Τρίτη, 1 Σεπτεμβρίου 2009

AMERICAN FOXHOUND FCI

Αμερικανικός Αλωπεκοθήρας


ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: στα Ελληνικά Τσομώκος Διομήδης
ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ : ΗΠΑ
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΑΡΧΙΚΩΝ ΕΓΚΥΡΩΝ ΠΡΟΤΥΠΩΝ : 02.11.1979.
ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΗ : Κυνηγόσκυλο.
ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ F.C.I. : Ομάδα 6 Ιχνηλάτες και συναφής φυλές
τμήμα 1,1 μεγάλου μεγέθους κυνηγόσκυλα.
με εξέταση εργασίας.
ΚΕΦΑΛΙ : Πρέπει να είναι αρκετά μακρύ και ελαφρώς θολωτό στο ινίο.
ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΚΡΑΝΙΟΥ:
Κρανίο : Ευρύ και γεμάτο.
Μετωπιαίο στοπ : Ελαφρώς τονισμένο.
ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ:
Ρύγχος : Ικανοποιητικού μήκους, ίσιο και κανονικό.
Μάτια : Μεγάλα, τοποθετημένα σε σωστή απόσταση, μαλακής ευγενικής και ικετικής έκφραση κυνηγόσκυλου. Χρώματος καφετί ή φουντουκί.
Αυτιά : Τοποθετημένα σχετικά χαμηλά, μακριά, φθάνοντας όταν τράβιονται σχεδόν, εάν όχι ακριβώς ως την άκρη της μύτης, εξαίρετης υφής, αρκετά ευρεία, με σχεδόν ολοκληρωτική απουσία στυτικής δύναμης (να σηκώνονται), κοντά στο κεφάλι με την μπροστινή άκρη να στρέφει ελαφρώς προς το μάγουλο, στρογγυλά στην άκρη τους.
ΛΑΙΜΟΣ : Ανερχόμενος ελαφρά από τους ώμους, δυνατός στην δομή του, χωρίς όμως να είναι χονδροειδής, μέσου μήκους. Η τραχεία καθαρή και απαλλαγμένη από πτυχές, εντούτοις ένα μικρό ζάρωμα κάτω από τη γωνία του σαγονιού, είναι επιτρεπτό.
ΣΩΜΑ :
Πλάτη : Σχετικά μακριά, μυώδης και ισχυρή.
Οσφυϊκή χώρα : Ευρεία και ελαφρώς κεκλιμένη.
Στήθος : Πρέπει να είναι βαθύ με χώρο για τους πνεύμονες, στενότερο αναλογικά ως προς το βάθος του από το αγγλικό κυνηγόσκυλο, 28 ίντσες περίμετρο (71 εκατ.) σε ένα κυνηγόσκυλο 23- ιντσών (58 εκατ.) είναι καλό.
Πλευρά : Καλά ανεπτυγμένα, τα τελευταία πλευρά πρέπει να εκτίνονται σωστά προς τα πίσω.
Πλευρές : Ένα πλευρό 3-ιντσών (7.6 εκατ.) επιτρέπεται να είναι ελαστικό.
ΟΥΡΑ : Τοποθετημένη σχετικά ψηλά φέρεται εύθυμα, χωρίς όμως να στρέφεται προς τα εμπρός πάνω από την πλάτη, με ελαφρά καμπύλη, με πολύ μικρή τρίχα.
ΑΚΡΑ
ΕΜΠΡΟΣΘΙΑ: Μπροστινά πόδια ίσια, ικανοποιητικής δομής οστών
Ώμοι :Κεκλιμένοι, σαφείς, μυώδεις, χωρίς όμως να είναι χονδροειδείς, δίνοντας την εικόνα της άνεσης στη δράσης της ζωντάνιας και της δύναμης.
Μετακάρπιο : Κοντό και ίσιο.
Μπροστινά πέλματα : Αλεπουδίσια. Δάχτυλα που σχηματίζουν αψίδα, ισχυρά νύχια, μαξιλάρια πλήρείς και σκληρά.
ΟΠΙΣΘΙΑ ΑΚΡΑ:
Ισχία και μηροί : Ισχυρά και μυώδεις, δίνοντας αρκετή δύναμη στην ώθηση.
Μηροκνήμιο : Ισχυρό και σωστά ανεπτυγμένο.
