Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2009

GRIFFON NIVERNAIS


FCI-Standard N° 17 / 02. 04. 2004 / GB


ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ : John Miller και Raymond Triquet

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: στα Ελληνικά Τσομώκος Διομήδης

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ : Γαλλία


ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΑΡΧΙΚΩΝ ΕΓΚΥΡΩΝ ΠΡΟΤΥΠΩΝ :  24.03.2004.

ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΗ : Ιχνηλάτης που χρησιμοποιείται κυρίως για το κυνήγι του αγριογούρουνου, κυρίως σε αγέλη αλλά και μονός του.

ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ F.C.I. :     ομάδα    6     ιχνηλάτες και σχετικές φυλές.
                                             τμήμα    1,2 μέσου μεγέθους κυνηγόσκυλα.
                                             με τη εξέταση εργασίας.                                   

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΕΡΙΛΗΨΗ : Το Griffon Nivernais μπορεί να κατάγεται από τα Κέλτικα κυνηγόσκυλα (Canis Segusius) που χρησιμοποιούνταν από τους Gauls (Κέλτες) και από τα γκρίζα σκυλιά του Saint Louis. Η φυλή έχαιρε μεγάλης εκτίμησης για 200 χρόνια, ως την βασιλεία του Λουδοβίκου του ΧΙ, κατόπιν εγκαταλείφθηκε στις βασιλικές αγέλες από το Francis τον I ο οποίος προτιμούσε τα άσπρα κυνηγόσκυλα. Εντούτοις, ορισμένοι ευγενείς στην περιοχή της Nivernais τα συντήρησαν ως την γαλλικής επανάστασης (1789) όταν η φυλή φάνηκε να εξαφανίζεται. Έναν αιώνα αργότερα, το Griffon Nivernais, το οποίο συχνά αποκαλούνταν και ως  "τοπική ράτσα", αναδημιουργήθηκε από άτομα που συντηρήθηκαν σε εκείνο το λίκνο προέλευσης της φυλής. Στο τέλος του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου, αυτά τα σκυλιά έλαβαν νέο αίμα από Griffon Vendeen, Fox Hound και έπειτα από Otterhound, και καθιερώθηκαν χωρίς καμία μετέπειτα αλλαγή. Η λέσχη ιδρύθηκε το 1925,

ΓΕΝΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ : Με σκληρό και αναμαλλιασμένο τρίχωμα (Barbouillaud  στα γαλλικά), πολύ αντιπροσωπευτικό (της φυλής), γεροδεμένο, σκληραγωγημένο και δασύτριχο. Σφριγηλό στα άκρα και μυώδες, με προορισμό να του παρέχουν περισσότερο χρόνο εργασίας παρά ταχύτητα, με μια όψη ελαφρώς λυπημένη αλλά σε καμιά περίπτωση νευρικό.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΑΝΑΛΟΓΙΕΣ : Το μήκος του σώματος (άκρη του ώμου ως τη άκρη των γλουτών) είναι ελαφρώς μεγαλύτερο από το ύψος στον ώμο. Το κρανίο και το ρύγχος είναι ίδιου μήκους.

ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ-ΙΔΙΟΣΥΓΚΡΑΣΙΑ
Συμπεριφορά: Πολύ καλή μύτη, διεισδυτικό, που απολαμβάνει ιδιαίτερα τις δύσκολες εκτάσεις και τα δύσβατα μέρη.
Ιδιοσυγκρασία: Άριστο στην προσέγγιση και πολύ καλός κυνηγός, είναι θαρραλέο και σταθερό χωρίς να είναι απερίσκεπτο. Το θάρρος και η πρωτοβουλία του επιτρέπουν να χρησιμοποιείται επιτυχώς σε μικρές αγέλες για το κυνήγι του αγριόχοιρου. Αν και μπορεί εύκολα να διδαχθεί το κυνήγι, εμφανίζεται να είναι περιστασιακά επίμονος και ανεξάρτητος και ο κύριός του πρέπει να ξέρει πώς να τον κάνει να υπακούει ξεκινώντας από νεαρή ηλικία.

