολα εδάφη και την ξηρασία της Κρήτης.

Σας ευχαριστώ.

Μαυριδακησ Κωστής Χανιά.

Απάντηση

Ο Θωμάς Πετρόχειλος Απαντά 1/5/2009

Ασπροκόκκινο ιρλανδικό Σέττερ

Από κ. Alantalon.

θα ήθελα να μάθω από εσάς κύριε Πετρόχειλε εάν και πού μπορώ να βρω ένα ασπροκόκκινο ιρλανδικό Σέττερ από καλές κυνηγετικές γραμμές, μίας και κυνηγάω με ιρλανδικά κόκκινα και είμαι παρά πολύ ευχαριστημένος. Θα σάς ήμουν ευγνώμων εάν με κατατοπίζατε, γιατί θέλω πολύ να κυνηγήσω και με ένα ασπροκόκκινο.

Σταθεροποίηση φέρμας

Από κ. koker7.

Κύριε Θωμά καλησπέρα. Είμαι νέος κυνηγός και θα ήθελα μερικές συμβουλές. Έχω ένα setter 11 μηνών και Έχω το εξής πρόβλημα. Έχει βγει για μπεκάτσα Έχει φερμάρει από κοντά το πουλί με συνέπεια να μην κρατήσει την φέρμα της για πολύ και τώρα αφού πίστευα ότι όλα πάνε ρολόι την πήγα στην πέρδικα στο σχιστό και είδα ότι στην αρχή έπεφτε πάνω τους. Στο παρελθόν είχε φερμάρει κάνα δυο φορές πέρδικες με τον ίδιο τρόπο μετά μου έκανε κάτι φέρμες κοντινές και μετά έπεσε σε ένα κοπάδι και τρελάθηκε με συνέπεια την τελευταία φορά που πήγα τις ξεσήκωνε. Δεν Έχω τουφεκίσει πουλί εκτός από ένα ιταλικό το οποίο ήταν και σωστά χτυπημένο με φερμα σταθερή. Τι μπορώ να κάνω να την σταθεροποιήσω; πιστεύω ότι με σας θα βρω τις πραγματικές απαντήσεις και τις λύσεις. Ευχαριστώ για το χρόνο σας!!!!!!