Orizontio720X90

Πεδινή Πέρδικα Perdix Perdix


Οι βασίλισσες των κάμπων

 
Kingdom Animalia
Phylum Chordata
Class Aves
Order Galliformes
Family Phasianidae
Genus Perdix
Species: perdix


Η πεδινή πέρδικα με το επιστημονικό όνομα Perdix perdix αλλά και μια σειρά άλλα ονόματα όπως γκρίζα πέρδικα ή Ουγγαρέζικη πέρδίκα, αλλά και HUN για συντομία, είναι ένα από τα πλέων διαδεδομένα είδη πέρδικας σε όλο σχεδόν τον κόσμο. Δυστυχώς στην χωρά μας βρίσκετε σε ικανοποιητικούς αριθμούς μόνο στην Βόρεια Ελλάδα και το κυνήγι της εδώ και αρκετά χρόνια απαγορεύεται.

Γεωγραφική εξάπλωση
Η πεδινή πέρδικα βρίσκετε σχεδόν σε όλοι την Ευρώπη και την δυτική και  κεντρική Ασία. Στην Βόρεια Αμερική εισήχθη περίπου για πρώτη φορά το 1790 και κατά την δεκαετία του '20 άρχισαν να εισάγονται μεγάλοι αριθμοί λόγο της μεγάλη θηρευτικής τους αξίας.

 

Γενική Περιγραφή

Η πεδινή πέρδικα είναι ένα μικρό πολύ όμορφο πουλί σχετικά στρογγυλοπό. Το μέγεθος της κυμαίνεται από 29-31 cm και βάρος από 350-450 g ενώ το άνοιγμα φτερών κυμαίνεται από 45-48 cm. Το κυρίαρχο χρώμα της πεδινής πέρδικα είναι το γκρίζο. Το επάνω μέρος του σώματος της είναι καφέ-γκρίζο με καστανές ραβδώσεις. Το στήθος της είναι  γκριζωπό με ένα σκούρο καφετί πεταλοειδές σημάδι προς την κοιλιά, τα πλευρά της και αυτά έχουν χρώμα γκρίζο με καστανές ραβδώσεις ενώ τα φτερά της ουρά έχουν καφεκόκκινο χρώμα και είναι πολύ ευδιάκριτα κατά την πτήση.  Το κεφάλι της και ο λαιμός της έχουν χρώμα πορτοκάλι. Και τα δυο  φύλα είναι σχεδόν ίδια με εξαίρεση το πεταλοειδές σημάδι το οποίο στο θηλυκό είναι μικρότερο και λιγότερο ευδιάκριτο.
Οι νεοσσοί είναι καφετιοί, και δεν έχουν το πορτοκαλί χρωματισμό στον λαιμό και το σκούρο σημάδι στην κοιλία.

Βιότοπος

Ο βιότοπος της πεδινής πέρδικας είναι κυρίως τα πεδινά χέρσα άλλα και καλλιεργήσιμα λιβάδια.
Προτιμούν τις περιοχές με ψηλή βλάστηση, στις οποία μπορούν να βρίσκουν εύκολα και την τροφή τους. Τα λιβάδια και τα καλλιεργήσιμα εδάφη είναι οι πλέων κοινοί βιότοποι, αν και τον χειμώνα, οι πεδινές πέρδικες συνήθως  αφήσουν τους ανοιχτούς χώρους για περισσότερες προφυλαγμένες περιοχές, όπως τις άκρες των δασών.

Διατροφή
Η πεδινή πέρδικα τρέφεται κυρίως με φύλλα, σπόρους και χλόης όπως τριφύλλι, δημητριακά, και σιτάρι, θέλοντας όμως να δώσει τις απαραίτητες πρωτεΐνες στους νεοσσούς της, τους ταΐζει με έντομα ειδικά κατά τις πρώτες ημέρες της ζωής της. Και τα ενήλικα όμως πουλιά τρέφονται με έντομα, ειδικά κατά το διάστημα του καλοκαιριού. Τον χειμώνα και ειδικότερα κατά τις περιόδους χιονιού, οι πεδινές πέρδίκες σκάβουν τρύπες στο χιόνι προκειμένου να βρουν την τροφή τους.


