Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2009

Griffon Nivernais - Ο Κέλτης ιχνηλάτης



Το Griffon Nivernais, είναι ένα σκληροτράχηλο κυνηγόσκυλο προικισμένο με στιβαρότητα θάρρος αντοχή αλλά και εξαιρετική μύτη. Θεωρείται ως μια από τις παλαιότερες φυλές κυνηγόσκυλων στη Γαλλία και όπως και με άλλες αρχαίες φυλές, η αληθινή προέλευση του Griffon Nivernais χάνεται στον χρόνο. Η φυλή προέρχεται από τις περιοχές της Βουργουνδίας Morvan και Nivernais στης κεντρικής Γαλλίας. Για αιώνες, αυτή η σκληρότριχη φυλή χρησιμοποιούταν κυρίως από τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους στις ορεινές αυτές περιοχές της κεντρικής Γαλλίας για το κυνήγι των λύκων και των αγριόχοιρων.
Μια θεωρία ως προς την προέλευση αυτής της φυλής αναφέρει ότι η φυλή του Griffon Nivernais  προέρχεται από το Gallic (γαλλικό - Κελτικό) κυνηγόσκυλο (Canis Segusius) το οποίο διατηρούσαν οι Gauls, (Κέλτες) οι οποίοι κατά την κλασική αρχαιότητα κατοικούσαν στην Ηπειρωτική Ευρώπη στις περιοχές που σήμερα βρίσκονται η Γαλλία, Βέλγιο, Ελβετία και βόρεια Ιταλία.
Μια άλλη θεωρία αναφέρει ότι η φυλή προέρχεται από γκρίζα δασύτριχα κυνηγόσκυλα του Saint Louis. Το σκληρό τρίχωμα τους προστατεύει τα σκυλιά στα δύσκολα και δύσβατα κυνηγοτόπια και όπως πολλοί εικάζουν θα μπορούσε να έχει προκύψει από διασταυρώσεις με τα φοινικικά κυνηγόσκυλα όρασης (sighthounds) ή κατά άλλους από τα αγελαία ανατολικά σκυλιά και τα κυνηγόσκυλα ύδατος.
Το Griffon Nivernais υπάρχει ως φυλή σίγουρα από το 1200. Αυτά τα σκυλιά ήταν τα αγαπημένα κυνηγόσκυλα του βασιλιά Λουδοβίκου του IX, αν και τότε ήταν πολύ πιθανόν γνωστά ως Chien Gris de ST Louis από τα γκρίζα κυνηγόσκυλα του ST Louis. Τα οποία θεωρείται ότι προέρχονται από τα Βαλκάνια και τα έφεραν στη Γαλλία κατά τη διάρκεια της τελευταίας σταυροφορίας.
Για 200 περίπου χρόνια, η φυλή ήταν αρκετά δημοφιλής όταν τα κυνήγια της εποχής γίνονταν από ένστολους παγανιέριδες, σαλπιγκτές και φυσικά εκατοντάδες κυνηγόσκυλα Griffon Nivernais.
Παρόλα αυτά οι βασιλικές αγέλες των Griffon Nivernais εγκαταλείφθηκαν κατά την βασιλεία του Λουδοβίκου του XI αλλά και του Francis του πρώτου, ο οποίος είχε σαφή προτίμηση στα λευκόχρωμα κυνηγόσκυλα. Το ενδιαφέρον για τη φυλή αναβίωσε πάλι κατά το διάστημα της βασιλείας του βασιλιά Ήλιου Λουδοβίκου του XIV ο οποίος όπως και ο Λουδοβίκος ο IX έχαιρε ιδιαίτερης εκτίμησης για τα κυνηγόσκυλα της Nivernais.
Μετά από τη γαλλική επανάσταση, πολύ λίγα κυνηγόσκυλα επέζησαν και θα έπρεπε να περάσουν περισσότερα από εκατό χρόνια μέχρι, πιστοί θιασώτες και εκτροφείς της φυλής φοβούμενοι την οριστική της εξάλειψη, να δημιουργήσουν την λέσχη των Griffon Nivernais το 1900. Άρχισαν τότε έναν δύσκολο αγώνα στο να συγκεντρώσουν τα εναπομείναντα δείγματα της φυλής, για να ξεκινήσουν την αναδημιουργία της. Ένα μεγάλο ποσοστό των εναπομεινάντων ατόμων της φυλής, βρέθηκαν στην περιοχή Nivernais και έτσι αποφασιστικέ το νέο όνομα της φυλής να φέρει το όνομα της περιοχής από την οποία κατάγονται
Τα σκυλιά αυτά διασταυρώθηκαν με Griffon Vendeen, με Ottterhound και με  Foxhound για να βελτιώσουν τα γενετικά τους αποθέματα. Η φυλή αναδημιουργήθηκε και έκανε μια δυναμική επιστροφή με ένα νέο όνομα. Η φυλή καλείται τώρα Chien de Pays που σημαίνει «τοπική φυλή» αλλά και εξαιτίας της αχτένιστης εμφάνισης του χαϊδευτικά το αποκαλούν και ως «barbouitlards» που σημαίνει "βρώμικο" Αυτό το "βρώμικο" σκυλί εν τούτοις χαίρει ιδιαίτερής εκτίμησης από τους κυνηγούς, δεδομένου ότι είναι αρκετά εύκολο στην φροντίδα του, αλλά είναι και ένας παθιασμένος κυνηγός που προσαρμόζεται εύκολα σε οποιοδήποτε κυνηγότοπου. Επιπλέον, οι ιδιοκτήτες αυτών των σκυλιών αναφέρουν χαρακτηρίστηκα ότι 4 ή 5 Griffon Nivernais είναι καλύτερα απ’ ότι μια δωδεκάδα από άλλα κυνηγόσκυλα.
Η φυλή έχει καλή μύτη και πολύ καλή φωνή, είναι καλό και πολύ έξυπνό κυνηγόσκυλο το οποίο χρησιμοποιείται κυρίως για το κυνήγι σε ιδιαίτερα δύσβατα κυνηγοτόπια. Το σκυλί χρησιμοποιείται σε όλη τη Γαλλία και έχει ξεκινήσει να εμφανίζεται και σε άλλες χώρες όπως την Ελλάδα, τις Ηνωμένες Πολιτείες ,αλλά και τον Καναδά, όπου τα Griffon Nivernais χρησιμοποιούνται στο κυνήγι της αρκούδας. Επίσης τα Griffon Nivernais έχουν εξαχθεί και σε πολλές άλλες χώρες όπου προάγονται ως σπάνια φυλή για εκείνους που επιδιώκουν ένα «μοναδικό» σκύλο συντροφιάς.

GRIFFON NIVERNAIS


FCI-Standard N° 17 / 02. 04. 2004 / GB


ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ : John Miller και Raymond Triquet

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: στα Ελληνικά Τσομώκος Διομήδης

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ : Γαλλία


ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΑΡΧΙΚΩΝ ΕΓΚΥΡΩΝ ΠΡΟΤΥΠΩΝ :  24.03.2004.

ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΗ : Ιχνηλάτης που χρησιμοποιείται κυρίως για το κυνήγι του αγριογούρουνου, κυρίως σε αγέλη αλλά και μονός του.

ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ F.C.I. :     ομάδα    6     ιχνηλάτες και σχετικές φυλές.
                                             τμήμα    1,2 μέσου μεγέθους κυνηγόσκυλα.
                                             με τη εξέταση εργασίας.                                   

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΕΡΙΛΗΨΗ : Το Griffon Nivernais μπορεί να κατάγεται από τα Κέλτικα κυνηγόσκυλα (Canis Segusius) που χρησιμοποιούνταν από τους Gauls (Κέλτες) και από τα γκρίζα σκυλιά του Saint Louis. Η φυλή έχαιρε μεγάλης εκτίμησης για 200 χρόνια, ως την βασιλεία του Λουδοβίκου του ΧΙ, κατόπιν εγκαταλείφθηκε στις βασιλικές αγέλες από το Francis τον I ο οποίος προτιμούσε τα άσπρα κυνηγόσκυλα. Εντούτοις, ορισμένοι ευγενείς στην περιοχή της Nivernais τα συντήρησαν ως την γαλλικής επανάστασης (1789) όταν η φυλή φάνηκε να εξαφανίζεται. Έναν αιώνα αργότερα, το Griffon Nivernais, το οποίο συχνά αποκαλούνταν και ως  "τοπική ράτσα", αναδημιουργήθηκε από άτομα που συντηρήθηκαν σε εκείνο το λίκνο προέλευσης της φυλής. Στο τέλος του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου, αυτά τα σκυλιά έλαβαν νέο αίμα από Griffon Vendeen, Fox Hound και έπειτα από Otterhound, και καθιερώθηκαν χωρίς καμία μετέπειτα αλλαγή. Η λέσχη ιδρύθηκε το 1925,

ΓΕΝΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ : Με σκληρό και αναμαλλιασμένο τρίχωμα (Barbouillaud  στα γαλλικά), πολύ αντιπροσωπευτικό (της φυλής), γεροδεμένο, σκληραγωγημένο και δασύτριχο. Σφριγηλό στα άκρα και μυώδες, με προορισμό να του παρέχουν περισσότερο χρόνο εργασίας παρά ταχύτητα, με μια όψη ελαφρώς λυπημένη αλλά σε καμιά περίπτωση νευρικό.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΑΝΑΛΟΓΙΕΣ : Το μήκος του σώματος (άκρη του ώμου ως τη άκρη των γλουτών) είναι ελαφρώς μεγαλύτερο από το ύψος στον ώμο. Το κρανίο και το ρύγχος είναι ίδιου μήκους.

ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ-ΙΔΙΟΣΥΓΚΡΑΣΙΑ
Συμπεριφορά: Πολύ καλή μύτη, διεισδυτικό, που απολαμβάνει ιδιαίτερα τις δύσκολες εκτάσεις και τα δύσβατα μέρη.
Ιδιοσυγκρασία: Άριστο στην προσέγγιση και πολύ καλός κυνηγός, είναι θαρραλέο και σταθερό χωρίς να είναι απερίσκεπτο. Το θάρρος και η πρωτοβουλία του επιτρέπουν να χρησιμοποιείται επιτυχώς σε μικρές αγέλες για το κυνήγι του αγριόχοιρου. Αν και μπορεί εύκολα να διδαχθεί το κυνήγι, εμφανίζεται να είναι περιστασιακά επίμονος και ανεξάρτητος και ο κύριός του πρέπει να ξέρει πώς να τον κάνει να υπακούει ξεκινώντας από νεαρή ηλικία.

ΚΕΦΑΛΙ

ΚΡΑΝΙΑΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ : Στεγνή, ελαφριά χωρίς να είναι μικρή, κάπως μακριά χωρίς υπερβολή. Οι γραμμές του κρανίου και του ρύγχους είναι παράλληλες.
Κρανίο : Σχεδόν επίπεδο, μέσου πλάτους, πλευρές που καθορίζονται από τα μόνο ελαφρώς τονισμένα ζυγωματικά. Ινιακή απόληξη αντιληπτή μόνο όταν αγγίζεται.
Μετωπιαίο Στοπ : Ελαφρώς τονισμένο, εντούτοις είναι όλο και περισσότερο εμφανές όταν το τρίχωμα αναπηδά, αλλά χωρίς υπερβολή.

ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ:
Μύτη : Μαύρη, αρκετά ορατή.
Ρύγχος : Ίδιου μήκους με το κρανίο, δεν είναι υπερβολικά ευρύ στην άκρη του με τις πλευρές του να συγκλίνουν ελαφρώς, αλλά όχι τόσο πολύ ώστε να έχουν την μορφή πόιντερ. Μικρή γενειάδα στο πηγούνι.
Χείλια : Ελαφρώς αναπτυγμένα, μόλις που καλύπτουν την κάτω σιαγόνα, καλύπτονται από τα ωραίο μουστάκι και έχων ωραίο χρώμα.
Σαγόνια-δόντια : Σαγόνια στιβαρής εμφάνισης, κανονικά ανεπτυγμένα. Δάγκωμα ψαλιδιού, μερικές φορές επίπεδο δάγκωμα, με τους κοπτήρες  τετραγωνισμένους εντός των σιαγώνων. Πλήρής οδοντοστοιχία (η απουσία πρώτων προγομφίων (PM1) δεν τιμωρείται).
Μάτια : Προτιμάται το σκούρο χρώμα. Βλέμμα ζωηρό και διαπεραστικό. Έντονα φρύδια χωρίς όμως να καλύπτουν τα μάτια. Ο επιπεφυκώς (υμένας) δεν είναι ορατός. Τα βλέφαρα είναι καλά χρωματισμένα.

Αυτιά : Φυσιολογικά συνδεδεμένα (λίγα περισσότερο από μια ίντσα φάρδος– 3 εκατ.) στην ίδια γραμμή με το επάνω επίπεδο του ματιού, κρεμαστά, εύπλαστα, σχετικά λεπτά, μέσου πλάτους, με ελαφρά συστροφή προς τα μέσα στην άκρη τους, σχετικά μακριά, φθάνοντας στη ρίζα της μύτης.

ΛΑΙΜΟΣ : Σχετικά ελαφρύς, σφριγηλός και χωρίς λωγάνιον.

ΣΩΜΑ
Ραχιαία γραμμή : Επίπεδη, από τα ακρώμια ως την οσφυϊκή χώρα.
Ακρώμια: Πολύ ελαφρώς προεξέχοντα πάνω από την γραμμή της πλάτης και στενά λόγω των στενών ωμοπλατών.
Πλάτη : Στερεή και αρκετό μακριά, μάλλον στενή και ανθεκτική, με καλούς μύες, ακόμα κι όταν αυτοί είναι μόνο ελαφρώς προφανείς.
Οσφυϊκή χώρα : Στερεή και πολύ ελαφρώς κεκλιμένη.
Καπούλια: Οστεώδης, ελαφρώς κεκλιμένα, με τους στεγνούς μύες.
Στήθος: Πρέπει να κατεβεί όσο το δυνατόν περισσότερο προς τον αγκώνα. Στήθος ελαφρώς αναπτυγμένο στο πλάτος του. Θώρακας μακρύς, που γίνεται ευρύτερος προς τα τελευταία πλευρά.
Πλευρά : Το πρώτο είναι κάπως επίπεδο, το τελευταίο είναι περισσότερο στρογγυλεμένο.
Πλευρές : Γεμάτες, χωρίς υπερβολή.
Κοιλία : Η κάτω γραμμή ανεβαίνει ελαφρώς προς το οπίσθιο τμήμα χωρίς όμως να δίνει την μορφή ενός whippety.