Ταρσοί : Σταθεροί, συμμετρικοί και ελαφρώς κεκλιμένοι.
Οπίσθια πέλματα : Σφιχτά και σταθερά.
ΤΡΙΧΩΜΑ
ΤΡΙΧΑ :Σφιχτή, σκληρό τρίχωμα μέσου μήκους.
ΧΡΩΜΑ :Οποιοδήποτε χρώμα.
ΥΨΟΣ :
Τα αρσενικά δεν πρέπει να είναι κάτω από 22 ή πάνω από 25 ίντσες (56-63.5εκατ.).
Τα θηλυκά δεν πρέπει να είναι κάτω από 21 ή πάνω από 24 ίντσες (53-61 εκατ.), μετρούνται πάνω από την πλάτη στην άκρη των ακρωμίων, το σκυλί πρέπει να στέκεται σε φυσική θέση με τα πόδια του σωστά κάτω από αυτό.
ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ: Οποιαδήποτε απόκλιση από τα προηγούμενα σημεία πρέπει να θεωρηθεί ελάττωμα και η σοβαρότητα με την οποία το ελάττωμα αυτό θα πρέπει να αξιολογηθεί, πρέπει να είναι στην ακριβή αναλογία με τον βαθμό απόκλισης του και την επίδρασή της επάνω στην υγεία και την ευημερία του σκυλιού.
  1. Κρανίο πολύ επίπεδο, στενό κατά μήκος της κορυφή του, υπερβολή του θόλου.
  2. Ρωμαϊκή μύτη, ή που στρέφεται προς τα επάνω, δίνοντας την έκφραση επίπεδου (πλακουτσουδερού) προσώπου.
  3. Ρύγχος μακρύ και έντονο, με απότομο κόψιμο κάτω από τα μάτια, ή πολύ κοντό.
  4. Μάτια μικρά, αιχμηρά και να μοιάζουν με terrier, ή προεξέχοντα.
  5. Αυτιά κοντά, τοποθετημένα ψηλά, ή με τάση να σηκωθούν προς τα επάνω στο σημείο της βάσης τους.
  6. Λαιμός χοντρός, κοντός, άτσαλος, ο οποίος φέρεται στην ίδια γραμμή με την άκρη των ώμων.
  7. Τραχεία με λωγάνιον και πτυχές δέρματος σε μεγάλο βαθμό.
  8. Πλάτη πολύ μακριά, ταλαντευόμενη ή ανορθωμένη (καμπουριαστή) πλάτη.
  9. Οσφυϊκές χώρες επίπεδες, στενές.
  10. Στήθος δυσανάλογα ευρύ ή με έλλειψη βάθους.
  11. Πλευρά επίπεδα.
  12. Ουρά μακριά. Καμπύλη σε μορφή τσαγέρας ή κλίση προς τα εμπρός από τη βάση. Ποντικοουρά. Ολοκληρωτική απουσία τρίχας.
  13. Στραβά εμπρόσθια πόδια.
  14. Ώμοι ίσιοι, κατακόρυφοι.
  15. Αγκώνες που στρέφονται προς τα έξω
  16. Άρθρωση του Καρπού προς τα εμπρός ή που κλίνει προς τα πίσω.
  17. Ταρσοί που ενώνονται στο πίσω μέρος τους ή ίσιοι ταρσοί.
  18. Πέλματα μακριά, ανοικτά ή απλωμένα.
  19. Έλλειψη μυών και δύναμης ώθησης.
  20. Τρίχωμα κοντό, λεπτό, ή μαλακής φύσης.
Κλίμακα των σημείων
Κεφάλι
Κρανίο 5
Ρύγχος 5
Μάτια 5
Αυτιά 5 20
Σώμα
Λαιμός 5
Στήθος και ώμοι 15
Πλάτη, οσφυϊκή χώρα και πλευρά 15 35
Σύστημα τροχασμού
Εμπρόσθιας πόδια 10
Ισχία, μηροί, οπίσθια πόδια 10
Πέλματα 15 35
Τρίχωμα και ουρά
Τρίχωμα 5
Ουρά 5 10
Σύνολο 100
Οποιοδήποτε σκυλί που παρουσιάζει σαφείς φυσικές ή ανωμαλίες συμπεριφοράς θα πρέπει να αποκλείετε.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Τα αρσενικά ζώα πρέπει να έχουν δύο εμφανείς κανονικούς όρχεις που κατεβούν πλήρως στο οσχέων.

