Σάββατο, 1 Μαρτίου 2008

Σέρβικος τρίχρωμος ιχνηλάτης

Ο ορεινός Βαλκάνιος
Ο «Σέρβικος Τρίχρωμος Ιχνηλάτης» έχει άμεση συγγένεια με τον «Ορεινό Ιχνηλάτη του Μαυροβουνίου» πλέον, από τον οποίο προήλθε με διασταύρωση του «Ιχνηλάτη του Ποσάβα» και πιθανώς και αίματα του «Βαλκανικού Ιχνηλάτη».
Οι πιο σημαντικές αναλογίες του σώματος και του κεφαλιού του Σέρβικου, είναι όμοιες με τις αναλογίες του Ορεινού.
· Το μήκος του σώματος που μετριέται από την άκρη των ώμων ως την άκρη των γλουτών, είναι 10% μεγαλύτερο από το ύψος στο ακρώμιο.
· Το μήκος του κεφαλιού αντιστοιχεί σε 45% του ύψους στο ακρώμιο.
· Κεφάλι δολιχοκέφαλο (στενή βάση και μεγάλο μήκος κρανίου), λεπτό, με αποκλίνοντες κρανίο-μετωπικούς άξονες.
· Το μήκος της μουσούδας είναι μικρότερο του μήκους του κρανίου.
Η διάταξη του άσπρου χρώματος παραπέμπει στο Ποσάβα. Το άσπρο αστέρι στο κεφάλι και η «φλόγα» που κατεβαίνει κάτω από το ρύγχος, διαμορφώνουν ένα πλήρες ή ημιτελές περιλαίμιο κάτω και γύρω από το λαιμό. Ένα άσπρο σημάδι επιτρέπεται στο στήθος και μπορεί να επεκταθεί μέχρι την άκρη του στέρνου και να φθάνει στην κοιλιά και το εσωτερικό των ποδιών. Επίσης έχουμε παρόμοιο άσπρο στο τελείωμα των ποδιών.
Το βαθύ κόκκινο και μαύρο είναι καθαρά χρώματα του Ορεινού, ενώ το αχνό κόκκινο της αλεπούς και το γκρίζο παραπέμπουν στον Βαλκανικό.
Πολύ καλός Ιχνηλάτης, ανθεκτικός, δραστήριος και δυνατός. Κυνηγάει σ’ όλα τα εδάφη, με επιμονή και μεγάλη καταδίωξη. Κυνηγάει συνήθως μεγάλα θηράματα (αγριογούρουνο, ζαρκάδι), αλλά και λαγό το ίδιο καλά
Με την ευκαιρία ας σχολιάσουμε το κυνολογικό επίπεδο των γειτόνων μας με το δικό μας. Η πρώην ενωμένη Γιουγκοσλαβία μετράει εφτά καθαρόαιμες ράτσες ιχνηλατών αναγνωρισμένες στην FCI. Ο Σέρβικος Τρίχρωμος είναι σχετικά νέα ράτσα που δημιουργήθηκε και αναγνωρίστηκε το 1961. Επίσης ο Βαλκανικός έχει αίματα Ελληνικού Ιχνηλάτη, αλλά διαφοροποιημένος στις λεπτομέρειες μορφολογικά, οπότε και αναγνωρίστηκε σαν νέα ράτσα.
Όλες οι ράτσες δημιουργούνται με διασταυρώσεις, όμως γίνονται από ανθρώπους που γνωρίζουν άριστα την κυνοτεχνία και την κυνολογία και αφιερώνουν σχεδόν όλη τους τη ζωή σ’ αυτό το σκοπό.
Οι Σέρβοι έκαναν διασταυρώσεις με πρωταρχικό σκοπό να δημιουργήσουν νέες ράτσες, οι Έλληνες κάνουμε χιλιάδες διασταυρώσεις για να δημιουργήσουμε ιχνηλάτες του «σήμερα», κυνολογικά φαντάσματα της στιγμής που καταλήγουν αδέσποτα ή χάνονται παντελώς. Αυτή είναι η μεγάλη διαφορά του κυνολογικού επιπέδου της χώρας μας με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές, γι αυτό και δεν έχουμε ποικιλία και ποιότητα ιχνηλατών.
Με τη μανία των διασταυρώσεων που κατέχει τον Έλληνα, θα μπορούσε η χώρα μας να έχει πολλές αναγνωρισμένες ράτσες. Και «Ελληνικό Τρίχρωμο» και «Μονόχρωμο» και «Δίχρωμο» μπορούσαμε να είχαμε, όμως χρειάζεται κυνοτεχνικό και κυνολογικό επίπεδο που μας λείπει εντελώς.
Είμαστε λαός της στιγμής και του τώρα και δεν πρόκειται να πάμε μπροστά ειδικά στους ιχνηλάτες, δεδομένου ότι τον ένα και μοναδικό «Ελληνικό Ιχνηλάτη» τον φτάσαμε σε επίπεδο εξαφάνισης, πως να δημιουργήσουμε νέες ράτσες με τέτοια παιδεία και νοοτροπία.
Σχολιάζουμε, κρίνουμε, επικρίνουμε με μεγάλη ευκολία τους άλλους δημιουργούς και βολευόμαστε στην ανυπαρξία μας, όμως αυτή η στάση αντανακλά την ελαφρότητα του είναι μας που δεν θέλουμε να παραδεχτούμε, αλλά η αλήθεια αυτή είναι.
Όταν δεν δημιουργείς, δεν μιλάς, σέβεσαι τους πραγματικούς δημιουργούς και λες και ευχαριστώ που υπάρχουν, γιατί διαφορετικά θα εξαφανιζόταν ο πραγματικός κυνηγετικός σκύλος, στο χάος της επιμιξίας και της ανεξέλεγκτης διασταύρωσης.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.