ΟΥΡΑ : Τοποθετημένη σχετικά ψηλά, όχι πάρα πολύ μακριά. Έχει περισσότερο τρίχωμα στη μέση της. Όταν στέκεται, φέρεται ελαφρώς κάτω από την οριζόντια γραμμή. Κατά την κίνηση, φέρεται σηκωμένη σαν δρεπάνι και μπορεί ακόμη και κλίνει η άκρης της επάνω από την πλάτη.

ΑΚΡΑ

ΕΜΠΡΟΣΘΙΑ ΑΚΡΑ
Συνολική εικόνα : Ωραία στάση. Γενικά, και σε ανάπαυση, τα εμπρόσθια πόδια βλέποντας τα σε προφίλ είναι στο πίσω μέρος τους κατακόρυφα (κάτω από το μπροστινό μέρος του ζώου).
Ωμός :Ελαφρώς κεκλιμένος, στεγνός, σωστά τοποθετημένος στο στήθος.
Αγκώνας : Σωστά τοποθετημένος στο σώμα.
Αντιβράχιο : Εμφανίζεται σχετικά «μπόλικο» λόγω του τριχώματος αλλά στην πραγματικότητα είναι λεπτότερο και αρκετά ίσιο.
Μετακάρπιο  : Σχετικά κοντό και ελαφρώς κεκλιμένο.

ΟΠΙΣΘΙΑ ΑΚΡΑ:
Συνολική εικόνα: Σε προφίλ, ελαφρώς κάτω από το (ζώο). Βλέποντας τα από πίσω, η κάθετη γραμμή που αρχίζει από την άκρη του γλουτού πρέπει να περνά από την άκρη του ταρσού και να διαιρεί εξίσου το μετατάρσιο.
Μηρός : Σχετικά επίπεδος.
Ταρσός : Μακρύς. Σε προφίλ, η γωνία του ταρσού είναι ελαφρώς κλειστή.
Μετατάρσιο : Τοποθετημένο λίγο πιο μπροστά (ελαφρώς κάτω από το πίσω μέρος του ζώου).

ΠΕΛΜΑΤΑ :Ωοειδούς μορφής, σχετικά μακριά, με σφιχτά και στερεά δάχτυλα, δίνοντας την εικόνα λαγοπόδαρου, με νύχια και μαξιλάρια καλού χρώματος.

ΒΗΜΑΤΙΣΜΟΣ-ΚΙΝΗΣΗ : Εύπλαστος και εύκολος (ούτε ανώμαλος ούτε με αναπηδήσεις).

ΔΕΡΜΑ : Εύπλαστο και σχετικά σφιχτό, εφαρμοστό σε όλο το σώμα, σχετικά πυκνό, χρωματιστό. Μαύρα στίγματα στο σώμα, χείλια που χρωματίζονται καλά. Απουσία λωγάνιου.

ΤΡΙΧΩΜΑ

ΤΡΙΧΑ :Μακριά, δασύτριχη και θαμνώδης, αρκετά ισχυρή και τραχιά (σε κάθε περίπτωση δεν πρέπει να είναι  «μαλλιαρή» ούτε σγουρή). Η κοιλιά και το εσωτερικό των μηρών δεν πρέπει να είναι άτριχα. Τα έντονα φρύδια δεν πρέπει να καλύπτουν τα μάτια. Μια μικρή γενειάδα στο πηγούνι και τα αυτιά να καλύπτονται από αρκετή τρίχα.

ΧΡΩΜΑ :Πάντα σκούρο, δηλ., η τρίχα έχει πάντα την άκρη της σκουρότερη από τη βάση (μαύρη επικάλυψη). Η κιτρινόφαια απόχρωση μπορεί να είναι λίγο πολύ σκούρα αλλά ποτέ πορτοκάλι. Η σκούρα άκρη μπορεί να πάρει μια μπλε απόχρωση. Ανάλογα με το ποσό σκουραίνει η άκρη της τρίχας, το τρίχωμα είναι σκοτεινότερου ή ανοιχτότερου χρώματος.
Η παρουσία άσπρης τρίχας που διασκορπίζεται σε λίγο πολύ μεγάλη αναλογία στο τρίχωμα ανέχεται και δημιουργεί σκιές ανοικτού γκρι, συμπεριλαμβανομένου και του γκρι των αγριόχοιρων.
Υπάρχουν συχνά στο τρίχωμα  μαύρα σημάδια στα φρύδια, τα μάγουλα, το στήθος, τις άκρες των άκρων, και κάτω από την ουρά. Τα χαρακτηριστικά αυτά είναι πολύ εμφανή στα κουτάβια και συχνά υποχωρούν όσο αυτά μεγαλώνουν.
Το τρίχωμα χαρακτηρίζεται από το βασικό χρώμα, τη εκτεταμένη μαύρη-επίστρωσης, και την πιθανή ανάμιξη της με αραιή άσπρη τρίχα. Ως εκ τούτου αυτό μπορεί να περιγράφει παραδείγματος χάριν ως το "κιτρινόφαιο που επικαλύπτεται πολύ ελαφρώς με μαύρο" (τρίχωμα λαγών), ή ως την "άμμο που επικαλύπτεται με  μαύρο" (το γκρι των λύκων), και το " κιτρινόφαιο που επικαλύπτεται με μπλε" (μπλε γκρι). Ένα άσπρο στίγμα στο στήθος είναι ανεκτό.

ΜΕΓΕΘΟΣ:
Ύψος στο ακρώμιο :               αρσενικό:         από 55 έως 62 εκατ..
                                                θηλυκό:           από 53 έως 60 εκατ..
                            με μια ανοχή 1 εκατ. λίγο πολύ.

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ: Οποιαδήποτε απόκλιση από τα προηγούμενα σημεία πρέπει να θεωρηθεί ελάττωμα και η σοβαρότητα με την οποία το ελάττωμα αυτό θα πρέπει να αξιολογηθεί, πρέπει να είναι στην ακριβή αναλογία με τον βαθμό απόκλισης του και την επίδρασή της επάνω στην υγεία και την ευημερία του σκυλιού.


ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥ
  1. Συμπεριφορά : Συνεσταλμένά άτομα.
  2. Ιδιοσυγκρασία: Επιθετικά ή υπερβολικά ντροπαλά
  3. Έλλειψη τύπου: Ανεπαρκή χαρακτηριστικά της φυλής, που σημαίνει ότι το ζώο γενικά δεν μοιάζει με άλλα δείγματα της φυλής.
  4. Σαγόνια-δόντια: Προγναθισμός ή υπογναθισμός.
  5. Μάτια: επίπεδα ή διαφοροποιημένα.
  6. Πέλματα:  Παράνυχα, εκτός από στις χώρες όπου η αφαίρεσή τους απαγορεύεται.
  7. Ουρά:  σε μορφή σπειρώματος.
  8. Χρώμα: Τρίχωμα αμιγές μαύρο (απουσία μαύρης-επικάλυψης κιτρινόφαιας τρίχας), χρώμα χρυσό - σταρένιο ή πορτοκάλι, ή τρίχρωμο με έντονα  χρώματα. 
  9. Άσπρα πέλματα. Σημαντικό αποχρωματισμό (μύτη, βλέφαρα, χείλια, γύρω από τον πρωκτό ή το αιδοίο, το όσχεο).
  10. Ύψος: Έξω από τα όρια που καθορίζονται από τα πρότυπα.
  11. Ατέλειες: Αξιοπρόσεχτο ελάττωμα. Ανατομική δυσμορφία.

Οποιοδήποτε σκυλί που παρουσιάζει σαφείς φυσικές ή ανωμαλίες συμπεριφοράς θα πρέπει να αποκλείετε.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Τα αρσενικά ζώα πρέπει να έχουν δύο εμφανείς κανονικούς όρχεις που κατεβούν πλήρως στο οσχέων.

Τα τροποποιημένα αυτά πρότυπα της φυλής θα ισχύσουν από τον Σεπτέμβριο του 2004,


Διάδρομοι μετανάστευσης



Ως γνωστόν εδώ και χιλιάδες χρόνια πολλά είδη πουλιών μεταναστεύουν προς το τέλος του καλοκαιριού από τον βορρά προς τον νότο, με σκοπό την αποφυγή του επερχόμενου χειμώνα και των συνεπειών του όπως η έλλειψη τροφής κλπ. Έτσι λοιπόν προς το τέλος του καλοκαιριού τα πουλιά αποφασίζουν να ξεκινήσουν το μακρύ ταξίδι τους προς την Αφρική.
Κατά την διάρκεια του έτους έχουμε δυο μεταναστεύσεις, εκείνη που ξεκινά στο τέλος του καλοκαιριού από τον βορρά προς τον νότο και της επιστροφής από τον νότο προς τον βορρά στις αρχές της άνοιξης.
Έχει καταγραφεί ότι η φθινοπωρινή μετανάστευση είναι μεγαλύτερη αριθμητικά σε πληθυσμό λόγω του ότι ταξιδεύουν μαζί και τα νεαρά πουλιά που γεννήθηκαν την Άνοιξη.
Εκείνο το οποίο είναι πιο αξιοθαύμαστο είναι το πώς τα καταφέρνουν όλα αυτά τα πουλιά και προσανατολίζονται για να φτάσουν στον τόπο διαμονής τους.
Μεγάλος αριθμός επιστημόνων παρακολουθεί και μελετά εδώ και αρκετά χρόνια τον τρόπο με τον οποίον προσανατολίζονται τα διάφορα είδη πουλιών και έχουν κάνει  της εξής διαπιστώσεις.
Τα πουλιά που ταξιδεύουν την ημέρα χρησιμοποιούν τον ήλιο ως πυξίδα για να προσανατολιστούν και ανάλογα με την θέση του κατευθύνονται
Αντίθετα εκείνα που ταξιδεύουν το βράδυ καθοδηγούνται από το φεγγάρι και τα αστέρια.
Όσον αφορά τα νεαρά πουλιά κατά την διάρκεια του πρώτου τους ταξιδιού ακολουθούν τα ενήλικα και απομνημονεύουν διάφορα χαρακτηριστικά σημεία όπως βουνά, λίμνες, ποτάμια και διάφορα ακόμα σημεία που θα τα βοηθήσουν στο επόμενο τους ταξίδι.
Για να αντέξουν τώρα τα πουλιά το μεγάλο τους ταξίδι προετοιμάζονται αρκετό καιρό πιο μπροστά, ούτως ώστε να καταφέρουν να αποθηκεύσουν αρκετό λίπος στο σώμα τους, το οποίο είναι εκείνο που θα τα βοηθήσει να αντέξουν το μεγάλο τους ταξίδι.
Έχει διαπιστωθεί από έρευνες ότι υπάρχουν αρκετές χιλιάδες μεταναστευτικοί διάδρομοι.
Στην Ευρώπη πάντως οι δυο πιο κύριοι διάδρομοι είναι εκείνος που ξεκινά από κεντρική Ευρώπη και την Ρωσία και περνά μέσω Τουρκίας, Ελλάδας και Ιταλίας.
Ο άλλος είναι εκείνος που ξεκινά από την Σκανδιναβία και κινείτε κατά μήκος των ακτογραμμών της Βόρειας θάλασσας περνώντας από Δανία, Γερμανία, Ολλανδία, Γαλλία καθώς και την Ιβηρική χερσόνησο.
Σημαντικός παράγοντας κατά την διάρκεια του ταξιδιού είναι ο καλός καιρός και οι ασθενείς ούριοι άνεμοι.
Αυτός ο καιρός βοηθά τα πουλιά να ταξιδεύουν χωρίς πολλές στάσεις, αντίθετα οι μετωπικοί και οι δυνατοί άνεμοι καθώς και οι ομίχλη τα αναγκάζουν να σταματούν για ξεκούραση και τροφή.
Μελέτες που έχουν γίνει στην νότια Γαλλία σε σημεία όπου παρακολουθούνται διάφοροι πληθυσμοί πουλιών κατά την μετανάστευση μέσω ραντάρ έδειξε ότ, τα πουλιά το φθινόπωρο ταξιδεύουν με ανέμους που έχουν κατεύθυνση από τον βορρά προς τον νότο.
Αρκετοί κυνηγοί και ειδικά οι μεγαλύτεροι καταλαβαίνουν από τα σημάδια του καιρού πότε θα έχει πουλιά.
Πάντως όπως και να έχουν τα πράγματα ένα είναι το σίγουρο τα πουλιά θα φτάσουν στον προορισμό τους ότι και αν γίνει.

Φιλικά
Μαίρη Βαρνάβα

Ο Θανάσης Κυριτσάκας Απαντά 1/10/2009


Κατάλληλη ράτσα για τον αγριόχοιρο

Από κ konkar


Θα ήθελα να ρωτήσω ποια κατά τη γνώμη σας είναι η πιο κατάλληλη ράτσα για το κυνήγι του αγριόχοιρου. Ενδιαφέρομαι για ένα κουτάβι και θέλω να μου πείτε πιο πιστεύεται ότι είναι προτιμότερο θηλυκό η αρσενικό και πως μπορώ να το αποκτήσω. Απαραίτητη προϋπόθεση να γαβγίζει ντορό. Επίσης θα ήθελα να μου πείτε την τιμή του. Περιμένω την απάντηση σας όσο το δυνατόν γρηγορότερα!