Ποσότητα VS Ποιότητα


Σπανίως και τα δυο


Πριν από αρκετά χρόνια μαζί με 2-3 καλούς φίλους, οργανώσαμε ένα κυνηγετικό τετραήμερο στην έναρξη του κυνηγίου στην ευρύτερη περιοχή της Ορεστιάδας. Τότε με σχεδόν ανύπαρκτο τον κυνηγετικό τουρισμό στις υπόλοιπες βαλκανικές χώρες, (τουλάχιστον στην σημερινή έκταση), οι πληθυσμοί των ορτυκιών στην Θράκη, αλλά και σε όλη την βόρια Ελλάδα ήταν εκπληκτικοί. Το ταξίδι διαρκούσε τότε από Αθήνα κάτι λιγότερο από 15 ώρες, όμως οι ατέλειωτοι κάμποι τις Θράκης, οι πράσινες πινελιές από τα διάσπαρτα καβάκια και η μυρωδιές του Άρδα αποζημίωναν και συνεχίζουν ακόμα και σήμερα να αποζημιώνουν το κυνηγό επισκέπτη.
Από τις πρώτες κιόλας εξόδους κατάλαβα τι θα συνέβαινε. Οι αριθμοί ορτυκιών ήταν πραγματικά εκπληκτικοί, όμως η ποιότητα κυνηγίου! (πάντα με βάση τα δικά μου κριτήρια), πολύ κάτω του αναμενόμενου.
Τα ορτύκια σε μεγάλους αριθμούς μέσα σους σιτοκαλαμώνες άρχιζαν να κοταρίζουν ασταμάτητα μπροστά από τα σκυλιά ως τα φυσικά όρια των καλαμιών (δρόμους, σούδες κλπ), εκεί και μη έχοντας πλέον κάλυψη ξεσηκώνονταν μονά τους με την μορφή κοπαδιού. 7-8 ακόμα και περισσότερα ορτύκια ξεπετάγονταν σχεδόν ταυτόχρονα, κάνοντας τις καραμπίνες να παίρνουν φωτιά. Η κάρπωση σε όσους άρεσε αυτή η κατάσταση θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί πάνω από ικανοποιητική, όμως για τους σκυλούς δεν ήταν και η καλύτερη εμπειρία.
Το κυνήγι μας στον ακριτικό Έβρο μετά από λίγες μέρες τελείωσε αφήνοντας μας πολλές και δυνατές συγκινήσεις, όμως το ότι καρπωθήκαμε ικανοποιητικούς αριθμούς ορτυκιών δεν μας κάλυψε πλήρως κυνηγετικά και αυτό ήταν ένα από τα μεγαλύτερα και σημαντικότερα μαθήματα που εδώ και χρόνια έχω πάρει.
Μετά από λίγες μέρες αφότου γυρίσαμε από το ταξίδι μας, αποφασίσαμε να επισκεφτούμε την κοντινή μας Κωπαΐδα. Εκεί σε ένα βιότοπο τελείως διαφορετικό από τον Έβρο, βρήκαμε πολύ λιγότερα ως ελάχιστα πουλιά, όμως το ολοκληρωμένο κυνήγι με τον σκύλο να ψάχνει την μια και μοναδική αναθυμίαση σε δεκάδες στρέμματα τριφυλλιών, να φτάνει στο ορτύκι, να το ποντάρει, να μένει στην φέρμα και μετά να έρχεται η τουφεκιά και το απόρτ, δίνει πιστεύω μια άλλη πολύ πιο ολοκληρωμένη κυνηγετική διάσταση.
Είμαι σχεδόν σίγουρος ότι δεν είμαι ο μόνος ο οποίος δεν θα αντάλλασσε αυτό το ένα σωστά κυνηγημένο ορτύκι, ούτε με 20 προγκιγμένα. Και αυτό γιατί ο σημερινός κυνηγός δεν είναι ο κυνηγός συλλέκτης τροφής, αλλά ο κυνηγός διαχειριστής, ο οποίος δεν κυνηγά και δεν πρέπει να κυνηγά απλά και μόνο για την κάρπωση του θηράματος, αλλά κυνηγά για την όλη κυνηγετική διαδικασία και φιλοσοφία που απορρέουν από αυτό καθ’ αυτό το κυνήγι.
Φωτογραφίες και αναφορές σε δεκάδες θηράματα δεν αποτελούν ούτε δείγμα κυνηγετικής δεινότητας, ούτε κυνηγετικής σοφίας, αντιθέτως αποτελούν απόδειξη κάκιστης ποιότητας κυνηγετικής ηθικής, πλήρη έλλειψη κυνηγετικής παιδείας, αγνοία σε σημείο βλακείας του θηραματικού μας status και μια ακόμα απόδειξη βλακώδους ικανοποίησης του οποιοδήποτε λανθάνον εγωισμού.

American Foxhound

Οι αριστοκράτες του νέου κόσμου

Το Αμερικάνικο Foxhound αν και αμερικάνικο, είναι αρκετά παλαιότερο από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο αμερικανικός αλωπεκοθήρας είναι ξάδερφος στον αγγλικού αλωπεκοθήρα, με τον οποίο έχουν σχεδόν όμοια εμφάνιση. Πρώτο-εισήχθησαν στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1650 από τον Robert Brooke και συνδεθήκαν άμεσα με τις ανώτερες κοινωνικές τάξης της Αμερικής και το δημοφιλές σε αυτές, κυνήγι της αλεπούς. Οι πρώτοι Αμερικανοί αριστοκράτες, αφιέρωσαν πολύ χρόνο και χρήμα για την προώθηση και την ανάπτυξη της φυλής. Οι Αμερικανικοί θιασώτες της, αναζητούσαν ένα σκυλί που θα μπορούσε να τα καταφέρει μονό του στο κυνήγι της αλεπούς, καθώς επίσης και να είναι εξίσου ικανό στην δίωξη των ελαφιών, για αυτό ένας γρηγορότερος και πιο στιλπνός αλωπεκοθήρας σκύλος ήταν αναγκαίος. Για να το επιτύχουν αυτό Ιρλανδικοί και Γαλλικοί αλωπεκοθήρες προστέθηκαν στα μέχρι τότε αγγλικά αίματα και μέχρι το 19ο αιώνα ο αμερικανικός αλωπεκοθήρας άρχισε να γίνεται αναγνωρίσιμος ως ξεχωριστή φυλή.