ΚΕΦΑΛΙ

ΚΡΑΝΙΑΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ : Στεγνή, ελαφριά χωρίς να είναι μικρή, κάπως μακριά χωρίς υπερβολή. Οι γραμμές του κρανίου και του ρύγχους είναι παράλληλες.
Κρανίο : Σχεδόν επίπεδο, μέσου πλάτους, πλευρές που καθορίζονται από τα μόνο ελαφρώς τονισμένα ζυγωματικά. Ινιακή απόληξη αντιληπτή μόνο όταν αγγίζεται.
Μετωπιαίο Στοπ : Ελαφρώς τονισμένο, εντούτοις είναι όλο και περισσότερο εμφανές όταν το τρίχωμα αναπηδά, αλλά χωρίς υπερβολή.

ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ:
Μύτη : Μαύρη, αρκετά ορατή.
Ρύγχος : Ίδιου μήκους με το κρανίο, δεν είναι υπερβολικά ευρύ στην άκρη του με τις πλευρές του να συγκλίνουν ελαφρώς, αλλά όχι τόσο πολύ ώστε να έχουν την μορφή πόιντερ. Μικρή γενειάδα στο πηγούνι.
Χείλια : Ελαφρώς αναπτυγμένα, μόλις που καλύπτουν την κάτω σιαγόνα, καλύπτονται από τα ωραίο μουστάκι και έχων ωραίο χρώμα.
Σαγόνια-δόντια : Σαγόνια στιβαρής εμφάνισης, κανονικά ανεπτυγμένα. Δάγκωμα ψαλιδιού, μερικές φορές επίπεδο δάγκωμα, με τους κοπτήρες  τετραγωνισμένους εντός των σιαγώνων. Πλήρής οδοντοστοιχία (η απουσία πρώτων προγομφίων (PM1) δεν τιμωρείται).
Μάτια : Προτιμάται το σκούρο χρώμα. Βλέμμα ζωηρό και διαπεραστικό. Έντονα φρύδια χωρίς όμως να καλύπτουν τα μάτια. Ο επιπεφυκώς (υμένας) δεν είναι ορατός. Τα βλέφαρα είναι καλά χρωματισμένα.

Αυτιά : Φυσιολογικά συνδεδεμένα (λίγα περισσότερο από μια ίντσα φάρδος– 3 εκατ.) στην ίδια γραμμή με το επάνω επίπεδο του ματιού, κρεμαστά, εύπλαστα, σχετικά λεπτά, μέσου πλάτους, με ελαφρά συστροφή προς τα μέσα στην άκρη τους, σχετικά μακριά, φθάνοντας στη ρίζα της μύτης.

ΛΑΙΜΟΣ : Σχετικά ελαφρύς, σφριγηλός και χωρίς λωγάνιον.

ΣΩΜΑ
Ραχιαία γραμμή : Επίπεδη, από τα ακρώμια ως την οσφυϊκή χώρα.
Ακρώμια: Πολύ ελαφρώς προεξέχοντα πάνω από την γραμμή της πλάτης και στενά λόγω των στενών ωμοπλατών.
Πλάτη : Στερεή και αρκετό μακριά, μάλλον στενή και ανθεκτική, με καλούς μύες, ακόμα κι όταν αυτοί είναι μόνο ελαφρώς προφανείς.
Οσφυϊκή χώρα : Στερεή και πολύ ελαφρώς κεκλιμένη.
Καπούλια: Οστεώδης, ελαφρώς κεκλιμένα, με τους στεγνούς μύες.
Στήθος: Πρέπει να κατεβεί όσο το δυνατόν περισσότερο προς τον αγκώνα. Στήθος ελαφρώς αναπτυγμένο στο πλάτος του. Θώρακας μακρύς, που γίνεται ευρύτερος προς τα τελευταία πλευρά.
Πλευρά : Το πρώτο είναι κάπως επίπεδο, το τελευταίο είναι περισσότερο στρογγυλεμένο.
Πλευρές : Γεμάτες, χωρίς υπερβολή.
Κοιλία : Η κάτω γραμμή ανεβαίνει ελαφρώς προς το οπίσθιο τμήμα χωρίς όμως να δίνει την μορφή ενός whippety.

