Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2009

Griffon Nivernais - Ο Κέλτης ιχνηλάτης



Το Griffon Nivernais, είναι ένα σκληροτράχηλο κυνηγόσκυλο προικισμένο με στιβαρότητα θάρρος αντοχή αλλά και εξαιρετική μύτη. Θεωρείται ως μια από τις παλαιότερες φυλές κυνηγόσκυλων στη Γαλλία και όπως και με άλλες αρχαίες φυλές, η αληθινή προέλευση του Griffon Nivernais χάνεται στον χρόνο. Η φυλή προέρχεται από τις περιοχές της Βουργουνδίας Morvan και Nivernais στης κεντρικής Γαλλίας. Για αιώνες, αυτή η σκληρότριχη φυλή χρησιμοποιούταν κυρίως από τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους στις ορεινές αυτές περιοχές της κεντρικής Γαλλίας για το κυνήγι των λύκων και των αγριόχοιρων.
Μια θεωρία ως προς την προέλευση αυτής της φυλής αναφέρει ότι η φυλή του Griffon Nivernais  προέρχεται από το Gallic (γαλλικό - Κελτικό) κυνηγόσκυλο (Canis Segusius) το οποίο διατηρούσαν οι Gauls, (Κέλτες) οι οποίοι κατά την κλασική αρχαιότητα κατοικούσαν στην Ηπειρωτική Ευρώπη στις περιοχές που σήμερα βρίσκονται η Γαλλία, Βέλγιο, Ελβετία και βόρεια Ιταλία.
Μια άλλη θεωρία αναφέρει ότι η φυλή προέρχεται από γκρίζα δασύτριχα κυνηγόσκυλα του Saint Louis. Το σκληρό τρίχωμα τους προστατεύει τα σκυλιά στα δύσκολα και δύσβατα κυνηγοτόπια και όπως πολλοί εικάζουν θα μπορούσε να έχει προκύψει από διασταυρώσεις με τα φοινικικά κυνηγόσκυλα όρασης (sighthounds) ή κατά άλλους από τα αγελαία ανατολικά σκυλιά και τα κυνηγόσκυλα ύδατος.
Το Griffon Nivernais υπάρχει ως φυλή σίγουρα από το 1200. Αυτά τα σκυλιά ήταν τα αγαπημένα κυνηγόσκυλα του βασιλιά Λουδοβίκου του IX, αν και τότε ήταν πολύ πιθανόν γνωστά ως Chien Gris de ST Louis από τα γκρίζα κυνηγόσκυλα του ST Louis. Τα οποία θεωρείται ότι προέρχονται από τα Βαλκάνια και τα έφεραν στη Γαλλία κατά τη διάρκεια της τελευταίας σταυροφορίας.
Για 200 περίπου χρόνια, η φυλή ήταν αρκετά δημοφιλής όταν τα κυνήγια της εποχής γίνονταν από ένστολους παγανιέριδες, σαλπιγκτές και φυσικά εκατοντάδες κυνηγόσκυλα Griffon Nivernais.
Παρόλα αυτά οι βασιλικές αγέλες των Griffon Nivernais εγκαταλείφθηκαν κατά την βασιλεία του Λουδοβίκου του XI αλλά και του Francis του πρώτου, ο οποίος είχε σαφή προτίμηση στα λευκόχρωμα κυνηγόσκυλα. Το ενδιαφέρον για τη φυλή αναβίωσε πάλι κατά το διάστημα της βασιλείας του βασιλιά Ήλιου Λουδοβίκου του XIV ο οποίος όπως και ο Λουδοβίκος ο IX έχαιρε ιδιαίτερης εκτίμησης για τα κυνηγόσκυλα της Nivernais.
Μετά από τη γαλλική επανάσταση, πολύ λίγα κυνηγόσκυλα επέζησαν και θα έπρεπε να περάσουν περισσότερα από εκατό χρόνια μέχρι, πιστοί θιασώτες και εκτροφείς της φυλής φοβούμενοι την οριστική της εξάλειψη, να δημιουργήσουν την λέσχη των Griffon Nivernais το 1900. Άρχισαν τότε έναν δύσκολο αγώνα στο να συγκεντρώσουν τα εναπομείναντα δείγματα της φυλής, για να ξεκινήσουν την αναδημιουργία της. Ένα μεγάλο ποσοστό των εναπομεινάντων ατόμων της φυλής, βρέθηκαν στην περιοχή Nivernais και έτσι αποφασιστικέ το νέο όνομα της φυλής να φέρει το όνομα της περιοχής από την οποία κατάγονται
Τα σκυλιά αυτά διασταυρώθηκαν με Griffon Vendeen, με Ottterhound και με  Foxhound για να βελτιώσουν τα γενετικά τους αποθέματα. Η φυλή αναδημιουργήθηκε και έκανε μια δυναμική επιστροφή με ένα νέο όνομα. Η φυλή καλείται τώρα Chien de Pays που σημαίνει «τοπική φυλή» αλλά και εξαιτίας της αχτένιστης εμφάνισης του χαϊδευτικά το αποκαλούν και ως «barbouitlards» που σημαίνει "βρώμικο" Αυτό το "βρώμικο" σκυλί εν τούτοις χαίρει ιδιαίτερής εκτίμησης από τους κυνηγούς, δεδομένου ότι είναι αρκετά εύκολο στην φροντίδα του, αλλά είναι και ένας παθιασμένος κυνηγός που προσαρμόζεται εύκολα σε οποιοδήποτε κυνηγότοπου. Επιπλέον, οι ιδιοκτήτες αυτών των σκυλιών αναφέρουν χαρακτηρίστηκα ότι 4 ή 5 Griffon Nivernais είναι καλύτερα απ’ ότι μια δωδεκάδα από άλλα κυνηγόσκυλα.
Η φυλή έχει καλή μύτη και πολύ καλή φωνή, είναι καλό και πολύ έξυπνό κυνηγόσκυλο το οποίο χρησιμοποιείται κυρίως για το κυνήγι σε ιδιαίτερα δύσβατα κυνηγοτόπια. Το σκυλί χρησιμοποιείται σε όλη τη Γαλλία και έχει ξεκινήσει να εμφανίζεται και σε άλλες χώρες όπως την Ελλάδα, τις Ηνωμένες Πολιτείες ,αλλά και τον Καναδά, όπου τα Griffon Nivernais χρησιμοποιούνται στο κυνήγι της αρκούδας. Επίσης τα Griffon Nivernais έχουν εξαχθεί και σε πολλές άλλες χώρες όπου προάγονται ως σπάνια φυλή για εκείνους που επιδιώκουν ένα «μοναδικό» σκύλο συντροφιάς.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.