Οι περισσότεροι από τους πρώτους ηγέτες των αμερικανικών αποικιών ήταν εραστές του κυνηγίου δίωξης και εργαστήκαν πάρα πολύ σκληρά για να δημιουργήσουν μια όσο το δυνατόν πληρέστερη γραμμή κυνηγόσκυλών. Ένας από τους μεγάλους θιασώτες της φυλής ήταν και ο George Washington (Wash) Mauphin ο οποίος διατηρούσε μια αρκετά μεγάλη αγέλη κυνηγόσκυλων Foxhound στα βουνά του Vernon. Ήταν πολύ υπερήφανος για τα σκυλιά του αυτά και δεν έχανε ευκαιρία να προσπαθεί να τα βελτιώνει συνεχώς. Το 1770, εισήγαγε διάφορα κυνηγόσκυλα από την Αγγλία, και το 1785, ο Γάλλος, La Fayette, του έστειλε διάφορα γαλλικά Foxhound. Λέγονταν για αυτά τα σκυλιά ότι οι φωνές τους ηχούσαν όπως οι "καμπάνες της Μόσχας". Αυτά ακριβώς τα κυνηγόσκυλα της Βιρτζίνια ήταν ο ακρογωνιαίος λίθος του σημερινού αμερικανικού Foxhound.

Ο αμερικανικός αλωπεκοθήρας σκύλος ήταν μια από τις πρώτες φυλές που αναγνωρίστηκαν από τον αμερικανικό κυνολογικό όμιλο το 1886. Αν και λίγοι αμερικανικοί αλωπεκοθήρες καταχωρούνται στον Αμερικανικό Κυνολογικό Όμιλο (AKC) ετησίως, υπάρχουν πάρα πολλοί που καταγράφονται στα βιβλία καταγωγών των διαφορών αθλητικών κυνηγετικών ομίλων. Η φυλή είναι ιδιαίτερα δημοφιλής στο αμερικανικό νότο και χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα στο κυνήγι, είναι δε μια από τις λίγες φυλές που παραμένει σταθερά προσηλωμένη στον αρχικό κυνηγετικό ρόλο της.

Σήμερα, υπάρχουν διάφορες γραμμές αμερικανικού αλωπεκοθήρα όπως η Trigg, July, Calhoun, Hudspeth, Goodman και η Walker. Όλες αυτές οι παραλλαγές θεωρούνται μέρος των αναγνωρισμένων από τον Αμερικανικό Κυνολογικό Όμιλο προτύπων της φυλής.

Ο Θανάσης Κυριτσάκας Απαντά 1/9/2009

Από κ Ντίνος

Ξεκίνημα νεαρού ιχνηλάτη

Αγαπητέ κ. Κυριτσάκα. Θα ήθελα να σας ρωτήσω πως θα ξεκινήσω έναν νεαρό ιχνηλάτη στην εξοικείωση του με το θήραμα, πως θα του δώσω να καταλάβει τι είναι αυτό που θέλω από αυτόν, τι είναι θήραμα και τι δεν είναι; Το κουνέλι είναι αρκετό ή πρέπει να κάνω και κάτι περισσότερο;

Απάντηση

Ο σκύλος μέχρι την ηλικία των 20 μηνών μεγαλώνει πνευματικά και σωματικά και όπως είναι λογικό πρέπει να προσαρμόσουμε την εκπαίδευσή του σύμφωνα με τις πνευματικές και σωματικές ικανότητες που έχει στη διάρκεια της ηλικίας του.

Παρακάτω σας δίνω ένα πρόγραμμα εκπαίδευσης προσαρμοσμένο στην ηλικία και στις αντίστοιχες ικανότητες του σκύλου που πρέπει να τηρήσετε με υπομονή και επιμονή, εκπαιδεύοντας το σκύλο αυστηρά μόνο του, χωρίς μεγάλα σκυλιά για να μπορέσει να πάρει πρωτοβουλία σ’ όλες τις φάσεις του κυνηγιού και σταδιακά να αποκτήσει τις απαραίτητες εμπειρίες.

Φυσιολογικά ένας ιχνηλάτης ξεκινάει την εκπαίδευση στο λαγό στο δεύτερο έτος της ηλικίας του, όπου αποκτά τις πρώτες εμπειρίες, συνεχίζει στο τρίτο έτος όπου ολοκληρώνεται σε μεγάλο ποσοστό και σταθεροποιείται κυνηγετικά στο τέταρτο έτος.