Απάντηση
Είναι δεδομένη η ανωτερότητα του αγριογούρουνου, σωματική και ψυχολογική, έναντι του σκύλου τον οποίο δεν φοβάται καθόλου και συνεπώς πάντα βρίσκεται σε πλεονεκτική θέση απέναντί του.
Γι αυτό το λόγο, το μεγαλύτερο προσόν του ιχνηλάτη στο κυνήγι του αγριογούρουνου πρέπει να είναι το θάρρος, η επιμονή, η εξυπνάδα και η ισορροπημένη συμπεριφορά και ψυχολογία όταν βρίσκεται αντιμέτωπος με το γουρούνι στο γιατάκι, με σκοπό να το ξεσηκώσει.
Ο σκύλος πρέπει να είναι γενναίος και άφοβος αλλά όχι ριψοκίνδυνος, συνετός και έξυπνος αλλά όχι άγριος με αλόγιστη επιθετικότητα γιατί απλούστατα κινδυνεύει να χτυπηθεί θανάσιμα, οπότε με αυτά τα δεδομένα ο κυνηγός πρέπει να προτιμάει ράτσες με ισορροπημένη κυνηγετική συμπεριφορά. 
Πολλές καθαρόαιμες ράτσες είναι κατάλληλες για το αγριογούρουνο, αλλά λίγες υπάρχουν στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή. Θα σας αναφέρω μερικές ράτσες που λιγότερο ή περισσότερο υπάρχουν στην Ελλάδα και κυνηγούν το αγριογούρουνο εξαιρετικά.

  • Γκριφόν Νιβερνέ
  • Γκριφόν Μπλε της Γασκώνης
  • Σκύλος του Αρτουά
  • Μπηγκλ Χάριερ
  • Γασκώνης Σαιντόζης
  • Αγγλογαλλικό Πετί Βενιερί
  • Πορσελέν
  • Σαμπουέζο Εσπανιόλ
  • Τρίχρωμος Σερβίας
  • Σκληρότριχος Ιστριας

Επειδή στη χώρα μας δεν κυνηγάμε συνήθως με πολλά σκυλιά, θα έλεγα να προτιμήσετε αρσενικό σκύλο για αποφυγή του οίστρου σε περίοδο κυνηγιού αφ’ ενός και για περισσότερη δυναμικότητα.
Για τις Γαλλικές ράτσες μπορώ να σας δώσω πληροφορίες σχετικά με κουτάβια, τηλ. 6977266844, για τις υπόλοιπες ράτσες δείτε αγγελίες σε περιοδικά και internet.  





Ιχνηλάτη Λουκέρνης
Από κ giorgos p

κ Κυριτσάκα γεια σας, θα ήθελα την γνώμη σας για τον ιχνηλάτη Λουκέρνης και που μπορώ να βρω κουτάβια ευχαριστώ.

Απάντηση

Ο ιχνηλάτης της Λουκέρνης είναι αποτέλεσμα της διασταύρωσης του Γαλλικού Μπλε της Γασκώνης και του Ελβετικού Γιούρα Μπρούνο. Αυτός ο συνδυασμός έδωσε ένα εξαιρετικό ιχνηλάτη, που συνδυάζει τη λεπτή όσφρηση και τη μακρόσυρτη φωνή του Μπλε και τα σωματικά χαρίσματα του Γιούρα Μπρούνο, δηλαδή γεροδεμένος σκελετός με φυσικές αντοχές στις δύσκολες εδαφικές και κλιματικές συνθήκες.

ΦΥΣΙΚΑ ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ
Μύτη αξιόπιστη με λεπτή όσφρηση.
Φωνή βαρύγδουπη με τόνο ουρλιαχτού.
Από φυσική άποψη είναι ρωμαλέος, σφριγηλός και ανθεκτικός με μεγάλη αντοχή και διάρκεια.
Από ψυχολογική άποψη είναι δραστήριος και ενεργητικός με πάθος για το κυνήγι. Ήμερος, πρόθυμος, υπάκουος και πολύ δεμένος με το αφεντικό του.
ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ
Ιδανικός ιχνηλάτης για το λαγό σε δύσκολα ορεινά εδάφη και ανάλογες καιρικές συνθήκες. Εργάζεται μόνος του ή σε ομάδα σε αντίθεση με το Γιούρα  Μπρούνο που δεν συνεργάζεται εύκολα με άλλα σκυλιά δηλαδή είναι περισσότερο ανεξάρτητος σκύλος. Ιχνηλάτης με εμπιστοσύνη στον εαυτό του, με σίγουρη μύτη, που ξεπερνά τις δυσκολίες του ντορού στις δύσκολες συνθήκες.
Κυνηγετικό πάθος και επιμονή, οξυδέρκεια και επιβάλλον.
Για κουτάβια μπορείτε να ενημερωθείτε από το Γαλλικό Όμιλο Ελβετικών Ιχνηλατών στη διεύθυνση :http://www.clubdesbrunosetdesccs.org .
Επίσης από τον Ελβετικό Όμιλο στη διεύθυνση:http://www.chassenature.ch http://www.bruno-du-jura.org/
  

Συνθήκη Ραμσάρ


Ν.Δ.191/74 (ΦΕΚ 350 Α') : Περί κυρώσεως της εν Ραμσάιρ του Ιράν κατά την 2αν Φεβρ. 1971 υπογραφείσης Διεθνούς Συμφωνίας περί προστασίας των Διεθνούς ενδιαφέροντος υγροτόπων ιδία ως υγροβιοτόπων 

'Αρθρο 5:
Τα συμβαλλόμενα μέρη θέλουσιν ανταλλάσει απόψεις επί της εκπληρώσεως των εκ της συμφωνίας απορρεουσών υποχρεώσεων αυτών, ιδία εν περιπτώσει υγροτόπου εκτεινομένου εις το έδαφος πλειόνων του ενός συμβαλλομένων ή εν περιπτώσει καθ'ην υδρογραφική τις λεκάνη ανήκει εις πλείονας συμβαλλομένους. Τα συμβαλλόμενα μέρη θέλουσι συγχρόνως μεριμνήσει διά τον συντονισμό και δραστηρίαν υποστήριξιν της παρούσης και μελλοντικής πολιτικής και νομοθεσίας αλλήλων, εν σχέσει προς την διατήρησιν των υγροτόπων της χλωρίδος και της πανίδος αυτών. 