ΟΥΡΑ : Τοποθετημένη σχετικά ψηλά, όχι πάρα πολύ μακριά. Έχει περισσότερο τρίχωμα στη μέση της. Όταν στέκεται, φέρεται ελαφρώς κάτω από την οριζόντια γραμμή. Κατά την κίνηση, φέρεται σηκωμένη σαν δρεπάνι και μπορεί ακόμη και κλίνει η άκρης της επάνω από την πλάτη.

ΑΚΡΑ

ΕΜΠΡΟΣΘΙΑ ΑΚΡΑ
Συνολική εικόνα : Ωραία στάση. Γενικά, και σε ανάπαυση, τα εμπρόσθια πόδια βλέποντας τα σε προφίλ είναι στο πίσω μέρος τους κατακόρυφα (κάτω από το μπροστινό μέρος του ζώου).
Ωμός :Ελαφρώς κεκλιμένος, στεγνός, σωστά τοποθετημένος στο στήθος.
Αγκώνας : Σωστά τοποθετημένος στο σώμα.
Αντιβράχιο : Εμφανίζεται σχετικά «μπόλικο» λόγω του τριχώματος αλλά στην πραγματικότητα είναι λεπτότερο και αρκετά ίσιο.
Μετακάρπιο  : Σχετικά κοντό και ελαφρώς κεκλιμένο.

ΟΠΙΣΘΙΑ ΑΚΡΑ:
Συνολική εικόνα: Σε προφίλ, ελαφρώς κάτω από το (ζώο). Βλέποντας τα από πίσω, η κάθετη γραμμή που αρχίζει από την άκρη του γλουτού πρέπει να περνά από την άκρη του ταρσού και να διαιρεί εξίσου το μετατάρσιο.
Μηρός : Σχετικά επίπεδος.
Ταρσός : Μακρύς. Σε προφίλ, η γωνία του ταρσού είναι ελαφρώς κλειστή.
Μετατάρσιο : Τοποθετημένο λίγο πιο μπροστά (ελαφρώς κάτω από το πίσω μέρος του ζώου).

ΠΕΛΜΑΤΑ :Ωοειδούς μορφής, σχετικά μακριά, με σφιχτά και στερεά δάχτυλα, δίνοντας την εικόνα λαγοπόδαρου, με νύχια και μαξιλάρια καλού χρώματος.

ΒΗΜΑΤΙΣΜΟΣ-ΚΙΝΗΣΗ : Εύπλαστος και εύκολος (ούτε ανώμαλος ούτε με αναπηδήσεις).

ΔΕΡΜΑ : Εύπλαστο και σχετικά σφιχτό, εφαρμοστό σε όλο το σώμα, σχετικά πυκνό, χρωματιστό. Μαύρα στίγματα στο σώμα, χείλια που χρωματίζονται καλά. Απουσία λωγάνιου.

ΤΡΙΧΩΜΑ

ΤΡΙΧΑ :Μακριά, δασύτριχη και θαμνώδης, αρκετά ισχυρή και τραχιά (σε κάθε περίπτωση δεν πρέπει να είναι  «μαλλιαρή» ούτε σγουρή). Η κοιλιά και το εσωτερικό των μηρών δεν πρέπει να είναι άτριχα. Τα έντονα φρύδια δεν πρέπει να καλύπτουν τα μάτια. Μια μικρή γενειάδα στο πηγούνι και τα αυτιά να καλύπτονται από αρκετή τρίχα.