ΜΕΧΡΙ 12 ΜΗΝΩΝ

  • Αυστηρή εκπαίδευση υπακοής σε εντολές και κάλεσμα
  • Εξοικείωση με παντός είδους θορύβους και σταδιακά στις τουφεκιές
  • Βόλτες τακτικές ιδιαίτερα σε βουνά για προσαρμογή στο κυνηγετικό περιβάλλον
  • Κολύμπι και νερά γενικώς
  • Να του μάθετε να πηδάει εμπόδια είτε φυσικά είτε τεχνητά
  • Γνωριμία με οικόσιτα ζώα, κατσίκια, πρόβατα κ.λ.π.
  • Κουνέλι από τους 6 μήνες και πάνω και 3-4 φορές το μήνα. (δημιουργείστε ντορούς εύκολους και δύσκολους)

ΑΠΟ 12-24 ΜΗΝΕΣ

  • ΛΑΓΟΣ ΕΚΤΡΟΦΕΙΟΥ. Μπορεί να ξεκινήσει και σε ηλικία 9-10 μηνών αν είναι μικρόσωμη ράτσα. Σε μεγάλα εκπαιδευτήρια 100-150 στρεμμάτων κατά προτίμηση για ένα μήνα περίπου. Εδώ θα μάθει όλες τις φάσεις του κυνηγιού. Ψάξιμο, πλησίασμα, ξεσήκωμα και καταδίωξη στο μέτρο της σωματικής του αντοχής, χωρίς να κουραστεί υπερβολικά που είναι καταστροφικό για τη μικρή ηλικία.
  • ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΛΑΓΟΣ. Τακτικές εξόδους σε ελεύθερο περιβάλλον πλέον με αντικειμενικό σκοπό να σηκώσει μόνο του τον πρώτο «άγριο» λαγό.
  • ΑΛΕΠΟΥ (αφού πρώτα ξεσηκώσει και καταδιώξει μπόλικους λαγούς) Σε φρέσκο ντορό αλεπούς χρήση κολάρου κατά προτίμηση

ΑΠΟ 24-36 ΜΗΝΕΣ

  • ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΛΑΓΟΣ
  • ΔΙΟΡΘΩΣΗ ΛΑΘΩΝ
  • ΤΕΛΙΚΟ ΝΤΡΕΣΣΑΡΙΣΜΑ

Από κ Μπέσας

Beagles σε ομάδα;

Κύριε Κυριτσάκα καλημέρα σας. Ζω στην Αθήνα και από πέρσι ξεκίνησα να κυνηγώ λαγό. Αποφάσισα να αγοράσω και έναν ιχνηλάτη και ως πρώτη επιλογή μου είναι τα beagles καθαρά λόγω χώρου. Αν και σχεδόν το είχα αποφασίσει με απέτρεψαν λέγοντας μου ότι η συγκεκριμένη φυλή είναι αποδοτική μόνο σε ομάδα και ότι ένα ζώο μόνο του δεν μπορεί να κάνει τίποτα. Θα ήθελα την άποψη σας πάνω σε αυτό η οποία θα με βοηθήσει πολύ στην επιλογή μου.

Σας ευχαριστώ

Απάντηση

Τα Μπηγκλ είναι πολύ παλιά ράτσα με μεγάλη διασπορά σε Ευρώπη και Αμερική. Εξαιρετικός ιχνηλάτης για μικρά θηράματα και κυρίως για το λαγό. Πολύ καλή μύτη, μεγάλο κυνηγετικό πάθος, ιχνηλάτης δραστήριος, ενεργητικός, εκρηκτικός πολλές φορές με τεράστιες αντοχές στην καταδίωξη. Στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες θεωρείται κλασικό λαγόσκυλο.

Αποδοτική ράτσα σε ομάδα δεν είναι μόνο τα Μπηγκλ αλλά η πλειονότητα των ιχνηλατών της Ευρώπης και ιδιαίτερα αυτοί που κυνηγούν στη Γαλλία, Ιταλία, Αγγλία, Βέλγιο, Ολλανδία κλπ, όπου συνηθίζεται το κυνήγι με ομάδες ιχνηλατών. Όμως δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα αυτά τα σκυλιά να κυνηγήσουν και μόνα τους, άλλωστε κανένας ιχνηλάτης δεν μπαίνει σε ομάδα αν πρώτα δεν εκπαιδευτεί μόνος του μέχρι την ηλικία των δυο ετών περίπου.

Βέβαια πρέπει να ξεκαθαρίσουμε τι σημαίνει «ομάδα» ιχνηλατών, από πόσα σκυλιά πρέπει να αποτελείται και τι επίπεδο πρέπει να έχουν τα μέλη της. Δεν νοείται ομάδα ιχνηλατών ένα μπουλούκι τυχαίων σκύλων, η ομάδα χρειάζεται πολύ δουλειά, κόπο και συνεχή προσπάθεια για να διατηρηθεί σαν ένα αρμονικό και ομοιογενές σύνολο με διάρκεια ζωής, συνεχή ανανέωση και άριστο κυνηγετικό επίπεδο.