'Αρθρο 6:
"1.  Ιδρύεται Διάσκεψη των Συμβαλλομένων Μερών με σκοπό την επισκόπηση και την προώθηση της εφαρμογής της Σύμβασης. Το Γραφείο που αναφέρεται στο άρθρ.8 παρ.1 θα συγκαλεί τακτικές συνόδους της Διάσκεψης των Συμβαλλόμενων Μερών κατά διαστήματα όχι μεγαλύτερα των τριών ετών, εκτός αν η Διάσκεψη αποφασίσει διαφορετικά, και έκτακτες συνόδους, μετά από γραπτή αίτηση τουλάχιστον του ενός τρίτου των Συμβαλλόμενων Μερών. Κάθε τακτική σύνοδος της Διάσκεψης των Συμβαλλόμενων Μερών θα αποφασίζει για το χρόνο και τον τόπο της επόμενης τακτικής συνόδου" (αντικ. ως άνω από την παρ.1 άρθρου πρώτου Ν.1950/91 (ΦΕΚ 84 Α'). Κατά δε το άρθρο δεύτερο του ιδίου νόμου οι διατάξεις της άνω παρ., θα ισχύσουν μετά την ολοκλήρωση των προϋποθέσεων που προβλέπονται από το άρθρ.10β της Σύμβασης).
2.   "Η Διάσκεψη των Συμβαλλόμενων Μερών θα έχει αρμοδιότητα όπως," (αντικ. η μέσα σε " " φράση από την παρ.2 άρθρου πρώτου Ν.1950/91 (ΦΕΚ 84 Α').
Κατά δε το άρθρο δεύτερο του ιδίου νόμου η διάταξη της άνω παρ., θα ισχύσει μετά την ολοκλήρωση των προϋποθέσεων που προβλέπονται από το άρθρ.10β της Σύμβασης).
α)   συζητώσι περί της εφαρμογής της συμφωνίας, β)   διαβουλεύωνται επί των προσενεκτέων εις τον Πίνακα προσθηκών και μετατροπών, γ)   εξετάζωσι πληροφορίας παρεχομένας εις εκτέλεσιν της παραγράφου 2 του άρθρου 3 επί μεταβολών των οικολογικών χαρακτηριστικών των εις τον Πίνακα καταχωρημένων υγροτόπων, δ)   προβαίνουν εις συστάσεις, γενικού ή ειδικού χαρακτήρος, προς τα συμβαλλόμενα μέρη επί της συντηρήσεως, διαχειρίσεως και ορθολογικής εκμεταλλεύσεως των υγροτόπων, της χλωρίδος και πανίδος αυτών, ε)   αιτώνται παρά των αρμοδίων διεθνών οργανισμών την σύνταξιν εκθέσεων και στατιστικών επί θεμάτων διεθνούς στοιχειώδους χαρακτήρος, αφορώντων εις τους υγροτόπους. "στ) Παίρνει κάθε άλλο μέτρο για την προώθηση της λειτουργίας της Σύμβασης" (προστέθηκε από την παρ.3 άρθρου πρώτου Ν.1950/91 (ΦΕΚ 84 Α'). Κατά δε το άρθρο δεύτερο του ιδίου νόμου οι διατάξεις της άνω περιπτ.στ, θα ισχύσουν μετά την ολοκλήρωση των προϋποθέσεων που προβλέπονται από το άρθρ.10β της Σύμβασης).
3.   Τα συμβαλλόμενα μέρη θέλουσιν εξασφαλίσει την προς τους παντός επιπέδου αρμοδίους διά την διαχείρισιν των υγροτόπων ανακοίνωσιν των συστάσεων των εν λόγω διασκέψεων επί της συντηρήσεως, διαχειρίσεως και ορθολογικής εκμεταλλεύσεως των υγροτόπων και της χλωρίδος και πανίδος αυτών, προκειμένου να έχωσιν ούτοι ταύτας υπ'όψιν.
"4.  Η Διάσκεψη τω Συμβαλλομένων Μερών θα υιοθετεί κανόνες διαδικασίας για καθεμιά από τις συνόδους της" (προστέθηκε η παρ.4 από την παρ.4 άρθρου μόνου Ν.1950/91 (ΦΕΚ 84 Α').
Κατά δε το άρθρο δεύτερο του άνω Νόμου οι διατάξεις της άνω παρ.4, θα ισχύσουν μετά την ολοκλήρωση των προϋποθέσεων που προβλέπονται από το άρθρ.10β της Σύμβασης).
"5.  Η Διάσκεψη των Συμβαλλομένων Μερών θα καταρτίσει και θα διατηρεί υπό παρακολούθηση τον οικονομικό κανονισμό της Σύμβασης. Σε καθεμία από τις τακτικές συνόδους της η Διάσκεψη θα ψηφίζει τον προϋπολογισμό για την επόμενη οικονομική περίοδο με πλειοψηφία των δύο τρίτων των παρόντων και ψηφιζόντων Συμβαλλόμενων Μερών.
6.   Κάθε Συμβαλλόμενο Μέρος θα συνεισφέρει στον προϋπολογισμό σύμφωνα με μια διαβάθμιση συνεισφορών που υιοθετείται ομόφωνα από τα παρόντα και ψηφίζοντα Συμβαλλόμενα Μέρη σε μια τακτική σύνοδο της Διάσκεψης των Συμβαλλομένων Μερών" (οι παρ.5 και 6 προστέθηκαν από την παρ.5 άρθρου πρώτου Ν.1950/91 (ΦΕΚ 84 Α'). Κατά δε το άρθρο δεύτερο του άνω Νόμου οι διατάξεις της άνω παρ.5 και 6, θα ισχύσουν μετά την ολοκλήρωση των προϋποθέσεων που προβλέπονται από το άρθρ.10β της Σύμβασης). 

Μικρά αλλά όχι ασήμαντα



Χαμός έγινε από κόσμο σε περιοχή της Βοιωτίας την οποία «ατυχώς» υποδείκνυε κυνηγετικό ένθετο ως ορτυκο-τρυγόνοτοπο. Οι κυνηγοί ήταν περισσότεροι από τα ελαιόδεντρα και από θηράματα ούτε φτερό. Δούλεψαν βεβαία τα καφενεία και οι ταβέρνες τις περιοχής. Τι σου κάνει η διαφήμιση!!!  

Ακούγονται φήμες για παρεμβολές από αιρετούς στο έργο της θηροφυλακής. Ελπίζουμε να είναι φήμες σε αυτές τις τόσο δύσκολες για το σώμα εποχές.

Και μια και πιάσαμε τα της θηροφυλακής, καταγγελίες καθημερινές δέχεται πρόεδρος για τον θηροφύλακα του συλλόγου του, ότι καθημερινά «εποπτεύει» τον χώρο συνεργείου αυτοκινήτων αντί για τα βουνά της περιοχής του.

Μπορεί να συνεχίζονται τα μπασίματα ορτυκιών στην Χαλκιδική όμως ξεκίνησε και η συγκομιδή τις βρώσιμης ελιάς. Και επειδή και πέρσι υπήρξαν προστριβές ας μην  ξεχνάμε ότι υπάρχουν ορτύκια και μακρύτερα από τα ελαιόδεντρα.

