Σάββατο, 1 Αυγούστου 2009

Το Spaniel του Pont-Audemer




«Ο μικρός κλόουν των ελών»

Η ακριβής καταγωγή του Spaniel του Pont-Audemer όπως και πολλών άλλων αρχαίων φυλών παραμένει άγνωστη. Θεωρείται ως μια από τις παλαιότερες φυλές Σπάνιελ στο Pont Audemer, στην περιοχή Eure της Γαλλίας,
Πηγές αναφέρουν ότι η φυλή αναπτύχθηκε στην περιοχή Pont Audemer κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα. Μια πρώτη εκδοχή αναφέρει ότι αυτή η φυλή δημιουργήθηκε όταν διασταυρώθηκε μια παλαιά γηγενής στο Pont Audemer φυλή σπανιέλ, με ένα ιρλανδικό σπανιέλ ύδατος. Κατ’ άλλους λέγετε ότι τα poodle και τα barbet συμμετείχαν σε πολύ μεγάλο ποσοστό στην δημιουργία του Pont-Audemer με δεδομένο ότι και οι δύο αυτές φυλές υπήρχαν στη Γαλλία κατά το διάστημα που εικάζετε η εμφάνιση της φυλής του Spaniel του Pont-Audemer. Τέλος αν και δεν υπάρχουν απτά τεκμήρια και τα βρετανικά και ιρλανδικά σπανιέλ καθώς επίσης και τα Γαλλικά σπανιέλ από πολλούς θεωρούνται ότι γενετικά συνέβαλαν στην δημιουργία του Spaniel του Pont-Audemer.
Το Spaniel του Pont-Audemer είναι ένα άριστο σκυλί κυνηγιού του οποίου η επιδεξιότητα να κυνηγά στα Γαλλικά έλη είναι θρυλική. Αν και η φυλή θεωρείται ως ένα εξαίρετο σκυλί υπόδειξης, στην πραγματικότητα το Spaniel του Pont-Audemer ίσως είναι ένα από τα κορυφαία σκυλιά για το κυνήγι υδροβίων στα έλη.
Χαρακτηριστικό αυτής της επιδεξιότητας του είναι και το προσωνύμιο που πολλοί Γάλλοι κυνηγοί του προσήψαν ως "le petit clown des marais" (ο μικρός κλόουν των ελών)
Η φυλή είναι αρκετά διαδεδομένη στις γειτονικές με το Pont Audemer περιοχές της Νορμανδίας και της Πικαρδίας. Αλλά δυστυχώς δεν χαίρει ανάλογης εκτίμησης στις υπόλοιπες περιοχές της Γαλλίας, πολύ περισσότερο δε σε άλλες χώρες πλην της Γαλλίας.
Ο πληθυσμός της φυλής δεν ήταν ποτέ σε μεγάλους αριθμούς, ενώ δέχθηκε ακόμα μεγαλύτερη πίεση όταν άρχισαν να εισάγονται στην Γαλλία διαφορές Αγγλικές φυλές. Η ειδίκευση της φυλής στο κυνήγι του βάλτου και των υδροβίων, επηρέασε αρκετά την εξέλιξη και την διάδοση της, μίας και οι περισσότεροι ευρωπαϊκοί κυνηγοί προτιμούν τα σκυλιά γενικού κυνηγίου ενώ δυστυχώς και οι Γάλλοι κυνηγοί δεν έδειξαν τον απαιτούμενο «ενθουσιασμό» για την φυλή.
Ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος είχε σχεδόν καταστρεπτική επίδραση στη φυλή. Τα άτομα αναπαραγωγής μειώθηκαν δραματικά και η φυλή έφτασέ στο χείλος της εξαφάνισης και μόνο ένας πολύ μικρός αριθμός δειγμάτων της κατάφερε να επιζήσει.
Ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος, 22 χρόνια αργότερα μείωσε ακόμα περισσότερο τον αριθμό τους και τότε σε μια προσπάθεια για να σωθεί η φυλή κρίθηκε απαραίτητο να διασταυρωθούν τα εναπομείναντα Spaniels του Pont-Audemer, με ιρλανδικά σπανιέλ ύδατος. Αυτό συνέβη κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '50.
Παρ' όλες αυτές τις προσπάθειες λιγότερες από 100 εγγραφές σε όλη την Γαλλία γίνονταν ετησίως. Ο αριθμός της φυλής συνέχισε να μειώνεται και η όλη κατάσταση επιδεινώθηκε ακόμα περισσότερο όταν εμφανίστηκαν και προβλήματα λόγω της κλειστής αναπαραγωγής και των αιμομιξιών.
Το μόνο παρήγορο είναι ότι τελικώς η φυλή τέθηκε κάτω από την προστασία της Society of Havraise, ενώ ένα κλαμπ το οποίο αντιπροσωπεύει το Spaniels του Pont-Audemer μαζί με το σπανιέλ της Πικαρδία και το μπλε σπανιέλ της Πικαρδία, έχει πλέον αναλάβει την διάσωση και ανάκαμψή της φυλής.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.