Θα πάρουμε σαν παράδειγμα τους επίσημους αγώνες λαγού που γίνονται στις περισσότερες χώρες, κάτω από τον έλεγχο της FCI. Η συνηθισμένη ομάδα στους αγώνες λαγού αποτελείται από 6 ιχνηλάτες το μέγιστο ή 4 ιχνηλάτες και σπάνια 2 ιχνηλάτες.

Κάθε ομάδα με διαφορετικό αριθμό σκύλων αποτελεί και διαφορετική κλάση και δεν διαγωνίζονται μαζί, μόνο ομάδες με τον ίδιο αριθμό ιχνηλατών.

Στους αγώνες, κάθε σκύλος της ομάδας βαθμολογείται ατομικά και στο τέλος γίνεται πρόσθεση των ατομικών βαθμών για να πάρουμε το σύνολο της ομάδας. Πολύ απλά είναι φανερό πως η ομάδα που έχει πολύ καλά άτομα παίρνει και τον μεγαλύτερο βαθμό, που σημαίνει πως τα άτομα κάνουν την ομάδα και όχι η ομάδα τα άτομα.΄

Άρα κάθε ιχνηλάτης της ομάδας πρέπει να έχει σαν άτομο άριστα κυνηγετικά προσόντα πριν απ’ όλα, δηλαδή να κυνηγάει καλά μόνος του και επιπλέον όταν εργάζεται στην ομάδα να έχει καλή συνεργασία χωρίς ακραία ανταγωνιστικότητα, ζήλια και αυταρχικότητα, που δεν δημιουργούν ομαδική ομοιογένεια.

Το συμπέρασμα λοιπόν κ Μπέσα είναι ότι πρώτα είναι ο σκύλος και μετά η ομάδα, οπότε μπορείτε να πάρετε το Μπηγκλ, το οποίο εκ των πραγμάτων θα εκπαιδευτεί μόνο του, θα μάθει μόνο του και θα κυνηγάει μόνο του χωρίς πρόβλημα.

Ο Θωμάς Πετρόχειλος Απαντά 1/9/2009

Μπλοκάρισμα

Από κ. spira.

Κύριε Πετρόχειλε έχω ένα Σέττερ 19 μηνών αρσενικό. Είναι σωστό κατά την έρευνα, τη φέρμα και το απορτ. Το πρόβλημα είναι ότι ανοίγεται πάρα πολύ κάποιες φορές κι αυτό είναι πρόβλημα στο πυκνό, γιατί αργεί να γυρίσει παρόλα τα σφυρίγματά μου. Φυσικά όταν επανέρχεται του λέω μπράβο. Επίσης όταν θέλω να το σταματήσω κατά την έρευνά του για οποιοδήποτε λόγω, δεν ακούει αμέσως παρά μόνο με πολλές φωνές. Τι πρέπει να κάνω για να ακούει όταν χρειάζεται χωρίς αντιρρήσεις;

Το πρόβλημά σας είναι ότι η εκπαίδευση του σκύλου σας είναι ελλιπής. Δεν είναι δυνατόν όπως λέτε να είναι σωστό κατά την έρευνα και ταυτόχρονα να χάνεται, να αργεί να γυρίσει και να μην μπλοκάρεται όταν θέλετε να το σταματήσετε. Έχω την εντύπωση ότι ζητάτε πολλά από τον νεαρό σκύλο σας, χωρίς να του έχετε προσφέρει τη δουλειά η οποία θα δικαιολογούσε να τα απαιτήσετε από αυτόν.

Θα πρέπει να ξαναεπανέλθετε στην βασική του εκπαίδευση, να αρχίσετε τα μπλοκαρίσματα σας πάλι από πολύ μικρές αποστάσεις από τις οποίες ξέρετε ότι ο σκύλος να υπακούσει και σιγά σιγά να αυξήσετε τις αποστάσεις αυτές μέχρι τα μπλοκαρίσματα και οι αλλαγές κατεύθυνσης κατά την έρευνα να φτάσουν τις αποστάσεις των 250 και 300 μέτρων, ώστε να μπορείτε να ελέγξετε το σκύλο σας στον κυνηγότοπο.

Εάν αυτή τη στιγμή χρησιμοποιείτε ηλεκτρονικό κολάρο ώστε να κάνετε εύκολα και άμεσα εφικτές τις ανακλήσεις σας, το πιθανότερο είναι ότι ο σκύλος σας θα πάρει φοβίες και θα χάσει κάθε διάθεση για πρωτοβουλία, πειραματισμό και ίσως χάσει και μεγάλο μέρος από τη διάθεσή του για κυνήγι.

Κυνήγι σε μικρόπουλα

Από κ. Δημήτρη.