Περιμένουμε και τα δικά σας «Μικρά αλλά όχι ασήμαντα» νέα τα οποία μπορείτε να στέλνεται στο e-mail editor@kinigotopos.gr

Περί περδίκων ο λόγος



Εδώ και 15 ημέρες άνοιξε το κυνήγι όλων των θηραμάτων πλην της ορεινής πέρδικας και τελικώς και της νησιωτικής, το οποίο τυπικά ανοίγει την 1η Οκτωβρίου και ουσιαστικά το Σάββατο 3 Οκτώβρη. Έχουμε πολλές φορές προσπαθήσει να αναλύσουμε μέσα από αυτή εδώ στην στήλη την κατάσταση η οποία ώθησε τους υπεύθυνους να μεταφέρουν την ημερομηνία έναρξης της πετροπέρδικα κατά 2 εβδομάδες, κάτι με το οποίο εγώ προσωπικά δεν διαφωνώ και ας μην ξεχνάμε άλλωστε, ότι συγκεκριμένες επιστημονικές μελέτες το επέβαλαν.
Απ την άλλη όμως δεν πρέπει και να κλείνουμε τα αυτιά μας και σε όλους αυτούς που φωνάζουν ότι το κυνήγι άλλων ενδημικών θηραμάτων με τα οποία πολλές φορές η πετροπέρδικα μοιράζεται τον βιότοπο της, έχει ξεκινήσει εδώ και 15 ημέρες με ότι αυτό συνεπάγεται.
Και σαν να μην έφτανε αυτό ήρθε εφέτος και το αλαλούμ της έναρξης της νησιωτικής πέρδικας της οποίας το κυνήγι αρχικώς ξεκινούσε 15-9. Βεβαία έστω και την τελευταία στιγμή το υπουργείο έσωσε την παρτίδα εκδίδοντας τροποποίηση της ρυθμιστικής και ουσιαστικά θέτοντας ίδια ημερομηνία έναρξης για το κυνήγι και των δυο ειδών πέρδικας.
Προσωπικά και δεν νομίζω να είμαι ο μονός, γνωρίζω αρκετά μέρη που τα 2 είδη (ορεινή και νησιωτική) για πολλούς και διάφορους λόγους μοιράζονται κοινούς σχεδόν βιότοπους. Τι θα γίνονταν σε αυτή την περίπτωση με τις διαφορετικές ημερομηνίες έναρξης; Θα ξεκινούσαμε το κυνήγι στις 15-9 θα σκοτώναμε 1-2 πέρδικες και θα τις πηγαίναμε για γενετική ταυτοποίηση για να δούμε αν ήμασταν νόμιμοι ή λαθροθήρες;
Μπορεί να σας φανεί περίεργη αυτή η κατάσταση που περιγράφω, όμως έτσι ακριβώς είναι φίλοι μου. Καλώς ή κακώς πριν από την απαγόρευση των απελευθερώσεων, το πλέων σύνηθες φιλοθηραματικό έργο πολλών κυνηγετικών συλλόγων ήταν η απελευθέρωση εκτρεφόμενης νησιωτικής πέρδικας. Βεβαία σε σχέση με τις χιλιάδες απελευθερωμένα πουλιά, πολύ λίγα τα κατάφεραν. Όμως έστω και σε μικρό βαθμό δημιουργήθηκαν πυρήνες νησιωτικής πέρδικας σε μέρη που μέχρι τότε ήταν βιότοπος της ορεινής. Το αποτέλεσμα είναι σήμερα να συναντούμε όχι μόνο και τα δυο είδη, αλλά και μικρής έκτασης υβριδοποίηση των δυο ειδών συμφώνα με επιστημονικές μελέτες.
Πέρα όμως από αυτά τα καθαρά επιστημονικά προβλήματα που σίγουρα πρέπει να μας απασχολούν, είναι κοινό μυστικό στους κυνηγετικούς κύκλους, ότι κάποιοι ήταν έτοιμοι να εκμεταλλευτούν το αλαλούμ αυτό και να «προηγηθούν» στο κυνήγι της πέρδικας κατά 15 ημέρες. Βλέπετε είναι σύνηθες φαινόμενο στην χώρα μας να εκμεταλλευόμαστε νομικά κενά για να κάνουμε την δουλεία μας.
Το θέμα όμως είναι τοις πταιει σε αυτή την περίπτωση, αυτοί που εκμεταλλεύτηκαν την σύγχυση ή αυτοί που την έχουν δημιουργήσει;
Όλοι λεν ότι ο Αύγουστος είναι «νεκρός» μήνας λόγω των διακοπών, όμως όταν οι αποφάσεις που παίρνονται τον Αύγουστο είναι τόσο σημαντικές για τον «όποιο» θηραματικό μας πλούτο, μήπως κάποιοι να κάνουν διακοπές κάποιον άλλο μήνα!!!