ΧΡΩΜΑ :Πάντα σκούρο, δηλ., η τρίχα έχει πάντα την άκρη της σκουρότερη από τη βάση (μαύρη επικάλυψη). Η κιτρινόφαια απόχρωση μπορεί να είναι λίγο πολύ σκούρα αλλά ποτέ πορτοκάλι. Η σκούρα άκρη μπορεί να πάρει μια μπλε απόχρωση. Ανάλογα με το ποσό σκουραίνει η άκρη της τρίχας, το τρίχωμα είναι σκοτεινότερου ή ανοιχτότερου χρώματος.
Η παρουσία άσπρης τρίχας που διασκορπίζεται σε λίγο πολύ μεγάλη αναλογία στο τρίχωμα ανέχεται και δημιουργεί σκιές ανοικτού γκρι, συμπεριλαμβανομένου και του γκρι των αγριόχοιρων.
Υπάρχουν συχνά στο τρίχωμα  μαύρα σημάδια στα φρύδια, τα μάγουλα, το στήθος, τις άκρες των άκρων, και κάτω από την ουρά. Τα χαρακτηριστικά αυτά είναι πολύ εμφανή στα κουτάβια και συχνά υποχωρούν όσο αυτά μεγαλώνουν.
Το τρίχωμα χαρακτηρίζεται από το βασικό χρώμα, τη εκτεταμένη μαύρη-επίστρωσης, και την πιθανή ανάμιξη της με αραιή άσπρη τρίχα. Ως εκ τούτου αυτό μπορεί να περιγράφει παραδείγματος χάριν ως το "κιτρινόφαιο που επικαλύπτεται πολύ ελαφρώς με μαύρο" (τρίχωμα λαγών), ή ως την "άμμο που επικαλύπτεται με  μαύρο" (το γκρι των λύκων), και το " κιτρινόφαιο που επικαλύπτεται με μπλε" (μπλε γκρι). Ένα άσπρο στίγμα στο στήθος είναι ανεκτό.

ΜΕΓΕΘΟΣ:
Ύψος στο ακρώμιο :               αρσενικό:         από 55 έως 62 εκατ..
                                                θηλυκό:           από 53 έως 60 εκατ..
                            με μια ανοχή 1 εκατ. λίγο πολύ.

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ: Οποιαδήποτε απόκλιση από τα προηγούμενα σημεία πρέπει να θεωρηθεί ελάττωμα και η σοβαρότητα με την οποία το ελάττωμα αυτό θα πρέπει να αξιολογηθεί, πρέπει να είναι στην ακριβή αναλογία με τον βαθμό απόκλισης του και την επίδρασή της επάνω στην υγεία και την ευημερία του σκυλιού.


ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥ
  1. Συμπεριφορά : Συνεσταλμένά άτομα.
  2. Ιδιοσυγκρασία: Επιθετικά ή υπερβολικά ντροπαλά
  3. Έλλειψη τύπου: Ανεπαρκή χαρακτηριστικά της φυλής, που σημαίνει ότι το ζώο γενικά δεν μοιάζει με άλλα δείγματα της φυλής.
  4. Σαγόνια-δόντια: Προγναθισμός ή υπογναθισμός.
  5. Μάτια: επίπεδα ή διαφοροποιημένα.
  6. Πέλματα:  Παράνυχα, εκτός από στις χώρες όπου η αφαίρεσή τους απαγορεύεται.
  7. Ουρά:  σε μορφή σπειρώματος.
  8. Χρώμα: Τρίχωμα αμιγές μαύρο (απουσία μαύρης-επικάλυψης κιτρινόφαιας τρίχας), χρώμα χρυσό - σταρένιο ή πορτοκάλι, ή τρίχρωμο με έντονα  χρώματα. 
  9. Άσπρα πέλματα. Σημαντικό αποχρωματισμό (μύτη, βλέφαρα, χείλια, γύρω από τον πρωκτό ή το αιδοίο, το όσχεο).
  10. Ύψος: Έξω από τα όρια που καθορίζονται από τα πρότυπα.
  11. Ατέλειες: Αξιοπρόσεχτο ελάττωμα. Ανατομική δυσμορφία.

Οποιοδήποτε σκυλί που παρουσιάζει σαφείς φυσικές ή ανωμαλίες συμπεριφοράς θα πρέπει να αποκλείετε.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Τα αρσενικά ζώα πρέπει να έχουν δύο εμφανείς κανονικούς όρχεις που κατεβούν πλήρως στο οσχέων.

Τα τροποποιημένα αυτά πρότυπα της φυλής θα ισχύσουν από τον Σεπτέμβριο του 2004,


0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.