Αγαπητέ κύριε Πετρόχειλε. Έχω ένα νεαρό πόιντερ και εδώ και λίγο καιρό το βγάζω εκπαιδευτικά σε ορτύκια. Δεν περιμένω πολλά από ένα νεαρό ζώο όμως, αυτό που πραγματικά με εκνευρίζει είναι ότι κυνηγά πάρα πολύ τα διάφορα μικρόπουλα που σηκώνονται από μπροστά του. Τι θα με συμβουλεύατε να κάνω γι’ αυτό;

Σας ευχαριστώ πολύ.

Είναι επόμενο το σκύλο σας να συμπεριφέρεται έτσι τη στιγμή που εκδηλώνει το κυνηγετικό του ένστικτο χωρίς να ξέρει τι ακριβώς πρέπει να κυνηγήσει κι έτσι κυνηγάει οτιδήποτε πεταχτεί μπροστά του. Απ’ την άλλη το ντόπιο ορτύκι είναι το δυσκολότερο θήραμα για να ξεκινήσει σκύλο σας, ο οποίος για να έχει μια σχετική επιτυχία πρέπει να περάσει πολλούς μήνες μέσα στον κάμπο για να το καταφέρει, με την προϋπόθεση βέβαια ότι παράλληλα με τις εξόδους αυτές συνεχίζεται κανονικά την εκπαίδευση βασικής υπακοής, ώστε κάποια στιγμή που ο έλεγχο σας επάνω του θα έχει βελτιωθεί, να μπορέσετε να τον αποτρέψετε από το να κυνηγάει τα μικρόπουλα.

Πρέπει όμως τώρα που άνοιξε το κυνήγι να σκοτώνονται τα ορτύκια τα οποία πετάγονται και να αδιαφορείτε για όλα τα υπόλοιπα μικρόπουλα και έτσι σιγά σιγά θα καταλάβει ότι αυτό είναι το θήραμα το οποίο μας ενδιαφέρει και όχι οτιδήποτε άλλο.

Μικρά αλλά όχι ασήμαντα 1/9/2009

Μπορεί ο υπουργός να μην συναίνεσε για οποιαδήποτε οικονομική αύξηση στα τέλη αδειών θήρας, οι ομοσπονδίες μας όμως αποφάσισαν με δημοκρατικές πάντα διαδικασίες, για έκτακτες εισφορές.

Θα ήθελα να ξέρω τι ψήφισε αυτός ο πρόεδρος που εξελέγη μονός του, απόντων του ίδιου του συμβουλίου του. Να μου πεις τι να τους κάνουμε τους άλλους, ο σύλλογος είναι ο πρόεδρος και ο πρόεδρος είναι ο σύλλογος.

Δώρο μία άδεια αν πήγαινες 10, ακούγεται ότι έκαναν σε προσφορές τους κάποιοι κυνηγετικοί σύλλογοι. Δεν μου ακούγεται κακό, άλλωστε ο Αύγουστος ήταν πάντα ο μήνας των εκπτώσεων.

Περιμένουμε και τα δικά σας «Μικρά αλλά όχι ασήμαντα» νέα τα οποία μπορείτε να στέλνεται στο e-mail editor@kinigotopos.gr

Η αισιοδοξία της νέας χρονιάς




Η νέα κυνηγετική περίοδος εδώ και λίγες ημέρες ξεκίνησε. Η προσμονή και η ανυπομονησία του τελευταίου διαστήματος έδωσαν τη θέση τους στη χαρά και την αισιοδοξία που το κάθε τι νέο περικλείει. Για άλλους είναι κυνηγετική περίοδο ξεκίνησε καλά για άλλους λιγότερο καλά για όλους μας όμως είναι μια νέα χρονιά και όλοι μας περιμένουμε και αισιοδοξούμε να είναι καλύτερη από την προηγούμενη. Σίγουρα δεν έχουν αλλάξει πολλά από τα πέρσι, όμως οφείλουμε ξεκινώντας να έχουμε τουλάχιστον καλή διάθεση και αισιοδοξία.
Δε θα πρέπει να μας ξεφεύγει ότι στις είκοσι Αυγούστου ξεκίνησε μια νέα περίοδος για όλους εμάς που μας αρέσει να περιδιαβαίνουμε στους λόγγους, στους κάμπους και τα βουνά μας, όχι με τη σκέψη μας εστιασμένη στο θήραμά, αλλά βιώνοντας και απολαμβάνοντας την κάθε στιγμή της όλης φιλοσοφίας του κυνηγίου. Το κάθε μας βήμα στον κάμπο, το κάθε μας πάτημα στο βράχο, η κάθε σταγόνα βροχής στον κυνηγότοπο, η κάθε στιγμή προσμονής στο καρτέρι, είναι στιγμές μοναδικές που όλοι μας πρέπει με σοφία πραγματικά να ζήσουμε.
Στις είκοσι Αυγούστου ξεκίνησε μια νέα κυνηγετική περίοδο που όλοι μας ευελπιστούμε να μας προσφέρει αρκετές συγκινήσεις. Μονό και μόνο η προσμονή της εξόδου στον κυνηγότοπο, τα αρώματα και η εκπληκτικές εικόνες της ελληνικής φύσης, είναι ικανά να μας αποζημιώσουνε ανεξάρτητα της θηραματικής κάρπωσης. Θηραματική κάρπωση η οποία θα πρέπει να συνοδεύεται από την σύνεση και από την ποιότητα μιας αξιοπρεπούς αναμέτρησης.
Πότε η ποσότητα δεν υποδηλώσει και ποιότητα συνήθως το αντίθετο μάλιστα συμβαίνει, άλλωστε και η διαδρομή μου σε μια άλλη παραδοσιακή ενασχόληση όπως αυτή του αμπελουργού και ερασιτέχνη οινοποιείου, μου έχει πολλάκις αποδείξει ότι το καλό κρασί γίνεται από λίγα και εκλεκτά σταφύλια και ότι η ποσότητα είναι σχεδόν πάντα σε βάρος της ποιότητας