Διομήδης Τσομώκος
editor@Kinigotopos.gr

DOPING



Γράφει ο Κώστας Καλφόπουλος Eκτροφέας-Κυναγωγός


Με ερέθισμα διάφορα θλιβερά αθλητικά γεγονότα στη χώρα μας, σχετικά με το συνταρακτικό κρούσμα ντόπινγκ στον ελληνικό αθλητισμό επέλεξα να μεταφέρω κάποιους προβληματισμούς και απόψεις του κόσμου της κυνηγετικής κυνοφιλίας και την άποψη που έχει σχηματιστή από κάποια μερίδα ανθρώπων, σχετικά με τους ΑΚΙ που διοργανώνεται στην χώρα μας.
Ο προσωπικός στόχος αυτού του άρθρου είναι καλοπροαίρετος και προστατευτικός αλλά συνάμα θέλει να επισημάνει κάποιες λεπτομέρειες ώστε η διεξαγωγή αυτής της δραστηριότητας να είναι πιο διάφανη και να μην αφήνει περιθώρια στις κακές γλώσσες αλλά ούτε και σε τσαρλατάνους που βάζουν σε κίνδυνο τις ζωές των τετράποδων συντρόφων του ανθρώπου για χάρη του ΚΕΡΔΟΥΣ.
Το ντόπινγκ δεν είναι κάτι νέο, δυστυχώς ξεκινά από τους αρχαίους χρόνους συγκεκριμένα από τους πρώτους Ολυμπιακούς αγώνες που διεξήχθησαν το 776 π.χ. οι ιστορικοί της εποχής αναφέρουν πως οι αθλητές προτού τους αγώνες κατανάλωναν μεγάλες ποσότητες βοδινού κρέατος προκειμένου να αυξήσουν την μυϊκή τους μάζα, αλλά και να βελτιώσουν τις επιδόσεις τους έτρωγαν και κάποια βότανα και ένα είδος μανιταριού.
Κάτι αντίστοιχο συνέβη και με τους αρχαίους Μάγια αλλά σε πιο ακραία μορφή μιας και κατανάλωναν ωμές καρδιές ανθρώπων και γεννητικά όργανα νεκρών ανθρώπων από τις θυσίες.
Αυτά τα λίγα ιστορικά γεγονότα για να δούμε ότι από τότε το πάθος για την πρωτιά δημιουργούσε ακραίες πράξεις ώστε να επιτευχθεί ο στόχος.
Ο σύγχρονος ορισμός των αναβολικών στους διαγωνισμούς ονομάζεται ¨ντόπα¨ που πήρε το όνομα του από την Αφρικανική λέξη dop που ήταν ποτό των ιθαγενών με διεγερτικές ουσίες.
Από το 1950 και μετά η κατάσταση στον αθλητισμό πήρε μια διαφορετική τροπή. Η καλή φυσική κατάσταση καθώς και η εντατική προπόνηση θεωρούνταν ως τότε το διαβατήριο για μια από τις θέσεις στο βάθρο των νικητών, όλα αυτά πέρασαν σε δεύτερη μοίρα.
Τώρα μέσα στα εργαστήρια ξεπήδησαν διάφορες ουσίες που μπόρεσαν να δώσουν στον κάθε αθλητή είτε άνθρωπο είτε ζώο σημαντικό συγκριτικό πλεονέκτημα.
Είναι ουσίες που μπορούν να δώσουν επιδόσεις δύναμης, ταχύτητας και αντοχής τέτοιου μεγέθους που δεν μπορεί να επιτύχει κάποιος άλλος με συμβατική διατροφή και προπόνηση.
Βέβαια εδώ υπάρχει και το τίμημα. Είναι πασίγνωστο ότι η συστηματική χρήση τέτοιων ουσιών προκαλεί βλάβες στον οργανισμό όπως καρκίνο στο ήπαρ, εγκεφαλικά επεισόδια, καρδιαγγειακά προβλήματα κ.α. .
Ειδικά για τους σκύλους με υψηλές απαιτήσεις λόγω αθλητικών υποχρεώσεων και την βοήθεια που θα μπορούσε να τους δοθεί ασχολήθηκαν από το 1935 δυο επιστήμονες, όπου μετά από πειράματα διαπίστωσαν ότι η τεστοστερόνη αν εχορηγείτο στα ζώα κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες θα μπορούσε να επιφέρει σημαντική αύξηση της μυϊκής μάζας και κατά συνέπεια αύξηση της απόδοσης.
Όταν λοιπόν η ποσότητα του αναβολικού εισέλθει στον οργανισμό αρχίζει να δημιουργούνται μόρια πρωτεΐνης τα οποία χρησιμοποιούνται για να αυξήσουν το μέγεθος και κατά συνέπεια την δύναμη των κυττάρων των σκελετικών μυών.
Όλα αυτά λοιπόν τα βοηθήματα είναι μια εύκολη λύση ώστε ο προπονητής και στην συγκεκριμένη περίπτωση, αν υπάρχει ο κυναγωγός, να χορηγήσει στον σκύλο τέτοια σκευάσματα ώστε να μπορεί να αντεπεξέλθει στις καθημερινές και κουραστικές προπονήσεις και να φέρει εις πέρας το μακρόσυρτο αγωνιστικό πρόγραμμα.
Δεν είναι λίγες οι καταγγελίες φιλοζωικών οργανώσεων που ανακοίνωσαν με στοιχεία ότι σκύλοι και άλογα στην Ευρώπη αλλά και στην Αμερική υφίστανται ντοπάρισμα.
Το περιοδικό Gompassion For Animals της Διεθνής οργάνωσης PET έχει αναφέρει εκτεταμένα (Άνοιξη 1994) για ντοπάρισμα σε σκύλους αγώνων και άλογα.
Σε έρευνα που υπογράφει το ΒΒC σε σχετικό ρεπορτάζ με το ντόπινγκ στους σκύλους ταχύτητας (Greyhound) ανακάλυψαν μαζικούς τάφους στην ευρύτερη περιοχή της Οξφόρδης. Με βάση τις εκτιμήσεις του καναλιού 10.000 σκυλιά κάθε χρόνο αποσύρονται από τους αγώνες και έπειτα εξαφανίζονται μυστηριωδώς.
Επίσης κυκλοφορεί σε διάφορα dlogs στο διαδίκτυο ότι στο διάστημα από το 1987 έως το 1994 στην Ευρώπη σε αγώνες ΑΚΙ είχαμε 12 ανεξήγητα κρούσματα ανακοπής καρδιάς πάνω στα τερρέν.
Με βάση λοιπόν τα στοιχεία υπάρχει ντόπινγκ στους σκύλους αγώνων. Άραγε ο μύθος των σούπερ σκύλων με τις φυσικές αρετές και το αστείρευτο πάθος είναι ένα ψέμα; Μήπως η διεξαγωγή των αγώνων γίνεται με λανθασμένο τρόπο; και οδηγεί στην ύπαρξη βοηθημάτων. Πραγματικά δεν θα ήθελα να πιστέψω ότι όλα αυτά είναι ένα ψέμα, αλλά εάν όντως συμβαίνει στον χώρο της κυνηγετικής αγωνιστικής κυνοφιλίας η ύπαρξη ντόπινγκ τότε ποιος φταίει για αυτήν την εξέλιξη;
Μήπως κάποιοι σε όλη την Ευρωπαϊκή κυνοφιλία ξέφυγαν από τον αρχικό στόχο για χάρη των απολαβών; Μήπως αυτό το στιλ εξυπηρετεί λίγους; Αυτά τα ερωτήματα τα προκαλούν οι ανησυχίες ορμισμένων κυνόφιλων που είτε απλά παρακολουθούν από μακριά τους αγώνες, είτε είναι άτομα που έχουν μεγάλη τριβή με αυτό.
Για αυτό πρέπει να λάβουμε υπόψη κάποιες προτάσεις ανθρώπων με ενασχόληση στην Αγωνιστική κυνοφιλία, είναι σίγουρο και επίκαιρο να ληφθούν κάποιες σοβαρές αποφάσεις από τους Ταγούς της Κυνοφιλίας.
Τρανό παράδειγμα είναι η απόφαση της Κυνολ. Ομοσπονδίας της Φιλανδίας η οποία έχει πάρει πλέον απόφαση σε κάθε είδος αγώνα οι διαγωνιζόμενοι σκύλοι να περνούν το αντιντόπινγκ τεστ.
Με την ύπαρξη του αντιντόπινγκ τεστ και στην Ελλάδα θα διαφυλαχθεί η έννοια των ΑΚΙ και τα σοβαρά και τίμια άτομα που ασχολούνται με την συγκεκριμένη πράξη.
Αλλά παράλληλα θα ξεσκεπαστούν αν υπάρχουν αυτοί οι Τσαρλατάνοι που εκμεταλλεύονται τον τετράποδο σύντροφο του ανθρώπου για χάρη του κέρδους.
Γιατί κέρδος είναι σίγουρο ότι υπάρχει έχοντας κάποιος σκύλος πολλές και συνεχόμενες νίκες (σε αυτό βέβαια φταίει και το κοινό που διψά για πρωταθλητές), όπως κέρδος έχουν και οι φαρμακοβιομηχανίες που ετοιμάζουν τέτοιου είδους φάρμακα και συμπληρώματα διατροφής.
Αρκεί να δώσω ένα παράδειγμα ότι η σταναζολόη, που είναι αναβολικό κοστίζει στην επίσημη αγορά των ΗΠΑ σε συσκευασία 30 ml 250 δολάρια και στην μαύρη αγορά 450 δολάρια.
Για να μην αιωρείται λοιπόν ένα πέπλο μυστηρίου για το αν υπάρχει ή όχι ντόπινγκ η προτροπή και πρόταση αυτού του άρθρου είναι, να παρθεί η απόφαση για αντιντόπινγκ κοντρόλ, ώστε αν δεν υπάρχει κάτι μεμπτό να κλείσουν τα στόματα και οι κακές γλώσσες γιατί όπως και ο Γάιος Ιούλιος Καίσαρας είπε «η γυναίκα του Καίσαρα δεν φτάνει μόνο να είναι τίμια, αλλά πρέπει και να φαίνεται τίμια».