Τετάρτη, 13 Οκτωβρίου 2010

Ο Θανάσης Κυριτσάκας Απαντά Οκτώβριος 2010

Σταμάτημα κλαφουνίματος

Από κ Δημήτρη

Κύριε Κυριτσάκα

Έχω έναν θηλυκό ελληνικό ιχνηλάτη με χαρτιά όπου τώρα κλείνει τους 24 μήνες. Από 10 μηνών βγάζει λαγούς σε δύσκολα μέρη (καθαρά, με πέτρα, αλπικά, πουρνάρι, κ.α.) Στο ξεφώλιασμα προλαβαίνει τις περισσότερες φορές και τα μεγάλα σκυλιά της ομάδας. Πέρσι σε ηλικία 13 μηνών μπήκε κανονικά στο κυνήγι. Ξεφώλιασε λαγούς, της βάρεσα 4 λαγούς, καθαρά δικούς της, και γενικά έδειχνε τα τέλεια αποτελέσματα για έναν ιχνηλάτη σε τόσο μικρή ηλικία. Μετά το τέλος του κυνηγιού και ξεκούραση δύο μηνών, άρχισα τα εκπαιδευτικά μόνη της ή με την υπόλοιπη ομάδα. Το αποτέλεσμα είναι να έχει πιάσει μέχρι σήμερα (10 εκπαιδευτικά σύνολο) τρεις λαγούς κιλού μέχρι ενάμισι. Λυπήθηκα ειλικρινά γι' αυτό το πράγμα, παρόλο που κάποιοι θα το θεωρούσαν κατόρθωμα.

Για να μην μακρηγορώ όμως, όλα αυτά τα άριστα κυνηγετικά που έχω δει από την σκύλα αυτή, και που δεν τα έχω ξαναδεί στα δεκάδες κουτάβια έχω μεγαλώσει, έχουν ένα σημαντικό αντίτυπο. Η σκύλα εκεί που κλαφούναγε λίγο όταν έβγαζε το λαγό και μετά, τώρα δεν κλαφουνάει καθόλου. Καταλαβαίνω ότι η σκύλα κοιτάει να πιάσει το λαγό, αλλά κάτι πρέπει να κάνω για να μην έχω ένα μουγκόσκυλο. Έχω δοκιμάσει σε νυχτερινό εκπαιδευτικό, και η σκύλα κλαφούναγε. Λίγο και όταν πλησίαζε το λαγό, αλλά κλαφούναγε.

Συγνώμη για το μεγάλο μήνυμα, αλλά θα ήθελα την γνώμη σας στο πρόβλημά μου.

Ευχαριστώ, και καλά κυνήγια!

Απάντηση

Γενικώς με τα λεγόμενά σας έχετε μια σκύλα άριστη στο μέτρο της ηλικίας της, η οποία θα τελειοποιηθεί γύρω στα 3 χρόνια, ανάλογα τη συχνότητα των κυνηγετικών εξόδων είτε σε πραγματικό κυνήγι είτε σε εκπαιδευτικά.

Από τα περιστατικά που αναφέρετε, αυτό που συνετέλεσε κατά κάποιο τρόπο αρνητικά στην συμπεριφορά της σκύλας είναι τα τρία λαγουδάκια που έπιασε. Ο σκύλος όσο ήμερος κι αν είναι πάντα κουβαλάει μέσα του τα αρχέγονα ένστικτα του αρπακτικού, για λόγους επιβίωσης, οπότε όταν του δίδεται η ευκαιρία τα βγάζει στην επιφάνεια.

Έτσι συνέβη και με τη σκύλα σας, η οποία δοθείσης της ευκαιρίας θεώρησε ότι είναι καλύτερα να πιάνει τους λαγούς με ησυχία και αφωνία από το να τους κυνηγάει γαβγίζοντας, πολύ έξυπνη κίνηση.

Σαφώς και δεν είναι μεγάλο το πρόβλημα που παρουσίασε, το οποίο θεωρώ ότι είναι έκτακτο περιστατικό της συγκεκριμένης χρονικής περιόδου. Μόνη της θα καταλάβει ότι οι λαγοί δεν είναι εύκολοι και δεν πιάνονται σε κάθε περίπτωση και θ’ αρχίσει το γάβγισμα, ιδιαίτερα μετά τον Σεπτέμβριο που μένουν οι μεγάλοι και δύσκολοι λαγοί.

Για την ώρα μπορείτε να την δοκιμάσετε σε κουνέλι άγριο ή σε λαγό. Θα πάρετε το κουνέλι ή το λαγό και θα τον κρύψετε σ’ ένα μικρό θαμνάκι, έτσι ώστε να είναι φανερό το ξεπέταγμα. Θα πάτε τη σκύλα κοντά στον θάμνο δεμένη με μακρύ λουρί κατά προτίμηση.

Όταν σηκωθεί ο λαγός ή το κουνέλι θα την κρατήσετε με το λουρί σταθερά, για να βλέπει το λαγό να φεύγει, οπότε αναγκαστικά θ’ αρχίσει να γαβγίζει. Την πρώτη φορά δεν θα την αφήσετε ελεύθερη, τη δεύτερη φορά θα την αφήσετε μετά το ξεπέταγμα και μετά το δυνατό της γάβγισμα, θα την κρατήσετε λίγο δεμένη.

Αν δεν γαβγίσει καθόλου στο ξεπέταγμα του κουνελιού ή του λαγού (πράγμα απίθανο), τότε θα την προκαλέσετε εσείς να το κάνει με ανάλογη κίνηση και εντολή.

Πάντως θεωρώ ότι είναι πολύ έξυπνο και πονηρό σκυλί, οπότε θα επανέλθει στη φυσιολογική κυνηγετική συμπεριφορά πολύ γρήγορα.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.