Καλή και ασφαλή κινητική χρόνια.
Διομήδης Τσομώκος

Συνθήκη Ραμσάρ αρθ 3,4.

Ν.Δ.191/74 (ΦΕΚ 350 Α') : Περί κυρώσεως της εν Ραμσάιρ του Ιράν κατά την 2αν Φεβρ. 1971 υπογραφείσης Διεθνούς Συμφωνίας περί προστασίας των Διεθνούς ενδιαφέροντος υγροτόπων ιδία ως υγροβιοτόπων

'Αρθρο 3:

1. Τα συμβαλλόμενα μέρη οφείλουσι να καταρτίσωσι και εφαρμόσωσι τα εθνικά σχέδια διαχειρίσεως κατά τρόπον ευνοούντα την συντήρησιν των εις τον Πίνακα εγγεγραμμένων υγροτόπων και κατά το δυνατόν, την ορθολογικήν εκμετάλλευσιν των επί του εδάφους των ευρισκομένων τοιούτων.

2. 'Εκαστον συμβαλλόμενον μέρος θέλει μεριμνήσει ίνα ευθύς ως τούτο είναι δυνατόν, λαμβάνη γνώσιν των μεταβολών των οικολογικών συνθηκών των επί του εδάφους του ευρισκομένων και εις τον Πίνακα εγγεγραμμένων υγροτόπων, αίτινες (μεταβολαί) έλαβον χώραν ή ευρίσκονται υπό εξέλιξιν ή ενδέχεται να πραγματοποιηθώσι, λόγω τεχνολογικών εξελίξεων, μολύνσεως του περιβάλλοντος ή ετέρας ανθρωπίνης επεμβάσεως.

Αι περί των τοιούτων μεταβολών πληροφορίαι δέον όπως ανακοινώνται αμελητί προς την οργάνωσιν ή την Κυβέρνησιν την έχουσαν την ευθύνην διά την λειτουργίαν του μονίμου Γραφείου, ως αύτη προσδιορίζεται διά του άρθρου 8.

'Αρθρο 4:

1. 'Εκαστον συμβαλλόμενον μέρος θέλει ευνοήσει την συντήρησιν των υγροτόπων και των υδροβίων πτηνών διά της δημιουργίας περιοχών ειδικής προστασίας εντός των υγροτόπων, ασχέτως του εάν ούτοι είναι εγγεγραμμένοι ή μη εις τον Πίνακα, θέλει δε μεριμνήσει διά την λήψιν αναλόγων μέτρων φρουρήσεως αυτών.

2. 'Οτε συμβαλλόμενον μέρος αποσύρη εκ του Πίνακος ή περιορίση, διά λόγους επείγοντος εθνικού συμφέροντος, υγρότοπον τινα, θα έδει όπως αποκαταστήση εν των μέτρω του δυνατού πάσαν εκ του γεγονότος τούτου πλουτοπαραγωγικήν εξ'απόψεως υγροτόπων απώλειαν, ιδία δε όπως ιδρύση νέας περιοχάς ειδικής προστασίας χάριν των υδροβίων πτηνών και (χάριν) προστασίας, εις την αυτήν ή άλλην περιοχήν, του προηγούμενου πληθυσμού αυτής.

3. Τα συμβαλλόμενα μέρη θέλουσι ενθαρρύνει την επιστημονικήν έρευναν και την ανταλλαγήν στοιχείων και δημοσιευμάτων σχετικών προς τους υγροτόπους, την χλωρίδα και την πανίδα αυτών.

4. Εν τω πλαισίω της υπ'αυτών αντιμετωπίσεως του θέματος, τα συμβαλλόμενα μέρη θέλουσι προσπαθήσει όπως αυξήσωσι τον πληθυσμόν των υδροβίων πτηνών επί των καταλλήλων προς τούτο υγροτόπων.

5. Τα συμβαλλόμενα μέρη θέλουσι ευνοήσει την εκπαίδευσιν προσωπικού αρμοδίου προς μελέτην, διαχείρησιν και φύλαξιν των υγροτόπων.