Αναπαραγωγή 

Η αναπαραγωγική περίοδος ξεκινάει τον Απρίλιο με το χώρισμα των κοπαδιών σε ζευγάρια. Έχει προηγηθεί το φλερτ των θηλυκών με τα αρσενικά το οποίο γίνεται ως εξής: τα θηλυκά ανεβονατεβάζουν το κεφάλι τους προς τα αρσενικά τα οποία φουσκώνουν το στήθος τους και πεταρίζουν γρήγορα τα φτερά και τις ουρές τους. Η πεδινή πέρδικα φτιάχνει την φωλιά της στο έδαφος έχοντας πάντα εξασφαλίσει την κάλυψη της από πυκνή βλάστηση. Η φωλιά της είναι μια μικρή κοιλότητα στο έδαφος διαμορφωμένη με φύλλα και ξερά χόρτα. Η πεδινή πέρδίκα γεννά  9 έως 20 αυγά μόνο μια φορά τον χρόνο τα οποία και επωάζει μόνο η θηλύκια για 23 έως 25 ημέρες.
Το μέγεθος των αυγών της κυμαίνεται από 27 έως 36 χιλ., είναι λεία,  στιλπνά, και χρώματος ανοιχτού λαδί-καφέ. Οι νεοσσοί είναι σε θέση να τραφούν σχεδόν από την αρχή της ζωής τους μόνοι τους, παρ’ όλα αυτά όμως και οι δύο γονείς φροντίζουν για την εξασφάλιση της τροφής τους. Τα φτερά των νεοσσών εμφανίζονται μετά από περίπου 5 ημέρες και μπορούν να δοκιμάσουν μικρές πτήσεις μετά από περίπου 10 ημέρες, αλλά μόνο μετά από 28 ημέρες μπορούν να πετάξουν κανονικά. Αν και οι πεδινές πέρδικες είναι πλήρως ανεπτυγμένες στην ηλικία των 3-4 μηνών παρ’ όλα αυτά δεν εγκαταλείπουν το κοπάδι και περνούν τον πρώτο χειμώνα τους με τους γονείς τους.

Συνήθειες- Διάφορα
 Η πεδινή πέρδικα ζει εκτός της περιόδου της αναπαραγωγής στην οποία σχηματίζει ζευγάρια σε μικρά σμήνη μέχρι 20 πουλιά.
Ένα από τα πλέων αξιοσημείωτα για τους αγρίους πληθυσμούς της πεδινής πέρδικας είναι ότι οι αριθμοί της έχουν μειωθεί αισθητά και σε πολλές χώρες συμπεριλαμβανόμενης και της δικής μας βρίσκονται στα προστατευόμενα είδη. Η μείωση αυτή κατά κύριο λόγο οφείλεται στις εντατικές καλλιέργειες και στην χρήση φυτοφαρμάκων η οποία έχει σαν αποτέλεσμα την υψηλή θνησιμότητα των νεοσσών αλλά και τα χαμηλά ποσοστών επιβίωσης νεοσσών λόγο των φυτοφαρμάκων που μειώνουν τα έντομα που απαιτούνται για να τραφούν οι νεοσσοί.. Συνήθως, μόνο οκτώ πουλιά από όλη την γέννα θα επιζήσουν για να αφήσουν τους γονείς τους την επόμενη άνοιξη. Θα πρέπει όμως να τονίσουμε ότι στα μεγάλα αγροκτήματα της Ευρώπης στα οποία διατηρούν πληθυσμούς πεδινής πέρδικας για κυνήγι οι πληθυσμοί αυτοί είναι εκπληκτικά μεγάλοι. Αυτό για ακόμα μια φόρα αποδεικνύει ότι το κυνήγι δεν είναι αυτό το οποίο μπορεί αρνητικά να επηρεάσει των πληθυσμό ενός είδους. Το υψηλό αναπαραγωγικό ποσοστό της πεδινής πέρδικας της επιτρέπει να αντισταθεί στους βασικούς εχθρούς της οι οποίοι είναι, τα αρπακτικά ζώα και πτηνά αλλά και οι εξαιρετικά δυσμενείς καιρικές συνθήκες ειδικά στην Βόρεια Ευρώπη.
(πρώτη δημοσίευση Ιούλιος 2004 www.kinigotopos.gr)